เมษายน 2554

 
 
 
 
 
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
1 เมษายน 2554
ทักทาย

1 เมษายน 2554


เจ้าของบล๊อคขอใช้ชื่อว่าป้าพรรณนะจ๊ะ แต่งงาน(ใหม่)แล้วก็ย้ายมาอยู่กับสามีที่เดนมาร์ก ทำงานเกี่ยวกับเครื่องสำอางค์อยู่บริษัทแห่งหนึ่ง ชื่อเล่นพี่น้องพากันเรียกว่า"เหน่ง" แต่เพื่อนที่่ทำงานเรียกว่า พรรณ ที่มาของป้าพรรณ....ชื่อนี้ติดใจลูกสาวเพื่อนคนหนึ่งเธอชอบเรียกเราว่า"ป้าพรร.............ณ" ด้วยน้ำเสียงยานๆที่ฟังไม่ค่อยชัดนักเนื่องจากเธอเป็นเด็กไทยที่มาโตที่เมืองนอก....ฟังน้ำเสียงที่เธอเรียกแล้วขำๆดีอ่า เลยนำมาเป็นชื่อเพื่อย้ำเตือนใจเล่นๆ

ชีวิตของป้าพรรณ(ภาค 1) เป็นชีวิตที่ง่ายๆ ไม่สมบรูณ์สักเท่าไรในเรื่องครอบครัว ไม่เคยอายที่ต้องเป็นแม่ม่ายสามีหย่า เอ๊ยเรียกแบบนี้มันไม่ถูกสินะที่ถูกต้องต้อง...คือแม่ม่ายหย่าสามีเพราะเราเป็นฝ่ายนำเสนอให้เค้ามาหย่ากันกับเราไปเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป   แถม.... มีลูกๆที่น่ารัก3 คน พ่วงท้ายอีกต่างหาก.... ตอนนี้พวกเค้าก็โตๆกันหมดแล้ว.....


ลูกชายคนโตเรียนจบมหาวิทยาลัยตอนนี้ก็มีงานทำเป็นหลักแหล่ง...แม่เองก็โล่งใจ.....แต่ก็ยังเป็นห่วงเค้าอยู่เหมือนกัน เพราะงานที่ได้ทำตอนนี้ไม่ตรงกับความฝันที่เค้าอยากจะเป็น..แม่ก็คอยปลอบใจเค้าให้ทำไปก่อน เก็บเกี่ยวเป็นประสบการณ์ก็ได้

 



ลูกสาวคนโต (คนกลางของแม่) ปีหน้าก็จะเรียนจบมหาวิทยาลัยอีกคนเช่นกัน ...คนนี้น่าเป็นห่วงหน่อย เพราะขี้อาย ....ไม่่ค่อยสนใจอะไรกับใครเค้าสักเท่าไร หล่อนไปได้เรื่อยๆ ....ไม่โดดเด่นอะไรเป็นพิเศษ....ไม่เคยออดอ้อนขออะไร แม่ซื้ออะไรให้เอาทั้งนั้น...ไม่เกี่ยงว่าเป็นของราคาถูกหรือแพง ...แต่รักแม่สุดหัวใจ ห่วงแม่มากกว่าใครเพื่อน ทุกครั้งที่โทรหาแม่ก่อนวางสายหล่อนจะพร่ำพรรณา แม่อย่าทำงานหนักนักนะ ....เหนื่อยก็พักบ้าง....รักแม่นะ...คิดถึงแม่นะ จุ๊บ ๆ ๆ โอว..หัวใจแม่....อิ่มเอมยิ่งนัก

ภาพเพิ่มเติมวันที่ 1 เมษายน 2556  ลูกสาวรับปริญญาไปอีกคนแล้วจ้า ฮิ้วๆๆ ตอนนี้ก็เหลือแค่คนเล็กเท่านั้นซึ่งต้องรอไปอีก 2 ปีเห็นจะได้ เห็นเค้าบอกว่าเค้าจะพยายามจบใน3ปีครึ่ง



ลูกสาวคนเล็กเรียนมหาวิทยาลัยปี 1 ตลอด1ปีทีผ่านมา หล่อนทั้งโอด และโอยว่าอยากเปลี่ยนคณะ ไม่ชอบเรียนคณะนี้ ฮือ ๆ ๆ .....วิชาการก้หนัก แถมยังมีแต่ภาคปฏิบัตอยู่เรื่อย ๆ ยากก็ยาก ต้องท่องจำสูตรเคมีต่างๆ นาๆ หล่อนโอดโอยมาทางโทรสับเป็นประจำ ส่วนเราผู้เป็นแม่ก็ได้แต่ปลอบโยนหล่อนไป พร้อมกับแนะนำไปว่า ลองเอนฯใหม่ก็ได้นิลูก ถ้าเรียนแล้วกดดัน แม่ก็ไม่อยากให้เรียน....เค้าก็อือๆๆ หนูจาลอง....

ภาพเพิ่มเติม 1 เมษายน 2556

หลังจากที่เธอเอนทรานซ์ใหม่ไปเมื่อ 2 ปีที่แล้วเธอก็ได้มาเป็นน้องใหม่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งอีก 1.5 ปีเธอก็บอกว่าจะจบปริญญาตรีแล้วแม่ อือแม่ใกล้จะส่งลูกถึงฝั่งหมดทุกคนแล้วนะ

ภาพนี้เธอถ่ายกับคุณมีไชย ในการประกวดการออกแบบผลิตภัณฑ์และแผนการตลาด ซึ่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้รับรางวัลชนะเลิศ ปลื้มจายๆ



สุดท้่ายของครอบครัว... มีคุณนายแม่ที"รัก"มากที่สุด ที่สำคัญคุณแม่...เป็นทุกอย่างของเรา เป็นกำลังใจให้เราก้าวเดิน...เพื่อให้ชีวิตต้องก้าวต่อไป ประมาณว่าอย่าไปจมปลักกับอดีตจงอยู่กับอนาคต

 



มีบล๊อคแล้วก็อยากเขียน หรือ เล่า เรื่องราวต่างๆ รอบตัวเก็บไว้อ่านเองบ้าง เผื่อวันนึง แก่ตัวลงมา ก็จะได้มานังอ่านอดีตของเองไงค่ะ


ยามว่างพักผ่อนดูทีวีกัน นอนกองกันแบบนี้แหละนะ

 




Create Date : 01 เมษายน 2554
Last Update : 16 สิงหาคม 2556 16:45:39 น.
Counter : 631 Pageviews.

4 comments
  



ก๊อก ก๊อก มีความรัก ความคิดถึง
มาฝากจ้า ช่วยเปิดประตูรับหน่อยได้ไหมค่ะ



โดย: KeRiDa วันที่: 1 เมษายน 2554 เวลา:5:32:00 น.
  
เปิดประตูต้อนรับแล้วค่ะ แหมมาด้วยนกน้อยแสนน่ารักเลยนะคะ วันหลังมาใหม่นะค่ะ คุณ KeRiDa
โดย: ประนม วันที่: 2 เมษายน 2554 เวลา:0:16:33 น.
  
สวัสดีค่ะ น้องเหน่งขา..อ่านเรื่องใน blog ทุกเรื่องเลยค่ะ..เขียนได้ดีมากค่ะ อยากอ่านตอนต่อไปอีกค่ะ..จะติดตามน่ะค่ะ..ชอบมากๆๆ blog สวยค่ะ..ขอถามนะค่ะ..วิธีทำblogทำอย่างไร โดยเฉพาะพื้นหลังสีเขียว เย็นตา อ่านแล้วสบายตามากค่ะ..โดยเฉพาะ...มีลูกโป่งลอยไปลอยมาก.. อะไรจะน่ารักป่านนั้นค่ะ..ทำไม่เป็นค่ะ..ขอ add ไว้ก่อนนะค่ะ..แต่ยังไม่มี blog ค่ะ
โดย: jinaka IP: 118.172.177.134 วันที่: 16 เมษายน 2554 เวลา:8:45:31 น.
  
สวัสดีค่ะ ขอบคุุณสำหรับคำชมนะคะ จริงๆก็ทำไม่ค่อยเป็นหรอก อาศัยอ่านดูแล้วทำตามเค้า ...ทำได้เท่าที่เห็นนี่ละ....แค่นี้ก็หืดขึ้นคอแล้ว ..วันหน้าแวะมาทักทายกันอีกได้นะคะ
โดย: ประนม วันที่: 18 เมษายน 2554 เวลา:0:48:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th