สิ่งที่สวยงามกว่าการได้เจอกัน .....

คือ....การ คิดถึง กัน ทุก วัน .... แม้เราจะไม่ได้เจอกันก็ตาม ....

… ฉันพูดด้วยตา เธอฟังด้วยใจ…
โอบกอดกันไว้ ด้วยโลกแห่งเรา
แม้ชีวิตจริง ความจริงแสนเศร้า แต่ในใจเหงา มีกันและกัน

โลกของถ้อยคำ ทำให้หวั่นไหว
โลกแห่งใจนั้น สิ้นสงสัย
ทุกทุกถ้อยคำ ต่ำต้อยเกินไป เมื่อใจเรามีมากกว่ารัก
เปี่ยมด้วยความรู้สึก… ลึกล้ำ ย้ำในอารมณ์ส่วนลึก
อยู่ในความคิด ทุกครั้งที่นึก
....ความรู้สึก อยู่เหนือ ถ้อยคำ....

..... ..........

* หากว่าต้องมีวันหนึ่ง เราบังเอิญต้องลาจาก .................
....... อยากรู้จะเกิดอะไร...... ถ้าต้อง อ ยู่ ห่ า ง กั น น า น ๆ ........
...........เธอจะลืมคำพูดของเธอหรือเปล่า.........................

แต่ละคน ... ก็มีเหตุผล ของ ตั ว เ อ ง ....