๐ เลือดขัตติยา/ลักษณวดี ๐




บทประพันธ์ : ลักษณวดี
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
ราคา : 420 บ.



ส่วนตัว

แม้หนทางแห่งความจริง "อโณทัย" และ "ดารา" จะอยู่ในฐานะที่แตกต่างกัน ถึงแม้ว่า "อำนาจ" กับ "ราชศักดิ์" จะรวมกันได้ก็ตาม แต่ทำไหม "อโณทัย" จึงไม่เลือกทางนั้น แต่กลับเลือกทางแห่งความตายให้ตัวเอง แต่บนหนทางแห่งความรักไม่มีอะไรมาขวางกั้นหัวใจของ "อโณทัย" และ "ดารา" ได้ อะไรที่ผลักดันให้อโณทัยเข้าไปเล่นการเมือง ทั้งที่เป็นสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ แต่รักที่จะเป็นทหารมากกว่า และอะไรที่ทำให้ อโณทัยทำทุกอย่างเพื่อให้ "ดารา" ได้ครองบัลลังก์ไม่ใช่เพียงราชบัลลังก์แห่งยโสธรเท่านั้น แต่อโณทัยได้ใช้หัวของตัวเองเป็นฐานค้ำราชบัลลังก์ส่ง "ดารา" ได้เป็นถึง"สมเด็จพระบรมราชินีแห่ง สมาพันธรัฐ" สิ่งที่ "อโณทัย" คิดใครบ้างจะรู้ ว่าเขาทำเพื่ออะไรและเพื่อใคร จะมีก็แต่ "ดารา" เท่านั้นที่รู้ หัวของอโณทัยมอบให้เพื่อ "รัก" และ ภักดี" เฉพาะที่ "หัวใจบัญญชา" เท่านั้น

ถึงแม้เรื่องนี้จะจบแบบโศกนาฏกรรมแต่ก็ประทับใจมากค่ะ




จากปก

เรื่องราวของชายหนุ่มผู้มีมันสมองเป็นเลิศ อโณทัย..มีชีวิตที่มอบความภักดีสูงสุดต่อราชบัลลังก์ เขาดำเนินทุกอย่างเพื่อปกป้อง เขาเล่นการเมือง..เริ่มต้นจาก “พระพี่เลี้ยง” ในเจ้าชายและราชกุมารี จนก้าวขึ้นเป็น ”ท่านผู้บัญชาการ”

บัญชาการสูงสุด ผู้กุม “อำนาจ” ยิ่งใหญ่แห่งรัฐยโสธรอำนาจที่อาจต่อรองกับขั้วแห่ง “ราชศักดิ์” ได้เขาผู้ถูกเตือนว่า “แม้ “อำนาจ” กับ “ราชศักดิ์” จะเป็นของคู่กัน แต่ประชาชนเช่นเราควรมีแต่ “อำนาจ” เท่านั้นอย่าไปก้าวก่าย “ราชศักดิ์” แห่งราชบัลลังก์ เป็นอันขาด” หากใครไหนจะอ่าน “หัว” ของอโณทัยออก หากจะมีก็เพียง “ทิพยรัตน์ดารากุมารี” ราชศักดิ์แห่งราชบัลลังก์ยโสธรเท่านั้น หาก “ใจ” ของ ทานผู้บัญชาการ ภักดีแค่ไหนหาก “ใคร” เอาหัวของเขาเองเป็นเครื่องค้ำราชบัลลังก์ “หัว” ที่ยอมค้อมให้เฉพาะเท่าที่ “หัวใจบัญชา” เท่านั้น หัวที่แทนความหมายว่า..อโณทัยไม่มีใคร นอกจากเธอคนเดียว..ทิพยรัตน์ราชกุมารี! ทิพย์ราชกุมารี เลือดแห่งขัตติยาที่ชาวยโสธรภาคภูมิใจ มอบความจงรักภักดีให้สวมมงกุฎราชินี โดยมี ”หัว” ของคนที่รักเป็นฐานค้ำราชบัลลังก์..ส่งถึงตำแหน่ง “สมเด็จพระบรมราชินี แห่งสมาพันธรัฐ”“ถ้าคนเราเคยทำให้หัวของคนที่เรารักหลุดจากบ่าได้ เราย่อมไม่อาทรต่อหัวใคร แม้แต่หัวตัวเอง” ทำไม “อำนาจ” ท่านผู้บัญชาการ จึงไม่รวมกับ “ราชศักดิ์” แห่งยโสธร ทำไม ยามเมื่อมี “ดารา” อยู่เยี่ยมฟ้า ยามนั้นย่อมไม่มี “อโณทัย”

บนนภา ทำไมหัวใจดวงหนึ่งจะไม่รู้ว่า..หากหัวใจดวงนั้นกำลังจะสลายลง หัวใจอีกดวงหนึ่งจะไม่พินาศย่อยยับลงไปด้วย

“กุหลาบงามยามบาน
แย้มกลีบตระการ
แต่แล้วก็ร่วงโรยรา
เพราะเลื้อยขึ้นไปใกล้ฟ้า
แม้นผู้ผ่านมา
จักกล้าหาญปานใด
ก็บ่เอื้อมหัตถ์ไป
เด็ดกุหลาบอันไกล
จากกิ่งสูงลิ่วลอยลม...”








Create Date : 29 มกราคม 2551
Last Update : 27 กันยายน 2552 14:47:55 น.
Counter : 1210 Pageviews.

29 comments
  


..หันไปหันมา...

เจิม อิอิ

โดย: Nok_Noah วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:23:03:51 น.
  


ฝนจ๋า..

อ่านเรื่องนี้ 2 รอบเลยค่ะ สงสารอโณทัยนะคะ เอาชีวิตเพื่อค้ำชูบัลลังค์นางผู้เป็นยอดดวงใจ

เป็นนวนิยายที่ประทับใจอีกเรื่องค่ะ

โดย: Nok_Noah วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:23:06:07 น.
  
เรื่องเดียวกับที่กำลังอ่านเลย....

ชอบ....เหมือนกันสินะ
โดย: พี่ IP: 125.25.181.202 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:6:40:01 น.
  
เศร้าค่ะ เรื่องนี้เศร้าได้อีก

สงสารอโณทัยที่สุดในโลก
โดย: amy_de_alamode วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:15:47:32 น.
  
สวัสดีตอนตีสามกว่านะ

นอนไม่หลับอะ สงสัยค้างอะนะ
เลยแวะมาหา...

อืม... เรื่องนี้ คุยกันแล้วนี่เนอะ


glitter-graphics.com
โดย: ปลิวตามลม1326 (ปลิวตามลม ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:3:27:38 น.
  
สวัสดีวันศุกร์ครับน้องไล....

มีความสุขในวันสุดสัปดาห์นะ....
โดย: big-lor วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:11:49:34 น.
  

น้องไล..

ยุ่งมากเหรอ..
คิดถึงนะจ้ะ..

รออ่านนิยายของน้องอยู่นะ
พี่ลองแต่งเองแล้วยากมาก..
อ่านง่ายกว่า..อิอิ..
เขียนกลอนไวกว่ากันแยะ..
ตามประสาคนใจร้อน.อิอิ.

หนังสือเรื่องนี้พี่เคยอ่านแล้ว..ชอบนะ..

รักษาสุขภาพจ้ะ.

โดย: พิจักษณา วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:20:09 น.
  
เรื่องนี้นางก็อ่านแล้วค่ะ
แต่ชักลืมเนื้อหาไปแล้ว
จำได้แต่ว่า...

"เป็นความเศร้าของความต่างศักดิ์"

บล็อกหน้านี้สวยมากค่ะ
หน้าที่แล้วน่ะ...ทำเอาตาเกือบเจ็บเลย อิอิ
โดย: เพรง.พเยีย IP: 125.25.197.168 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:37:19 น.
  


บลอคสวยมากๆ อย่างคุณนางว่านะครับ


เรื่องนี้พี่ไม่ได้อ่านครับผม

โดย: ห่วงใย วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:11:50 น.
  
คิดถึงจังมาหา
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:11:22:24 น.
  

คุณนก1,2
ปาดหน้าตั้งแต่..ฝนยังอัพไม่เสร็จเลย
สงสารทั้ง"อโณทัย" ทั้ง"ดารา"เลยค่ะ
ฝนก็อ่านไป 2รอบเช่นกันค่ะ
แต่อ่านแล้วก็ซึ้งปนเศร้า






พี่..3
คงงั้นมังค่ะ..ว่าแต่อ่านจบหรือยัง
อืมม์ คงยังไม่จบล่ะซิ
ไม่ค่อยว่านี่เน๊อะ..




คุณamy_de_alamode..4
เศร้าแค่นี้ก็พอแล้วล่ะคะ
เสียน้ำตาไปตั้งเยอะ
ถ้าเศร้ากว่านี้มีหวัง
คนอ่านขาดใจพอดี..(เวอร์ไปเปล่าเนี่ย )




สาวปลิว..5
นอนดึกมันไม่ดีต่อสุขภาพนะจ๊ะ
ข้อนี้รู้อยู่ใช่ไหม? แต่ทำไม๊
ยังชอบนอนดึกเป็นประจำ เฮ้อ

ระวังสุขภาพนิ๊ดนึง
รู้อยู่ว่าตัวเองไม่ค่อยแข็งแรง
(บ่นเป็นคนแก่ไปได้เรา ง่ะ)
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:41:55 น.
  

คุณพี่บิ๊ก..6
สวัสดีวันเสาร์ค่ะ
วันนี้หญิงไลได้หยุดด้วยล่ะ
หลังจากที่ ไม่ได้หยุด
เสาร์-อาทิตย์ มา 2 สัปห์ดา
เลยพักให้ซะใจไปเลย
กิน นอน อ่านหนังสือ




พี่พิ..7
ช่วงนี้ยุ่งค่ะ..นี่ก็เพิ่งได้หยุด
วันจันทร์คงต้องไปลุยงานต่อ
นิยายคงต้องรอซักพักค่ะ
แบบว่าคิดต่อไม่ค่อยออก
หมดมุข..ซะงั้น




คุณนาง..8
ฮ่าๆๆ อย่าว่าแต่คุณนางเลยค่ะ
หญิงไลเองก็เมื่อยตาจะแย่
แต่มันไม่ค่อยว่าง ก็เลยปล่อยไว้แบบนั้น พอมีเวลาก็เลยอัพซะหน่อย





พี่ธรรม..9
ขอบคุณค้า..หญิงไลก็ว่างั้นแหละ
สวยเน๊อะ..บล๊อค ฮ่าๆๆ




คุณต่าย..10
คิดถึงตะเองเช่นกัน
งานยุ่งมากหรือเปล่าคะช่วงนี้
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:56:44 น.
  
ขอบคุณจ้าหญิงไล เช็คหลังไมค์แล้วจ๊ะ แต่ยังไม่รู้ว่าจะแต่งไงดี คิดถึงนะ
ว่างๆจะแวะมาเยี่ยมบ่อยๆจะ ตอนนี้ที่บริษัทเริ่มไตรมาสแรกมีนโยบายเยอะมากๆ งานเลยรัดตัวนะจ๊ะไว้อยู่ตัวจะแวะมาเยี่ยมทุกวันเหมือนเดิมจ๊ะ
โดย: โลมาน้อยน่ารัก วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:34:49 น.
  
แวะมาถูบ้านให้เพื่อน
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:30:12 น.
  
แวะมาเยี่ยมค่ะ
โดย: jj (jelung ) วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:44:04 น.
  
หวัดดีจ้า..แวะมาส่งเข้านอนนะจ๊ะ
โดย: โลมาน้อยน่ารัก วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:20:49 น.
  


ฝนจ๋า..

มาส่งเข้านอนค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ

โดย: Nok_Noah วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:49:48 น.
  

ครับ ใช่ครับใช่

สวยเนอะ สวยเนอะ>>> บลอค
โดย: ห่วงใย วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:34:04 น.
  
คืนนี้ ราตรีสวัสดิ์ จ้า
โดย: ปลิวตามลม IP: 118.172.35.4 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:20:49:13 น.
  
โดย: big-lor วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:24:06 น.
  


เฮง เฮง เฮง

โดย: แม่น้องรัน (runch ) วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:19:21 น.
  
Happy Chinese New Year !
มั่ง มี ศรี สุข
โดย: ปลิวตามลม วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:38:48 น.
  
สวัสดีปีใหม่...แบบชาวจีน หญิงไล นะคะ

โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:51:17 น.
  
หวัดดีเพื่อน..อัพบล๊อคกันหน่อยม่ะตัว
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:43:26 น.
  


ฝนจ๋า..



ซินเจี่ยยู่อี่ ซินนี่ฮวดไช้ นะคะ

โดย: Nok_Noah วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:55:49 น.
  
โลมาน้อย..13,16
หญิงไลเองก็เพิ่งว่างเหมือนกัน งานเยอะเลย
ทำให้ยุ่งๆ หายหน้าไป
เหมือนกัน


คุณต่าย..14,24
ตัวสุขสันต์วันตรุษ
เงินทองไหลมาเทมา
อย่าได้ขาดสายนะ




คุณ jj (jelung )..15
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
จะมาบ่อยๆก็ไม่ว่ากันนะคะ




นกขา..17,25
สุขสันต์วันตรุษเช่นเดียวกันคะ

ดีจังนอนดึกไม่ยักตื่นสายเหมือฝน
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:35:24 น.
  

พี่ธรรม..18
ย่อมเป็นเช่นนั้นค่ะพี่ธรรม
แต่จะชมอย่างอื่นบ้าง
ก็ได้นะว่าสวย



สาวปลิว..19,22
มั่ง มี ศรี สุข เช่นเดียวกัน
ไปเที่ยวเผื่อข้าเจ้าบ้างเน้อ




คุณพี่บิ๊ก..20
รูปเท่มากเลยคุณพี่
"ซินเจี่ยยู่อี่ ซินนี่ฮวดไช้ "
เช่นเดียวกันค่ะ




คุณแม่น้องรัน..21
อั่งเปา ทำไมไม่มีตังค์เน้อะ
มีแต่รูปเด็ก




คุณนาง..23
สวัสดีปีใหม่ แบบชามจีน
เช่นเดียวกันค่ะ หยุดหรือ
เปล่าค่ะวันนี้
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:47:14 น.
  
เรื่องนี้ไม่ได้อ่านครับ จบแบบไม่ชอบ หุหุ
โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:26:26 น.
  
เรื่องนี้ไม่ได้อ่านครับ จบแบบไม่ชอบ หุหุ
โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:26:36 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ไลเดเลีย
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ร้อยรส...กลอนกานท์




O ฤดูลม...O

O ฉับพลันฝนก็เร้นเก็บเส้นสาย
ดวงวันฉายแสงช่วงโลมห้วงหน
ขับความชื้นลบเลือนรอยเปื้อนปน
ลบหมองหม่นแผ่นฟ้าจนพร่าเลือน

O คล้ายเมฆสีเทาทึมเมื่อครึ้มฝน
ถูกแสงสรวงเบื้องบนเข้าปนเปื้อน
ย้อมสีเทาเป็นขาว..เมื่อหนาวเยือน
มาตามเตือนเลื่อนยามให้งามตา

O ลมต้นหนาวเกรียวกรูเสียงวู่ไหว
โลมกิ่งใบไม้ตื่นทั้งผืนป่า
เขยื้อนขยับยวบไหวอยู่ไปมา
เหมือนบอกลาล่วงพ้น..คาบฝนปลาย

O ความเปลี่ยนแปลงผ่านสู่..ให้รู้เห็น
จากเมื่อสีเลื่อนเส้น..แล่นเป็นสาย
เสียงครืนครั่นก้องอยู่ไม่รู้วาย
แปลบปลาบว่ายเวียนย้ำโลมค่ำคืน

O จนฟ้าเปลี่ยนไม้ใบสั่นไหวระริก
น้ำก็พลิกแผ่นผิว..เป็นริ้วตื่น
จึงบัดนั้น..ภูมิทัศน์ก็หยัดยืน
ด้วยสายลมเย็นชื่น..เพื่อฟื้นตัว

O ถึงคราลมเย็นรื่น..วกคืนย้อน-
พรมสายอ่อนโอนระลอกเข้าหยอกยั่ว
ยอดหญ้าเรียวโค้งนั้น..ย่อมสั่นรัว
รอเกลือกกลั้วรับรู้..ฤดูลม

O จากยึดโยงรากแทงลงแหล่งดิน
ตราบฝนรินหยาดหลั่งลงสั่งสม
คลายความชุ่มความชื้นเหนือพื้น, พรม-
ภาวะอันอุดม..ห้อมห่มไพร

O เหยียดยอดเสียดขึ้นแทงรับแรงฝน
ที่คอยหล่นร่วงหยาด..ก่อนลาดไหล
ยืนต้นตั้งเป็นแถว..เป็นแนวไป
รอลมไหววาดวี..จักมีมา

O ไม่นานเลย..จากฝนฟ้าหม่นหลัว
จนยอดไม้ส่ายรัวอยู่ทั่วหน้า
โลกต่ำ-ใบขาบเขียวทุกเรียวคา-
จะออดอ้อนลมถา..อยู่คาพื้น

O ระบำแถวยอดหญ้าตรงหน้านั้น
จะค่อยสั่นใบพลิ้วเป็นริ้วตื่น
เขียวจากฝนฝากตอนจะย้อนคืน-
เป็นแพรผืนโยนระลอกยั่วหยอกลม

O ร้อนจะรุมสุมมาจากฟ้าไหน
เรียวจะไหววาดรับช่วยขับข่ม
รอค่ำคืนน้ำค้างมาพร่างพรม
เพื่อรับฉมชื่นมาลย์..กลิ่นซ่านซ้อน

O กาลย่อมผ่านโดยช่วงของดวงวัน
จากเม็ดพันธุ์แตกหน่อเป็นช่ออ่อน
จนกลีบใบเรียวแรกเริ่มแตก..ชอน-
ไชขึ้นอ้อนออดรู้ฤดูกาล

O ฝน..หนาว..ร้อนรุ่มถึงขุมขน
แล้วเวียนรอบให้ฝน..อีกฝนผ่าน
เพื่อหยัดกลีบเรียวช่อ..ขึ้นรอบาน
พร้อมเรณูหอมซ่านขึ้นหว่านรส

O ช้าเร็ว..มวลผึ้งภู่ย่อมรู้กลิ่น
เมื่อลมรินรวยเท..หันเหบท
คอยดูเถิดอีกประเดี๋ยว..การเลี้ยวลด-
เข้าจ่อจดหวานหอม..จะพร้อมแล้ว

O ฤดูลมพรมพรำ..อยู่ค่ำเช้า
อาจรุมเร้า, อ่อนโรย..จนโชยแผ่ว
รอกวัดใบหญ้าเต้นจนเป็นแนว
ซ้ำบทแล้วบทเล่า..แต่เช้าวัน

O เมื่อสายลมผ่านสู่..ฤดูล่อง
และฟ้าผ่องแผ้วงามสีครามนั่น
ก็เมื่อผิวต้องหนาวจนหนาวครัน
จึงบัดนั้นโลกกว้างย่อมวางรอ

O ให้ฟังเสียงลมเท..มาเห่กล่อม
สูดกลิ่นหอมเรณูที่ชูช่อ
ทั้งเสียงไม้เสียดยอด..แสงทอดทอ-
ลอดพุ่มกอก้านใบ..ที่ไหวรับ

O พอลมล่องลาดเทมาเห่กล่อม
โลกที่ล้อมรอบล้วนคล้ายครวญขับ-
ผ่านบทเพลงร่ายรำ..เพื่อสำทับ-
การเขยื้อนการขยับลำดับนั้น

O ก็ใช่- เป็นเพียงฤดูลม
หมุนรอบมาห้อมห่มให้ซมสั่น
เปลี่ยนผ่านสภาพธรรมเข้าค้ำยัน
ให้จิตใจทั้งนั้นรู้ผันแปร

O เมื่อเม็ดน้ำขาดช่วงจากห้วงหน
เมฆขาวบนฟ้าพลอย..เลื่อนลอยแผ่
เมื่อขาวครามกลมเกลียวให้เหลียวแล
ก็เห็นแต่ภาพงามของยามนี้

O โอบโลกให้งดงามอยู่ท่ามกลาง-
ดวงวันพร่างแสงพร้อยเรียงสร้อยสี
ลมหนาวร่ำสายผ่านลงคว้านตี
เมื่อปีกผีเสื้อลายบินบ่ายย้อน

O ช่องโสตก็จะแว่วเสียงแจ้วเจื้อย-
ของนก, ลมโชยเฉื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
ผืนแผ่นน้ำครวญครางในต่างตอน
จักซ้ำซ้อนภาพลวงอีกดวงวัน

O ให้มองเห็นลอยดวงบนสรวงฟ้า
ทั้งแจ่มจ้ายิ่งล้ำกลางน้ำนั่น
เท็จ-จริง..ที่มองผ่านก็ปานกัน
ย่อมแปรผันโดยจิต..การคิดตรอง

O ก็ใช่ – ที่เป็นเพียงธรรมชาติ
ทั้งดวงวันโอภาสคอยสาดส่อง
หรือคลื่นน้ำไหลลาดลงฟาดฟอง
และปีกผีเสื้อล่องบนท้องฟ้า

O เห็นไหมเล่ากลีบผการะย้าย้อย
ทุกช่อที่เคยช้อยอยู่คอยท่า
รอฝน..ต้องฝน..หมดฝนพา-
กันอ่อนโรยอ่อนล้า..ซบคาพื้น

O ฤๅ - อาจรู้ลูบโลมด้วยลมหนาว
หรือแสงงามวับวาวจากดาวดื่น
ครั้นสิ้นรอบลมร่ำกลางค่ำคืน
ฤๅ – อาจรู้ฉ่ำชื้นของพื้นดิน

O เพียงกาลผ่านเวียนแล้วเปลี่ยนช่วง
งามทั้งปวงถ้วนบทก็หมดสิ้น
ปีกลวดลายลมโชยเคยโบยบิน
อาจลาถิ่นไพรเถื่อนลับเลือนแล้ว

O ที่ไหนเล่าโลกกว้างและทางแคบ
เพียงหนีบแนบกลีบใบที่ไหวแผ่ว
ที่ไหนเล่าดีร้ายที่ปลายแนว-
ของเทือกแถวดอกมาลย์หอมหวานนั้น

O ก็นั่นแหละรูปธรรมในธรรมชาติ
ลมไหววาดแสงฉายน้ำพรายสั่น
ปีกลวดลายบินหยุด..ดอมบุษบัน
เกสรกลั่นหวานรส..อาจหมดฤๅ

O หากอีกสภาพธรรมในธรรมชาติ
เมื่อลมลาดล่องอยู่อาจรู้หรือ-
ว่าร้อน..ฝน..จนหนาว..อีกหนาวคือ-
การยึดถือตีความเอาตามใจ

O ฤดูลม-ยอดไม้ส่ายไหวอยู่
ปีกลวดลายหรุบชูก่อนลู่ไหล-
ลอดกลีบดอกนุ่มบางแทรกร่างไป
หวานเยี่ยงไรเล่าหนอ..จึ่งพอเพียง ?

O ฤดูลม..หวนระลอก, ดวงดอกไม้-
ก็หอมให้แถวถิ่นรู้กลิ่น, เสียง-
นกไพรเถื่อนก้องกรู..คล้ายอยู่เคียง-
ศัพท์สำเนียงก้องรัว..บางหัวใจ !



จากบล็อกพี่ สดายุ ค่ะ

Group Blog
  •  
  •  
  •  
  •   
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
มกราคม 2551

 
 
1
2
3
4
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31
 
 
All Blog