To handle yourself.....use your head, To handle others.....use your heart!!
 
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
24 กันยายน 2550

เพื่อนต่างถิ่น กับดินพัทยา "Pattaya & P2K"

ที่มาที่ไปของทริปนี้ เริ่มจากน้ำใจของคุณเพลิน ที่มีต่อตา Kevin & K ที่แสนจะอยากมาพัทยาซะเร๊อะเกิน...

เฮ่ออออ...เดือดร้อนละไมละสิ ต้องมาเปงเพื่อนพี่สาวเค๊าหน่อย เจอลิงทะโมนสองคนนี้ รับมือไม่ไหว ก็เลยเอาเรามาสกัดดาวรุ่ง

Starting with the shopping time for guys
เริ่มต้นด้วยชั่วโมงสุขสันต์ของสองหนุ่มจากแดนไกล ดูสิค๊า


Checking in to the hotel - Guys for 805


Girls for 806


Monogram Bed for Guys beddroom
หัวเตียงเป็นลายหลุยวิตตองเลยนะคะ ห้องหนุ่ม ๆ เค๊าเนี่ย สาว ๆ เลยอิจฉาไปตามระเบียบ


Cute little bath tools


The unexpected rain..welcome drink from heaven
ฝนเอ๋ยฝน มาแบบไม่ได้เชิญเรย


Fishermen Family by the Royal Cliff Beach
ครอบครัวประมงจำเป็น ที่อยู่ใกล้ ๆ เห็นแล้วก็อยากไปแจมด้วยจัง


Kevin's first beer on the beach
เบียร์กระป๋องแรก ย้อมมมใจก่อนไป มุมอร่อยค่ะ


Boats and the undefined activities
พอรู้เท่านั้นแหละ ว่าเรือบางลำอาจมีโชว์โป๊ ๆ นะ ตาเค คว้า Lumix เราไป zoom ใหญ่เล้ยย ฮา


Som Tum Puu with 3 Chillies
ตำปูค่ะ บอกพริกสามเม็ด ได้มาแบบว่า สามกำลังสามนะ เผ็ดค๊อธ ๆ


Street side beach, simple place to enjoy
ดื่มด่ำอาหาร โลค่อล แบบสบายใจไทยแลนด์ เห่อ เห่อ


All of Us with a simple welcome meal
อาหารท้องถิ่น กินกันแบบเพลิน ๆ


The two guys and spicy 3 chillies Som Tom Thai
สองหนุ่มปากเจ๋อ ดูดี ๆ ค่ะ ซ่อนอารมณ์กันสุดฤทธิ์


K Ploen and the hat
ลองหมวกดู หวานเจี๊ยบเล้ยยคุณเพลิน


Victory Symbol from me
ชูสองนิ้วให้รู้ว่า ส้มตำเผ็ดขนาดไหนก็บ่ยั่นก๊าบบ


Kevin and the hat
หมวกเข้ากั๊นเข้ากันกะพ่อเควิน สวยซะให้พอ ฮ่าฮ่าฮ่า


เจอพี่ชายด้วยค่ะ เดินมาขอตังค์นั่งรถกลับชลบุรี ตัวด๊ำ ดำ แถมยังพูดเก่งชะมัด ให้ไปสิบบาท บอกไม่แน่ใจละว่าสิบบาทพอมั้ยขอเปงยี่สิบ สามสิบ เห็นโลภขนาดนี้เลยเคืองเรย


อมน้ำแจ๋ง


คุณเพลินเหม่อนะ


สงสัยนะ ตกลงเรือเนี่ยโชว์อารัย


หนุกหนานตามประสา อาหารมื้อเด็ด



ตำไทยพริกสามเม็ด เชื่อได้มั้ยเนี่ย



ตำปูค่ะ


มุมอร่อย มุมอร่าม สวยเริ่ด


The famous Curry Crab ปูผัดผงกระหรี่


Squid with Egg York ปลาหมึกไข่เค็ม


ปลากระพง ทอดน้ำปลา


กุ้งอบเกลือ


ข้าวผัดปู


Ong Choy hot platter ผักบุ้งไฟแดง


ส้มตำปูม้าเลื่องชื่อ


Cheers - The 4 of Us


เก็บบรรยากาศ


โชว์ค่ะโชว์ กินคำเบ้อเริ่ม


มุมเวที จากมุมของ K


จิบไวน์


ต้นไม้เหนือหัว สวยแจ่ม


ชายหาด ใต้แสงไฟ


Photo Practice by K




หน้าโรงแรม


The 7 a.m. pool schedule remember who.. ??
มีคนเขาบอกว่า เจ็ดโมงเช้าจะลงมาว่ายน้ำ พ่อเคน่านแหละ ปรากฏว่าพ่อไม่ไหวอ่ะค่ะ


Mr K with his 7 a.m. swimming pool program ha.ha.ha.
ไม่ได้ว่ายตามที่คิดไว้ ถ่ายกะสระก็ยังดีเนอะพ่อเนอะ


อาหารเช้า


ม้าไม้ ขาดอัศวินนะ


ยินดีต้อนรับสู่ ไอยรีย์ คับ/ค่ะ


หนูอุ้มเรือไม้


หนูน้อย รับแค๊กรับแขก


แจ่มจังเลยค่ะ อารมณ์สุด ๆ ปั้นได้งัยเนี่ย โหห


เรียงแถวให้ดูกันชัด ๆ มากันเป็นโรงเรียนค่ะ


ไอยรีย์ เนี่ย เอาก้นช้างมาต้อนรับนะคะ ได้อารมณ์ส่วนตั๊วส่วนตัว ช้างยังเมินอ่ะ


ช้างเขียว


บรรยากาศโรงแรมโดยรอบ ไม้ท๊างน๊านน


Kevin แอ่น K กะภาพแบบทัวร์ถ่ายป้าย กะชาวบ้านที่กะลังหาหอยกันอยู่ค่ะ


เห็นเต็ม ๆ ตา วิถีท้องถิ่น


กับหาดทรายแบบเดิม ๆ ที่คุ้นเคย


เอาละ ว่าแล้วก็เริ่มหาประสบการณ์จิง


ชาวบ้านขุดหาหอย เควินจะเหลือเรอะ อาวมั่ง ขุดละ คนแรกเลย


เค ก็แน่นอนค่ะ เลือดสุพรรณเลเซีย เอากะเค๊าด้วย


คุณเพลิน ได้เพลินสมชื่อละ เพราะเห็นเพื่อนมาเล มันส์ขนาดนี้ สบายใจแล้วค่ะ


ดูอารมณ์ซะก่อง เปงงัยล่ะ อย่างหนุก


ได้แร้วว ตัวแรกค่ะ หอย เป็น ๆ ยังไม่ตาย


เค ตามมาติด ๆ


ขุดได้หลุมเบ้อเร่อ ก็เริ่มถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน


ห้าตัว ห้าตัว เป็น ๆ นะ


คุณเพลิน เริ่มอึ้ง เฮ้ย เอาจิงเหรอเนี่ย เป็นเรื่องเป็นราวเลยนะ สองคนเวลาขุดเนี่ย


เค ขุด


เควิน ก็ขุด ท่าเงี๊ยะ เต็มที่


มันส์ค่ะ ดูจากปาก บ่งบอกเลยว่ากิจกรรมนี้มันส์มาก


ฮา ท่าล้วงเต็มสิบให้สิบสอง


ลุงคนนี้ ดูแล้วต้นตำหรับมากๆ


ประชุม สรุปผลงาน ได้หอยครึ่งถุง น่าจะเอาไปทำธุรกิจเอ๊กซ์พ๊อตนะเนี่ย ฮา


ดูเอาละกัน พอใจ๊ พอใจ ในผลงานค่ะ


เค ไม่เหนื่อยนะเนี่ย เห็นอย่างนี้น่ะ


ยังหาแหล่งธุรกิจแหล่งใหม่อยู่ค่ะ


บ่ยั่น โชว์สองนิ้วเล้ยย บอกว่าเด๋วจะหาให้ได้สองถุงหย่าย ๆ


เค เลือดนักกีฬายิมนาสติก เริ่มละ


ตียังงัยก็ไม่ครบวงนะคะ Lumix จับมะทันอ่ะ


เห็นมะ ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หลายที


ว๊า สงสาร


สองคนนี้ครุ่นคิด ถึงแหล่ง ใหม่


เค เริ่มเล่นละ เขียนให้ Nick สุดหล่อ


แล้วทำมาเคลมว่าเราเขียนให้ หนอย


ชอบยุแยงนะเนี่ย


Nick Your Birthday Cake Luv from Taya & Ploenchi mean K!!


Full Team Taya K Kevin Khun Ploen


me on the beach


Pattaya & The Two of Us


เต็มที่


คือ กิจกรรมนี้ เหนื่อยกันมาก ๆ กระโดดแบบตั้งกล้องจับเวลา ยากชะมัด


โดดเปงสิบ ยังไม่ได้เลยค่ะ รูปสวยน่ะ


นี่ ว่าแล้วทุกคนก็สัมฤทธิ์ผล เหลือละไมเนี่ย ช้ากว่าใครเพื่อนเรย อายยจัง


เหนื่อยมามากแล้วนั่งพักถ่ายกันมั่ง เรียกขวัญกำลังใจนะคะ


แล้วอาววใหม่ ฮา คราวนี้ละไมได้คนเดียวเลยน๊า ขอบอก เก่งอยู่คนเดียว อิ อิ


ครบแล้ววววก๊าบบบบบ หนูทามด้าย


คุณเพลิน กะภาพเก๋ ๆ


เท่ห์ เหมือน Tiger


ท่าจบ สุดกรี๊ด


ดูซะ นี่ขนาดไม่ซ้อมนะ


Jumpin Taya


วงสวิง เต็ม ๆ เห็นมะ ไม่อยากคุย


ว่าแล้ว เราชวนเล่น รี ๆ ข้าวสาร บนหาดพัทยาดีกว่า


การละเล่นแบบลูกครึ่งไทยมาเลย์ อันต่อไปคือ การสร้าง effect ฝนกลางทะเล


ดู special effect จากตา K ซะก่อง เห่อ เห่อ เห่อ


รับได้มั้ยคะคุณเพลิน


คิดหนักเลยชะมะ ว่าจะเล่นกะเคด้วยดีมั้ยน๊อ


ว่าแล้วก้อออ


เล่นด้วยเลยค่ะ


มันส์ค่ะมันส์


ตามน้ำค่ะ มีฝนกลางทะเล เราก็ถ่ายรูปเก็บว้ายยย


ชูสองนิ้วให้ด้วย ฝนค่ะ ฝนนน


หมาหล่อ


กลับมานั่งพัก บนชายหาด หน้ากระดานเรียงสี่


ภาพคู่เค


ระรื่น มั่ก ๆ ท๊างงสองคนเล้ยยย ฮ่าฮ่าฮ่า


แต่ดูข้าง ๆ สิ งง ค่ะ


ภาพหมู่อีกภาพ เต็ม ๆ


เหมือนภาพถ่ายนั่งบนอัฒจรรย์รับปริญญาสมัยก่องมะ หน้ากระดาน


กุ้งบนชายหาด


ปูสดสำหรับลูกค้าประจำเท่านั้น


Look there must be somethings very interesting overthere


Pattaya Beach Dong Tan


The Fisherman went back home with full of shells


มองอีกมุม


สุดน่ารักประจำหาดค่ะ


คาบไม้ด้วย Inter นะคะ ตัวนี้เนี่ย เจ้าของเป็นฝรั่งค่ะ


นี่งา


วิ่งเล่น ซะเพลินเลย


คุณเพลิน ดื่มด่ำ บรรยากาศ


ลุ๊คแบบหวาน ๆ


ตาสองคนนี้เนี่ย ให้มาถ่ายรูปก็นอนซะ


พอรู้ตัวก็ลุกขึ้นมาเก๊กหล่อกันซะจ๊นนน จำไม่ได้ ฮา


นิ่ง


เท่ห์


เก๋


รักกัน รักกัน


ถ่ายแบบ ไม่รู้สคริป


สามคนอลเวง


เก๊กละ ตั้งตัวได้แล้วนี่


จอมใจ จอมเก๊กค่ะ ท๊างงคู่ มะแพ้กัน


K จะเข็นโต๊ะทะมายน่ะ


สี่คนกะภาพสตู


สตู แบบแอ๊คถ่ายสติ๊กเกอร์


ระหว่างรออาหารชุดใหญ่ที่ศรีนวล LifeBook S6311 เนี่ย เด่นกว่าครายเพื่อนเลย


เรือ เกยตื้น


เรือ ลอยลำ


ภาพสี่คน ปิดท้ายทริป พัทยา Kevin แบกหินโชว์เลยนะ กะจะตั้งเวลาถ่ายภาพซักชั่วโมง เอาให้เมื่อยเรย


คุณเพลิน สวย


ภาพเราสามคน


Taya said..every one don't look at the camera..K said OK..then 12 seconds later K said did it take our photo I said I don't know NO ONE LOOK AT THE CAMERA Sooo we don't know...ha.ha.ha..



Create Date : 24 กันยายน 2550
Last Update : 25 กันยายน 2550 0:12:43 น. 4 comments
Counter : 1240 Pageviews.  

 

ท่าทางจะสนุกมากนะค่ะ ถ่านรูปซะเยอะเลยนี่
ส้มตำตรงประภาคารอร่อยจริงๆค่ะหนูไปกินบ่อย
ถ้านั่งรอดูพระอาทิตย์ตกน้ำด้วยนะสวยสุดๆ
...แล้วก็มาเที่ยวอีกนะค่ะ...


โดย: Pook_nana วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:7:53:04 น.  

 
emoemoemoemo บรรยากาศ ดีจัง อยากไปด้วยคน เห็นอาหารแล้วหิว อยากไป อยากไป emoemoemoemo


โดย: iamorange วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:22:31:49 น.  

 
guyss...really miss you guys at this moment...


โดย: ละไม La maii วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:19:31:16 น.  

 
แนะนำร้านอาหาร พัทยา ชื่อ ร้านอาหาร ปูสดมาก (นามสมมุติ)
ชายหาด จอมเทียน

ได้ยินว่าเป็นร้านอาหารชื่อดัง เลยขอลองสักหน่อย
สั่งอาหารไปมากมาย อาหารจานแรกก็ถูกยกมาเสริฟ แต่กินไปสามสี่คำ แมลงวันเยอะมากๆ ต้องคอยใช้มือโบกไล่แมลงวันตลอดเวลา ถามพนักงาน ว่าทำไมแมลงวันเยอะขนาดนี้ เค้าบอกว่า “นี่เป็นหน้าแมลงวันให้ทำใจ”
ปัดไปได้สักพัก อาหารที่สั่งทยอยมา กองทัพแมลงวันก็เริ่มมาก ขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว เริ่มรู้สึกว่ามือเดียวปัดไม่พอ ปัดทางซ้าย ทางขวาก็มา ปัดไม่ทัน สู้กับมันไม่ไหว ปัดกันจนเหนื่อย ก็ไร้ประโยชน์ แมลงวันพากัน ตอมลงไปในอาหารอยู่ดี นึกถึงหนอนแมลงวัน เลยต้องปลง รับประทานไม่ลง

เจ้าของร้านบอกว่า “คุณต้องทำใจ คนไทยกับแมลงวันเป็นของคู่กันไม่มีใครเอาชนะธรรมชาติได้ ”????

“คุณดูทำไมโต๊ะอื่นเค้ายังกินกันได้ ผมเปิดร้านมา สามสิบกว่าปีแล้ว”

เออจริง ด้วย …

หันไป มองโต๊ะอื่นเขา กินกันอย่างเอร็ดอร่อย เลยสงสัยว่าทำไมมันบุกมา
ตอมแต่โต๊ะเรา เราลอง เดินเข้าไปดูใกล้ๆ พระเจ้าช่วย !!! เห็นชัดๆว่า เค้านั่งกินกัน ท่ามกลางหมู่แมลงวันที่ตอมอาหาร เราเอามือไปโบกที่อาหารเค้า ฝูงแมลงวันก็บินฮือ ออกมาจากอาหารที่เค้ากำลังกินกันอยู่

ดีใจจังนึกว่า เราโดนอยู่โต๊ะเดียว -_-!

ตกลงนี่ เราบ้า หรือ พวกเขา เมา กันแน่ หรือเป็นเพราะตอนนั้นมีกันอยู่แค่สอง สาม โต๊ะ แมลงวันเลยรุมกันเป็นพิเศษ ถ้าเราโชคดี มาในวันที่มี ลูกค้าหลายๆโต๊ะ คงจะช่วยแชร์ๆ แมลงวัน กันไป คนละ สิบ ยี่สิบตัว

แต่ที่แน่ๆ เราไม่กล้ากินอาหารที่มีแมลงวันตอมมากมายขนาดนั้น ถ้าคุณ คิดว่าสี่ห้าตัว คุณกำลังคิดผิด เพราะมันมีเป็นร้อย แล้วในครัวจะขนาดไหนเนี่ย
เจ้าของร้านบอกว่า “คุณช่วยบอกวิธีกำจัดแมลงวันให้ผมหน่อย ถ้าตอบได้ ผมให้แสนนึง” เราบอกว่า คุณต้องรักษาความสะอาด ปิดถังขยะให้มิดชิด เค้ากลับไม่ฟังบอก “ทำไม่ได้ เป็นไปไม่ได้มันต้องมี เหมือนคุณห้ามไม่ให้เมืองไทยมียุงคุณทำได้ไหม” เราบอก นี่มันอาหารนะ ลูกค้าต้องอดทนเหรอ เค้าบอก “คุณเข้าใจมั้ยผมไม่ได้แกล้ง” (ตอบไม่ตรงคำถามเลย แล้วที่สำคัญเราแกล้งคุณเหรอ ที่กินไม่ได้) “ผมไม่สามารถ สั่งห้ามแมลงวันไม่ให้มาตอมอาหารคุณได้” (แต่เราก็ไม่สามารถกินอาหารที่มีแมลงวันตอมได้เหมือนกัน) เจ้าของร้านบอกว่า “คุณจะให้ผมทำยังไง ไหนคุณลองบอกผมสิ” เราพูดว่างั้นคุณบอกลูกค้าสิว่านี่เป็นหน้าแมลงวันนะ รับได้มั้ย ก่อนสั่งอาหาร ลูกค้าจะได้ทำใจล่วงหน้า หรือเตรียมตัวรับมือกับแมลงวันร้านคุณ เจ้าของบอก “ แล้วถ้าคุณเป็นผมหล่ะ คุณจะบอกลูกค้ามั้ย”

(อ้าว นี่คุณหลอกให้เราสั่งอาหารมากมาย แนะนำ ให้เราสั่งอาหารมาหลายเมนู มาวางเต็มโต๊ะให้แมลงวันร้านคุณ แย่งกิน เราผิดหรอเนี่ยที่เข้ามาสั่งอาหารร้านคุณ เวรกรรม)

เราเชื่อว่าถ้าคุณบริหารจัดการให้ดีกว่านี้ แมลงวันจะต้องน้อยลง จนเราพอกินอาหารได้บ้าง อย่างแน่นอน เราลองหา ในgoogle มีวิธีกำจัดแมลงวันมากมาย ถ้าคุณพยายามมันต้องลดลงบ้าง เพราะเท่าที่เคยทานร้านอาหารทะเลมาก็ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้

แต่นี่ดูเหมือนคุณชินและทำใจรับสภาพ ว่าแมลงวันมันคู่กันกับอาหารทะเล ทั้งๆที่ความสะอาด สำคัญเท่ากับรสชาติของอาหาร คุณกลับไม่ยอมให้ความสำคัญ ไม่ยอมจัดการอะไรเลย
ลูกค้าต้องทนรับสภาพอย่างเดียว ถ้าคุณทำใจให้เป็นธรรม เห็นใจลูกค้าบ้าง คุณจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการสื่อคืออะไร
เจ้าของร้านบอก “คุณโกรธอะไรมาใช่ไหม แล้วมาลงที่ผมใช่ไหม”
จะบ้าตายเราเพิ่งตื่นนอนมาอารมณ์ดีๆแท้ๆ แสดงว่าคุณไม่ได้รู้สึกเลยว่ามันสกปรกมาก กลายเป็นเราที่เป็นคนแปลก ในสายตาคุณ
สุดท้ายเราทนรับสภาพไม่ไหว ต้องยอมจ่ายเงินทั้งๆที่ไม่ได้กินอาหารเลย เจ้าของร้านดูบิลแล้วบอกว่า “เงินแค่นี้คุณมีปัญหาทำไม คิดให้ดีก่อนมีปัญหานะ คิดให้ดี”

แต่เราคิดว่าคำพูดนี้น่าจะเป็นคำพูดของเรามากกว่า อีกอย่าง เงินไม่ใช่ปัญหา เพราะเราไม่ใช่พวกหลอกกินอาหารฟรี แต่เรารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมต่างหากที่ถูกคุณเอาเปรียบแบบนี้ เจ้าของร้านบอก “คุณเข้าใจมั้ยของผมทำออกมาแล้ว ผมลงทุนไปแล้ว” เราพยักหน้าบอกเข้าใจ
เจ้าของร้าน กลับพูดว่า
“คุณไม่เข้าใจหรอก คุณคิดถึงแต่ตัวเอง” ( อ้าว แล้วทีคุณหล่ะจะให้เรากินอาหารที่มีแมลงวันบ้าเลือด ตั้งหน้าตั้งตากินอาหารแข่งกับเราหล่ะ ถ้าเราท้องเสีย ท้องร่วง เข้า โรงพยาบาล หล่ะ ใครๆก็รู้เข้า โรงพยาบาล ที ไม่ต่ำกว่าหมื่น )
คุณก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะคุณคิดถึงแต่ตัวเอง รู้แต่ว่าของคุณทำออกมาแล้ว คุณจะไม่ยอมขาดทุนเด็ดขาด ถ้าเป็นเมืองนอก ร้านคุณโดนสั่งปิดแน่
แต่จนใจ นี่เป็นประเทศไทย Thailand only T_T


อยากถามว่า ถ้าคุณซื้อแอร์มาใช้ที่บ้าน เกิดมันไม่เย็นขึ้นมา แล้วคนขายบอกคุณต้องทำใจ เมืองไทยมันเป็นเมืองร้อน คุณต้องทำใจ ผมไม่สามารถเปลี่ยนอุณหภูมิโลกได้ คุณจะรู้สึกยังไง คุณจะถามเค้ามั้ย ก็ในเมื่อคุณรู้ว่ามันเสีย แล้วคุณจะขายมาทำไม อาหารที่ทำออกมาแล้ว มีแมลงวันมาตอมอาหารมากมาย จนลูกค้ากินไม่ได้ก็ไม่ต่างกัน

เข้าใจว่าคุณลงทุนทำอาหารออกมาแล้ว แต่แมลงวันร้านคุณมันตอม จนสกปรกไปหมด กินก็กินไม่ได้ คุณยังจะขายให้เราอีกหรอ ทางร้านอ้างว่าเป็นความผิดเรา ที่เราเข้ามาสั่งอาหารเอง ถ้าเราไม่สั่งเขาก็ไม่ทำออกมา เฮ้อ….

ถ้าเจ้าของร้าน อยากจะขายอาหาร อย่างเดียว คิดว่าสภาพแวดล้อมบรรยากาศ ความสะอาด ในการทานอาหารไม่สำคัญ ล่ะก็ อย่าเปิดร้าน ให้คนนั่งทานจะดีกว่า ควรจะแนะนำให้ลูกค้าซื้อกลับบ้าน ไม่ใช่ปล่อยให้นั่งกินท่ามกลางฝูงแมลงวันแบบนั้น น่าจะมีจรรยาบรรณ สงสารสุขภาพลูกค้าบ้าง

ตอนแรกเราโกรธจนไม่ยอมจ่ายเงินแต่ คิดดูอีกทีคุณคงจะขาดทุนมากอย่างที่คุณว่า เลยยอมจ่ายเงินไป อาหารก็ต้องทิ้งไปทั้งหมดแบบนั้น เพราะไม่รู้จะเอาไปทำอะไร หรือ ไปฝากใครได้ ขนาดตัวเรา ยังไม่กล้ากิน

ไม่อยากมีบาปติดค้างต่อกัน แต่เวรกรรมที่คุณทำกับลูกค้านี่สิ ขอเชิญคุณรับตามสบาย เข็ดกับร้านอาหาร นี้ จริงๆ ต่อไปนี้ ขอเลือกร้าน ที่สะอาดเป็นหลัก อร่อยน้อยหน่อยดีกว่า จะได้กินไปคุยไปแบบสบายใจ ไม่ต้องคอยไล่แมลงวัน


โดย: แนะนำ ร้านอาหาร พัทยา ริมหาดจอมเทียน IP: 10.0.1.12, 58.9.5.28 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2553 เวลา:16:55:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ละไม La maii
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Member since September 15, 2007

[Add ละไม La maii's blog to your web]