แค่ได้เขียนก็เป็นสุขหัวใจ แค่มีใครผ่านเข้ามาก็รู้สึกดี แต่ถ้าใครใจดี..ช่วยเม้นท์ให้ จะรู้สึกขอบคุณจริง ๆ ...จากหัวใจ...
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2560
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
29 ตุลาคม 2560
 
All Blogs
 

จะก้าวข้ามความสับสนรุนแรงนี้ไปได้อย่างไร



  นอนเงียบ ๆ มาหลายชั่วโมงแล้ว

รู้สึกไม่ดีมากกว่าจะเอาความรู้สึกดีเก่า ๆ มาเยียวยา

กำลังจะออกไปใช้ชีวิตอยู่บนบาทวิถี
แต่ร่างสังขารไม่เป็นใจเลย
มันจะสำออยอะไรกันนัก 

ลุกขึ้นสิยาย จะนอนจมให้มันมาถมทับแบบนี้ไม่ได้
ถ้าจะต้องตาย ก็ให้มันตายไปเลย
พี่จะไม่ยอมรอความช่วยเหลือจากผู้ใดอีกแล้ว
รอขอความช่วยเหลือที่สร้างแต่ความสับสน
เท่ากับว่า เราเปิดทางให้สิ่งอื่น ๆ เข้ามาเทียบเสมอความเมตตาจากพระเจ้า

ถ้าจะต้องมีการเจรจา มันก็จะตั้งอยู่บนฐานที่เขาได้สร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น
พี่จะไม่ยอมเจรจาขอความเวทนาสงสารให้ปล่อยเราไปโดยยอมทำตามในสิ่งที่เขาต้องการเด็ดขาด
โลกนี้ มันไม่มีหรอก ใครจะช่วยใครฟรี ๆ โดยที่เขาต้องเสียเวลา ใช้แรงพลังมากมาย

อย่ามาบีบคั้นหัวใจตัวเองให้มันมากไปกว่านี้เลย
ถ้าวันนี้ไปไม่ถึง พี่จะไม่ให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิต

ไม่มีใครช่วย หรือใครก็ช่วยไม่ได้ ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย
อย่าสำออยได้ไหม แค่จะตาย มันย้งคงหายใจได้
มันทำอะไรเราไม่ได้มากไปกว่านี้หรอก

ทรมานใช่ไหม? ก็ดีแล้วนี่
ขอบพระคุณที่หยิบยื่นความทรมานเช่นนี้มาให้
นับจากนี้ต่อไป ค่าของมันก็แค่ความไร้สาระ อันจัญ ไร ไม่ได้มีความสำคัญอันใดกับการใช้ชีวิต
ถ้าจะทำให้พี่จะตาย ขอบใจ ตายเร็วก็ดี พี่ชอบ
ถ้ามันทำให้เราเจอกับเรื่องยาก โอ้วววว ดีมาก มาบ่อยๆ ก็ตื่นเต้นดี ชีวิตดูมีสีสัน

พอแล้วสำหรับวันนี้ ...ไปเถอะยาย
ออกไปตามที่หัวใจมันอยากจะไป
ใจจดจ่ออยู่ตรงไหน ไปตรงนั้น

ค่อยเดิน เหนื่อยพัก หนักวาง
รู้สึกไม่ไหวก็ขอความช่วยเหลือ
พี่เชื่อว่า ที่ตรงนั้นจะมีแต่คนดีดี







 

Create Date : 29 ตุลาคม 2560
35 comments
Last Update : 29 ตุลาคม 2560 13:38:39 น.
Counter : 243 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 

#วันที่๒๑๕ เริ่มต้นนับหนึ่งใหม่..ตั้งใจให้แน่วแน่
ออกจากที่พักเกือบบ่ายสามโมงเย็น
เรียกวินฯ ไปส่งท่ารถตู้อนุสาวรีย์ชัยฯ
นั่งไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีจุดหมาย...อธิษฐานในใจ
"หากข้าพเจ้ามีบุญพอ ก็ขอให้ท่านช่วยนำทาง ไปยังที่ที่เหมาะสมที่สุด"
พอปล่อยใจลอย ความเศร้าก็เข้าครอบงำ
เริ่มหายใจติดขัด..น้ำในตารื้นไหลหยดแหมะ ๆ
พอเริ่มตัวว่าเอาอีกแล้วนะ...ไหนว่าจะเลิกร้องไห้
อย่าปรุง อย่าฟุ้ง อย่าอาวรณ์
ยายต้องเข้มแข็ง เป็นคนไทยต้องยิ้มสู้
คว้าเอาสร้อยสายสีไตรรงค์จี้รูปในหลวงรัชกาลที่๙ มารคล้องคอไว้
ให้หายฟุ้งซ่าน...จนรถจอด ต้องลงแล้ว

ดูเวลา เอาไง ตกลงไปไหนดี
เดิมทีตั้งใจจะไปรอรับที่วัดบวรฯ
ก็ยึดความตั้งใจเดิม โบกแท๊กซี่ไป
รถติด แท็กซี่ก็พาอ้อมไปอ้อมมา ไปไม่ได้ก็ไม่บอก
จนเห็นท่าไม่ดี เลยบอก "จอดตรงนี้แหละพี่หนูเดินไปเองได้"

เดินย้อนมาเลี้ยวเข้าตรงสะพานวันชาติ คนนั่งเต็มตั้งแต่ตรงนี้
เวลานั้นยังไม่ห้าโมง เจ้าหน้าที่ประกาศว่า
ยังพอมีที่ว่างตรงถนนราชดำเนินใน

เลยขอทางเดินไปตรงนั้น พอเดินไปแล้วคนนั่งอยู่เต็มสองฝั่งถนน
ย้ายที่นั่งสองหน เพราะไปนั่งตรงทางเดิน
ลุกขึ้นอีกคราวนี้เดินย้อนไปทางถนนพระสุเมรุ
มองเห็นที่นั่งตรงมุสลิมมะห์สามคน
ข้างหน้าเป็นตู้ไฟฟ้า คนเลยไม่มีกลายเป็นที่ว่าง
เข้าไปนั่ง จนกระทั่งใกล้จะได้เวลา
มีคนมาใหม่ พูดคุยกันตลอดเวลา พลอยทำให้หงุดหงิด
เลยถามน้องข้างหน้าว่า ตรงนั้นมีใครนั่งไหม พี่ขอนั่งได้ไหม
ที่ตรงนั้นคือแถวหน้าติดถนน..ในที่สุด นังยายก็มาถึงจนได้
ได้แค่นี้ ก็พอใจแล้ว...
นั่งรอจนค่ำ..ริ้วขบวนพระบรมอิสริยยศ พระบรมราชสรีรางคารผ่านไป
ทำความเคารพสูงสุด..จนคำสั่งยืนยันผ่านไป ปชช.เริ่มทยอยกันกลับ
อยู่ ๆ ก็เหนื่อยจนอ่อนกำลัง อยากกลับก็ไม่รู้จะกลับทางไหน
ไหน ๆ ก็ต้องเดินแล้ว เจอตู้ไปรษณีย์ไหน ส่งงานตรงนั้นแล้วกลับเลย
ข้ามถนนมาอีกฝั่ง..เจอเซเว่น จริงใจอยากกินข้าวฟรีนะ แต่ทนไม่ไหวแล้ว ทั้งวันได้น้ำขวดเดียว แวะซื้อขนมปัง กับน้ำของดอยคำ
พอมีแรงก็เดินต่อ ข้ามไปถ่ายรูปที่เกาะกลางถนนหนึ่งภาพ
ข้ามไปเดินเข้าถนนตะนาว
อยากกินก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยที่สุดในยุทธจักร
เงียบเชียว เจ้าหน้าที่ทหาร ตำรวจ จิตอาสาเต็มไปหมด
ดูวุ่นวาย ไมเกรนก็เริ่มมาสะกิดเล็กๆ มองหามุมหลบถ่ายรูป
แต่มันไม่ไหวแล้ว ต้องพัก ต้องได้อาหารแล้ว
เข้าร้านอาหารตรงข้ามพระเจดีย์ สั่งอาหารและกาแฟ
ได้โอกาสเหมาะสำหรับเขียนโปสการ์ด..
พอเขียนเสร็จก็อยากอ้วกพอดี..รีบจ่ายตังค์
มันต้องได้ยาแล้วไง..บอกให้เด็กเอาอาหารใส่กล่อง

เดินข้ามถนนตามคนอื่นๆไปฝั่งทางเข้าประตูวัด
เห็นป้าแก่ๆคนหนึ่งเดินออกมา
"ขอโทษนะคะ เข้าไปสวดมนต์ในนี้ได้ไหมคะ"
ได้ลูก ใครมีสมาธิ สวดไหวก็ไปสวด ยายไม่ไหวแล้ว ยายจะกลับแล้ว

ในที่สุด..ก็มาถึงจนได้ ในเวลาที่ในพระอุโบสถกำลังสวดยถาพอดี

แล้วก็มีประกาศอนุญาตให้เข้าในพระอุโบสถได้คราวละ๔๐ คน
ยายนั่งซ้ายมือคนสุดท้าย ออกคนแรก รับรูป แล้วกลับ
ออกมาถ่ายรูปกับรูปที่ได้รับมา ใต้ต้นไม้ที่ในหลวงรัชกาลที่๙ ทรงปลูก
เป็นพิกัดเดียวกับที่นั่งเขียนจดหมายลงบนธงที่เก็บจากพื้นในปี๒๕๕๕

กำลังใจพี่อยู่ตรงนี้..นั่งตรงนี้ตอนนั้น คือรอพี่ๆ เขาสวดนพเคราะห์

ออกมาเวลาใกล้จะสี่ทุ่มแล้ว..ขอลาพี่คนใจดีหน้าประตู
ยังไม่รู้จะไปไหนต่อ แต่โปสการ์ดที่เขียนไว้ต้องได้หย่อน

เดินไปเรื่อยๆ เริ่มจากถนนพระสุเมรุ เลี้ยวเข้าตรงสะพานวันชาติที่เดิม
มองเห็นร้านขายยา..แวะก่อน ยังไม่รู้ทางอีกไกลแค่ไหน
ได้ยาแล้วรีบกินทันทีก่อนจะกำเริบจนคุมสติไม่อยู่

ออกมาโผล่ตรงรร.สตรีวิทยา เลี้ยวขวาเดินย้อนขึ้นไป
กวาดตามองหาตู้ไปรษณีย์ ที่เคยมีก็ไม่มี
เดินจนเริ่มจุก นั่งพัก ..เดินต่อจนเจอพระเมรุมาศจำลองจุดที่สี่
ที่ยังมาไม่ถึง กองสลากเก่า... ถ่ายรูป แล้วเดินต่อ สุดทางข้ามถนน
ไปเดินเลียบคลอง หมายใจว่าจะข้ามไปทางถนนสนามไชย
วนรอบเกาะรัตนโกสินทร์แล้ว จนมาถึงสวนนคราตรงพระเมรุมาศจำลองสุดท้ายที่ยังมาไม่ถึง ถนนเส้นนี้งดงามร้างผู้คน
ตู้ไปรษณีย์ที่เคยหย่อนประจำถูกยกออกไป

เดินจนถึงท่าช้าง ต้องถามแล้ว ว่าตู้สีแดงๆ ตรงไหนยังไม่ถูกยกออกไปบ้าง..พี่อาสาใจดี แต่ไม่รู้หรอกนะว่ามีหรือไม่มี มาส่งตรงหน้าธรรมศาสตร์..หามีแม้นเงาไม่..ใจเริ่มท้อ ทั้งง่วง ทั้งเหนื่อย

เดินตรงไปอีกหน่อย..ถามเอากับคนกวาดขยะ
ได้รับคำตอบที่ช่างน่ารักว่า "พี่ไม่ใช่คนแถวนี้"

โอเค...ตอนนี้เริ่มมีจุดหมาย...ยากนักใช่ไหม
พี่ก็จะเดินจนหามันได้นั่นแหละ

สุดทางแล้วเลี้ยวซ้ายมุ่งไปถนนพระอาทิตย์
ไปได้ตู้สีแดง ๆ ตรงถนนสายนั้น
ประหนึ่งจะบอกความนัยว่า
"พระอาทิตย์ยังมี"

ขอบคุณนะยาย..รักยายที่สุดในสามโลกหล้าเลย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 30 ตุลาคม 2560 2:14:07 น.  

 

#วันที่๒๑๖ ใจไหวเป็นเปลไกว แกว่งไปแกว่งมา

พลาดหนึ่งวัน เพราะเครียดแต่เช้า
อะไรก็ไม่รู้ มีผู้ใหญ่ที่เขาเอ็นดูเราซื้อขนมมาฝาก
เดินมาหาสองรอบ บอกคนของเราว่ามาเยี่ยม
รู้สึกผิดมาก ที่ปล่อยให้ผู้ใหญ่เดินเข้าหาแถมไม่ได้พบอีก
ทำไมยายเป็นคนงี้ฟร่ะ แต่ก็ไม่ได้นัดมาก่อนป่ะ เออ ควรจะนัดนะ
ทำความเข้านิดนึง ทำงิพี่รู้ผิดนะ

ต้องหาโอกาสไปขอบคุณและขอโทษในคราวเดียวกัน

พอเคลียร์อะไรๆ เสร็จ บอกแม่บ้านคนใหม่
ชีวิตพี่มีแม่บ้านคนนี้นับเป็นคนที่สอง
เกือบสิบปีนะ กว่าจะมีคนมาแทนที่แม่บ้านคนแรกได้
คนดีไม่ใช่จะหากันได้ง่ายๆ
เมื่อมีมาให้ได้รู้จัก ก็ควรจะต้องรักษากันไว้ให้ได้ตราบนานเท่านาน

บอกแกว่า พรุ่งนี้ ให้ไปทำบุญให้เรียบร้อย
ลูกน้องแต่ละคน กินน้ำมหัศจรรย์กันทั้งนั้น

บ่ายคล้อยแล้วบุรุษไปรษณีย์เอาจดหมายพัสดุมาส่ง
ในนั้นมีโปสการ์ดของยายด้วย
มาแล้วตุณค่าของกาลเวลา
สิ่งสุดท้ายของความทรงจำที่มีตัวตน
ไม่เสียแรงที่เดินจนรอบเกาะรัตนโกสินทร์
มันจะฟินหน่อยๆ ตอนอ่านข้อความและคิดถึงความเหนื่อยของแต่ละย่สงก้าวนี่แหละ

ตกค่ำ กำลังจะทำท่าขึ้นนอน คนเมามาขอนั่งคุยด้วย
ตอนแรกจะเดินหนี มันเรียกไว้
คนนี้ มันเกิดปีเดียวกับยาย ขอเรียกว่ามัน
มันเป็นผู้เว้ย
ผู้ที่ขาดความมั่นใจ คุยไปคุยมา
แม่งเสือ ก บอกนังยายไม่มีความเป็นผู้หญิง
ไอ่สัน ดาน ความเป็นผู้หญิงมันมีขอบจำกัดความด้วยเหรอฟร่ะ

ดูตัวเมิงก่อน ยกขวดเบียร์ไป คุยกะกุไป
ผู้หญิงดีดีที่ไหนเขาอยากคุยกะเมิง
อย่าว่าแต่ผู้หญิงดีดีเลย เอาแค่คนปกติอ่ะ
ไม่มีใครเขาอยากคุยกะคนเมาหรอก

แล้วกุเป็นสร้นตรีนหมาไรของกุ
ต้องนั่งฟังอยู่ได้ นานสองนาน
ฟังคนเมารู้เรื่อง แถมยังนั่งด่า นั่งเทศน์คนเมาได้
ก็นังยายนี่แหละ
ไม่เคยเห็นก็แวะมาไหว้กุเสียที เอาผ้าสามสีมาผูกกุด้วย
อยากรวยกุจะบอกวิธีให้
ถ้ากุบอกแล้วหัดสำเหนียก
กุพูดแล้วต้องฟังกุ พูดแล้วไม่ฟัง ถามทีหลังกุจะทุบหน้าให้

มันคอมเพลนกุด้วยนะ
มันว่ากุทำแต่หน้าโหดๆ กลัวจะเสียการปกครองลูกน้องรึไง ส๊าสสสส

มันแนะนำว่า กุควรจะมีกิจกรรมให้ลูกน้องลูกพี่ได้ทำเพื่อสานสัมพันธ์กัน

ยายเริ่มรำคาญเลยตะคอกมันว่า
กฎระเบียบที่นี่คือ "ห้ามสนิทกับลูกค้าและห้ามพนักงานสุมหัวกันด้วย"
ส่วนกิจกรรมอื่นๆ ที่ว่ามีทุกปีแต่จัดนอกสถานที่จ้ะ

มันไม่หยุด มันว่าคราวหน้าขอเป็นเด็กติดกระเป๋าไปด้วยคน

คือเมิงอยากมีส่วนร่วมว่างั้น

ก็บอกกุแต่ทีแรกก็จบไหม
เมิงอยากได้ก็บอกตรงๆ หอยหลอดแค่นี้เอง
กุคิดว่าจะจบไหม ไม่คับ

มันยังต่อ ปากอย่างนี้ถึงไม่มีแฟน อิห่านนนนนนนนนจิก

ชักไม่ค่อยอยากเสวนาด้วยแระ
หมดเวลาสำหรับเมิงแระ
ต่อไปนี้คำถามละร้อยบาท
วางเงินก่อนค่อยถาม เอาละว่ะ
กุจะรวยแม่งคืนนี้แหละ!!!!!

แม่ง พอจะเก็บตังค์ค่าที่ปรึกษา เสือ กเดินหนีกุ
ไม่คุยกุแระเหรอ?????????

มาสิ คุยได้
คุยแล้วได้ตังค์ คำถามละร้อย
ทั้งเทศน์ ทั้งด่า จะฟังเอาฮาก็ได้
กุก็หลงคิดว่าจะรวย ควั่ยเอ้ย


รู้งิกุเก็บตังค์ตั้งแต่สามทุ่มแระ ไม่ฟังมันพล่ามตั้งหลายชม.หรอก

.......................................

ยายไม่ได้งกเกินเหตุเลยนะ
ตอนเอ็งๆ เครียด อยากพูดไรก็พูดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่พอกุเครียดบ้าง กุจะปรึกษานักจิตฯที เห็นมีออนไลน์
แต่แม่งเก็บค่าคุยกุตั้งหลายร้อย
ใจร้ายว่ะ เก็บแพงขนาดนี้
ต่อให้กุซึมเศร้าแค่ไหนกุก็หายเป็นปลิดทิ้งเพราะความงกกุมีมากกว่า
ส๊าสสสสสสสสสสส.

..............................

พอไล่คนเมาออกจากพื้นที่ได้
เริ่มเตรียมตัวขึ้นนอน อยู่ๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยดีอีกแล้ว
วันนี้ เหมือนเขาจะเริ่มรู้ตัว แต่ใครแคร์
อยากรู้เรื่องของกุ แต่ไม่ถามกุ ไปถามคนอื่น
เรื่องส่วนตัวเมิงเองเมิงถามคนอื่น
ตอนแรก ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไร
ว่าเมิงทำผิดกับกุจริงไหม
แต่ตอนนี้กุไม่สนใจแล้ว
บอกเลย ไร้ค่า หมดค่าในสายตา
ไม่ใช่หมดความหมายนะ สำหรับหล่อน
ไม่เคยมีความหมายอยู่แล้ว

คนที่ไม่แสดงความจริงใจ ก็ไม่ควรได้รับความจริงใจ
อย่าคิดว่า นังยายจะเป็นเหยื่อใครง่ายๆ

สัญชาติญาณกุ คือผู้ล่า โนเหยื่อ สำเหนียกไว้ด้วย

ดูถูกมิตรภาพที่ให้ไปไม่พอ ยังประเมินค่ากุต่ำเกินไป

ไม่ได้คิดแค้นเคืองอะไร แต่ออกไปไกลๆ เลย
ไม่ชอบปะปนกับคนประเภทแยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่เป็น

พี่ไม่ใช่คนดีนะ
อันนี้รู้ตัวมากๆหน่อย
แต่กุสามารถบอกได้ กุรู้ตัวเสมอ
ว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่ถูกหรือผิด
ถ้าคนอย่างนังยาย จะทำสิ่งใดผิดหรือพลาดไปแล้ว
กุจะทำด้วยสำนึกว่ากุตัดสินใจทำเองอย่างตั้งใจ
กุไม่ได้ทำลงไปเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือถูกหลอกใช้เป็นเครื่องแน่นอน
มันเป็นเรื่องที่โง่บัดซบ ที่ถูกคนจัญ ไร มันหลอกใช้ไปทำร้ายผู้อื่น

ความผิดมันสองกระทง
หนึ่งคือโง่
และสองคือ ทำให้คนอื่นเดือดร้อน

กุคงไม่มีอะไรจะพูด ต่อให้พูดไป ก็จะเข้าใจหรือเปล่า

เคยคิดจะถามว่า ได้มาเท่าไร
กุเคยอยากรู้ว่า ค่าของมิตรภาพไปแลกมาได้กี่มากน้อย

แต่รู้ไปก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น
รู้ไปใจกุก็ไม่สูงขึ้น
ขันติกุถึงที่สุดแล้ว
อย่าให้มันต้องพัฒนาถึงขั้นรุ่งริ่งเลย

ยามที่กุมีปัญหาเครียดขนาดนี้แทบจะเอาชีวิตไม่รอด
ใครฟังกุ ถ้าไม่มีที่นี่กุจะไปปล่อยอารมณ์ได้ที่ไหน

ตามดูสติตลอดเวลา
ตามดูใจทุกนาที
ตามพิจารณากายสังขารตลอดเวลาที่รู้สึกตัว

ใจแม่งก็แกว่งได้ทั้งวันเหมือนกัน

วันนี้ยังดี มีโปสการ์ดมาทั้งกลางวัน กลางคืน
พรุ่งนี้แบะต่อๆ ไป จะเอากำลังใจจากไหนยังไม่รู้
ช่างแม่งเหอะ
กุเก่ง กุเจ๋ง กุชนะเลิศ

ตื่นแต่เช้า ตะวันยังมี ถนนพระอาทิตย์ยังมีที่ให้หย่อนจดหมาย

รักยาย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 1 พฤศจิกายน 2560 3:27:36 น.  

 

#วันที่๒๑๖ อีกครั้ง .. พลาดเพราะปวดท้องมาก
ปวดท้องจนต้องบอกแม่ให้ทำน้ำจากสวรรค์ให้กิน
รอพี่ชายกลับมา จะไปทำงาน นานเหลือเกิน

สักพักนางโทรมาบอกว่า เฮ้ย กุถูกตำรวจจับว่ะ
กุอยู่ตรงนาตับ แล่วเมิงเสพจริงไหม
ยังอ่ะดิ แล้วมีของไหม ไม่มีอ่ะดิ
แล้วเมิงไปทำหอยไรตรงนั้น
ในใจตอนแรกกะปล่อยให้เผชิญชะตากรรมซะเอง
แต่นังพี่กุนี่นะ ขี้อายบัดซบแบบมันนี่นะ
ให้กุไปติดคุกเองแทนซะดีกว่า รับประกันความเหี้ ยเชื่อกุไหมล่ะ

มันจะเอาสร้นตรีนหมาอะไร กุก็ให้อ่ะ
มีการคุย มีการเจรจา
ไม่ต้งมาปลิบใจกุ พวกเมืงตะละคน กุไม่เชื่อน้ำหน้าหรอก
หนอยแน่ ทำเป็นพูดดี ในตัวมีกันทุกคน นี่ๆๆบลาๆๆ
กุไม่สนใจหรอกว่าเมิงจะบัดซบขนาดไหนอ่ะ
แต่จะทำไร ก็อย่าให้กุเดือดร้อน

ทำบุญเป็นว่าเล่น โปรดสัตว์กันเข้าไป
ทำงานสองเดือนไม่ได้ใช้เงินสักบาททำแต่บุญ
วันนี้กุเดินผ่านร้านไอติมปั่นกุเลยรีบกินเลย
กลัวไม่ได้ใช้ตังค์
คนห่านไร กินก็ต้องอย่างพิเศษ น้ำที่แดรกก็เป็นน้ำจากสวรรค์
เขาบอกว่าให้กุภูมิใจ เพราะไม่ใช่ว่าจะมีใครได้กินกันทุกคน
555555555555555

ภูมิใจฉิกไหเลย ดอกไม้บานนนนนนบนลานฝังหมาเน่า

กลับมา ทำงาน วันนี้เงียบๆ เพราะแทบจะไม่ได้ทำไร
พอตกค่ำ มันรู้สึก อยากฟันธง อยากปิดเคสแล้ว
ไม่อยากสับสนแล้ว
ยืนรอรถอยู่ มีรถมาจอดที่กุห้ามจอดจะชนกุอยู่แล้ว

กำลังจะถามพอดี บอกให้จอดตรงโน้นๆๆๆๆ ไม่รู้เรื่องรึไง
เจ้าของลงมา เออมาทำไรป่านนี้
จะออกไปข้างนอก เลยระงับไว้ก่อน
เพราะไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าเราไปไหน

พอเสร็จจากตรงนี้ดูเวลา ที่จริงไม่แน่ใจนักนะว่าถ้าไปแล้วจะได้เจอหรือเปล่า...แต่มันคาใจมาก มันอยากเคลียร์ให้ค่อยๆ ปลดล็อกไปทีละเรื่องๆ

สุ่มเอา รีบไป พอไปถึง ไปเจอเด็กน้อย น่ารักเชียว
ยกมือไหว้ น่าจะสี่ห้าขวบนี่แหละ เป็นเด็กร่างเล็ก น่ารัก

แม่นางมีความทุกข์และสิ้นสติมาก
ฟังเรื่องของนางแล้วใจก็ชื้นขึ้นเยอะ
รู้สึกดีใจมากที่ตัวเองไร้พันธะผูกพันใดๆ
ถ้าต้องตกในฐานะ รอผัว รอหัวหน้าครอบครัว
พอขาดที่พึ่งแล้วเคว้งคว้างอ้างว้างและดูเหน็ดเหนื่อยขนาดนี้
ดูคนเดียวเป็นคุณอันประเสริฐยิ่งๆๆๆๆๆ แล้ว

ช่วยเขาหน่อยไหม ...ไม่อ่ะ ลำพังต้วหนูก็แย่แระ เอาตัวเองให้รอดก่อนนะ

ทุกอย่างคือดีหมด เพียงแต่ตอนนี้เหมือนตัวเองเปื้อนขี้แล้วถูกแมลงวันตอม
คือกุรำคาญมาก
อยากล้างตัวให้สะอาด หมดจด ทุกซอกมุมขิงชีวิต.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 2 พฤศจิกายน 2560 0:28:20 น.  

 

#วันที่๒๑๗ แล้วความจริงแสงสว่างก็ปรากฎ
วันนี้เป็นการปิดเคสผู้นำของที่บ้านได้อย่างงดงามลงตัว
ยินดีเป็นอย่างมาก สมแก่การรอคอยมายาวนานหกปีกว่า

พอจบเรื่องนั้นปั๊บ เรื่องใหม่ก็เสียบต่อคิว
ที่หัวเสียฟิวขาดเสียเงินเมื่อวันก่อน
นังยายเสียเงินให้ตำรวจ แล้วพี่ก็สงสัยนะว่า
ตำรวจมันรู้ได้ไง ว่าพี่ชายกุจะไปซื้อยา
แล้วอิห่านนั่นก็รู้ได้ไงว่ากุเดือดร้อนพอดี
ทุกอย่างดูลงตัวที่นังยายอยู่ตรงนั้นพอดีเป๊ะ
อย่างกับว่ามันทำงานกันเป็นทีม

ความสา รเลวของมันนะ
ยายวางกระเป๋าที่ไม่มีอะไรเลยไว้ในรถที่นั่งไป
ในกระเป๋ามีกระเป๋าตังค์ที่ไม่มีตังค์
ในกระเป๋าตังค์มีสารพัดบัตร
อืมมมม มันเนียนพอที่จะเลือกบัตรใบที่กุผูกเบอร์โทรศัพท์เอาไว้
มีตัวเลขรหัส แต่ขอโทษมันไม่ใช่รหัสบัตรว่ะ
เสียใจด้วยนะ แล้วบัตรใบนั้นมันไม่มีตังค์เว้ยยย
มันจะมีตังค์ก็ต่อเมื่อกุต้องการใช้ถึงจะเอาไปเข้า
ที่มีอยู่ก็แค่รักษาบัญชี เมิงคงไม่รู้สินะ
อิเค็มมหาประลัยของแท้ก็กุนี่ล่ะ

เรื่องมันเลยแดงตอนที่มีข้อความเตือนมา
ทั้งๆ ที่กุยังไม่รู้ตัวเลยว่าบัตรกุถูกยืมไปใช้
สร้นตรีนหมา อยากได้ตังค์ก็บอกกุ ไถกุตรงๆ ยังมีค่าในสายตากุบ้าง
มาทำให้กุไว้ใจ มาขายมิตรภาพกุ
มาเป็นมือเป็นตรีนให้อริกุทำร้ายกุ
พวกเมิงขัดสนเงินทองกันขนาดนั้นเลยเหรอ

บางคนเขาว่า เพราะเขาอิจฉากุ
หอยหลอด ถ้าเมิงมีปัญญา
อยากได้อะไรเมิงก็มาเอาไป
กุเคยขวนขวายสักครั้งไหมในสิ่งที่กุมี
เมิงจะเลวบัดซบขนาดไหนมันก็เรื่องของพวกเมิง
กุไม่เข้าใจ ทำไมต้องมาทำให้กุเดือดร้อนทั้งใจทั้งกาย
ทำไมต้องทำให้กุเจ็บปางตาย
กุไปทำอะไรให้พวกเมิง ฉิกไห

วันนี้ไม่ได้เสียหาย ไม่เสียเงินสักบาท
แต่เสียใจมาก คนใกล้ตัวอีกแล้ว
กุต้องขุดรู้อยู่เลยไหม ชีวิตถึงจะสงบ

ชีวิต มันเดินมาถึงจุดที่ใครๆ ก็หวังผลประโยชน์จากเรา
ไม่เคยเกลียดตัวเองได้มากขนาดนี้
ไร้ที่ซุกหัวนอนที่ปลอดภัย อยู่ใกล้ใครคนนั้นเดือดร้อน
บางทีมันก็ไม่ได้อยากคิด ไม่ได้อยากมโน
แต่เมิงพอเถอะ กุขอเวลานอก กุเบื่อจะเคลียร์
กุเพลีย เมิงต้องการอะไร เมิงก็เอาไปไป๊
คิดนะ ว่าจะกลับไปอยู่บ้าน
แต่เจอแบบนี้แล้ว
อย่าให้กุเห็นหน้า
ความอดทนกุมี แต่ไม่ใช่กับเรื่องที่ไม่สมควรต้องทน

........

เสียใจ รู้สึกโกรธมาก
คงไม่กล้ากลับบ้านดึกดื่นแล้ว

ขอบใจที่ขยันทำร้ายนังยาย

การจะทำให้คนรักและภักดีกับเรา ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
ยังไม่คิดจะเอาเรื่องใครสักคน
พี่คงมองโลกดีเกินไปเอง
แต่ถ้าจะให้กลับไปไว้ใจเหมือนเดิม
คงไม่แล้วล่ะ
ตอนที่กุเจ็บ
ตอนที่กุจะตาย
ไม่มีใครมาเจ็บ
ไม่มีใครจะมาตายกับกุสักคน

เขาคงมีความต้องการใช้เงินมาก
ถึงลงทุนเอาความไว้ใจไปแลก
เอามิตรภาพไปแลก
ทำไมนะ เวลาเจอทำร้ายเรื่องอะไร
ก็มักจะเจอซ้ำๆ เดืมๆ หลายๆ ครั้ง หลายๆ คนติดต่อกัน

ใจที่เหลือ ต้องวางไว้ตรงไหน.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 4 พฤศจิกายน 2560 2:24:27 น.  

 

#วันที่๒๑๘ วันนี้ตอนหัวค่ำ มีคนเอาของสิ่งหนึ่งมายื่นให้
สิ่งนั้นเป็นกล่องที่ไม่ได้ใช้แล้วซึ่งเขาต้องเก็บไว้เอง
พอรับจากมือมา มันรู้สึกเหมือนมีน้ำติดมากับกล่องด้วย
เปียกๆ ลื่นๆ แต่ไม่ได้สนใจอะไร
วันก่อนคนเดียวกันนี้ มาคอมเพลนเรื่องที่เขาใช้งานอินเตอร์เน็ตไม่ได้
และพูดในทำนองที่ต้องการให้เราไปดูในห้อง
แต่พี่ไม่เข้าห้องใครอยู่แล้วถ้าไม่จำเป็น เลยไม่ขึ้นไป
ในที่สุดโดยที่ยังไม่มีใครมาทำอะไร เขาบอกว่า
เขาแก้ไขเองได้แล้ว ไม่มีปัญหาแล้ว คืองงใจ
วันก่อนบอกอะไรไปก็ทำไม่ได้ ทำท่าจะให้กุไปดูอย่างเดียว

สักพักนึง พี่เริ่มหิว ออกไปกินข้าวข้างนอก
อยู่ๆ พอจะกลับ มันรู้สึก เจ็บที่ข้อเท้าเส้นเอ็นใหญ่
เดินขัดๆ เหมือนเท้าใช้งานมาก เป็นที่ข้างขวา
ลองหมุนเท้ายังกะกระดูกเกยกัน นั่งเอาเท้าพาดเข่าอีกข้างก็เจ็บมาก
อยู่ดีดีก็มีปัญหาอีกแล้ว
สร้นตรีนหมาเดี๋ยวก่อน ถ้ากุกินน้ำจากสวรรค์แล้วแสดงว่า
อิสองคนที่เพิ่งเอากล่องมายื่นให้รับนี่แหละคืออีกคนที่ต้องระวังจับตาดูเป็นพิเศษ
กลับมาก็รีบกินน้ำจากสวรรค์ ถามลูกน้องว่า วันนี้รู้สึกยังไง
ร้องว่า ก็นี่ไง เจ็บๆขาซ้าย อยู่ก็เป็น เออดีเป็นเหมือนกันอีก
เข้าไปเอาน้ำที่ได้มาสาดไล่ของไม่ดี เอากล่องมาพรมทั้งกล่อง
รื้อแล้ววางไว้ต่างหาก เสร็จแล้วขึ้นไปทำหน้าประตูห้องด้วย
จากข้อเท้าที่เจ็บขัด พอพรมน้ำใส่กล่องใบนั้นก็หายไปเลย
ไม่มีอาการอะไรอีก แต่วันนี้พี่คงไม่ยื้อสู้หรอกนะ
รีบหนีขึ้นนอน

งานกองอยู่ยังไม่ได้ทำ
เข้าที่ทำงานนานๆ ก็ปวดหัว กลับบ้านก็เกรงว่าจะระงับอารมณ์ไม่อยู่
ช่วงนี้ร้อนที่ จะเอาตัวไปอยู่ตรงไหน
อยากไปไหนก็ไปเถอะยาย
เอาที่ยายชอบเลย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 5 พฤศจิกายน 2560 4:27:53 น.  

 

#วันที่๒๑๙ วันสลายสรีรสังขาร..
ไปถึงจนได้ แต่ไม่ได้เข้าใกล้เพราะผู้คนมามืดฟ้ามัวดินมาก
หนังสือที่ระลึก ก็ไม่ได้กลับมา
เอาไว้ มีเวลามากกว่านี้ จะเข้าไปหาท่านอีกครั้ง

เก็บวันเวลาได้
ทั้งรับและส่ง

ใจอยากอยู่นินที่นั่นเลย เช้ามาฟังเทศน์ได้ต่อ
แต่สมัยนี้แล้ว น่าจะมีถ่ายทอดสด

หมดแล้วนะ ชีวิตหนึ่งผู้ซึ่งต้องไปให้ถึงให้ได้

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 5 พฤศจิกายน 2560 21:54:10 น.  

 

#วันที่๒๒๐ พลาดไปสองวัน

เป็นสองวันที่ต้องสู้กับอารมณ์ตัวเองให้ได้
เรื่องยุ่งก็รุมเร้า เริ่มจะเห็นสิ่งปิดปกติชัดเจน
เราเริ่มเห็นแล้วว่าใครที่พยายามเข้าหา
ใครที่มีความพยายามจะทำร้าย
ใครที่มันให้ความเป็นมิตรเกินจำเป็น
ใครที่เฝ้ามองความเคลื่อนไหวของเราจนผิดปกติ

ซึ้งในสัจธรรมที่ว่า ไม่มีใครทำสิ่งใดโดยไม่หวังผลประโยชน์
ทุกคนล้วนแล้วแต่มองผลประโยชน์ข้างตนทั้งสิ้น
ลึกซึ้งและขอบใจ ทุกๆคนที่ไม่พอใจ แล้วกระทำไม่ดีต่อเราเป็นอันมาก
ช่างมีความจริงใจ น่ารัก เกลียดคือบอกว่าเกลียด
อยากด่าคือด่ากุเลย น่ารัก

ไม่ใช่ไม่พอใจกุ เรียกกุว่าเพื่อน ยิ้มให้กุ
ขอความเห็นใจ ขอความเป็นเพื่อน เสร็จแล้วทรยศหักหลังกุ หอยหลอด

คนประเภทหลังนี้มันน่าถรีบนัก

.....................

เมิงทำเลวไว้ แต่เป็นกุใช่ไหม ที่ต้องเกรงใจเมิง
ไม่นะ เมิงเลว เมิงก็ต้องกลัวการกระทำของตัวเอง
ไม่ใช่กุ ที่ต้องเกรงกลัวเมิง

เป็นกุเหรอ ที่ต้องกลัวเมิงมองหน้ากุไม่ติด ต้องกลัวเมิงจะเสียหน้า
ไม่จ้ะ เลวเอง ก็กลัวตัวเองไปสิ

กุแข็งแรงพอจะไฝว้กะทุกคนแล้ว
ต่อให้เมิงจะพากันมาสักกี่คน กุก็พร้อม
อย่างดีก็แค่ตาย

นางมีความพยายามมาก
จะให้กุ และคนของกุกินสิ่งที่นางเอามาประเคนให้จงได้
เมิงคงรู้แล้วสินะ ว่าที่ผ่านมา กุเก็บทิ้งทั้งหมด
คราวนี้เลยเอาข้าวสารมาให้ ถ้าทิ้งกุก็ฉิกไห
ขอโทษที นอกจากเลวแล้วยังเสือกโง่แท้ทรูอีกนะเมิงอ่ะ
ด้วยความโปรดสัตว์ พรุ่งนี้จะพาคนของกุทำบุญและกรวดน้ำไปให้

คนหอยไร อยู่ๆ ก็คะยั้นคะยอให้พี่ทำบุญ
ก็ดีนะ มีความปรารถนาดีต่อกุ

อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลย
กุรอให้เมิงมาคุย ก็เสือกไม่ยอมมา ไม่กล้าคุย
ไหนๆ ก็ไหนๆ จะบอกไรให้ฟังนะ
................
ทานะ คือ ทาน หมายถึงการให้
การให้ที่มีผลดี คือ การให้ที่บริสุทธิ์ใจ
การให้ไม่มุ่งหวังสิ่งใดตอบแทน
เป็นการให้ที่ไม่ได้ประสงค์ผลร้ายต่อผู้อื่น แม้กระทั่งมิตรภาพ หรือ
การคาดหวังว่า จะได้รับการให้ตอบแทนกลับคืน

พี่ไม่ได้ จะบอกว่า พี่เป็นคนดี ชอบให้ ชอบรับอะไรดอกนะ

กุบอกสิ่งนี้ เพื่อจะสื่อสารว่า
หอยหลอด กุจับรู้สึกได้ กุดูออกว่า สิ่งที่เมิงหยิบยื่นให้
นั้นเป็นมิตรภาพที่เคลือบแฝงไปด้วยหอกดาบและยาพิษ

สร้นตรีนหมา กุต้องเก็บความรู้สึกใช่ไหม
วันนี้สติกุหลุดมาก กุสั่งคนของกุว่า
ที่หลังนะ ถ้ามันเอาไรมาให้อีก บอกไปเลย ไม่เอาไม่ต้องมาให้แล้ว
กุสั่งไว้ ข้องใจไร ถามกุนี่

น่ารำคาญอ่ะ ขยันและพยายามมาก
มันนานเกินไปแล้วป่ะ
ชีวิตกุก็แสนสั้น จะต้องเสียเวลากับสร้นตรีนหมานี่อีกนานเท่าไร
อยากให้กุตาย เอาปืนมายิงกุทิ้งสิ หอยหลอด
ไม่พอใจอยากให้กุเจ็บ เดินมาจิกหัวกุตบซ้ายหันขวาหันสิ นังโง่
ไปเสียค่าโง่ให้หมอจังไรเท่าไรล่ะฟายยยย
แล้วกุตายไหม ก็ไม่ กุทุรนทุรายไหม ก็ไม่
จะให้กุเสแสร้งแกล้งตอ แหลเป็นคนใจดี พูดดี ตื่นจ้ะ!!!!

....................................
ตอนนี้อะไรๆ มันชัดเจนขึ้น
เพียงแต่ว่า พี่ไม่มีหลักฐานซัพพอตความเชื่อมโยงตัวละครแต่ละตัว
กุต้องทำยังไง ต้องจ้างนักสืบคอยสะกดรอยตามมันทุกๆ ตัวเลยไหม
ถึงจะรู้ว่า มันแต่ละคนเกี่ยวข้องกันยังไง

อย่าให้กุได้หลักฐานมานะ
กุจะตามล่ามันทุกสำนักที่พวกเมิงไปเลย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 8 พฤศจิกายน 2560 3:53:38 น.  

 

#วันที่๒๒๑ ขอกุศลกรรมอันดี..คุ้มครองกัลยาณมิตรให้แคล้วคลาดปลอดภัย.

บางทีใจมันก็ท้อนะ..ที่ต้องมาเจอคนใกล้ตัวทรยศกันเนียนๆ
มันอดคิด ไม่ได้ว่า กุไปทำไรให้เมิง ลูกน้องก็ไม่เข้าใจ
ที่ผ่านมา พี่ช่วยเหลือเขาทุกสิ่งทุกอย่าง ทำไมเขาทำกับพี่ได้

พี่ไม่สนใจหรอก เขาอยากทำอะไรก็เรื่องของเขาแล้ว

แต่พอนิ่งได้... กลับมาคิดอีกที กำลังใจมันก็มา
ตอนที่เราได้เห็นธาตุแท้ๆ ของแต่ละคน
ใคร เป็นยังไง พออะไร ๆ มันเปิดเผย ภาพต่างๆ ทยอยพร่างพรูออกมา
ฉันเคยทำแบบนั้น คนนั้นเคยพูดแบบนั้น
คนนี้เรยแสดงออกแบบนี้ เพราะความที่ไม่ได้สนใจใครเลย มันเลยมองข้าม...ไม่สนใจ ทั้งๆ ที่เห็นทนโท่

หลาย ๆ ครั้ง ที่ปล่อยผ่าน กับคำพูดแปลกๆ หู
หลาย ๆ ครั้ง ที่ไม่แยแส กับการดระทำที่ทะแม่ง ๆ

เช่นวันนี้..
สมชายจะกินอะไร ตะคอกเสียงใส่ลูกน้องอย่างตั้งใจ
(รีบๆ เลยแก เวลาเขาถาม)
แล้วพี่ล่ะจะกินอะไร นางย้อนถามแบบซื่อๆ
"พี่จะกินตรีน" กระแทกเสียงใส่ อย่างตั้งใจ..
"ผมก็จะกินตรีนด้วย" นางตอบแบบจริงใจ

แต่กองเชียร์ที่แอบฟังข้างๆ สิ ดูสะใจที่ลูกน้องผรุสวาทใส่พี่

เมิงจะสะใจอะไรนักหนาแค่กุจะกินตรีน.....ไก่

ตอนใกล้ค่ำ กับคำถามเดียวกัน

วันนี้กินอะไร ...ด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะฟังดูรื่นหู
กุจะกินตรีน จะกินด้วยไหมล่ะ ...ตั้งใจกระแทกเสียงใส่

นางถอดสีหน้าประหนึ่งว่า พูดด้วยดีดี ด่ากรูทำไม

เมิงจะงงไร ...ก็แค่กุจะกินตรีนนนนนน....ไก่

....................

มีอีกหลาอย่าง..หลายสิ่งมาก ให้พี่ได้เฝ้าดู
อยากได้อะไรกุก็จะให้
เมิงมีปัญญามาเอาไปไหมล่ะ

....................

ช่วงนี้ มันเป็นอะไรที่
ศัตรูเก่ากลับมา
เพื่อนเก่าก็กลับมา
ทุกๆ อย่างมันพอเหมาะพอดี
ชีวิตดี๊ดี มีเรื่องให้คอยระวังตัวทุกวันเลย

จะละเลงขี้อย่างเดียวก็ไม่ไหวนะ
เล่าอะไรให้ฟัง
วันนี้จะ หลังจากซื้อกับข้าวให้ลูกน้องทำกินแล้ว
มีลูกค้าเอาส้มโอมาให้ หาเรื่องให้พี่อีกแระ จะทิ้งก็กระไร
วางไว้ก่อน พอรปภ.เวรกลางวันเลิกงาน คนนี้ขาจะกลัวยายเป็นพิเศษ

เรียกตัวไว้ นางทำท่าตกใจ กลัวถูกเอ็ด หรือถามเกี่ยวกับงาน
"เลิกงานแล้วใช่ไหม เอาส้มโอไปฝากแม่"

เป็นครั้งแรกที่เห็นแววตามีความสุขของนาง

มันก็จะดีต่อบรรยากาศหน่อยนะ

ไม่ได้สนใจหรอกว่าใครจะทำอะไรให้เราดีหรือร้าย ช่างมัน
พี่จะใส่ใจสนใจว่า วันนี้เราต้องทำอะไรเพื่อให้ใครมีความสุข พ้นจากทุกข์
เวลาของเรา... ไม่ได้มีมากมาย
ทุกๆ นาทีมีคุณค่าเสมอ.





 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 11 พฤศจิกายน 2560 23:31:32 น.  

 

#วันที่๒๒๒ หาเรื่องใส่ตัวอีกแล้ว
วันนี้เพื่อนนำพาคนๆ หนึ่งมาให้ได้รู้จัก
นางเป็นพวกที่ได้ชื่อว่าถูกกระทำจากสิ่งที่มองไม่เห็นเหมือนกัน
ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของใครเลย

ไม่อยากเล่าให้ใครฟังด้วย...

จริงๆ ที่นี่ก็ไม่อยากเอามาใส่ไว้
ที่ทำอยู่ ระลึกไว้เสมอว่า เราจะเลี่ยงคำ ไม่ไปข้องแวะ
กับพวกมันมากที่สุด
แต่พี่ต้องพยายามสร้างสติ
และการเรียกสติของพี่ วิธีที่ดีที่สุดคือการเขียน
ถ้าเาาเขียนวกวน เขียนผิด เขียนอ่านไม่รู้เรื่อง นั่นกุแย่แล้ว
ถ้าวันไหน เพ้อมาก ก็เครียดมาก
วันไหนไม่เพ้อเลย นั่นเหนื่อยมากหน่อย
แต่ถ้าหายไปหลายๆ วัน นั่นกุต้องหนีเที่ยวแน่นอน

ไม่อยากเอาตัวไปรับรู้ ไม่อยากรับรู้
แต่เราก็สำนึกเสมอมาว่า ทุกคนที่เข้าถึงเราได้นั่นหนักมากแล้ว
ถ้าปล่อยไป ไม่แก้ไข เขาอาจจะบรรลัย จนเสียผู้เสียคน
หรือเสียสติ เสียชีวิตก็ได้ ที่ผ่านมาเป็นแบบนั้น
กุรักใคร กุแสดงความชื่นชอบใคร คนนั้นตาย
จนทุกวันนี้ พี่ต้องปิดกั้นตัวเองทุกทาง เฮ้ยยยย

ตายหลายคน เป็นบ้าคลุ้มคลั่ง
เสียใจนะ แต่บางที บางเรื่อง บางคน เข้ามาในจังหวะชีวิตที่
ตัวพี่เองก็แย่ จะเอาตัวไม่รอด แล้วพี่จะไปช่วยอย่างไรไหว

แต่เคสนี้ บอกเลย ขอรักษาระยะห่าง ปรึกษาได้ แต่ขอไม่นำพา
ถ้าตัวพี่เอง ก็ยังต้องลุ้นวันต่อวัน

สงสารไหม ก็สงสารทุกๆคนนั่นแหละ
ถ้าเป็นไปได้ ไม่อยากให้มีเรื่องแบบนี้อยู่บนแผ่นดินอีกแล้ว
ลูกน้องเล่าให้ฟังว่า ที่พม่า ถ้าทหารพม่ารู้ว่า ใครทำเรื่องแบบนี้นะ
เขาจะไม่สอบสวนว่า ทำดี หรือ ทำไม่ดี พวกที่รู้ว่าทำแบบนี้
ทหารพม่ายิงทิ้งหมด มันคือไม่ดีทั้งหมด
ไม่มีมาแยกว่า สายดำ สายขาว
ก็ดีนะ จะเก็บไว้ทำพ่องเหรอ?

หลายปีก่อน ชอบเช็คเรตติ้งหนังสือตามแผงต่างๆ
ปรากฎว่า สำนักพิมพ์หนึ่งย่านนี้แหละ
มีเรื่องประเภทนี้เยอะมาก หลายเล่ม หลายคน
วางขายเป็นแผงๆๆ หลายแผงด้วย
คิดแล้วขนพองสยองเกล้า นึกสภาพ
แล้วจังไรคนจะล้นเมืองไปเท่าไรแล้ว
ปิดสำนักน้อยไป มันน่าล่าคนเขียนมาเอาผิดด้วย
แต่เสียใจนะ ความผิดอันนี้ได้บัญญัติไว้ในกฎหมายไหม ไม่น่าจะมี

หลายสิ่งอย่าง ที่ถ้าทำผิดที่อื่นผิด ที่นี่ไม่ผิด
เช่นเดียวกัน ที่นี่ผิด ที่อื่นไม่ผิด ปวดใจ

เคสนี้ ไม่ใช่คนไทยด้วยนะ ดีใจไหม
เราไม่ประเทศเดีบวที่มีคนจังไรเว้ย
ต่างประเทศก็มี๊ แล้วที่สำคัญไม่ใช่เพื่อนบ้านซ้ายขวาด้วยนะ
ภูมิใจในความจังไรอันสากลโลกนี้
555555555555555555555555555

ไอ สาสสสสสส นี่เป็นหัวเราะแรกที่เรื่องพวกนี้เข้ามาทักทาย

เห็นใจเขามาก คิดตลอดเวลาว่า เขาต้องหาย
เราจะเป็นปกติที่ดีขึ้นไปด้วยกัน
แล้วพี่ก็ตั้งใจมาตลอดว่า
ขอให้กุศลที่บำเพ็ญมาตลอดเวลานี้
คุ้มครองคนที่รักทุกคนให้ปลอดภัย แคล้วคลาด
อย่าให้มีใครเลยที่รู้จัก หรือไม่รู้จัก ต้องตกอยู่ในสภาพอันทรมานเดียวกันนี้อีก ถ้าเป็นไปได้ จะทำทุกทางให้มันหมดสิ้นสูญพันธุ์หมดคนสืบทอด
หรือเสื่อมจนไม่มีพลัง ฝันมากไปหรือเปล่า

อยากให้ทุกๆ คนเลิกงมงาย.
มันคงจะมี บ้านเราคงจะมีความสุข สงบ สันติ.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 13 พฤศจิกายน 2560 22:48:44 น.  

 

#วันที่๒๒๓ ไม่สนใจแล้ว...จะเป็นจะตายก็เรื่องของเมิง

วันนี้ เริ่มมั่นใจ ขยับจากแน่ใจมาอีกระดับ ว่าความรู้สึกที่มีไม่ผิดเพี้ยน
ใช่ พี่ตัดสินคนจากความรู้สึก จะให้พี่ใช้อะไรก็ในเมื่อหลักฐานมันหาไม่ได้
พี่จะเอาอะไรยืนยันเหรอ ว่าคนใกล้ชิดคล้ายเพื่อนหักหลังเรา

วันนี้จ้ะ...นั่งของพี่อยู่ดีดี
"กินอะไรรึยัง?" ...บวช. พูดสั้นๆ เรียบเสียงหนักแน่น
"หึ บวช พี่กุตายแน่เลย แย่แน่ หึ หึ บวช..." ได้ยินประมาณนี้
แต่ตอนที่ได้ยินคือ คิดว่าเขาพูดถึงคนอื่น เรื่องอื่น กับคนอื่น
แบบว่า เมิงไม่ได้อยู่ในสายตากุแล้วไง

แต่พอมาย้อนคิด เออว่ะ มันพยายามชวนกุกินอาหารอีกแล้ว
ตื่นมา จำความฝันไม่ได้ แต่พอนั่งสักพัก คิดทบทวน มันก็ค่อย ๆ เรียบเรียงภาพที่เห็นได้ ช่างน่ากลัว แต่กุไม่กลัว จะทำไม

ฝันเห็นนาง นางเอาน้ำมะพร้าวที่ใส่ในถุงรัดหนังยางมาให้พี่กิน
โดยฝากอีกคนมาให้ ในฝันนั้น พี่กำลังจะอาบน้ำ แต่ห้องน้ำแคบมากจนบีบอัดตัว นางมาตามดูว่ากินหรือยัง
ในฝันคิดว่า ทำยังไงดีฟร่ะ ก็ไม่ได้อยากกิน พอทำท่าจะกินแล้ว
ถุงมันก็ดันแตกซะก่อน ดีใจจัง รอดตัวไป

ตัดฉาก เดินลงสะพานลอย ชิดขวา มีคนเดินสวนมาทางเดียวกัน จะชนเรา ให้เราหลบ กุไม่หลบ ทำไม นี่มันทางที่ถูกต้อง กุเดินถูกทางแล้ว
คนพวกนั้นทำท่าจะด่า จะหาเรื่อง
แต่นังยายในฝันชิงอ้าปากด่ามันก่อน
แหกตาดูมั่งกุชิดขวา กุถูกแล้ว เมิงนั่นแหละต้องหลบกุ รู้ซะมั่งอะไรถูก อะไรผิด เอออ กุด่าเสร็จก็รีบเดินๆๆๆๆๆๆๆ

ภาพที่เห็นเหมือนกำลังไปไหน เหมือนวิ่งขึ้นตึก
แต่วิ่งๆๆๆๆ ไป ในกลายเป็นบันไดวน ที่สร้างกลางอากาศและยังสร้างไม่เสร็จ วิ่งจนเกือบสุดทาง
พอมองเห็นว่า ทางข้างหน้า ถ้าก้าวต่อไป กุตกลงไปกลางอากาศตายแน่ๆ
พี่ก็เลย ค่อยๆ ถอยขาหลังหย่อนตัวลงทีละก้าว ๆ ๆ ๆ
จนรู้สึกตัวเองว่า ปลอดภัยแล้ว นั่งหอบอยู่นาน
สักพัก เหมือนมีใครจะพาไปไหนอีก แต่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
นี่ถ้าไม่มีใครโทรปลุก กุจะไปถึงไหนฟร่ะ

นางพูดกับพี่ราวกับว่าผิดหวังมากที่รู้ว่าพี่ถือศีลอด
นางทำตัวประหนึ่งตนเองเป็นมารร้าย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ตลอดมาที่พี่พลาดๆ เก็บวันได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
ก็เพราะนางนี่แหละ ที่ชวนหาเรื่องกิน และชวนให้พี่ออกนอกกรอบตัวเอง
และกุก็เลวเอง โง่เอง พลาดเอง
และเพิ่งนึกออกเอง ปกติถ้าเพื่อน หรือใครรู้ว่าวันไหนพี่บวชนะ
เขาจะออกห่าง ไม่มีมายั่วยุ ให้ละ ให้เลิก ไม่มีใครแสดงออก
อยากรู้ว่า พี่จะกิน หรือไม่กินอะไร แม้แต่แม่กุ ยังไม่แสดงความเป็นห่วงเป็นใยกุขนาดนี้เลย เพราะเขารู้ไง อินี่มันหาแหลกเองได้
อินี่มันแหลกไม่เหมือนชาวบ้าน อินี่มันขี้รำคาญ
จะมีแต่นางนี่แหละ...แม้ ช่างปรารถนาดีต่อกุซะจริงจัง
ฝันไปก่อนนะเมิง

กุบอกแล้ว ว่ากุขี้รำคาญ
กุมีเรื่องกับใครได้ไม่นานหรอก พอไม่สนุก เดี๋ยวกุก็ปิดเคสแระ หอยหลอด

ตอนนี้นะ ถามว่า ยังอยากรู้อีกไหม ว่านางเชื่อมโยงกันยังไง
ไม่แระ จะเป็นจะตายเรื่องของเมิงเถอะ
เสือกมาทำกุก่อน เสือกมาเล่นกุทำไม
จะทำร้ายกุ ไม่เสือกสืบให้รู้ก่อนล่ะ ว่ากุมีดีกรีความหนังเหนียวแค่ไหน

หน้าสร้นตรีนอย่างกุเนี่ยนะ บอกไรให้ เดนตาย...
เคยรู้จักป่ะวะ เดนตาย นั่นแหละดีกรีความหนังเหนียวของกุ
ประสาทแดรกแล้วก็ไปรักษาสิไป๊ จะมาหลอกลวงโป้ปดหลอกใช้คนอื่นทำไม

ตอนแรกๆ ก็โมโหนะ อะไรวะ กุอยู่ของกุดีดี กัดกุอยู่ได้
กัดไม่เข้าแล้วยังเสือกจะไม่ปล่อย ตอนนี้รู้สึกสงสารนะ
สงสารแต่ไม่เห็นใจ

เข้าใจคำว่า แก้สั่วๆ แก้มั่วๆ ของเขาแล้ว
นี่ขนาดกุแก้แค่สั่วๆ เมิงทุรนทุรายปานนี้เลยเหรอ

จะเล่นขี้ ก็เล่นไปเหอะ กุไม่เอากะพวกเมิงด้วยแล้ว
ไปเล่นตรงโน้น ไปเล่นไกล ๆ
ถ้าพวกเมิงไม่ไป ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวกุไปเอง

จบเรื่องนางพวกจังไร

ต่อไปเป็นเรื่องผีพนันบอล ลูกน้องพี่
บอกนางว่า จะตบผีให้ ตบเมิงด้วย
เผลอไม่ได้ เผลอเป็นเล่น เบิกเงินตลอด แต่ช่วงนี้กุทำเป็นจน
ก็ดีเหมือนกัน จนไง ไม่มี ไม่ให้
เขามาสารภาพว่า เมื่อก่อน พี่เขยเล่นแล้วเขาเอาไปพูดเกินจริง
จนมันเข้าตัว ส่วนพี่เขยก็ดีขึ้น เลิกได้ เป็นคนดี
พี่เลยแนะนำว่า ไปขอโทษเขาซะ หาโอกาส
บอกเขาว่าเราเสียใจ สำนึกแล้ว ขอโทษ

แล้วเราก็เลยคุยกันเรื่องความดี ความเลว
เอาความเลวของตัวเองเกี่ยวกับการพูดมาคุยอวดกัน
จะได้หาทางแก้ไข

เคยบอกนะว่า เหยียบที่สองร้อยแล้วจะลด ละ เลิก หยาบคาย
ยังทำไม่ได้ แต่จะพยายาม
ทุกวันนี้ เวลาอยากด่าใคร จะพูดว่า "พูดดี ทำดี" เพื่อดึงสติตัวเอง

ผ่านไปอีกวัน ...

น้องเอาบุญมาบอก ต้องพยายามไปให้ถึง
ไปทำอะไร เพื่ออะไร ไม่รู้
รู้แต่เมื่อรู้แล้วก็ต้องไป

ชีวิตพี่ก็แค่นี้แหละ ..


 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 15 พฤศจิกายน 2560 2:10:13 น.  

 

#วันที่๒๒๔ ภาวะยากต่อการตัดสินใจ

อยากได้น้ำมนต์มาให้ลูกน้อง นางไปหาเองก็ไม่สะดวก
ด้วยหนึ่งคือไปไม่เป็น สองเป็นต่างด้าว
ยังไงพี่ก็ต้องไปเอง ไม่พาไปทำนางก็จะไม่ได้ทำ
ของที่ใครๆ ให้มา และที่เก็บไว้ใช้ เราก็ใช้กันจนหมดแล้ว

ตอนแรก เป็นห่วงนางมากสุด
เพราะนางเป็นคนใกล้ตัวคนใหม่ที่เพิ่งเข้า
กลัวจะพลาดเป็นไรแล้วแก้ยาก บ้านอยู่ไกล
พี่เลยหาของคุ้มกันนาง

แล้วกุนี่นะต้องหาพระให้เด็กใส่ กุจะไปหาจากไหนล่ะ
เมื่อก่อนเวลาทำไปทำไรดีดีนี่หยิ่ง มีคนให้ก็ไม่รับ
รับมาก็ไม่ได้ใช้
ของดี มีคนให้มาเยอะนะ ให้มาพี่ก็ให้ออกไปไม่เก็บไว้เลย

พอต้องการจริงๆ เอาฟร่ะ เมิงเอานี่ไป
พระเจ้าอยู่หัว รัลกาลที่๙ เพิ่งได้มาหมาดๆ เลย
บารมีล้นเกล้าฯ เอ็งเอาไปห้อยคอ
เอานี่ไปอีกเดี๋ยวขลังไม่พอ พระสังฆราชองค์ก่อนที่สิ้นไปแล้ว
แขวนรวมกันเป็นพวงเบ้อเร้อกับเชือกลายไตรรงค์
พอเจอน้องอีกคน พี่เลยถามน้องให้ว่า มีไหม พี่ขอเช่าถูกๆ ยืมให้เขาใส่
น้องเลยจัดให้ เอารวมกันดูน่าอุ่นใจ 55555
กุศโลบายคือ เมื่อเราเชื่อมัน เด็กก็จะเชื่อมั่น
ใครเห็นก็จะขำขำหน่อย
ไมอ่ะ .. พี่เล่าให้เขาฟังว่า สองคนที่อยู่ในรูปนั้นคือใคร
มีพระคุณต่อประเทศไทยอย่างไร นางยิ่งดีใจที่ได้รับ
นางเกิดศรัทธาจากตัวเอง ภูมิใจที่ได้รับ ภูมิใจที่ได้รู้จัก

และทั้งสองรูปพี่ได้มาจากพระทั้งคู่
รูปหนึ่งพระอาจารย์ให้มา
อีกรูปหนึ่งได้มาตอนไปขอขมาท่าน เพราะรับข้อมูลมาผิด
จึงเข้าใจผิด และคิดไม่ดีต่อท่าน พอท่านสิ้นได้ไม่กี่วัน
ฝันเห็นท่านมาหา ไม่พูดอะไร ทำหน้าน้อยใจ เหมือนกับจะร้องไห้
ใจไม่ดีเลย พี่เป็นคนที่ฝันเห็นแบบนี้บ่อยๆ โดยไม่เข้าใจเหมือนกัน
กุเกี่ยวอะไรกับเขาด้วยฟร่ะ
เวลาเราไม่สบายใจ ตกอยู่ในวิบากกรรมหนักๆ
มันจะเห็นว่า ท่านๆๆๆ จำพวกนี้ เรียกให้เข้าไปคุยอยู่เสมอ

สอนมาเป็นคำพูดให้สำเหนียก พยายามไปไล่ดูว่า หนีงสือเล่มไหน
ที่มันเขียนคำพวกนั้นไว้
"ตั้งสติให้มั่น อยู่นิ่งๆ แล้วทุกอย่างจะผ่านไป"
คำนี้ พระแก่ๆ ถือไม่เท้ามายืนชี้นิ้วบอกให้มองไปยังเรือที่โคลงเคลง
ในฝันนั้นพี่ก็ลองนิ่ง แล้วเรือนั้นก็นิ่งจริงๆ คืออะไรไม่รู้

"ไม่ใช่เรื่องของเรา อย่าไปยุ่ง" เออบอกแบบนี้ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่
งงหนัก

ล่าสุด "มานี่ซิ" กำลังจะเดินเข้าไปแต่ตื่นก่อน

พี่ไม่เข้าใจหรอกว่า เหล่านี้คืออะไร พี่โง่!!!!

กุโง่ กุมืดบอด

ไม่ใช่เรื่องดีนะ พี่ลำบากใจ พี่เป็นทุกข์
สิ่งที่ฝัน กับปัจจุบันที่เราเป็น มันไปด้วยกันไม่ได้
ของเราคือของเรา ของท่านคือของท่าน
จะเอามารวมกันได้อย่างไร

แต่เชื่อไหม ใครบอกบุญ พี่ก็ไปหมดอ่ะ
ไปทั้งๆไม่รู้ว่าจะไปยังไง จะไปทำอะไร จะไปเพื่ออะไร

ให้ใครรู้ก็ไม่ดี ขี้เกียจจะตอบคำถาม
หาคนไปเป็นเพื่อนก็แสนยากเย็น

เมื่อก่อนยังมีนาย เดี๋ยวนี้ให้นายรู้ก็ไม่ได้
มากมายไปด้วยคำถาม "ไปทำไมอ่ะ ทำไมต้องไปอ่ะ ทำกับพระเจ้าได้ลงคอ" เยอะคำพูดมันเยอะ

ทำไมป้าเป็นคนแบบนี้อ่ะ

ปักหมุดไว้ก่อน...
ช่างมันเถอะยาย
ใครจะสงสัย ใครจะไม่เข้าใจก็ช่างเขา
กุเข้าใจยายคนเดียวก็พอ จบนะ.

ถ้ามันจะไม่รู้ ก็ไม่ต้องไปแสวงหาให้ได้รู้
ถ้ามันจะไม่เข้าใจ ก็ไม่ต้องไปพยายามยัดเยียดทำให้เข้าใจ
ไปมันทั้งไม่รู้ ไม่เข้าใจ แต่ขออย่าลังเลสงสัยจนขาดความบริสุทธิ์ใจ
ในการไปก็แล้วกัน
ถ้าเชื่อว่า ที่นั้นมีประโยชน์ต่อผู้อื่น เหตุผลเท่านี้ก็น่าจะพอมั้ง
ส่วนมันเกี่ยวอะไรกับกุฟร่ะ ไม่รู้ก็ได้

บางทีการไม่รู้ อาจจะเป็นความโปรดปรานอย่างหนึ่ง
เพราะถ้ารู้แล้ว มันอาจจะเพิ่มความลำบากใจ หรือสับสนขั้นรุนแรง
รู้แล้วมีโอกาสเป็นแบบนี้ ไม่รู้เสียดีกว่า.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 15 พฤศจิกายน 2560 10:02:38 น.  

 

#วันที่๒๒๕ หายใจเข้าลึก หายใจออกยาว

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น สุดท้ายแล้ว เรายังคงหายใจ

แอบคิดว่า ผู้ช่วยเรากลับบ้านไปแล้วกลับมาจะดีขึ้น
นางกลับมาด้วยทำท่าจะตายเสียให้ได้
พร้อมกับข่าวว่า มีคนเตือน ว่าเขาหมายเอาชีวิตเราทุกคน
"เมิงตายก่อนเลยไอสัส"

ทำไมต้องเอาชีวิต นางตอบว่า ก็จะเอาไปอยู่ด้วยไง
แค่คิด มันก็ควา ยแล้ว

ถึงกุจะต้องตายไป กุก็มีทางของกุ
ซึ่งอย่างไรเสียกุก็ไม่อยู่กับเมิงเด็ด

"สำเหนียกไว้...ตอนเป็นคนโง่อย่างนี้ไง
บุญไม่เคยคิดจะทำสร้างสมบารมี
พอตายไปเป็นผี เลยต้องไปเป็นทาสรับใช้เขา

กุ ต้องช่วยพวกเมิงเหรอ
กุเตือนทุกครั้ง หลายครั้ง ไม่เคยคิดจะฟังกุหรอก

ตัวใคร ตัวมัน กุบอกเลย
อยู่กับกุ อย่าควา ยให้มันมากนัก
ถึงเวลาให้เขาจูง
ถึงเวลาให้เขาฆ่า
เกิดเป็นคน หัดทำบุญ เตรียมเสบียงกันบ้าง

มาขู่เอาชีวิตกุ เมิงเป็นพระเจ้าหรือไง
ไปตายนะ แล้วเกิดมาใหม่
ต่อให้กุพลาดท่า เสียที จนตาย
กุก็จะตายอย่างมีศีล
มีศรัทธา มีที่จะไป และกุก็ยินดีพร้อมใจในระดับหนึ่งด้วย

โกรธเล็กๆ ต้องระงับอารมณ์ตลอดเวลา

เมื่อวานมีคนถาม ว่าไม่กลัวเขาจะไปเหรอ
ไม่ได้คุยกันเลยเหรอ
กุนะ อยากให้มันไปใจจะขาด
กุไม่ใช่คนที่ไม่คุย
กุเป็นคนแรงๆ ปากหมาๆ ปกติ
กุไม่อยากกระทำใครก่อน
กุยังรอ ให้มันพูดออกมาก่อน เพื่อจะมีความชอบธรรมในการสอบสวน
หลักฐานกุครบ
ข้อสงสัยกุเพียบ
แต่ด้วย คำสั่งเสีย ที่พ่อเราบอกให้เราสามัคคี ให้เราปรารถนาดีต่อกัน
กุเลยต้องทน มันคงมีความจำเป็นที่จะทำแบบนี้

ทำมาเป็นเจ็บตรงนั้น แทงตรงนี้ ปวดแขน ไม่ขี้
อั่ยควั่ย โง่ฉิกไห ใครเขากลัวเมิง
หน้าอย่างกุ กลัวตาย ตายห่าแระ สัสนรก.

โกรธเล็กๆ ขนาดนี้ แต่กุต้องอดทนใช่ไหม
กุต้องพูดดี และทำดีด้วยใช่ไหม
แต่พระท่านไม่ได้บอกนะ ว่าให้กุเขียนดีดี พิมพ์ดีดี
แฮ่ ช่วยไม่ได้ อ่านหนังสือออกไหมล่ะพวกเมิง อิผีโง่ ดักดาน
สันดานชั่ว อยากได้บุญ อยากหลุดพ้น
คุยกะกุดีดี ก็ได้ เมิงจะทำร้ายกุ กับบริวารกุทำสร้นตรีนหมาอะไร

อิผีโง่ แค่อยากไปเกิด ไม่มีปัญญา
โว๊ะ กุต้องเมตตาพวกเมิงใช่ไหม?

เวรกรรม...

ตั้งใจดีดี กุจะเบิกบุญให้

ข้าพเจ้า ขออุทิศบุญบารมีที่ข้าพเจ้าได้ฝึกฝนบำเพ็ญเพียรมาทั้งหมด
และกุศลแห่งความตั้งใจในปัจจุบันและอนาคตอันใกล้นี้
ให้สรรพวิญญานทั้งหลาย ที่รายล้อม ทั้งที่อาฆาต และไม่อาฆาต
ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก ขอให้ท่านทั้งหลายเหล่านั้น จงได้รับบุญอันนี้ด้วยเถิด.


...........................................

ไปซะ...ต่อไปนี้
ใครทำอย่างไร ได้อย่างนั้น.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 16 พฤศจิกายน 2560 5:01:06 น.  

 

#วันที่๒๒๖ ผ่านไปได้อีกวัน

ช่วงนี้ ยังไม่ค่อยดีนัก เมื่อวานเหนื่อยหอบ
ไปกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อน เจอแกงส้มชะอมกุ้ง ผัดผักรวมมีกุ้ง ต้มยำโป๊ะแตกก็มีกุ้ง ทั้งๆ ที่ไม่ได้กินกุ้งเลยแค่น้ำแค่นี้เอง
กลับมาเข้าเวรต่อ ไม่ได้นอนอีก ดีนะได้ปีนชั้นเก้าเจออากาศดีดี
เลยรอดตัวมาได้

ลุ้นอาการกันตัวโก่ง กว่าจะผ่านวันแต่ละวันมาได้.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 17 พฤศจิกายน 2560 19:08:45 น.  

 

#วันที่๒๒๗ สู้สู้นะยาย

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 19 พฤศจิกายน 2560 21:35:40 น.  

 

#วันที่๒๒๘ ก้าวไปอีกขั้น

หลายวันมาแล้ว .. ที่ฝันแปลก ฝันเหนื่อย และเหมือนว่าจะไม่ดี
ไม่เข้าใจ แต่ช่างมันเถอะ
พี่รู้แต่ว่า บริวารพี่มีมาก ทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต
ข้าพเจ้าขอขอบใจท่านทั้งหลาย ที่มาให้กำลังใจ
มาคอยส่งกำลังใจ มาคอยรอวันแห่งการสิ้นสุด
ไม่อยากจะพูดคำมั่นสัญญาเลย เอาเป็นว่า เราจะพยายามให้สุดทาง
เท่าที่จะทำได้ก็แล้วกัน

อย่าแสดงออกให้มันมากนัก เอาแบบนี้
ทีหน้าทีหลัง ต้องการอะไร รายงานตัวกันก่อน
โอย ปวดกบาล....

เอาแต่พอประมาณนะ ท่านๆ นะ มากเกินไปก็แบกรับไม่ไหวนะ

กุเนี่ย แข็ง แรงไม่มี โรคภัยก็เบียดเบียน
กุยังจะมีแรงพอไปทำอะไรให้ใครเยอะแยะล่ะ ไม่มีแล้วเรี่ยวแรง
รอดตายมาได้นี่ก็บุญถมที่ไปแล้ว

............................
หายใจเข้าออกลึกๆ ยาว ๆ ไปเลยยาย
เพิ่งเข้าใจ ว่าทำไมถึงช่วยนางไม่ได้
ชั่งใจอยู่หลายครั้ง จะมีวิธีบอกนางอย่างไร
แต่ด้วยตัวพี่เองก็จะเอาไม่รอด
แล้วพี่จะไปช่วย ไปยุ่งกับเขามากได้ยังไง
กุสับสนตัวเองรุนแรงมาก
จริงๆ แล้วมันน่าจะคุยกันได้
ถ้าเขาสองคน เป็นคนชนิดเดียวดีบพี่นะ
พี่จะไม่มานั่งคิดอะไรแบบนี้เลย
แต่เพราะคนสองคนนี้ เป็นพวกอัธยาศัยดี คุยดีได้กับทุกคน คือไร
แทงข้สงหลังกุได้เนียนๆ จะตายห่าอยู่แล้ว
กุยังไม่รู้ตัว แล้วไงอ่ะ เป็นกุอีกเหรอ ที่ต้องช่วยคนพวกนี้
กุอีกเหรอที่ต้อง มีเมตตากับคนที่เห็นกุก้าวพลาดไม่ได้
กุอีกเหรอ ที่ต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว ไม่นะ

วันนี้เด็กถามพี่ว่า ทำไมทุกคนดูอารมณ์ไม่ดี โมโห
แล้วทำไมพี่ไม่โมโหบ้างเหรอ?

เคยเห็นเวลาพี่โมโหบ้างไหมละ
ฟังได้ไหมล่ะ แต่ละคำที่หลุดออกมา
สกิลการด่าพี่ไม่เหมือนชาวบ้านเขาหรอกนะ
กุด่าที ไม่ต้องมาเผาผีกันเลย

เวลาใครทำให้พอใจ พี่ก็ยิ้ม
เวลาใครทำให้ไม่พอใจ พี่ก็ยิ้ม
เวลาใครด่าพี่นี่โคตรชอบ กุจะหัวเราะชอบใจ
บางทีคนด่ามันหัวเสียเดินกลับไปเอง
กุทำได้ยังไง ...ก็ไม่รู้นะ... เป็นมาหลายปีแล้ว


ช่างมันเถอะเนอะยาย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 20 พฤศจิกายน 2560 3:22:55 น.  

 

คงจะนอนไม่ได้...ถ้ามันยังค้าง ๆ คา ๆอยู่แบบนี้
ค่อย ๆ ย้อนไปนะ
เมื่อคืน ตอนนั่งพิมพ์ ข้างบนอยู่ สะลืมสะลือ แล้วมันเหมือน
หลุดความคิดหนึ่งแว่วมาว่า
"ได้ตังค์มาสามพัน รับมาสามพัน"
โดยไม่มีที่มาที่ไป อะไรคือสามพัน????

เมื่อวานกลับบ้าน มีข่าวใหญ่ฆ่ากันตาย เป็นคนบ้านเดียวกัน
พี่เขย น้องเมีย แย่งผญ.คนเดียว เพิ่งเข้าใจความหมายของผีตาโบ๋ก็ตอนนี้เอง คุยกันสักพัก แม่บอกว่าให้ชวนของที่บ้านไปช่วยหาของไม่ดีที่มีคนนำเข้ามา

พี่บอกแม่ไปว่า ชวนทำไม ที่นั่นก็มี แกเลยบอกย้ำว่า บอกเขาซะ ให้เขาช่วยพาไปหา

ใจมันก้ำๆ กึ่งๆ อยากรู้ก็อยาก กลัวคุยกันไม่เข้าใจ กลัวเราไม่รู้จักเขา
กลัวอะไรเยอะแยะวะคะ

ย้อนไปตอนกลางคืน...ฝันเห็นบ้านพี่สาว คนมากมายไม่รู้จักใครสักคน
เหมือนเขารอ รออะไรสักอย่าง ที่พี่ต้องทำให้พวกเขา
ดูเราวุ่นวาย ดูลำบากมาก พอรู้สึกตัวขึ้นมา
ความรู้สึกมันฟ้องว่า ที่นั่นเขารอให้เราทำบุญ

ย้อนไปก่อนจะกลับบ้าน นั่งคุยกัน พี่บอกลูกน้องว่า
ถ้างานพี่เสร็จ พี่จะเชือดวัว เชือดแพะ ไก่ไม่ต้องนับ ขนมไม่ต้องนับ
ยังงง ๆ กับตัวเองว่า ต้องทำอะไรบ้าง

ย้อนไปอีก .. วันนั้นทั้งวัน มีแต่คนมาบอกว่า
ไปดูดวงทำนายทายทักมา แล้วมีแต่คนฝากมาเตือนว่า
เขาจ้องจะเอาชีวิตพี่ .. กุไม่ได้กลัว ไม่ได้ตกใจอะไรเลย
ไม่ได้เก่งอะไรหรอก กุรู้อยู่แล้วว่าคนจังไร ทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว

ย้อนกลับไปอีก วันนั้นเป็นวันโกน พี่โอเค แต่หล่อนไม่สบาย จวนแย่เต็มที

ย้อนกลับไป เริ่มต้นฝันแปลกๆ ช่วงนี้ชีวิตมีลุ้นตลอด
ตื่นก็ต้องลุ้น จะนอนกุยังต้องลุ้น

พอแล้ว ...จะหลับ เพื่อจะได้ ไปงงต่อได้อีก.

เมิงมีแต่ผู้คนๆๆๆๆๆๆๆ เหตุการณ์ๆๆๆๆๆๆๆ
แต่ไม่เชื่อม ไม่อธิบายให้กุเลย กุจะรู้เรื่องได้ไงฟร่ะ
ไปฝันเอาใหม่ดิ๊ เอาชัดๆ หน่อย แต่ไม่ต้องยาวมากนะ กุจะนอนแป๊บเดียว.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 20 พฤศจิกายน 2560 8:08:43 น.  

 

พี่ไม่ได้ใจร้อนนะ..แต่ขี้เบื่อ ไม่ชอบเสียเวลากับอะไรนานๆ

มาถึงวันนี้ คงไม่ต้องไปสืบเสาะแสวงหาหลักฐานอะไรอีกแล้วล่ะ

คงถึงเวลา คงหมดบุญกันจริงๆ ที่เขาว่า หมดบุญต่อกัน
เป็นเช่นนี้เอง อย่าถามต่อว่าใคร หมดบุญกับใคร

ย้อนดูอะไรหลายๆ อย่าง ตั้งแต่มือขวาพี่ออกไป
พี่ก็ไม่เคยให้ความสนิทกับลูกน้องคนไหนอีก
ตำแหน่งที่เราใช้เรียกเขาติดปาก ก็ไม่เคยไปใช้กับใคร
เรื่องนี้ มันไม่มีใครผิดใครถูก เพราะต่างคนต่างยืนยันตัวตนว่าเป็นคนดี
จะมีก็แต่นังยายเองคนเดียวนี่แหละ

"กุไม่ใช่คนดี และกุก็ไม่มีวันจะเป็นคนดีชนิดอย่างนี้เด็ดขาด"

กุยอมสารเลว กุมันคนเลวร้าย ปากจัด
สันดานไม่ดี หน้าสร้นตรีน
กุมันคนไม่มีใครคบ เอ้ยยย เอาดีๆ
กุมันคนไม่เอาใครก็ได้สัส

กุไม่ดีอ่ะ กุผิดอยู่คนเดียว
แต่อิสร้นตรีนหมา กุสารเลวขนาดนี้ เผือกจะมาวุ่นวายกับกุทำไมอีก
ไม่พอใจอะไรก็แยกย้ายออกกันไป

กุง้อเมิง ออดอ้อนเมิงให้อยู่กันอ่อ

อิหอยหลอด สนุกสนานนักรึไง

แหม่ นังคนดี นังคนมีน้ำใจ
นังคนปากหวาน นังคนมีเสน่ห์
เมิงจะสร้นตรีนหมาอะไร ก็พ่องพวกเมิงเหอะ
ช่วยไปมีกันไกลๆ สร้นตรีนกุหน่อย
กุชักจะอดทนเก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหวแระ

เมิงรู้ กุแรง
เมิงรู้ กุตรงมาก
เมิงรู้ กุไม่ได้หูเบา ปากพล่อย
สงสัย กุไม่เคยบอกเมิงเหรอ
ว่า กุเกลียดคนไม่จริงใจ กุเกลียดคนตอแหล

บางวันนะ กุเกลี๊ยดเกลียดตัวเอง อิสัส
อยากจิกหัวมาตบ จิกหัวมาด่า
แต่ก็ต้องเก็บกลั้นเอาไว้
สงสารเขา กลัวเขาไม่เข้าใจ
กลัวเขาเถียงไม่ทัน
กลัวเขาเครียด
กลัวเขา ไม่มีความสุข กลัวเขามองหน้ากุไม่ติด
กลัวบรรยากาศเสีย
กลัวจะทำให้คนอื่นร้อนใจ
กุกลัว สารพัดอย่าง
แต่กุเสือกลืมไปว่า

แล้ว ความรู้สึกของกุล่ะ
กุถูกกระทำมากี่ครั้งแล้ว
กับเรื่องไม่ดี ที่แว่วมาเข้าหู ไอสาสสสสสสสส

ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว กับคนที่ค่อนข้างจะไว้ใจมาก

แต่ทุกๆ ครั้ง กุก็ปล่อยผ่าน ไม่เคยเก็บอะไรใส่ใจเลย
อยากพูดสร้นตรีนหมาอะไร ก็พูดๆๆๆๆ ไปเถอะ
ถ้าการได้สำรอกความคิดเห็นออกมาบ้างจะทำให้พวกเมิงมีชีวิตที่ดีขึ้น
มีความสุขมากขึ้น

กุรู้ กุผิด กุปากไม่ดี กุเลว
แล้วไงอ่ะ กุทำอะไรให้เมิงเดือดร้อนกันเหรอ

?????????????????????????????????????????

กุให้เวลา กุให้โอกาสพวกเมิงพิจารณาตัวเองเพื่อจะเคลียร์ตัวเอง
นานนับเดือนแล้วนะ
กุรอให้ถาม ก็ไม่ถาม
กุถามเมิง เมิงบ่ายเบี่ยงไม่ตอบตรงๆ

ต่อไปนี้นะ รอกุแป๊บบบบบบ

กุไม่ยื้ออะไรอีกแล้ว

ไม่ถาม ไม่พูดตรง ไม่แสดงความจริงใจกับกุ

ได้ ได้เลย เมิงเลือกกันเอง
ว่าต้องการแบบนี้
แต่อย่ามาหวังนะว่า
กุจะให้ทุกอย่างเงียบๆ ไปแบบนี้

กุมันคนเลวร้ายไง ทั้งเลวทั้งร้าย
กุจำเป็นต้องรักษามารยาทอะไรอีกเหรอ
ไม่นะจ๊ะ อย่าเข้าผิดอิควั่ย

อยากโง่ไปโง่ที่อื่น
อย่ามาใช้มุกตอแหล ไม่รู้ไม่เห็นทำเป็นอินโนเซ้นส์

จะมีเรื่อง ก็ต้องมี
กุอยากเอาเรื่อง ทำไม ข้องใจอะไร

เป็นเรื่องปกติของกุป่ะ ที่กุจะมีเรื่องกับใคร
ก็กุปากไม่ดีนิ จำเป็นต้องแคร์

แม่กุ กุยังด่า อิสลัด จะเก็บเมืงไว้ทำพ่องไหมอ่ะ

อยากรู้ป่ะล่ะ พวกเมิงพลาดอะไร กุถึงขึ้นได้อย่างนี้

อิควั่ย อยู่กันมาตั้งหลายปี เมิงไม่รู้สันดานกุเหรอ
กุเกลียดคนประเภทไหน
พวกเมิงบกพร่องเรื่องความจริงใจและความรับผิดชอบไง
อย่ามาแกล้งโง่

จะด่ากุ จะว่ากุ บอกกุตรงๆ ก็ได้
ไปเสี้ยม ไปเสือกพูดตรงโน้นที ตรงนี้ทีทำไม
น่ารำคาญ เวลาใครเขาคาบข่าวมาฟ้องกุว่า เมิงเป็นแบบนี้ๆๆๆๆ
แทงกุข้างหลังสนุกกันมากนักรึไง

พูดให้กุดูไม่ดีอ่ะ แล้วกุเคยแคร์ไหม กับคำพูดของพวกเมิง

ผมกุ ที่เคยดึงไป เอาไปทำอะไร?
เสื้อกุ ที่เอาไปแล้วบอกว่าได้แล้ว ยังอยู่ไหม เอามาคืนกุด้วย
ส่วนของแดรกที่เอามาให้ เอามากินกันเนี่ย เสียใจด้วยนะ
ทำเหี้ ยไรกุไม่ได้ ฝากความเสียใจไปให้คนที่ขาหลอกใช้เมิงมาด้วยนะ

รักเขานี่ พี่สาวเมืงอ่ะ กุเพิ่งรู้นะ ว่าเมิงเคยมีพี่สาวกะเขาด้วย

ส่วนพวกเมิงอ่ะ ...ตั้งสติ กันหน่อย อิหอยหลอด
เมิงไม่รู้เหรอ ว่าวนเวียนๆๆ กับคนประเภทนี้ ชีวืตเมิงจะมีแต่หายนะนำพาแต่ความเสื่อมเสนียตจัญ ไร โง่จริง หรือแกล้งโง่กันวะคะห๊ะ

กุต้องมีเมตตากับพวกเมิงเหรอ และ
กุต้องมีความปรารถนาดีกับพวกเมิงด้วยเหรอ

กับคนที่มันจ้งแต่จะทำร้ายกุนี่นะ

เหนื่อยและเพลียใจ
ช่วงนี้ฝันเห็นในหลวงรัชกาลที่๙ ทุกวัน คิดถึงจัง..



 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 22 พฤศจิกายน 2560 3:11:45 น.  

 

เช้าวันนี้...ได้รับการติดต่อกลับจากคุณคนที่เคยส่งข้อความไปขอความช่วยเหลือ อย่างสับสนที่สุด.

บอกไม่ถูกว่าตนเองรู้สึกอย่างไร
อยากหลุดพ้น ก็อยากนะ
แต่พี่ก็ไม่ได้เคียดแค้นอะไรนักแล้ว แค่รำคาญเท่านั้น

ที่ต้องการที่สุดคือ ไม่อยากให้ใครเดือดร้อนกับเรื่องแบบนี้ด้วยกัน

เอาจริง ๆ นะ อยากทำร้ายเรา ไม่พอใจเรา
เดินมาบอก มาพูดกันดีดีก็ได้ล่ะไหม
ไม่พอใจกุ อยากทำไรกุ ก็บอกกุ
ไม่ต้องไปใช้หมอสร้นตรีนหมาหรอกไหม

ทั้งผี ทั้งคนโง่พอกัน
อยากทำชั่ว ยังมีหน้ามาโง่อีก

แต่ ก็ยังมีแต่..
มันยังมีบางสิ่งที่ยังไม่ค่อยจะเข้าใจ้เท่าใดนัก

ที่คิดว่า..ต้องหาโอกาสไปทำความเข้าใจให้ได้

ทุกอย่างมีกฎของมัน.

ไม่มีใครทำอะไรให้ใครฟรีๆหรอก พี่เชื่อแบบนี้
ความสับสนรุนแรงมาเพราะแบบนี้แหละ.

รอดูกันต่อไป...

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 24 พฤศจิกายน 2560 0:13:22 น.  

 

ความกลัว ทำให้เสื่อม
แล้วพี่ต้องกลัว เมิงด้วยเหรอ

เมื่อวาน รู้สึกเพลีย ๆ จิตจวนจะตกริบหรี่เต็มทน
ทำงานไม่เลย ต้องพักอย่างเดียว
ไปแอบงีบสักพักใกล้จะสว่างแล้ว

หลับแบบเคลิ้มๆ
ฝันเห็น พระพุทธรูปใสๆ สีเขียวๆ เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่มาก
พอเหมือนจะมีแสงสว่างก็สะดุ้งตื่น

ลุกขึ้นอีกทีก็สว่างแล้ว

ออกมานั่งข้างหน้าโซฟา
เห็นเหมือนตัวตะขาบ แต่เล็กกว่าเยอะ ไต่มาทำท่าจะกัดขา
พี่เพ่งมองมัน หมายจะเหยียบให้จมตรีน
แต่มันกลับหลังหนีไปพลางตัว

รออยู่นาน ไม่ออกมาสักที พี่ก็ไปขยับที่พลางตัวของมัน
ทีนี้มันเลยหายไปเลย ปล่อยความงงไว้กุคนเดียว

พอตกตอนเย็น คุณคนนั้น ติดต่อกลับมา
ยิ่งสร้างความงงให้กุใหญ่โตเข้าไปอีก

เขาว่า พระภูมิเจ้าที่บอกเขาว่า ปากพี่ไม่ดี
สร้างความเสียหายให้คนดีดีมากเหมือนกัน

กุนี่งงหนักเลย กุสร้างความเสียหายให้ใครบ้าง ตอนไหนฟร่ะ
แล้วแน่ใจเหรอ ว่าที่บอกนั้นเป็นพระภูมิเจ้าที่ ไม่ใช่สัมพเวสีนะ

ออกมาคุยกันหน่อยดิ๊

ถ้า พี่จะสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ก็คงจะมีกับแต่พระภูมินี่แหละ
ที่อาศัยอยู่กันเนี่ย จ่ายค่าเช่าพี่ยัง????????
ทำหน้าที่ดีหรือไม่?????????
ทำไมที่นี่จึงมีแต่ปัญหา?????????
รับคนไม่ดูหน้ากันเลยรึ??????????
บอกว่าให้คัดคนเข้า นี่คัดสรรมาให้แล้วอย่างดีใช่ป่าววววว????????


ใจดีมากกว่ากุ ก็นางฟ้าแล้ว
กุจะบอกให้ กุกล้าพูดอย่างมั่นหน้าด้วย

พี่ไม่รู้หรอกนะ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไร
กุรู้อย่างเดียวว่า "กุไม่เอาด้วยแล้ว"

พอกันทีสำหรับที่นี่

ต่อไปนี้ทางใคร ทางมัน.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 25 พฤศจิกายน 2560 5:08:03 น.  

 

มาย้อน คิดว่า เคยใช้ปากพูดให้ใครเสียหายเดือดร้อนหรือไม่

มีครั้งนึง หลายปีแล้ว

คนนั้นเขาเมาจนคุมสติตัวเองไม่อยู่
ก่อกวน เดินเปิดปิดไฟส่วนกลางเล่น
เพ่นพล่านจนสร้างความรำคาญหวาดกลัวให้คนอื่นๆ

เราพยายามใจเย็นที่สุดแล้ว
และก็ตรองดูแล้วว่า เราจะปล่อยให้คนๆ เดียวสร้างความลำบากใจเดือดร้อนใจให้ใคนอีกหลายๆ คนไม่ได้นะ

พี่ก็เลยตามเจ้าของห้องมาบอกว่า พี่ระงับสัญญานะ
เนื่องจากบริวารของคุณก่อกวนสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น
และพี่ก็บอกอีกว่า ให้เขาขนของออกไปภายในคืนนั้นเลย

เคยสัญญากับตัวเองว่า ไม่ว่าจะเลวร้ายขนาดไหน
พี่ก็จะไม่ให้ใครต้องออกกลางดึกเด็ดขาด

แต่วันนั้น พี่ก็ทำ หลังจากที่เจรจากับเขาให้สงบแล้วเขาไม่ฟัง

แถมคืนนั้น ยังมาอวดสถาบันกับพี่อีก เกลียดขี้หน้า

คือมันบ้านั่นแหละ พี่เกรงว่า มันจะทำอะไรกับตัวเอง
ตอนที่ยังอยู่กับ เรา ก็เลยเชิญออกไปทำอะไรก็ไปให้พ้นๆ ซะ

สุดท้าย หลังจากที่เขาออกไปจากพี่ไม่กี่เดือน
พี่ก็ได้ข่าวว่า เขาเสียชีวิต
พบศพติดริมตลิ่งที่แม่น้ำเจ้าพระยา

เสียใจหนักมาก ที่ไม่สามารถ ขัดเกลา คนๆนี้ให้เป็นปกติได้
ตั้งแต่นั้นมา พี่อ่อนลงเยอะ
ไม่ถือกฎเกณฑ์เป็นที่ยึดมั่นอีกเลย
ไปทำบุญอุทิศให้เขา
คนนี้ เป็นคนๆ เดียวที่ถูกสั่งให้ออกจากที่พักกลางดึก
พี่มองเขาเป็นคนที่สร้างปัญหา โทรหา๑๙๑ ตำรวจ เรียกกู้ภัยมาให้

เคสนี้เสียใจจริง ๆ ยังโชคดี ที่เขาไม่ได้เสียชีวิตคืนนั้น
เขาบ้าสถาบันเขามาก ใส่ชุดสถาบันเหมือนจะไปงานสถาปนามั้ง
สุดท้ายก็ไม่รู้ว่า ตายเพราะอะไร ญาติก็คงไม่ตามหา

จำได้แต่เพียงว่า เขาเคยบอกพี่ว่า บ้านเขาอยู่แม่ลาน้อย
แล้วเขาก็บอกอีกว่า ถ้าพี่ว่างเชิญพี่ไปเที่ยวบ้านผม
ผมจะดูแลพี่อย่างดี กุจำได้หมดแหละ จำได้ทุกอย่าง
จำได้ทุกคำที่พูดออกไป
จริงๆ ถ้าวันนั้น เราปรับมุมมองใหม่
มองว่าเขาป่วย เป็นคนที่ต้องได้รับการเยียวยา
เขาอาจจะกลับมาปกติ ไม่ตายอย่างน่าอนาถไร้ญาติแบบนี้

มีเคสนี้เคสเดียวที่จำได้...

ส่วนใหญ่แล้ว คนที่ต้องออกไปแบบไม่ปกติ
ไม่มีคนที่น่าเห็นใจ ขาดความรับผิดชอบกันทั้งสิ้น
เมื่อไม่มีความรับผิดชอบแล้ว จะดี หรือไม่ดี ไม่รู้
ที่รู้คือ หมดความชอบธรรมที่จะอยู่

ไม่ว่าจะเป็นคนหรือวิญญาณ จงสำเหนียกไว้
อยู่ด้วยกัน วางใจกัน ให้เกียรติกัน ไม่ก้าวล่วงกัน
หน้าที่ใคร หน้าที่มัน มันถึงจะอยู่ด้วยกันอย่างสงบได้

เข้าใจบ่.

อีกไม่กี่วันแล้ว...

อะไรๆ ก็น่าจะกระจ่าง แจ่มชัด.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 25 พฤศจิกายน 2560 6:09:19 น.  

 

#วันที่๒๒๘ ครั้งที่๒ ต่อไปนี้ ถ้าจะปิดเคสภายในพฤษภาคมปีหน้า
ก็ห้ามมีการหยุดและหมดเวลาสำหรับการอ่อนล้า อ่อนเพลีย

หกเดือนที่เหลือเวลาเพียงห้าวัน สำหรับการผ่อนคลาย

หมดเวลาสำหรับการลังเลสงสัยจริงจัง
ตอนนี้ เหมือนทุกคนต้องย้อนมองตัวเองกันแล้ว

การเพ่งโทษคนอื่นไม่มีอะไรดี
ที่ดีกว่าคือเพ่งในความผิดของตน
เพื่อหาทางเยียวยาแก้ไข

ต้องนิ่งให้มากกว่านี้นะยาย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 25 พฤศจิกายน 2560 23:14:58 น.  

 

พลาดนะ...วันนี้เดินทางแต่เช้า
นัดแม่บ้านคนใหม่ไว้..ว่าจะพาไปทำบุญ

เพื่อนคนนึง บอกว่า พระเกราะเพชรดี อย่างโน้น อย่างนี้
ประเด็นคือ ลูกน้องขวัญหนีดีฝ่อหวาดระแวงกันไปหมด
จะให้พี่ไป หาพระดีจากที่ไหนมาสร้างขวัญและกำลังใจล่ะ
พี่ก็มีแต่พระเจ้าอยู่หัวองค์เดียวนั่นแหละ
เอาไปไว้ให้อุ่นใจก่อน
พอมีโอกาส เลยบอกเขาว่า ถ้ามีอะไรที่คิดว่าดีกับตน
ตนศรัทธาก็ไปเอามาเถอะ เพราะต่อให้เราพบเจอของวิเศษแต่ถ้าใจเรา
ไม่ศรัทธาในสิ่งนั้น ของวิเศษอย่างนั้นมันก็ไม่ให้ผลดีอะไรกับจิตใจเราดอก

ของๆ เขานะ แต่เป็นเราที่ต้องพาเขาไปเอา
ไปแถวชุมชนบ้านบาตร เขาเก็บมันไว้ที่พักของน้องสาวเขา
เป็นอีกวันที่นังยายได้ไปเปิดหูเปิดตา
ท่ามกลางเมืองหลวงอันศิวิไลซ์ก็ยังมีซอกหลืบที่มันเสื่อมโทรม
การเดินทางวันนี้ ทำให้รู้ว่าตัวเองนี่ชีวิตสบายจนน่าหมั่นไส้
เข้าใจแล้วว่า ถ้ามีคนมาบอกว่า อิจฉาชีวิตเรา เราจะไม่สงสัยเลย
ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
เป็นวันที่ตบะแตกนะ แต่กลับได้อะไรต่อมิอะไรมากมาย

ตั้งแต่เช้าเลย แต่งตัวออกจากห้องใส่รองเท้าคู่สวยที่ซื้อมาแทบจะไม่ได้ใส่
เดินๆๆๆๆ ก้มมองดูมัน บ่นๆๆๆ มันไม่ถนัดนะ เดินก็ไม่สบาย
เดินๆๆไปไม่กี่ก้าว กระแทกเข้าอย่างแรงเอากับนั่งร้านไม้ไผ่ที่ตั้งไว้อย่างชุ่ยเพื่อจะติดตั้งรางริน

ฟาดเข้าที่กลางอกกับริมฝีปากบน เจ็บจ้ะ
ไม่ต้องคิดเลย รองเท้าคู่นี้ กุจะไม่ใส่เมิงอีกแล้ว
ตาขวากระดิกตั้งแต่เมื่อวาน รู้นะ ต้องระวังเป็นพิเศษ

ตอนเย็นนั่งคุยกัน ลูกน้องถาม "พี่เจ็บมากไหมรู้สึกโกรธไหม"

ไม่นะ ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร
เจ็บน่ะใช่ แต่พี่คิดว่าพี่โชคดีนะ
ข้อแรก โชคดีที่มันเป็นแค่ไม้ไผ่ ไม่ได้แหลมคม
ถ้าเป็นของมีคม พี่โดนเสียบอกทะลุแน่นอน
ข้อสอง โชคดีที่พี่โดนเอง เพราะถ้าเป็นลูกค้านะ เราตายแน่
ประมาทปล่อยช่างชุ่ยๆ ได้ไง

เดินทางค่อนวัน ไปกันหลายที่
ตอนเข้าไปจะเอาน้ำมนต์
พอดีวันนี้เป็นวันพระ ก็เลยต้องรอนาน
บอกให้แม่บ้านนั่งรอในอุโบสถ เดี๋ยวพี่จะไปหาขวดน้ำให้
พอได้มา พระก็ยังเทศนาไม่จบ ยังต้องฟังกันต่อ
เทศน์จบก็รับศีลกัน สวดมนต์กัน แล้วพระท่านก็ให้นังภาวนา แผ่บุญ
อุทิศบุญ ตอนนั่งภาวนาสิ
นังยายนี่แบบสั่นคลอนมากมายอ่ะ
เมิงจะสั่นทำไมเนี่ย กุนี่คิดเลย เมิงจะสิงสู่กุรึไง
ถ้ากุอยู่คนเดียว กุโดนสิงแน่ กลางวันแสกๆ เลยนะ
ได้น้ำมนต์แล้วก็พากันออกมา
นั่งเรือตรงไปอีกที่ ตั้งใจจะไปทำบุญ
พอดีมีเทศน์ครั้งใหญ่ฟังสนุก แต่พี่เวลาน้อยไง ต้องใช้สอยอย่างประหยัด
จบท่านนึงแล้ว เรี่ยไรเพื่อการกุศลแล้ว
พี่ก็กลับเลย จากดีดีอยู่นะ จับขมับกุทันทีทันใด
แม่งงงงง อยากฟังเทศน์ก็ไปเองสิวะคะ
อยากฟังก็ฟังไปดิ ..มาจับขมับกุบีบเล่นทำไม
ปวดกบาลเลย ...เมิงไม่ต้องเสียดายหรอก
กุมีเน็ตฟรี ดี และแรงส์ เดี๋ยวกุเปิดให้
จะฟังท่านไหน ยุคไหน เพียงคลิก!!!!
โด่....แค่นี้เอง

แต่ ถามก่อน ... ใช้งานกุเนี่ย
จ่ายค่าแรงกุยัง
กุไม่ใช่คนที่ใคร จะมาใช้กุได้ฟรีๆ นะเว้ยยยยย

เมิงต้องสำเหนียกไว้นะ อยากได้อะไร มันต้องมีสิ่งตอบแทน

อยากสงบ ก็ไม่ใช่จะมาสร้างเรื่องบีบคั้นให้กุวุ่นวาย
เพื่อจะไปแสวงหาความสงบ ไม่ใช่แระ

อยากสงบ มันก็ต้องแก้ไข ไปให้สุดทางก่อนเด่
ยอมรับกันก่อนเด่

...............................
กลับมารู้สึก คอแข็ง บ่าแข็ง หลังแข็งไปหมดอีกแล้ว
เพิ่งจะมาดีขึ้นตอน เข้าเฝ้าพระเจ้า ได้หันขวาหันซ้าย
พอมันจะหาย ..มันก็หายไปแบบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเลย
เสแสร้งแกล้งกรูมาก ไอ่สันดาน

...................................

ความรู้สึกโกรธ วันนี้ มันไม่มี
อยากกลับแต่บ้าน อยากอยู่บ้านบ้าง
ทุกๆ อย่างที่ทำให้ใครต่อใคร
ทุกความเอาใจใส่ที่ต้องดูแลใครต่อใคร
คนที่บ้าน ไม่เคยได้รับ

พี่มีบ้านเหมือนที่หลบภัย เหมือนอู่ซ่อมเครื่องยนต์
เหมือนร้านซักรีด เหมือนปั๊มน้ำมัน
พอได้ทุกอย่างแล้วก็ออกไป
ไปที่ที่มีแต่คนมีปัญหามาอยู่รวมกัน
ที่เรารู้สึกว่า มันเป็นยิ่งกว่าบ้าน


พอปลอดภัยดีแล้ว ก็ไม่ได้กินน้ำจากสวรรค์

กลับบ้านเถอะยาย.. พี่คิดถึงบ้าน.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 26 พฤศจิกายน 2560 21:54:08 น.  

 

#วันที่๒๒๙ เริ่มต้นใหม่ครั้งสุดท้าย

เมื่อคืนกลับบ้าน รู้สึกไม่ค่อยโอเคเลยรีบกลับ
กลับไปก็พลาด เข้านอนเลย
ไปถึงปิดไฟนอนกันหมดแล้ว
อากาศที่บ้านเย็น ๆ

เช้ามา แม่บอกให้นายชวนป้าไปดูตะวัน

นายคนโตมาปลุกให้ลุกจากที่นอน
เดินเกาะเอวป้าออกไปสูดอากาศ
ตะวันตื่นสาย เมฆหนาบังอยู่ มองไม่เห็นดวงไฟ
มีแต่แสงอ่อน ๆ กลับมาถึงบ้านบอกให้นายเตรียมอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน แล้วบอกเขาว่า ป้าสั่งซื้ออุปกรณ์ทำอาหารเช้าไว้ให้
จะได้ทำเองได้ ไม่ยาก เขารู้จักรสชาติทุกรสแล้ว
เรานัดกันว่า เสร็จงานเดือนหน้า ใกล้จะถึงนี้
เราจะไปเดินป่ากัน ชวนแม่เขาไปด้วย
น่าจะไปกันได้แค่สามคนเท่านั้นแหละ
นังป้าอยากไป นังแม่ก็อยากไป และอีกคน คงจะเป็นนายคนเดียว
ส่วนนายคนเล็กคงยังไม่ไหวมั้ง ลำพังนังป้าคนเดียวก็จะเอาตัวไม่รอด นายคนเล็กป่วยบ่อยมาก มันเสี่ยงเกินไปที่จะไปอยู่แบบนั้น
รอให้ดูแลตัวเองได้ดีกว่านี้หน่อย
อีกอย่าง นายคนเล็ก ก็คุณชายเกินไปที่จะไปอยู่นอนกินกลางป่า

......................................

พอได้เข้าบ้านแล้ว ไม่อยากออกมาทำงานเลย
วันนี้คุยกับเพื่อน เพื่อนบอกว่า รู้จักคน ๆ หนึ่ง
ซึ่งเป็นคนที่เปิดกรรมได้ จะได้ให้เรารู้ว่า เราทำอะไรกับใคร
และต้องแก้ไขตรงไหนบ้าง

เออนะ .. บอกเลย มาถึงจุด ๆ นี้แล้ว
พี่ก็ไม่ได้อยากรู้เลยนะ ว่าตัวเองเคยเป็นใคร
ตัวเองเคยทำอะไร บางทีนะ การไม่รู้อะไรเลย
มันก็ดีกว่า การที่เรารู้หมดทุกเรื่อง

หลาย ๆ เรื่อง หลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมา
เราก็ผ่านมันมาด้วยความไม่เข้าใจ
ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่ แล้วเราก็ผ่านมันมาแล้ว

ชีวิตที่ผ่านพ้นมาทั้งหมด มันสอนพี่ว่า
ไม่มีใครหรอก ที่จะอยู่สร้างความรู้สึกดีดี
หรือสร้างความรู้สึกไม่ดีให้กับเราได้ตลอดไป
จะรักกัน หรือ เกลียดกัน ขนาดไหน
สุดท้ายแล้ว เราก็ต้องจากกันไปอยู่ดี

.................................

หลายครั้ง มีคนพยายามบอกพี่ เสมอว่า
พี่จะทำอะไร ไม่ให้ใครยุ่ง
ไม่ให้ใครเอาพี่เป็นบรรทัดฐาน

บางทีถึงกับพูดกับพี่ว่า
"สอนใครไม่ได้"

ฟังแล้วก็แบบ ถามกุสักคำก่อนไหม?
ว่ากุเคยอยากสอนใครไหม?

แม้แต่ตัวคนพูดเอง พี่ก็สอนให้ทำงานมาแล้ว
และก็เห็นว่าทำได้นี่หว่า
สอนตั้งแต่ให้รู้จักเทคโนโลยีแต่ละอย่าง
ว่ามันทำงานอย่างไร ใช้อย่างไร

นี่ไม่ได้จะลำเลิกอะไรดอกนะ
เป็นครั้งที่สองในชีวิตที่รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับการสอนคน

คราวนี้ ไม่ใช่เพราะช่วงอายุที่ห่างกัน
แต่มันเป็นเพราะอะไรมิทราบ

พี่ไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้
ทุก ๆ วันนี้ บอกตัวเองเสมอว่า
อย่าทำร้ายใคร แม้แต่จะคิด
ไม่ว่าจะด้วย กาย วาจา หรือใจที่ประสงค์มุ่งทำร้าย

บอกไม่ถูกว่า ตัวเองรู้สึกอย่างไร
ไม่ได้อยากให้ทุกอย่างมันจบและจากกันไปแบบนี้

นี่ไม่ใช่แค่ครั้งแรก ที่เราไม่เข้าใจ
คำพูดแปลก ๆ การกระทำแปลก ๆ
ต้องการคำอธิบายไหม?

มาถึงตอนนี้ พี่ไม่ได้ต้องการอะไรอีกแล้วแหละ

จะเกิดอะไรขึ้นก็ช่างประไรล่ะ

ไม่ได้สนใจแล้วจริง่ ๆ นะ
ถ้าพี่เป็นคนที่เก็บทุกเรื่องมาคิด กุคงบ้าจนคลุ้มคลั่งนานแล้ว

ทุกวันนะ ต้องมีคนเอาความมาฟ้อง ว่าเกิดอย่างนี้อย่างนั้น
แล้วพี่ก็ต้องคอยบอกนะ ว่าให้ระวัง
บอกแล้วว่าให้ระวังเอาไว้มาก ๆ

พี่คงไม่ไปหาเหตุผลหรอกว่า เขาทำกันไปเพื่ออะไร
พี่คงไม่ต้องไปหาคำตอบว่า เขาไม่พอใจพี่ด้วยเรื่องอะไร

มันสิทธิ์ของเขา มันเรื่องของเขา
พี่คงไม่สามารถไปบังคับจิตใจของคนทุกคนให้รักและ
ปรารถนาดีกับเราได้

อยากทำอะไรก็เรื่องของเมิง
อยากคิดอะไรก็เรื่องของเมิง
แต่ถ้าจะให้กุตาย พวกเมิงนั่นแหละที่ตายก่อน

ถ้าถามถึงสภาวะจิตตอนนี้นะ
ไม่ต้องการใคร หรือ ไม่ต้องการอยากรู้อะไรอีกแล้ว
ต่อให้เป็นอินทร์ พรหม หรือ จันทรา

ตอนนี้ก็ช่วยอะไรพี่ไม่ได้หรอก

ถ้าจะต้องขอความช่วยเหลือ
พี่ก็จะขอต่อพระเจ้าของพี่องค์เดียวเท่านั้น
คนอื่นก็แค่มาให้ทำความรู้จักถึงข้อแตกต่าง

เราต้องเข้าใจว่า สิ่งที่ศรัทธาอยู่นี้ ดี และดีเพราะอะไร
เราไม่ได้ศรัทธาเพราะสืบเชื้อสายติดต่อกันมา
เราไม่ได้ศรัทธาเพราะถูกบังคับให้ศรัทธา
และเราก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนศาสนา แต่ไม่กล้าที่จะพูด

ถ้าจะต้องเป็นคนส่วนน้อยที่แตกต่าง
ก็ไหว้กุซะ กุนี่แหละ หนึ่งที่ส่วนน้อยที่หายากมากที่สุดในโลก

ไม่รู้จักก็ทำความรู้จักซะสิ

เลิกบีบคั้นให้กุเลือกได้แล้ว

กุเลือกมาตั้งแต่ก่อนจะมาเกิด

แต่ก่อนนี้ นะ เคยสับสนว่า ตัวเองเกิดมาทำไม
ตอนนี้ กุเลิกสับสนนานแล้ว

ต่อให้ยังไม่รู้ว่า ตัวเองเกิดมาทำไม
แต่อย่างหนึ่งที่กุรู้แน่ๆ คือ ไม่ได้เกิดผิดที่แน่นอน

............................................

พวกเมิง มันก็มีค่าได้แค่ สิ่งยั่วยุ
แต่ก็ทำอะไรกุไม่ได้หรอก ถ้ากุไม่สมยอมไปกับพวกเมิงเสียเอง

รำคาญว่ะ อิห่านลาก
ออกไปจากชีวิตกุได้แระ
เสียเวลา..

โด่.

........................................
กลับไปที่บ้านก่อนยาย

เมื่อเช้า ไปซื้อโจ๊กซองมาทำให้นายสองคนกิน
เมื่อคืน กลับไปกินข้าวกับสะเดาน้ำปลาหวาน
มีปลาเค็มด้วยนะ อร่อยกอนนอน อยากกินมาหลายวันแล้ว

พอตอนบ่าย ๆ พอบอกให้ตักข้าวต้มให้กินหน่อย
พ่อไม่ชอบกินรสเค็มมาก
พี่เคยทำกับข้าวแล้วเค็มมาก พ่อเลยเรียกพี่ว่า "อิเค็มมหาประลัย" เรียกตามสันดาน

วันนี้แกบ่นแม่ ทำข้าวต้มยังเค็ม แม่หนักเกลือไปนิด

แม่เลยว่า ให้พี่ไปทำข้าวต้มให้พ่อใหม่
ซาวข้าวใหม่ ตั้งข้าวต้มใหม่
พอเสร็จยกมาให้ แกเลยว่า ไม่เค็มแล้วนะ
ทำไมกินง่ายกินดายกันแท้ ๆ

กลับบ้านกินข้าวต้ม เปล่า ๆ ไม่มีกับข้าวด้วยนะ
เลี้ยงพ่อได้ง่ายมาก

แต่พอมาเลี้ยงลูกน้อง พาไปกินร้านข้าวต้มเหมือนกัน
แต่สั่งกับข้าวทีเต็มโต๊ะ คือร่ะ

คือนี่กุใกล้จะรวยแล้วใช่ไหม?
คนรวยเขากินกันแบบนี้แหละ

ว๊าาาาาา กลัวจัง!!!!
55555555555555555555555555555555


กลับบ้านแล้ว จะมีความเบื่ออยู่อย่างหนึ่ง
พ่อจะสั่งนี่สั่งนั่น
วันก่อนสั่งซื้อต้นทุเรียน วันนี้พ่อสั่งซื้อต้นส้ม
แม่ฟ้องว่า ซื้อดินมาจะใส่ต้นมะม่วง
พ่อขโมยดินไปใช้ ไม่มีปัญญาจะไปหาดินเอง

คือร่ะ แค่เดินกระสอบเดียว ก็เอาเรื่องกันได้ด้วยอ่อ
อยากได้กี่กระสอบ บอกพี่เซ่ เดี๋ยวจะขนไปให้

โด่

วันเสาร์นี้ ..เขาคุยกันบอกว่า มีเมนูขนมจีนแกงไตปลา
ให้ตายเถอะ เรื่องกินนี่เรื่องใหญ่มาก
ใครจะเป็นจะตายก็ช่าง นังยายจะตะกายไปแดรกให้ได้
....คอยดูสิ.....


.........................................

ส่วนพวกเมิงหรอ อิสร้นตรีนหมา
จะมีค่าก็แค่ขี้
กุต้องสนใจไหม?

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 29 พฤศจิกายน 2560 0:50:12 น.  

 

#วันที่๒๓๐ จงเกลียดฉันเถอะ.

เกลียดกุเถอะ กุขอร้อง
กุทำตัวเHี้ยเยี่ยงนี้แล้ว ยังจะเก็บกุไว้ทำไม???

เข้าใจยากนะ พวกเมิงเนี่ย

..........................
วันนี้แบบ หัวเสีย อารมณ์เสีย
จริตเสีย ใจเสีย เสียไปหมด

เริ่มกลับมาใกล้จะเข้มแข็ง
เริ่มจะกลับมามีพลังเหมือนเดิมอยู่แล้วเชียว

ตกมาอยู่ที่เดิม
พี่ยังใช้ความพยายามไม่พอใช่ไหม?

กุมีความพยายามสูงมาก
ที่จะทำให้คนเกลียดขี้หน้า เกลียดกุอย่างมีมารยาทด้วยนะ
เกลียดอย่างมีเหตุมีผลด้วยนะ
จะเหตุผลสร้นตรีนหมาอะไรก็แล้วแต่ เมิงเลือกสักข้อสิอิสลัด

มันจะได้ลดความลำบากใจกุลงบ้าง
เวลากุทำอะไร มันจะได้ไม่มีความรู้สึกผิดลึก ๆ ในใจ

แม่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

อย่าให้กุรู้นะ ว่าเมิงไม่ชอบอะไร เกลียดอะไร
กุจะรีบ ๆ ทำเลย.

รู้อะไรไหม?
เมื่อไรที่มีคนรุมเกลียด รุมด่าเรามาก ๆ อ่ะ
โลกทั้งโลกจะเป็นของเรา
จะไม่ค่อยมีใครอยากแสดงความเห็นใจคนที่ถูกรุมด่าหรอก
เพราะฉะนั้น นาทีที่เราโดนรุมด่ารุมทำร้าย
คนที่ซัพพอตเราช่วงเวลานั้น
จะเป็นคนที่เราจะจดจำจนวันตาย
ซึ่งมันมีไม่กี่คนหรอก

และชีวิตจะดีมาก ๆ เลยนะ
ถ้าคนที่นิสัยไม่ดี สันดานไม่ดี เกลียดเรา
คือดีย์ เพราะฉะนั้น เมิงก็จงเกลียดกุเถอะ
กุขอร้อง ช่วยเกลียดกุที
และช่วยออกไปจากวงจรชีวิตกุด้วย

จงเกลียดกุ กุใช้เวลาคิดเรื่องของพวกเมิง มากเกินไปแล้ว.

......................................

พี่รู้นะ ว่าชีวิตคน ไม่มีใครอยู่กับใครได้ตลอดไป
ไม่ว่าจะรักกัน หรือ เกลียดกันก็ตาม

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีคนเดินออกไป
เข้ามาเพื่อให้ได้รู้ว่า คนแบบนี้ ก็ยังมีอยู่นะ
คนเรามีหลายประเภท คนแบบนี้เหรอ?
ที่เราจะทิ้งพ่อแม่ทิ้งบ้านไปสร้างความสงบให้กับเขา
พอได้รู้จักแล้ว ได้คุยแล้ว ก็ดี ช่วยเพิ่มมุมมองให้เรา
ช่วยทำให้ความคิดเราเปลี่ยน
ทุก ๆ คนต่างก็รักบ้าน รักครอบครัวเหนือสิ่งอื่นใด

แล้วบ้านเมิงล่ะ นังยาย
เก็บบ้านเมิงไว้ตรงส่วนไหนของรอยหยักสมอง
ให้ความสำคัญไว้ที่เท่าไร

พี่จะทำห้องนอนใหม่ เพราะทิ้งไว้เก็บของตั้งแต่ปีน้ำท่วมอ่ะ
ยกตู้หนังสือหนีน้ำ จนทุกวันนี้เก็บหนังสือบริจาคหมดแล้ว
นิตยสารก็ปล่อยให้พี่ชายชั่งกิโลขาย เสียดายตังค์
แต่พอนึกถึงคำพูดเพื่อนนางว่า พวกนี้เป็นภาระ
ถ้าตายไป ใครจะเป็นคนจัดการภาระของสะสมนี้
ตั้งแต่ฟังนาง พี่ประหยัดไปเยอะ
ไม่ได้อยากสะสมอะไรอีกเลย

อยากได้สมุดบันทึกเล่มแสนงามและแพงมาก
แต่พอหาเรื่องดีดีบันทึกไม่ค่อยได้
ก็ยังไม่เอาดีกว่ายาย

อยากได้จักรยานคันใหม่ แต่พอนึกถึงพี่จิบแล้วก็สงสาร
สงสารมัน มีพี่จิบคันเดียวก็แทบจะไม่ได้จับ
แทบจะไม่เคยได้ทำความสะอาดมันเลย
พี่จิบไม่ได้ไปเยี่ยมตะวันเชยชมยอดหญ้านานนนนนนมากแล้ว
แล้วถ้าจะเอามาใหม่ แล้วจะเอาไปเก็บไว้ที่ไหนอีก ภาระ.

มากมายได้อีก ล่าสุด
อยากเอารูปไปใส่กรอบให้หมด
แต่ทำมากรอบเดียว ยืนมองผนังก็เต็มไปหมดแล้ว
แล้วกรูจะเอามันไปไว้ที่หนายยยยยยยยย
คือต้องซื้อบ้านใหม่อ่ะ เพื่อจะติดรูปที่จะทำทั้งหมด
ดูเยอะแยะหลายสิ่ง งั้นยังไม่ต้องเอาทั้งบ้านทั้งรูป
555555555555555555555555555

ล่าของล่าสุด ปวดกบาลมาก
ไปหาหมอนวด เพราะมันเอาไม่ลงแล้ว
ตอนแรก น้องมันก็แบบว่านึกว่าหวาน
ด้วยเห็นตัวมีแต่กระดูก น่าจะง่าย ๆ มั้ง
และแล้วมันก็เหมือนกันทุก ๆ ครั้งที่ผ่านมา
ชั่วโมงเดียว ทำอะไรพี่ไม่เคยจะได้
จนต้องบอกว่า ถ้ามันไม่ลง ก็ไม่ต้องเอามันลง
เดี๋ยวพี่ไปเล่นโยคะยืดเส้นเอาก็ได้
ตอนนี้หายปวดหัวแล้ว วันหลังค่อยมาใหม่

พออีกวัน นัดดิบดี แต่กุไม่ได้นอนมาสามวันไง
พอได้กลับบ้านได้นอน ยาวเลยจ้าาาา
จะให้กุตื่นเพื่อขึ้นไปนวดตอนสามโมงเช้านี่นะ
ไม่จ้ะ การได้นอนบ้านเป็นลาภอันประเสริฐที่สุด

แล้วนัดนั้นก็เป็นหมันไป
พรุ่งนี้ ๆ แล้วกัน ถ้าได้ตื่นเช้า จะรีบไปแต่เช้าเลย
มันสะกิดตะหงิด ๆ แระ
นังไมเกรนช่วงนี้มันดูจะคิดถึงนังยายเป็นพิเศษ
มาทุกวันเลยน้าาาา หอยหลอดดดด ปรึกษากุยัง
กุว๊างว่างรึไง สร้นตรีนหมา.

..................................

เครียด มากนิดนึง
ไม่มีอะไรได้ดังใจเลย

วันนี้มีเรื่องกระทบใจรุนแรง
ดร.สุรินทร์เสียชีวิตนะ

โตมาก็ได้ยินชื่อแล้ว

พี่คิดเลยอ่ะ ตายง่ายตายดายแท้ ๆ
ทำยังไงถึงได้ตายไว ตอนจะไปรู้ตัวไหม
ตายแบบนี้ก็ดีนะ ไม่ทรมาน
โรคหัวใจนี่น่าสนใจ ตายเฉียบพลัน
เด็กก็ได้ วันรุ่นก็ได้ วัยทำงานก็ได้ กลายคนยันชรา
คือน่าตายแบบนี้บ้างจัง
แต่บ้านพี่ ไม่มีใครเป็นโรคหัวใจเลย
โอกาสจะถึงพี่สักกี่เปอร์เซ็นฟร่ะ
กุพูดจริงนะนี่ กุซีเรีียส
ความฝันสูงสุดของนังยายเลยนะ
อะไรก็ได้ขอให้ตายอย่างสงบและศพต้องสวยเพอร์เฟค

ตอนอยู่ไม่แคร์ แต่ตอนตายขอสวย ๆ หน่อย โอเคป่ะ นะขอนิดเดียวเอง

เวลาได้ยินข่าวการจากไปของใครต่อใคร
รู้สึกอิจฉาอย่างแรงกล้า
ยิ่งถ้าได้รู้ว่า เขาคนนั้นเป็นคนดี เป็นคนที่มีประโยชน์ทั้งต่อตนเอง
และผู้อื่นด้วยแล้วนะ คือมันจะยินดีเป็นอันมาก อิจฉา สบายแล้วสิ

ก็แค่อยากตายบ้าง อยากตายแล้ว เบื่อนานแล้ว.

....................................

ถ้าพี่ตาย แล้วคนที่บ้านจะอยู่ยังไง ถ้าพ่อแม่ยังอยู่ใครจะดูแลตอนเจ็บป่วย บ้านพี่โชคดีมากนะ ที่สมบัติแทบไม่เหลือให้พี่น้องแย่งกัน รู้สึกมีความสุขและโชคดีที่สุด

นี่ขนาดแทบไม่เหลือให้แย่งกัน แต่ก็เล็งเห็นว่า จะมีปัญหา
ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่แล้ว

นี่เรื่องใหญ่ ต้องเร่งจัดการให้เรียบร้อยก่อน
- พี่ต้องช่วยพี่ชายสร้างหลักฐานให้ตัวเองให้เป็นปึกแผ่นก่อน
นางเป็นคนที่ทำงานละเอียดฝีมือดี แต่นางคิดเองไม่เป็น ชอบให้ออกคำสั่ง ต้องไปบอกนางว่า พี่ต้องการอะไร แล้วนางก็จะทำให้อย่างที่เราต้องการได้ทุก ๆ อย่าง

- พี่ต้องไปวางระบบสาธารณูปโภคใหม่ จะใช้แบบตัวใครตัวมันบ้านใครบ้านมันไม่ได้อีกแล้ว สังคมมันใหญ่ขึ้น พอวันอาทิตย์คนหยุดงานพร้อมกัน น้ำประปาเริ่มไม่ไหล ต้องรีบแก้ไขให้ไวมิเช่นนั้นเครื่องซักผ้าจะพังเร็วแน่นอน

- พี่ต้องไปวางท่อระบายน้ำใหม่ ไม่งั้นฝนตกกี่ที ๆ น้ำก็ท่วมทุกที ผังชุมชนมันเปลี่ยนแปลงแล้ว คลองมันไม่ใช่คลองธรรมชาติอีกต่อไปแล้ว

- พี่ต้องไปสอนพ่อแม่ทำเกษตรทฤษฎีใหม่ ของเล่นคนแก่
เล่นกันเองก็แย่งกัน โด่

- ต้องกลับไปเล่นกับเด็ก ๆ ด้วยนะ อย่าปล่อยให้วัยเด็กของเขาหายไปโดยไม่ได้มีความทรงจำดีดีให้คิดถึง ว่างเมื่อไรจะพาเด็กเดือนสักสิบกิโล แฮ่

- ทั้งหมดที่คิดมาเนี่ย ... เมื่อไร???? วันไหนของปฏิทิน???

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 1 ธันวาคม 2560 0:47:58 น.  

 

คิดถึงบ้านหนักมาก..

อยู่ใกล้แค่นี้ ไม่มีปัญญาจะกลับ
ทำไมฟร่ะ?????????????

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 2 ธันวาคม 2560 10:42:19 น.  

 

#วันที่๒๓๑ จะรอดอย่างไร ยังไม่รู้เลย..

ตามกำหนดการ ที่ข่าวแจ้งว่า วันพรุ่งนี้พี่ตูนเข้ากท.
ช่วงบ่ายสามโมงเย็น ตั้งใจว่าจะไปวิ่งด้วยนะ
แต่จนป่านนี้แล้ว ยังปิดงานไม่ได้

พรุ่งนี้ เด็กอยากไปทำบุญ พี่ชวนไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว
พอใกล้เข้ามา งานมันรัดตัว
เมื่อวานเลยบอกเขาว่า "พรุ่งนี้ตอนใส่บาตรนะ อธิฐานขอให้ได้ไป"
555555555555555555555555555555555555555
555555555555555555555555555555555555555

ขำว่ะ

555555555555555555555555555555555555555
555555555555555555555555555555555555555

คือถ้าไม่มีใครอยู่ พี่ก็ไปไม่ได้
ถ้าพี่ไม่ได้ไปสักคน ก็ไม่มีใครคิดอยากตะกายไป
เออนะ ชีวิตกรูเนี่ย บางทีกุก็คิดนะ
มันเกี่ยวอะไรกับกุฟร่ะ

ชอบที่จะมีความรู้สึกว่า คนข้าง ๆ เรามีความสุข
เบิกบานใจ ประทับใจ ด้วยแววตาที่ประหนึ่งว่า
คุ้มค่าแก่การใช้ชีวิต
ชอบมองแววตาของคนข้าง ๆ เรายามที่เราออกไปดูโลกกลม ๆ ด้วยกัน
เด็กคนนี้เพิ่งจะอายุ ๒๑ ปี เป็นสาวกะเหรี่ยงหน้าสวย
มาแรก ๆ ดูสวย เรียบร้อย แต่อยู่ ๆ ไปยังไม่ถึงปี
ปากจัดกว่านังยายไปอี๊ก 5555555555555

และชักสงสัยในความเรียบร้อยของนาง ก็พอมีเรื่องให้ขัดเกลากันอยู่บ้าง

ทำอะไรจริงจัง มีความเป็นผู้ใหญ่

เจอผู้คนมาก็เยอะ แต่ก็ยังไม่เคยเจอแบบนี้
คนนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
เวลาจะไปไหน จะกินอะไร จะซื้ออะไร ก็ต้องคิดถึงเขาเสมอ
ทั้งผัวทั้งเมีย โดยเฉพาะคนเป็นผัวของนาง
กุห่วงยิ่งกว่าคนที่บ้านกุเสียอีก

พี่ดูแลเด็กสองคนนี้ดีมาก .. ไม่ได้ชมตัวเองนะ
แค่อยากเล่าให้ฟัง ดีมากชนิดที่ว่า ดีเท่ากับดูแลนายและนายคนเล็ก ดูแลดีเสียกว่าดูแลพ่อกับแม่ตัวเองซะอีก
พ่อแม่ นาน ๆ จะได้เจอกันสักที แต่นี่เราอยู่กันทุกวัน
จะห่างกันก็เฉพาะตอนที่พี่ไปพักผ่อน
ช่วงนี้ชีวิตจะดีมาก ๆ หน่อย เพราะคนรอบตัวไม่มีที่แบบขัดใจ
ขัดหูขัดตากันแล้ว ไม่ดีที่คนใกล้ตัวสิ้นสติและจ้องจะทำร้ายกันไม่กี่คนเท่านั้น ถึงจะหาไม่เจอว่า มันคือใคร ก็ไม่เป็นไร
กุไม่สนใจเมิงแล้ว สังนางว่า "ให้ใส่บาตรทุกวันนะ ขาดอะไรบอกพี่" นางทำตามอย่างแข็งขัน นับแต่บัดนั้นจนวันนี้สิบสองวันแล้ว

อาการที่แบบว่า กุต้องลุ้นกันตัวโก่งตลอดเวลาว่า วันนี้จะรอดไหม
ค่อย ๆ ห่างออกไป ๆ ๆ นางดูมีความสุขขึ้นทุกวันๆๆๆ
สั่งอย่างไร ก็ได้อย่างนั้น
เวลากิน อยากกินอะไร ก็ได้กิน ซื้อวัตถุดิบมา สอนนาง นางก็ทำ นางชอบมากที่ได้เรียนรู้การทำอาหารไทยหลากหลายอย่าง
บางอย่าง นางว่า ก็ไม่เคยกิน ตีนไก่ แบบนี้ ไม่เคยกินมาก่อนเลย ไม่คิดว่าจะทำแล้วกินได้ เมื่อก่อนนางว่า นางไม่ชอบกินไก่
ทำแล้วเหม็นคาว คือนางทำอาหารไทยไม่เป็น กะเพราไก่นางยังทำไม่เป็นเลย บอกว่าทำแล้วไม่อร่อย

มีความสุขมากนะ ที่ได้เปิดโลกทัศน์การปรุงอาหารอย่างไทย ๆ ให้นาง ดัชนีความสุขมันพุ่งที่นน.ตัว 47 ตอนนี้นน.ตัวนาง 53 เข้าไปแล้วจ้ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ส่วนผัวนางก็อ้วนเป็นหมีควายแล้ว โด่

จะนอน ก็ได้นอน นอกจากขาดคนจริง ๆ พี่ถึงได้อดนอนบ้าง
หลับได้หลับดี หลับเอาโล่ จนฝันบรรลัย

ล่าสุด ฝันว่า ไปไหนกับใครก็ไม่รู้ มีอีกสองคน
คนหนึ่งเป็นผู้ชาย คนหนึ่งเป็นผู้หญิง
ผช.คนขับรถ ถนนไม่ดีเลย คือมีทางให้วิ่งอยู่สองทาง
ทางหนึ่งลาดยางอย่างดี อยู่ทางขวา เขาไม่ไป
เขาไปวิ่งเลนซ้ายที่เป็นลูกรังเละ ๆ แล้วก็บ่น
พอบ่นก็ก็บอก ออกไปยกรถเลย โน่นไปวิ่งเลนขวาโน่น

แล้วก็ผ่านมาได้ ผ่านมาสักพัก มันต้องเข้าซอย
มันมีความรู้สึกว่า ซอยที่เราจะไปคือ ซอยรุ่งเรือง1

ที่รู้ว่า เป็นซอยรุ่งเรือง1 เพราะในฝันพูดกันตลอดเวลาว่า
ดูป้ายซิ เราจะเข้าซอยรุ่งเรือง1 ซึ่งกุก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคือที่ไหน
แล้วกุจะไปทำไม เป็นหมู่บ้านนะ ระดับกลางถึงหรูมาก
แต่บ้านหลังนั้นที่เห็น เป็นบ้านกึ่งเก่ากึ่งใหม่ออกแนวโมเดิร์น
หลังคาสีแดง ตัวบ้านทาสีขาว มันประตูอัลลอยด์ มีเด็กผู้หญิงอายุประมาณ ห้าหกขวบยืนอยู่หน้าบ้าน ลักษณะคล้ายบ้านร้าง
ขาดการดูแล ในขณะที่รอบ ๆ บ้านหลังนั้นเป็นบ้านหรูทั้งหมด
ลักษณะบ้านหลังอื่น ๆ ไฮโซเอามาก ๆ คึกคักมากมายไปด้วยผู้คน และบ้านหลังอื่นดูเจ้าของบ้านเขาจะดูแลเป็นอย่างดี

ผิดแปลกที่บ้านหลังนี้ แต่ถามว่า พี่จะไปธุระที่หลังนี้ใช่ไหม?

กุก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่า ต้องไปหาใครสักคน
ที่บ้านหลังหนึ่งในซอยรุ่งเรือง1

แปลกอีกอย่างตรงที่ ผู้ชายคนที่ไปด้วยกัน นี่
เหมือนจะเคยเห็นแล้ว ตอนฝันครั้งโน้นนนน
ก็ไปตามหาบ้านในหมู่บ้านแบบนี้แหละ
ฉากคล้าย ๆ กัน

ไม่ทันไร พี่ก็ตื่นนะ ทิ้งกุไว้กลางทาง แล้วก็ตื่น

บรรลัยจริงจัง ฝันห่าอะไร
จะเจอกุมาหากุนี่ กุอยู่กับที่
ไม่ต้องมาพากุไป สัส

ชีวิตพี่ดีที่สุดเลย ก็ตรงที่ จะขี้ยังได้ขี้
555555555555555555555555555555555555555555

..........................................

จะมีไม่ดีก็เมื่อคืน ที่ต้องพยายามรักษามารยาทกับคนเมา
เกลียดฉิกไห เมาก็ไปนอนดิ
จะไม่วุ่นวายอะไรกับกุ
ปกติไม่เคยกล้าจะคุยกับกุร๊อก
พอเมาเท่านั้นแหละ เรียกกุว่าเพื่อนทันที

เมื่อวานนางถูกหวย นางว่านางจะเลี้ยงเหล้ากุเว้ยยยย โด่
ปกติแด รกไฮเนเก้น ลีโอ เมื่อคืนอุตริจะยัดห่าเรด
แล้วเรียกกุแด รกเป็นเพื่อน อิสร้นตรีนหมา
เรียกกุทำไร ไม่ดูหนังหน้ากุเลย
ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่กุเด็ก ๆ หน่อยต่อมแรดกุยังไม่ฝ่อ
ความอยากรู้อยากลองกุยังมีก็ว่าไปอย่าง
อิควั่ย ดูหนังหน้ากุด้วย ถ้าเอาแชมเปญมาล่อค่อยน่าคิด สัส

ทำท่าแบบว่า กุถูกหวย กุรวย เพื่อนพี่บอกว่า
ให้มันเลี้ยงอย่างอื่นมาม่าปลากระป๋อง
แต่กุว่านะ เอาจริง ๆ มันก็ไม่เปย์ให้กุหรอก
นอกจากจะขี้เมาแล้วยังขี้งกด้วย
กุเคยจะวางบิลค่าคุยกะกุคำถามละร้อย แม่งยังเดินหนีกุเล้ย

เสือกจะมาชวนกุแด รกเหล้า สร้นตรีนหมา

คราวก่อนมันชวนกุขึ้นห้องไปสอนให้มันใช้คอมพ์

ชวนกุฟังเพลง บอกกุว่า อยากฟังเพลงอะไร ตามใจกุหมด
ชวนกุแต่งกลอน ชวนกุทำหลายอย่าง

กุบอกมันอย่างเดียว "ถ้าเมิงจะอยู่กับกุ เมิงอยู่นิ่ง ๆ เฉย ๆ ถ้าทำไม่ได้ขึ้นห้องไป ห้องใครห้องมัน"

กุพูดแค่นี้ มันด่ากรู "อิผี" สัสนรก

กุไม่ได้หยิ่งอะไรหรอกนะ
แต่กุไม่นิยมคุยกับคนไร้สติ
พูดไปก็เท่านั้น
เมิงเครียดเรื่องงาน เมิงอยากคุย
เมิงอยากเสวนาสร้นตรีนหมาอะไร เมิงก็มาตอนที่เมิงยังดีดี
ตอนทีเหล้ายังไม่เข้าปาก ถ้ามาสภาพนี้
กุไม่เอาน้ำร้อนสาดหน้าก็บุญคุณท่วมหัวเมิงไปแล้ว ห่านจิก

เล่าให้น้องฟัง น้องบอก เมิงก็ทนนั่งอยู่ได้เนอะ
เป็นกุหนีเข้าห้องล็อกกุญแจแระ
กล้องวงจรปิดมันช่วยอะไรเมิงไม่ได้นะเว้ย มันแค่เห็นได้
แต่มันไม่ได้ช่วยอะไร

แต่พี่คิดว่า กุอยู่ของกุดีดีนะ
มันนั่นแหละที่ต้องหนีไปให้พ้น ๆ ที่ของกุป่ะวะ


น้องว่า ก็มันเมาาาาาา

เออ มันเมาจริง ๆ วันนี้มาเจอกุพูดจาไพเราะเชียว
เมื่อคืนยังด่ากุว่าทำตัวให้มันน่ารักหน่อยเวลารับแขก
กุเลยด่าทั้งมันทั้งแขก คุยด้วยไม่ได้อ่ะ

พูดกันคนละเวอร์ชั่น เคมีต้านกันรุนแรง
คิดเห็นต่างกันชนิดน้ำกับน้ำมันเลย

พี่เคยพยายามให้โอกาสแล้วนะ หลายครั้ง
ไม่ได้จะบอกว่า ใครผิด ใครถูก

เขามีความสมานฉันท์ มีความต้องการปรองดอง
อยากมีเพื่อน อยากมีปฏิสัมพันธ์

แต่เมิงช่วยไปมีที่อื่น กับ คนอื่นเถอะ
กับคนสันดานไม่ดี กุไม่สมานฉันท์ด้วย กุไม่ปรองดองด้วย
กุไม่ชอบมีเพื่อน ไม่อยากทำอะไรร่วมกันกับใคร

อดทนอยู่นิ่ง ๆ นานเป็นชั่วโมง
เพราะมันก็เซ้าซี้อยู่หลายชม.
สุดท้ายกุก็อดที่จะด่ามันไม่ได้
เพราะมันบอกให้กุพูดอะไรกับมันบ้าง

ตบะกุแตก .. ตอนที่มันเปิดเพลงเสียงดังรบกวนคนอื่น
เมิงอยากทำอะไรก็เรื่องของเมิงนะ
แต่เมิงก็ต้องดูด้วย เวลาที่ใช้มันกระทบสิทธิ์ของคนอื่นหรือเปล่า
อยากจะทำอะไร ก็ได้ ที่ต้องเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเมิง
ไม่ใช่มาอยากทำอะไรต่อมิอะไรให้พื้นที่รับผิดชอบของกุ

เมื่อวานนี้ ต้องขอบคุณคนที่เข้ามาติดต่อ
พอคุยกับลูกค้าคนนั้นลุกขึ้นไปเลยเห็นว่า ลุงรปภ.มาพอดี

เลยถือโอกาสเดินหนีขึ้นนอนโยนความหนักใจให้ลุงแทน
555555555555555555555555555555

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 2 ธันวาคม 2560 23:47:53 น.  

 

แต่ละวัน...ข้ามยากแท้ๆ

ตอนนี้ ไม่กลัวอะไรแล้ว
นอกจากตัวเอง

ตัวกุเองนี่แหละ น่ากลัวที่สุด.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 4 ธันวาคม 2560 14:57:39 น.  

 

#วันที่๒๓๑ครั้งที่สอง ล่วงหน้ามาก่อนนะ
"ข้าพเจ้าตั้งใจถือศีลอดตามสัญญาวันที่๒๓๑..."

ยิ่งนับเลขสูงขึ้นเท่าไร ยิ่งพบกับความยากเย็น
สอนให้จำ ไม่รู้จักจำ
คนทุกคนย่อมมีเหตุผลที่จะละความเพียรเสมอ
แต่เราผู้ปฏิบัติความเพียรต้องพยายามหาเหตุผล
เพื่อรักษาความเพียรจนกว่างานอันสำคัญนั้นสำเร็จ

สำเหนียกไว้สิ..

ความน่ากลัวของกุอยู่ที่ กุเหนื่อย กุเพลีย กุหิว
กุหมดแรง กุจะทำงาน ดุทำท่าจะปวดหัว

วันนี้ก็เหมือนกัน ทำมาเป็นจะสะกิด ตะหงิดๆๆ ให้กุปวดหัว
พอกุด่า ไอ่สัส อบากให้กุปวดหัว เมิงปวดเองดิ
อยากให้กุตาย เมิงตายก่อน
เดี๋ยวมันก็มา เดี๋ยวมันก็หาย พยายามเหลือเกินที่จะทำให้กุสับสน
กุไม่สับสนหรอก พอเลย ปิดเคส ต่อไปนี้ กุไม่ช่วยใครแล้ว
งานที่พาเด็กไปเมื่อวานสุดท้ายจริงๆ
กุกลัว กุหลงทาง หาทางออกไม่เจอ
พอมีทางให้ลือกเยอะ เดี๋ยวจะสับสนป่นๆปี้ๆ

อยากได้อะไร ก็เอาไป
อยากทำอะไร ก็ทำไป
ตอนนี้นอนอยู่บ้าน แม่บ้านเอาฟักทองเนื้อแน่นทีเดียว
มาจากบ้าน นางว่าอยากกินแกงเผ็ดฟักทอง
พี่ก็อยากกิน เลยเอามาให้แม่ พรุ่งนี้จะตื่นตำน้ำพริกแกงเผ็ดแต่เช้า
ก่อนจะกลับไปทำงาน อยากกลับบ้านมาหลายวัน
พอกลับมา บ้านมีแต่เรื่อง
ตัวกุยังเอาไม่รอด ยังจะมีเรื่องอะไรกันอีก

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 5 ธันวาคม 2560 6:24:20 น.  

 

มันก็เป็นเช่นนั้นเอง

ใครอยากเป็นอะไร ก็เชิญตามใจ ตามสบายได้เลย.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 5 ธันวาคม 2560 23:09:05 น.  

 

#วันที่๒๓๑ ครั้งที่๔ จะอีกกี่ครั้งก็เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

วันนี้ตอนนั่งกินข้าวเย็นที่พี่ทำกับข้าวมาให้เองด้วยกัน
เด็กถามว่า "พี่ยังจะคุยกับเขาอีกไหม?"

ก็คุยสิ พี่ก็ต้องคุยเป็นปกติแหละ

"ทำไมอ่ะ เขาทำกับพี่ขนาดนี้ เขาใส่ร้ายพูดร้ายใส่พี่ขนาดนี้ยังจะคุยกับเขาอีกเหรอ? พี่ไม่คิดอะไรบ้างเหรอ?"

กุต้องคิดอะไรบ้างฟร่ะ??????
กุควรจะต้องมีความรู้สึกอะไรบ้างให้กับคนที่แทงกุทรยศกุข้างหลัง????

กุก็ไม่รู้หรอก ว่าคนที่เขาถูกแทงกันข้างหลัง
คนที่เขาถูกทรยศกัน เขาจะต้องใช้ความรู้สึกอะไร

จะให้กุไปโพสต์ตีโพยตีพาย ด่ากันไปด่ากันมา
ระบายโพนทะนาให้ใครเขาฟัง

จะให้กุไปร้องไห้ตีหน้าเศร้าเล่าสร้นตรีนหมาให้ใครฟัง

จะให้กุไปตามแก้ตัว แก้ข่าว ไปตามเถียง
ไปถามยื่นข้อเท็จจริงแบบนี้เหรอ?

กุไม่รู้ว่ะ กุโง่ กุไม่ฉลาดพอที่จะต้องมารับความรู้สึกอะไรที่
ไม่ทำให้กุมีความสุขเอาเสียเลย

กุรู้แต่ว่า มันเป็นเรื่องขี้ ๆ เหม็นฉิกไห

ตั้งแต่เกิดมา เพื่อนเลวก็พอมีอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ค่อยมีนักหรอก
ไม่ใช่จะชมว่า เพื่อนกุทุก ๆ คนดีหรอกนะ
กุไม่ชอบคบใครมากมายวุ่นวาย
โลกส่วนตัวกุสูงลิ่วกุคุยกับตัวเองได้
กุสามารถปรึกษาตัวเองได้
เพื่อนเลยไม่ใช่ความจำเป็นอะไรนัก
เพื่อนไม่ใช่ปัจจัยที่ต้องแสวงหา

โดยเฉพาะเพื่อนประเภทเสพความสุขด้วยกัน

กุสามารถเสพความสุขได้คนเดียวโดยไม่ต้องอาศัยเพื่อน

กุไม่เข้าใจหรอกว่า คนที่เขานินทากุแล้วสุดท้าย
เขาไม่มีใครรัก เขาไม่มีความสุข
แล้วเขาต้องเคลียร์ใจ ให้กลับมาเหมือนเดิม
กุต้องทำอะไร??? มันหน้าที่ของกุไหม
ที่จะต้องไปตามเคลียร์เรื่องที่กุเอง ไม่ได้ก่อขึ้นมา

พูดเอง เมิงก็เคลียร์เองดิ
สร้างเรื่องเอง เมิงก็จัดการกันเอง

เมื่อวานเด็กพยายามจะบอกว่า เขาพูดอะไรถึงพี่ไว้บ้าง
เลยบอกเด็กไปว่า ไม่ต้องพูดหรอก พี่รู้หมดแหละ
แล้วที่เขาพูดมันก็จริง แล้วพี่ฝากถามเขาหน่อยนะว่า
ทีหลังถ้าจะนินทาพี่ คำในสมองเหลืออีกกี่คำ
ถ้าเรื่องที่จะนินทาหมดแล้ว มีแต่ซ้ำ ๆ ซาก ๆ
เรื่องเดิม ๆ หมดอรรถรสในการนินทา
ก็บอกพี่มาได้ เดี๋ยวพี่จะเขียนสคลิปให้ จะได้สนุกสนานบันเทิงใจ
เอาให้เต็มที่ไปเล้ยยยยยย ลั้นลาาา

โด่จะนินทากุ จะใส่ร้ายกุทั้งที เอาให้มันสมศักดิ์ศรีหน่อยสิว่ะ
อย่ามาพูดเรื่องเดิม ๆ กุมีความเHี้ยมากมายให้พูดถึง
กุทั้งเลว ทั้งร้ายกาจ ทั้งแรงส์สารพัดจะสรรหาเรื่องมาเล่า

รู้จักกุน้อยไป จริง ๆ อ่ะ กุมีความเป็นทอล์กอ๊อฟเดอะทาวน์สูงลิ่ว

จะพูดเรื่องของกุ ทำการบ้านกันหน่อยดิวะ โด่วววววว!!

"พี่ไม่คิดจะด่าเขาบ้างเหรอ?" เด็กห่านนี่ก็ยุกุยังเลย

ฟังพี่นะ!!!

คนอย่างพี่อ่ะนะ ถ้ากุจะด่าใครทั้งที
กุด่ายันจิตวิญญาณมันอ่ะ
ถ้ากุจะด่าใครสักคน กุสามารถด่าเมิงโดยไม่ซ้ำคำไม่ต่ำกว่าสองชั่วโมง มาตราฐานการด่ากุอยู่ที่ สามถึงเจ็ดหน้ากระดาษเอสี่เว้ยยย เมิงไม่ต้องห่วงเลย ถ้ากุจะพูดทั้งที ไม่ต้องห่วงว่ากุจะเถียงเขาไม่ทัน สู้เขาไม่ได้ กุต่อให้ร้อยคนรุมด่ากุคนเดีียวด้วยไอ่สัส
แต่ที่พี่ยังนิ่ง ยังไม่ทำอะไรเลยเนี่ย ไม่ใ่ช่ว่ากุเป็นคนดีอะไรหรอกนะ ดูหน้ากุด้วย กุเลวและกุก็ร้าย แต่กุไม่ชอบด่าคนที่เขาไม่มีความสามารถจะเถียงกุได้ ด่าไปก็ไม่เข้าใจสิ่งที่กุพูด
พี่ไม่ชอบพูดกับคนไร้สติ ขาดปัญญา พี่เถียงเขาได้อะไร
ทำให้เงินในบัญชีพี่งอกไหม?
เถียงเขาแล้ว พี่มีความสุขเพิ่มมากขึ้นไหม?
จะให้พี่ไปโกรธเขาเพื่ออะไร?
แล้วพี่จะคิดถึงคนพวกนี้เพื่ออะไร??

เล่นขี้น่ะนะ มันเปื้อนมือเว้ยยย แต่ถ้ากุล้างมือ
มือกุก็สะอาด ใช่ไหม?
แต่เล่นกับคนปากมอมใ่จไม่บริสูทธิ์ กุต้องใช้อะไรล้างฟร่ะ
เล่นกับคนแบบนี้ กุเล่นขี้ดีกว่าไหม??????

ปัญหาของเขา มันไม่ใช่ปัญหาของพ่ี่
แล้วก็สำเหนียกไว้ด้วยนะ

อย่ามาทะเลาะกันให้พี่เห็น
อย่าทะเลาะกันให้พี่รู้
เขาจะพูดอะไรสิทธิ์ของเขา
เราทำหน้าที่ ทำงานของเราไปให้ดีก็พอ
ถ้าพี่เห็น พี่รู้ว่าทะเลาะกันเมื่อไร
พี่จะเดินหนีแล้วจะไม่กลับมาอีกเลย.

เราเตือนคุณแล้วนะ.

..........................................

ภาพลักษณ์ของนังยายตอนนี้ เป็นนางร้ายสุดชีวิต
บางทีก็คิดนะ กุก็อยากร้ายให้สุด ๆ อยากดูน้ำหน้าคน
ว่าสกิลการเหยียดหยามและสกิลการทับถมมันจะสูงแค่ไหน

กุชอบ กุโรคจิต กุชอบเห็นธาตุแท้ของคน

กุชอบม๊ากกกกมากนะ เวลาที่มีคนมายืนด่ากุด้วยความเกลียดชัง
รู้สึกดีอ่ะ เริดที่สุด รู้สึกชีวิตสมบูรณืแบบมาก
555555555555555555555555555555555555

ด่ากุเซ่ ด่ากรู๊ กุจะนั่งขำให้อร่อยทีเดียว

คนบางคนนะเว้ยยย จะด่ากุยังเสือกโง่
สรรคำให้เนียนกับสันดานกุหน่อยก็ไม่ได้
โด่ววววว. โง่บัดซบ เสือกมีหน้าจะแกว่งปากหาตรีนกุอีก

ทำไมเป็นคนอย่างนี้ เมิงอ่ะ นังยาย...
เมิงช่วยอ่อย ๆ ให้เขามีความกล้าหาญฮึกเหิม
เมิงช่วยสำออยบีบน้ำตา น่าสงสาร บอบบางบ้างก็ได้

แย่เลย แบบนี้ใครจะกล้าด่าเมิงต่อหน้า
เพราะงิไง เขาถึงว่าเมิงลับหลัง เข้าใจยัง

นอกจากถึกทน ยังเถื่อนและถ่อย หอยหลอดเอ๊ยยยยย

พี่เสียเวลากับเรื่องแบบนี้มา จะสองเดือนแล้ว
มันนานเกินไปนะ .. งานการมีไม่ทำหรือไง

คือแทนที่จะรีบเร่งปิดงานแล้วหนีเข้านาเข้าป่าไปซะ
ให้สบายปอด ต้องมานั่งหน้านิ่ง ๆ ดูหยิ่ง ๆ และกวนตรีนมาก
ไม่ได้สร้นตรีนหมาไรเลย ตบะแตกได้ทุกวัน
วัน ๆ ลุ้นแต่ว่าแจ๊คพอตอะไรจะแตก
จะอ้วกแตก จะปวดหัว จะปวดเมื่อย หรือจะแค่มรึน ๆ หน่อย
ช่างไร้สาระและเล้าลื้อมากมายอ่ะ ซ้ำซาก เพ้อเจ้อ เลอะเทอะ
วุ้ยยยย ไอ่ควั่ย

ทีหลังนะ จะให้กุเป็นไรปรึกษากุก่อนเซ่
จะได้แกล้งทำเป็นสำออย ๆ หน่อย ๆ ให้
กุทำได้ทุกอย่างแหละ อ๋อยยยปวดหัว
อ๋อยอยากอ้วก โอ้กอ้ากกกก ๆ ๆ ๆ
อ๋อยขาเป๋ อ๋อยหมดแรง อ๋อยเมื่อยทุบ ๆ ๆ สัสสสส

บางคนเขาสอนว่าให้พูดดีดีหน่อย พูดดีทำดี
กิริยาส่อภาษา วาจาส่อสกุล เทือกเนี่ยยยย

โด่ ไม่ต้องมาสืบว่าสกุลกุ ภาษากุเป็นยังไง

อยากรู้อะไรถามพี่สิคะ ถามกุได้ ถ้าคำถามแรก
ฟังแล้วประทับใจ กุจะไม่เก็บตังค์กุสัญญาค่ะ
แต่ถ้าเมิงสิ้นสติถามคำถามเดิม ๆ ซ้ำ ๆ รัว ๆ
กุก็จะวางบิล กุไม่ได้งกนะ แต่กุเบื่อที่จะพูดเรื่องเดิม ๆ

มันซ้ำซากน่ะค่ะ ไอ่ควั่ย

- มีความต้องการอยากแดรกกบาลคนมากมายค่ะ
แต่คิดอีกที ตัวเขาเอง เขายังไม่คิดจะแก้ไขอะไร
เขาคิดว่าที่เขาเป็นอยุ่นี้มันดีอยุ่แล้ว แล้วเราจะไปยุ่งอะไรกับเขา

- มีความคิดอยากเตือนคนของเขาให้สอดส่องและพาไปแก้ไขรักษาเสียให้เรียบร้อย แต่เมื่อคิดอีกที ในเมื่อเขามีความมั่นหน้ามั่นใจว่าเขาดีหมดแล้วซึ่งทุกอย่าง ชีวิตดี สวยงาม แล้วเราจะไปยุ่งอะไรกับเขา

- แล้วไงต่อ ... ที่นังยายพยายามอดทนกับทุกแรงกระแทกตอนนี้ ยังไม่ดีพออีกเหรอ?

- นังยายถามนะ "ที่มานี่ต้องการอะไร" เขาตอบว่า เขาไม่ได้ต้องการอะไร????? ใครก็ได้ช่วยอธิบายความหมายของไม่ได้ต้องการอะไรของเขาให้กุเข้าใจทีเถอะ กุโง่ กุไม่เข้าใจว่า
ไม่ได้ต้องการอะไรมันแปลว่าอะไร แล้วจะมาเอาอะไรกับชีวิตกุ

- นังยายก็เลยบอกเขาไปว่า ถ้าเมิงไม่ได้ทำอะไร เมิงก็ไม่ต้องคิดอะไร แล้วก็ไม่ต้องไปหาหมอดูที่สำนักไหนอีกแล้ว กุท้าเลย ต่อให้เมิงไปทุก ๆ สำนักแล้วเขาบอกมาว่า ผีมันต้องการให้กุตาย
อิผีห่าซาตานตัวไหนก็แล้วแต่ ถ้าอยากให้กุตาย ไปบอกมันด้วย "เมิงแหละตายก่อน" เขาก็เถียงกุว่า มาบอกเขาทำไม? นังยายเลยตอบเขาไปว่า กุไม่ได้บอกเมิง กุประกาศให้รู้โดยทั่ว ๆ กัน

- แล้วอย่ามาคิดนะ ว่ากุจะเชื่อใคร กุไม่เชื่ออะไรทั้งนั้น
เมิงอย่ามาฝันว่ากุจะพูดอะไรดีดีกับเมิง ขนาดพ่อแม่กุทำไม่ดีพูดไม่ดี กุยังด่าได้ แล้วเมิงเป็นใคร กุจะเก็บเมิงไว้ทำพ่องเหรอ?

- ทำไมกุช่างเลวร้ายอะไรแบบนี้ แม่งงงง น่าภูมิใจจริง ๆ ว่ะ

ตายห่านไปได้นรกชัวร์ ๆ ภูมิใจซะไม่มี จะอยู่ให้สาแก่ใจทีเดียว
อย่างน้อยกุก็มีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง เห็นม่ะ ชีวิตดี๊ดีย์

ชีวิตดูมีจุดมุ่งหมายชัดเจน เป้าหมายน่าพุ่งชน
คือต้องสะสมเสบียงไว้มาก ๆ ๆ ๆ กว่าชาวบ้านเขาหน่อย
ชาวบ้านเขาทำดีเพื่อจะไปสวรรค์มันก็จะง่าย ๆ หน่อยนะ
ส่วนเมิงนังยาย ต้องทำอีกเยอะ ๆ ยาก ๆ หน่อยแหละ
ทำดีเพื่อจะเลือกอยู่นรกเนี่ยนะ ใครเขาทำกัน

อยากตายกะกุป่ะล่ะ กุก็ยังหาเพื่อนอยู่นะ อยากมีเพื่อนบ้าง
555555555555555555555555555555555555555555555
555555555555555555555555555555555555555555555

นี่กุพูดจริงจังนะนี่

เมิงหัดเข้าใจอะไรง่าย ๆ หน่อย อย่าโง่ เสียเวลาทำมาหากิน

คือกุตั้งใจไว้ว่า ตายไปแล้วกุจะไม่ขอไม่หวังอะไร
จะให้กุอยู่นรกก็ได้ ได้หมดค่ะ
แต่ ณ เวลานี้ ตอนที่กุยังมีลมหายใจ
แผ่นดินที่จะกลบหน้ากุต้องสงบสุข
ชีวิตคนรอบตัวกุต้องดี ดีให้กุเห็นชัดแจ้งว่าปลอดภัยหายห่วง

ภาพแห่งความสุขต้องชัดเจน
นังยายไม่รู้ว่าตายจากกันไปจะได้เจอกับพ่อแม่ครอบครัวอีกหรือเปล่า เพราะฉะนั้น ณ ปัจจุบัน ทุก ๆ คนรอบตัวพี่ต้องมีความสุข
ชีวิตพวกเขาต้องดีอย่างที่ควรจะเป็น อย่างที่แสวงหาได้
ไม่ใช่ให้เขาพยายามทำความดีมาชั่วชีวิตเพื่อจะไปรับผลตอบแทนโลกหน้า กุจะไม่ตามไปดูชีวิตพวกเขาโลกหน้า ที่อยากเห็นคือโลกนี้ ตอนนี้ เวลานี้ เอาเดี๋ยวนี้ด้วย
แลกกับความสุขของพี่ทั้งหมดหลังความตายก็ได้ อยากได้อะไรเอาไป แต่ความสงบสุขของแผ่นดินเป็นของกุ.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 7 ธันวาคม 2560 1:41:34 น.  

 

#วันที่๒๓๒ ขอความหนักแน่นจงสถิตในหัวใจ

ไม่ต้องแกว่งบ่อยนักก็ได้นะ พี่เวียนหัว
ใจแกว่งเป็นเปลยวน ทำใจยาก ทำใจลำบาก
มีความสามารถพิเศษ ...เผลอหลับแล้วฝันว่าพิมพ์แล้ว คือร่ะ
คือพี่ควรไปนอนใช่ป่ะ

อืมมมมม อ่อนเพลียกับความเอาแต่ได้ไม่ยอมเสียของคน
คิดว่าจะหมดไป ก็ยังโผล่มาอีกคน
คนเป็นพ่อมาขอร้องให้ช่วยลูก พี่ก็ช่วยส่วนตัวทั้งๆ ที่ไม่ใช่เรื่องเลย
ลืมคิดไปว่า ตัวกุก็มีพ่อมีแม่ต้องดูแลนะ จะอ้างพ่อคนเดียว
แล้วคนอื่นเป็นลูกไร้พ่อแม่รึไง

เมื่อได้ตามความต้องการแล้วก็น่าจะจบ ยังจะปากยื่นปากยาวเดี๋ยวตบปากแตก
จะขึ้นไปไหนวะเมิง นังย๊ายยยย ลงมาก่อน
ทำมาเป็นจะแฉโน่นแฉนี่ แฉพ่องเมิงสิ ไม่พอใจก็ออกไป ใครแคร์
เรื่องเยอะมากก็อยู่กันลำบาก คนเรามันต้องดูกันด้วยความจริง
เอาข้อเท็จจริงมาแบต่อหน้าแล้วว่ากันตามตรง
ไม่ใช่จะเอาแต่มโนไปเข้าข้างตัวเอง
คนประเภทนี้ น่าเบื่อ ไม่หมดไม่สิ้น เก่าไปใหม่ก็มา โด่

เมิงยังไม่ชินอีกเหรอ นังยาย
น่าจะชินได้แล้วนะ

ไม่ชินหรอก เบื่อ.

คงว่างกันมาก...ต่อไปต้องแจ้งให้ทราบ โควต้าการใช้เวลาของคุณหมดแล้ว อย่าแพล่มจนเพ้อเจ้อค่ะ

..............................................

วันๆ นี่คิดอะไรกันนักฟร่ะ หยุดคิดบ้างก็ได้
วันนี้ กินข้าวเย็นไม่อร่อยเลย
มันไม่โอเค ที่ตัวเองมีความสุข
แต่ยังมีใครอีกหลายคนเป็นทุกข์
พี่ก็ไม่ได้ไปทำร้ายเขาเลยนะ
เราอยู่ส่วนของเรา แต่เมิงอย่ามายุ่งกับกุก็เท่านั้น
จะให้กุกลับไปไว้เนื้อเชื่อใจเมิงอีก ก็คงไม่แล้ว
ทำกุเจ็บปวด ก็ได้ ไม่ว่ากัน ไม่แค้น ไม่เคือง ไม่คิดจะเอาคืน
ไม่คิดจะมุ่งร้ายหวีงทำลายกัน แค่ตัวใครตัวมันเท่านั้น พี่โอเค

ก็แค่นี้เอง ... ไม่ได้ว่า ไม่ได้ห้าม
ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น พี่แค่วางหน้าเฉยเมย และไม่แยแส

เท่านี้จริงๆ แต่ทำไม เขาดูเป็นเดือดเป็นร้อนเหมือนโกรธกันมาแต่ชาติปางไหน

กุดูน่ากลัวตรงไหนเหรอ
กุออกจะใจดี กุแค่ไม่ยอมใครเท่านี้เอง
ตอนที่กุมีปัญหากับคนอื่น กุเห็นเมิงเอาแต่หัวเราะชอบใจที่กุด่าเขา
แต่ทำไมพอเจอเข้ากับตัวเองบ้าง เมิงถึงเงียบจ้อย
ไม่โผล่หน้ามาสดับรับฟังอะไรบ้างเลยล่ะ

สารรูปพวกเมิงตอนนี้อย่างกะผีตายซากดูไม่ได้เลย

กุกินข้าวไม่อร่อยเลย
ต่อให้เกลียดสันดานมันยังไง
ก็ยังคงความเป็นห่วงอยู่แบบนั้น
ทำอะไรแล้วดีต่อใจพวกเมิง เมิงก็ทำไปเถอะ

อยากทำอะไรก็เชิญตามสบายได้เลย

เอาให้เต็มที่ เอาในแบบที่คิดว่าทำแล้วเผื่อชีวิตจะดีขึ้น

เผลอแล้วมันอดคิดไม่ได้นะ
อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ปี ๒๕๕๐ กลางปี
มันนานเกินกว่าจะคิดสงสัยในตัวเขา
ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ ถึงบางทีจะไม่ได้ก้าวพ้นอะไรด้วยกันก็เถอะ

แต่ละครั้งที่พี่ถูกเข้าใจผิดเพราะหน้าที่ปราศจากรอยยิ้ม
ก็จะมีเขาคอยแก้ต่างให้ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นนะ
โดยที่พี่ไม่เคยได้ร้องขอ ไม่ได้แคร์หรอก หน้าไม่ยิ้มมันเป็นกับดักคนมองคนแต่เปลือกให้ออกไปจากชีวิตเรา แต่ถ้าอยากเคลียร์ให้ ก็ขอบใจ

ความดีของพวกเขามีมากมาย ชนิดที่พี่ไม่เคยมี
ดีอย่างที่ คนโดยทั่วๆไปเขาดีกัน
ใครๆ เขาก็ชอบคนหน้ายิ้มแย้ม ดูเป็นมิตร
ยกเว้นนังยายนี่แหละ

ใครๆ เขาก็ชอบคนพูดจาดี
ใครๆ เขาก็ชอบคนที่ดูดี

อืมมม แล้วไง ... อยากชอบใจอย่างไร ชนิดไหน ตามใจท่านเถอะ



 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 8 ธันวาคม 2560 1:53:11 น.  

 

วันนี้ พลาดท่าอย่างมิอาจหลบเลี่ยงได้

มีนัดแต่เช้า เหมือนเดิม นัดเช้าทีไร พี่ก็ไม่ยอมนอนทุกที
เกรงว่า ถ้าล้มหัวนอนลงไป พี่จะไม่ตื่นง่าย ๆ แน่นอน

ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้สึกตัวนะ แต่กุขอไม่ตื่นดีกว่า มันเป็นอะไรที่แบบว่า
กำลังนอนหลับลึก ๆ แล้วถูกกระชากกลับมา
พอไม่ได้นอนแล้วต้องไปใช้สมองตอนเช้า
มันชัวร์มาก ที่จะเอ๋อแดรก

คนติดต่อมาก็เยอะแยะ อยากจะคุยอะไรกันนักหนา
ตกบ่ายเริ่มรู้สึกไม่ดี ต้องไปซ่อมตัว
ซ่อมมาหลายทีแล้ว ก็ค่อย ๆ ดีขึ้นเกือบจะร้อยปกติ
ทั้งตัว หัวบ่าไหล่หลังน่อง ขา และปลายเท้า

ตึงไปหมด ต้องหาเวลาไปอบตัวเอาเหงื่อออก
ซ่อมตัวเสร็จแล้ว ก็ต้องซ่อมหน้า ซ่อมระบบภายในด้วย
ถือโอกาสซ่อมไปทั้งหมด
สำคัญที่สุดคือหน้า ปัญหาเฉพาะหน้า นี่หนักหนาสุด
ตัดสินใจ วันหยุดที่เหลืออยู่มากมายของปีนี้
พี่จะไม่ไปไหน จะเอาเวลาไปซ่อมตัวให้เดินตัวปลิวไปเลย

ชีวิตดี๊ดีนะวันนี้ ตบะแตกแต่เช้า
พอตกค่ำ เกือบจะได้กินยำไส้ตันซะงั้น
555555555555555555555555555555555555

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 8 ธันวาคม 2560 20:02:57 น.  

 

#วันที่๒๓๓ อากาศเปลี่ยนใจคนก็เปลี่ยนทุกสิ่งอย่างล้วนเปลี่ยนแปลง

พลาดอีกอย่างไม่น่าให้อภัย แต่ไม่เป็นไรนะยาย
แม่บอกว่า เป็นสุนัตให้อภัยได้

เมื่อวาน เขาแจ้งพี่ว่า เขาจะหยุดสองวัน
ซึ่งพี่เองก็อยากหยุดเหมือนกัน แต่คนไม่มี
ก็ไม่รู้จะทำยังไง อยู่ก็ได้ แต่ขอเกเรบ้าง

รีบกลับบ้าน หวังใจว่าจะเอาเหงื่อออก จะไปอบตัว
สั่งยาจากเพื่อนไปให้พ่อ เป็นยาแก้คัน สามหลอด
ได้นั่งรถกลับบ้านพร้อมกัน
ตอนรออยู่ รอนานเพื่อนชวนไปขึ้นรถตู้
ถามเพื่อนว่า ไปด้วยกันไหม ปกติเรากลับแท็กซี่
เราไม่กล้าเดินทางแบบนั้นคนเดียวดึก ๆ
และปกติ ก็ไม่ได้กลับบ้าน นาน ๆ จะกลับที
มีช่วงนี้แหละ กลับบ่อย ไปกินน้ำจากสวรรค์บ้าง กินข้าวบ้าง

หาเรื่องกลับบ้านทุกวันแหละ แล้วแต่ความจำเป็น
ช่วงนี้ชีวิตจะดีมาก ๆ หน่อย ความวุ่นวายไม่กล้าเข้าใกล้
แม้แต่คนจะหาเรื่อง ยังไม่กล้าเผชิญหน้าเลย

นานที จะได้รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายแบบนี้
แต่ก็ยังไม่ประมาทนะ ยังมีความกลัวตัวเองอยู่บ้าง
ความกวนตรีนของนังยายอยู่ที่ระดับสิบบวก
ความน่ารังเกียจอยู่ที่ร้อยห้าสิบ
ความน่าหมั่นไส้อยู่ที่หมื่นห้า บ้าไปแล้ว ไอ่สัส!!!!
555555555555555555555555555555555555555555

ชีวิตดี๊ดี ไอ่เHี้ย รู้งิ ทำตัวเHี้ยมาตั้งนานแระ
จะมัวแต่เหนียมละอายต่อฝูงชน
เกรงใจกลัวเขาจะเสียหน้า
กลัวเขาจะเสียหายอยู่ได้ตั้งนาน บ้าจริง ๆ

เมื่อวานตอนดึกแล้ว นั่งคุยกับพ่อกับแม่
เล่าให้ฟังเรื่องบรรดาคนดีและคนรวยทั้งหลาย
พอฟังมาก ๆ เข้า ต้องรีบระงับปาก ระงับใจตัวเอง
เกรงว่า สักวันตัวเองจะหลงลืมตัวบ้าง
บอกแม่ว่า "มีแต่คนดีดีรวย ๆ ทั้งนั้น ถ้าคนดีพวกนี้ได้เข้าสวรรค์นะ ..บอกไว้เลย ลูกจะขออยู่นรก กุไม่อยู่สวรรค์เดียวกับพวกมันร๊อก" นึกว่าแม่จะด่า แม่นั่งอมยิ้ม

พ่อบ่น วันนั้นไปบ้านเขา เขามีงานบุญ มีแต่คนทำไม่เห็นหัวพ่อง
เพราะคิดว่า เราคนละทีม นังยายเลยสอนพ่อว่า
"ทีหลังถ้าใครไม่เห็นหัวเรา เราก็ถ่มน้ำลายใส่หัวมันเลย ..อ้าวกุก็ไม่เห็นหัวเมิงนี่หว่า" พ่องกุขำถูกใจใหญ่
555555555555555555555555555555555555
555555555555555555555555555555555555

เจ๋งป่ะล่ะ โด่ววววว เมื่อก่อนนะ พูดอะไรก็ด่ากรู ด่ากรู
หาว่ากุเป็นนังเด็กเลวร้าย ว่ากุเลวตะพึ๊ดตะพือ
เป็นไงล่ะ พ่องคนดีทั้งหลายแหล่

ที่เล่าให้ฟังนี่ ไม่ใช่จะหมายความว่าให้พ่องไปถุยน้ำลายรดหัวเขาจริง ๆ ดอกนะ แต่นังยายรำคาญว่ะ
บ่นอยู่ได้ สามวันแปดวัน มันทำดีชนิดเลวเยี่ยงนั้น
ควรค่าพอไหม ที่เราจะไปสนใจ ไม่เลยจ้ะ

ถ้ายิ่งห้าม ก็เหมือนยิ่มเติมไฟ พอกุยุให้ทำเลวใส่เขา
ก็คิดเองเป็นนี่หว่า บางทีกุก็ไม่เข้าใจหรอกนะ

มันเหมือนเรานั่นแหละ เวลาอยู่ดีดี เราแยกแยะออกนะ
อะไรดีอะไรเลว แต่พอมีคนมาห้ามปุ๊บ ห้ามใช่ไหม? งั้นกุทำ
มันจะแนวติสต์ ๆ หน่อยนะ

พ่อกุ กับ กุ นี่ กวนตรีนชิงโล่กัน่

เมื่อคืนถาม "แผลที่มือที่เท้าหายดีแล้วเหรอ?"
แกว่า หายนานแล้ว ได้ยาดี ยาพระเจ้าให้
อืมมมมมมม ...ฟังดูภูมิใจ หลังจากฟื้นคืนชีพนี่
มีความมั่นใจในการใช้ชีวิตมาก
พี่คิดว่า คงถึงเวลาแล้ว ที่พี่จะทำตามสัญญา
แล้วก็คงถึงเวลาแล้ว ที่พี่จะเล่าให้พ่อฟังว่า
พี่แลกลมหายใจพ่อกับอะไร

ช้ากว่านี้ เดี๋ยวจะไม่ทันการณ์
ทยอย ๆ ทำไป
...........................................

ตื่นเช้ามา นายมาขอนอนด้วย
พอสาย ๆ จำไม่ได้แล้วว่า ตื่นมาเพราะอะไร
แต่วันนี้ตื่นเร็วเป็นพิเศษ เกือบเที่ยงอ่ะ
ติดสติ๊กเกอร์กระจกค้างไว้ เก็บงานจนเสร็จ
มองดูนาฬิกาแล้วคิดว่าต้อง่กลับมาทำอะไรที่ทำงาน
มันอดคิดไม่ได้นะว่า แล้วกุกลับมาทำอะไรทีบ้านบ้างฟร่ะ

เสื้อผ้าแม่ซักให้ เก็บให้ ทุก ๆ อย่างที่เกี่ยวกับตัวเองอ่ะ
ไม่เคยได้ทำอะไรเลย สั่งอย่างเดียว
เริ่มมีความรู้สึกว่า เหมือนตัวเองเป็นตู้เอทีเอ็ม
ใครเห็นหน้าก็เบิกเงินๆๆๆๆ ไม่ชอบแบบนี้นะ

มันรู้สึกแย่ เหมือนกับว่า เห็นค่ากรูแค่มีเงินใช่ไหม?

คุยกับเพื่อนที่เรียนมาด้วยกัน แต่เพื่อนมีครอบตรัวแล้ว
มันรู้สึกได้ว่าไลฟ์สไตล์มันแตกต่างกันจนเหมือนจะคุยกันไม่รู้เรื่อง
เราต้องฟังเขามากกว่าที่จะยัดอะไรให้เขาฟังบ้าง

มันสะท้อนเข้าในใจนะ เมื่อเวลาผ่านไป
ลูกของเพื่อนจะเติบโตขึ้น ครอบครัวเขาก็จะอบอุ่นขึ้น
ในขณะที่ เราอยูู่คนเดียวและพ่อแม่ญาติพี่น้องจะค่อย ๆ จากไป
มันสะท้อนใจหลาย ๆ อย่าง

วันนี้เรามองดูคนอื่น ๆ พลาดท่า จบชีวิตการทำงานไม่สวย
แล้ววันหนึ่งที่เราต้องพลาดบ้างล่ะ
วันหนึ่งที่ต้องจบชีวิตการทำงานบ้างล่ะ
ทำงานมาสิบปี จับต้องอะไรได้บ้างนอกจากเรื่องชาวบ้าน

แทบจะไม่มีเลย

ถ้าไม่มีภาระที่ต้องทำอะไรแล้วตอนนี้นะ
เคยมีความคิดว่า เลิกทำงานรับใช้นายทุนแล้ว
พี่จะไปเปิดเนอสรี่เลี้ยงเด็กให้กับพ่อแม่ที่ไม่มีเวลาเลี้ยงลูก
เด็ก ๆ ของพี่จะเลี้ยงตั้งแต่แรกเกิดจนเจ็ดขวบปี
ออกจากอ้อมกอดพี่ไปนี่ โตเป็นผู้ใหญ่เลย
ไม่ต้องใช้วัยเด็กและวัยรุ่นแล้ว โลกมันเปลี่ยนไปเยอะเว้ยยยย
มันเหวี่ยงเร็วขึ้น เพราะฉะนั้นเราต้องวิ่งตามมันให้ทัน
มันหมดเวลาที่จะมาสนใจแต่เรื่องของตัวเองแล้ว
มันต้องคิดอะไรเพื่อลดปัญหาของส่วนรวม
มิเช่นนั้นแล้ว เราจะพากันอยู่อย่างไม่มีความสุขและจะตายอย่างไร้ความหมาย

คิดแบบนี้เสมอ ตั้งแต่เป็นเด็กน้อย
เราต้องอยู่เพื่อจะพร้อมตาย
และความตายของเราต้องสวยงาม
ความตายของเราต้องมีคุณค่าทีสุด

.......................................

อยากกลับบ้านทำกับข้าวให้พ่อแม่กินทุกวัน ได้แต่อยาก
ก่อนออกจากบ้านวันนี้ถามแม่ว่า "กินอะไรดี"
แม่ตอบว่า "ไม่กิน ไม่มีอะไรกิน ไม่มีอารมณ์จะกิน"
ไปเปิดสำรับดู มีน้ำพริกกะปิที่นายคนเล็กมันบอกว่าเปรี้ยวไม่อร่อย
ดูในตู้เย็นมีผักคะน้า มีเต้าหู้ มีปลาเค็ม มีเห็ดที่เก็บมาจากโรง แล้วก็มีอะไรก็ไม่รู้อยู่ในถุงซึ่งไม่น่าอร่อย
มีไข่เป็ด ในครัวมีหอมกระเทียมแต่กะปิอร่อยไม่มี!!!

กะปิอร่อยไม่มี ก็เลยไม่มีอารมณ์จะทำอะไร

จริง ๆ วันนี้ต้องเก็บได้นะ แต่ถ้าเข้าบ้านแล้วไม่ได้กินข้าวบ้าน
มันเหมือนไม่ได้กลับบ้าน
มองเห็นฟักอ่อน ๆ หยิบมาปอก แล้วออกไปหาโครงไก่กับชิ้นส่วน ที่ตลาด บอกแม่ว่า ให้เตรียมเครื่องให้หน่อย
จะทำต้มจืดฟักน้ำแกงแปดรสให้กิน

เผ็ดจากพริกไทย ร้อนแรงจากขิง กรุ่นกลิ่นจากรากผักชี
หวานมันเค็มจากไก่หมัก รสสามัคคีตอนที่ต้องทำด้วยกัน
แล้วพี่ก็บอกเขาว่าพี่บวช ชิมไม่ได้
รสหลอกลวงตรงที่ทำท่าใส่ผงชูรสแต่จริง ๆ แล้วไม่ได้ใส่
555555555555555555555555555555555555555555555


พวกติดผงชูรส เสร็จนังยายทุกราย

คือมโนไปเองว่า ถ้าหนักผงชูรสแล้วจะอร่อย
อร่อยไปเถอะ กินเสร็จคอแห้งฉิกไห

นาทีนี้นะ จะมาบอกว่า อดเถอะ ไม่มีทาง

และถ้าอยากอร่อยนะ ต้องกลับบ้านวันจันทร์ พี่ใภ้หยุด
อยากกินไร พี่ใภ้จัดให้ ชีวิตคือดีย์
55555555555555555555555555555

........................................
จะไม่พูดถึงนาย คงจะไม่ได้นะ
ช่วงนี้นายหกขวบปีแล้ว
เป็นวัยที่ต้องระวังเป็นพิเศษ
วัยนี้มีชีวิตเช่นไร ต่อไปลักษณะนิสัยเขาจะเป็นไปเช่นนั้น
พี่ดีใจอย่างหนึ่งคือ นายมีความคิดเป็นของตัวเอง
ถึงแม้จะสุ่มเสี่ยงว่าเขาสมาธิสั้นและมักจะควบคุมตัวเองไม่ได้
ที่จริงมันก็ไม่ได้มากมายจนเป็นปัญหา
นายมีความเหมือนนังยายมาก จริง ๆ เขาแค่ต้องการคนที่เข้าใจ
เขาสามารถแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี

วันก่อนพามาทำงานด้วย
เพราะเท้าที่ใหญ่เกินเด็ก
รองเท้าใส่ได้ไม่นาน ขาดบ้าง อะไรบ้าง
คู่ที่ไม่ขาดไม่ชอบใส่ ชอบใส่คู่ที่ขาด
เพราะพ่อเขาซื้อให้ วันนั้นเขาเลยใส่รองเท้าออกจากบ้านคนละข้าง เอาของน้องมาใส่ข้างหนึ่ง คือพ่อซื้อให้เหมือนกัน
คู่ที่แม่ซื้อให้ไม่ชอบ

พอใส่คนละข้าง มาถึงที่ทำงาน ก็โดนคนแซว
พอโดนแซวเขาก็เข้าไปในห้องน้ำ ไปเอารองเท้าล้างอย่างดี
ด้วยนสบู่ล้างมือ ออกมารองเท้าสะอาดเอี่ยมหมดจด
ถามว่าอายเหรอ? โดนล้อ เปล่าไม่ได้อาย แต่จะบอกว่า
ถึงรองเท้าเขาจะคนละข้าง ก็สะอาดเว้ยยยยย

น่าดีใจนะ เพราะว่า นังยายเคยสอนเขาไว้
เวลาอาบน้ำเอารองเท้ามาอาบน้ำด้วย
เราใส่มัน เท้าเราสะอาดร้องเท้าก็ต้องสะอาด
ถึงจะเก่าถึงจะขาด ก็ให้สะอาดไว้ก่อน
เขามีความจำในสิ่งที่ปลูกฝังไว้มาก

วันนี้ตอนเช้า คุยกัน เขามาปรึกษา
"ป้า ๆ รู้จักรางวัลโนเบลไหม? เคยได้ยินมั่งป่ะ"

มีความอยากได้

มีความมุ่งมั่นมาก ที่จะล่ารางวัลโนเบล

"ชีวิตเราจะต้องมีประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติมาก ๆ เลยนะลูก เราถึงจะคว้ารางวัลโนเบลได้"

..... ได้เลยป้า เราจะทำมันเอง .....

ก็ต้องขอขอบใจ สร้นตรีนหมาเน่ามาก ๆ หน่อยนะ
ที่ทำให้ชีวิตที่นี่บัดซบ จนนังยายต้องหลบไปพักใจที่บ้าน
จนน้องมันบอกว่า เพราะเมิงไม่มีอะไรแดรกนี่เองเลยได้กลับบ้าน

ความเลวร้ายของกรู มันก็มีประโยชน์แบบนี้แหละ
นี่ถ้ากุมัวแต่นั่งเป็นนังคนดี ก็จะมีแต่เรื่องชาวบ้านเต็มหัวกบาล
ไม่ได้คิดถึงบ้านตัวเองหรอก
วันๆ หมกอยู่กับแต่เรื่องชาวบ้าน
ตอนนี้เหรอ เรื่องชาวบ้าน มองบน ใครสนใจก็รับไปสิ

เกลียดกรูเหรอ? เออดีมาก ๆ เลย เกลียดกรูอีกสิ
กรูช๊อบชอบบบบบ 55555555555555555555555

ชีวิตดี๊ดี มีแต่คนเกลียด สบายใจ.





 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 11 ธันวาคม 2560 1:21:04 น.  

 

ปีใหม่นี้ ..เป็นปีที่ต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ
ช่วงนี้ก็ดำเนินนโยบายสร้างความเกลียดชังไปเรื่อย ๆ ก่อน
เกลียดกุเถอะ กุขอร้อง
อย่ารักกุเลย อย่าเอ็นดูกุเลย อย่าเมตตากุเลย
ได้โปรดอย่าเอาอะไรมามอบให้ หรืออย่าเอาอะไรมาฝากกุ
กุไม่ไหวจะเก็บทิ้ง.

ยังคงรอคอยนะ
ยังรอดูว่า ณ ที่แห่งนี้
นอกจากนังยายแล้ว จะมีใครพอจะเป็นผู้ใหญ่ได้บ้าง
ยังรอดูว่า จะมีใครที่จะยังหาความจริงใจได้บ้าง
ยังรอดูว่า ในวิกฤตของความสัมพันธ์คนที่บอกว่า
ให้พี่หมดใจ เขาจะทำยังไง

คือยังแอบมีความอยากรู้ว่า
ค่าของมิตรภาพทั้งหมดที่มีมันเหลือเท่าไร


อนาคตอย่าไปหวัง
พี่ไม่สามารถกะเกณฑ์ได้หรอก ว่าต่อไปใจที่มีจะวางไว้ตรงไหน
พี่ก็แค่ ไม่ไว้ใจใครอีกเลยก็แค่นั้น
ช่วงนี้มันเป็นช่วงก้าวข้ามความรู้สึกตัวเอง
กำลังฝึกวิทยายุทธอยู่
ถ้าเมื่อไร ที่พี่ข่มใจจนสามารถยิ้มให้กับคนที่มันจ้องจะทำร้ายเราได้ เมื่อนั้นโลกทั้งโลกจะเป็นของนังยาย

กุยังไม่สามารถหรอก ยังห่างไกลนัก
แค่ยืนด่ากรู แล้วกรูยิ้มได้นี่ก็ถือว่าที่สุดของนังยายแล้ว

แต่กับคนที่จ้องจะทำร้ายเรา แล้วเราต้องยิ้มให้มันด้วยเมตตา
เมิงจะบ้าเหรอวะ อิห่าน แค่ไม่กระโดดถรีบหน้านี่ก็สุดยอดแระ

ยังมีหน้าจะมาเตือนกุ ให้พูดน้อยๆ หน่อย ให้ปากสุภาพหน่อย
จะให้กุพูดน้อย พูดสุภาพ ดูสันดานพวกเมิงก่อน

โลกมันน่ารักกะกุนักนี่ พวกเมิงมันเปี่ยมด้วยเมตตาต่อสรรพสัตว์นักนี่ ถ้าพวกเมิงนะ ขออโหสิกรรมกุทุกคำก่อนพูด
ขออโหสิกรรมต่อกุทุกการกระทำของเมิง
ขออนุโมทนาบุญทุกครั้งที่กุทำอะไร
กุจะปิดปากให้สนิทเลย
กุจะไม่ใช้เสียงเกินระดับสองเลย
หางเสียงกุจะทั้งราบและเรียบ เงียบที่สุดเลย

พวกเมิงทำได้ไหม????????
รึต้องให้กุเอารถเกดมาเข็ญพวกเมิงไปอาราธนาศีลห้าในวัดก่อน
ค่อยทำความเข้าใจในส่ิ่งที่กุพูด

หอยหลอด โมโหเว้ยยยยยย

ต้องมีเมตตา ต้องมีใจกุศลมาก ๆ
กุจะไปขนเอาจากตรงไหนฟร่ะ??????


.........................................
อ่านหนังสือธรรมะที่เพิ่งได้มาใหม่
เขาสอนให้มองตน ทิศที่สิบเอ็ด
ก็ดี ถือว่าเหมาะแก่กาล
มันดึงเราได้บ้าง
ยังทำไม่ค่อยได้ หลุดบ่อย ๆ ไป
เวลาคุมตัวเองได้ ก็ดีไป
แต่พอมานึกถึงเหตุผลสิ่งที่เขากระทำ
มันอดจะตอบโต้ไม่ได้หรอก

ที่ผ่านมาหลายปี
มักจะร้องขอให้ได้รับความคุ้มครอง
แล้วก็ส่งกลับที่สิ่งที่ได้รับมา

ปีนี้ เมื่อรู้ว่าเขาอยากให้เราตาย
ความทรมานที่ตัวเองได้รับ
พี่ไม่เคยคิดจะให้ใครได้ัรับเหมือนกันเลยนะ
ขอความคุ้มครองเท่านั้น
มันอยากให้เราเป็นยังไงแล้วแต่มันเลย
กุตายก็ได้ เป็นสิทธิ์ของพระเจ้า
ชีวิตนี้มันไม่ใช่ของเราอีกต่อไปแล้ว

อยากแทงกุเมิงแทง อยากเสียบเมิงเสียบ
อยากทำไร ตามสบาย ตามใจ ตามปรารถนาเมิงเลย

แต่กุจะเป็นอะไรเรื่องของกุ ไม่ใช่เรื่องของเมิง

5555555555555555555555555555555555555

บอกแล้ว ความกวนตรีนกุอ่ะ ระดับสิบ
ความน่าหมั่นไส้กุไม่เคยน้อยกว่าใคร
แคร่ไหม? ก็ไม่ กุช๊อบชอบ

การเป็นคนแสนดีมันยาก
สำหรับพี่ อย่างดีก็แค่เลวอย่างมีมารยาทก็พอ
อิพวกดีชนิดเลว ๆ อ่ะนะ ไม่ต้องรักษามารยาทอย่างคนดีกับมัน
คนประเภทอย่างนั้นมันต้องเลวตอบแทนอย่างเหมาะสม
ตอแหลมากวนตรีนกลับ วินวินไม่โกงไม่ต้องทอน

ไม่คุยกับกรู ไม่กล้าคุยกับกรู กลัวกรู ได้สิ
การสรรคำใช้กับคนพวกนี้ มันพื้นฐานของการกวนสร้นตรีนไปหน่อย
เดี๋ยวพี่จะต้องตักน้ำใส่กระโหลกชะโงกดูรอยยิ้ม
ต้องหัดยิ้มซะใหม่ เอาให้น่ากระโดดถรีบหน้ามาก ๆ หน่อย
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นไง กุร้ายพอยัง?

พูดน้อย ๆ แต่ใส่สีหน้าเยอะ ๆ
กุมั่นหน้ามาก ว่าหน้ากุกวนสร้นตรีนไม่มีใครเกิน
กุทำได้ กุเHี้ยเกิ๊นส์
555555555555555555555555555555555555

เพื่ออะไร ก็เพื่อความสุขของมวลมนุษยชาติ
แหม่ ๆๆๆๆ พีี่ก็ต้องขยันสร้างเรื่องหน่อย
เดี๋ยวประชาชีเขาไม่มีอรรถรสในการพูดเรื่องของพี่
การนินทานางกาลีเป็นศรีแก่ปาก
การพูดเรื่องของนังยายมาก ๆ เดี๋ยวน่าเบื่อ

เราก็ต้องมีเมตตามาก ๆ ชิป่ะ
เราต้องขยันสร้างเรื่อง
เขาจะได้สนุกสนานหรรษาเวลาพูดเรื่องให้เราเสียๆ หาย ๆ
โด่วววววว.

เห็นป่ะ ว่านังยายมีเมตตาขนาดไหน โด่ววววว.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 11 ธันวาคม 2560 3:14:03 น.  

 

#วันที่๒๓๔ พรุ่งนี้จะทำให้เยี่ยมยอดกว่าวันนี้

วันนี้ไม่ได้นอนเลย ทำท่านอนแต่ไม่มีความสุข
พรุ่งนี้มีฉีดยาฆ่าแมลง ต้องรีบเผ่นอยู่ไม่ได้แล้ว
หลายเดือนแล้วที่ไม่ได้ออกไปสูดอากาศดีดี
เริ่มรู้สึกตัวว่า ไม่ค่อยโอเค น้ำหนักคงหายไปหลายขีด
กินข้าววันละมื้อแล้วอิ่มเลย

ตอนหัวค่ำ มีผู้ใหญ่คนนึงมาขอปรึกษาเรื่องลงทุน
ตอนแรกคิดว่าจะมาเคลียร์ใจ
ที่จริงเขาก็ถามถึงแหละ
พี่ก็เล่าให้ฟัง แวดล้อมมันเปลี่ยน ทุกอย่างมันเปลี่ยน
คนเก่าๆ ไม่เหลือแล้ว
เด็กปากร้ายๆ คนเดิมมันตายจากไปแล้ว
ที่มีอยู่มันคือนังยาย อิเค็มมหาประลัย นังคนร้ายกาจเสียจน
ไม่มีใครอยากพูดด้วย ดีเลิศประเสริฐศรี คือดีย์

พี่ไม่เคยบอกใครสักคนเดียวเลยว่าเราดี
ทุกๆ ครั้งที่พูดถึงตัวเอง คือกุเลวร้ายเสมอ อันนี้รู้ตัวมากๆ หน่อย
ครั้งนี้ก็เหมือนกัน เอาความถูกผิดออกไปก่อน
เอาความจริงมาดูกัน เอาสิทธิ มาพิจารณา
ฉันทำอะไรได้ เธอทำอะไรได้
พยายามแล้วที่จะรับฟัง แต่เมื่อตรรกกะคุณมันเพี้ยน
ชีวิตไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง
กุคงพูดอะไรกับเมิงไม่ได้แล้วแหละ

ปัญหาใคร ปัญหามันสิคะ
ใครไม่มีความสุขก็จัดการกันเอง
ฉันโอเค ฉันมีความสุข ก็เรื่องของฉัน
ถ้าต้องการให้ทุกอย่างกลับไปเหมือนอย่างเดิม ก็คงไม่
เวลามันเดินไปข้างหน้า ความระแวงระวังมันต้องมี
จะหาว่ากุวิตกจริตก็ได้ แต่พอกุจะตาย คือกุจะตายคนเดียว
ไม่เห็นมีใครจะมาตายด้วย
เฉพาะฉะนั้นแล้ว ตัวใครตัวมันกันเลยค่ะ

บอกแล้ว เตือนแล้ว เราเตือนคุณแล้ว

มันซ้ำซากมากที่ต้องกลับมาพูดเรื่องเดิมๆ
อินี่บางทีก็คิดนะ กุน่าจะเปิดแถลงการณ์จะได้พูดทีเดียว.


...................................

รู้สึกแย่ หมายถึงสังขารนะ
ไม่นอนแค่วันเดียวทำเป็นสำออย ด๋อยเอ้ยยยย
อยากไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อยสักสิบกิโล
คิดถึงอากาศร้อนๆ
คิดถึงแดดจัดๆ
คิดถึงพี่ตะวัน

อยู่ที่นี่นานไม่ได้ ใจยังไม่ดี
ต้องหอบคอมพ์ไปอาศัยทำงานที่ไหนสักแห่ง
ที่เน็ตฟรีและแรงส์เหมือนที่นี่

เมื่อใจยังไม่ดี มันก็จะแกว่งไปแกว่งมา
นี่กุจะสองอารมณ์ไปไหนวะ
กุจะเป็นโรคจิตเวชไหม
เกลียดขี้หน้าตัวเอง อยากด่าก็อยากแต่ก็ยังเสือกสงสารมากกว่า
เหี้ ยไร ของเมิงล่ะนังยาย
จะสับสนเอาโล่เหรอ

บอกไม่ถูกว่าต้องการอะไรกันแน่
เพิ่งเข้าใจมันนะ ที่นางว่าไม่ได้ต้องการอะไร

แต่กุอ่ะ ต้องการทุกอย่างเลย
อยากด่าก็อยาก
อยากหลุดพ้น
อยากปลดปล่อย
อยากให้เลิกแล้วต่อกัน

......................................

เวลาที่ว่างๆ ไม่มีใครมารื้อฝอย มันก็ดี
แต่พอมีคนมารื้อเรื่องราวเดิมก็กลับมา

จบไม่สวย... ไม่ใช่เรื่องของเราซะหน่อย
เป็นเรื่องของเขา
บางที่ก็คิด หน้าที่เราไหม ที่ต้องสร้างความสุขให้คนอื่นๆ
ซึ่งก็ใช่ คนที่เกลียดกัน
เรายังสร้างความสุขสดชื่นให้กันได้
แล้วกับคนที่เขาพลาดแค่ครั้งเดียว
ยาย เมิงจะข้ามความขุ่นใจนี้ไปไม่ได้เชียวเหรอ

วันนึง ถ้ามันผ่านไป
เราจะมานั่งเสียดายไปตลอดชีวิตไหม

มันแค่โง่ มันอาจจะแค่รู้เท่าไม่ถึงการณ์
ช่วงนี้..ไม่รู้มีอะไร มักจะฝันว่าไปเดินห้าง หาสร้นตรีนหมาอะไรไม่รู้ในห้าง

เกลียดเมิงจริงๆ นังยาย

กลับบ้านเถอะยาย...มธุสรพากุหลอน
ใครจะเป็นไง... วางไว้ก่อน
วันนี้กุคิดอะไรไม่ออก
คิดออกค่อยมาดู ว่ากุทำไรได้มั่ง

อย่ามาทำแสนดีไอ่ฟายเวลาจะตายไม่มีใครจะตายกะเมิง
สำเหนียกไว้

เท่านี้ ก็ที่สุดแล้ว
จะเอาอะไรกับคนที่ไม่คิดเกินตัวเอง.

 

โดย: กระติก น้ำชา ลีลาวดี 11 ธันวาคม 2560 23:27:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


กระติก น้ำชา ลีลาวดี
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว
เรียบง่ายอย่างมีแบบแผน..ตามแนวทางของผู้สร้างทั้งชั้นฟ้าและแผ่นดิน
Friends' blogs
[Add กระติก น้ำชา ลีลาวดี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.