|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
บ้านรอรัก
ขอบคุณคำอวยพรวันเกิดจากทุกๆๆท่านค่ะ
ห่างหายการเขียนบลอคไปร่วม 2 เดือน ตอนนี้เริ่มทะยอยลงมาเรื่อยๆๆๆ ปัดกวาดหยากไย่ ฝุ่นเขลอะไปหมด 55555
กลับเมืองไทยเมื่อปลายเดือนสิงหา ใช้เวลาแค่ 2 อาทิตย์ เหมือนแค่วิ่งผ่านยังไงไม่รุ้ แต่แค่ได้เจอญาติพี่น้อง อยู่กับแม่ เล่นกับหลาน พูดคุยกับน้อง กับอาๆๆญาติๆๆ เวลาแค่น้อยนิดก็สุขได้ อยุ่แล้ว
มาว่ากันด้วยเรืองตอนกลับไทยเลยแล้วกัน เอิ้กกกก กลับไทย 2 อาทิตย์ เหมือนอยุ่ในฝัน มันปรู้ปร้าดรวดเร็วเหลือเกิน กลับมายังนั่งนึกตลอด นี่เรากลับไทยมาแล้วหรือเนี่ย นั่งทบทวนว่าไปทำอะไรมามั่ง ได้อะไรมั่ง กินอะไรมั่ง ท้ายสุดสรุปไม่ได้ อะไรเลย จะเชื่อไหมว่ากลับไทยน้ำหนักลดน่ะ กินไม่เต็มที่ แต่ได้กินทุกอย่างดังตั้งใจนั่นล่ะ แต่เหมือนไม่เต็มกระเพาะอย่างไรไม่รุ้ กินอย่างละนิดละหน่อย มาเริ่มจากการเดินทางวันแรกเลยแล้วกัน
วันที่เดินทางจากบ้านนั่งรถไฟไปอย่างโดดเดี่ยว คุณชายทำงาน ไปส่งได้แค่สถานีรถไฟ ตาละห้อยน่าสงสาร แต่อิเมีย หน้าระรื่นเชียว โชคดีว่าวันนี้มีหนุนกไปรอเป็นเพื่อนที่สนามบิ น ไปถึงก็เช็คอินที่เคาว์เตอร์เอมิเรตส์เลย แต่ท้ายสุด เกิดอาการสะดุดทันที จากที่เคยให้น้ำหนักกระเป๋า 30 กิโล แปรเปลี่ยนเป็น 25 กิโล แต่น้ำหนักในกระเป๋า มี 34 กิโล เกินยิ่งกว่าเกิน แถมชั่งกระเป๋าใบเล็กที่ติดตัวขึ้นเครื่องอีก ทำไงล่ะ ต้องเอาออกน่ะดิ เอาออกเยอะด้วย แล้วจะหอบหิ้วไปอย่างไรนะ โชคดีที่นกไปส่งที่สนามบิน ก้เลยช่วยกันจัดกระเป๋าใหม่เอาของออก ฝากนกกลับบ้าน เอาไปชั่งอีกรอบ ก็ยังเกิน เขาบอกไม่เกิน 25 เลยต้องส่งสายตาปิ้งๆๆอ้อนวอน ขอฉันเกินอีก 2 กิโลแล้วกัน แค่กระเป๋าอย่างเดียวก็หนักร่วม 10 กิโลแล้ว บอกเขาว่าเอาออกจนในกระเป๋าจะไม่มีอะไรแล้วนะ เลยต้องเอาเสื้อผ้าบางส่วน ไวน์และเหล้า ชอคโกแลตฝากนกและให้นกกลับบ้านไป แทน
หลังจากผ่านพ้นเรื่องกระเป๋าไปแล้ว ชวนกันไปหาอะไรกิน หิวชะมัด ไปนั่งกินร้านอาหารไทย สั่งข้าวผัดกระเพราะราดข้าว ฮ่วยจะกลับไทยนั่งข้าวจานละ 600 บาทเนี่ยนะ แต่อร่อยมากเผ็ดสะใจจริงๆๆ แถมให้เยอะมากด้วย กินไม่หมดเลยล่ะ แฮ่ แต่ราคาแพงไปนิด แต่ติดใจล่ะ เขาทำอร่อยดี
กินกันเสร็จ โม้กันคนละนิด นกก็ไปส่งถึงประตู อิฉันก็เข้าไปรอร๊อรอ ข้างใน เดินชมนู่นนี่ไปเรื่อย แต่ไม่ได้ซื้อหรอก จนถึงเวลาขึ้นเครื่อง ขาไปจากซูริคถึงดูไบ คนเยอะแต่ไม่เต็ม เพราะเห็นมีที่ว่างอยุ่ 2-3 ที่ ไม่ได้ถ่ายรูปบนเครื่อง เลย ขี้เกียจรื้อกล้องออกมาน่ะ พวกแขกเยอะมากเลย ส่งเสียงกันพอควร ก็ถือว่าโอเค
สนามบินดูไบ เขาทำให้กว้างขึ้นยังไม่เสร็จเลย ถ่ายจากมือถือ
พอถึงสนามบินดูไบ เซ็งตรงนี้ล่ะ ตรงที่เครื่องที่ต่อดูไบ มันเล่นให้ต่อรถ เดินลงบันไดเครื่องหอบกระเป๋ากันไป แถมระยะทางไกลด้วย หนักนะเฟ้ย ก็โหลดเช็คกระเป๋าอีกรอบ หลังจากเช็คอย่างละเอียดที่ซุริคมาแล้ว อ้อลืมเล่าไปที่ซุริค ตรวจละเอียดมาก เข้าแถวกันยาวเหยียด เห้นคนทิ้งของกันเยอะแยะ อยากรุ้จังไอ้ที่เขาทิ้งๆๆกันเนี่ย เจ้าหน้าที่เขาเอาไปผทิ้งจริงๆๆเปล่า เอิ้กกกก
โน๊ตบุคก็ต้องแกะออกมาโชว์เลยด้วย ดีที่อิฉันไม่ได้พกเครื่องสำอางค์ขึ้นเครื่องเลย ไม่ต้องสวยมัน สวยชั่วโมงเดียวพอ
รอต่อเครื่องที่ดุไบ เหนื่อยเพลีย ง่วงมาก แต่ขี้เกียจไปเดินดุนุ่นนี่ นั่งจุ้มปุ้กมันแถวใกล้เกทนั่นล่ะ แต่เที่ยวนี้ดีหน่อย จากดูบถึงกรุงเทพ ที่นั่งว่างมากกกกกกกกกกกก ได้นอนเหยียดยาวเลยล่ะ สจ็วตใจดีบริการน่ารัก พอดีเราพูดอิตาลี่ได้ ให้ไวน์เล็กมาขวด เอิ้กกกก บอกไม่ดื่ม บอกไปฝากสามีเธอก็ได้ เสริฟอาหาร ตอนแรกเห็นเมนุกน่าลอง รับมาแล้ว เห็นแล้วไม่ชอบ ขอเปลี่ยนก็บริการใช้ได้ เที่ยวนี้ถูกใจการบริการมากกกกกกกกก มีแอร์คนไทยด้วย น้องเขาน่ารักดี
ถึงเมือไงทยโดยสวัสดิภาพ ไม่มีการลุ้นระทึกกับการบิน ใช้ได้ ถึงสนามบิน โทรหา แม่ แม่มารอรับแล้ว มารับกับหลานสาว พร้อมกับแท็กซี่ ก็พากันขึ้นรถขับไปเพชรบุรี แท็กซี่คันนี้ขับดีบริการใช้ได้ ไม่แพงด้วย จากสนามบิน ถึงเพชรบุรีราคา 1700 บาท รวมน้ำมันแล้วนะ ขับนิ่มเลยล่ะ พอถึงเพชร เลยบอกให้แวะร้านข้าวต้ม กินข้าวกันก่อน เลี้ยงข้าวเขาด้วย กินเสร็จกลับบ้าน ยังไม่ได้เอาข้าวของออก อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้านอนก่ อน เหนื่อยง่ะ นอนหลับบนเครื่องนะ แต่หลับไม่สนิทหรอก
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ มีเจ้า 2 ตัวเห่ารอรับ
คุณนายตุน กับเจ้าโบโบ้
ส่วนเจ้านี่ คุณมิ่งขวัญ พึ่งไปรับมาอุปการะไม่นาน แล้วจะเล่าให้ฟัง
หลานสาวกับป้า
ตอนเช้าก็ตื่นแต่เช้านี่ล่ะ ไปสวัสดี อาๆๆ กินข้าวกินปลา ถ้าจำไม่ผิด ช่วงบ่ายวันเสาร์หรือวันอาทิตย์นะ หนูจิบไดอิสแวะมาหาที่บ้าน จริงๆๆตั้งใจเลี้ยงข้าวด้วยนะ แต่หนูจิบเล่นชิ่งกินข้าวกันมาก่อน เลยอดเป็นเจ้ามือเลย แค่มาหาที่บ้านพี่ก็ดีใจแล้วค่ะ ตอนมาหาพี่บอมย์โทรมเลยจิบเอ๋ย มีคนแซว หลังจากดุรุปที่ไดจิบ นมเหี่ยวเลย ก้ากกกกกกกกกก
เสาร์อาทิตย์ พาหลานพาแม่พาน้องไปกิน ไปช้อป ที่บิ้กซีใกล้บ้านคุณ อึ้ย วันจันทร์ อังคารไปทำธุระบ้านเพื่อนแถวนครปฐม วันพูธเดินสายกินกับแม่ กินอาหารในเพชรนี่ล่ะ ตกเย็นไปเดินช้อปที่หน้าเขาวัง เขามีของดีเมืองเพชร ได้ชิงช้าไม้มา กับโอ่งปั้นสวยง่ะ เอารุปลงวันหน้านะจ้ะ
เล่าแค่นี้ก่อนแล้วกัน ยาวไปเดี๋ยวเขียนแล้วจะงง
มีความสุข สุขภาพกายและใจแข็งแรงกันทุกคนนะคะ
| Create Date : 16 ตุลาคม 2551 |
| Last Update : 16 ตุลาคม 2551 18:44:56 น. |
|
3 comments
|
| Counter : 296 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: jungvirtue@hotmail.com IP: 86.0.116.28 วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:2:28:49 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
Pazzallo Lugano Switzerland
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]
|
ชีวิตแม่บ้านของสาวเมืองเพชรบุรี พึ่งได้รับรุ้บทบาทการเป็นแม่บ้านเต็มขึ้นก็ตอนนี้ มีอาวุธคุ่กาย ทีทำให้อยู่ทนนั่นคือความรัก ของคนที่เรารัก เป็นทั้งอาวุธไม่พอ เป็นเกราะและเป็นเกาะ ชีวิตให้เรา สิ่งตอบแทนนั่นก็คือความรักและความเข้าใจอยุ่ดี มันยากเหมือนกันนะ แต่บททดสอบชีวิตคุ่ ไม่มีเริ่มและไม่มีจบ ตราบจนต่างฝ่ายจะมีหัวใจคนละขั้ว
|
|
|
|
|
|
|
|
|
