
 |
|
|
 |
 |
|
|
| | 1 | 2 | 3 |
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
| |
|
 |
 |
|
|
เนื้อคู่ในกระจกเงา
เนื้อคู่ในกระจกเงา
...ใกล้เที่ยงคืนแล้ว...
ฉันนั่งอยู่ในห้องนอนหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือข้างหนึ่งถือผลแอปเปิ้ลขนาดเหมาะมือ ในขณะที่อีกมือกำด้ามมีดปอกผลไม้อันคมกริบ
ไฟทั้งห้องถูกปิดจนหมด...แสงสว่างอันน้อยนิดได้จากเปลวเทียนไขสีเหลืองนวลที่ตั้งอยู่ตรงหน้า
...ฉันมองแววตาไม่แน่ใจของตัวเองในกระจกเงาและพบความลังเลฉายอยู่ในนั้นอย่างไม่ปิดบัง...
แสงสว่างมัวๆ และบรรยากาศรอบข้างอันเงียบเชียบช่วยผลักดันให้ฉันรู้สึกขนลุกอย่างไม่มีสาเหตุ
หลายๆ ครั้งที่ฉันตกใจเงาที่พลิ้วไหวอันเกิดจากการไหวเอนของเปลวเทียนไข
...ห้องนอนอันแสนคุ้นเคยในเวลาปกติ...แต่ในเวลานี้ฉันกลับไม่รู้สึกอย่างนั้นเลยแม้แต่น้อย...
...ราวกับว่า...มันมีบางสิ่งบางอย่างแฝงเร้นอยู่ในเงามืด...และคอยจับตาการกระทำของฉันอยู่...
แม้แต่ใบหน้าตัวเองในกระจกเงาซึ่งขณะนี้ถูกแรเงาเข้มด้วยเงาที่เกิดจากแสงเทียนก็ดูลึกลับไม่คุ้นตาและสร้างความประหวั่นพรั่นพรึงให้กับฉันได้ไม่น้อย
...ล้มเลิกความตั้งใจตอนนี้ดีไหมนะ...
...ถ้าไม่เพียงเพราะความอยากรู้อยากเห็นของฉัน...คืนนี้ฉันคงหลับสบายอยู่บนเตียงนอนแล้วแท้ๆ...
...หลายวันก่อนหน้านี้...
ฉันและกลุ่มเพื่อนอีกหลายคนจับกลุ่มคุยกันตามประสาสาวโสด และหนึ่งในเรื่องยอดนิยมของพวกเราก็คือเรื่องของฉันเอง
...ฉันแอบชอบเพื่อนร่วมงานต่างแผนกคนหนึ่งอยู่...เขาทั้งสุภาพและดูดีมาก...มากจนทำให้ฉันเองเลิกล้มความตั้งใจกลางคันเสียทุกครั้งที่คิดจะเข้าไปคุยกับเขา
และหลังจากคุยกันไปคุยกันมาอยู่พักหนึ่ง คนใดคนหนึ่งในกลุ่มก็เกิดความคิดแผลงๆ ขึ้นมา
...วิธีดูเนื้อคู่...
คำซึ่งใช้เป็นหัวข้อในการค้นหาถูกพิมพ์ลงไปในเวบไซต์ที่ใช้สำหรับหาข้อมูล และเพียงเวลาไม่ถึงส่วนเสี้ยววินาทีชื่อเวบไซต์จำนวนมากก็ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ หลังจากคลิกเข้าไปที่ชื่อหนึ่งจากจำนวนหลายๆ ชื่อนั้น ข้อความจำนวนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ
...วิธีดูเนื้อคู่ที่เป็นที่นิยมและแม่นจริง...
...ก่อนเริ่มให้ดับไฟให้หมดและจุดเทียนไขที่หน้ากระจกเงาเพื่อให้ความสว่างแทน...แสงสว่างนวลอันน้อยนิดของเทียนไขจะทำให้เกิดสมาธิและจิตใจแน่วแน่...
...นำแอปเปิ้ลและมีดปอกผลไม้มา...นั่งอยู่หน้ากระจกเงา...ตาจ้องมองเปลวเทียนไขตรงหน้าและตั้งจิตอธิษฐานถึงสิ่งที่เราปรารถนา...เนื้อคู่ของเรา...
...เมื่อถึงเที่ยงคืน ให้เริ่มปอกเปลือกแอปเปิ้ล โดยหันคมมีดเข้าหาตัว...ปอกช้าๆ อย่าให้เปลือกแอปเปิ้ลขาด...จิตใจยังคงอธิษฐาน...
...ขอให้เห็นเนื้อคู่...ขอให้เห็นเนื้อคู่...
...อย่าละสายตาจากกระจกเงา...
...ถ้าจิตใจแน่วแน่และอธิษฐานด้วยความจริงใจ...ภาพของเราในกระจกเงาจะค่อยๆ เลือนราง...และ...ภาพเนื้อคู่ของเราก็จะปรากฏขึ้นแทนที่...
...อย่าตกใจ...ปอกเปลือกแอปเปิ้ลต่อไปจนกระทั่งหมดผล...ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติเอง...
...คำเตือน...วิธีนี้เป็นวิธีที่ได้ผลมากแต่ค่อนข้างจะน่ากลัว คนขวัญอ่อนห้ามทำโดยเด็ดขาด...
...และ...ห้ามให้เปลือกแอปเปิ้ลขาดเป็นอันขาด...
เฮ้ย...น่าสนุกนะ...แกลองดูสิ...ดูว่าเขาจะใช่เนื้อคู่แกรึเปล่า
คำพูดของเพื่อนคนหนึ่งดึงความสนใจของฉันออกจากข้อความบนหน้าจอ
บ้า...แกเนี่ย...นี่มันเรื่องหลอกเด็ก...แกเชื่อเข้าไปได้ยังไง
ไป...เที่ยงแล้ว...ไปหาอะไรกินกันดีกว่า
ฉันพูดเปลี่ยนเรื่องแสร้งทำเป็นไม่สนใจ ในขณะที่หัวสมองของฉันจดจำวิธีการไปเรียบร้อยแล้ว
...ฉันบ้าหรือเปล่าเนี่ย...
...ฉันบอกพวกนั้นเองแท้ๆ ว่ามันแค่เรื่องหลอกเด็ก...
...แต่ถึงยังไง...จะลองดูหน่อยก็คงไม่เสียหายหรอกนะ...
...แล้วอีกอย่าง...ฉันก็เสียเงินซื้อแอปเปิ้ลมาหัดปอกตั้งหลายเงินแล้วด้วย...
สายตาเหลือบไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่ข้างๆ เทียนไข
...ใกล้เที่ยงคืนแล้ว...
...ตึ่กตั่ก...ตึ่กตั่ก...
เสียงหัวใจเต้นโครมครามดังออกมาจากในอก
...เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ...ฉันมองตัวเองในกระจกเพื่อถามความตั้งใจกับตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
...แกร๊ก...
เข็มยาวและเข็มสั้นชี้ที่เลขสิบสอง
ฉันกดคมมีดลงบนผิวแอปเปิ้ลโดยอัตโนมัติ...ลูกแอปเปิ้ลถูกหมุนให้สอดคล้องกับจังหวะกดคมมีดอย่างชำนาญ...ตาจ้องเงาในกระจกเงาไม่กระพริบ ในขณะที่ในใจนึกถึงเขาคนนั้น
...คนที่อาจจะเป็นเนื้อคู่ของฉัน...
ลมเย็นพัดผ่านร่างกายฉันอย่างไม่รู้ที่มา...เปลวเทียนไหวเกิดเงาอันสั่นคลอนประสาทเป็นอย่างยิ่ง...มือเผลอกดคมมีดลงไปลึกอย่างไม่รู้ตัว
...จังหวะแกว่งไปเล็กน้อยก่อนที่คมมีดจะถูกประคับประคองให้อยู่ในระดับและจังหวะการปอกตามเดิม...
...เปลือกแอปเปิ้ลสีขุ่นๆ อันเกิดจากการบิดเบือนจากแสงเทียน ค่อยๆ คลายและทิ้งตัวเป็นเส้นยาวๆ ลงสู่พื้นเบื้องล่าง...
...แผ่นหลังเต็มไปด้วยเหงื่อ...รู้สึกเหมือนมีใครมายืนอยู่ข้างหลัง...บรรยากาศอันน่าหวาดระแวง...
...ในกระจกเงา...ภาพของฉันตรงหน้าเริ่มเลือนราง...และ...มันดูเหมือนจะมีเค้าโครงหน้าของใครบางคนแทรกขึ้นมาจางๆ...
...ตึ่กตั่ก...ตึ่กตั่ก...
ทั้งๆ ที่อยากรู้...แต่ทำไม...ในเวลานี้ฉันกลับไม่อยากเห็นดื้อๆ เสียอย่างนั้น
...ใช่เขาหรือเปล่านะ...ใช่...ต้องใช่สิ...แล้ว...ถ้าไม่ใช่ล่ะ...ถ้าคนในกระจกไม่ได้เป็นอย่างที่คิดล่ะ...ไม่ๆๆ...มันต้องใช่สิ...ต้องเป็นเขา...
...ภาพในกระจกที่ถูกแทรกขึ้นมาเริ่มเห็นชัดเจนขึ้นจากเมื่อสักครู่...
ความตั้งใจ...ความตื่นเต้น...ความลังเล...ทำให้สมาธิของฉันหลุดลอย...และเป็นอีกครั้งที่คมมีดถูกกดลึกและเร็วกว่าที่มันควรจะเป็น
...ฉันเพ่งมองภาพที่ปรากฏแทรกขึ้นมาในกระจกตรงหน้าอย่างตั้งใจ...ร่างกายและใบหน้าโน้มเข้าไปหากระจกอย่างไม่รู้ตัว...
...ใครกันนะ...ใครกัน...ใช่เขาหรือเปล่า...
...ทันใดนั้น...
อ๊ากกกกกก.........กกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงหนึ่งซึ่งแสดงความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสดังขึ้นอย่างฉับพลัน...ฉันตกใจและดึงตัวกลับโดยทันที
...ภาพรางๆ ของบุคคลที่ปรากฏอยู่ในกระจกเงาแสดงอาการบ้าคลั่ง...เสียงกรีดร้องโหยหวยดังก้องอยู่ในโสตประสาท...
...ฉันนั่งนิ่งตามองสิ่งที่ปรากฏอยู่ในกระจกเงาอย่างตาไม่กระพริบ...สมองมึนงง...
...อะไร...เกิดอะไรขึ้น...ทำไมเป็นแบบนี้...
...สายตาหลบลงต่ำ...และ...ที่พื้นบ้าน...เปลือกแอปเปิ้ลที่ถูกปอกเป็นเส้นยาวๆ อยู่ที่นั่น...มันหล่นอยู่ใกล้ๆ กับเท้าของฉัน...
...เมื่อไหร่...ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...มัน...มันขาดตั้งแต่เมื่อไหร่...
หัวใจหล่นวูบ...ใจหายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
...เมื่อฉันเงยหน้าขึ้นมองกระจกอีกที...ภาพรางๆ ตรงหน้าหายไปแล้ว...เสียงเงียบหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทันได้สังเกต...
...ทุกอย่างดูเหมือนจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ...ในกระจกเหลือเพียงภาพใบหน้าของฉันซึ่งแสดงอาการตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด...ห้องทั้งห้องเงียบกริบเหมือนกับเสียงกรีดร้องเมื่อสักครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน...
...หัวใจเต้นแรง...หายใจหอบถี่...สมองอันมึนงงสั่งให้มืออันสั่นเทาเลื่อนไปทางกระจกเงาตรงหน้าเหมือนต้องการจะตรวจสอบเหตุการณ์ตรงหน้าเมื่อสักครู่อีกครั้งอย่างไม่รู้ตัว...
...พรึ่บ...
...เปลวเทียนไขดับลงอย่างไม่มีสาเหตุ...ปล่อยให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิด...
...ความกลัวแล่นเข้าขั้วหัวใจ...ปลายมือปลายเท้าเย็นเฉียบ...
ฉันเหวี่ยงมีดและแอปเปิ้ลลงไปบนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างร้อนรนก่อนที่จะกระโดดขึ้นคลุมโปงบนเตียงอย่างรวดเร็ว
...หูทั้งสองข้างคอยรับฟังเสียงผิดปกติจากบรรยากาศอันเงียบสงัดรอบตัว...ตากรอกไปมาอยู่ใต้ผ้าห่ม...ประสาทตึงเครียดตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา...
..................................
...ประตูลิฟต์เปิดออก...ฉันเดินทอดน่องออกมาอย่างใจเย็น...ที่หน้าประตูออฟฟิศแผนกที่ฉันทำงานอยู่...
...เขายืนอยู่ตรงนั้น...เขาที่ฉันแอบรัก...ฉันเดินเข้าไปใกล้...
ผมรอคุณอยู่นานแล้วครับ...
ฉันเหลียวมองรอบตัวและพบว่าฉันเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ที่นั่น...กับเขา
รอฉัน...เหรอคะ
ฉันพูดจาทำหน้าเหรอหราและชี้นิ้วมาที่ใบหน้าตัวเอง
ใช่ครับ...ผมรอคุณอยู่...ผมมีเรื่องที่ต้องบอกกับคุณ
เขาค่อยๆ ย่างก้าวเข้ามาหาฉันด้วยท่าทางอันคุ้นเคย...ฉันก้มหน้าไม่กล้าสบตา...หรือจะใช่เขาจริงๆ...เนื้อคู่ของฉัน
ใช่ครับ...ผมเป็นเนื้อคู่ของคุณ
...เอ๋...!!!...เมื่อสักครู่เขาพูดว่ายังไงนะ...
ใบหน้าอันหล่อเหลาและดวงตาคมกริบค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน
ฉันเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง...เขา...เขารู้ความคิดของฉัน...ก็เมื่อกี้...ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไปนี่
ผมหลงรักคุณมานานแล้วครับ...แต่ผมไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยกับคุณ
เขาเดินเข้ามาประชิดตัวฉัน...มือและท่อนแขนอันแข็งแกร่งโอบกอดร่างของฉัน
คุณจะรับรักผมได้ไหมครับ
ฉันหลบตาลงจากดวงตาคมเข้มของเขาอย่างเขินอาย...สองมือของเขาค่อยๆ เลื่อนจากเอวของฉันขึ้นมาอย่างช้าๆ สร้างความรู้สึกแปลกๆ ในอกให้ฉันได้ไม่น้อย
ไปอยู่กับผมนะครับ
ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างหลงใหล...ดวงตาเป็นประกาย
ค่...
ก่อนที่ฉันจะตอบตกลงออกไป...ฉับพลันมืออันทรงพลังทั้งสองของเขาก็โอบรัดอยู่รอบคอของฉันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ฉันตาค้างอย่างนึกไม่ถึง...จ้องตาของเขาอย่างไม่เชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น
...เสียงโหยหวนเหมือนกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนดังขึ้นอย่างไม่คาดคิด ใบหน้าเข้มเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว บริเวณคอปรากฏรอยปริเป็นทางยาวก่อนที่เลือดแดงฉานจะไหลทะลักออกจากรอยปรินั้น...
...เขาเลื่อนใบหน้าอันบิดเบี้ยวผิดรูปเข้ามาใกล้...แววตาอาฆาตจ้องมาที่ฉันอย่างไม่ยอมกระพริบตา...
ปากแสยะยิ้มพูดเสียงยานอย่างน่ากลัว...เลือดไหลทะลักตามจังหวะการพูด ...ไป...อยู่...กับ...ผม...นะ...ครับ...ที่...รัก...ของ...ผม...
................................
...ฉันสะดุ้งตื่นจากความฝันอันน่าขนลุก...เหงื่อผุดเต็มใบหน้าและแผ่นหลัง...
...เฮ้อ...ฝันไปหรือนี่...เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...เมื่อคืนคงกลัวมากเลยเก็บไปฝันเสียเป็นตุเป็นตะเลย...ไม่ไหว...ไม่กล้าเล่นอีกแล้วเรา...
ฉันลุกขึ้นจากที่นอน...อาบน้ำแต่งตัวด้วยอาการงัวเงียแต่เร่งร้อนเนื่องด้วยนาฬิกาที่โต๊ะเครื่องแป้งบอกว่าฉันจะไปสายหากทำอะไรอืดอาดกว่านี้
...ประตูลิฟต์เปิดออก...ฉันก้าวเดินฉับๆ อย่างรวดเร็ว...ในออฟฟิศหลายคนกำลังจับกลุ่มคุยกันสีหน้าเคร่งเครียด...
มีอะไรกับเหรอพวกเธอ...จับกลุ่มคุยกันแต่เช้าเชียวนะ
ฉันเข้าไปทักทายกลุ่มเพื่อนอย่างคุ้นเคยก่อนที่เพื่อนฉันทั้งกลุ่มจะเบนความสนใจมายังฉัน
นี่...แกไม่รู้เรื่องเลยเหรอ
เรื่องอะไร
ฉันถามอย่างงุนงง...เกิดอะไรขึ้น
ก็...เจ้าหนุ่มแผนกข้างๆ ที่แกแอบชอบอยู่น่ะ...ตายแล้ว
...ตายแล้ว...
คำพูดสุดท้ายเหมือนดังก้องอยู่ในหัวสมองอันมึนงงของฉัน
เมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่า...เพื่อนที่อยู่ห้องพักข้างๆ ได้ยินเสียงร้อง เลยตัดสินใจออกมาดู...แต่กว่าจะพังประตูเข้าไปได้ก็ตายเสียแล้ว...ถูกของมีคมปาดคอ แผลเหวอะหวะเลยแก...เนี่ย...ยังจับตัวคนร้ายไม่ได้เลย...บรื๋อ...น่ากลัวชะมัด
...ถูกมีดปาดคอ...นอนจมกองเลือด...
...ตึ่กตั่ก...ตึ่กตั่ก...
หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเหมือนกำลังจะหยุดได้ทุกขณะ...น้ำตาปริ่มๆ ว่าจะไหล...สันหลังเหมือนมีคนเอาน้ำเย็นมารด
...เป็นไปไม่ได้...ไม่จริง...
สายตาเลื่อนลอยของฉันจับภาพเบลอๆ ของใบหน้าเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเคลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน
เอ๊ะ...นี่คอแกไปโดนอะไรมา...รอยแดงเป็นจ้ำๆ เลยเนี่ย
เสียงสุดท้ายเหมือนลอยตามลมมาจากที่ไกลแสนไกลสักแห่ง ความคิดสุดท้ายของฉันก่อนที่สติจะเลอะเลือนและภาพทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้าดับวูบไป
...คืนนี้...ฉันจะทำยังไง...
| Create Date : 04 ตุลาคม 2552 |
| Last Update : 4 ตุลาคม 2552 0:44:49 น. |
|
14 comments
|
| Counter : 3708 Pageviews. |
|
 |
|
|
| โดย: ukame IP: 202.176.133.241 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 เวลา:17:19:41 น. |
|
โดย: KTH (KTHc ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2552 เวลา:21:03:57 น. |
|
โดย: คล้ายดาว วันที่: 24 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:16:56 น. |
|
| โดย: คน IP: 101.51.15.112 วันที่: 25 มีนาคม 2555 เวลา:22:15:20 น. |
|
โดย: KTH (KTHc ) วันที่: 26 มีนาคม 2555 เวลา:22:14:32 น. |
|
| โดย: oil IP: 58.11.195.175 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2555 เวลา:22:19:35 น. |
|
โดย: KTH (KTHc ) วันที่: 3 ธันวาคม 2555 เวลา:20:09:43 น. |
|
| โดย: พลอย IP: 171.99.75.171 วันที่: 16 มกราคม 2557 เวลา:13:32:29 น. |
|
| โดย: เนย IP: 49.230.107.121 วันที่: 6 มีนาคม 2558 เวลา:17:50:35 น. |
|
| โดย: สระอิวอแหวนสองตัว IP: 171.96.184.111 วันที่: 8 มีนาคม 2558 เวลา:16:35:31 น. |
|
| โดย: naymar IP: 27.55.235.1 วันที่: 28 มีนาคม 2558 เวลา:23:48:29 น. |
|
| โดย: farsai IP: 202.29.179.132 วันที่: 29 มิถุนายน 2558 เวลา:16:36:46 น. |
|
โดย: KTHc (KTHc ) วันที่: 4 พฤศจิกายน 2558 เวลา:14:48:05 น. |
|
โดย: KTHc (KTHc ) วันที่: 4 พฤศจิกายน 2558 เวลา:14:49:39 น. |
|
| |
|
| KTHc |
 |
|
|
 |
|
งั้นเทอก้ไม่มีเนื้อคู่แล้วสิ เทอคงเสียใจมากเลยเนอะ