ธันวาคม 2555

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
15
16
17
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
สุขใจทั้งผู้ให้....และ....ผู้รับ

วันหยุดเสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมาทำเค้กที่แต่งด้วยฟอนดองท์

นั่งคิดอยู่นาน.....ว่าจะแต่งหน้าเค้กเป็นรูปอะไร?ไปให้เด็กๆในโรงเรียนดีนะ??

สุดท้ายก็มาลงตัวที่รูป

 

 มนุษย์หิมะนี่ล่ะเข้ากับเทศกาลดีนักแล

 

 

 

วันนี้วันจันทร์ไปทำงานแต่เช้า ถือเค้กเดินผ่านหน้าเด็กๆ

เด็กๆเห็น พากันกรี๊ดใหญ่เลย เนื่องจากว่า

เราแต่งหน้าเค้กเป็นรูปมนุษย์หิมะ (Snowman)

บางคนมายืนชม ยืนจิ้ม หยิบดาวใส่ปากงับๆๆ

แล้วก็เวียนถามอยู่นั่นแหละนะว่าเมือ่ไรจะได้กินเค้กสักที

เราก็บอกว่าไว้ให้ 9 โมงก่อน พวกเธอกินอาหารว่างเสร็จ

ก็ต่อด้วยเค้กกันเลย  บางคนรอไม่ไหว

บางคนก็บอกว่า ฉันชอบกินเค้ก

เราคนทำก็ปลื้มใจ...ตามประสาคนทำเค้กอ่ะนะ

อยากไม่มีเด็กน้อยที่บ้านดีนัก ทำไปให้เด็กที่โรงเรียน

กินกันอย่างสุขสำราญ อิ่มกันถ้วนห้าเราก็อิ่มเอมใจแล้วล่ะ

 

 

 

 

 




Create Date : 18 ธันวาคม 2555
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2556 1:27:02 น.
Counter : 748 Pageviews.

4 comments
  
เด็กๆน่ารักนะครับ
โดย: บูรพากรณ์ วันที่: 18 ธันวาคม 2555 เวลา:6:01:17 น.
  
สวยจังค่ะเค้กมีความสุขนะคะทำงานกับเด็กๆๆดีใจด้วย
โดย: supersupy IP: 180.180.69.170 วันที่: 18 ธันวาคม 2555 เวลา:7:35:04 น.
  
เค้กน่ารักมากๆ อย่าว่าแต่เด็กๆเลยคะ
ผู้ใหญ่อย่างเราเห็นยังอยากทานเลยคะ
เด็กๆน่ารักจัง
โดย: Clannad วันที่: 18 ธันวาคม 2555 เวลา:22:41:41 น.
  
เค้กน่ารักมั่กๆเลยค่ะ น้องหนูคนกินก็น่ารัก
โดย: Nok (nokjeffus ) วันที่: 19 ธันวาคม 2555 เวลา:0:55:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th