ยินดีต้อนรับสู่ Blog ที่คนรักศิลปะ ภาษาและวัฒนธรรม อยากแบ่งปันประสบการณ์ดี ๆ

我真是不中用。我连自己也保护不了。 (ข้าช่างไม่เอาไหนเลย ขนาดตัวเองยังปกป้องไม่ได้) เรียนภาษากับหนังจีน "หัวใจคนกล้า" ตอนที่ 4.2

我真是不中用。我连自己也保护不了。 (ข้าช่างไม่เอาไหนเลย ขนาดตัวเองยังปกป้องไม่ได้) เรียนภาษากับหนังจีน "หัวใจคนกล้า" ตอนที่ 4.2




 
ไม่รู้จะมีใครตามอ่านกี่คน เอาเป็นว่าเขียนและแปลไปเรื่อย ๆ ก็แล้วกันนะจ๊ะ



(ต่อจากตอนที่แล้ว)



ในที่สุด สำนักหมื่นกระบี่ก็มีศิษย์หญิงเป็นครั้งแรก กฏเกณฑ์ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วขนาดยังไม่ทันจะจุดธูปสักก้าน พวกศิษย์พี่ต่าง ๆ พอได้ศิษย์น้องสาวสวย ก็เดินกันเป็นขบวนพาเซียวเสวี่ยเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ในสำนัก วันนี้เลิกการฝึกซ้อมไปโดยปริยาย

ฉางฮวนเองก็เดินตามพวกศิษย์พี่ด้วยเหมือนกัน ทั้งยังคอยเดินอยู่ข้างหลังเซียวเสวี่ยเพื่อคอยให้ความช่วยเหลือ แต่สายตาก็คอยชำเลืองเฉาซื่อเจี๋ยอยู่ตลอดเวลา ด้วยความเกรงกลัวอำนาจบารมี

“อ้า..ศิษย์น้องเล็กจ๊ะ ให้ข้าเล่าประวัติความเป็นมา รวมทั้งวีรกรรมอาจหาญในยุทธภพของพ่อข้าให้เจ้าฟังดีไหม” เสียงเฉาซื่อเจี๋ยพูดกับเซียวเสวี่ยอย่างสนิทสนม

เซียวเสวี่ยเงยหน้ามองเฉาซื่อเจี๋ยด้วยความเบื่อหน่าย นางเป็นคนฉลาด มองคนแว้บเดียวก็รู้ทันทีว่าน่าคบหาหรือไม่ ซึ่งท่าท่างอย่างศิษย์พี่ใหญ่สำนักหมื่นกระบี่คงไม่ค่อยน่าคบสักเท่าไร

“ว้า..น่าเบื่อจัง ไม่ต้องแล้วมั้ง?” เซียวเสวี่ยตอบตรง ๆ แถมแสดงสีหน้าอย่างไม่เกรงใจตามธรรมดาของนิสัยตรงไปตรงมาบวกความเอาแต่ใจตัวนิด ๆ ของนาง

“ถ้างั้น ให้ข้าสอนทักษะยุทธเบื้องต้นให้เจ้าก่อนก็แล้วกัน” เฉาซื่อเจี๋ยพยายามเอาใจต่อ แถมยังถือวิสาสะเอามือไปจับเอาแขนเซียวเสวี่ยหากำไรอีกตามสันดานเจ้าชู้ไก่แจ้

เซียวเสวี่ยร้องขึ้นมา หลบฉากอย่างรวดเร็ว หลบเข้าไปข้างหลังของฉางฮวนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ “อ๊าย..ไม่ต้องหรอก ให้อาฮวนสอนข้าก็ได้”



คราวนี้พวกศิษย์พี่ทั้งหลายต่างกอดอกมองดูฉางฮวนด้วยความดูหมิ่น

“ให้มันสอนหรือ?” เจ้าศิษย์พี่สามพูดขึ้น “จะได้หรือ?”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?” เซียวเสวี่ยเถียงขึ้น “อาฮวนเรียนยุทธที่นี่ต้องนานแล้ว เนอะ?” เซียวเสวี่ยมองไปทางฉางฮวนด้วยรอยยิ้มละไม ทำเอาพวกศิษย์พี่ทั้งหลายต่างอิจฉาฉางฮวนกันเป็นแถบ โดยเฉพาะเฉาซื่อเจี๋ย ฉางฮวนตัวลีบไม่กล้าเอ่ยปากใด ๆ

เจ้าศิษย์พี่เฉาซื่อเจี๋ยเดินจังก้าเข้ามาที่ด้านหน้าของเซียวเสวี่ยและฉางฮวน เหมือนเด็กเกเรหัวโจกที่ชอบคอยแกล้งเด็กที่อ่อนแอกว่า

“เอาสิ..อาฮวนเจ้าลองท่องเพลงยุทธบทแรกของพวกเราให้ฟังทีสิ”

曹世杰:小师妹,让我来告诉你我们万剑山的来历以及(yǐjí ,as well as)我爹在江湖上的威风事迹(shìjì,deed; past achievement; important event of the past)。

晓雪:吖。。这么闷,不用了吧。

曹世杰:那不如让我教你一些入门(introduction (to a subject))基本功(jīběn gōng ,basic skills)。

晓雪:哎呀,不用了。阿欢教我就行了。

三师兄:他教?行不行?

晓雪:为什么不行?阿欢在这里学武学了这么久,哦?

曹世杰:好,阿欢你就念我们的入门口诀(kǒujué,rhyme for remembering (arithmetic tables, character stroke order etc))给小师妹听吧。



เจ้าเลวเฉาซื่อเจี๋ยทั้งที่รู้อยู่ว่าฉางฮวนลิ้นไก่สั้น ก็ยังแกล้งให้อาฮวนท่องบทเรียนให้ฟัง เพื่อจะได้ให้ฉางฮวนได้อับอายต่อหน้าสาธารณชน โดยเฉพาะต้องการให้เขาขายหน้าต่อเซียวเสวี่ย

เซียวเสวี่ยยิ้มพยักหน้าให้กำลังใจเขา ฉางฮวนไม่รู้กลของเฉาซื่อเจี๋ย ก็พาซื่อท่องบทยุทธบทแรกออกมาดัง ๆ ด้วยเสียงอ้อแอ้ฟังไม่รู้เรื่อง

“ได้ขอรับ เมื่อเข้าสำนัก ก่อนอื่นต้องเรียนหมัด เมื่อเรียนจนถึงแก่นวิชาแล้วค่อยเรียนกระบี่ เพลงหมัดแบ่งเป็นชกออก สอยเข้าหา ปล่อยหมัด หมัดสั้น หมัดยาว”

ฉางฮวนท่องเพลงหมัดที่ไม่มีใครฟังออกแม้แต่คนเดียว พวกศิษย์พี่พากันปิดปากหัวเราะคิกคัก ยิ่งทำให้ฉางฮวนกระสับกระส่ายค่อย ๆ หมดความมั่นใจไป แต่เขาก็ยังพยายามท่องต่อให้จบ

“ส่วนเพลงกระบี่ แบ่งออกเป็น ฟันออกด้านข้าง ฟันล้อมเป็นวง ฟันเป็นเกลียว รับและส่งออกไป...”

“เฮ้ย..เฮ้ย รอเดี๋ยวก่อน อะไรนะข้าฟังไม่ชัด” เจ้าศิษย์พี่รองจอมกวนขัดขึ้น “เมื่อตะกี้เจ้าว่าปล่อยหมัด หมัดสั้น หมัดยาว หรือว่า ”อ่อยอัด อัดอั้น อัดอาวนะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”

พวกศิษย์พี่พากันหัวเราะเยาะเย้ยกันใหญ่ ทำเอาฉางฮวนเงียบกริบ

เจ้าศิษย์พี่สามยังล้อเลียนไม่หนำใจ “ฟันเป็นเกลียว รับและส่งออกไป หรือว่า อันเอ็นเอียว อั๊บแอ๊ะอ่งออกไอ อ๊ะ? ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ”



“ดูสิ ศิษย์น้องเล็ก” เฉาซื่อเจี๋ยยิ้มเยาะ “ขนาดบทเพลงเบื้องต้นง่าย ๆ มันยังไม่มีปัญญาจะท่องให้เจ้าฟังเลย ขอถามหน่อยสิว่าเขาจะสอนเจ้าได้อย่างไร?”

ฉางฮวนรู้สึกลำบากใจอย่างยิ่ง พยายามจะแก้ต่างให้ตนเอง “ศิษย์พี่ใหญ่ขอรับ ไม่จริงนะ ข้าจำได้ทั้งหมดเลย เพียงแต่ข้าพูดได้ไม่ชัดเท่านั้น”

“ถ้าเป็นอย่างนี้ เจ้าก็ลองแสดงเพลงยุทธสักสองสามท่ากับลู่ก่วง สาธิตให้ศิษย์น้องเล็กดูสักหน่อยสิ”

เฉาซื่อเจี๋ยยังคิดหาเรื่องฉางฮวนอีก ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าฉางฮวนไม่เคยถูกสอนเพลงยุทธเลย กลับท้าให้ประลองเพื่อฉางฮวนจะได้รับความอับอายเพิ่มขึ้นไปอีก

常欢:好。入门首先学拳,拳精然后方学剑。拳分插、挂、抛(pāo,throw)、截(jié,to cut off (a length); to stop),入。剑分滑、缠(chán,to wind around; to wrap round; to coil)、绞(jiǎo,to twist (strands into a thread); to turn; to wind)、吐、送。

二师兄:等等。。你说甚么我听不清楚。你刚才说“抛、截、入”还是“包煎鸭”?哈哈哈。。。

三师兄:是“绞吐送”还是“绞肚痛”?哈哈哈。。。

曹世杰:小师妹你看看。他连这么简单的入门口诀,都没办法念给你听。试问又怎么教你呢?

常欢:大师兄,不是,我全部都记得的。只是我说得不清楚而已。

曹世杰:既然是这样,你就和陆广演练几招示范(shìfàn,demonstrate)给小师妹看看吧。



ลู่ก่วงหรือศิษย์พี่รอง ท่าทางเขม่นและเกลียดฉางฮวน ก็พับแขนเสื้อตั้งใจจะล้มฉางฮวนให้กลิ้งไป

ฉางฮวนหันไปมองหน้าเซียวเสวี่ยเพื่อขอความเห็น เซียวเสวี่ยไม่รู้ว่าฉางฮวนไม่เคยเรียนรู้เพลงยุทธอะไรที่นี่เลย มีแต่มาทำงานไปวัน ๆ จึงยิ้มพยักหน้า สนับสนุนให้ฉางฮวนรับคำท้านั้นอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ พอเซียวเสวี่ยสนับสนุน ฉางฮวนก็ได้แต่รับคำท้าตาม

“อ่อนข้อให้ข้าด้วยนะศิษย์พี่”

เจ้าศิษย์รองเดินอาด ๆ ไปข้างหน้าฉางฮวนและเซียวเสวี่ย “ศิษย์น้องเล็ก ออกไปก่อน เดี๋ยวจะทำร้ายถูก...เจ้า”

พอเซียวเสวี่ยถอยออกไปไม่กี่ก้าว เจ้าศิษย์รองลู่ก่วงก็ชกเข้าที่ท้องฉางฮวนแบบไม่ให้ตั้งตัวทันที ฉางฮวนร้องโอ๊ก ตกใจนึกไม่ถึงว่าศิษย์พี่จะเล่นทีเผลอได้อย่างไร้น้ำใจนักกีฬาขนาดนี้

“ศิษย์พี่ ท่าน..”

แต่เจ้าลู่ก่วงไม่สนใจ จับมือฉางฮวนได้ก็บิดข้อมือจนฉางฮวนตัวโก่ง ร้องลั่นไม่หยุด แล้วก็ทั้งชกทั้งทุบ จนฉางฮวนล้มเซออกไปชนกับเจ้าศิษย์สาม

“เป็นไงบ้าง”



แทนที่เจ้าศิษย์สามจะช่วยพยุง กลับใช้เท้ากระทืบไปที่หน้าขาของฉางฮวน ฉางฮวนร้องอ๊ากแล้วล้มลงกระแทกพื้นทันที พวกศิษย์พี่ระยำทั้งหลายหัวเราะกันให้ลั่นไปหมด

เซียวเสวี่ยเห็นฉางฮวนถูกรุมทำร้ายต่อหน้าต่อตา ก็รีบวิ่งเข้ามาพยุงให้ฉางฮวนลุกขึ้นจากพื้น

“อาฮวน อาฮวน เป็นอะไรหรือเปล่า?”

เจ้าศิษย์พี่รองประชดประชันขึ้น “ช่ะ ยังจะบอกว่ารู้วิทยายุทธอีก ช่างไม่รู้อะไรเสียนี่เลย”

ฉางฮวนลุกจากพื้น ก็ไม่ได้แสดงท่าทางโกรธใคร ยิ้มแหย ๆ บอกกับเซียวเสวี่ยว่า “ข้าไม่เป็นไรหรอก”

เซียวเสวี่ยมองพวกศิษย์พี่เกเรทั้งฝูงอย่างไม่พอใจ “ทำไมพวกเจ้ารุมกันแกล้งคนแบบนี้ล่ะ?”

พอถูกผู้หญิงด่า พวกเฉาซื่อเจี๋ยก็ยิ่งโกรธและอิจฉาฉางฮวนมาขึ้น

เฉาซื่อเจี๋ยมองหน้าฉางฮวน “ฉางฮวน ปกติเจ้าฝึกยุทธยยังไง? รู้ ๆ อยู่ว่าตัวเองพื้นฐานแย่ ปัญญาทึบเซ่อบื้อ ก็น่าจะขยันทดแทนความโง่สักหน่อย ขยันฝึกยุทธให้มากขึ้น หนอย..ยังไม่เจียมตัวริอ่านจะมาสอนยุทธให้ศิษย์น้องเล็กอีก”

常欢:承让(chéngràng,you let me win (said politely after winning a game))了,师兄。

二师兄:小师妹,让开点,打伤。。你了。

常欢:师兄,你。。。

三师兄:怎么样呀?

晓雪: 阿欢,阿欢,你又没有事?

二师兄:还说会武功,不知所谓。

常欢:我没事。

晓雪:你们怎能这样串通起来戏弄(xìnòng,to caper,to jest)人?

曹世杰:常欢,你平时如何练功的?两三招就被人打倒了。你明之道自己资质(zīzhì,natural endowment)差,天性(tiānxìng,inborn)蠢钝(chǔn dùn,stupid/dull-witted),就要将勤补拙(jiāng qín bǔ zhuō),勤力点练功。还不自量力教小师妹武功。



เซียวเสวี่ยได้ยินคำปรามาสของเฉาซื่อเจี๋ยต่อฉางฮวน สุดทนกิริยาถ่อยต่ำสามานย์ของเขาได้ จึงเถียงกลับให้อาฮวน

“อาฮวนไม่เคยพูดแบบนั้นเลย ข้าต่างหากเรียกเขาสอนข้า”

“จริงขอรับ”

“ช่ะ ยังมาเถียงอีกหรือ” เฉาซื่อเจี๋ยหาเรื่องฉางฮวนดื้อ ๆ เพราะยิ่งหมั่นไส้ที่เซียวเสวี่ยเข้าข้างเขา เขามองฉางฮวนตั้งแต่หัวจรดเท้า มองดูอย่างเหยียดหยามดูหมิ่น “เดิมทีเจ้าก็ไม่ใช่บุคคลากรที่จะฝึกยุทธอยู่แล้ว พ่อกับแม่ของเจ้าก็เหลือเกินซะจริง ทั้ง ๆ รู้ว่าลูกตัวเองเกิดมาหน้าตาอัปลักษณ์ ทั้งยังลิ้นไก่สั้น ยังสะเออะมาขอร้องพวกข้าสำนักหมื่นกระบี่อีก”

ฉางฮวนหน้าเปลี่ยนสี “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านจะด่าจะว่าข้า ไม่เป็นไร แต่อย่าได้วิจารณ์พ่อแม่ของข้า”

เฉาซื่อเจี๋ยไม่ยอมหยุด ก่นด่าฉางฮวนด้วยความเกลียดชัง ยิ่งวิพากย์วิจารณ์พ่อแม่ฉางฮวนให้เสียหายยิ่งไปอีก “พูดอีกทีนะ ไม่รู้ว่าที่แท้พ่อของเจ้าลิ้นไก่สั้น หรือแม่ของเจ้าเป็นขี้กรากกันแน่”

ฉางฮวนโกรธจนลืมตัว ร้องลั่นด้วยความเสียใจ “เปล่านะ พ่อแม่ของข้าไม่ได้เป็นอย่างนั้น”
เซียวเสวี่ยตกใจที่เรื่องยิ่งบานปลายเข้าไปใหญ่ กลายเป็นว่าพวกนั้นยิ่งรุมทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจฉางฮวนอย่างไร้ความปรานี



ก่วงลู่ศิษย์รองเสนอหน้าเข้ามาบอกเฉาซื่อเจี๋ย “พวกเราพูดผิดแล้ว” แล้วก็มองไปยังฉางฮวนด้วยสีหน้าที่อุบาทว์กวนอวัยวะส่วนล่างที่สุด “น่าจะบอกว่า พ่อของแกมันเป็นขี้กราก ส่วนแม่แกมันลิ้นไก่สั้น”

“พ่อแม่มันไม่เป็นไรหรอก” อีกหนึ่งเสียงของเจ้าศิษย์สามก็ดังขึ้น “เพราะที่แท้มันก็ไม่ใช่ลูกที่เกิดจากพ่อแม่ของมันอยู่แล้ว”

ฉางฮวนมองหน้าพวกศิษย์สำนักหมื่นกระบี่อย่างโกรธแค้นระคนความเสียใจ เข้าเขย่าแขนของเจ้าศิษย์สามพร้อมกับร้องขึ้นมา “ท่านพูดอะไรกัน พ่อแม่ของข้าไม่ใช่คนเช่นนั้น”

เจ้าศิษย์สามสะบัดแขนแล้วผลักฉางฮวนออกไป เฉาซื่อเจี๋ยเดินจ้องหน้าฉางฮวนพลางพูดกระแทกเข้าไปที่หน้า

“จะว่าแก แกจะทำไมวะ?” เขาเดินผลักอกฉางฮวนจนถอยร่นไปทีละก้าว “อาจิ้นพูดถูก แกมันไม่ใช่ลูกที่เกิดจากพ่อแม่แกอยู่แล้ว ไอ้ข้าวนอกนา...”

ฉางฮวนถูกกระแทกจนหลังชนกับแนวอาวุธที่วางเรียงรายอยู่

晓雪:阿欢没这样说过,是我叫他教我的。

常欢:是呀。

曹世杰:还顶嘴,你根本就不是练武的材料。你爹娘也真是的。明知道自己儿子长得这么丑,又大石头。还苦苦哀求来我们万剑山庄。

常欢:大师兄,你骂我不要紧,你不要批评我爹娘。

曹世杰:不过话说回来,究竟是你爹大石头,还是你娘长金钱癖?

常欢:没有,我爹娘没有这样。

二师兄:我们说错了。应该是你爹长金钱癖,你娘大石头。

三师兄:他爹娘都没事。因为他根本就不是他爹娘生的。

常欢:你说甚么?我爹娘不是这样的。

曹世杰:说你又怎么样?还是阿进说得对。你根本就不是你迭酿省的,野种。



สุดที่จะทนความกักขฬะและคำพูดที่เสียดแทงหัวใจได้แล้ว ฉางฮวนร้องว้ากออกมา แล้วขย้ำเข้าไปที่คอเสื้อของเฉาซื่อเจี๋ย

“ว้ากกกก.....”

“เฮ้ย....เฮ้ย...ปล่อย..ปล่อย” พวกศิษย์ที่เหลือรีบเข้ามาช่วยแกะเฉาซื่อเจี๋ยออกมาจากมือของฉางฮวน แล้วพากันรุมซ้อมรุมกระทืบฉางฮวนกันอย่างเมามือ

เจ้าเกเรเฉาซื่อเจี๋ยพอเห็นฉางฮวนเพลี่ยงพล้ำ ก็เข้าไปชกฉางฮวนเข้าที่หน้า จนจมูกปากของฉางฮวนเลือดทะลักออกมา ฉางฮวนร้องลั่น

“อ๊ะ..อ๊ะ..โอ๊ก..”

พวกศิษย์ก็เข้าชกฉางฮวนกันใหญ่

“อาฮวน!” เซียวเสวี่ยร้องด้วยความตกใจและเป็นห่วงฉางฮวน

เฉาซื่อเจี๋ยเข้ามาขวางไว้ “ศิษย์น้องเล็ก เท้าหมัดไม่มีตานะ เจ้าอย่าได้เข้าไป”

เซียวเสวี่ยไม่ยอม “ปล่อยข้านะ” แล้วก็ร้องเรียก “อาฮวน..”



ฉางฮวนยังคงถูกรุมทำร้าย เขาถูกถีบถูกต่อยจนล้มนอนลงไปกับพื้น พวกศิษย์รุมยำกระทืบจนบอบช้ำไปหมด

“พวกเจ้าหยุดมือนะ อย่าทำร้ายเขาอีกเลย” เซียวเสวี่ยได้แต่ร้องขอชีวิตให้ฉางฮวน

พวกนั้นไม่ฟังเสียง ทำร้ายฉางฮวนต่อไปจนเฉาซื่อเจี๋ยสั่งขึ้น “หยุดมือ”

“อาฮวน..อาฮวน” เจ้าศิษย์สำนักหมื่นกระบี่ยังคอยขวางไม่ให้เซียวเสวี่ยเข้าใกล้ฉางฮวน

เฉาซื่อเจี๋ยเดินเข้ามาดูฉางฮวนที่นอนเจียนตายบนพื้น เขานั่งคร่อมไปที่ฉางฮวน “เป็นไง? ถ้าแกยอมยกมือแพ้ต่อหน้าศิษย์น้องเล็กล่ะก็.. ข้าก็จะปล่อยแกเอาบุญ”

ฉางฮวนเลือดอาบปาก ตัวฟกช้ำไปทั้งตัว มองหน้าเฉาซื่อเจี๋ยที่นั่งคร่อมเขาอยู่ สายตาส่อแววเศร้าโศกเสียใจ คับแค้นใจน้อยใจตัวเองเป็นที่สุด ยิ่งจะต้องถูกเฉาซื่อเจี๋ยบังคับให้ยอมรับความพ่ายแพ้อับอาย จนแทบสิ้นความเป็นลูกผู้ชายต่อหน้าเซียวเสวี่ย นางในดวงใจที่หลงรักมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดวงตาแดงกล่ำแทบจะเป็นสายเลือด เสียงลิ้นไก่สั้นที่ร้องด้วยความเจ็บปวด บัดนี้ความสาหัสมีเกินกว่าจะเปล่งเสียงร้องออกมาได้

师兄:放手。。

晓雪:阿欢。。

曹世杰:拳脚无眼,你不要过去。

晓雪:放开我,阿欢。

晓雪:阿欢。。住手。。不要再打了。

曹世杰:住手。怎样?你在小师妹面前认输的话,那我就放过你。



ก่อนที่เหตุการณ์จะดำเนินต่อไป ต่งเฟยไม่รู้เดินมาจากไหน ถือกิ่งไม้เดินเล่นฮัมเพลงเข้ามา เจอภาพที่ฉางฮวนถูกรุมทำร้ายจนหน้าตายับเยิน แถมเฉาซื่อเจี๋ยยังนั่งคร่อมข่มอยู่อย่างน่าทุเรศ ก็ร้องลั่นทันที

“อาฮวน?” ต่งเฟยตะโกนใส่เฉาซื่อเจี๋ย “เจ้าปล่อยเขานะ”

เฉาซื่อเจี๋ยเงยหน้ามองต่งเฟยอย่างไม่พอใจ ฉางฮวนยังคงบาดเจ็บอยู่ใต้เท้าของเฉาซื่อเจี๋ย

“อาเฟย” เซียวเสวี่ยรีบวิ่งไปหาต่งเฟย “รีบไปช่วยอาฮวนเร็ว”

ต่งเฟยรีบวิ่งเข้าไปหาฉางฮวน เฉาซื่อเจี๋ยกลัวฝีมือของต่งเฟยตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ก็รีบลุกหนี ต่งเฟยและเซียวเสวี่ยรีบเข้าไปพยุงฉางฮวนให้ลุกขึ้นมาจากพื้น

“อาฮวน เจ้าไม่เป็นไรนะ? ลุกขึ้นมา พวกเจ้าคนมากรังแกคนน้อยหรือ? ข้าไม่กลัวพวกเจ้าหรอก”

ต่งเฟยพาฉางฮวนขึ้นมาจากพื้น แล้วตะโกนใส่พวกเฉาซื่อเจี๋ยอย่างไม่กลัวเกรง

เซียวเสวี่ยเข้าไปดูอาการฉางฮวนด้วยความเป็นห่วง “อาฮวน เจ้าไม่เป็นไรนะ?”

ฉางฮวนสุดจะอับอายขายหน้าทุก ๆ คน รวมทั้งเซียวเสวี่ยและต่งเฟย เขาร้องด้วยความคับแค้นแล้ววิ่งออกไปจากสำนักหมื่นกระบี่ทันที เสียงต่งเฟยร้องไล่หลังตามกันมาติดๆ

“อาฮวน...”

เซียวเสวี่ยหันไปมองพวกเฉาซื่อเจี๋ยอย่างโกรธแค้นและเกลียดชังความไร้น้ำใจและความเกเรใจร้ายของพวกนี้

董斐:阿欢?你放开他。

晓雪:阿斐,快点帮阿欢。

董斐:阿欢,你没事吗?起来。你们人多欺负人少吗?我不怕你的。

晓雪:阿欢,你没事吧?



ฉางฮวนวิ่งไปพลางน้ำตาไหลไปพลาง จนไปถึงริมแม่น้ำเฉียนถังอย่างกว้างใหญ่ แล้วเปล่งเสียงร้องคร่ำครวญออกมาจากความคับแค้นใจไปหาผืนน้ำและฟ้ากว้าง

“อ๊าาาาา...”

เสียงที่เปล่งออกมาแสดงให้เห็นถึงความอัดอั้นตันใจกับปมด้อยของตัวเอง กับชะตากรรมที่ถูกคนรุมรังแกทำร้ายมาทั้งชีวิต ฉางฮวนผู้จิตใจดีงาม ไม่เคยอาฆาตโกรธแค้นใคร ยามเสียใจสุดกลั้น ก็ได้แต่วิ่งเข้าหาแม่น้ำเฉียนถังเพื่อระบายความในใจออกมา

ฉางฮวนวิ่งลงไปในแม่น้ำ เปล่งเสียงร้องระบายความทุกข์ใจ จนไปถึงบริเวณน้ำลึกถึงแค่เข่า เขาทั้งชกทั้งต่อยทั้งเตะทั้งถีบน้ำในแม่น้ำอย่างไม่ยั้ง ความอัดอั้นตันใจมีมากล้นเหลือที่จะกล่าว

“ย๊าาาาา...”

ฉางฮวนชกต่อยน้ำจนหนำใจ สายน้ำกระเซ็นไปทั่วตัวของเขาจนเปียกโชกไปหมด เขาหยุดมองเงาของตัวเองในน้ำ เห็นรอยขี้กรากแผลใหญ่บนแก้มขวา น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว

ต่งเฟยวิ่งตามมาถึง เห็นสภาพความช้ำใจของเพื่อนแล้วให้สะท้อนในอก รู้สึกเห็นใจในความทุกข์ของเพื่อนยิ่งนัก



ฉางฮวนมองเงาของตนเองในน้ำ แล้วให้เกลียดชังใบหน้ารูปลักษณ์ของตนเองยิ่งนัก เขาทุบชกใบหน้าของตนเองในน้ำ เสียงที่พวกศิษย์สำนักหมื่นกระบี่ตราหน้าเหยียดหยามเขายังก้องดังอยู่ในโสต ภาพพฤติกรรมความเลวทรามของพวกนั้นยังลอยอยู่ในความคิดของเขา ฉางฮวนร่ำไห้เสียใจ ชกต่อยน้ำในแม่น้ำราวกับคนบ้า

ต่งเฟยรีบวิ่งเข้ามา “อาฮวน ทำไมต้องไปสนใจไอ้เวรระยำพวกนั้นล่ะ?” ต่งเฟยจับแขนของฉางฮวนให้หยุด “อย่างมากต่อไปก็ไม่ต้องไปเรียนยุทธก็เท่านั้น”

“ทำไมพวกนั้นถึงได้ใจร้ายนัก?” ฉางฮวนระบายความทุกข์ใจออกมา “ข้ารู้ตัวว่าคนชังหน้าตาของข้า ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นอย่างนี้มาตลอด แต่ข้าก็ไม่เคยโกรธสวรรค์หรือน้อยใจมนุษย์ ข้ามีแต่ทำตัวของตนให้ดีที่สุด เกิดมาก็ไม่เคยทำร้ายใคร แล้วทำไมต้อง.. แล้วทำไมต้องมาดูถูกพ่อแม่ข้าด้วย?”

ฉางฮวนกล่าวออกมาอย่างทุกข์ใจแสนเข็ญ ต่งเฟยยิ่งรู้สึกสงสารเพื่อนยิ่งนัก “อาฮวน”

ฉางฮวนทรุดตัวลงนั่งในแม่น้ำ น้ำเย็นในแม่น้ำเฉียนถังคอยปลอบประโลมความทุกข์ใจให้กับฉางฮวนที่ยังคงคร่ำครวญต่อไป

“ข้าช่างไม่เอาไหนเลย ขนาดตัวเองยังปกป้องไม่ได้ ต่อหน้าของเจ้ายังถูกคนอื่นแกล้งให้ได้รับความอับอายต่อฝูงคน ยังถูกเขาล้อพ่อด่าแม่ ข้ารู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหนสิ้นดี” ฉางฮวนทุบน้ำกระเซ็นจนเม็ดน้ำกระเด็นสูงไปบนฟากฟ้า เหมือนร้องทุกข์ต่อสวรรค์ที่ให้ความไม่ยุติธรรมแต่เขา “ข้าเกลียดตัวเอง ข้าเกลียด...”

董斐:阿欢。。为什么要去理那些混蛋?大不了以后不要学武了。

常欢:为什么他们那么残忍(cánrěn,cruel,mean,merciless)?我知道我的样貌不讨人喜欢。我从小到大都是这样的。我从来也没有怨天尤人(yuàn tiān yóu rén,complain against heaven and bear grudge against men 抱怨天,埋怨人。指对不如意的事一味归咎于客观)。我只是做好自己的本份。我从来也没有害过别人。为什么一定要。。。侮辱(wǔrǔ,to insult; to humiliate; dishonor)我父母?

董斐:阿欢。

常欢:我真是不中用。我连自己也保护不了。还要在你面前当众出丑。还要被人取笑我父母。我觉得自己很没用。我不喜欢自己,不喜欢。。。




โปรดติดตามตอนต่อไปใน Blog หน้าจ้ะ 


โกวเปียแปลและเล่าเรื่อง โดยถอดscriptละครจากเรื่อง “肝胆昆仑”


ภาพประกอบจาก : nipic.com, game.163.com,www.putianyouhua.com, //www.51yougo.com, //www.yododo.com, jingdian.517best.com, vacations.ctrip.com, travel.shangdu.com, //www.699photo.com, sc.chinaz.com/tupian


Pang-Pouille/Jan 14, 2013








 

Create Date : 14 มกราคม 2556
11 comments
Last Update : 14 มกราคม 2556 21:16:23 น.
Counter : 5013 Pageviews.

 

สงสารฉางฮวน หน้าตาสกปรกแต่น้ำใจยิ่งใหญ่นัก และจิตใจดียังงามกว่าหน้า ดูภายนอกมิได้หรอกนะคนเรา รออ่านตอนต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะโกวเปีย

 

โดย: นก IP: 61.90.10.169 17 มกราคม 2556 17:38:16 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องเปีย
ช่วงนี้งานยุ่งหรือเปล่าคะ
ขอให้มีความสุขกับการทำงานค่ะ

 

โดย: AppleWi 17 มกราคม 2556 23:48:41 น.  

 

ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆและเรื่องสนุกๆแต่แฝงซึ่งสาระ หวังว่ายังไม่สายเกินไปนะที่จะกล่าวอวยพรปีใหม่ให้กับเปียและสมาชิกทุกคนในครอบครัว ช่วงนี้มีธุระยุ่งหรือเปล่า อย่าลืมดูแลรักษาสุขภาพด้วย

 

โดย: ประวิทย์ IP: 158.108.59.223 18 มกราคม 2556 14:43:26 น.  

 

แวะมาทักทายน้องเปียค่ะ
สบายดีนะคะ

 

โดย: AppleWi 19 มกราคม 2556 23:44:28 น.  

 

แปะไว้เถอะค่ะ ไว้มีเวลาต้องแวะมาเก็บอ่านแน่ๆค่ะ

ขอบคุณที่แวะไปอวยพรให้คุณแม่นะค่ะ

 

โดย: never the last 28 มกราคม 2556 13:41:25 น.  

 

เอาความคิดถึงมาฝากไว้
นะคะน้องเปีย คิดถึงค่ะ

 

โดย: AppleWi 1 กุมภาพันธ์ 2556 21:41:59 น.  

 

สุขสันต์วันปีใหม่จีนล่วงหน้าน่ะค่ะ เดี๋ยววันนั้นไม่ว่างจะไม่ได้มาหาหนู รีบมาทักก่อน

พี่มดค่ะ

 

โดย: jewelmoda 5 กุมภาพันธ์ 2556 17:18:53 น.  

 

 

โดย: พันคม 8 กุมภาพันธ์ 2556 18:21:11 น.  

 

新正如意 新年發財
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้
ขอให้ประสบโชคดี
ขอให้มั่งมีตลอดไปค่ะคุณเปีย...

 

โดย: tui/Laksi 9 กุมภาพันธ์ 2556 16:33:23 น.  

 

 

โดย: พันคม 13 กุมภาพันธ์ 2556 18:13:10 น.  

 

สวัสดีวันหยุดค่ะคุณเปีย
แวะมาเยี่ยม คิดถึงค่ะ

พักผ่อนอย่างมีความสุขนะคะ


 

โดย: pantawan 17 กุมภาพันธ์ 2556 13:33:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Pang-Pouille
Location :
上海 เซึียงไฮ้ China

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [?]






Blog ใหม่วันนี้


ภาพดี ๆ...โลกนี้มีให้ดู

ภาพดอกไม้สวย ๆ จากประเทศจีน


Story เล็ก ๆ กับวัฒนธรรมจีน

ชวนกันกินติ่มซำฮ่องกงที่เซียงไฮ้


ที่บล็อก ภาพดี ๆ โลกนี้มีให้ดู

อย่าลืมแวะชมฤดูใบไม้ผลิที่เซี่ยงไฮ้


Hobbies แสนรัก

ความรู้งานฝีมือจากเมืองจีน

วิธีทำกระเป๋าใส่กุญแจ




สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อก

hits
Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
14 มกราคม 2556
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Pang-Pouille's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.