ตอนที่ 24(2) ลาก่อน...วัยเด็กของฉัน (Adieu, My Youth)




ในขณะนั้น จินนี่ได้เขียนหนังสือลับของเธอจบแล้ว เธอก็หมดประโยชน์ทันที ชายนิรนามที่เคยช่วยจินนี่แหกคุกจึงคิดที่จะกำจัดเธอทิ้งไป

ชายนิรนาม : “จินนี่เขียนหนังสือจบแล้วใช่มั้ย?”

ลูกน้อง : “ครับท่าน ความทรงจำของจินนี่ วาลูอิส มีทั้งหมด 5 เล่ม”

ชายนิรนาม : “เธอไม่มีประโยชน์กับเราอีกต่อไป”

ลูกน้อง : “ท่านจะให้กระผมทำยังไงครับ? ถ้าท่านต้องการ...กระผมจะเดินทางไป Saverne คืนนี้เลย...”

ชายนิรนาม : “ไม่ต้องรีบร้อนเราไม่จำเป็นต้องทำให้มือของเราต้องแปดเปื้อน  ยังมีวิธีอื่นอีกมาก” ชายนิรนามคิดวางแผนเพื่อจะกำจัดจินนี่ โดยบอกที่ซ่อนตัวของจินนี่กับทางการ

      ในเช้าวันหนึ่ง ก็ถึงวันที่โรซารี่ได้ตกลงกับมาดามโปลันยัคว่าจะไปอยู่กับเธอ  โรซารี่เก็บของใส่กระเป๋าด้วยน้ำตานองหน้า มาดามโปลินยัคได้นั่งรถม้าเดินทางมารับโรซารี่ด้วยตัวเอง ในขณะที่ยังไม่มีใครทราบเรื่องนี้มาก่อน เมื่ออังเดรรู้เรื่องจึงรีบวิ่งขึ้นไปบอกออสการ์

อังเดร : “ออสการ์ อย่าตกใจนะ โรซารี่...”

โรซารี่เก็บของของเธอใส่กระเป๋าเตรียมพร้อมที่จะเดินทาง แต่ก่อนไป เธอขอไปล่ำลากับออสการ์ก่อน

โรซารี่ : “ชั้น...อยากจะบอกลาท่านออสการ์ก่อน”

โปลินยัค : “ไปสิ แต่รีบหน่อยนะ”

ออสการ์รีบวิ่งกระหืดกระหอบลงมาที่ระเบียงชั้นบน ก็เห็นโรซารี่ ยืนอยู่ข้างล่าง

โรซารี่ : “ท่านออสการ์ ขอบคุณที่ดูแลฉันมานาน ฉันจะกลับไปอยู่กับครอบครัวโปลินยัคค่ะ” ออสการ์ได้ยินคำนี้ก็รู้สึกตกใจและไม่อยากจะเชื่อว่าโรซารี่จะตัดสินใจแบบนี้จริงๆ

ออสการ์ : “ฉันไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้เลย! ทำไมกะทันหันแบบนี้”

โรซารี่ : “ฉันคิดดูแล้ว...สักวันหนึ่ง ฉันต้องกลับไปหาแม่ของฉัน” โรซารี่พูดไปน้ำตาก็ไหลไป

ออสการ์ : “เกิดอะไรขึ้นโรซารี่! มีอะไรเกิดขึ้นลับหลังฉันงั้นหรอ?” ออสการ์ยังคงไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

โรซารี่ : “ฉันขอลาก่อนค่ะ”

ออสการ์ : “โรซารี่ เดี๋ยวก่อน!” ออสการ์รีบวิ่งลงมาหาโรซารี่

ออสการ์ : “เอาล่ะ ฉันจะไม่ถามอะไรอีก มาดามโปลินยัคคือแม่แท้ๆของเธอ สัญญากับฉันว่าเธอจะอยู่อย่างมีความสุข”

โรซารี่ : “ค่ะ” โรซารี่โผเข้ากอดออสการ์ด้วยความอาลัย ออสการ์ถอดสร้อยคอของเธอมอบให้กับโรซารี่ไว้เป็นที่ระลึก ออสการ์ได้แต่มองดูโรซารี่ขึ้นรถม้าจากไปผ่านหน้าต่างห้องนอน

ออสการ์“เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารัก...ดั่งสายลมในฤดูใบไม้ผลิ”

โรซารี“ลาก่อนวัยเด็กของฉัน ลาก่อนความสุขของฉัน ลาก่อนท่านออสการ์ของฉัน...” โรซารี่คิด

เมื่อโรซารี่เดินทางออกไป แนนนี่ก็นำจดหมายฉบับหนึ่งมามอบให้ออสการ์

แนนนี่ : “คุณหนูคะ? คุณหนูโรซารี่ฝากจดหมายนี่ไว้กับฉันซักพักหนึ่งแล้ว” ออสการ์รับจดหมายมาแล้วเปิดอ่านทันที เธอก็ต้องรู้สึกตกใจเพราะจดหมายนี้เป็นจดหมายที่จินนี่ส่งมาถึงโรซารี่

ออสการ์ : “นี่คือจดหมายจากจินนี่! จินนี่อยู่ใน Saverne หรอ?” จดหมายฉบับนี้ทำให้ออสการ์รู้ที่หลบซ่อนของจินนี่ แต่ใจก็เป็นห่วงความรู้สึกของโรซารี่ไม่น้อยที่จำเป็นต้องทำแบบนี้

ออสการ์ : “โรซารี่...เธอจะรู้สึกยังไง...เธอไม่น่าทำแบบนี้เลย! อังเดร อย่าบอกเรื่องนี้กับใครนะ ขอฉันคิดดูซักพัก”

อังเดร : “ฉันเข้าใจ”

แต่ทันใดนั้นเองก็มีทหารจากในวังมาตามตัวออสการ์

ทหาร : “พันเอกออสการ์ ฟรังซัวร์ เดอ จาร์เจ! รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมต้องการพบท่านได้โปรดเข้าไปที่แวร์ซายส์ด้วย”

ออสการ์เดินทางเข้าไปในวังเพื่อพบคณะรัฐมนตรีตามคำสั่ง

รัฐมนตรี : “พวกเราได้รับแจ้งจากผู้มีอิทธิพลว่า จินนี่ วาลูอิส ซ่อนตัวอยู่ในโบสถ์ร้างในเมือง Saverne ผู้พันจงนำกองทหารของท่านมุ่งหน้าไปที่ Saverne ทันที”

ออสการ์เดินออกมาจากห้องประชุมด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย อังเดรที่รออยู่ด้านนอกจึงถามขึ้น

อังเดร : “ได้ภารกิจอะไรหรอ?”

ออสการ์ : “ตอนนี้มีคนรู้เบาะแสของจินนี่แล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ไปแต่คนอื่นก็ต้องไปอยู่ดี ถ้าเธอถูกจับกุมในที่ใดซักที่หนึ่ง...สิ่งเดียวที่ฉันสามารถทำได้คือ จับกุมเธอด้วยมือของฉันเอง ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะทำ”

          เมื่อได้รับคำสั่ง ออสการ์จึงนำกองกำลังมุ่งหน้าไปที่ Saverne ทันที โดยระหว่างทางนั้น ชายนิรนามกับลูกน้องของเขาก็ได้ซุ่มดูอยู่ระหว่างทาง

ลูกน้อง : “นี่คือกองทหารรักษาพระองค์ นำโดยพันเอกออสการ์ กำลังมุ่งหน้าไปที่ Saverne”

ชายนิรนาม : “จินนี่ผู้น่าสงสาร เธอไม่เคยสงสัยเลยว่าเราจะทรยศเธอ”

         ณ โบสถ์ร้างในเมือง Saverne ซึ่งเป็นสถานที่ซ่อนตัวของจินนี่และนิโคลัส คืนนี้จินนี่ดื่มวอทก้าอย่างเมามายด้วยความสบายใจ

จินนี่ : “พระแม่มารี! คืนนี้ฉันมีความสุขจังเลย” แต่ทันใดนั้นเอง นิโคลัสก็รีบมาบอกข่าวร้าย

นิโคลัส : “จินนี่! มานี่เร็ว!”

จินนี่ : “มีอะไรหรอ?”

นิโคลัส : “มีบางอย่างอยู่ข้างนอก!” จินนี่และนิโคลัสทั้งคู่ออกมาดูที่หน้าต่างของโบสถ์ มองออกไปก็เห็นกองทหารของออสการ์อยู่เต็มไปหมด

นิโคลัส : “นั่นกองทหารรักษาพระองค์นี่ แย่แล้ว! เราถูกล้อมไว้หมดแล้ว”

ออสการ์ : “จินนี่ วาลูอิส! นิโคลัส เดอ ลา ม็อตเต้! ฉัน ออสการ์ ฟรังซัวร์ เดอ จาร์เจ พวกเราจะไม่ใช้กำลังถ้าหากว่าพวกท่านออกมาแต่โดยดี ออกมา จินนี่! ออกมา กัปตัน ลา ม็อตเต้!” ออสการ์ตะโกนเข้าไป

นิโคลัส : “เราจะทำยังไงดีจินนี่!? พวกเราติดอยู่ในนี้!” นิโคลัสแสดงอาการหวาดกลัวขึ้นมาทันที ต่างจากจินนี่ที่ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เธอยังถือขวดวอทก้าและนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเตาผิง

จินนี่ : “อย่ากลัวไปเลย ทำตัวให้มันแมนๆหน่อย มาถึงขั้นนี้แล้ว อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด”

ขณะที่กองทหารล้อมอยู่ด้านนอก แต่ยังไม่มีการตอบรับใดๆจากด้านใน ทหารนายหนึ่งจึงออกความเห็นว่าเราควรจะบุกเข้าไปข้างใน

ทหาร : “หัวหน้า เราควรบุกเข้าไปนะท่าน!” แต่ออสการ์ห้ามไว้

ออสการ์ : “เดี๋ยวก่อน ยังไม่ใช่ตอนนี้ ฉันจะเข้าไปข้างในคนเดียวก่อน” ออสการ์กระโดดลงจากหลังม้าแล้วชักปืนพกออกมา

อังเดร : “ออสการ์”

ออสการ์ : “ถ้าได้ยินเสียงปืนก็ไม่ต้องลังเล... โจมตีได้เลย แต่ตราบใดที่ฉันยังไม่ออกมา ห้ามใครยุ่ง นี่คือคำสั่ง!”

ออสการ์วิ่งเข้าไปในปราสาททันที ทิ้งให้อังเดรรู้สึกเป็นห่วงอยู่ด้านนอก

อังเดร : “ออสการ์...”

  ออสการ์ค่อยๆเดินเข้าไปในโบสถ์จนถึงห้องโถงที่จินนี่อยู่ เมื่อนิโคลัสเห็นจึงหันกระบอกปืนมาทางออสการ์ทันที

ออสการ์ : “หยุดก่อน กัปตัน! เสียงปืนคือสัญญาณ ถ้าท่านยิงฉันทุกคนจะบุกเข้ามา” เมื่อนิโคลัสได้ยินดังนั้น จึงไม่กล้ายิง ออสการ์เดินเข้ามาใกล้กับเก้าอี้ของจินนี่

ออสการ์ : “มากับฉัน ถ้าเธอต้องการจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันจะรอ”

จินนี่ : “โรซารี่บอกเธอเกี่ยวกับที่นี่งั้นหรอ?”

ออสการ์ : “ฉันสาบานว่าไม่ใช่โรซารี่” ออสการ์โกหก

จินนี่ : “อ๋อหรอ ฉันดีใจนะ ฉันยังมีมิตรเหลืออยู่บ้าง อย่างน้อยสำหรับฉัน ใครซักคนที่ฉันพอจะเชื่อใจได้...ชั้นดีใจจริงๆ” จินนี่น้ำตาไหลออกมาด้วยความซึ้งใจ แต่ทันใดนั้นเอง นิโคลัสได้กระแทกด้ามปืนเข้าที่ท้ายทอยของออสการ์อย่างแรงจนออสการ์ล้มลงไปกองกับพื้น

นิโคลัส : “จินนี่! ฉันพึ่งคิดอะไรดีดีออก! เราสามารถหลบหนีโดยจับเธอเป็นตัวประกันได้นี่!”

จินนี่ : “ถ้าเธอจะหนีก็ไปคนเดียวเถอะ ฉันพอแล้ว ฉันเหนื่อย”

นิโคลัส : “อะไรนะ? ทำไมล่ะ?” นิโคลัสตกใจมากที่ได้ยินคำพูดของจินนี่

นิโคลัส : “ก็ได้ถ้าฉันจะหนีไปคนเดียว ฉันก็ไม่ต้องการตัวประกันหรอก ไม่มีเหตุผลที่จะไว้ชีวิตเธออีกต่อไป!” นิโคลัสบีบคออสการ์อย่างแรง จนเธอเกือบจะขาดอากาศหายใจ แต่ก็ยังใช้แรงเฮือกสุดท้ายร้องเรียกอังเดร

ออสการ์ : “อังเดร...” แต่เสียงนั้นเบามากจนไม่คิดว่าจะมีใครได้ยิน แต่อังเดรที่รออยู่ข้างนอกกลับได้ยินเสียงนั้น

อังเดร : “เธอเรียกฉัน! ตอนนี้...เธอเรียกฉัน!” อังเดรบอกกับทหารคนอื่น แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ

เจโลเดล : “นายล้อเล่นรึเปล่า พวกเราไม่เห็นได้ยินเสียงอะไรเลย” อังเดรรีบวิ่งเข้าไปในโบสถ์ทันที

เจโลเดล : “อังเดร เราได้รับคำสั่งให้รออยู่ที่นี่นะ!” เจโลเดลตะโกนห้าม

อังเดร : “คำสั่งหรอ ใครสนเล่า!”

นิโคลัส : “ตายซะ!” ในระหว่างที่นิโคลัสกำลังบีบคอออสการ์จนเกือบจะหมดลมหายใจนั้นเอง จินนี่กลับใช้มีดแทงเข้าที่ด้านหลังของนิโคลัส

จินนี่ : “หยุดได้แล้ว ถึงแม้จะฆ่าเธอพวกเราก็ไม่มีหวังอยู่ดี ฉันอยากให้คุณตายเป็นเพื่อนฉันแทน” นิโคลัสล้มลง จินนี่จึงลากร่างของนิโคลัสลงไปที่ห้องใต้ดิน พอดีกับที่อังเดรเข้ามาเจอออสการ์พอดี เขารีบวิ่งเข้ามาดูออสการ์

อังเดร : “ออสการ์... ออสการ์ เธอเป็นอะไรมั้ย? ออสการ์!” ออสการ์พยุงตัวลุกขึ้น และบอกกับอังเดรว่า

ออสการ์ : “ห้องใต้ดิน พวกเขาทั้งคู่ลงไปที่ห้องใต้ดิน จินนี่จะฆ่าตัวตาย” อังเดรจึงวิ่งลงไปดูที่ห้องใต้ดิน แต่เมื่อถึงปากประตูก็เต็มไปด้วยควัน

อังเดร : “กลิ่นนั่นมัน...ดินปืนนี่!” อังเดรรีบวิ่งออกมาและช่วยแบกร่างออสการ์หนีออกจากโบสถ์

จินนี่จุดชนวนระเบิดหวังฆ่าตัวตายไปพร้อมกับนิโคลัส

จินนี่ : “ขอโทษนะนิโคลัส ขอโทษ ถ้าฉันตายอย่างโดดเดี่ยวฉันกลัวจะเหงา”

นิโคลัส : “ไม่เป็นไร เธอเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุด”

จินนี่ : “จริงหรอ? ฉันดีใจจัง!” ทั้งคู่จูบลากันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะเกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง โบสถ์ทั้งหลังพังพินาศ มอดไหม้เป็นจุล แต่โชคดีที่ออสการ์และอังเดรหนีรอดออกมาได้

        นี่คือจุดจบของคดีสร้อยพระศอ แต่ใครคือคนที่ช่วยให้จินนี่หลบหนี และเผยแพร่ไดอารีลับ? บางคนก็บอกว่าคือญาติของพระราชา ดยุคโอเรียน ผู้ซึ่งพยายามแย่งชิงบัลลังค์ แต่ความจริงก็ได้ถูกเผาไปพร้อมกับร่างของจินนี่ ในความมืด...

จบตอนที่ 24

ถัดไป





Create Date : 02 พฤษภาคม 2560
Last Update : 8 พฤษภาคม 2560 0:01:58 น.
Counter : 421 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Lady Oscar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]



New Comments
พฤษภาคม 2560

 
1
3
4
5
6
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog