ครั้งหนึ่งแมวถูกยกขึ้นเป็นเทพเจ้า และบัดนี้มันก็ยังไม่ลืมเรื่องนั้น (หึหึ //เลียอุ้งเท้า)
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
16 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
I hope I would be ageing gracefully...

เมื่อหลายวันก่อนได้ไปฟัง (คนที่เขาว่าเขาเป็น) ผู้ใหญ่ในวงการคนหนึ่งพูด

ไม่ชอบเลยอ่ะ นั่งนินทากับเพื่อนไปตลอด เขาช่างกร่าง หลงตัวเอง ยกตนข่มท่าน ไร้ความปรานี และไม่ให้เกียรติคนอื่นเอาเสียจริงๆ บางอย่างที่พูดออกมานี่ แบบว่า หน้าด้านพูดออกมาได้ยังไงเนี่ย ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ไม่เข้าใจว่ะ

ไอ้เรื่องที่ว่าตัวเองเก่งเนี่ย อย่าให้ได้ออกจากปากตัวเองเลยจะเป็นดีที่สุด ให้คนอื่นเขาเป็นคนพูดเหอะ อันที่จริงอย่าได้คิดขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ เพราะมันจะทำให้เหลิงและกร่าง

แต่ในเมื่อยังมีคนชนิดที่ขาดไร้ความมั่นใจในตนเองขนาดหนัก ต้องใช้ positive thinking ช่วย ก็เลยต้องยอมให้มีการคิดได้

แต่ย้ำ อย่าให้มันหลุดออกมาจากปากเด็ดขาด แค่แนะๆ ก็ไม่ได้

มันน่ารังเกียจ

โดยเฉพาะเมื่อคุณเป็นคนแก่ ไม่มีใครขัดคอออกมาตรงๆ แต่จงรู้ไว้เถอะว่าเขากำลังถอนหงอกคุณอยู่ในใจหลังใบหน้ายิ้มๆ (ชอบสำนวนนี้จริงๆ ถอนหงอก!)

เรื่องนี้ทำให้ข้าพเจ้าตั้งปณิธานเอาไว้เลยว่า จะต้องทำตัวเป็นคนแก่ใจดี มีเมตตา น่านับถือให้ได้ จะไม่ทำตัวน่ารังเกียจเด็ดขาด

ตั้งไปไม่ถึงสองอาทิตย์ก็ถูกทดสอบทันที หวังว่ามันจะไม่ดูคล้ายการหงอหรือทำให้ดูเป็นคนไม่มีพิษมีภัยนะ เฮ้อ

***

จะไปสมัครฟิตเนส แต่ตึกมันเสาร้าวอ่ะ ทำไงดี ตึกเดอะมอลล์ ท่าพระ


Create Date : 16 มีนาคม 2550
Last Update : 16 มีนาคม 2550 18:20:19 น. 18 comments
Counter : 467 Pageviews.

 
ตอนเห็นชื่อบลอก นึกว่าวันเกิดจขบ

เรื่องคนมีอายุใจดีนั้นมันไม่หงอหรอกค่ะ
เมตตาจนล้น จนใครๆ ก็ทั้งรักทั้งเกรงใจอ่ะ
เกรงใจเพราะความดีมันไม่มีแว้งกัด
เกรงใจเพราะโดนข่มวันนึงมันอาจจะเกิดปรากฏการณ์ทีใครทีมันตามมาได้


ปล. เสามันร้าวอยู่แล้วก็ดี ที่ว่าถ้าเสามันมาร้าวทีหลังอาจโดนกล่าวหา ว่าเป็นเหตุให้เสาร้าว


โดย: rebel วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:19:03:01 น.  

 
แง้วว เจ้าแมวพิโรธ



ปล. ใจเย็นๆ นะมี้ อย่าไปสมัครฟิตเนสนั่นเลย... เสี่ยง (แบบแมวrebel ว่า)


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:19:04:06 น.  

 
นึกว่าวันเกิดเหมือนกันนะเนี่ยะ

หาฟิตเนสที่อื่นดิ


โดย: grappa วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:20:23:13 น.  

 
งั้นไปสมัครที่อื่นดีกว่าค่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวได้ออกกำลังกายวิ่งหนีตึกถล่มแทน ^ ^"
พรุ่งนี้จะส่งสีไม้กับภาพถ่ายตอนขึ้นเชียงใหม่ให้น้องๆ ที่โรงเรียน ขออนุญาตส่งหนังสือเล่มนึงไปให้น้องๆ ด้วยนะคะ


โดย: nurin IP: 58.8.152.41 วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:21:08:05 น.  

 
อ่ะ อ่านแล้วเลยนึกถึงอันนี้

When I am an old woman I shall wear purple
With a red hat which doesn't go, and doesn't suit me.
And I shall spend my pension on brandy and summer gloves
And satin sandals, and say we've no money for butter.
I shall sit down on the pavement when I'm tired
And gobble up samples in shops and press alarm bells
And run my stick along the public railings
And make up for the sobriety of my youth.
I shall go out in my slippers in the rain
And pick the flowers in other people's gardens
And learn to spit.

You can wear terrible shirts and grow more fat
And eat three pounds of sausages at a go
Or only bread and pickle for a week
And hoard pens and pencils and beermats and things in boxes.

But now we must have clothes that keep us dry
And pay our rent and not swear in the street
And set a good example for the children.
We must have friends to dinner and read the papers.

But maybe I ought to practice a little now?
So people who know me are not too shocked and surprised
When suddenly I am old, and start to wear purple.

Jenny Joseph

อยากแก่แล้วเป็นงี้เป่า อ๋อยไม่แน่ใจว่ะ รู้สึกเหมือนอาม่าอาอึ่มที่อ๋อยชอบเห็นบนรถเมล์สาย 53เวลาผ่านเยาวราชทุกที

จะให้ดีขอไม่แก่ดีก่า หรือถ้าต้องแก่ก็ขอแบบอย่างที่พี่ว่าแก่พรรษาและมีเมตตาดี เป็นที่รักใคร่ของลูกหลาน และสูบบุหรี่จัด 555

Thanks for always being there na (dont ask where ee ee..)


โดย: อ๋อย เครซี่ไดมอนด์ IP: 124.120.161.27 วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:0:35:21 น.  

 
"จะต้องทำตัวเป็นคนแก่ใจดี มีเมตตา น่านับถือให้ได้ จะไม่ทำตัวน่ารังเกียจเด็ดขาด"

เอาแค่ข้อสุดท้ายก็คงพอกระมัง

ปล. ฟิตเนตเนี่ย ทำงานบ้านแทนก็ได้นา


โดย: bellerophon วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:10:46:17 น.  

 
เพิ่งรับแท็กอะค่ะ ลืมไปยัง ตั้งแต่ก่อนบล็อกล่มนิ


โดย: fonkoon วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:10:52:40 น.  

 
ไม่รู้ว่าความคิดเราพิลึกรึเปล่านะ แต่ส่วนใหญ่แล้วเราไม่ค่อยรังเกียจคนที่หลงตัวเองหรือหยิ่งผยองเท่าไหร่แฮะ(แต่มีข้อแม้คือเค้าต้องมีดีพอให้ผยองนะ และก็ต้องไม่ไปดูหมิ่นคนอื่นด้วย) อย่างเช่น....อืมๆๆๆ.....ประมาณมูรินโญ่นี่เราก็โอเคนะ ค่อนข้างชอบมากกว่าถ้าเทียบกับคนที่ไม่เคยมองเห็นอะไรดีในตัวเอง มองตัวเองต่ำต้อยอยู่ตลอดเวลาน่ะค่ะ

สรุปว่าข้าพเจ้าค่อนข้างจะหลงตัวเองนั่นเอง


โดย: azzurrini วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:18:24:33 น.  

 
มาเสนอหน้าอีกที จะได้หายคิดตึ๋ง


โดย: rebel วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:10:47:56 น.  

 
ตั้งไปไม่ถึงสองอาทิตย์ก็ถูกทดสอบทันที
^
^
ไปโดนใครกระตุกหนวดแมวมาเนี่ย?

เรื่องอวดสรรพคุณตัวเองนี่ บางทีมันก็จำเป็นในการสร้างภาพ สะกดจิต ชักชวนคนให้คิดเห็นดีเห็นงามปานลูกขุนพลอยพยักไปว่า...เออ คน ๆ นี้ช่างเก่งจริงเก่งจังนะ (มีข้อแม้ว่าเขาต้องมีความเก่งอยู่เป็นทุนแล้วด้วย)
สมัยนี้ อะไร ๆ ก็ต้องโฆษณาฉาบหน้าเรียกความสนใจไว้ก่อนทั้งนั้นแหละ บางทีของดี เปลือกห่วย คนก็นึกว่าห่วย ของห่วยเปลือกดีกลับกลายเป็นของดีไปเสียงั้น

...ตอบแล้วก็นึกถึงที่อ่านจากบล็อคคุณบาคแฮะ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:19:43:17 น.  

 
^
^
แล้วทัศนคติอย่างนั้นมันสมควรแก่การส่งเสริมงั้นหรือคะ


โดย: ลูกสาวโมโจโจโจ้ IP: 58.9.13.137 วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:23:05:31 น.  

 
ตั้งไปไม่ถึงสองอาทิตย์ก็ถูกทดสอบทันที หวังว่ามันจะไม่ดูคล้ายการหงอหรือทำให้ดูเป็นคนไม่มีพิษมีภัยนะ เฮ้อ
^
^
^

ด้วยเหตุนี้จึงไปสมัครฟิตเนสเหรอครับเนี่ย น่ากลัวจัง!


โดย: poser IP: 58.9.16.32 วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:0:15:39 น.  

 
ไม่ใช่ว่าควรหรือไม่ควรสนับสนุนให้มองแต่เปลือกหรือคำอวดอ้าง

ประเด็นคือ ต้องยอมรับว่าปัจจุบันมันเป็นเรื่องปกติไปแล้วไง
ไม่งั้นจะมีอาชีพ lobbyist, ที่ปรึกษา/พัฒนาบุคลิกภาพ หรือแม้แต่นักโฆษณา นักการตลาดรึ?

เราที่ยังอยู่ในสังคมปัจจุบันจึงได้แต่พยายามทำใจ
ฟ้ารู้ ดินรู้ เรารู้ ก็น่าจะพอ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:1:58:17 น.  

 
โห~
พวกหลงคตัวเองนี่โคดเกลียด
ถ้าเจอคงหนีไปให้ไกลๆ เลย

-- จะไปสมัครฟิตเนส แต่ตึกมันเสาร้าวอ่ะ ทำไงดี << ย้ายที่สิตัวเอง

=)


โดย: hunjang วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:9:53:17 น.  

 
ก๊าก รู้สึกมีส่วนร่วมอย่างรุนแรงกับบล็อกนี้จ๊ะ

จริงๆ แล้วเห็นด้วยกับประโยคนี้ที่สุด

"แต่ในเมื่อยังมีคนชนิดที่ขาดไร้ความมั่นใจในตนเองขนาดหนัก ต้องใช้ positive thinking ช่วย ก็เลยต้องยอมให้มีการคิดได้"

นี่ล่ะตัวเขาเลย คือขาดไร้ความมั่นใจขนาดหนักไง โลกก็เลยสร้างคนอีกแบบมาให้สมดุลย์มั้ง

ตกลงพี่แมวยังไม่ได้สมัครฟิตเนสใช่ไหม มาเล่นแถวที่ทำงานเขาไหมล่ะ มีสนามกีฬาใหญ่ๆ กับหนุ่มเซอร์ๆ ผมยาวเพียบเลยนะ อิอิ

ปล. เรื่องที่โดนกระตุกหนวดแมวเป็นไงบ้าง


โดย: ฝนตกแดดออก วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:10:11:50 น.  

 
มีคนบอกว่า

เมื่อใดที่คุณคิดว่าตัวเองเก่ง นั่นคือคุณยังไม่เก่งจริงง่ะ เหอๆ

อ่านแล้วคิดถึงหัวหน้างานที่ไปทริปมาด้วยเลย

เป็นงี้เลยง่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:15:36:01 น.  

 
พี่ปอบอกว่าเมื่อไม่นานนี้ เดอะมอลท่าพระมีข่าวว่าตึกถล่มนี่คะ แต่ว่ามันยุบตรงกลางแล้วเค้าปิดข่าวอะ ไม่รู้จริงป่าว แต่พี่ปอเค้ารู้มาจากญาติที่เป็นเจ้าหน้าที่ไรเงี้ย แต่ถึงมันจะเป็นข่าวลือ แต่มันก็น่ากลัวนะเนี่ย มาทำร่องรอยร้าวๆให้เห็น = ='


โดย: GLASSESGIRL IP: 58.8.123.126 วันที่: 10 เมษายน 2550 เวลา:22:09:52 น.  

 
มาให้การด้วยคนคะ

ตามมาเพราะรักแมวเหมียนกานแล้วจะแวะมาใหม่คะ


โดย: MaKOK (Castertroy ) วันที่: 14 เมษายน 2550 เวลา:10:36:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

the grinning cheshire cat
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ปีศาจแมวอายุ 1,700 ปี บำเพ็ญตบะจนแปลงร่างเป็นคนได้ กำลังศึกษาวิถีชีวิตแบบมนุษย์ แต่รู้สึกว่ายากจัง เพราะยังคิดอะไรแบบแมวๆ อยู่เลย
Photobucket LMJ recommends


Photobucket
เต๋าแบบหมีพูห์ (The Tao of Pooh)
Benjamin Hoff เขียน
มนต์สวรรค์ จินดาแสง แปล
มติชน พิมพ์

หนังสือ Tao (หรือ Dao) spin-off ที่ไม่งี่เง่า และคนเขียนรู้จริงจริงๆ ทั้งเรื่องเต๋าและเรื่องหมี

Photobucket
ฅ.คน ฉบับ 41 มี.ค. 52

เจ้าหญิงพอลล่า:
หัวใจเธอมันน่ากราบ
กลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึง:
ยังไงปลาทูก็เจ๋งกว่าโรงถลุงเหล็ก
สัมภาษณ์อ. นิธิ เอียวศรีวงศ์:
ฉบับลำแต้ๆ

เมฆาสัญจร
เมฆาสัญจร (Cloud Atlas)
เดวิด มิทเชลล์ เขียน
จุฑามาศ แอนเนียน แปล
มติชน พิมพ์

เหนือคำบรรยาย (เพราะตัดสินใจเลือกคำบรรยายไม่ถูก ฮา)

ยูโทเปีย และ 1984
ยูทเปีย
เซอร์โธมัส มอร์ เขียน
สมบัติ จันทรวงศ์ แปล
1984
จอร์จ ออร์เวลล์ เขียน
รัศมี เผ่าเหลืองทอง
และ
อำนวยชัย ปฏิพัทธเผ่าพงษ์ แปล
สมมติ พิมพ์

หนังสือเปิดหูเปิดตาระดับตัวพ่อ แถมปกสวยระดับตัวแม่อีกต่างหาก โอ๊ว

เทพเจ้าแห่งสิ่งเล็กๆ
เทพเจ้าแห่งสิ่งเล็กๆ
(The God of Small Things)
อรุณธตี รอย เขียน
สดใส แปล
โครงการสรรพสาส์น
ของสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก พิมพ์

เรื่องเล่าโค-ตะ-ระอัศจรรย์จากอินเดีย

นายธนาคารเพื่อคนจน
นายธนาคารเพื่อคนจน
โมฮัมหมัด ยูนุส เขียน
สฤณี อาชวานันทกุล แปล
มติชน พิมพ์

อัตชีวประวัติฉบับกึ่งสุขกึ่งเศร้า บางครั้งก็เกือบเคล้าน้ำตา ของหนุ่มนักเรียนนอก กับธนาคารหลังคามุงหญ้า (บานประตูก็ไม่มี) ของเขาและลูกศิษย์ ที่หาญกล้าพุ่งชนทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงจนๆ จำนวนมากในบังคลาเทศยืนหยัดด้วยขาของตัวเองได้

(อันที่จริงเราควรจะแนะนำว่า นี่เป็นหนังสืออัตชีวประวัติของนักเศรษฐศาสตร์ที่แก้ปัญหาความยากจนในบังคลาเทศจนได้รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2006 แต่ม่ายอ่ะ ทำงั้นแล้วจะได้อะไร คุณจะรู้เหรอว่าหนังสือเล่มนี้ทั้งสนุกเป็นบ้าและ insightful ขนาดไหน กริๆ)



I'm reading




Potjy's currently-reading book recommendations, reviews, favorite quotes, book clubs, book trivia, book lists


100+ TBR 2010



2010 reading goal

Friends' blogs
[Add the grinning cheshire cat's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.