o มหารานี/ลักษณวดี o





ประพันธ์โดย : ลักษณวดี
สำนักพิมพ์ : ณ บ้านวรรณกรรม
ราคา : 360 บาท



ข้าเจ้า

มหารานี เป็นเรื่องราวของเจ้าหญิงนอกราชบัลลังก์ ที่ถูกส่งให้ไปประทับหมู่บ้านเล็กๆ พร้อมพระอนุชา ด้วยเหตุบางประการตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ แต่วันหนึ่งทั้งสองพระองค์ถูกเรียกตัวกลับเข้าวัง และแล้วเจ้าหญิงนอกราชบัลลังกลับถูกเฉลิมพระอิสริยยศจาก ”ราชกุมารี” เป็น “อัครกุมารี” หาก “มงกุฎแห่งอัครกุมารี” ต้องมีความหมายแอบแฝง..หากอะไร?

หากใครเคยอ่าน “ดั่งดวงหฤทัย” ลองมาอ่านเรื่องนี้ดูอาจจะประทับใจ “หญิงศาศวัตรา” กับ “เจ้าชายรามิล” อีกคู่หนึ่งก็ได้



จากปก

"มหารานี" เป็นเรื่องราวของเจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ซึ่งดำรง พระยศ “อัครราชกุมารี” แห่งศิขิน มีพระนาม “เจ้าหญิงศาศวัตรา” มีพระอนุชานาม “เจ้าชายศิขรินทร์” ทั้งสองพระองค์ประทับ ณ คันธามาส มิใช่ในศิขิน ทำไมต้องมาประทับ ณ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ราบสูง ริมภูเขา

ทำไมพระราชาธิบดี ไม่ให้พระโอรสพระโอรสพระธิดา ประทับในเขตพระนคร

และทำไมบัดนี้ต้องส่งพระธิดาองค์โต “เจ้าหญิงศาศวัตรา” สู่เขตหิมวันต์ ฤาว่า พระราชาธิบดีทอดพระเนตรเห็น “ช่องทาง” หิมวันต์ จะช่วยพระโอรสองค์น้อยได้ นั่นคือหน้าที่แห่งเชษฐภคินีพึงกระทำ การเสด็จ “แผ่นดินหิมวันต์” คือการไปทอดพระเนตร “ฐานอำนาจ” .... มงกุฎและบัลลังก์ ต้องมีอำนาจรองรับเสมอ ฐานราชบัลลังก์ศิขรินทร์ต้องการ “หัตถ์” ค้ำจุน“หัตถ์” ที่มั่งคั่งและทรงอำนาจขณะนี้..เจ้าชายรามิล!

หาก “ รามิล” คือ พญาอินทรี แห่งห้าขุนเขา “ปัญจคีรี” มี “มรตาบดี” เป็นพระสมัญญา พระสมัญญาอันเนื่องมาจากคำโจษจันว่า ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดในเผ่าที่โหดเหี้ยมที่สุด... มรตาบดี ที่มีความหมายน่าสะพรึงกลัว “เทพแหงความตาย” หาก “ยมทูต” ใยรู้คุณค่าของบุณฑริกา รามิล พระนามอันหมายถึง เทพเจ้าแห่งความรักไฉน พระสมัญญาจึงก้าวล่วงถึง..เทพเจ้าแห่งความตาย

จะเช่นไร.เราย่อมรู้ หงส์กับห่าน ต้องแผกแตกต่างกัน ขุนเขา..ป่าดง..ธารน้ำ ได้สั่งสอน “เจ้า” แห่งหญิง โดยสายเลือด โดยกำเนิดให้มั่นคงเฉกขุนเขา ให้งามสง่าประดุจไม้ใหญ่ และเยือกเย็นเช่นสายธารกับความลึกล้ำของดงดิบ...ที่ผู้ก้าวผ่านไปพึ่งระมัดระวังถึงอันตรายตนเอง

งามเงื่อนดุจเดือนเพ็ญกระจ่าง
เป็นหนึ่งประดับกลางนภาใส
เป็นหนึ่งในดวงหฤทัย
จันทราพิมพ์พักตร์เจ้าไว้ให้คนยล..
อ้าโฉม..ลอยล่องฟ่องฟ้า
สามโลกฤาหาเทียบได้
แจ่มจรัส ประโลมหล้ายาใจ
เพ่งพิศไว้กลัวหายกับสามลม...


ความหมายที่แท้จริงคือ ศิราภรณ์..มงกุฎแห่งรานี แต่ถ้าพระราชอำนาจแผ่เหนือสามแคว้น นั่นคือ มงกุฎแห่งมหารานี มหารานีต้องครองหัวใจประชาราษฎร์มิใช่ครองอำนาจ อำนาจอาจเสื่อมทราม หากความรัก..จีรัง












Create Date : 05 มกราคม 2551
Last Update : 27 กันยายน 2552 18:51:23 น.
Counter : 1857 Pageviews.

38 comments
  
อะอา....หยาดฝน
upblog ใหม่หรือนี่....

ลักษณวดี....ทมยันตี
ชอบซะจริงนะ...อิๆๆ
โดย: พี่ IP: 210.213.21.162 วันที่: 5 มกราคม 2551 เวลา:15:50:15 น.
  
ขอบคุณนะคะ ที่แนะนำหนังสือน่าอ่านให้รู้จักอีกเล่มหนึ่ง

แต่ไปร้านหนังสือทีไร ชอบแวะที่นิยายสมัยใหม่ทุกที (ไม่ค่อยชอบนิยายแนวจินตนาการเท่าไหร่ แหะๆ)
โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 5 มกราคม 2551 เวลา:21:12:58 น.
  


คุณฝน..

นกเคยอ่านครั้งหนึ่งค่ะ เลือนๆ ไปบ้างแล้ว สงสัยจะต้องไปหามาอ่านอีกรอบ จะได้คุยกับคุณฝนได้สนุกขึ้น นะคะ

คิดถึงคุณค่ะ

โดย: Nok_Noah วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:0:24:50 น.
  

แวะมาเยี่ยมชมค่ะ
ก็น่าสนใจนะคะ
โดย: ดอกหญ้าเมืองเลย วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:10:00:02 น.
  
โดย: . IP: 118.172.48.86 วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:21:08:13 น.
  
สวัสดีปีหนูทองค่ะ ขอให้มีความสุขมาก ๆ สุขภาพแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมา คิดสิ่งใดสมปราถนาทุกประการ สาธุ ๆ ๆ
โดย: myshumi วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:1:49:29 น.
  

สวัสดีปีหนูจ้ะ..


สบายดีนะจ้ะ
โดย: พิจักษณา วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:10:02:09 น.
  
ฝน

คืนนี้บายเน้อ...
ตอนนี้งอมพระราม

โดย: ปลิวตามลม วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:12:25:56 น.
  
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:13:14:28 น.
  


มาส่งยิ้มให้ค่ะ..

โดย: Nok_Noah วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:16:12:17 น.
  

พี่..1
โอ๊ะโอ..มาเร็วจังสงสัยไม่
มีอะไรทำนะนี่..คริคริ
ลักษณวดี...ทมยันตี..โรสราเลน
ชอบมากคะ...




คุณนา..2
เคยอ่านหรือยังคะ..ไม่แน่นา
ถ้าลองอ่านแล้วจะติดใจ





คุณนก..3,10
ไม่เป็นไรคะคุยนก..ประเดี๋ยวฝนจาเล่าให้ฟังเอง
จะได้ไม่ต้องซื้อ..แต่คุณนก
คงต้องทนฟังเสียงของฝนหน่อยแล้วกัน

ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มคะ
ชื่นใจยัง





คุณดอกหญ้าเมืองเลย..4
ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ
แหม..สนใจนิยายแนวนี้หรือเปล่าคะ

โดย: ไลเดเลีย วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:18:53:42 น.
  
..5
งึมงำๆ..(พูดกับตัวเองไม่ให้คนอื่นได้ยิน )





myshumi..6
สาธุ (รับพรๆ)
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ
ขอให้พรนั้นกลับคืนแด่คุณmyshumiเช่นกันคะ





พี่พิ..7
สวัสดีปีหนูทองเช่นกันคะ
ตอนนี้รู้สึกว่าจาไม่ค่อย
สบายเท่าไหร่ค่ะ
รู้สึกว่าวันนี้อาการเจ็บตา
มันจะกำเริบอีกแล้วค่ะ..





สาวปลิว..8
รับทราบคร๊าบ..ยังไงก็
พักผ่อนเยอะๆเน้อ






คุณต่าย..9
ทำไมวันนี้..เหงื่อตกล่ะตัวเอง
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:19:09:48 น.
  


คุณฝน..

อิอิ ปาดเก่งนะคะ

โดย: Nok_Noah วันที่: 7 มกราคม 2551 เวลา:21:07:59 น.
  


พูดไม่ออก ยิ้มดีกว่า



ตอนแรกว่าจะมียึดสายสะพายคืน


เปลี่ยนใจละ ให้เป็น มหารานี

เอ๊ย คุณหญิงต่อไปก่อนนะครับ
โดย: ห่วงใย วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:7:32:01 น.
  
ขอบคุณที่ไปดูแลบ้านให้เค้าน่ะตัวเอง...ตาวเองหายหรือยัง
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:13:12:21 น.
  
เรื่องนี้เคยอ่านแล้วครับน้องไล....
อ่านดั่งดวงหฤทัยจบมาอ่านเรื่องนี้ต่อ

เลยเอาสองเรื่องรวมกันซะ
งง...จำไม่ถูกซักเรื่อง...
โดย: big-lor วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:14:15:13 น.
  
แหะๆ แม่น้องรันอ่านแต่การ์ตูน

ถ้าเล่มหนาๆ ก็อ่านแต่แฮรี่พอตเตอร์
โดย: แม่น้องรัน (runch ) วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:15:01:09 น.
  
แวะมาเยี่ยมชมค่ะ
ชอบนะ ภาษาสวย ความหมายลึกซึ้ง
แต่ไม่ค่อยมีเวลาอ่านค่ะ
โดย: ลิตช์ (Litchi ) วันที่: 8 มกราคม 2551 เวลา:22:28:03 น.
  


หวัดดีจ้ะ....ไม่ได้มาเสียนาน....เลยได้มาอ่านทบทวนวรรณกรรม....น่าอ่านครับ

โดย: ม้าห้อ (cm-2500 ) วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:1:34:28 น.
  
เคยอ่านนานแล้ว
เป็นอีกเรื่องที่สนุกมากค่ะ
โดย: เพรง.พเยีย วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:4:45:33 น.
  
คิดถึงหรือเปล่าเนี้ย จามทั้งวัน สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังครับ....
โดย: มหาสำลี วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:8:25:02 น.
  
วันนี้งานยุ่งจนหัวฟูอีกล่ะสิ...
ไปหาหวีงาช้างมาใช้เหอะ
เปล่า... ไม่ได้แปลว่าหวีแล้ว
ผมจะสวยนะ แค่เปลืองเงินเพิ่ม
จะได้ทำงานหาเงินให้เหนื่อย
จนหัวฟูกว่าเดิมไง ฮ่า ๆ ๆ
โดย: ปลิวตามลม วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:10:47:36 น.
  
คุณนก..13
ช่วงนี้มือกำลังขึ้นค่ะคุณนก..คริคริ





พี่ธรรม..14
จามายึดสายสะพายคืนหรือคะ..
ทำแบบนี้ได้ไง..ให้เค้าแล้วมียึดคืนได้ด้วย
ไม่ให้ยึดหร๊อกหญิงไลซ่อนไว้อย่างดีรับรองหาไม่เจอ..





คุณต่าย..15
ไม่เป็นไรตะเองเรื่องเล็กน้อย..ว่าแต่
ออฟฟิตใหม่จัดเสร็จอะยาง

ส่วนเรื่องตาเฮอะๆๆมันก็เป็นๆหายๆอะนะ
ยังไม่หายขาดซะที..เบื่อ..เซ็ง





คุณพี่บิ๊ก..16
ฮ่าๆๆๆ..เป็นเหมือนกันเลย..
หญิงไลเองก็สับสนเหมือนกัน..
ตอนที่เล่าให้เพื่อนฟังก็เอาสองเรื่องนี้
คือ"ดั่งดวงหฤทัย" กับ "มหารานี"
รวมกันเฉยเลย..เพื่อนก็ฟังแบบผิดไป





คุณแม่ร้องรัน..17
อ่านแฮรี่ฯเหรอคะ..เล่ม7อ่านอะยาง
หญิงไลยังไม่ได้อ่านเลยคะ..
ยังบ่มีตังค์ซื้อ..




คุณลิตช์ (Litchi)..18
ใช่ค่ะผู้ประพันธ์ใช้ภาษาได้งดงามมาก
หญิงไลอ่านแล้วเคลิ้มๆไงไม่รู้..เอิ๊กๆๆ




คุณม้าห้อ..19
สวัสดีตอนเย็นๆค่ะ นานๆได้เจอกันสักที
หญิงไลก็ไม่ค่อยว่างไปเยี่ยมสักเท่าไหร่
ถ้าคุณม้าห้อว่างก็มาเยี่ยมหญิงไลบ้างนะคะ




คุณมหา..20
หายไปนานเลยนะคะ..กลับมาคราวนี้
จะมีข่าวดีหรือยังเอ่ย





คุณนาง..21
กลับมาแล้วเหรอคะ..มีอะไรติดไม้ติดมือมาฝากบ้างหรือเปล่า
ถ้าไม่มีก็ขอเป็นรูปสวยๆก็ได้ค่ะ..




สาวปลิว..22
แค่นี้ข้าเจ้าก็หัวฟูจาแย่แล้ว..หวีงาช้างก็ช่วยบ่ได๋
ฉะนั้นทำงานพอประมาณก็พอเน้อะ..หัวจะได้ไม่ฟูกว่าเดิม
ความสวยยิ่งเหลือน้อยเต็มที..มีอะไร
จะแน่นำไหม..เอาแบบว่าไม่ต้องเสีย
ค่าใช้จ่ายเลยยิ่งดี..เอิ๊กๆๆๆ
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:18:50:32 น.
  
แวะมาเยือนยามค่ำ ของคืนนี้ และแวะมาดูหนังสือดีๆที่แนะนำครับ
โดย: พฤกษาริมน้ำ วันที่: 9 มกราคม 2551 เวลา:23:41:49 น.
  



.....แวะมาทักทาย.....

.....Have A Nice Day นะจ๊ะนู๋ไล.....
โดย: doctorbird วันที่: 10 มกราคม 2551 เวลา:9:28:38 น.
  
หวัดดีจ๊ะ...เพื่อน...
หายไปไหนอีกแล้วววว
โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 10 มกราคม 2551 เวลา:9:37:43 น.
  

เล่มนี้คอ่นข้างหนานิ
โดย: Boyne Byron วันที่: 10 มกราคม 2551 เวลา:14:59:12 น.
  
เเชตจนลืมเพื่อนเเล้วกะมัง...
โดย: มหาสำลี IP: 58.9.120.159 วันที่: 10 มกราคม 2551 เวลา:21:50:43 น.
  
โดย: ปลิวตามลม วันที่: 10 มกราคม 2551 เวลา:22:15:14 น.
  
มาต้อนรับการกลับมาค่ะ
แม้จะช้าไปสักเล็กน้อย
มีของฝากหรือเปล่าคะ
<
<
มีครับ รับหวัดหน่อยไหมครับหรือว่าเอาอาการเจ็บคอไปดี...

ปล. รักษาสุขภาพด้วย เดี๋ยวนี้เริ่มนอนดึกเเล้วน้า(เเชตเพลิน)
โดย: มหาสำลี วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:5:55:16 น.
  


สุขสันต์วันศุกร์ค่ะ คุณฝน
โดย: Nok_Noah วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:15:05:30 น.
  

คุณพฤกษาริมน้ำ..24
ขอบคุณนะคะที่มาเยี่ยม
มันไม่ใช่แค่ค่ำมืดนา
23:41:49 น.นี่ถือว่าดึกเลยนะคะ





คุณหมอ..25
ขอบคุณคะ..คุณหมอเองก็เช่นกันค่ะ





คุณต่าย..26
ไม่ได้หายไปไหนจ้า
วนๆอยู่แถวๆนี้แหละ..คริคริ





คุณBoyne Byron..27
หญิงไลว่าไม่หนาเท่าไหร่นา
อ่านแป๊บเดี๋ยวจบซะแล้ว





คุณมหา..28,30
เอ! คุณมหารู้ได้ไง
ว่าหญิงไลแซท..ไปซุ่ม
อยู่ตรงไหนน๊อ..ทำไม
หญิงไลไม่เห็น

ของฝากเป็นไข้หวัด
หญิงไลไม่รับเด้อ
ขอเป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม
แบบว่าตอนนี้สุขภาพตัวเอง
ก็แย่เต็มทีแล้ว





สาวปลิว..29








คุณนก..31
สุขสันต์วันสศุกร์เช่นเดียวกันค่ะ
พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้ว
คุณนกกลับบ้านหรือเปล่าคะ


โดย: ไลเดเลีย IP: 124.120.7.5 วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:20:33:51 น.
  
สวัสดีวันเด็ก



จากเด็กหญิง ปลิวตามลม ณ bloggang ฮ่า ๆ ๆ
โดย: ปลิวตามลม วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:15:54:54 น.
  
ซะแว๊บบบบบบบบบบบบบบ


หวาดดีคร้าบ แม่หญิงไล ผู้ลือโฉม อุ๊ ๆๆ (สำรัก) 555555555+

ทะเลที่ไร้คลื่นแวะมาเยี่ยมคร้าบ
ทะเลที่ไร้คลื่น หายหน้า หายตา หายตัว แต่ไม่หายใจ โอ้ ตายแ น่ๆๆ ไม่หายใจ 555+

กลับมาแว้วววววววว จ้า

มามาดใหม่ แต่หัวใจดวงน้อยๆๆ ก็ยังเหมี้อนเดิม


โดย: (เสียงเปียโนเหงาใต้เงาเทียน) (ทะเลที่ไร้คลื่น ) วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:16:14:47 น.
  

สาวปลิว..33
ยังเป็นเด็กหญิงอยู่เหรอ
เป็นไปได้เน๊อคนเรา
แต่เอาเถอะให้หนึ่งวันแล้ว
กัน
วันนี้คงจะกลับมาเป็นสาวปลิว
คนเดิมแล้วใช่ไหม




คุณไร้คลื่น..3
สวัสดีค่ะ..แฮ่มหายไปก็นานเลยนะคะ
มีการสำรักด้วย..แต่หญิงไล
สงสัย คำว่าสำรักจัง..หมายความว่าไง..คริคริ
โดย: ไลเดเลีย วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:20:07:47 น.
  
เรื่องนี้อ่านหลายรอบ แต่ยังไม่ได้รีวิวเลย
โดย: ตานนท์ (คนไม่หวาน ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:12:34:08 น.
  
เป็นแฟนนิยายทมยันตีค่ะ
โดยเฉพาะในนามปากกาลักษณะวดี
มหารานีเป็นเรื่องที่ชอบที่สุดในนามปากกานี้ เจ้าชายรามิลน่ารักน่าเลิฟมั่กๆ
โดย: รุ้งล้อมดาว วันที่: 20 กันยายน 2552 เวลา:2:00:28 น.
  
อยากให้มีภาคสองจังเลยอยากอ่านของน้องๆนางเอก
โดย: tanara IP: 183.89.89.239 วันที่: 22 มกราคม 2554 เวลา:19:59:50 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ไลเดเลีย
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ร้อยรส...กลอนกานท์




O ฤดูลม...O

O ฉับพลันฝนก็เร้นเก็บเส้นสาย
ดวงวันฉายแสงช่วงโลมห้วงหน
ขับความชื้นลบเลือนรอยเปื้อนปน
ลบหมองหม่นแผ่นฟ้าจนพร่าเลือน

O คล้ายเมฆสีเทาทึมเมื่อครึ้มฝน
ถูกแสงสรวงเบื้องบนเข้าปนเปื้อน
ย้อมสีเทาเป็นขาว..เมื่อหนาวเยือน
มาตามเตือนเลื่อนยามให้งามตา

O ลมต้นหนาวเกรียวกรูเสียงวู่ไหว
โลมกิ่งใบไม้ตื่นทั้งผืนป่า
เขยื้อนขยับยวบไหวอยู่ไปมา
เหมือนบอกลาล่วงพ้น..คาบฝนปลาย

O ความเปลี่ยนแปลงผ่านสู่..ให้รู้เห็น
จากเมื่อสีเลื่อนเส้น..แล่นเป็นสาย
เสียงครืนครั่นก้องอยู่ไม่รู้วาย
แปลบปลาบว่ายเวียนย้ำโลมค่ำคืน

O จนฟ้าเปลี่ยนไม้ใบสั่นไหวระริก
น้ำก็พลิกแผ่นผิว..เป็นริ้วตื่น
จึงบัดนั้น..ภูมิทัศน์ก็หยัดยืน
ด้วยสายลมเย็นชื่น..เพื่อฟื้นตัว

O ถึงคราลมเย็นรื่น..วกคืนย้อน-
พรมสายอ่อนโอนระลอกเข้าหยอกยั่ว
ยอดหญ้าเรียวโค้งนั้น..ย่อมสั่นรัว
รอเกลือกกลั้วรับรู้..ฤดูลม

O จากยึดโยงรากแทงลงแหล่งดิน
ตราบฝนรินหยาดหลั่งลงสั่งสม
คลายความชุ่มความชื้นเหนือพื้น, พรม-
ภาวะอันอุดม..ห้อมห่มไพร

O เหยียดยอดเสียดขึ้นแทงรับแรงฝน
ที่คอยหล่นร่วงหยาด..ก่อนลาดไหล
ยืนต้นตั้งเป็นแถว..เป็นแนวไป
รอลมไหววาดวี..จักมีมา

O ไม่นานเลย..จากฝนฟ้าหม่นหลัว
จนยอดไม้ส่ายรัวอยู่ทั่วหน้า
โลกต่ำ-ใบขาบเขียวทุกเรียวคา-
จะออดอ้อนลมถา..อยู่คาพื้น

O ระบำแถวยอดหญ้าตรงหน้านั้น
จะค่อยสั่นใบพลิ้วเป็นริ้วตื่น
เขียวจากฝนฝากตอนจะย้อนคืน-
เป็นแพรผืนโยนระลอกยั่วหยอกลม

O ร้อนจะรุมสุมมาจากฟ้าไหน
เรียวจะไหววาดรับช่วยขับข่ม
รอค่ำคืนน้ำค้างมาพร่างพรม
เพื่อรับฉมชื่นมาลย์..กลิ่นซ่านซ้อน

O กาลย่อมผ่านโดยช่วงของดวงวัน
จากเม็ดพันธุ์แตกหน่อเป็นช่ออ่อน
จนกลีบใบเรียวแรกเริ่มแตก..ชอน-
ไชขึ้นอ้อนออดรู้ฤดูกาล

O ฝน..หนาว..ร้อนรุ่มถึงขุมขน
แล้วเวียนรอบให้ฝน..อีกฝนผ่าน
เพื่อหยัดกลีบเรียวช่อ..ขึ้นรอบาน
พร้อมเรณูหอมซ่านขึ้นหว่านรส

O ช้าเร็ว..มวลผึ้งภู่ย่อมรู้กลิ่น
เมื่อลมรินรวยเท..หันเหบท
คอยดูเถิดอีกประเดี๋ยว..การเลี้ยวลด-
เข้าจ่อจดหวานหอม..จะพร้อมแล้ว

O ฤดูลมพรมพรำ..อยู่ค่ำเช้า
อาจรุมเร้า, อ่อนโรย..จนโชยแผ่ว
รอกวัดใบหญ้าเต้นจนเป็นแนว
ซ้ำบทแล้วบทเล่า..แต่เช้าวัน

O เมื่อสายลมผ่านสู่..ฤดูล่อง
และฟ้าผ่องแผ้วงามสีครามนั่น
ก็เมื่อผิวต้องหนาวจนหนาวครัน
จึงบัดนั้นโลกกว้างย่อมวางรอ

O ให้ฟังเสียงลมเท..มาเห่กล่อม
สูดกลิ่นหอมเรณูที่ชูช่อ
ทั้งเสียงไม้เสียดยอด..แสงทอดทอ-
ลอดพุ่มกอก้านใบ..ที่ไหวรับ

O พอลมล่องลาดเทมาเห่กล่อม
โลกที่ล้อมรอบล้วนคล้ายครวญขับ-
ผ่านบทเพลงร่ายรำ..เพื่อสำทับ-
การเขยื้อนการขยับลำดับนั้น

O ก็ใช่- เป็นเพียงฤดูลม
หมุนรอบมาห้อมห่มให้ซมสั่น
เปลี่ยนผ่านสภาพธรรมเข้าค้ำยัน
ให้จิตใจทั้งนั้นรู้ผันแปร

O เมื่อเม็ดน้ำขาดช่วงจากห้วงหน
เมฆขาวบนฟ้าพลอย..เลื่อนลอยแผ่
เมื่อขาวครามกลมเกลียวให้เหลียวแล
ก็เห็นแต่ภาพงามของยามนี้

O โอบโลกให้งดงามอยู่ท่ามกลาง-
ดวงวันพร่างแสงพร้อยเรียงสร้อยสี
ลมหนาวร่ำสายผ่านลงคว้านตี
เมื่อปีกผีเสื้อลายบินบ่ายย้อน

O ช่องโสตก็จะแว่วเสียงแจ้วเจื้อย-
ของนก, ลมโชยเฉื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
ผืนแผ่นน้ำครวญครางในต่างตอน
จักซ้ำซ้อนภาพลวงอีกดวงวัน

O ให้มองเห็นลอยดวงบนสรวงฟ้า
ทั้งแจ่มจ้ายิ่งล้ำกลางน้ำนั่น
เท็จ-จริง..ที่มองผ่านก็ปานกัน
ย่อมแปรผันโดยจิต..การคิดตรอง

O ก็ใช่ – ที่เป็นเพียงธรรมชาติ
ทั้งดวงวันโอภาสคอยสาดส่อง
หรือคลื่นน้ำไหลลาดลงฟาดฟอง
และปีกผีเสื้อล่องบนท้องฟ้า

O เห็นไหมเล่ากลีบผการะย้าย้อย
ทุกช่อที่เคยช้อยอยู่คอยท่า
รอฝน..ต้องฝน..หมดฝนพา-
กันอ่อนโรยอ่อนล้า..ซบคาพื้น

O ฤๅ - อาจรู้ลูบโลมด้วยลมหนาว
หรือแสงงามวับวาวจากดาวดื่น
ครั้นสิ้นรอบลมร่ำกลางค่ำคืน
ฤๅ – อาจรู้ฉ่ำชื้นของพื้นดิน

O เพียงกาลผ่านเวียนแล้วเปลี่ยนช่วง
งามทั้งปวงถ้วนบทก็หมดสิ้น
ปีกลวดลายลมโชยเคยโบยบิน
อาจลาถิ่นไพรเถื่อนลับเลือนแล้ว

O ที่ไหนเล่าโลกกว้างและทางแคบ
เพียงหนีบแนบกลีบใบที่ไหวแผ่ว
ที่ไหนเล่าดีร้ายที่ปลายแนว-
ของเทือกแถวดอกมาลย์หอมหวานนั้น

O ก็นั่นแหละรูปธรรมในธรรมชาติ
ลมไหววาดแสงฉายน้ำพรายสั่น
ปีกลวดลายบินหยุด..ดอมบุษบัน
เกสรกลั่นหวานรส..อาจหมดฤๅ

O หากอีกสภาพธรรมในธรรมชาติ
เมื่อลมลาดล่องอยู่อาจรู้หรือ-
ว่าร้อน..ฝน..จนหนาว..อีกหนาวคือ-
การยึดถือตีความเอาตามใจ

O ฤดูลม-ยอดไม้ส่ายไหวอยู่
ปีกลวดลายหรุบชูก่อนลู่ไหล-
ลอดกลีบดอกนุ่มบางแทรกร่างไป
หวานเยี่ยงไรเล่าหนอ..จึ่งพอเพียง ?

O ฤดูลม..หวนระลอก, ดวงดอกไม้-
ก็หอมให้แถวถิ่นรู้กลิ่น, เสียง-
นกไพรเถื่อนก้องกรู..คล้ายอยู่เคียง-
ศัพท์สำเนียงก้องรัว..บางหัวใจ !



จากบล็อกพี่ สดายุ ค่ะ

Group Blog
  •  
  •  
  •  
  •   
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
มกราคม 2551

 
 
1
2
3
4
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31
 
 
All Blog