มกราคม 2556

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
//....แก่ขึ้นอีก 1 ปี....เฮ้อ !!!!....\\

...10 Jan 2013...


คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...


diary แรกของปี 2013

ปีนี้เริ่มต้นดี ๆ ด้วยการยกครอบครัวไป "สวดมนต์ข้ามปี"
สาธุ......ขอผลบุญแผ่ไปถึงเพื่อน ๆ  Blog ทุกท่านค่า


2012  ปีที่ปฏิทินของชาวมายาโบราณ เขียนมาแค่นี้ (สำหรับคนสมัยนั้นทำปฏิทินมาจนถึง 2012 วิก็ถือว่าเก่ง...โคตร)
แต่กลับทำให้บางคนว่ามันเป็นปีสิ้นโลก...ก็แล้วแต่จะคิด

เพราะ

เราก็พากันข้ามมาจนถึงปี 2013

ยินดีด้วยคร๊าบ....สำหรับผู้รอดชีวิต...5555




ปี 2012 สำหรับวิแล้ว...เฮ้อ...เป็นปีที่หลากหลายการเปลี่ยนแปลงซะจริง

ปลายปี 2011 สูญเสียสมาชิกในครอบครัวด้วยโรคยอดฮิตตตตต.

(ต้องบอกแบบนั้น)  ด้วย "มะเร็ง"

ซึ่งตอนนั้นเป็นช่วงที่ชีวิตวุ่นวายหม๊ากกกกกกกกก 

ออกจากงานประจำมาทำ thesis หน้าดำคล่ำเครียดทำวิจัย เนื่องจากทะลึ่งไปเรียนต่อโทการตลาด

ทั้งที่จบตรี ออกแบบมา....ปรับตัวนานมากกับการใช้สมองซีักซ้าย ที่ไม่ค่อยจะได้ใช้มัน

(ส่วนมาใช้ซีกขวาไปกับเรื่องติ๊งต๊อง...และจิตนาการ...อารมณ์ติสนิ๊ดนุง)


ต้นปี 2012  แม่จ๋าก็ต้องเข้าออก ร.พ. เพื่อล้างแผล

เรื่องนี้ หวังว่าจะเป็นเรื่องเตือนใจใครอีกหลาย ๆ คน ให้ระมัดระวังค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า  แม่จ๋าเป็นคนขยัน (อยู่นิ่งไม่ได้) ไปถางหญ้าัฟันต้นไม้อยากที่เคยทำมา

แต่วันนั้นดันพลาด..มีดไปเฉาะนิ้วชี้ข้างซ้ายของตัวเอง.....

แล้วแม่ก็ไม่ยอมไปหาหมอ...เก่งไง...รักษาตัวเอง

ปรากฏว่าแผลมันติดเชื้อครับท่าน....

ก็พาแม่ไปหาหมอ...ร.พ.ต่างจังหวัดน่ะนะ ก็ให้ยามา ยาแก้อักเสบ และอื่น ๆ บลาาาาาาา

7 วันผ่านไป....นิ้วแม่ก็ไม่ดีขึ้น....ก็พาแม่ไปหาหมออีก


พี่เรา : แผลแม่ยังไม่ดีขึ้นเลยค่ะ...

หมอ : คนสูงอายุ...แผลหายช้า มีโรคเบาหวานด้วยหรือปล่าว (ก็ตรวจเบาหวานไป...ปรากฏไม่เป็น)

ให้ยามากินเหมือนเดิม...ok.ยอมครั้งที่ 1

ผ่านไป 1 อาทิตย์ แผลแม่ก็ยังไม่หาย ก็พากันไป ร.พ. อีก

คราวนี้เจอพยาบาล  ดูนิ้วแม่เรา มองปราดเดียว  : คุณยายแผลอักแสบน่ะ ไม่มีไรหรอก

สองคนพี่น้องแอบเซง  แม่กุนิ้วเป่งขนาดนี้ แผลติดเชื้อหรือปล่าวก็ไม่รู้ แม่งจะตรวจให้ละเอียดหน่อยก็ไม่ได้หรือไง...อักเสบบ้าอะไรตั้งครึ่งเดือนแล้วเนี่ย

มันไม่ปกติแล้วนะโว้ย.... (คิดในใจนะคะ)


ด้วยความไม่ไว้ใจ....พาแม่เข้ากทม.ดีก่า

แล้วเราก็พาแม่ไปร.พ. รามา....เป็นดังคาด (เฮ้อ...ซื้อหวยไม่ถูก...เรื่องนี้เดาเก่งนัก)

พอพยาบาลเห็นแผล...บอกไปตึกใหม่เลยคุณยายแผลติดเชื้อไปให้อาจารย์หมอดู....ฮะ ถึงขั้นต้องถึงมืออาจารย์หมอเลยรึ

แอบเครียด...นึกในใจแม่ตูจาโดนตัดนิ้วไม๊วะเนี่ย...แผลก็นิดเดียวเอง 

พอให้อ.หมอดู....สรุปว่าแผลติดเชื้อเอาเชื้อไปเพาะดู....เอ๊กสเรย์แล้วเชื้อเริ่มกินกระดูกอีกต่างหาก

แม่จ้าวววววววว.....

แผลนิดเดียวมันลุกลามมมมมมมมได้ขนาดนี้เลยหรอ.....

หมอให้ยามา.....สาระพัด....โชดดีเบิกได้บางส่วนเนื่องจากแผลติดเชื้อของแม่มันแรงต้องใช้ยานำเข้า

แล้วก็ต้องไปทำแผลวันเว้นวัน....วิรับหน้าที่พาแม่ไปทำแผล  เพราะไม่ได้ทำงาน

ที่เหลือรอ....และภาวนาอย่าให้แผลแม่ดื้อยา เชื้ออย่าลุกลามกินกระดูกมากกว่านี้ไม่งั้นคงต้องตัดนิ้ว (หมอบอกให้ทำใจไว้แล้ว)

ด้วยความโชดดี....แผลแม่ถูกกับยาแสนแพงที่หมอจ่ายมาให้....ยอมรับว่าอ.หมอ ร.พ. รามา ประสบการณ์เทพมากกกกกกก

คุณหมอ...ใส่ใจและให้ข้อมูลเกี่ยวแผลที่เป็นของคนไข้ดีมาก....

ตลอดเวลาที่แม่หาหมอ เราประกบแม่ตลอด.....หมอจะถาม คุณยายสงสัยอะไรไม๊  ถามหมอได้นะ  คุณยายเข้าใจไม๊ครับ

แม่ไม่เคยถาม....ฮุฮุ (คงฟังหมอจนงง)  แต่อินี่ถามตลอด.....ด้วยความกลัวแม่จะแผลติดเชื้อเข้ากระแสเลือด

เพราะเคยเห็นหลายรายแล้ว  แม้แต่ญาติตัวเอง  พอเกิดอาการติดเชื้อเข้ากระแสเลือดไ่ม่ค่อยจะรอด

แล้วแม่จ๋าก็อายุมากแล้วด้วย....ภูมิต้านทานมันก็อ่อนด้อยเป็นธรรมดา.....ทำให้วิกังวลโคตร ๆ 


สรุป

แผลแม่หายดี.....เชื้อหยุดการทำงานและสลายตัวไปแล้ว

แต่.....ด้วยความที่มันกินกระดูกไปบางส่วน...ทำให้นิ้วไม่สามารถใช้งานได้ตามปกติ...คืองอนิ้วชี้ไม่ได้ หยิบจับอะไรไม่ค่อยถนัดเหมือนก่อน

เรื่องเล็กน้อย...หลายคนอาจคาดไม่ถึง...อย่าประมาทค่ะว่ามันแผลเล็กนิดเดียวไม่เป็นไรหรอก

อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง เป็นหมอซะเอง....เกือบโดนตัดนิ้วแล้วไม๊ล่ะแม่จ๋า

.................................


จบ.

เีดี๋ยวมารำลึก 2012 กันต่อ



ลาด้วยภาพยามบรรยากาศบริเวณวัดป่า

เช้าวันแรกของปี 2013







Create Date : 10 มกราคม 2556
Last Update : 11 มกราคม 2556 10:38:39 น.
Counter : 406 Pageviews.

1 comments
  
สวัสดีครับ...

ขอบคุณที่เอาบุญมาฝาก
และคำอวยพรดีๆที่ส่งไปให้.
ขอให้สิ่งดีๆเหล่านนั้จงเป็นของคุณเช่นกันครับ

การหาความรู้ ไม่ว่าเรื่องอะไร ดีทั้งนั้นครับ
ตอนยังเรียนอยู่ก้เหนื่อย...ตอนจบไปแล้ว
มันมีความสุขนะครับ




สถานีรถไฟ Kleine Scheidegg ทางไปยอดเขายุงเฟรา, สวิส


โดย: wicsir วันที่: 11 มกราคม 2556 เวลา:13:31:16 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Little My @ Moominland
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



......Start diary 09/11/12.....

@.....ไก่ตุ๋นยาจีน......@ @...ต้มกะทิสายบัว...@