ฉบับที่16 | ดอกไม้แห่งมิตรภาพ









จดหมายจากทะเล
๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
ฉบับที่ ๑๖
ดอกไม้แห่งมิตรภาพ







 Illustrator : Jimmy Liao









สวัสดี นายต้นไม้


วันก่อนเพื่อนส่งรูปมาให้ดู รูปที่พวกเค้ายืนเรียงแถวหน้ากระดานกันอยู่หน้าอาคารหลังหนึ่งที่เพิ่งสร้าง อาคารสูงไม่มากสักสองหรือสามชั้น มองสูงขึ้นไปเห็นท้องฟ้าสีสด เพื่อนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ทำงานเก่า เป็นที่แรกที่ฉันเริ่มเดินทางสายอาชีพนี้ และเป็นเหมือนโรงเรียนสอนวิชาชีพให้ฉันก็ว่าได้ 


ในวันที่ฉันหันหลังเดินจากที่นั่นมาท้องฟ้าก็มีสีสดเหมือนกับภาพที่เพื่อนส่งมาให้ดูในวันนี้
ยังจำได้ถึงประโยคนั้นของพี่เจมส์ (เจ้านายเก่า)ที่พูดกับฉันในวันที่ฉันเข้าไปยื่นใบลาออกว่า


"จะไปไหนล่ะ อยู่กับพี่ที่นี่แหละ เดี๋ยวพี่จะพาน้องๆทุกคนรวยเอง"


จากวันนั้นผ่านมาก็ห้าหกปีเห็นจะได้ ฉันได้รู้ข่าวมาตลอดว่าบริษัทของพี่เจมส์เติบโตขึ้นมากและเป็นที่จับตามองในสายงานนี้ จนกระทั่งถึงวันนี้วันที่พี่สร้างอาคารสำนักงานเป็นของตัวเอง พี่เจมส์พูดถูกพี่พาน้องๆทุกคนในยุคเริ่มสร้างบริษัทใหม่ๆของพี่รวยขึ้นทุกคน (เอ่อ...ยกเว้นฉัน)


ฉันมองภาพถ่ายที่เพื่อนส่งมาให้ดูทางไลน์ พยายามปรับความรู้สึกของตัวเองให้คงที่ ยอมรับว่าในครั้งแรกฉันก็เป็นเหมือนคนทั่วไปคือรู้สึก "เสียดาย" เสียดายอนาคตที่คำว่าร่ำรวยเงินทองและวัตถุ ถูกจัดเป็นเป้าหมายหลักของชีวิตการทำงาน เสียดายที่ในตอนนั้นฉันทิ้งมันไปทั้งๆที่บุคคลที่ยืนอยู่แถวหน้าบริษัทตรงนั้นควรต้องมีฉันเป็นหนึ่งในนั้นด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย


ฉันสะบัดหัวไล่ความรู้สึก "เสียดาย" ทิ้งไปซะ
มันไม่ยากนักหรอกหากความรู้สึกไหนที่มันไม่จริง
สำหรับเราก็จะสะบัดหลุดไปง่ายๆ อย่างนั้นล่ะ


ฉันรู้ว่ากว่าจะไปถึงจุดนั้นเพื่อนๆแลกมันมาด้วยการทำงานหนัก ระหว่างวันในการทำงานพวกเราเหมือนอยู่ในสนามรบ แก่งแย่ง แข่งขัน เพื่อจะมุ่งมั่นไปสู่อันดับหนึ่ง แต่ในขณะที่พวกเราฟาดฟันกันอยู่ในสนามรบแห่งนั้น ฉันกลับมองเห็นดอกไม้เล็กๆ เบ่งบานอยู่สองข้างทาง ดอกไม้สีขาวที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพของพวกเรา ฉันไม่รู้ว่าพวกเค้ามองเห็นการมีอยู่ของมันรึเปล่า แต่ในสายตาของฉันดอกไม้เหล่านั้นบอบบางเกินกว่าจะดำรงอยู่ได้ในสนามรบ


และในสนามรบแห่งนั้นฉันเลือกที่จะเดินจากมาพร้อมดอกไม้แห่งมิตรภาพดอกสุดท้าย ก่อนที่ใครหรือเพื่อนคนไหนของฉันจะเผลอเหยียบมันแหลกสลายอยู่ใต้ฝ่าเท้า ฉันเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างแล้วออกเดินทางตามหาทุ่งดอกไม้ที่กว้างใหญ่ โดยมีสายลมอิสระประคองหัวใจของฉันออกมาเบาเบา


ก่อนจบบทสนทนาผ่านหน้าจอมือถือ รูปอมยิ้มสีเหลืองๆ ยิ้มกว้างๆ ถูกส่งออกไปจากเครื่องของฉัน ยิ้มพิมพ์ใจ ยิ้มจากใจจริง ยิ้มยินดีกับเพื่อน และยินดีกับตัวเอง ที่วันนี้ดอกไม้ดอกนั้นยังคงอยู่ และพร้อมจะมอบมันคืนกลับให้กับเพื่อนในวันนี้ด้วยใจจริง 










ป.ล.จดหมายฉบับนี้
ฉันเขียนถึงแต่เรื่องเพื่อนร่วมงานของตัวเองมากไปหน่อย
จนลืมรายงานสภาพอากาศที่เมืองชายทะเลแห่งนี้ให้นายฟังเลยสินะ
เอาเป็นว่าขอยกยอดไปฉบับหน้าแล้วกันนะอากาศหนาวๆ แบบนี้
อย่าลืมให้ความอบอุ่นหัวใจด้วยล่ะ เดี๋ยวใจป่วย







คิดถึงเหมือนเดิม
ยิปซีที่น่ารัก












Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2559 15:03:55 น. 0 comments
Counter : 597 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ผีเสื้อยิปซี
Location :
ดาวบี 612 * Togo

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]





Do you see that beautiful sky?,
also shadow of lovely clouds?
The long, endless of blue sea...
so,do you see my love?
❉~❉





Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2559
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829 
 
9 กุมภาพันธ์ 2559
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ผีเสื้อยิปซี's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.