การฝึกจิตของตนให้มีสติเพื่อระงับกิเลสได้แล้ว ...จิตของตนก็มีความสงบสุข

ทุกวันนี้มีคนมากมายมีความทุกข์ในใจ เพราะจิตไม่สงบมีการส่งออกไปอยู่เสมอไม่นิ่ง จึงมีความคิดฟุ้งซ่านเกิดความวุ่นวายใจด้วยอกุศลมูลที่เป็นรากเหง้าของ โลภะ โทสะ โมหะ จึงหาทางออกไปในทางผิดต่างๆ เช่นไปดื่มสุราเสพยาเมา หรือไปเที่ยวยิ่งนกตกปลาเป็นต้น เพื่อที่จะระงับความคิดฟุ้งซ่านความวุ่นวายใจของตน นี่เป็นสิ่งที่ไม่ดีเป็นบาปอกุศล มีผลเป็นทุกข์
บางคนก็ได้ไปฝึกกรรมฐานยังสถานที่ต่างๆ ที่มีการจัดกิจกรรมทางนี้ เช่นวัดวาอารามหรือสถานที่ปฏิบัติธรรมต่างๆ ก็ได้รับความสงบสุขบ้าง จากการที่ได้ไปปฏิบัติธรรมในสถานที่นั้นๆ เพราะมีสภาพที่วิเวกเอื้อต่อการปฏิบัติธรรม นี่เป็นเรื่องที่ดีเป็นบุญกุศล มีผลเป็นสุข
แต่เมื่อต้องกลับมายังบ้านมาใช้ชีวิตตามปกติเช่นเดิมอีก ก็เริ่มที่จะมีความไม่สงบสุขเกิดขึ้นอีก ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเรายังต้องอยู่กับสังคมโลกที่ไม่สงบวิเวก ที่มีการสื่อสารกัน การพบประกัน การกระทบกระทั่งกัน ก็ย่อมเกิดขึ้นตามมาให้จิตเกิดความไม่สงบอีก ก็พยายามจะใช้สิ่งที่ได้ไปฝึกฝนมาเพื่อช่วยให้จิตสงบ
แต่ก็ยากที่จะข่มจิตของตนให้สงบได้ เพราะสถานที่ๆเราได้ไปฝึกมีสภาพที่เอื้ออำนวยให้สงบได้ แต่ในชีวิตจริงของเรา เรายังต้องอยู่กับโลกที่มีแต่ความวุ่นวายด้วย รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสทางกาย ที่ชวนให้รัก,ชักให้ใคร่,พาใจให้ไหลหลง,ที่เรียกว่าวัตถุแห่งกามคือเป็นพัสดุอันน่าใคร่ จึงทำให้เราเกิดความรู้สึกยินดียินร้ายบ้าง,ความรู้สึกพอใจหรือความไม่พอใจบ้าง, ที่ทำให้จิตเป็นบาปอกุศล เป็นกิเลสกามคือความยากอีก จึงยากที่จะข่มจิตด้วยหลักที่ได้ไปฝึกมาคือแนวเจโตสมาธิ

เมื่อเรายังต้องอยู่กับโลกที่ไม่สงบวิเวกเช่นนั้น ก็มีหลักที่พระพุทธเจ้าได้ให้ไว้ในการฝึกจิตอีกแนวหนึ่ง คือแนวปัญญาสมาธิ หรือหลักแห่งอริยมรรคมีองค์ ๘ ประการ ที่สามารถนำมาใช้กับชีวิตจริงประจำวันของเราได้ เราสามารถปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวันได้ ด้วยการใช้พระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้ามาท่องเอาไว้ในใจอยู่เสมอในชีวิตประวันว่า “อย่ายินดียินร้าย...อย่าว่าร้ายใคร...อย่าคิดร้ายใคร...” การท่องเอาไว้เสมอเป็นการสอนตนเองจัดเป็นปัญญาอย่างหนึ่ง ที่จะทำให้เราเกิดสติรู้ระงับกิเลส หรือบาปอกุศลจิตไม่ให้เกิดขึ้น จิตของเราก็จะเกิดความสงบสุขด้วยปัญญาสมาธิที่เกิดจากบุญกุศล เราจึงทำความสงบในที่ๆไม่สงบได้ ความสงบสุขที่เกิดขึ้นเพราะมีสติเป็นขณะๆ จัดเป็นขณิกะสมาธิแล้ว ถ้าเรายังมีความเพียรต่อไปก็จะทำให้เราเกิดสติ มีสมาธิในขั้นต่างๆต่อไป จะทำให้เรามีอธิศีลคือ มีการพูดจาชอบ การทำการงานชอบ การเลี้ยงชีวิตชอบ มีอธิจิต คือความสงบสุข มีอธิปัญญา คือมีตาปัญญารู้เห็นในสภาวธรรมต่างๆตามความเป็นจริงได้ ดังนี้.

โดยหลวงพ่อ อุดม มหาปุญโญ วัดป่าหนองเลง

" ความรัก " เกิดจากความรู้สึกดี ๆ
" ความรัก " ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
" ความรัก " ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว
" ความรัก " ไม่ใช่เรื่องขำขำ
" ความรัก " ไม่เคยทำร้ายใคร
" ความรัก " ไม่ใช่การฝืนใจ
" ความรัก " ไม่ใช่ความสงสาร
" ความรัก " ไม่ต้องการคนเห็นใจ
" ความรัก " ต้องเกิดจากความเต็มใจ
" ความรัก " เป็นเรื่องของคนสองคน
" ความรัก " ไม่ใช่เรื่องที่ต้องทน
" ความรัก " คือการสนใจ และใส่ใจ
" ความรัก " ต้องออกมาจากใจจริง ๆ

cr:Lee Ji Sun

ความรู้สึกดีๆมากๆ ....ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ......
แม้ต้องห่างกันไกล.....ในใจก็ยังคงมีเธอ......

cr:สิ่งดีๆในใจ