::KOPPOETS SOCIETY::
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
19 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
★อีติ๋มตายแน่ :: โลกปลอดภัยของ “คนธรรมดา”

           



อาซึกะคาวาอี้สุดๆ ไปเลยยยยยยย....


          ใครๆ ที่ดูหนัง “อีติ๋มตายแน่” ก็คงต้องคิดอย่างนี้กันทั้งนั้น (ขนาดฉันที่เป็นผู้หญิงยังเผลอเคลิ้ม) แต่ถ้าใครจะคิดว่าหนังเรื่องนี่มีดีแค่นางเอกล่ะก็...ช้าก่อน


          หนัง อีติ๋มฯ เล่าเรื่องชีวิตของ ไอ้ตึ๋ง หนุ่มพัทยาธรรมดาๆ แถมออกจะขี้แพ้เสียด้วยซ้ำ  เพราะถึงลีลามวยของนายตึ๋งจะดุเด็ดขนาดไหน มันก็เป็นเพียงแค่มวยโชว์ พอได้เจอของจริง (อย่างพี่ฝรั่งมวยปล้ำยักษ์) ก็แพ้ไม่เป็นท่า ส่วนเรื่องความรักก็ดูท่าทางว่าอดีตของแกจะไม่หวานซึ้งซักเท่าไหร่ เลยไม่ยอมเปิดรับคนใหม่ๆ แถมยังเที่ยวไปบอกเลิกสาวที่ยังไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำ!


          ชีวิตห่วยๆ ของคนขี้แพ้ดูเริ่มจะมีแสงแห่งความหวังเข้ามารำไร กับการเข้ามาของ “อิเตมิ” หรืออีติ๋ม (ที่ฉันว่าเป็นการพยายามแถชื่อไทยให้กลายเป็นญี่ปุ่นสุดๆ) เธอคนนี้มาจากไหนไม่มีใครทราบ แต่พอหลังจากที่เธอได้ดูมวยไทยในแบบของตึ๋ง เธอก็ต้องยกนิ้วให้แล้วพูดว่า “SUGOII” หรือ “The Best” หรือ “สุดยอด”


          มันอาจจะเป็นคำพูดธรรมดา แต่สำหรับตึ๋งแล้วมันไม่เคยผ่านหูเขามาก่อน นานๆ ครั้งเขาจะได้รับเกียรติได้เป็น The Best ของใครซักคน แถมคราวนี้ยังเหมือนโชคสองชั้น เพราะคนที่ชื่นชมเขาขนาดนั้น ยังเป็นสาวสวยในฝันของเขาอีกต่างหาก


          แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ในโลกเป็นคนธรรมดา เพราะถ้าทุกคนกลายเป็น Somebody กันไปหมด โลกนี้คงวุ่นวายน่าดู ซึ่งหน้าที่หลักของคนธรรมดาก็คือการเฝ้าดูความเป็นไปของ Somebody แล้วฝันลมๆ แล้งๆ ว่าสักวันจะได้เป็นอย่างนั้นบ้าง คนธรรมดาบางคนโชคดีได้อัพเกรดไปบ้างก็มี แต่ก็แน่นอนว่า นั่นไม่ใช่คนกลุ่มใหญ่


          หนังเรื่องนี้มันจึงกลายเป็นหนังของคนส่วนใหญ่ หนังของคนธรรมดา ที่กำลังใช้ชีวิตแบบมีความฝัน แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากอดีตของตัวเองได้ ชีวิตมันเลยครึ่งๆ กลางๆ จะไปข้างหน้าก็ไปไม่ได้ จะจมอยู่ข้างหลังก็ไม่เชิง ความสุขเล็กๆ ของการมีชีวิตแบบนี้ก็คือ “จินตนาการ”


          ตึ๋งคงเคยเจ็บปวดกับความรัก คงเคยโดนสาวบอกเลิก เขาเลยจินตนาการ แล้วลองสวมบทบาทเป็นคนบอกเลิกดูบ้าง, เขามีฮีโร่ในดวงใจคือพี่สะท้านฟ้า พอไอ้เงาะลูกกระจ๊อกทำท่าว่าชื่นชมเขา ไอ้ตึ๋งก็เลยลองเล่นบทลูกพี่ดูบ้าง ทั้งหมดคือความสุขแบบหลอกๆ ที่คนธรรมดาพึงจะมี แน่นอนว่ามันไม่ยั่งยืน ไม่ใช่ของจริง แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้มีความสุข


          แต่น่าแปลกที่ว่า ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดา หรือคนไม่ธรรมดา ต่างก็ต้องแพ้ให้กับพลังของ “แรงบันดาลใจ” ซึ่งถ้าใครได้แบกพลังนี้เอาไว้ ก็มักจะทำอะไรที่ “เกิน” จากขีดจำกัดที่ตัวเองมีอยู่ได้ แรงบันดาลใจนั้นมาได้หลายทิศทาง มาได้หลายรูปแบบ แต่มันให้พลังที่เท่าเทียมกัน (หรืออาจจะเหลื่อมล้ำลดหลั่นกันนิดหน่อย) ตึ๋งมีแรงบันดาลใจมาจากอีติ๋ม ตึ่งจึงก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง ทำอะไรที่อยู่นอก “จุดปลอดภัย” ของตัวเอง เขากล้าไปเปรียบมวยกับสะท้านฟ้า ทั้งๆ ที่ดูยังไงก็ยังมองไม่เห็นทางชนะ เขามีแรงที่จะฝึกซ้อมอย่างหนัก และมีความตั้งใจที่จะได้ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำ


          และถ้า “แรงบันดาลใจ” เป็นเหมือนหัวเทียนที่ช่วยจุดให้เครื่องติด “กำลังใจ” ก็คงเป็นน้ำมันที่เป็นเชื้อเพลิงให้เครื่องยนต์ยังทำงานต่อไปได้ บ่อยครั้งที่คนเราเลิกล้มที่จะทำอะไร แม้แรงบันดาลใจจะแข็งแรงขนาดไหน แต่ถ้ามันอ้างหวาง เหงาสุดๆ รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ตัวคนเดียว จะให้ทำสิ่งนั้นต่อด้วยพลังเท่าเดิม ก็คงเป็นไปไม่ไหว เหมือนตึ๋งที่เดินจ๋อยๆ กลับไปที่บาร์ แล้วพูดตรงๆ อย่างไม่อายว่า “มาขอกำลังใจ” และแน่นอน ที่นั่นมีสิ่งที่เขาต้องการรออยู่เสมอ


          บทสรุปสุดท้าย ตึ๋ง – คนธรรมดา – ก็ได้เป็น Somebody สมใจ แต่มันไม่ใช่เพราะเขาคือสุดยอด เขาไม่ได้เก่ง แต่เขาโชคดีจาก “ความรัก” ที่เป็นแรงบันดาลใจของใครอีกคนหนึ่ง มาช่วยเขาเอาไว้ทันเวลา แต่เมื่อเขาไอ้อัพเกรดตัวเองขึ้นไปอย่างที่หวัง เขาก็ต้องพบว่า แรงบันดาลใจที่พาเขามาจากจุดเริ่มต้น มันกลายเป็นแค่ลมที่พัดหายไป สิ่งที่เป็นพลังทำให้เขาเชื่อและทำ มันไม่มีอยู่จริง ฉากที่อิเตมิเดินเข้ามาหาตึ๋งในห้องพักนักมวย เอ่ยปากขอโทษ และเขาตอบกลับเธอไปด้วยประโยค “Nice to Meet You” คงตอบอะไรได้หลายอย่าง ตึ๋งคงต้องดีใจที่ได้รู้จักกับเธอ เพราะถ้าไม่มีเธอ เขาก็คงเป็นอย่างที่เขาเป็นตอนนี้ไม่ได้ เพียงแต่ตอนนี้ คนธรรมดาอย่างไอ้ตึ๋งก็เรียนรู้แล้วว่า “กูจะชนะไปทำไมวะ?”


          เรื่องราวหลังจากนี้ดำเนินไปตามคำโปรยน่ารักๆ ที่ว่าหนังเรื่องนี้ สนับสนุนความรักอย่างเป็นทางการ และมันก็น่ารักจนเมื่อได้ดูแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ เมื่อสุดท้าย คนธรรมดาๆ ก็กลับมาเป็นคนธรรมดาเหมือนเดิม โลกของคนส่วนใหญ่ยังมีที่ว่างอยู่เสมอสำหรับผู้ที่จากไปแล้วอยากจะกลับเข้ามา...อีกครั้ง และอีกครั้ง





ฉันเข้าใจว่า ตอนนี้นายตึ๋งคงกำลังนั่งฟัง “เงินล้าน” ของโมเดิร์นด็อกอยู่กระมัง...^^






นิดนก*


++ Flicksitive Thinker ++


 






Free TextEditor


Create Date : 19 ตุลาคม 2551
Last Update : 1 พฤศจิกายน 2551 1:27:24 น. 4 comments
Counter : 413 Pageviews.

 
ยังไม่ได้ดูเลย

ตั้งแต่ทำคิมคีด็อค

ก็หมดอารมณ์ดูหนังไปเลย 555


โดย: merveillesxx วันที่: 19 ตุลาคม 2551 เวลา:2:44:40 น.  

 
เขียนได้ดีจังเลยค่ะ
จริงที่ว่าแต่ก่อน ตึ๋งปิดกั้นตัวเองอยู่กับจินตนาการอยู่เสมอ
พอเจอกับอิเตมิ ยิ่งรู้สึกยิ่งกว่าอยู่ในฝันเสียอีก

ส่วนตอนจบของหนังเนี่ย มันอดอมยิ้มไม่ได้จริงๆนะแหละ ^-^


โดย: Just like a tattoo วันที่: 19 ตุลาคม 2551 เวลา:16:43:24 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะค่ะ
ไปดูมาแล้วค่ะ "อีติ๋ม" อินมากค่ะ ร้องไห้เกือบทั้งเรื่อง
เพื่อนถามนี่เรามาดูหนังชีวิตรันทดขนาดนั้นหรอ.. คือชอบโน๊สอยู่แล้วค่ะ นิสัยคล้ายคนที่บ้าน ติดตามผลงานโน๊สตลอดเลยค่ะ อาจจะไม่ถึงกับเป็นแฟนพันธ์แท้ แต่รักนะ.. จุ๊บๆๆ

รักคนที่แวะไปหาที่บล็อกด้วยค่ะ..


โดย: kazufairio วันที่: 21 ตุลาคม 2551 เวลา:0:17:06 น.  

 
เขียนได้ดีนะครับ แต่เรื่องนี้ดูแล้วไม่รู้สึกอยากไปดูเลย ผลงานของคุณโน๊ตไม่เคยมีเรื่องใหนที่ผมประทับใจครับ



โดย: joblovenuk วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:7:13:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ยิ่งยง นั่งยองยอง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ยิ่งยง นั่งยองยอง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.