ตอนที่ 2(2) บินไปเลย! ผีเสื้อแห่งออสเตรีย (Fly! An Austrian Butterfly)


        ทางด้านในที่ประทับนางกำนันต่างวุ่นวายกับการตามหาตัวเลดี้อังตัวเน็ต  เลดี้อังตัวเน็ตได้เข้าไปแอบอยู่หลังประตูบานหนึ่ง โดยที่ตอนนี้จีน ลูกน้องของดยุคโอเลียนได้แอบลักรอบเข้ามาในที่ประทับแล้วเหมือนกัน จีนแอบอยู่หลังรูปภาพขนาดใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับประตูที่เลดี้อังตัวเน็ต แอบอยู่  จีนกวักมือเรียกเลดี้อังตัวเน็ต

จีน :"พระนางอังตัวเน็ต  มาทางนี้สิเพคะ" เลดี้อังตัวเน็ตจึงวิ่งตามจีนเข้าไปแอบอยู่หลังรูปภาพนั้นด้วย
จีนได้เสนอให้เลดี้อังตัวเน็ตเปลี่ยนชุดกับเค้า
อังตัวเน็ต :"แลกชุดกันหรอ?" อังตัวเน็ตถามด้วยความแปลกใจ
จีน : "ใช่"
ทั้งนางกำนันและหัวหน้านางกำนันต่างพากันตามหาเลดี้อังตัวเน็ตกันยกใหญ่
หัวหน้านางกำนัน : "เลดี้มารี ไปซ่อนอยู่ที่ไหนนะ?" จากนั้นก็มีเสียงหัวเราะออกมาจากหลังรูปภาพขนาดใหญ่นั้น   
จีน : "555 ชั้นเบื่อที่จะเล่นซ่อนหาแล้ว" จีนที่ตอนนี้ได้ปลอมตัวเป็นเลดี้อังตัวเน็ต เดินออกมาจากหลังรูปภาพ
หัวหน้านางกำนัน: "โอ้ เลดี้มารี อย่าล้อพวกหม่อมชั้นเล่นสิเพคะ  รีบไปเปลี่ยนชุดกัน" หัวหน้านางกำนันฉุดแขนของเลดี้อังตัวเน็ตตัวปลอมออกไป  เลดี้อังตัวเน็ตตัวจริงที่ซ่อนอยู่ก็หัวเราะคิกคักด้วยความสนุกสนาน   "ว้าว ตอนนี้ชั้นกลายเป็นเธอ แล้วเธอก็กลายเป็นชั้นแล้ว  ฟังดูน่าสนุกนะ ชั้นจะปลอมตัวเป็นคนรับใช้แล้วไปที่ฝรั่งเศสเพื่อเซอร์ไพร์ทุกคน"
เลดี้อังตัวเน็ตคิดเล่นสนุกแบบเด็กๆ  จนถูกจีนหลอกให้ไปในที่ที่พวกเค้าเตรียมที่จะสังหารเธอ

           เลดี้อังตัวเน็ตตัวจริงที่ตอนนี้แต่งตัวเป็นนางกำนัน ได้แอบย่องออกมาจากที่ประทับเพื่อจะไปในที่ที่จีนบอกเอาไว้  แต่ก็ไม่รอดสายตาของออสการ์ไปได้ ออสการ์เห็นเธอเดินเข้าไปในป่า  

ออสการ์ : "เอ๊ะ! เธอแตกต่างจากนางกำนันที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้นี่" ออสการ์รีบควบม้าตามเข้าไปในป่า   ขณะนั้นเลดี้อังตัวเน็ตเดินมาถึงหน้าปากถ้ำที่จีนบอกไว้  ข้างในถ้ำมืดสนิด
อังตัวเน็ต : "มีใครอยู่มั้ย?" อังตัวเน็ตตะโกนเข้าไปในถ้ำ แต่ไม่มีเสียงตอบรับ เธอค่อยๆเดินย่องเข้าไป
อังตัวเน็ต : "มีใครอยู่รึป่าว?" น้ำจากเพดานถ้ำหยดลงมาโดนหลังของอังตัวเน็ต อังตัวเน็ตตกใจจึงหันมาด้านหลัง เธอสังเกตเห็นเงาของคนขยับอยู่ด้านหลัง จึงร้องถามไปว่า
อังตัวเน็ต :"ใครน่ะ"  จากนั้นก็มีชายฉกรรณ์ประมาณ 6-7 คนเดินออกมาจากความมืด "พวกเรามาคุ้มครองพระองค์  องค์หญิงอังตัวเน็ต" หัวหน้าของพวกเค้าแสดงตัว  แต่เลดี้อังตัวเน็ตก็ยังรู้สึกหวาดกลัวและไม่ไว้วางใจ "พวกเราจะพาพระองค์ไป รีบไปกันเถอะ" แล้วชายคนนั้นก็ยื่นมือออกมาจับแขนของเลดี้อังตัวเน็ต  เธอตกใจจึงตบหน้าของชายคนนั้นอย่างแรง
อังตัวเน็ต :"โอหัง! แกกล้าดียังไงมาแตะต้องตัวชั้น!"
ชายนิรนาม :"ปากร้ายสมคำล่ำลือจริงๆ" เลดี้อังตัวเน็ตหันหลังทำท่าจะวิ่งหนี
ชายนิรนาม :"เราปล่อยพระองค์ไปไม่ได้หรอก!" ชายคนนั้นสั่งให้ลูกน้องขวางเธอไว้ " จับเธอไว้อย่าให้หนีไปได้" ชายเหล่านั้นเดินมาล้อมตัวเธอไว้
อังตัวเน็ต : "พวกแกจะทำอะไรน่ะ! ช่างบังอาจนัก!" เลดี้อังตัวเน็ตร้องตะโกนด้วยความตกใจและหวาดกลัว แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น  "หยุดนะ!" ออสการ์วิ่งเข้ามาจากปากถ้ำ กระโดดถีบที่ใบหน้าของชายคนหนึ่งเข้าอย่างจัง จนเค้าหงายหลังล้มไป และวิ่งเข้าชกหน้าชายอีกคนจนล้มไปเช่นกัน  ออสการ์หันมาถามอังตัวเน็ตว่า
ออสการ์ :"พระองค์คือพระนางมารี อังตัวเน็ตใช่มั้ย?" อังตัวเน็ตพยักหน้าแล้วถามกลับด้วยความสงสัยว่า
อังตัวเน็ต : "เธอเป็นใครกัน?" ชายฉกรรณ์ที่เหลือชักดาบออกมาแล้วก็ถามว่า "แกเป็นใครกัน?"
ออสการ์ : "ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์แห่งฝรั่งเศส, ออสการ์" ชายพวกนั้นจึงเข้าต่อสู้กับออสการ์อย่างไม่ยั้งมือ ออสการ์สู้กับชายฉกรรณ์เหล่านั้นอย่างสุดความสามารถเหมือนกัน  ระหว่างที่พวกเค้ากำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด เลดี้อังตัวเน็ตกลับยืนดูอย่างตื่นเต้นและปรบมือชื่นชมในความสามารถของออสการ์
อังตัวเน็ต : "ว้าว ยอดมากเลยออสการ์"

           ในขณะนั้นเองเจโลเดลได้กลับมาถึงที่ประทับพอดี เค้าพบอังเดรแต่ไม่เห็นออสการ์ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เจโลเดล : "เกิดอะไรขึ้นกับท่านออสการ์?"
อังเดร: "เธอหายไปไหนไม่รู้"
เจโลเดล : "เธอมัวทำอะไรของเธออยู่นะ  พิธีรับเสร็จเสร็จสิ้นแล้วโดยไม่มีเหตุการณ์อะไรร้ายแรง ผู้หญิงนี่แปลกจริงๆ" เจโลเดลบ่นกับอังเดร

          ทหารกองอื่นๆ เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว จึงตะโกนบอกว่า “พร้อมออกเดินทางแล้ว ทางนั้นมีอะไรรึป่าว?”
เจโลเดล : "ไม่มีอะไร ท่านหัวหน้าออสการ์จะตามไปทีหลัง ในตำแหน่งของเธอ ชั้นเจโลเดลจะเป็นผู้สั่งการแทน  เตรียมตัวออกเดินทางได้!" เจโลเดลออกคำสั่งกับลูกน้องแทนออสการ์ ปล่อยให้อังเดรเป็นห่วงออสการ์อยู่คนเดียว  แล้วขบวนรถม้าก็เคลื่อนออกไปโดยที่มีเลดี้อังตัวเน็ตตัวปลอมอยู่ในนั้น

          ทางด้านออสการ์ก็กำลังต่อสู้กับคนร้ายเพื่อช่วยเลดี้อังตัวเนต พวกเค้าวิ่งหนีออกมาจากถ้ำแล้ววิ่งตรงไปที่ม้าโดยมีคนร้ายตามมาติดๆ ออสการ์กระโดดขึ้นหลังมา แล้วฉุดมือเลดี้อังตัวเน็ตขึ้นมานั่งหมอบอยู่ด้านหน้า พวกเค้าต้องค่อยๆขี่ม้าข้ามแม่น้ำไป เพราะระดับน้ำนั้นสูงจนเกือบถึงอานม้าทีเดียว
คนร้าย:"อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้!" คนร้ายคนหนึ่งตะโกนสั่งลูกน้องอีกสองคน และพวกมันก็ควบม้าตามมาติดๆ  ออสการ์ต้องใช้มือซ้ายบังคับม้า และมือขวาต่อสู้กับคนร้าย โดยมีเลดี้อังตัวเน็ตหมอบอยู่ด้านหน้า  พอพวกเค้าข้ามแม่น้ำมาได้ ออสการ์ควบม้าตรงไปข้างหน้า แต่คนร้ายสองคนก็ขี่ม้าตามมาอีก ออสการ์ตัดสินใจควบม้ากลับหลัง หันไปเผชิญหน้ากับคนร้าย  ออสการ์ควบม้าวิ่งเข้าหาคนร้ายทั้งสองคน พวกเค้าชักดาบขึ้นมาเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ เพียงแค่เสี้ยววินาที ที่พวกเค้าขี่ม้าสวนกัน ออสการ์ก็สามารถฟันคนร้ายทั้งสองให้บาดเจ็บและตกจากหลังม้าได้ ออสการ์หยุดแล้วลงจากหลังม้า เดินเข้ามาหาคนร้ายคนหนึ่ง
ออสการ์ :"แกเป็นใคร? เป็นคนอังกฤษใช่มั้ย?" คนร้ายมีสีหน้าหวาดกลัวแต่ยังไม่ยอมตอบ ออสการ์เดินเข้าไปดึงคอเสื้อของคนร้ายขึ้นมาด้วยความโมโห
อาสการ์ :"แกเป็นคนฝรั่งเศสหรอ? แกทำอย่างนี้ทำไม? ใครสั่งแกมา?"
คนร้าย :"เออ.." เค้ายังไม่ทันได้อ้าปากตอบ ก็มีมีดเล่มหนึ่งลอยมาปักที่กลางหลังของคนร้ายจนเสียชีวิต  ออสการ์มองไปที่หลังพุ่มไม้ก็เห็นว่ามีคนอยู่ตรงนั้น
ออสการ์ :"นั่นใครน่ะ?" ออสการ์ตะโกนถาม ชายคนหนึ่งซึ่งอยู่บนหลังม้าแต่งชุดมิดชิดใส่ผ้าคลุมสีดำและหมวก เพื่อปิดบังใบหน้าตัวเอง เห็นแค่เพียงครึ่งหน้าเท่านั้น  แล้วเค้าก็รีบควบม้าหนีไป  แต่ออสการ์รู้สึกว่าคุ้นหน้าคุ้นตาเค้าเหลือเกิน เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

          ณ ป้อมประตูเมือง ขบวนรถม้าก็มาถึง "องค์หญิงรัชทายาทเสด็จแล้ว" เลดี้อังตัวเน็ตตัวปลอมเดินไปบนพรมสีแดงที่ทอดยาวจากประตูทางเข้าพาดผ่านห้องโถงใหญ่จนสุดอีกด้านหนึ่ง ซึ่งมีพระเจ้าหลุยส์ที่15 กับองค์ชายรัชทายาทและบรรดาพระญาติยืนรออยู่  ส่วนออสการ์ก็รีบควบม้าพาเลดี้อังตัวเน็ตมาส่งให้ถึงป้อมประตูเมืองให้เร็วที่สุด  ในขณะที่เลดี้อังตัวเน็ตตัวปลอมเดินมาถึงหน้าพระพักตร์ของพระเจ้าหลุยส์ ที่15 และโค้งคำนับ  ฝ่าบาทกำลังจะเอ่ยปากต้อนรับเลดี้อังตัวเน็ต แต่ทันใดนั้นก็มีเสียงของออสการ์ดังขัดขึ้นพอดี
ออสการ์ : "ได้โปรดรอก่อน!" ฝ่าบาทและคนที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดหยุดชะงักและมองไปที่ต้นเสียงนั้น ออสการ์วิ่งเข้ามาและบอกว่า "นั่นเป็นตัวปลอม!" ด้วยความงุนงงของทุกคน เสนาบดีคนหนึ่งจึงพูดว่า
เสนาบดี :"ออสการ์ ท่านบ้าไปแล้วหรอ?"
ออสการ์: "องค์หญิงมารี อังตัวเน็ตตัวจริงอยู่ที่นี่แล้ว!" เลดี้อังตัวเน็ตเดินออกมาบนพรมแดง เมื่อทุกคนที่อยู่ในที่นั่นเห็น ก็ต้องตกตะลึงในความงาม ถึงแม้จะอยู่ในชุดของสาวรับใช้  แต่รัศมีความสง่างามก็เปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจน  จนไม่ต้องสงสัยเลยว่า  นี่คือเจ้าหญิงตัวจริง
ส่วนจีนที่เป็นเลดี้อังตัวเน็ตตัวปลอมนั้น เห็นท่าไม่ดี จึงวิ่งหนี แต่ออสการ์ก็วิ่งตามไปติดๆ
ออสการ์ :"หยุดนะ!" ออสการ์วิ่งตามเข้าไปใกล้จวนจะจับตัวจีนได้อยู่แล้ว แต่ทันใดนั้น ดยุคโอเลียนก็เข้ามาขวางและใช้ดาบฟันจีนจนล้มลง วิกผมปลอมหลุดกระเด็น จีนเสียชีวิตคาที่ ดยุคโอเลียนฆ่าจีนเพื่อปิดปากได้สำเร็จ ดยุคโอเลียนเก็บดาบและหันหลังทำท่าจะเดินออกไปโดยไม่สนใจออสการ์ซักนิด
ออสการ์ :"ดยุคโอเลียน! ผู้ชายคนนี้เค้าไม่ได้ขัดขืนไม่ใช่หรอ? ทำไมท่านต้องฆ่าเค้าด้วย?" ออสการ์ต่อว่าดยุคโอเลียนในการกระทำที่เกินกว่าเหตุ
ดยุคโอเลียน:"คนที่วางแผนคิดร้ายต่อเชื้อพระวงศ์  ก็สมควรได้รับชะตากรรมแบบนี้แหละ" ออสการ์จำแววตานี้ได้ ออสการ์รู้สึกสังหรใจว่า ดยุคโอเลียนคือคนคนเดียวกับที่แอบอยู่หลังพุ่มไม้และขี่ม้าหนีไปตอนที่ ออสการ์ไปช่วยเลดี้อังตัวเน็ตในตอนนั้น

          บนป้อมประตูเมือง เป็นการพบกันครั้งแรกของเลดี้อังตัวเน็ต กับองค์ชายรัชทายาทและเหล่าพระญาติทั้งหลาย
พระเจ้าหลุยส์ที่15: "ตอนนี้เจ้าสาวก็ได้พบกับเจ้าบ่าวแล้ว  เอ้า! จะรอช้าทำไมล่ะ  เธอเป็นเจ้าสาวที่น่ารักทีเดียวนะ" พระเจ้าหลุยส์ที่15 หันไปพูดกับองค์ชายรัชทายาทที่หลบอยู่ข้างหลังพ่อด้วยความเขินอาย "มานี่ มานี่ มัวทำอะไรอยู่เล่า" พระเจ้าหลุยส์ที่15 จับลูกชายออกมายืนข้างหน้า และเริ่มแนะนำลูกชาย
พระเจ้าหลุยส์ที่15: "นี่คือลูกชายคนโตของชั้นและเป็นมกุฏราชกุมาร ,หลุยส์ ออกัส,555 เค้าขี้อายน่ะ" ฝ่าบาทผลักลูกชายออกมาข้างหน้าอีก  เลดี้มารีอังตัวเน็ตมององค์ชายรัชทายาทตั้งแต่ศรีษะจรดเท้า ท่าทางขององค์ชายรัชทายาทไม่ได้สง่างามเหมือนในเทพนิยายเลย พระองค์ค่อนข้างอ้วน เตี้ยและขี้อาย "นี่น่ะหรอ สามีของชั้น?" เลดี้อังตัวเน็ตคิดในใจ
พระเจ้าหลุยส์ที่15: "เธอจะมัวยืนทำอะไรอยู่ล่ะ? ทักทายองค์หญิงด้วยจูบสิ!" ฝ่าบาทผลักลูกชายให้เข้ามาใกล้เจ้าสาวอีก  องค์ชายรัชทายาทเดินเข้ามา แล้วจูบที่แก้มของเลดี้อังตัวเน็ตอย่างเขินอาย   ในใจของเลดี้อังตัวเน็ตคิดว่า "ถึงแม้ว่ามันจะเป็นจูบแรกจากสามีของชั้น แต่ชั้นกลับไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเลยซักนิด"
พระเจ้าหลุยส์ที่15: "555 โอเค ดีมาก  ทีนี้ก็จะแนะนำครอบครัวของเราให้รู้จัก,นี่น้องชายคนเล็กของหลุยส์ ชื่อ เค้าท์โปรเวนซ์, นี่เค้าท์อาโทอิส,และญาติของหลุยส์ ดยุคโอเลียน"
เลดี้อังตัวเน็ตโค้งคำนับ
พระเจ้าหลุยส์ที่15: "เราเดินทางไปที่แวร์ซายส์กัน  เรากำลังจะมีพิธีฉลองอภิเษกสมรสที่วิเศษที่สุด" เลดี้อังตัวเนตรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ขบวนรถม้าเคลื่อนผ่านภูเขา และแม่น้ำยามพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน  เลดี้อังตัวเน็ตนั่งอยู่ในรถม้ากับพี่เลี้ยงอีก1คน เธอมองออกมานอกหน้าต่างก็เห็น ออสการ์ขี้ม้าขนาบอยู่ด้านข้าง
พี่เลี้ยง : "ใครจะรู้ถ้าออสการ์ไม่ได้อยู่ที่นั่น..."
อังตัวเน็ต: "ใช่แล้ว ไม่อย่างงั้นชั้นคงจะตายไปแล้ว"
พี่เลี้ยง: "ช่างน่ากลัวอะไรเช่นนี้  ถึงแม้จะเป็นผู้หญิง แต่เธอก็กล้าหาญมากเลย" พี่เลี้ยงกล่าวชมออสการ์
อังตัวเน็ต :"หา! เป็นผู้หญิงหรอ?" อังตัวเน็ตแปลกใจอย่างมาก
พี่เลี้ยง:"ใช่ เป็นผู้หญิง แต่ก็เป็นผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ของพระนางอังตัวเน็ต"
อังตัวเน็ต: "ผู้หญิงหรอ" อังตัวเน็ตมองออกไปที่ออสการ์อย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เธอจ้องมองความสง่างามและใบหน้าที่เย็นชาและมุ่งมั่นของออสการ์ เธอรู้สึกชื่นชมเป็นอย่างมาก

          ในขณะเดียวกัน ที่หน้าผาใกล้ๆกัน ลอร์ดแฟร์ซองและคนสนิทนั่งอยู่บนหลังม้า จ้องมองมาที่ขบวนรถม้าของเลดี้อังตัวเน็ต
คนสนิท : "ลอร์ดแฟร์ซอง  นี่คือขบวนพระราชพิธีอภิเษกสมรสของพระนางมารี อังตัวเน็ต"

          ออสการ์,อังตัวเน็ต และแฟร์ซอง  ชะตากรรมของพวกเค้าใกล้เข้ามาทุกที  เช่นเดียวกับการปฏิวัติฝรั่งเศสที่จะเกิดขึ้นในที่สุด  ชะตากรรมที่ซับซ้อนกำลังรอคอยพวกเค้าทั้งสามคนอยู่   พระราชวังแวร์ซายส์จะเข้าสู่ภาวะเสื่อมโทรม แผนการลับกำลังจะเวียนมา  การเดินขบวนอย่างเงียบๆและเอาจริงเอาจังกำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

จบตอนที่ 2

หน้าถัดไป




Create Date : 27 กันยายน 2556
Last Update : 5 พฤษภาคม 2560 12:55:21 น.
Counter : 1069 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



New Comments
กันยายน 2556

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
28
29
30
 
 
All Blog