ชะเอิง เงิง เงย : อิชั้นเอง

...วันนี้ นอนไม่หลับ เลยมานั่งฟังเพลง ช่วงนี้ก็มีเพลงเพราะๆ เยอะ ฟังแล้วก็ทำให้รู้สึกสบายใจได้เหมือนกันนะ

“ เรื่อง ของเรา ไม่ใช่ของใคร บอกเขาทำไมนะเธอ...เริ่มก็ที่เรา จบก็ที่เรา... ”

เพลงนี้ฟังแล้ว ก็แอบคิดว่า เอ..แฟนเราจะอยากถามเราอย่างนี้บ้างหรือเปล่านะ เพราะเราก็ชอบนะ ชอบคุยกับคนอื่น เรียกว่าปรึกษาน่าจะดีกว่า บางทีมีปัญหาแต่คนข้างๆไม่ค่อยชอบพูดชอบคุย หรือแม้กระทั่งคิด (ฮึๆ) เราก็ชอบคุยกับเพื่อนบางคน ที่คุยแล้วสบายใจ ปรึกษาได้ทุกเรื่อง แปลกนะที่เราคุยกับคนอื่นได้ แต่คุยกันเองไม่ได้

เราเคยถามแฟนตัวเอง เล่นๆ ว่าทำไมถึงชอบชั้นล่ะตอนแรกๆ น่ะ คิดยังไงถึงได้เข้ามาคุยกับชั้น คำตอบที่ได้คือ “ เพราะตัวเองคุยสนุกดี “ เอ่อ..มองดูทุกวันนี้ ตรูแทบจะพูดอยู่คนเดียวค่ะ คุณแฟนขา พูดกับหมายังนับคำได้มากกกว่าพูดกับคน อิอิ

“ ใช่สิฉันมันแฟนที่ขี้บ่น ใช่สิฉันมันคนจู้จี้ไง ... “

เพลงนี้ฟังแล้วก็คิดได้อีกว่า เอหรือว่า เราจะเป็นแบบนี้หว่า พูดมากจนเขารำคาน หรือเบื่อหรือเปล่า ...อืม..ก็ไม่น่าจะใช่นะ (ฮึๆ) เพราะไอ้เราก็แทบจำไม่ได้ว่า วันๆ พูดคุยอะไรกับเขาไปบ้าง ไม่ใช่ว่าพูดมากจนจำไม่หมด แต่พูดน้อยเหมือนไม่ได้พูดมากกว่า อิอิ

“ ขอเลยวันนี้ ไม่อยากได้ยินเสียงเธอเข้าใจไหม .. เพราะชั่วโมงนี้เธอต้องดูแลรักษา เค้าเอาไว้ อย่าเสียเวลารักษาน้ำใจชั้นเลย ”

บางวันอยากร้องเพลงนี้ให้แฟนฟัง วันที่ต้องถือสายรอ ขณะที่คุยกันอยู่แล้วมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้โทรเข้ามา(ผู้หญิงที่อยู่ไกล ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่ญาติ แต่มีเรื่องคุยกันอยู่ร่ำไป) ธุระก็ไม่ใช่ โทรมาก็คุยกันซะนาน จนเกือบหมดชั่วโมงพักกลางวัน ไอ้เราก็ถือสายรอนาน จนต้องหาอะไรทำ เพราะนานจัด จนบางทีต้องวางไป พอโทรกลับมาหาเรา ก็ไม่อยากคุยแล้ว งอนนะเว้ย!!

“ รู้ชั้นรู้ต้องเจ็บเพราะเขา รู้ชั้นรู้ต้องเหงาเพราะเธอ ”

เลยต้องร้องเพลงนี้ซะอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเราก็นั่งทำงานที่บ้าน หน้าคนแทบไม่เจอ เจอแต่หน้าหมา กับคอมพิวเตอร์ และเธอ อีกคนที่ชั้นจะเจอ เช้า กับเย็น และก่อนนอน  อยากบอกว่าก็คนมันเหงาน่ะ ต่างกันกะในเพลงแค่เราไม่ต้องเลือก แต่เราเหงา เขาอาจเลือกได้และเขาไม่ได้เหงาเหมือนเรา (ฮึๆ)
“ เพราะชั้นขี้เหงา และเธอก็ขี้เอาใจ...”

อยากได้ยินเพลงนี้มากกว่า...อยากให้คนที่เรารัก และบอกว่ารักเรา ให้ความห่วงใย เอาใจใส่เรา ไม่ใช่เรื่อง ผู้หญิงคนอื่น เธอรู้หมด ส่วนเรื่องของเราเขาจำได้แค่วันเกิด มันก็ไม่แฟร์เท่าไหร่นะ ทีกับหญิงอื่น ดันไปรู้ซะหมดว่าคนนั้น ชอบดูละครนั้น ชอบฟังเพลงนี้ ชอบใช้เครื่องสำอางเกาหลี กระเป๋าแบรนด์นั้น แบรนด์นี้   ฮึ!!!!.....ชั้นก็ผู้หญิงนะเธอ...เรื่องอย่างนั้นชั้นก็มี ไม่เห็นจะรู้กันบ้างเลย สบู่กลิ่นนั้น ชั้นชอบ รู้ไม๊?? เพลงนั้นชั้นชอบ รู้ไม๊?? หนังเรื่องนั้น ชั้นอยากดู รู้ไม๊?? (ฮึๆ) ไม่เล้ย!! ไม่เลย “ สบู่เหรอ ก้อนนั้นยังไม่หมดเลย จะรีบแกะอันใหม่ไปทำไม “ .... “ เพลงเหรอ อืม...”......” หนังเหรอ เค้าอยากดูเรื่องนี้ จะดูกับเค้าไม๊ “ ......ตรูไม่ดู!!!  (ไปดูในโรงคนเดียวก็ได้ว้า...)

“ beautiful girls all over the world
i could be chasing but my time would be wasted
they got nothin' on you baby
nothin' on you baby ”

หรือร้องเพลงนี้ก็คงไม่เลวนะ น่ารักดี ฟังแล้วอารมณ์ดี (ฮึๆ)


แต่ยังไงก็คงไม่อยากให้เป็นเหมือนเพลงต่อไปนี้นะ แต่เพลงเพราะดี แต่อย่าได้เป็นอย่างนี้เลยเน้อ

“ อยู่ด้วยกันจนมันคุ้นเคย ได้มองเธอจนมันคุ้นตา สิ่งที่ฉันเคยชินเรื่อยมา คือเธอคนนี้
ก็ไม่รู้ว่าใจมันคิดยังไงกับเธอสักที ทุกเรื่องดีๆ ฉันมองไม่เห็น...มัน
อยู่ด้วยกันไม่เคยรู้ใจ ขาดเธอไปเพิ่งจะรู้ตัว สิ่งที่มันเติมเต็มหัวใจฉันมันขาดหาย
ไม่มีเธอทำไมมันเหงาจนใจแทบทนไม่ไหว ทุกเรื่องมันเปลี่ยนแปลงไปเพราะเธอ
คนคนนึงเพิ่งรู้ว่าเธอสำคัญเกินใคร และเป็นคนเดียวที่ใจแอบเก็บซ่อนไว้มานาน
เกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่อาจจะฝืนความต้องการ มันคงห้ามไว้ไม่ทัน เมื่อใจทั้งหมดของฉันรักเธอ
อยู่ด้วยกันไม่เคยเข้าใจ ใกล้เท่าไรไม่เคยเห็นค่า สิ่งที่ดูว่าชินสายตาฉันมองข้ามไป
ไม่มีเธอทำไม มันเหงาจนใจแทบทนไม่ไหว ทุกเรื่องมันเปลี่ยนแปลงไปเพราะเธอ ”


หรือต้องเป็นเหมือนเพลงต่อไปนี้ ก็คงไม่ไหว

“ จิตใจทำด้วยอะไร เหตุใดจึงไม่รักกัน ทุ่มเทให้ทุกๆวัน ตอบแทนด้วยการเฉยๆ
ไม่เหมือนที่ทำให้เขา กี่ครั้งเธอยอมให้หมดเลย
อยากจะรู้จริงๆ อยากจะรู้จังเลย เหตุใดไม่มีค่าพอ
ไม่รู้ ตอบตัวเองไม่ได้สักครั้ง แค่อยากปรับปรุงตัวเองให้เธอพอใจ อยากเป็นที่เธอต้องการ ”

บางทีถึงเราจะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงแค่ไหน มันก็แทบไม่มีค่าเลยกับคนบางคน ถึงตัวเราเองจะไม่ถึงกับว่า ทุ่มเทให้ทุกๆ วันเหมือนในเพลง แต่ก็หลายครั้งที่เป็นเหมือนในเพลง จนเหนื่อย เลยหยุด เพราะเราก็ไม่ใช่นางเอกละคร คนเรามีความอดทน แต่คงทนยาวนานไม่เท่ากันหรอก เชื่อไม๊??  จนหลายๆ ครั้งอยากร้องเพลงต่อไปนี้ แต่เพลงเพิ่งมีอ่ะนะ

“ ที่ทำให้เธอลงไป คือใจจริงที่มี แต่ต้องร้องไห้ทุกที เมื่อเธอบอกว่าเค้าดียังไง ....
อย่า เอาชั้นไปเทียบกับใคร ตัวชั้นคือตัวชั้น...ให้ปรับตรงไหน หรือทำอะไรอยากทำจากความรักเธอ...”

จริงๆ คนเราอยู่ด้วยกัน (ความคิดส่วนตัว)แค่คำว่ารักมันไม่พอ คำว่ารัก กับ “รัก” ความหมายมันไม่เหมือนกัน เมื่อก่อนก็เคยทำอะไรหลายๆอย่างด้วยความรัก ทำให้เพราะรัก ทำแล้วรู้สึกดี อยากทำให้ อันนั้นคงหมายถึงความรัก ทำมาจากหัวใจ (อุ้ย...ฟังดูซึ้งจริงๆ) แต่ทุกวันนี้ แทบจะไม่ทำอะไร เพราะไม่มีความรู้สึกว่าอยากทำให้ มันเป็นความรู้สึกเฉยๆ ต้องการแบบไหน เชิญเธอทำเอาเองเถอะย่ะ

อย่าคิดว่าเวลาเปลี่ยนไป คนเราเปลี่ยนแปลง แต่มันเป็นเพราะ ความรู้สึกมากกว่า ที่มันเข้าใจความรู้สึก คนเราถึงเปลี่ยนแปลง เพราะคนเรานั้นมีการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา ประสบการณ์จะสอนตัวมันเอง

แต่บางครั้งก็แอบคิดว่า ชีวิตเราเป็นอย่างเพลงนี้ (หลายอารมณ์จริง) เพ้อฝันกันไป

“ ก่อนเคยเหงา เคยรู้สึกเหว่ว้า เคยมองหาความรักนั้นมันอยู่ที่ใด โลกใบใหญ่เหลือเกิน มีผู้คนอยู่มากมาย
แต่หัวใจมันกลับเหงาขึ้นทุกที แต่เมื่อฉันได้พบกับเธอ สิ่งที่เธอให้ฉันไม่รู้มันคืออะไร
โลกใบใหญ่ใบเดิม กลับไม่เคยต้องเหงาใจ แค่ฉันนั้นยังมีเธออยู่ตรงนี้
เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ชั้นใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อตามหาและรอคอยเธอมาแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอ ว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจชั้นคือเธอ.....
หากว่าเธอนั้นคือความรัก ก็เป็นรักที่ดีจนไม่มีคำบรรยาย ช่างโชคดีเหลือเกิน ที่มีเธอเดินข้างกาย
ชีวิตนั้นได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย
เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ชั้นใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อตามหาและรอคอยเธอมาแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอ ว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจชั้นคือเธอ.....”

เออ นั่งฟังเงียบๆ ดึกๆ จนจบเพลงนี่ก็แอบจะร้องไห้ได้เหมือนกันเนอะ ฟังแล้วคิด ถ้าเราเจอคนอย่างนี้ ก็คงดี หรือจะรู้สึกว่าคนข้างๆ เป็นอย่างนี้ก็คงได้ (กำ..เขามาอ่านเจอจะเสียใจไม๊เนี่ย ฮึๆ)

เนี่ยแหละหนอความรัก บางทีเหมือนว่าเราจะเข้าใจมันได้ดีซะเหลือเกิน
เคยคิดว่า สักวันชั้นจะตามหารักแท้ รักแท้มันต้องอยู่ที่ไหนซักที่ (อันนี้ไม่รวมของพ่อแม่นะ เพราะรักแท้แบบนั้นไม่ต้องค้นหา ไม่ต้องเชื่อว่ามันจะมีอยู่จริง เพราะมันมีอยู่จริงเสมอ และประเสริฐที่สุด ไม่สามารถประเมินค่าได้)
คิดว่ารักแท้ ของเราก็ต้องมีสิน่า ... ใช้ชีวิตผ่านร้อนผ่านหนาวมาเรื่อยๆ จน ณ ปัจจุบัน เริ่มคิดว่าคงไม่มีแล้วมั้งสำหรับเรา คงหาไม่เจอเพราะไม่มีมาแต่แรกแล้ว แต่ถึงจะหาไม่เจอมันก็แปลก แค่พอเราคิดถึงมัน มันก็ทำให้เรามีความสุขขึ้นมาได้บ้างเหมือนกัน

หลายๆคนที่หลงเข้ามาอ่านคง งง เนอะ ว่าเอ๊ะ ยัยคนนี้จะยังไงกันแน่ บางทีก็พูดเหมือนคนอกหัก บางทีก็พูดเหมือนคนสมหวังในรัก ตัวคนเขียนเองก็ยังไม่สามารถบอกได้เหมือนกันว่า ที่เจออยู่ทุกวันนี้ จะเรียกว่าสมหวัง หรือไม่อย่างไร (น่าน มันยัง งง ตัวมันเอง)

เมื่อก่อนเราเคยทำอะไรมากมายให้คนคนนึงที่เราคิดว่ารัก และเขารักเรา ทำให้ทุกอย่างด้วยหัวใจ (พูดได้ไม่เวอร์ ตอนนั้นรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ) แต่เมื่อเรื่องราวบางอย่างผ่านมา และด้วยปัจจัยอีกหลายอย่าง เราได้รู้ว่า เรามันเพ้อฝัน กะหล่วยจริงๆ เพราะตอนนั้นเหมือนแค่โดนหลอก จากคนคนนึงแค่นั้นแหละ เหมือนผู้ชายทั่วๆไปหลายคน ที่ก็คงเคยเป็น โกหกทุกอย่าง มีภาพเบื้องหน้าให้เห็น และเบื้องหลังให้รู้

ตอนนั้น โคตรโกรธ โคตรเกลียด คนคนนี้เลย แต่มากสุดคือ เกลียดตัวเองที่ดูคนไม่เป็น ได้ขนาดนั้น คนดีๆนี่แหละ พูดจาดีๆ การกระทำดีๆ ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ พูดจาสุภาพ หงิมๆ ติ๋มๆ นี่แหละตัวดีเลย เรื่องที่เกิดคงไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้ แต่จะซักกี่คนที่ยังกล้าให้อภัย และให้โอกาส

วันเวลาผ่านมาหลายปี ใจคนมันเปราะบางยิ่งกว่าอะไรในโลก ไม่มีอะไรที่จะมาลบล้างสิ่งที่ใจได้รับมาก่อนหน้านี้ได้ ของมันเสีย มันซ่อมยังไงก็คงไม่สามารถกลับมาดีได้เหมือนเดิม จะยาวิเศษมาจากไหนก็เหอะ ฟันธงเลย ทำให้ จากคนคนนึง ที่เดินหา กลายเป็นหยุดอยู่กับที่ แล้วคนคนนึงที่เดินเข้าๆ ออกๆ ต้องเดินเข้ามาหาทุกทีๆ

แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเหมือนว่าพยายามทำดีแค่ไหน บางอย่างในสายตาเรามันก็ยังคงเหมือนแสร้งทำอยู่ดี ความไม่เชื่อยังคงปรากฎอยู่ในทุกเงื่อนไขและสถานการณ์ บางคนที่ผ่านมาก็ว่า ในเมื่ออยู่แล้วทุกข์ อยู่ทำไม ??

ใครจะรู้ดีเท่าใจเรา ถึงจะทุกข์แต่มันก็คือทุกข์ที่เรายังไม่อยากจากมันไป หรือยังไม่พร้อมจะจากไป บางคนที่ผ่านมาอีกก็แอบถามว่า รออะไร??

บางทีคำตอบอาจจะเป็น เผื่อคนเราจะเปลี่ยนไปได้

ณ ปัจจุบันนี้ เราก็ยังใช้ประเด็นนี้มาคิดอยู่  ว่า “หรือคนบางคนจะเปลี่ยนได้ หรือคนบางคนจะรักเรา”

คำว่ารัก ได้ยินบ่อยๆ แต่ความรู้สึกถูกรัก มันไม่ยักกะรู้สึก ทุกวันนี้อยู่กันมาก็นานมากๆ เป็นบางคู่คงมีลูกเต็มบ้าน แต่ก็ยังดูและคิดอยู่ เหอะๆ เหมือนคนโรคจิตเลยเนอะ ช่วงไหนว่างๆ ก็มานั่งคิดไตร่ตรองเหมือนกันว่า

เอ.. ที่เห็นที่เป็นทุกวันนี้ มันของจริงหรือภาพลวงตา
- คนที่ทำงานบ้านให้เราทุกอย่าง
- หาข้าวหาปลาให้กินทุกเย็น หรือทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน
- คอยดูแลหมาช่วยเราทั้งๆที่ตอนเราอยากเลี้ยงนี่ห้ามแล้วห้ามอีก
- คอยปฐมพยาบาลใกล้ๆตลอดตอนเราไม่สบายทั้งๆที่เมื่อก่อนมีแต่เราที่เป็นอย่างนั้น
- คอยโทรถามเมื่อยังกลับไม่ถึงบ้านกับวันไหนที่ต้องออกไปข้างนอก ทั้งๆที่เมื่อก่อนมีแต่เราที่โทรหา
- คนที่ให้เงินเราทุกบาททุกสตางค์ที่หามาได้
- คนที่กินของทุกอย่างที่เราทำ ถึงแม้บางอย่างเราทำเองยังไม่กินเลย
- คนที่ไม่เคยไปไหน หรือแวะ หรือเที่ยวไหน นอกจากทำงานแล้วกลับบ้านมาอยู่กับเรา (หรือคิดไม่รู้ แต่ชีวิตทำแต่แบบนี้ตลอด)
- เป็นคนที่เราให้เงินไปทำงานแค่วันละร้อย แต่เหลือกลับมาซื้อขนมมาฝากเราเสมอ

แต่!!!!

- เป็นคนที่ไม่ชอบคิดเรื่องอนาคตและครอบครัว ปรึกษาอะไรไม่เคยได้ เราต้องคิดเอง ตัดสินใจเองตลอด
- คนที่คุยกับเราเป็นเรื่องเป็นราวไม่ได้ แต่คุยกับคนอื่นได้เป็นเรื่องเป็นราว
- คนที่ชอบดูหนัง เล่นเกม จนเราคิดว่าติด เล่นทุกครั้งที่มีโอกาส (จนไม่มีเวลาจะคุยกัน)
- คนที่ยังโกหกเราอยู่ จะโกหก เมื่อคิดว่าเราไม่มีทางจับได้แน่ๆ แต่สุดท้ายความลับไม่มีในโลก ช้าเร็ว ก็ย่อมรู้
- เป็นคนที่ไม่ชอบฟังปัญหาเรา แต่ชอบเอาปัญหาตัวเองมาพูดให้เราฟังบ่อยๆ


........เพียงแต่คิดว่า ยังดีไม่พอ แต่พอรับได้อยู่บ้าง .....
คนเราคงไม่ได้ดั่งใจไปทุกอย่าง ก็คงต้องดูกันอีกต่อไป จนจบ











Create Date : 23 กรกฎาคม 2553
Last Update : 23 กรกฎาคม 2553 2:55:12 น. 1 comments
Counter : 166 Pageviews.

 
ความดีเท่านั้นที่ครองโลก.. สู้ต่อไปครับ..สู้ๆ..สู้โว้ย!
(ไปได้แล้ว..เฉย..แนะ!ยังเฉย....ยังอีก....ไป๊!....


โดย: อ้ายทิดถา วันที่: 23 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:34:51 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

กระติ๊บริมทาง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนดีคนนึง ก็แค่นั้น อ่ะฮิ้วววว
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2553
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
23 กรกฏาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add กระติ๊บริมทาง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.