Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
23 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
พรากจาก




..............................................................................................................


ตอนเย็นหลังเลิกงาน
หลังจากรุ่นพี่ที่บริษัทคุยโทรศัพท์เสร็จ สีหน้าขอนรุ่นพี่ก็หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
ผมไม่กล้าถามเพราะเป็นเรื่องส่วนตัว แม้ว่าจะนิทกัราวกับพี่และน้องน้องแท้ๆ แต่คล้ายรุ่นพี่จะเดาความรู้สึกของผมออก
“โทรถามข่าวของน้องเจน” รุ่นพี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย
“น้องเจน” ผมพูดขึ้นความความสงสัย เพราะว่ารุ่นพี่ไม่ได้ติดต่อกับเธอนานแล้ว เกือบปีแล้วกระมั้ง
“ทำไมเศร้าอย่านั้นละครับ หรือว่าน้องเจนแต่งงานแล้ว” ผมพูดขึ้นอีก
อดไม่ได้ที่จะนึกไปถึงเด็กสาวคนหนึ่ง รูปร่าวเพรียวบาง ผิวขาว เหมือนคนไทยเชื้อสายจีนทั่วไป

เธอมักจะแวะมาหารุ่นพี่ที่ร้านกาแฟ ที่ผมกับรุ่นพี่มักจะนั่งคุยกันในช่วงเย็นหลังเลิกงานเป็นประจำ ซึ่งเธอก็แวะมาบ่อยครั้งหลังจากเลิกเรียนเช่นกัน
เธอเรียนอยู่ที่หาวิทยาลัยเอกชนมีชื่อแห่งหนึ่ง
รุ่นพี่รู้จักกับเธอตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปีหนึ่ง เธอเป็นพริตตี้ที่งานแสดงสินค้า รุ่นพี่ก็ไม่ต่างจากแมลงหรือผึ้งที่เฝ้าดมดอมดอกไม้

วันเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่งความสนิสนมกับรุ่นพี่ก็มากขึ้น แต่เธอคิดกับรุ่นพี่เพียงแค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น
แม้ว่ารุ่นพี่จะบอกรักเธอสักกี่ครั้งเธอบอกว่าให้รอเวลาที่เหมาะสม
ฐานะทางครอบครัวของเธอย่ำแย่ เพราะพ่อของเธอจากไปหลายปีก่อนที่จะพบกับรุ่นพี่ แม่ของเธอจึงรับบทหนักในครอบครัว

ในเวลาต่อมารุ่นพี่ก็รับรู้ว่าเธอสุขภาพนัก มีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจ
จากความรักที่รุ่นพี่มีต่อเธอ กลับกลายเป็นยิ่งเห็นใจ จึงทั้งรักอย่างคนที่รัก และรักเสมือนหนึ่งเป็นน้องสาว
รุ่นพี่ช่วยค่าเทอมและค่าใช้จ่ายประจำวันของเธอจนกระทั่งเธอเรียนจบ

แต่หลังจากที่เธอเรียนจบ ระยะห่างระหว่างรุ่นพี่ก็ค่อยๆไกลออกไปเรื่อยๆ บ่อยครั้งที่รุ่นพี่มักพูดถึงเธอกับผม ทำให้ผมรู้ว่าเธอไปสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนมัธยมเอกชนแห่งหนึ่ง
และทำให้รู้ว่าในช่วงเวลานั้นรุ่นพี่เกิดทะเลาะกับเธอ อาจเป็นไปได้ว่ารุ่นพี่อาจจะคิดว่า เวลาที่เหมาะสมน่าจะใกล้เข้ามาแล้ว แต่เธออาจจะคิดว่ายังไม่ใช่ เมื่อความรู้สึกของทั้งสองไม่ตรงกัน ควมเหินห่างจึงเกิดขึ้น

แต่รุ่นพี่ก็พูดกับผมหลายครั้งก่อนนี้ว่าที่ช่วยเธอเพราะสงสารมากกว่าความรัก และไม่กล้าแม้แต่คิดจะแตะต้องเธอเมื่อรู้ว่าเธอสุขภาพไม่ดี

“น้องเจนเสียชิวิตแล้ว” รุ่นพี่พูดขึ้นหลังจากนิ่งไปนาน
“น้องเจนเสียชีวิตแล้ว” ผมทวนคำรุ่นพี่ รู้สึกหนาวยะเยือกไปถึงข้างใน
รุ่นพี่พยักหนาว ดวงตาสลดลงไปอีก
“เกือบปีแล้ว” รุ่นพี่พูด “ก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมติดต่อมา ถึงพี่จะเปลี่ยนเบอร์มือถือ แต่เบอร์ที่บริษัทน้องเจนก็รู้”
“น่าเศร้านะ” ผมพูดเสียงแผ่วเบา
“รู้ว่าเป็นโรคหัวใจ แต่ไม่น่าอายุสั้นอย่างนี้ อายุแค่ยี่สิบห้าปีเท่านั้นเอง” รุ่นพี่พูดขึ้นอีกราวกับรำพึงรำพัน

ผมไม่พูดอะไรอีก เพราะไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร
รุ่นพี่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ราวกับจะให้เวลาค่อยๆผ่านไปอย่างเงียบงัน
ผมอดคิดไม่ได้ว่า
ชิวิตคนเราการที่จะร่วมทางฝันนั้นช่างยากเย็นยิ่งนัก



เกรียงไกร หัวบุญศาล
๒๓ มีนาคม ๒๕๔๙
แด่น้องเจนที่จากไปอย่างไม่หวนกลับ













Create Date : 23 มีนาคม 2549
Last Update : 23 มีนาคม 2549 19:20:12 น. 6 comments
Counter : 379 Pageviews.

 
แม้ไม่ได้ร่วมสร้างฝันด้วยกัน แต่ได้ร่วมอยู่ในโลกใบนี้ก็ยังพอใจ


โดย: mda IP: 203.159.12.15 วันที่: 24 มีนาคม 2549 เวลา:9:13:11 น.  

 
สวัสดีคะคุณเกรียงไกร

เศร้าจริง ๆ ค่ะ ... คนสองคนจะร่วมทางกันได้...หลาย ๆ ปัจจัยมีอิทธิพลอย่างมากเลยนะคะ

แต่ยังคงเชื่อค่ะ...ว่า "ความรักที่แท้จริง" จะพาคนสองคนเดินทางไปด้วยได้ทุกหนทุกแห่ง เป็นได้อย่างที่อยากเป็น ...

ยุ่งมาก ๆ ค่ะช่วงนี้ พอมีเวลา เลยแวะมาทักทาย ^^


โดย: alphabet IP: 203.144.189.14 วันที่: 24 มีนาคม 2549 เวลา:12:49:27 น.  

 
สวสัดีครับคุณmda
เป็นความเศร้าอย่างหนึ่งของมนุษญ์


โดย: เกรียงไกร IP: 58.8.197.203 วันที่: 24 มีนาคม 2549 เวลา:16:52:31 น.  

 
ตอนนี้ผมก็งานยุ่งเช่นกันครับคุณดาว


โดย: เกรียงไกร IP: 58.8.197.203 วันที่: 24 มีนาคม 2549 เวลา:17:03:45 น.  

 
...สงสารจัง...


โดย: pataree วันที่: 28 มีนาคม 2549 เวลา:18:13:29 น.  

 
ปุ้ยว่าเค้าคงไม่มีวาสนาต่อกันมั้งค่ะ หรือว่าเค้าอาจจะทำบุญมาด้วยกันน้อยเกินไป ที่ผู้หญิงปฏิเสธก้อเพราะไม่อยากให้ฝ่ายชายต้องเสียใจตะหากหล่ะ ไม่อยากให้ฝ่ายชายต้องไม่สบายใจ เค้าเลยไม่อยากให้คำว่ารักมาผูกพันกันจนอยากที่จะทำใจได้


โดย: taro-pui@hotmail.com IP: 202.129.14.242 วันที่: 16 มิถุนายน 2549 เวลา:20:52:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

huaboonsan
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





.....มีความฝันเป็นเรือ
ล่องลอยไปในทะเล
แห่งกาลเวลา............

Friends' blogs
[Add huaboonsan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.