Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
12 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
เมื่อฉันเดินไม่ได้...รักแม่ที่สุด

จากการดูแลเอาใจใส่ของแม่ทำให้ฉันนึกถึงแม่ทีไรน้ำตาไหลทุกที แม่แก่มากแล้วฉันกลัวเหลือเกินกลัวว่าวันนั้นจะมาถึงทุกวันนี้ฉันทำได้เพียงอยู่ใกล้แม่ให้มากที่สุดพาแม่เที่ยว ทำอะไรให้แม่กิน หาซื้อของที่แม่ชอบมาให้เสมอๆทุกๆวันหยุดฉันจะไปขลุกอยู่กับแม่ทั้งวัน...........

 แม่เลี้ยงลูกมา  7 คน แต่เสียชีิวิตไปตอนเล็กๆ 1 คน และเสียชีวิตไปไม่กี่ปีนี้ อีก 1 คน ตอนนี้เหลือลูกของแม่อยู่ 5 คน แต่ละคนก็แยกย้ายกันไปตามหน้าที่การงาน นานๆครั้งเวลามีวันหยุดนักขัตฤกษ์ หรือวันหยุดวันสำคัญ พวกเราก็จะมารวมตัวกันที่บ้านแม่ ทุกครั้ง 


ฉันนึกย้อนไปถึงสมัยเด็กๆ พวกเราเล่นด้วยกันพี่น้องอย่างสนุกสนาน ไปโรงเรียนด้วยกันพ่อและแม่จะให้เราไปเรียนที่โรงเรียนเดียวกันทั้งหมด เพราะพ่อและแม่ทำงานในโรงงานน้ำตาลซึ่งในสมัยเด็กโรงงานน้ำตาลในอำเภอที่ฉันอยู่จะเป็นโรงงานของภาครัฐที่ใหญ่มากและมีชื่อเสียงที่สุดในภาคเหนือ ภายในโรงงานจะมีบ้านพักให้คนงานอยู่มากมาย มีโรงพยาบาลของโรงน้ำตาล และยังมีโรงเรียนของโรงงานอนุเคราะห์ให้ด้วย พวกเราพีน้องเรียนที่โรงเรียนนี้ทั้งหมดเพราะพ่อสามารถเบิกค่าเล่าเรียนได้หมด















สมัยก่อนเฟื่องฟูมาก โรงเรียนมีนักเรียนเยอะมากและเป็นโรงเรียนแห่งเดียวในระดับอำเภอที่มีชื่อเสียงทุกๆด้าน สนามโรงเรียนกว้างใหญ่ จำได้ว่าฉันมีความสุขอยู่ในโรงเรียนจนถึงชั้น ป.6....ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันไม่มีวันลืมเลย... 

วันหนึ่งฉันและเพื่อนๆหลังจากเลิกพักทานอาหารกลางวัน พวกเราชอบไปซื้อก๋วยเตี๋ยว หรือขนมจีน พากันเอาเข้าไปกินด้วยกันในห้องเรียนเพราะเพื่อนบางคนก็ห่อข้าวมากินพวกเราจะกินด้วยกันเป็นกลุ่มใหญ่อย่างนี้ทุกวัน กินกันไปคุยกันไปมีความสุขอยู่ในโลกของพวกเรา พอเสร็จก็ทำความสะอาด จนเรียบร้อยทุกครั้ง คุณครูก็ไม่มีใครว่า แต่วันนั้น.......


ฉันชอบกินก๋วยเตี๋ยวมากก็ซื้อก๋วยเตี๋ยวไปเพื่อนก็ซื้อขนมจีนก็พากันไปที่ห้องเรียนเพื่อไปสมทบกับเพื่อนๆที่ห่อข้าวมาและรอพวกเราอยู่ ขณะที่เดินๆอยู่ฉันก็ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ชามก๋วยเตี๋ยวแตกกระจาย ฉันงงมากฉันล้มลงไปได้อย่างไรกัน
ฉันพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น แต่....ไม่ว่าฉันจะพยายามอย่างไร ฉันลุกไม่ได้เลย
ฉันรู้สึกไม่มีแรงเลยที่ขาทั้งสองข้าง ฉันร้องไห้ออกมาอย่างตกใจเพื่อนๆพยายามมาฉุดดึงให้ฉันลุกขึ้น แต่..ขาฉันไม่มีแรงเลย ..จนคุณครูมาอุ้มฉันจึงลุกขึ้นได้ เพื่อนๆคนอื่นๆนึกว่าฉันหกล้มต่างก็พากันหัวเราะฉัน.... .....



ฉันกลับไปนั่งพักที่ห้องเรียน เพื่อนไปซื้อก๋วยเตี๋ยวมาให้ฉันใหม่ แม่ค้าใจดีก็ไม่เอาค่าชามแตก จนกระทั่งเย็นฉันจึงเดินกลับบ้านได้ตามปกติ


วันแห่งความโหดร้ายมาถึง............ตื่นเช้าแม่มาปลุกเื่พื่อเตรียมตัวไปโรงรียนแต่วันนี้ฉันตื่นแล้วแต่ฉันลุกไม่ขึ้นเลย ขาฉันทั้งสองข้างไม่มีแรงเลย ฉันเป็นอะไร ..ฉันร้องไห้..บอกแม่...แม่เข้ามาจับและพยายามอุ้มฉันให้ลุกขึ้นแต่พอยืนฉันก็ล้มแผละลงไป ทุกครั้ง แม่ตกใจมาก รีบพาฉันไปโรงพยาบาลในโรงงานทันที..วันนี้พี่ๆทุกคนไม่มีใครได้ไปโรงเรียนเลย แม่อุ้มฉันนั่งซ้อนท้ายจักรยานให้พี่สาวขี่พาไปล่วงหน้าก่อนแล้วแม่ก็เดินตามมา บ้านพักของเราอยู่ในโรงงานและบ้านอยู่ใกล้โรงพยาบาลประมาณ 200 เมตรเท่านั้น





เมื่อถึงโรงพยาบาลสักพักพักแม่ก็มาถึงแม่ขอให้เอารถเข็นผู้ป่วยมาให้ฉันนั่ง แล้วแม่ก็พาฉันเข้าไปในห้องรอตรวจ คนมาโรงพยาบาลเยอะมากส่วนใหญ่จะเป็นพนักงานและครอบครัวของพนักงานในโรงงานและจะมีชาวไร่อ้อยที่ทำไร่อ้อยส่งโรงงานจะมาใช้สิทธิ์ที่นี่ได้ โรงพยาบาลที่นี่จะมีหมอใหญ่มาจากในเมืองมาตรวจ เมื่อถึงเวลาที่พยาบาลเรียกชื่อฉันแม่ก็เข็นรถพาฉันเข้าไปพบหมอ คุณหมอแก่แล้วหน้าตาใจดี หมอจะเอาค้อนเล็กๆมาทุบๆที่หัวเข่าฉันและจับน่องฉันบีบๆและถามว่ารู้สึกไหม ฉันตอบว่ารู้สึกแต่ไม่มีแรงยืนไม่ได้ หมอจึงบอกแม่ว่าต้องพาฉันมาฉีดยาที่โรงพยาบาลต่อเนื่องกัน 10 วัน ห้ามขาดแม้แต่วันเดียว
จากนั้นหมอก็ฉีดยาให้ฉันที่สะโพก ฉันจำได้ถึงความเจ็บปวดตอนนั้น มันเจ็บมากและปวดเข้าไปถึงในกระดูกเลยล่ะ แต่ฉันไม่ร้องไห้เลย ฉันกลั้นใจทนเจ็บเอา แม่เอามือมาคลึงๆบริเวณที่ฉีดยาให้ฉันและพาฉันกลับบ้าน วันแรกฉันไม่รู้สึกอะไรเลยรู้แต่เพียงว่าฉันไม่สบายเดี๋ยวก็หาย จึงไม่ได้คิดอะไร


อีกวันต่อมา...ฉันก็ยังคงเหมือนเดิม พี่สาวจะพาฉันซ้อนจักรยานไปโรงพยาบาลเพื่อไปฉีดยาทุกเช้าแล้วพี่ถึงจะไปโรงเรียนได้ ฉันเริ่มรู้สึกทรมานมากเพราะไม่ได้ไปโรงเรียนเช่นเคย และเวลาโดนฉีดยาก็ปวดมากเหลือเกินจนฉันไม่อยากไปขอไม่ไป แต่แม่ไม่ยอมแม่บอกถ้าอยากเดินได้ต้องไปฉีดยาให้ครบตามที่หมอ
บอก ฉันเป็นอยู่อย่างนี้หลายวัน..แม่คอยดูแลฉันอยู่
ไม่ห่างจะกินข้าว จะกินน้ำ แม่จะคอยดูแลฉันตลอดแม้แต่อาบน้ำ เข้าห้องน้ำแม่ทำให้ฉันหมด จนฉันรู้สึกว่าถ้าขาดแม่ฉันจะทำอย่างไร ฉันรักแม่มากมาย คำน้อยแม่ไม่เคยบ่นเลย มีแต่คอยปลอบใจฉันว่าอีกไม่กี่วันก็จะเดินได้ได้ไปโรงเรียนได้แล้ว 


ฉันได้แต่ร้องไห้เริ่มงอแงคิดถึงเพื่อน คิดถึงคุณครูเพราะฉันจะเป็นเด็กเรียนดีมาก สอบได้ที่ 1 ตลอด นี่ฉันขาดเรียนมาเกือบเดือนแล้ว เพื่อนๆก็พากันมาเที่ยวหา คุณครูมาแต่แรกๆและหลังจากนั้นก็ไม่มีใครมาหาฉันอีกเลย

















ฉันเหงา..และอยากจะลุกวิ่งเล่นเหมือนคนอื่นๆ แต่ฉันลุกขึ้นไม่ได้เลย ขาทั้งสองของฉันเริ่มลีบเล็กลง ...ฉันก้มมองและร้องไห้ ..ฉันกลัวว่าฉันจะเดินไม่ได้ไปอีกตลอดชีวิต แม่พยายามปลอบประโลมฉัน แม่บอก เดี๋ยวฉีดยาครบแล้วก็จะหายแล้วอย่าร้องไห้เลยเดี๋ยวยิ่งร้องก็ยิ่งจะไม่หาย 


แม่ให้ฉันพยายามนอนยกขาขึ้นลงให้ได้แต่ฉันทำได้แค่ลากเท้า
ขึ้นมานิดเดียวเท่านั้น แม่บอกให้ทำทุกวันๆทำให้ได้นะ ฉันจึงพยายามทำตามที่แม่บอกทุกวัน และที่สะโพกฉันก็ปวดระบมไปหมดเพราะเข็มฉีดยา เมื่อฉีดยาครบ 10 วันแล้ว หมอก็ให้ยามากินด้วยและรอดูอาการอีกครั้ง หมอบอกถ้ายังไม่หายต้องไปฉีดยาใหม่




ฉันเริ่มท้อแท้ทำไมไม่หายสักที..ตอนนี้เพื่อนๆเริ่มสอบแล้ว เพื่อนสนิทฉันคนนึงมาตามให้ไปสอบเพราะสอบปลายภาคแล้วตอนนั้นเป็นช่วงเทอมต้นเป็นสอบปลายภาคของเทอม 1 เมื่อสอบเสร็จแล้วก็จะปิดเทอมไปประมาณ 10กว่าวัน แต่ฉันไปสอบไม่ได้เลย เพราะยังเดินไม่ได้แต่ฉันไม่ยอมขอแม่ไปสอบให้ได้ แม่จึงให้พี่สาวเอาซ้อนท้ายจักรยานไปและแม่ก็ตามไปอุ้มฉันลงไปนั่งสอบและรอจนสอบเสร็จจึงจะพาฉันซ้อนท้ายจักรยานพี่กลับบ้าน


 ฉันสงสารแม่มากมารู้ทีหลังว่าแม่ต้องหยุดงานยาวเพื่อมาคอยดูแลฉัน ยิ่งสงสารแม่มาก แต่พ่อก็ยังคอยดูแลฉันเหมือนกันแต่ไม่มากเท่าแม่ แม่จะคอยดูแลเรื่องอาหารแม่จะระวังหาอาหารให้ฉันเน้น ไข่แดง นม และ ตับให้ฉันกินมากๆเพื่อร่างกายจะได้หายเร็ว ฉันก็เขื่อแม่เพราะอยากหายจึงกินอาหารทุกอย่างที่แม่ให้กินเมื่อก่อนนี้ฉันไม่ชอบกินไข่แดงจะเลือกกินแต่ไข่ขาว และตับจะไม่กินเลยจะเขี่ยทิ้ง เพราะฉันมีความรู้สึกว่าตับจะขมไม่ชอบแต่ตอนนั้นฉันกินหมด ขอแต่เพียงอย่างเดียวขอให้ฉันหายเป็นพอ



หลังจากสอบเสร็จโรงเรียนปิดเทอมแล้วฉันก็ยังคงไปโรงพยาบาลอยู่ตลอดแม่จะคอยดูแลฉันอย่างใกล้ชิด จนกระทั่งเช้าวันหนึ่งฉันตื่นขึ้นมาแล้วอยากเข้าห้องน้ำจึงลุกขึ้นและเดินเข้าห้องน้ำไปพอออกจากห้องน้ำก็ตกใจเสียงโวยวายของแม่ฉันงงไปว่าแม่ร้องโวยวายอะไรและแม่ก็ชี้ไปที่ขาฉัน เท่านั้นเองฉันก็นึกได้ ..โห..ฉันเดินได้แล้ว...ฉันเดินได้ยังไงกัน..ฉันร้องเรียกแม่เสียงลั่นด้วยความดีใจ ...



....













แม่กิ่งเดินได้แล้วๆๆๆๆฉันร้องไห้ออกมาอย่างดีใจ น้ำตาครั้งนี้คือน้ำตาแห่งความดีใจไหลพรากๆ   แม่เข้ามากอดฉันไว้ลูบหัวลูบหลังฉัน คุณพระคุณเจ้ารักษาลูก หายซะทีต่อไปนี้ขอให้เดินได้ตามปกตินะลูก ฉันกอดแม่ร้องไห้เสียงดังอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งแม่พาไปนั่งและจับขาฉันถามความรู้สึกต่างๆและแล้วแม่ก็พาฉันไปให้คุณหมอดูอีกครั้ง



หมอบอกหายซะทีนะ ความจริงโรคนี้เกิดจากการขาดวิตามินบีอย่างรุนแรง และที่หมอฉีดยาให้นั้นคือ ยาวิตามินบีนั่นเอง ถึงได้ปวดมากกว่าปกติ ตอนนี้แสดงว่าร่างกายเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว นับต่อนี้ไปให้ระวังเรื่องอาหาร ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ ทุกมื้อไม่งั้นแล้วโรคเก่าอาจจะกลับมาอีกและหมอไม่รับประกันว่าเป็นอีกคราวนี้อาจจะพิการได้.....













ฉันฟังหมอบอกกับแม่รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง จากนั้นฉันก็เริ่มเดินได้คล่องขึ้นขาเริ่มมีแรงมากขึ้น จากขาที่เคยลีบเล็กเริ่มมีกล้ามเนื้อขึ้นมา แม่บังคับให้ฉันกินอาหารให้ครบทุกมื้อ แม่จะคอยดูตลอดห้ามเขี่ยอะไรทิ้งเด็ดขาด แม่บอกว่าเมื่อก่อนแม่ไม่ค่อยได้ดูลูกกินข้าวเพราะลูกหลายคนและแม่ก็รีบไปทำงานทำให้ลูกต้องขาดธาตุอาหารแบบนี้ต่อไปนี้แม่ต้องดูแลทุกคนแล้ว

จากวันนั้นถึงวันนี้ฉันไม่เป็นโรคนี้อีกเลย .....แต่ก็ยังกังวลว่ากลัวโรคนี้จะกลับมาอีกแม่จะคอยปลอบใจอยู่เสมอ..ว่าถ้าเรากินอาหารครบก็จะไม่เป็นอีก แม่ช่างดีต่อลูกมากมายเหลือเกินฉันผ่านพ้นทุกข์ใหญ่หลวงครั้งนั้นมาก็เพราะ แม่หนึ่งเดียวของฉันคนนี้เองฉันจึงรักแม่มากมาย.....ไม่ว่าสุขทุกข์อย่างไรแม่จะอยู่ใกล้ๆเราเสมอ.......ฉันรักแม่มากค่ะ.....และไม่เคยลืมเลยว่าครั้งหนึ่งฉันเคยป่วยเดินไม่ได้เป็นเวลาถึง 2 เดือน.................





















ขอขอบคุณโค๊ดบีจีสวยๆจากตุณดาวริมทะเล
ขอขอบคุณโค๊ดหัวบล็อกจากตุณพันคมและคุณญามี่
ขอขอบคุณเพลงประกอบจากยูทูบเพลงหัตถาครองพิภพ 
โดยคุณศรัญย่า   เกษมสวัสดิ์
ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต
ขอขอบทุกท่านที่มาเยี่ยมชมทักทายและเม้นท์ให้กำลังใจ
ขอขอบคุณคะแนนโหวตทุกคะแนนจากกิจกรรม "วันแม่ รักแม่ให้โลกรู้"
ขอขอบคุณกิจกรรมวันแม่ของพันทิพค่ะ






















Create Date : 12 กรกฎาคม 2555
Last Update : 13 กรกฎาคม 2555 10:22:13 น. 38 comments
Counter : 3616 Pageviews.

 
สวัสดีจ้าน้องกิ่ง

อ่านแล้ว ซาบซึ้งใจมากเลยจ๊ะ
ความรักของแม่ยิ่งใหญ่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ตอนที่เรายังมีโอกาสต้องทดแทนคุณท่านให้มากๆนะจ๊ะ

โหวตให้ด้วยความชื่นชมจ๊ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog

บลอกวันแม่โหวตได้ครั้งเดียวจ้า เลยโหวตแบบปกติให้นะจ๊ะ



โดย: multiple วันที่: 12 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:41:55 น.  

 
ซาบซึ้งในความรักของคุณแม่คุณกิ่งมากเลยครับ
ที่เขาว่าน้ำทะเลยังแพ้ความรักที่แม่มีให้เรามันเรื่องจริง


โดย: Don't try this at home. วันที่: 12 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:55:18 น.  

 
แวะมาโหวดให้สำหรับเรื่องราวดีดี ที่เต็มไปด้วยความรักของแม่ครับ


โดย: tiensongsang วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:7:08:05 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณกิ่ง

อาการขาดวิตามิน B นี่รุนแรงมากถึงขนาดนี้เลยนะคะ
แต่คุณกิ่งผ่านมาได้แล้ว และมีเรื่องราวอันน่าประทับใจกับคุณแม่ให้อยู่ในความทรงจำเพิ่มขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง
ความรักของแม่ ยิ่งใหญ่เสมอนะคะ

พรุ่งนี้ได้โควต้าใหม่มา ต๋ามาโหวตให้
มีความสุขกับการทำงานในวันนี้ค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:7:15:42 น.  

 
ทำการโหวตบล็อกวันแม่เรียบร้อยแล้วค่ะ




โดย: พันคม วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:17:12 น.  

 
แวะมาจิ้มโหวตอีกแล้ว

เอิ้กๆ


โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:34:44 น.  

 
ขอขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่เข้ามาอ่านและโหวตให้กำลังใจในวันแม่และโหวตงานเขียนค่ะ ขอให้ทุกท่านมีความสุขวันศุกร์นะคะ




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:18:31 น.  

 
ปูติมจฺฉํ กุสคฺเคน โย นโร อุปนยฺหติ
กุสาปิ ปูติ วายนฺติ เอวํ พาลูปเสวนา

คนใดห่อปลาเน่าด้วยใบคา ใบคาย่อมเหม็นกลิ่นปลาคละคลุ้ง
การเกลือกกลั้วคบหาคนพาล ย่อมมีผลเช่นอย่างนั้น

ดำเนินชีวิตให้มีความสุข ด้วยการเลือกคบมิตรที่ดี ตลอดไป...นะคะ



มีข่าวดีของตัวเองมาแจ้งว่า ทำการกู้อีเมล์ที่โดนแฮ็กคืนมาได้แล้ว
ด้วยความอนุเคราะห์จากคุณเป็ด แนะนำวิธีการไปควักคืนมาจนได้

เมล์ที่โดนแฮ็กไปนี้ สำคัญกับปอป้ามาก
เพราะใช้สำหรับงานธรรมะเป็นส่วนใหญ่

การที่คุณเป็ดให้ความช่วยเหลือปอป้าในครั้งนี้
ถือว่าได้ช่วยงานพระศาสนาของปอป้าเป็นอย่างมาก

จึงขอขอบคุณในความกรุณาของคุณเป็ดไว้ ณ ที่นี้ด้วย

เพราะคุณเป็นคนดี มีน้ำใจ จึงสมควรได้รับการยกย่อง...ค่ะ

................

รีบโหวตให้คนน่ารักทันที....ค่ะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:38:45 น.  

 
สวัสดีจ้าน้องกิ่ง

ไชโยๆๆ วันนี้โหวตได้แล้ว
เมื่อวานทำไมโหวตไม่ได้ก็ไม่รู้จ๊ะ
ปล.อัพบลอกใหม่ด้วยน้า ไปดูจิ


โดย: multiple วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:53:00 น.  

 
มาเสิร์ฟมื้อเที่ยงให้คุณกิ่งนะคะ





มีความสุขสดใสในวันศุกร์นะคะ


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:11:33:08 น.  

 
เม้นท์แรกบอกบล็อกวันแม่โหวตได้ครั้งเดียว หมายถึงหนึ่งเรื่องต่อครั้งมั้งครับ ผมโหวตแล้วเห็นผ่านฉลุยเลย ง่ายด้วย กดจึ้กเดียวก็โอแล้ว

บล็อกนี้ดีมาก แม่..ยิ่งใหญ่เสมอสำหรับลูกๆ แต่ลูกใช่่ว่าทุกคนจะปฏิบัติดีต่อแม่ได้เหมือนๆกัน

ไม่พบคำผิดจ้านอกจากคำนำหน้าดาวริมทะเลพิมพ์ผิดนิดหนึ่ง อิ อิ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:14:01:24 น.  

 
สวัสดีตอนเย็นครับ คุณกิ่ง ตอนนี้ผม
ไปเที่ยวหาดจ้าวหลาว จันทบุรี ฝนตก
พรำ ๆ เย็นสบาย คลื่นแรง มาเที่ยวนี้
อาหารอร่อย 2 มื้อแล้วครับ 555

กลับบ้านคงได้กลิ้งตัวแน่เลย


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:03:59 น.  

 
สวัสดีจ้า

เครื่องฟอกอากาศไม่ได้ซื้อจ้า เพราะมีอยู่แล้ว อิอิ
วันนี้น้องกิ่งสอนพิเศษอีก แหงๆ
อย่าลืมทานข้าวบ้างนะจ๊ะ ยิ่งผอมๆอยู่ด้วย 555
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมจ้า


โดย: multiple วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:18:37:29 น.  

 
เพลงเพราะค่ะ โหวตให้นะคะ


โดย: jeeradith วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:39:09 น.  

 
มีขนมยามค่ำมาฝากนะคะ




โดย: กาปอมซ่า วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:20:21:54 น.  

 
สวัสดียามค่ำของวันศุกร์ที่ 13 ครับ

โหวตบล็อกวันแม่ให้แล้ว นะครับ


โดย: **mp5** วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:20:22:42 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณกาปอมกิ่งไปบ้านคุณกาปอมแล้ว แต่บ้านปิดค่ะ เข้าไม่ได้เลย แหะ แหะ กิ่งขอตอบเม้นท์ตรงนี้นะคะ ขอบคุณขนมอร่อยๆที่เอามาฝากนะคะ ทั้งมื้อเที่ยงและมื้อค่ำค่ะ

ขอให้คุณกาปอมมีความสุขวันศุกร์นะคะ





โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:03:38 น.  

 
กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 3 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

หลับฝันดีค่ะคุณกิ่งฟ้า



~โคลงดั้นบาทกุญชร~

อยากเก็บเธอซ่อนไว้....หว่างใจ
เก็บซ่อนเหมือนซ่อนแสง...สบฟ้า
คอยเติมห่วงให้ไหล...ลงสู่ กมลเฮย
แล้วแต่งแต้มหล้านั้น...นัดหวาน

ในลานฝันคู่ข้าง...ขับกลอน
เขียนห่วงมากมาประสาน...ส่องล้อม
มอบมากล่อมแทนศร....ศีตร่าง
เสียงเสนาะเพราะพร้อมพลิ้ว....เพิ่มสรรค์


ยามราตรีเริ่มรั้ว....รายเทียน
ให้วับแสงพาฝัน....ฝากรั้ง
กล่อมนิจดั่งกับเวียน...แวะร่ำ
จนทั่วสว่างทั้งรู้...อุ่นหอม

จุมพิตเธอค่ำเช้า....ชายชวน
แสงอุ่นเกินจิตยอม...หยุดไว้
ให้วันผ่านรัญจวน...จับนิ่ง
เหมือนห่มดุจได้พร้อง...เพียบหวิว

ในฝันคล้ายวิ่งร้อย...รอยลม
อวลกลิ่นถวิลโปรยปลิว...เปี่ยมแล้
เบิกบานร่วมมาผสม...สุขห่ม
ในชื่นเริงแท้รู้...ร่วมขาน


โดย: ญามี่ วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:59:51 น.  

 
มาอ่านแล้วครับคุณกิ่ง ^^

อ่านแล้วก็ลุ้นว่าจะหายไหมน้อ 555++ แล้วทำไมอยู่ดีๆก็เป็นได้

เด็กๆก็ไม่ค่อยจะกินอะไรแบบนี้แหละครับ
อ่านแล้วก็คิดถึงแม่ตัวเองตอนที่ไปอยู่ ร.พ.เหมือนกันครับ T T

โหวตวันแม่ แล้วก็งานเขียนให้ด้วยครับคุณกิ่ง

คุณกิ่งไปตามนัดเถอะนะครับ กว่าจะได้คิวตั้งนานแน่ะ ถ้าปวดกลัวคุณกิ่งจะไปถอนทิ้งเสียดายครับฟันดีๆ

ผมไปหาหมอมาตั้งสี่เที่ยวแล้ว แต่คุณกิ่งไปหาหมอแค่สามเที่ยวก็เสร็จแล้วครับ จริงๆนะไม่ได้หรอก อิอิ


https://www.bloggang.com/data/a/aeroter/picture/1340101474.jpg


โดย: วนารักษ์ วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:26:48 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณอ๋า ขอบคุณนะคะที่มาโหวตให้กิ่ง

ตอนที่ป่วยกิ่งยังเด็กอยู่ชั้น ป.6 เองค่ะ ไม่ค่อยรู้เรื่องเลยว่าเป็นเพราะอะไร แต่กิ่งรู้สึกชาๆที่ขาทั้ง 2 ข้่่าง แต่เพราะเป็นเด็กก็ไม่ค่อยจะสนใจอะไรมารู้อีกทีก็เิดินไม่ได้แล้วค่ะ แต่เดี๋ยวนี้หายขาดไปเลยค่ะตั้งแต่หมอฉีดยาให้น่ากลัวมาก

คุณอ๋าส่งภาพมาให้แต่ไม่ออกกิ่งลองเอามาลงใหม่ให้แล้วนะคะ

หลับฝันดีค่ะ







โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:07:03 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่กิ่ง แจนขอโทษนะค่ะที่หายไปซะนานเลยอ่ะ ก้อยุ่งๆ ค่ะ ขอบคุณมากมายที่พี่กิ่งมีความกรุณาให้น้องสาวคนนี้ แล้วจาโทรหาน๋าค่ะ ฝันดีค่ะพี่กิ่ง


โดย: จุลิจอมซน วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:19:36 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าจ้า

ชาลดความอ้วน ยังไม่ถูกจ้าทายใหม่นะจ๊ะ
คนหุ่นดีขนาดนี้ ไม่ต้องกินชาลดความอ้วนหรอกจ้า 555


โดย: multiple วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:5:41:38 น.  

 
คลิกที่รูป เพื่อเอาโค้ดรูปนี้ไปแปะ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

อรุณสวัสดิ์ค๊าพี่กิ่ง
เมื่อคืนเข้ามาครั้งนึงแล้ว แต่ยาวมากอ่านไม่ไหวอ่ะค๊า
เลยเข้ามาใหม่เช้านี้ พอมีเวลา มาอ่านเรื่องแม่
อ่านแล้วก็โหวตบล๊อกวันแม่ให้อีกนะคะ
เป็นกำลังใจให้คะ

วรรณไม่เขียนหรอกค๊าพี่กิ่ง แม่ไม่อยู่แล้ว
ยังงัยช่วยพี่กิ่งลุ้นๆรางวัลแล้วกันนะคะ


โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:7:03:18 น.  

 


วันหยุดแล้ว...พักผ่อนให้เต็มที่ะนครับ...


โดย: พันคม วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:00:48 น.  

 
ต๋าโหวตบล๊อกวันแม่ให้นะคะคุณกิ่ง
พักผ่อนอย่างมีความสุขในวันนี้ค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:20:01 น.  

 
พี่กิ่งโชคดี ที่มีแม่ที่รักและเอาใจใส่ สาวก็โชคดีที่มีแม่อยู่ด้วยค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:44:26 น.  

 
ไปซื้อของซื้อของอร่อยๆมาแยะๆนะจ๊ะ
วันนี้สอนพิเศษเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ
ขับรถดีๆ ปลอดภัยนะจ๊ะ


โดย: multiple วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:17:36:11 น.  

 
ยินดีกับคุณกิ่ง และ คุณแม่ นะคะ . . .

ที่ผ่านวันเวลาที่ยากลำบากได้

มีขนมมาฝากในวันเสาร์สบายๆนะคะ



โดย: กาปอมซ่า วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:19:35:45 น.  

 



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:23:17 น.  

 
สวัสดีจ้าน้องกิ่ง

รถเสียเหรอ ยังดีนะที่ขับต่อไปได้ ไม่เสียกลางทาง ขอให้เสร้จทันใช้นะจ้ะ
วันนี้ก้พักผ่อนเถอะจ้ะ รถคงไม่เป้นไรมากน้า
ฝันดีจ้ะ


โดย: multiple วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:22:54:05 น.  

 
รู้ว่าผมโรคจิตตัวจริงแล้วอย่าเอาไปบอกใครนะครับ ฮ่าๆๆๆ

ราตรีสวัสดิ์ครับคุณกิ่ง


โดย: Don't try this at home. วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:11:41 น.  

 
เรื่องราวพี่กิ่งเหมือนพี่สาวรินที่ไปทำงานลำพูน
โรงงานแถวนั้นแล้วรถชนเลยพี่กิ่ง
แบบคล้ายกันมากเลยค่ะ

และคนที่ดูแลก็คือแม่คนนี้นี่เอง

รินโหวตให้พี่กิ่งน๊า

ทำการโหวตบล็อกวันแม่เรียบร้อยแล้วค่ะ

และอีกเด้งหนึ่ง แ้ม้จะถือเป็นไดอารี่รินก็ให้เป็นงานเขียนที่พี่กิ่งบรรจงเขียนทุกคำออกมาจากใจค่ะ ^^

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

กิ่งฟ้า Literature Blog ดู Blog

ส่วนรินขอให้กำลังใจพี่กิ่งดีกว่าค่า
เขียนเองไม่ไหวแหะๆ
เพราะรินเห็นพี่กิ่งผูกพันกับแม่มาตลอดอย่างนี้มานานแล้ว
รินเห็นก็ซาบซึ้งใจกับพี่กิ่งมากๆ เลยค่ะ




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 14 กรกฎาคม 2555 เวลา:23:54:20 น.  

 
สวัสดีจ้า

จะว่าไปรถเสียก้ดีเหมือนกันนะจีะ
จะได้นอนพักผ่อนให้เต้มที่ไงล้า อิอิ


โดย: multiple วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:40:39 น.  

 
สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะคุณกิ่ง

ต๋าขอบคุณสำหรับภาพสวยๆและกำลังใจ
ขอบคุณที่แวะเที่ยวกับน้องด้วยนะคะ
เราก็เที่ยวแบบนี้ไปพร้อมๆกันค่ะคุณกิ่ง
เพราะต๋าเองก็ยังไม่เคยไปเหมือนกันค่ะ

พักผ่อนอย่างมีความสุขอีกวันนะคะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:43:22 น.  

 


สวัสดีวันหยุดครับ ถึงเวลาพักก็พักอย่างมือความสุขนะครับ

ทิ้ง...ปัญหาว่างลง...ที่ตรงนั้น
ทุกข์...สารพันวางลงที่ตรงนี้
รับ...อารมณ์สดใส...ให้ฤดี
สุข...สบาย ชีวี วันนี้(ให้)พอ


โดย: พันคม วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:32:21 น.  

 
มาทานมื้อเช้าด้วยกันนะคะคุณกิ่ง





สดใสๆ ยามเช้าวันอาทิตย์ค่ะ


โดย: กาปอมซ่า วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:36:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่แวะมาทักทาย
และโหวตให้นะคะ เรื่องของคุณกิ่งก็ซึ้งมากค่ะ
แม่ รักลูกเสมอ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร
ลูกต้องอยู่ดี ปลอดภัยเสมอ

ทำการโหวตบล็อกวันแม่เรียบร้อยแล้วค่ะ
มีความสุขวันหยุดเช่นกันนะคะ


โดย: Sawnoy วันที่: 15 กรกฎาคม 2555 เวลา:11:00:24 น.  

 
เพิ่งมาอ่านเจอบลอ๊คนี้ของคุณกิ่ง ทำเอาเราน้ำตาไหลไม่รู้ตัว คิดถึงแม่มากมาย ตอนสมัยที่ตายังเด็กๆ เพื่งเข้าป1 ความบ้านเราไกลโรงเรียน ต้องเดินไปโรงเรียนเกือบ4กิโล กลับจากโรงเรียนตารู้สึกปวดขามากๆ แม่จะเอาน้ำข้าว อุ่นๆมานวด มาประคบให้ คิดถึงแม่ที่สุด ตอนนี้แม่จากเราไปแล้ว แต่แม่จะยังอยู่ในใจเราเสมอ..


โดย: คนยองกึมชุน IP: 223.204.7.130 วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:13:10:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
กิ่งฟ้า
Location :
ลำปาง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 31 คน [?]




หลังไมค์จ้าคนดี
New Comments
Friends' blogs
[Add กิ่งฟ้า's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.