My Life; My Destiny.
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
10 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 
The Diary of my Back Pain (1) : How it all started

สวัสดีค่ะ บล็อคนี้ขอเล่าประสบการณ์ปวดหลังในรอบ2 ปีที่ผ่านมา ที่ถึงขั้นต้องผ่าตัดกันถึง2 ครั้ง พร้อมพบแพทย์นับเป็นสิบคน หลายแผน หลายตำรับ จากประสบการณ์ในห้องฉุกเฉิน ไปจนถึงการผ่าตัดฉุกเฉินและความเครียดและโรคซึมเศร้าที่นำไปสู่การต้องเข้าพบจิตแพทย์ ไปติดตามกันได้เลยค่ะั

ช่วงต้นปี2010 เราปวดหลังมาก และเบื่อกับการที่หมอประจำตัวบอกว่า เรากล้ามเนื้ออักเสบ เพราะรู้สึกว่า มันอักเสบมาชาติหนึ่งแล้ว ยังไม่หายซะที เลยตัดสินใจนัดผู้เชี่ยวชาญทางด้านกระดูก คือ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร คิดว่าเกี่ยวกับกระดูกสันหลัง หมอกระดูกน่าจะเป็นอะไรที่โอเคที่สุด แต่ความจริงแ้ล้วคิดผิดค่ะ ซึ่งจะเล่าให้ฟังภายหลัง

ขอท้าวความนิดค่ะ คือ เราเป็นคนที่ปวดหลังมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมเลย เนื่องจากเป็นโรคกรรมพันธุ์เกี่ยวกับกระดูกสันหลัง คุณพ่อเราผ่าตัดหลังมา 3 ครั้งแล้ว และพี่น้องเกือบทุกคน เป็นโรคปวดหลังหมด

ถึงวันนัด...คุณหมอเป็นคนอินเดีย ที่คิดว่าน่าจะอยู่อเมริกามานานแล้ว แต่ยังติดนิสัยผู้ชายอินเดียอยู่ คือ ไม่ยอมให้ผู้หญิงมีปากมีเสียง เนื่องจากเราถามอะไร เธอไม่ตอบ เธอหันไปพูดกับนายจอมยุ่งแทน ทั้ง ที่เราก็ไม่ได้มีปัญหาทางด้านภาษาซักหน่อย

สรุป...เธอบอกว่า ขาเรายาวไม่เท่ากัน ทำให้กระดูกเชิงกรานมันเบี้ยว เลยให้แผ่นใส่ในรองเท้ามา แต่เราไม่ปลื้มเท่าไร เพราะดูมันไม่เป็นงานเป็นการเลย ที่รู้เพราะนายจอมยุ่ง ก็ใส่แผ่นรองเหมือนกัน แต่คุณหมอของเฮีย เธอวัดระดับความหนาของแผ่น ถึงขั้นมิลลิเมตร ไม่ใช่โยนของอะไรก็ไม่รู้ แบบตาหมออินเดียเนี่ย

เราก็ใส่อีแผ่นบ้าเนี่ยไปหลายเดือนอยู่ หลังก็ไม่เห็นหายปวด แถมมันปวดขึ้นเรื่อย ไปถึงขาอีกต่างหาก คราวนี้เราเลยตัดสินใจ ไปหาหมอจัดกระดูก(Chiropractor)

หมอจัดกระดูกที่อเมริกานี่ ส่วนมากเปิดคลีนิคเล็ก เป็นของตัวเอง มีคุณหมอคนเดียว แล้วอาจจะมีพยาบาลหรือผู้ช่วย1-2 คน แต่อุปกรณ์เค้าก็ครบครัน ไม่แพ้ตามโรงพยาบาล หรือคลีนิคใหญ่ นะคะ

คุณหมอเจสัน เป็นหนุ่มอเมริกันร่างใหญ่ นัดแรก เธอก็สอบอาการ เราก็บอกว่าเราหาหมอกระดูกมา เค้าว่าเราขายาวไม่เท่ากัน และเค้าให้ใส่แผ่นรองในรองเท้า

สอบประวัติเรียบร้อย คุณหมอเจสันก็เรียกขึ้นเตียง(ว๊ายยย..ติดเรท อิอิ) ว่าแล้วเธอก็ตรวจดูขาสองข้าง ว่ามันยาวไม่เท่ากันจริงหรือเปล่า

พลิกไปพลิกมานิดหน่อย เธอก็บอกว่า ปัญหาไม่ใช่เพราะขายาวไม่เท่ากัน แต่เป็นเพราะกระดูกเชิงกราน มันทรุดเข้าไปอยู่ในเบ้าต่างหาก(ตอนนั้นเรานึก ไปกันใหญ่แล้วเว้ย)

ว่าแล้วเธอก็บอกว่า เธอซ่อมได้ แต่อาจจะใช้เวลา และให้เราเลิกใส่แผ่นรองซะ

ก่อนอื่นขอพูดถึงระบบประกันสุขภาพของอเมริกาก่อน เวลาไปหาหมอที่นี่ ใช่ว่าอยู่ดี จะเดินไปหาตรงไหนก็ได้ โดยเฉพาะเวลาต้องพบผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง จะต้องตรวจดูก่อนว่า ทางประกันจะจ่ายมั้ย ? หรือจะต้องให้แพทย์ส่วนตัวrefer ไปหรือเปล่า?

เราจัดการเช็คกับประกันเรียบร้อย สรุปว่า เราสามารถหา Chiropractor ได้ปีละ 20 ครั้ง

คุณหมอเจสัน ตั้งเป้าว่า น่าจะรักษาอาการเราได้ ภายใน 3 เดือน โดยเราต้องมาจัดกระดูก สัปดาห์ละ 3 ครั้ง แต่ละครั้งใชเวลาไม่นานมากค่ะ

บอกตรง ว่า ครั้งแรกกลัว เพราะเคยได้ยินมาว่า เวลาจัดกระดูกจะเจ็บ บวกกับนายจอมยุ่งมาไซโคว่า เกิดจัดไปแล้วพลาด แล้วพิการขึ้นมาจะทำยังไง ?

เอ่อ...มึงให้กำลังใจดีจริงเลยเนอะ Smiley

อ่ะค่ะ...ครั้งแรกก็เกร็งน่าดู โดยเฉพาะเวลาที่คุณหมอเจสัน โถมตัวอย่างเบ้งของเธอ มาทับสะโพก วินาทีถัดมา ได้เสียงดัง "กร๊อบบ" จากนั้นรู้สึกโล่งตัวมากเลย จากนั้นคุณหมอถามว่า ปวดคอมั้ย เราก็บอกปวด เธอเลยบอก งั้นนอนลง เดี๋ยวจะหักคอให้ 555 ว่าแล้วเธอก็หักซ้าย หักขวาทันที มันดังกรุ๊ปกร๊อป แบบเสียวพิการมากเลย อิอิ

วันนั้นเดินออกจากคลีนิค รู้สึกโล่งตัวมากเลยค่ะ เรากลับไปตามนัดวันเว้นวันตามกำหนด ช่วงแรก รู้สึกดีมาก ความปวดเหมือนจะทุเลาลง แต่พอเ้ข้าสัปดาห์ที่ 4 ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปค่ะ


เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ตอนหน้าจะไปหาแพทย์แผนไหน ติดตามต่อบล็อคหน้าค่ะ

จ บ ต อ น







Create Date : 10 กรกฎาคม 2556
Last Update : 12 กรกฎาคม 2556 22:33:45 น. 5 comments
Counter : 1143 Pageviews.

 
อ่านแล้วรู้สึกทรมานแทนขอรับ... ลุ้นอ่านตอนต่อไปขอรับหวังว่าคุณคงเจอคุณหมอดีรักษาตรงกับโรคที่เป็นอยู่นะขอรับ


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 10 กรกฎาคม 2556 เวลา:4:40:01 น.  

 
มาติดตามอาการปวดหลังของคุณ Lilac ด้วยคนนะคะ อยากทราบเรื่องราวมานานแล้วค่ะเพราะต้องถึงขนาดผ่าตัดถึงสองครั้งคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ

อ่านตรงถึงไปหาหมอจัดกระดูก เมื่อปลายปีก่อนวิสกี้ก็ไปพบหมอมาระยะนึงค่ะ พูดถึงเรื่องกร๊อบแกร๊บๆ เนี่ยแล้วพิศวงกับศาสตร์ของคุณหมอจัดกระดูกมากๆ เลยนะคะ ช่วงบิดคอทีไรเสียววาบทุกที คิคิ

ติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 10 กรกฎาคม 2556 เวลา:9:13:18 น.  

 
แวะมาเยี่ยมขอรับ... เมื่อไรจะเขียนต่อขอรับ รอตามติดๆ...นะขอรับ


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 13 กรกฎาคม 2556 เวลา:4:44:08 น.  

 
อ่านไปลุ้นไป พอถึงตอนดังกร๊อบเนี่ย เสียวเนาะ

ถึงตอนต่อไป ช่วยไปเคาะประตูบ้านทีนะคะ please

กำลังใจจดใจจ่อ อิอิ


โดย: schnuggy วันที่: 14 กรกฎาคม 2556 เวลา:1:54:43 น.  

 
อ่านตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ลืมล็อคอินมาเม้นท์ ดูๆไปก็แหมนะ เออ หายละ ร่างกายนี่เหมือนเล่นกลกับเรา


โดย: Nok (nokjeffus ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2556 เวลา:22:27:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
Lilac Girl
Location :
The Land of 10,000 Lakes United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาชม Blog ของเรานะคะ มีอะไรแนะนำจะให้เขียน รบกวนเขียนฝากไว้ด้วยค่ะ

Disclaimer: ทุกข้อความใน Blog นี้ เราเขียนเรื่องจากประสบการณ์เท่านั้น ไม่มีเจตนาว่าร้ายใคร และหากเรื่องที่เขียนไปกระทบใจใคร ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ส่วนข้อมูลต่าง ๆ ที่ให้ไว้ ก็เป็นเพียงข้อมูลจากประสบการณ์จริงเท่านั้นค่ะ

***ประกาศ : ท่านที่นำเนื้อหาในบล็อคของเราไปแปะไว้ในเว็ปอื่น ยินดีอย่างยิ่งค่ะ ที่ช่วยกันเปิดเผยข้อมูล แต่ขอความกรุณาซักนิด แจ้งให้เราทราบด้วยนะคะ ให้เครดิตคนเขียนกันบ้างค่ะ ***

New Comments
Friends' blogs
[Add Lilac Girl's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.