Group Blog
 
 
มกราคม 2552
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
19 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
ฤดูหนาว เรื่องราว ภาพอตีด และ ห้วยตึงเฒ่า



สายลมหนาวพัดมาแล้ว ผมคิดว่าปีนี้กรุงเทพมหานครจะต้องหนาว เพราะฝนตกซุกตลอดฤดูฝนที่ผ่านมา เป็นการคาดเดาจากประสบการณ์ส่วนตัว แต่ก็เป็นการคาดเดาที่ถูกต้อง ในส่วนลึกของหัวใจ ผมก็ต้องการให้อากาศหนาวอย่างนี้เอง

สายลมหนาวที่กำพัดมาเบาๆ ในขณะนี้ มันเป็นบรรยากาศที่ชวนฝัน ผมชอบฤดูหนาว แม้ว่ามันจะเจือปนด้วยความเศร้าอย่างประหลาดในความรู้สึกของผม และก็ทำให้ผมนึกถึงสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมกับภาพของอดีต
ห้วยตึงเฒ่า คือสถานที่นั้นและภาพอดีตเหล่านั้น

ห้วยตึงเฒ่า ฟังดูช่างแก่ชรายิ่งกับคำว่า “เฒ่า” แต่คำว่า “ตึง” ในภาษาเหนือนั้นผมไม่ทราบว่าหมายถึงอะไร

หรือบางทีมันเป็นเหมือนนัยยะหนึ่งที่ส่งสัญญาณแห่งความก่ชราในหัวใจของผมเอง...เก็บฝันนั้นจนแก่ชรา

นานแล้ว ใครคนหนึ่งเคยพูดถึงความหมายของมัน แต่จำไม่ได้ หรือว่าใครคนนั้นอาจจะไม่เคยพูดถึงความหมายนี้ก็ไม่แน่ใจนัก

ส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมนึกถึงสถานที่นี้ก็เพราะน้องผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นคนเชียงใหม่พูดถึงห้วยตึงเฒ่า เพราะเมื่อไม่นานมานี้เขากลับบ้านและบอกว่าได้แวะไปนั่งดื่มกินที่นั่น ท่ามกลางบรรยากาศที่หนาวเย็น แต่ผมก็ไม่ได้ถามความหมายของคำว่า ห้วยตึงเฒ่า กับน้องผู้ชายคนนี้

ทว่าก็ฉุดใจให้หวนคำนึงถึงห้วยตึงเฒ่าซึ่งเคยไปสัมผัสหลายครั้งเมื่อวันเวลาที่ผ่านเลย

ในวันเวลาที่ผ่านเลย มักจะทำให้คนเราหวนคิดคำนึงถึง เมื่อมีบางสิ่งบางอย่างมาสะกิดใจ

คืนนี้เป็นอีกคืนหนึ่งที่หนาวเย็นของกรุงเทพมหานคร มหานครที่แออัด ไม่บ่อยนักที่ความหนาวจะมาเยือนและเยือนอย่างยาวนานเช่นนี้
ความหนาวมักคู่กับความคิดคำนึงเสมอ

ผมก็กำลังคิดคำนึงถึงวันเวลาที่ผ่านเลย ความสุข ความอบอุ่น ความอาลัย ความเจ็บร้าว และห้วยตึงเฒ่าในวันเวลาที่ผ่านมาเหล่านั้น

วันเวลาเหล่านั้น ได้เดินอยู่กับใครคนหนึ่ง ได้มองผิวน้ำที่เป็นระลอกทะยอยเข้าสู่ฝั่ง ขณะนั่งอยู่ด้วยกันบนแพริมน้ำหลังเล็กๆ ของร้านอาหารริมน้ำเหมือนกับเป็นโลกส่วนตัว จนกระทั่งอาทิตย์ยามอัสดงสะท้อนแสงกับผิวน้ำเป็นประกาย ดวงตาของใครคนนั้นยิ่งงามซึ้ง แต่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ และเอียงอายในบางครั้งเมือจ้องมอง

ชีวิตคนเราก็แปลก บางครั้งสิ่งที่เคยสุข อบอุ่น เมื่อผ่านไป มันก็เหลือเพียงความเศร้าและร้าวลึกอยู่ภายใน ไม่เฉพาะแต่เรื่องราวของความรัก แม้เรื่องราวทุกเรื่องราวในชีวิตคนเราก็เป็นเช่นนี้

วันเวลาเหล่านี้ เมื่อนานหลายปี ย่อมมีเวลาให้หวนกลับ เช่นเดียวกับวันเวลาที่ห้วยตึงเฒ่าของผมที่มีใครคนหนึ่งเป็นเพื่อนเคียงข้าง เป็นความสุข เป็นความอบอุ่น ให้รู้สึก ณ เวลานั้นว่า ดินแดนแห่งนี้ช่างงดงามทั้งธรรมชาติและจิตใจอันงดงามของใครคนนั้น

แต่วันเวลาเหล่านั้นอยู่ในช่วงเวลาที่แสนสั้น

แสนสั้นจนใจหาย

บางครั้ง รู้สึกเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน ให้รู้สึกว่ามันผ่านไปแล้วหรือไรเหมือนกำแพงชีวิตปิดกั้นอดีตกับความจริงออกจากกันอย่างสิ้นเชิง
ความประทับใจเหล่านั้น แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงภาพที่ผุดขึ้นมาในห้วงนึก เมื่อความเหงาและหนาวเย็นมาเยือน แม้จะงดงามสักเพียงไหน มันก็ถูกทิ้งไว้ให้เป็นซากของอดีตไปแล้ว เหมือนกับมหานครอันรุ่งเรืองในอดีตที่ล่มสลาย ทว่าหากอยู่ในช่วงนั้นย่อมไม่อาจจะรู้ว่ามันจะมีวันเวลาล่มสลายลงอย่างง่ายดาย

ทุกสิ่งทุกอย่าง หลากหลายเรื่องราวในชีวิตคนเรา จะเหลือทิ้งไว้ก็เพียงภาพของอดีตเท่านั้น ผมก็ย่อมไม่อาจย้อนเวลากลับไปที่นั่นได้อีกแล้ว ไม่มีอะไรจะคงเดิม สรรพสิ่งล้วนแปรเปลี่ยนไปตามวันเวลา รวมทั้งสถานะภาพและจิตใจของใครคนหนึ่ง

ถ้าหากเรื่องราวในอดีตเป็นอาณาจักรอาณาจักรหนึ่ง ผมก็คงไม่อาจเข้าไปสู่อาณาจักรนั้นได้อีก เพราะเป็นอาณาจักรที่สาปสูญไปแล้ว

ฤดูหนาวปีนี้ ผมได้สัมผัสกับสายลมหนาวที่เฝ้าฝันมานาน แม้ว่าอยู่ในมหานครที่ไม่ค่อยจะได้พบกับความหนาวนัก แต่ก็มีความอ้างว้างที่แสนยาวนานเป็นเพื่อน

ฤดูหนาวเช่นนี้ อยากจะพาหัวใจออกไปท่องเที่ยวให้ไกลแสนไกล แต่ใจช่างอ่อนล้ายิ่ง เหมือนไม่อาจจะออกห่างจากความเหงาที่ยาวนานตลอดกาล

หวังเพียงว่า ให้สายลมหนาวนี้ยังคงพัดอยู่เช่นนี้อีกยาวนาน เผื่อว่าอาจจะได้สัมผัสกับสายลมแห่งอดีตที่พัดผ่านมาบ้าง.



ขอบคุณฤดูหนาวนี้


เกรียงไกร หัวบุญศาล
๑๗ มกราคม ๒๔๔๒






Create Date : 19 มกราคม 2552
Last Update : 19 มกราคม 2552 22:37:56 น. 8 comments
Counter : 500 Pageviews.

 
คิดถึงส้มตำ ปลาเผา กุ้งเต้น ห้วยตึงเฒ่าจัง


โดย: เสียงซึง วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:22:56:37 น.  

 
เขียนได้สุดยอดค่ะ ....


อิ่มเอมในงานเขียนของคุณจริงๆ



โดย: Rabbit_Filter วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:23:09:15 น.  

 
สวัสดีครับคุณเสียงซึง
คงอยู่แถวนั้นนะครับ


โดย: เกรียงไกร (huaboonsan ) วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:23:40:37 น.  

 
คุณRabbit_Filter ยินดีที่รู้จักครับ
ขอบคุณทีแวะมาครับ


โดย: huaboonsan วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:23:41:18 น.  

 
เคยไปห้วยตึงเฒ่ามาแล้ว และก็มีประสบการณ์แบบนี้มาแล้วค่ะ รู้สึกดีกับอดีตที่ผ่านไปค่ะ ไม่ใช่ความผิดของใครคนใดคนหนึ่งเลยค่ะ แต่ก็จะจำแต่สิ่งที่ดีๆ เท่านั้นค่ะ


โดย: มาริน IP: 58.8.8.189 วันที่: 18 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:57:51 น.  

 
เขียนได้ใจจัง เพราะวันเวลาล่มสลายได้ง่ายถ้าไม่ใช้ใจดึงรั้งมันขึ้นมา เพราะมันมีความแตกต่างในความหนาวเย็น


โดย: พิงพระจันทร์ IP: 117.47.42.206 วันที่: 18 ธันวาคม 2552 เวลา:9:23:22 น.  

 

สวัสดีเจ้าคุณ huaboonsan ^o^

บันทึกเรื่องราวในอดีตไว้ในความทรงจำ

เป็นภาพในมโนสำนึกและความรู้สึกที่งดงาม

ในความเจ็บปวดมักจะมีความสุขปะปนอยู่เสมอ

เหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้ เป็นธรรมดาที่มนุษย์โลกทุกคนต้องเจอ

แล้วมันก็จะผ่านไป....


ขอให้พบเจอคนดี มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตนะคะ

มีความสุขสม่ำเสมอค่ะ


หิ่งห้อยน้อยใจ





โดย: หนูหิ่ง ฯ IP: 182.232.98.194 วันที่: 2 มิถุนายน 2554 เวลา:20:11:58 น.  

 
บรรยากาศห้วยตึงเฒ่ามันเป็นช่วงเวลาที่งดงามจริง ๆ ค่ะ บรรยายได้ดีมาก


โดย: r_sriket IP: 101.109.30.118 วันที่: 26 มิถุนายน 2554 เวลา:12:41:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
huaboonsan
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]





.....มีความฝันเป็นเรือ
ล่องลอยไปในทะเล
แห่งกาลเวลา............

Friends' blogs
[Add huaboonsan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.