ตอนที่ 16(2) แม่ของชั้นชื่อ...? (Mather,Her name is…?)
     ในงานเต้นรำหญิงสาวที่คลั่งไคล้ท่านออสการ์ต่างพากันยิงคำถามมากมายกับโรซารี่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอและออสการ์ “ยินดีที่ได้รู้จักนะ” “พวกเรากำลังพูดถึงเธออยู่พอดี” “เธออยู่บ้านเดียวกับท่านออสการ์หรอ?”

โรซารี่ : “ใช่ค่ะ”

“ชั้นอิจฉาเธอจังเลย แล้วท่านออสการ์อยู่กับเธอตลอดเลยหรอ?” “เธอทานอาหารด้วยกันรึเปล่า?” “สัมผัสมือของท่านออสการ์เป็นยังไงบ้าง?” “มาเป็นเพื่อนกับพวกเรานะโรซารี่” “นอกจากราชินีแล้ว ท่านออสการ์ไม่เคย...” แต่โรซารี่เองกลับไม่ได้ใส่ใจกับผู้หญิงเหล่านั้น เพราะสิ่งที่เธอต้องการคือการตามหาฆาตกรที่ฆ่าแม่ของเธอ

โรซารี่ : “ผู้หญิงที่ฆ่าแม่ของชั้นไม่ได้อยู่ที่นี่! ฆาตรกรที่ฆ่าแม่...”

ที่มุมหนึ่งอังเดรกับออสการ์ต่างคอยเฝ้ามองโรซารี่อยู่ห่างๆด้วยความเป็นห่วง

อังเดร : “ว๊าว ดูเหมือนว่าโรซารี่จะเป็นที่ชื่นชอบมากเลยนะ”

ออสการ์ : “ใช่ เธอบอกว่าเธอกำพร้าเกิดในสลัมของปารีส ใช่...เป็นเด็กผู้หญิงที่น่าสนใจ เธอขี้อาย แต่ดูเธอตอนนี้สิในบางครั้ง เธอก็แสดงออกถึงความสง่างามบนใบหน้าของเธออย่างน่าอัศจรรย์”

อังเดร : “คงไม่มีใครสงสัยเลยถ้าชั้นบอกว่าเธอเป็นผู้ดีมีสกุล”

ระหว่างที่โรซารี่และผู้หญิงคนอื่นๆกำลังล้อมวงสนทนากันอยู่นั้นก็มีเสียงของชาร์ล๊อตแทรกขึ้นมา

ชาร์ล็อต : “นี่ทุกคน! เอะอะโวยวายอะไรกัน”

ผู้หญิง : “คุณหนูชาร์ล็อต”

ชาร์ล็อต : “ต่อไปเป็นการเต้นรำมินูเอ็ต โรซารี่ เธอไม่เต้นหรอ?” (Minuet เป็นเพลงเต้นรำขนาดเล็กที่เล่นกันในราชสำนัก)

โรซารี่ : “เออ...มินูเอ็ตหรอ?” โรซารี่รู้สึกแปลกใจเพราะเธอไม่เคยเต้น Minuet มาก่อน ทำให้ชาร์ล็อตเริ่มสงสัยในฐานะที่แท้จริงของโรซารี่

ชาร์ล็อต : “ฮะเธอไม่รู้ว่ามินูเอ็ตคืออะไรงั้นหรอ? น่าแปลกใจจัง! โรซารี่ อย่าพึ่งหลงดีใจไป ที่ทุกคนเค้ามาคอยล้อมหน้าล้อมหลังเธอ ทุกคนเค้าก็แค่สนใจท่านออสการ์และความบ้านนอกของเธอเท่านั้นแหละ! ไปกันเถอะ!” ด้วยความอิจฉาที่โรซารี่มีคนสนใจมากกว่าตัวเธอ ชาร์ล็อตจึงพยายามหาเรื่องทำให้โรซารี่รู้สึกอับอาย

“แหม! เธอก็เป็นคนนึงที่คลั่งไคล้ท่านออสการ์เหมือนกันนั่นแหละ!” “โรซารี่ อย่าไปสนใจเลย” ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ค่อยชอบใจชาร์ตล็อตพยายามพูดปลอบโรซารี่

แต่แล้วก็บังเอิญมีสตรีชนชั้นสูงคนหนึ่งถามโรซารี่ว่า “เออนี่แล้วแม่ของเธอเป็นใครหรอ?”

โรซารี่ : “ฮะ...แม่ชั้นหรอ?” ปรกติแล้วชนชั้นขุนนางจะเรียกแม่ว่า “ท่านแม่”แต่เมื่อชาร์ล็อตได้ยินโรซารี่เรียกแม่ ว่า “แม่” เธอจึงได้โอกาสที่จะทำให้โรซารี่รู้สึกอับอาย

ชาร์ล็อต : “แม่เธอเรียก แม่ หรอ? หยาบคาย! ชั้นจะฟ้องท่านแม่...ว่าท่านออสการ์พาผู้หญิงที่ไม่ใช่ชนชั้นสูงเข้ามาในงานเต้นรำของขุนนาง!” ชาร์ล็อตเดินเข้ามาเผชิญหน้ากับโรซารี่

ชาร์ล็อต : “เธอเป็นญาติห่างๆของท่านออสการ์จริงๆรึเปล่า? โรซารี่ ตอบชั้นมาเดี๋ยวนี้?!” ชาร์ล็อตตะคอกใส่หน้าโรซารี่ โรซารี่กลัวว่าจะถูกคนอื่นจับได้ ประกอบกับความโกรธที่ถูกชาร์ล็อตดูถูก โรซารี่จึงขว้างพัดที่ถืออยู่ในมือ ใส่หน้าของชาร์ล็อตอย่างจัง ต่อหน้าทุกคนในงาน

ชาร์ล็อต : “เธอกล้าดียังไง!” โรซารี่เดินเข้าไปเผชิญหน้ากับชาร์ล็อตโดยไม่เกรงกลัวสิ่งใดและพูดอย่างมั่นใจว่า

โรซารี่ : “ชั้นเป็นลูกสาวของขุนนางชั้นเป็นลูกสาวของขุนนาง! แม่ของชั้นชื่อ...แม่ของชั้นชื่อ...” แต่โรซารี่ก็ไม่ได้เอ่ยชื่อนั้นออกมา ได้เพียงแต่ย้อนคิดถึงเหตุการณ์วันนั้น วันที่แม่ที่เลี้ยงเธอมาถูกรถม้าชนจนเสียชีวิต

โรซารี่ : “ชั้นเป็นขุนนาง...มาทีนกาเบรียล”

นิโคล : “มาทีน กาเบรียล...แม่ของเธอชื่อมาทีน กาเบรียล”

โรซารี่ : “แม่! ใครคือมาทีน กาเบรียล?! แม่! บอกชั้นที ชั้นเป็นลูกของใคร!?! ชั้นจะเจอเธอได้ที่ไหน แม่?! บอกชั้นที!”

   โรซารี่ทรุดตัวลงก้มหน้าแล้วร้องไห้ ออสการ์กำลังจะเดินเข้ามาหาเธอ แต่โรซารี่กลับวิ่งสวนออกไปเสียก่อน

ออสการ์ : “โรซารี่!” ออสการ์และอังเดรจึงวิ่งตามโรซารี่ไป

   ทางด้านจินนี่และนิโคลัสหลังจากที่ได้แสดงละครเพื่อหลอกลวงมาดามอลิซาเบธสำเร็จแล้ว พวกเขาก็กำลังเดินออกมาจากห้องพอดี

จินนี่ : “พวกเราทำสำเร็จนิโคลัส มันไม่ง่ายเลยใช่มั้ย?”

นิโคลัส : “เธอมันจิ้งจอกเจ้าเล่ห์!”

จินนี่ : “ต่อไปนิโคลัส...”

นิโคลัส : “อะไรหรอ?”

จินนี่ : “เราเข้าใกล้ราชินีขึ้นทุกที” บริเวณทางเดินนั้นเอง โรซารี่วิ่งร้องไห้ผ่านมาจนได้พบกับจินนี่โดยบังเอิญ

โรซารี่ : “ขอโทษค่ะ...” เมื่อโรซารี่เงยหน้าขึ้นมาพบกับจินนี่ ทั้งคู่ต่างตกใจไม่แพ้กัน

จินนี่ : “เธอ!”

โรซารี่ : “พี่จินนี่!”

นิโคลัส : “เฮ้ มีอะไรหรอ?” นิโคลัสถามจินนี่ด้วยความแปลกใจ

จินนี่ : “เออ...ไม่มีอะไรหรอกนิโคลัส เธอแค่คล้ายกับคนบางคนที่ชั้นรู้จักน่ะ แต่ไม่ใช่หรอก ไปกันเถอะ”

จินนี่แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกับโรซารี่และพยายามจะเดินจากไปเฉยๆ แต่ก็ถูกโรซารี่รั้งไว้

โรซารี่ : “จินนี่!”

จินนี่ : “เธอจำคนผิดรึเปล่า? ชั้นไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน เธอจะทำอะไรน่ะ” โรซารี่จับแขนของจินนี่ไว้แล้วกระซิบกับจินนี่ว่า

โรซารี่ : “ฟังนะ จินนี่ แม่ตายแล้ว แม่ถูกรถม้าของขุนนางชน” โรซารี่บอกข่าวร้ายที่สุดให้กับจินนี่ได้รับรู้ แต่สิ่งที่จินนี่แสดงออกมาคือสีหน้าที่นิ่งเฉย ไม่มีความรู้สึกเศร้าหรือเสียใจใดๆออกมาให้เห็นเลยซักนิด

โรซารี่ : “จินนี่ ทำไมเธอถึงมองชั้นด้วยสายตาที่เย็นชาแบบนี้หรือว่าพี่สาวที่ชั้นเคยรู้จักได้ตายไปแล้วจริงๆ?”  โรซารี่คิด

จินนี่ : “นิโคลัส รีบไปกันเถอะ!”

นิโคลัส : “อืม...” แล้วทั้งคู่ก็เดินจากไป พอดีกับที่ออสการ์และอังเดรเดินมาพอดี

ออสการ์ : “โรซารี่เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

นิโคลัส : “เฮ้ ผู้หญิงคนนั้นชั้นคิดว่าชั้นเคยเจอเธอที่ไหนซักแห่งนะ”

จินนี่ : “เงียบน่า! ไม่มีคนที่เรารู้จักอยู่ในสถานที่แบบนี้หรอก!”

โรซารี่ : “จินนี่ชั้นคิดถึงพี่ ชั้นคิดถึงพี่ใจจะขาด...ไม่ว่าพี่จะทำกับชั้นยังไง พี่ก็ยังเป็นพี่สาวคนเดียวของชั้น” โรซารี่คิด

จินนี่ : “แม่ตายแล้ว...แม่...แต่ทำไมโรซารี่ถึงมาอยู่ที่นี่? ชั้นไม่เข้าใจเลย เธอกลายเป็นคนสวย สวมเสื้อผ้าที่ดีกว่าชั้น... ชั้นไม่เข้าใจ ชั้นไม่...” จินนี่คิด ความคิดของทั้งสองคนช่างสวนทางกันเหลือเกิน

เช้าวันรุ่งขึ้น ในห้องนอนของออสการ์ ระหว่างที่โรซารี่กำลังหวีผมให้ออสการ์อยู่หน้ากระจก

ออสการ์ : “โรซารี่ ในงานเลี้ยงของมาดามอลิซาเบธ เธอทำได้ดีมากนะ” ออสการ์กล่าวชื่นชมโรซารี่

โรซารี่ : “ท่านคิดแบบนั้นจริงๆหรอคะแต่ชั้น...”

ออสการ์ : “ถ้าเธอไม่ยืนยันว่าเธอเป็นขุนนางแล้วล่ะก็ ทุกคนรอบข้างตัวเธอก็จะรู้ว่าเธอมาจากสลัม  ถ้าพวกเค้ารู้เธอก็จะหมดโอกาสที่จะตามหาคนที่ฆ่าแม่ของเธอ”

โรซารี่ : “ค่ะ” ออสการ์จ้องมองใบหน้าของโรซารี่ผ่านกระจกเงาที่วางอยู่ด้านหน้า

โรซารี่ : “ท่านออสการ์ได้โปรดอย่ามองชั้นด้วยสายตาแบบนี้ ชั้นรู้สึกราวกับว่ากระจกจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆและทิ่มแทงลงบนร่างกายของชั้น!”   สายตาของออสการ์ทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวและเขินอาย จนต้องหลบสายตา

ออสการ์ : “เธอไม่สบายหรอโรซารี่?”

โรซารี่ : “ป่ะ-ป่าวค่ะ”

ออสการ์ : “มือของเธอสั่น ชั้นหวีต่อเองก็ได้”

โรซารี่ : “ค่ะ”

ออสการ์ : “ช่วยเตรียมชุดทหารให้ชั้นที วันนี้ชั้นจะเข้าวัง”

ออสการ์นั่งรถม้าเข้าไปในวัง เพื่อไปเข้าเฝ้าพระนางมารีอังตัวเน็ตตามปรกติ ที่ห้องส่วนตัวของพระนางอังตัวเน็ต พระนางนั่งอยู่บนเก้าอี้ โดยมีมาดามโปลินยัคยืนอยู่ข้างกาย

อังตัวเน็ต : “ออสการ์ ชั้นเลิกเล่นการพนันแล้วนะ อย่ากังวลเลย”

ออสการ์ : “หม่อมชั้นรู้สึกดีใจมากเลยฝ่าบาท”

โปลินยัค : “ออสการ์เธอจับชั้นไม่ได้หรอก” มาดามโปลินยัคคิดในใจ

อังตัวเน็ต : “เออออสการ์ ชั้นได้ยินมาว่า มีสาวน้อยน่ารักมาอาศัยอยู่กับเธอ คนเค้าเม้าท์กันน่ะ”

ออสการ์ : “ด้วยความสัตย์จริง เธอคือญาติห่างๆของหม่อมชั้นพะยะค่ะ”

อังตัวเน็ต : “อ๋อ คราวหน้าพาเธอเข้ามาในวังด้วยสิ!”

โปลินยัค : “โอ้ ฝ่าบาทผู้หญิงชั้นต่ำแบบนั้น... ชั้นได้ยินมาว่าในงานเต้นรำที่ผ่านมา ตอนที่ชั้นป่วยและไม่อยู่ เด็กผู้หญิงคนนั้นทำกริยาหยาบคายกับลูกสาวของชั้น” มาดามโปลินยัคถือโอกาสทูลฟ้องพระนางอังตัวเน็ต

ออสการ์ : “หยาบคายหรอ?!”

โปลินยัค : “เธอขว้างพัดใส่หน้าลูกสาวของชั้น!”

ออสการ์ : “นั่นเป็นเพราะว่าคุณหนูชาร์ล็อตทำผิดก่อนนะมาดามโปลินยัค”

โปลินยัค : “อะไรนะ?! ลูกสาวของชั้นทำผิดหรอ?!”

ออสการ์ : “ใช่ลูกสาวของท่านดูถูกโรซารี่ก่อน คราวหน้า ถ้าพวกเค้าได้พบกันชั้นหวังว่าคุณหนูชาร์ล็อตจะขอโทษเธอนะ” ออสการ์ยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทำให้มาดามโปลินยัคไม่พอใจ

โปลินยัค : “บังอาจนัก...!”

โปลินยัค : “สำหรับชั้น...ออสการ์อันตรายมาก เหมือนเรื่องที่เล่นการพนัน ชั้นคิดว่าเธอเป็นแค่ทหารองครักษ์ธรรมดา ถ้าชั้นไม่จัดการเธอตอนนี้แล้วล่ะก็ อีกหน่อยชั้นจะต้องเดือดร้อนแน่ๆ ชั้นจะทำทุกอย่างที่ชั้นต้องการ ถ้ามันเกิดขึ้น ชั้นจะทำให้ได้! ชั้นจะทำทุกอย่างที่ชั้นต้องการ!” มาดามโปลินยัคคิดอาฆาตในใจ

ในขณะที่ออสการ์ไม่อยู่บ้าน อังเดรจึงต้องเป็นคู่ซ้อมให้โรซารี่ ทั้งคู่กำลังซ้อมดาบอยู่ที่ห้องโถงชั้นล่าง แต่ในใจของโรซารี่กลับคิดถึงแต่ท่านออสการ์

อังเดร : “มีสมาธิหน่อย! แทง! เป็นอะไรไปโรซารี่? ถ้าคู่ซ้อมของเธอไม่ใช่ออสการ์ดูเธอจะไม่ค่อยมีสมาธิเลยนะ?!” โรซารี่พลาดท่าถูกอังเดรจู่โจมจนล้มลง”

อังเดร : “ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ เธอจะไม่มีวันแก้แค้นให้แม่ของเธอได้” โรซารี่ได้ยินดังนั้นจึงตั้งสติและลุกขึ้นสู้อีกครั้ง

โรซารี่ : “แก้แค้นให้แม่...!”

จบตอนที่ 16


หน้าถัดไป




Create Date : 08 สิงหาคม 2556
Last Update : 14 ตุลาคม 2558 21:53:30 น.
Counter : 697 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



New Comments
สิงหาคม 2556

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
All Blog