ตอนที่ 2(1) บินไปเลย! ผีเสื้อแห่งออสเตรีย (Fly! An Austrian Butterfly)




      ณ คฤหาสน์ของออสการ์ ออสการ์ในชุดทหารสีขาวสง่างาม กำลังยืนอยู่ที่ระเบียง “ใกล้ถึงวันที่จะต้องไปรับเสด็จพระนางมารี อังตัวเน็ต ที่แม่น้ำไรน์แล้ว  มันเป็นงานแรกของชั้นในฐานะผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์”  ออสการ์คิด 
     นายพลจาร์เจ วิ่งขึ้นบันไดไปหาออสการ์ที่ห้องอย่างรีบร้อน ในมือถือชุดประโปรงยาวสีขาวมาด้วย
นายพลจาร์เจ : "ออสการ์! ออสการ์!"  นายพลร้องเรียกออสการ์
หลังจากที่ฟังท่านนายพลพูด ออสการ์ก็ถามด้วยความสงสัยว่า
ออสการ์ : "ฮะ เปลี่ยนตัวหรอ?!" ในมือของออสการ์ถือชุดกระโปรงตัวนั้นและทำหน้างุนงง
นายพลจาร์เจ : "ชั้นได้รับรายงานมาว่ามีคนพยายามจะลักพาตัวพระนางมารี อังตัวเน็ต ในวันรับเสด็จ  หน้าที่ของเธอคือปกป้องพระนางมารี อังตัวเน็ต ด้วยชีวิต    มันเป็นเหตุฉุกเฉิน  ใส่ชุดนี้ซะ แล้วไปสลับตัวกับพระองค์"  ออสการ์ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกโกรธมาก เธอขว้างชุดที่อยู่ในมือทิ้ง  ต่อหน้าพ่อของเธอที่มีสีหน้าตกใจ  แล้วหันหลังจะเดินออกไป
นายพลจาร์เจ : "ออสการ์! เธอคงไม่ละทิ้งหน้าที่ของเธอใช่มั้ย?" ออสการ์หยุดเดิน ในแววตาที่มุ่งมั่นนั้น  เธอชักดาบออกมาแล้วชูขึ้นสุดมือ
ออสการ์ : "ทันทีที่ชั้นสวมชุดเครื่องแบบทหาร  ชั้นสาบานด้วยเครื่องแบบและดาบของชั้นว่า ชั้นจะทำหน้าที่ของชั้นอย่างเต็มที่" นี่คือคำสาบานของออสการ์

          ในปี 1770 ,สะพานข้ามแม่น้ำไรน์   แม่น้ำซึ่งไหลผ่านระหว่างฝรั่งเศสและออสเตรีย  ได้ถูกเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับรับเสด็จพระนางมารี อังตัวเน็ต ซึ่งจะเสด็จมาเข้าพิธีอภิเษกสมรสที่ฝรั่งเศส การเตรียมการต่างๆในพระราชพิธีใช้เวลาเป็นปีจึงจะเสร็จสมบูรณ์ เนื่องจากต้องคำนึงถึงพระเกียรติและกฏเกณฑ์ต่างๆของทั้ง 2 ประเทศ และทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องถูกคัดสรรมาเป็นพิเศษสำหรับเธอ

          ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย   เลดี้อังตัวเน็ตกำลังวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้ออย่างสนุกสนานอยู่ในอ่างน้ำพุ  เหล่าคนรับใช้และดัชเชส (Duchess ซึ่งหมายถึง ภรรยาของดยุค) ต่างพากันร้องเรียกและตามหาพระนางมารี อังตัวเน็ตกันให้วุ่น "เลดี้มารี! เลดี้อังตัวเน็ต! เพคะ"
ดัชเชส: "อยู่นี่เอง เลดี้มารี! โอ้วที่รัก ฉลองพระองค์เปียกหมดแล้วนะเพคะ  โอ่ เลดี้มารี อย่าทรงทำให้ผมของหม่อมชั้นขาวไปมากกว่านี้เลยเพคะ "
อังตัวเน็ต : "ขอโทษค่ะ ดัชเชส แต่มันสวยจริงๆนี่นา  ดูสิ!" เลดี้อังตัวเน็ตแบฝ่ามือทั้งสองข้างออกจากกัน  ข้างในมีผีเสื้อแสนสวยอยู่ และผีเสื้อก็ค่อยๆบินจากไป

          ทางด้านพระนางมาเรีย เทเรซ่า จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระมารดาของอังตัวเน็ต กำลังเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย  

เทเรซ่า : "มารีอายุแค่ 14 ปี ยังไม่พร้อมที่จะเป็นองค์หญิงรัชทายาทหรือราชินี  ช่างอาภัพในความอิสระและความสนุกสนานอะไรเช่นนี้  ชั้นทำอะไรผิดพลาดไปรึป่าวนี่? ชั้นเป็นห่วงเหลือเกิน ฉันรู้สึกโชคร้ายอะไรอย่างนี้   การแต่งงานครั้งนี้ก็เพื่อความสงบสุขของออสเตรียและฝรั่งเศส  ชั้น,มาเรีย เทเรซ่า, ในนามของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย ชั้นจำเป็นต้องคำนึงถึงความเจริญรุ่งเรืองและความปลอดภัยของประเทศเป็นอันดับแรก”

          ในห้องของมารี อังตัวเน็ต เธอถูกลุมล้อมด้วยนางกำนันทั้งหลายที่มาช่วยแต่งฉลองพระองค์  อังตัวเน็ตแต่งฉลองพระองค์ด้วยชุดเจ้าหญิงสีแดง ประดับด้วยเพชรพลอยอร่าม และผ้าคลุมสีแดงซึ่งขอบของผ้าคลุมเป็นขนสัตว์สีขาวฟูฟ่อง เกล้าผมสีทองขึ้นเป็นทรงและประดับด้วยโบว์ผูกผมสีแดง
นางกำนัล : "ว้าว สง่างามจริงๆเลยเพคะ  เกล้าผมไปข้างหลังแบบนี้ก็เหมาะกับพระองค์มากเพคะ" เลดี้มารี อังตัวเน็ตก็รู้สึกสนุกสนานไปกับการแต่งตัวด้วยเช่นกัน เลดี้อังตัวเน็ตส่องกระจกไปมาอย่างภาคภูมิใจ ด้วยสีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์   จากนั้นจักรพรรดินีเทเรซ่าก็เข้ามาในห้อง
อังตัวเน็ต : "เสด็จแม่  หม่อมชั้นดูเป็นยังไงบ้างเพคะ? หม่อมชั้นสวยมั้ยเพคะ" อังตัวเน็ตหันซ้าย หันขวาโชว์ชุดสวยให้แม่ดู  แต่จักรพรรดินีเทเรซ่ากลับมีสีหน้าเคร่งเครียด
เทเรซ่า : "มารี..."
อังตัวเน็ต : "เพคะ"
เทเรซ่า : "ลูกน่ะเป็นเด็กดี แต่ยังชอบเอาแต่ใจ ชอบเล่นไม่รู้จักพอ และก็ขาดความรอบคอบ  ดังนั้นจงเอาสิ่งนี้ไปด้วย" พระนางเทเรซ่ายื่นม้วนกระดาษสีขาว ผูกด้วยโบว์สีทองให้ลูกสาว
เทเรซ่า : "ให้คิดซะว่าข้อความในกระดาษแผ่นนี้เปรียบเสมือนคำสอนของแม่ ให้อ่านมันวันนี้และหลังจากนี้ทุกๆเดือน" เลดี้อังตัวเน็ตมีสีหน้าเศร้าสร้อยทันที  พระนางเทเรซ่าก็เช่นกัน  แล้วเสียงของทหารก็ดังขึ้น  "ได้เวลาเสด็จแล้ว!" เลดี้อังตัวเน็ตโผเข้าซบที่อกของแม่แล้วร้องไห้
อังตัวเน็ต : "ไม่! ไม่เอา!  หนูกลัว" พระนางเทเรซ่าก็แทบกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่
เทเรซ่า : "แม่จะอยู่กับลูกเสมอ" พระนางเทเรซ่าสวมแหวนพลอยสีแดงวงใหญ่ที่นิ้วกลางข้างซ้ายของอังตัวเน็ต
อังตัวเน็ต : "ขอบพระทัยเพคะ เสด็จแม่"
เทเรซ่า : "มารี..." ทั้งคู่โผเข้ากอดกันแล้วร้องไห้ด้วยความอาลัย
ขบวนรถม้าได้เคลื่อนออกจากวังผ่านเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนที่มารอส่งเสด็จ  เลดี้อังตัวเน็ตนั่งอยู่ในรถม้าคันงามโบกมือลาประชาชนของออสเตรีย  

          ณ  สะพานข้ามแม่น้ำไรน์  สถานที่รับเสด็จ ทหารยืนเรียงแถวอยู่ที่ขอบสะพานทั้งสองข้างอย่างเป็นระเบียบ  ออสการ์สั่งการอยู่บนหลังม้าสีขาวของเธอ
ออสการ์ : "ถ้าพวกท่านเห็นอะไรไม่ชอบมาพากล ให้รายงานทันที!" แล้วออสการ์ก็ขี่ม้าไปรอบๆเพื่อตรวจดูความเรียบร้อย   อังเดรเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของออสการ์ จึงขี่ม้าเข้ามาขนาบข้าง แล้วพูดเพื่อให้ออสการ์คลายกังวล
อังเดร : " ฝรั่งเศสและออสเตรียต่างคุ้มกันอย่างแน่นหนา   คงไม่มีใครคิดจะก่อการร้ายหรอก"
ออสการ์ : “อืม”

          ในขณะนั้น ท่านดยุคโอเลียน ซึ่งเป็นพระญาติของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ได้คิดการกบฏ เค้าได้วางแผนการชั่วร้าย
ลูกน้องของโอเลียน : "พวกมันใกล้มาถึงแล้ว  พวกเราเตรียมการไว้พร้อมแล้ว  ท่านดยุคโอเลียน" ลูกน้องรายงาน
ดยุคโอเลียน : "ชั้นบอกแล้วไงว่าอย่าเรียกชื่อชั้น!" ดยุคโอเลียนตะคอกลูกน้องด้วยความโมโห เพราะกลัวว่าคนอื่นจะมาได้ยินเข้า เค้าชักดาบออกมาแทงลูกน้องคนนั้นตายอย่างโหดเหี้ยม  ต่อหน้าของลูกน้องอีกคนที่อยู่ในเหตุการณ์   ดยุคโอเลียนไม่ได้ใส่ใจในการกระทำของตัวเองเลยแม้แต่น้อย   จากนั้นเค้าก็เรียกชื่อใครคนหนึ่งออกมา
ดยุคโอเลียน : "จีน" จากนั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากหลังต้นไม้
ลูกน้องอีกคน : "จีนหรอ?" ลูกน้องอีกคนของดยุคโอเรียนต้องแปลกใจอย่างมาก เมื่อเห็นใบหน้าของหญิงสาวคนนั้น ซึ่งมีใบหน้าและทรงผมคล้ายกับเลดี้อังตัวเน็ต
ลูกน้องอีกคน : "จีน? เธอคือ จีน จิงๆหรอ?"  เด็กผู้หญิงคนนั้นยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วเอามือถอดวิกผมออก   เค้าเป็นเด็กผู้ชายที่ดยุคโอเลียนสั่งให้ปลอมตัวเป็นเลดี้อังตัวเน็ตนั่นเอง
ลูกน้องอีกคน : "โอ้ เซอร์ไพร์จิงๆ"  จากนั้นดยุคโอเลียนก็ออกคำสั่งให้ลูกน้องทั้งสองคนไปลักพาตัวเลดี้ อังตัวเน็ตออกมา 
“ชั้นจะทำลายงานแต่งงานนี้ พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 และมกุฎราชกุมารจะต้องถูกคนทั่วทั้งยุโรปเยาะเย้ย และถูกโค่นอำนาจในที่สุด และชั้น ,โอเลียน , ก็จะกลายเป็นพระราชาองค์ต่อไป 555” โอเลียนคิด

          ขบวนรถม้าของเลดี้อังตัวเน็ต มาถึงริมฝั่งแม่น้ำไรน์แล้ว แต่ก่อนที่จะข้ามไปฝั่งฝรั่งเศสนั้น จะต้องแวะไปพักในที่ประทับชั่วคราวที่ทางฝรั่งเศสได้จัดเตรียมไว้ เพื่อให้เลดี้อังตัวเน็ตเปลี่ยนเครื่องฉลองพระองค์ก่อน เลดี้อังตัวเน็ตลงจากรถม้าเข้าไปในที่ประทับ ข้างในมีนางกำนันยืนเรียงแถวรอต้อนรับอยู่เป็นจำนวนมาก
หัวหน้านางกำนัน : "พระนางมารี พิธีการต้อนรับกำลังจะเริ่มแล้ว  กรุณาเปลี่ยนฉลองพระองค์ด้วยเพคะ"
อังตัวเน็ต : "อะไรนะ! ต้องเปลี่ยนชุดด้วยหรอ?" เลดี้อังตัวเน็ตมีสีหน้าประหลาดใจ
หัวหน้านางกำนัน : "ใช่เพคะ พระองค์ไม่ได้รับอนุญาตให้สวมใส่สิ่งของที่มาจากออสเตรีย  แม้แต่ด้ายเส้นเดียวก็ไม่ได้เพคะ  พระองค์ต้องเปลี่ยนทุกอย่างที่เป็นของฝรั่งเศสเพคะ"
อังตัวเน็ต : "ทุกอย่างเลยหรอ?"
หัวหน้านางกำนัน :"ใช่เพคะ สร้อย  ริบบิ้น  ไม้กางเขน ชุดชั้นใน และแหวน"
อังตัวเน็ต :"แหวน? แหวนวงนี้ด้วยหรอ?" เลดี้อังตัวเน็ตมีสีหน้ากังวลอย่างยิ่ง ทำให้หวลคิดถึงตอนที่พระมารดามอบแหวนวงนี้ให้ ซึ่งเปรียบเสมือนตัวแทนของพระมารดา
อังตัวเน็ต :"ไม่ ชั้นจะไม่เปลี่ยนอะไรทั้งนั้น!" เลดี้อังตัวเน็ตตะโกนใส่นางกำนันด้วยความไม่พอใจ
หัวหน้านางกำนัน : "พระนางมารี  นี่เป็นกฏนะเพคะ ได้โปรดเปลี่ยนเถอะเพคะ"
อังตัวเน็ต :"ชั้นจะกลับแล้ว ชั้นจะไม่แต่งงานแล้ว" แล้วเลดี้อังตัวเน็ตก็วิ่งหนีออกไปจากห้อง นางกำนันข้างในจึงวุ่นวายกันใหญ่
ทางด้านออสการ์ที่เฝ้าดูแลอยู่รอบนอกที่ประทับนั้น  สังเกตเห็นความวุ่นวายทางด้านในจึงเอ่ยปากถามอังเดร  และกัปตันเจโลเดล ซึ่งตอนนี้กัปตันเจโลเดลได้กลายมาเป็นลูกน้องของออสการ์แล้วในตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์
ออสการ์ :"มีอะไรผิดปกติหรอ? เกิดอะไรขึ้น?"
อังเดร :"อืม ตอนนี้พระนางกำลังโวยวายเรื่องการแต่งงาน"
เจโลเดล : “ทำไมผู้หญิงถึง..." เจโลเดลยังไม่ทันพูดจบ ออสการ์ก็หันมาออกคำสั่ง
ออสการ์  : "ไปส่งข่าวให้ฝ่าบาทว่า เราอาจจะไปถึงช้าซักหน่อย"
เจโลเดล :"ครับ" แล้วเจโลเดลก็ควบม้าออกไปตามคำสั่งของออสการ์
ออสการ์ : "ผู้หญิงอะไร  นี่มันเลยมาหลายนาทีแล้วนะ" ออสการ์บ่น   อังเดรได้ยินก็หัวเราะออกมา
ออสการ์ : "อะไร?" ออสการ์ถามอังเดรด้วยความสงสัย
อังเดร : "เธอก็ไม่ต่างกันหรอก   เธอเองก็บอกว่า ชั้นจะไม่ใส่ชุดเครื่องแบบทหาร จนนาทีสุดท้าย"
ออสการ์ :"ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงปากร้ายอย่างนั้นซักหน่อย" ออสการ์หันไปพูดกับอังเดร  พอออสการ์หันกลับมามองที่ทางเข้าที่ประทับ ก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างผิดปกติ
อังเดร : "มีอะไรผิดปกติหรอ? ออสการ์"
ออสการ์ : "ชั้นคิดว่าชั้นเห็นนางกำนันคนนึงท่าทางเหมือนผู้ชาย"
อังเดร :"เฮ้ๆ  ออสการ์ เธอดูระแวงเกินไปนะวันนี้" แล้วอังเดรก็หัวเราะออกมา ออสการ์ยิ้มด้วยสีหน้าที่คลายความกังวลออกไปบ้าง เพราะเธอก็คิดว่าตัวเองอาจจะระแวงเกินไปจริงๆ

หน้าถัดไป




Create Date : 06 มิถุนายน 2555
Last Update : 17 พฤษภาคม 2560 21:04:54 น.
Counter : 1530 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



New Comments
มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
 
All Blog