"เป็ด" หนองคาย มาเยือน "เป็ด" เชียงใหม่
เมื่อสองวันก่อน เห็น miss call จากพี่สาวที่อยู่หนองคาย
แอบแปลกใจเล็กๆ ว่านึกยังไงโทรมาน้อ
ทุกทีก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกันเท่าไหร่
ได้รับคำเฉลยว่า ขึ้นมาเที่ยวเชียงใหม่กับคุณแม่
เป็นแพ็คคู่กันสองสาวมีกำหนดอยู่เชียงใหม่ 7 วัน
นั่งเครื่องของนกแอร์จากอุดรกันชิวๆ
หอบหิ้วแหนมเนืองเจ้าดังมาฝาก

เจอกันเม้าท์มอยให้หายคิดถึงแบบรวดเร็วทันใจ
อัพเดทเกี่ยวกับอาชีพ หน้าที่การงาน กิจการพันแปดร้อยล้าน
กำลังจะถามเรื่องแฟน เสียงเพลงจากโทรศัพท์เจเจ้แกก็ดัง
แบบไม่ต้องถามต่อกันพอดี
...โสดๆ อยู่ตรงนี้ ยังโสดๆ...ฮ่าๆๆ หมดคำถามประเด็นนี้
คุยกันไปคุยกันมา เริ่มรู้สึกเหมือนตัวเองเจอคู่แฝด
ยิ่งกว่ามุนินท์-มุตา ซะงั้น
เพราะว่าเรา "เหมือนกัน" มากกกกกกกกกกก
ทั้งวิถีชีวิต หน้าที่การงาน ครอบครัว เป็นประเภท
Status ไม่แน่ชัด แต่...ซัดทุกตำแหน่ง
เป็นลูก เป็นหลาน เป็นป้า เป็นพี่สาว เป็นทุกสิ่งอย่างอันในบ้าน
พ่วงท้ายด้วยเป็นแม่นมของหลานอีกต่างหาก

ประโยคหนึ่งที่เจเจ้พูดขึ้นมาคือ
"...เวลาเจอเพื่อนเจอฝูงหรือคนรู้จักถามว่า
ตอนนี้ตกลงทำอาชีพอะไร ก็ต้องเค้นคำตอบ
ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจว่า
เอ่อหว่ะ...แล้วตอนนี้ตูทำอะไร พอเจอคนถามบ่อยๆ
เยอะๆ หลายๆ คนเข้า ก็เลยต้องเตรียมคำตอบสำเร็จรูปไว้
ว่า..."รับจ้างทั่วไป" เพราะทำหลายอย่าง
จนไม่รู้จะอธิบายยังไงหมด
ต้องแกล้งตอบมั่ง อำมั่ง เพราะคนที่มองเราเขาก็จะงง
ว่าอันนั้นก็ทำ อันนี้ก็ทำ ทำไมไม่มีอาชีพหลักประจำ
อย่างนั้น อย่างนี้ เหมือนคนล่องลอยลั๊นลาไปวันๆ
ล่าสุดธนาคารเห็นเงินในบัญชี
ดันโทรมาถามแบบกึ่งๆ ดูถูก
ว่า ตกลงทำอาชีพอะไรเอาเงินมาจากไหนเป็นล้านๆ..."

อื่ม...ดีนะ ไผ่ยังไม่เจอใครมาถามแบบนี้
ถ้าเจ้าหน้าที่แบงค์โทรมาถามไผ่แบบนี้ คงมีเฮกันบ้า่ง
สองวันที่อยู่ด้วยกัน เรามองตาก็รู้ใจ
เรื่องไหนๆ เราก็ใกล้เคียงกันจะสลับตำแหน่งกัน
ก็นิดหน่อย เจเจ้มีน้องชาย สถานะภาพก็เป็น "ป้า" คน
ไผ่มีพี่ชาย สถานะภาพก็เป็น "อา" คน
แล้วทั้ง "น้องชาย" และ "พี่ชาย" ของเรา
ก็อาชีพเดียวกัน แวดวงโคจรเหมือนๆ กัน
แบบสิงห์เหนือเสืออีสาน
"รับเหมาก่อสร้าง...ออกแบบตกแต่ง..."
เฮ้อ...

บางครั้ง สถานภาพของคนเรา
มันก็ไม่สามารถเลือกได้อย่างใจตัวเราเองเสมอไป
เพราะละครชีวิต เราไม่ได้มีบทบาทหน้าที่เพียงด้านเดียว
ไม่ได้มีขอบเขตตายตัวว่า ทำเพียงเท่านั้นเพียงเท่านี้ก็พอ

เหตุการณ์บางเหตุการณ์ ต้องมีใครคนหนึ่งเสียสละ
เพื่อความสมดุลของบางสิ่งบางอย่าง

บล็อคที่แล้วที่ไผ่อัพ พี่ "วนารักษ์" แอบงงว่า
ไผ่เคลียร์อะไรกันแน่ ระหว่าง "หุ้น" หรือ "ขนม"
ฮ่าๆๆ สงสัยไผ่จะอัพบล็อคแบบวื๊ดๆ พุ่งปรี๊ดปร๊าด
แว๊บไปแว๊บมามากไปหน่อย เลยตามอารมณ์ไม่ทัน
จนเกิดความสับสนว่า ตกลงยัยนี่ทำอะไรกันแน่หว่า
บางทีก็เข้ามาบ่นนั่นบ่นนี่แล้วก็...หายตัวไป
เข้ามาอีกทีก็ลั๊นลาบ้าบอ 555

คราวหน้าใครถามจะบอกว่ากำลังฝึกวิชานินจาอยู่
ท่าจะดีเน๊อะ ผลุบตรงโน้น โผล่ตรงนี้

คำตอบสำหรับสถานภาพอาชีพของไผ่
คงต้องบอกว่า "รับจ้างทั่วไป" เหมือนเจเจ้แหละมั้ง
ใครจ้างทำไรก็ทำโม้ดดดด...ทำขนม จัดเบรค จัดสัมมนา
เป็นอาจารย์พิเศษ เป็นหัวหน้าคนงาน ออกแบบฯ
ช่างซ่อมคอมพิวเตอร์ พนักงานบัญชี การเงิน
ฝ่ายจัดซื้อ รับจ้างทวงหนี้ ธุรการ
(ล่อมันทุกตำแหน่งที่บริษัทฯ คุณพี่ชาย)
เป็นพนักงานทำความสะอาด(หอพักของตัวเอง)
เป็นพยาบาล(หรือพยามารก็ไม่แน่ใจ)พิเศษ
ดูแลเด็ก ดูแลผู้สูงอายุ(หลานและพ่อแม่)
อีกหน่อยว่าจะเปิดเป็นศูนย์จำพวกบริรักษ์
เหมือนที่เขาให้บริการจัดหาคนดูแลเด็กกะคนแก่
ท่าจะเวิร์คเน๊อะติดจุดขายว่า...บุคคลากรของเรา
พูดไทยได้ชัด 100%

เดิมเวลาใครถามไผ่ ก็จะได้คำตอบว่าเป็น
GB ประจำบ้านค่ะ...ตอนหลังเบื่อๆ
เลยตอบว่าเป็น "เป็ด" ประจำบ้าน
เพราะไม่มีอะไรเปรียบเทียบแล้วเห็นภาพ
ได้เท่าสัตว์ประเภทนี้อีกแล้ว ออกแนวสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก
อยู่บนบกก็ได้ อยู่ในน้ำก็ได้
บินก็ได้ ว่ายน้ำก็เป็น แต่...ไม่เก่งสักกะอย่าง
บินได้ก็ไม่สูง ว่ายน้ำได้แต่ก็ไม่เก่ง
แถม "เป็ด" ยังเป็นเมนูที่คนเมืองในบางครัวเรือน***
ถือเป็นอาหารที่จะไม่นำไปฝากเป็นของฝาก
หรือทานร่วมกันกันอีกต่างหาก
เพราะเชื่อว่า จะทำให้ทะเลา่ะเบาะแว้งกัน

เยี่ยมเลย...คุณสมบัติตรงกับ "เป็ด" ทุกประการ
ฮ่าๆๆ คราวนี้ยังแซวกันขำๆ ว่า
ไผ่กับเจเจ้นี่ ลักษณะติดลบตั้งแต่
"แพงกว่าไก่" แล้วเน๊อะ มิน่า...จอง
"โสดคอนโด" กันไว้คนละฟลอเลย

เป็ดหนองคายมาเยือนเชียงใหม่ทั้งทีก็...
พาขึ้นดอยสุเทพสักหน่อย
วันนี้โชคดี...ก่อนขึ้นไปบนดอย
ได้ไปกราบพระครูบาเจ้าศรีวิชัย
ก่อนงานฉลองครบรอบ
78 ปีของการสร้างทางขึ้นพระธาตดอยสุเทพ
ที่จะจัดในวันพรุ่งนี้ (11 พ.ย.2555)
“ตามรอยจอบแรกครูบาเจ้าศรีวิชัย ครั้งที่ 5 ประจำปี 2555”
เลยได้ร่วมทำบุญ และสรงน้ำท่านไปด้วย

ด้วยเวลา ด้วยโอกาส และจังหวะที่ลงตัว
เราโชคดีกันอีกครั้ง เมื่อขึ้นบนพระธาตุฯ
ในขณะที่มีคณะผู้มีจิตศรัทธาชุดหนึ่ง
กำลังจะทำพิธีถวายผ้าห่มองค์พระธาตุพอดี
เราเลยขอเข้าไปร่วมบุญกับเขาด้วยเสียเลย

คุณพี่หัวหน้าคณะก็ใจดีมาก ยินดีให้ร่วมทุกขั้นตอน
ตั้งแต่กล่าวคำถวายจนกระทั่งนำผ้าขึ้นไปห่ม
องค์พระธาตุ เป็ดๆ อย่างเราก็กระดี้กระด้ากันใหญ่
พูดกันสุดทางว่า คราวนี้เราได้โอกาสอะไรดีๆ
เยอะจังเลย พูดไปพูดมาก็แซวกันเองว่า
เอ...ว่าแต่ทริปนี้ เหมือน "อาซิ่ม" ทัวร์เข้าไปทุกทีเน๊อะ
ไหว้พระงี้ ทำบุญงี้ สุดท้ายก็จบด้วยการหม่ำพุงกาง
ก่อนกลับไปนอนเกยตื้นกันที่บ้านอย่างสบายใจ
หมอนใครหมอนมัน หาที่กลิ้งกันเต็มที่ หุหุ

--------------------
***หมายเหตุ จากการหาเหตุและผลถึงความเชื่อดังกล่าว
ผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านบอกว่า
"เป็ด" เป็นสัตว์ปีกที่มีปริมาณเนื้อน้อยเมื่อเทียบกับไก่
ในขณะที่ราคาสูงกว่ามากเมื่อนำไปเป็นของฝาก
หรือของแบ่งปันกันทาน
หากจำนวนคนเยอะๆ แต่ของมีเพียงนิดเดียว
ก็จะไม่เพียงพอ ให้ทานกันอย่างทั่วถึง
อาจจะมีความขัดแย้งกันว่า
คนนั้นได้ทานคนนี้ไม่ได้ทาน
ก็เลยยึดถือต่อๆ กันมาว่า
ไม่ให้เอาเป็ด เป็นของฝากหรือเยี่ยมเยียนกัน
(เท็จจริงประการใดไม่ยืนยันนะคะ เพราะเป็นการ
สอบถามกันแบบปากต่อปาก)








Create Date : 09 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2555 0:20:25 น.
Counter : 693 Pageviews.

23 comments
  
อรุณสวัสดิ์ครับน้องไผ่

ชอบคำนี้ครับ

สเตตัสไม่แน่ชัด แต่ซัดทุกตำแหน่ง 555

เห็นภาพเลย






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:6:00:43 น.
  
กาบ.ก๊าบ...กะกะกาบๆๆ (สวัสดียามเช้าัคับ)
โดย: biocellulose วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:7:31:00 น.
  
ในวัยที่ยังหนุ่ม
พี่ก๋าก็มอง "ความสำเร็จ" เป็นเรื่องของการยอมรับจากคนอื่น
แต่พอตอนนี้ซึ่งหนุ่มกว่าเดิม 555

พี่ก๋ามองว่า "ความสำเร็จ" คือ ความสุข

อะไรที่ทำแล้วมีความสุข
ทำแล้วคนอื่นไม่เดือดร้อน

นั่นเป็นความสำเร็จแล้วล่ะครับ

เรามีความสุขทันทีที่เรายอมรับในความสุขที่ตนเองมี





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:10:53:56 น.
  
มาอ่าน เรื่องราวเรื่องเล่าของเป็ด เชียงใหม่ค่ะ

อาจจะมีเหมือนบ้าง ตรงที่ เป็น เป็ด เหมือนกัน

ทำทุกอย่างได้ แต่ไม่โดดเด่น

และเหมือนตรง อาชีพ ที่ใช้เลี้ยงชีพ 555

ตอนนี้ก็เริ่มใหม่อีกอย่าง เลี้ยงไส้เดือน
คุณไผ่ สนใจมั๊ยค่ะ
โดย: ตาลเหลือง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:12:01:00 น.
  
ช่วงนี้พี่หยุดทำบล็อกอาหารระยะหนึ่งนะ ยังมีบล็อกดีๆดร๊าฟรออยู่อีกเพียบ คงต้นธันวาค่อยเอาบล็อกอาหารมาให้ชิมกันอีกแน่ๆ
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:12:28:53 น.
  
ถ้าเจอถามแบบนั้น ผมจะย้อนถามกลับไปว่า "แล้วน้องคิดว่าพี่ทำอาชีพอะไร?" ผมชอบโยนความกดดันให้คนอื่นครับ อยากรู้ว่าเขาจะคิดยังไง แลพกล้าพอที่จะดูถูกมั้ย หรือไม่ก็เกทับไปเลยว่า "น้องจะสนใจไปทำไมกับเศษเงินแค่นี้?"
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:14:56:39 น.
  
ดี...ยามบ่าย
จิงคับ..ต้องตื่นเช้ามาชงนม..ตั้ง 60 ลิตร อะคับ...



ปล.วันนี้ บิน และเล่นน้ำที่ไหนอะคับ?
โดย: biocellulose วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:16:17:58 น.
  
เข้ามาอ่านคนบ้านนี้ บ่นๆ แล้วขำกร๊ากกกกกกกกกกเลยอ่ะ
ขำในสำนวนการเขียน และขำในเนื้อเรื่องด้วย

มีความสุขมากๆนะจ๊ะ
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:19:00:46 น.
  
พี่ช่วงนี้ที่ไม่ค่อยได้ทำกินเพราะการ์ดแต่งงานเยอะนะน้อง เดี๋ยวก็มีวิ่งที่โน่นที่นี่ เขาเลี้ยงอาหารเช้า ก็จัดเต็ม เที่ยงสบายๆ เย็นยิ่งสบายใหญ่เพราะมีอันจะกิน แต่มันไม่กินเอง ห่วงน้ำหนักขึ้นเยอะๆมีผลต่อสุขภาพนะน้องไผ่

แล้ววันเสาร์-อาทิตย์ ช่วงนี้แทบจะไม่ได้ทำกับข้าวเลย เพราะมีกฐินงานบุญตามวัดต่างๆในจังหวัด ก็ไปร่วมทุกงาน ยิ่งพรุ่งนี้นะ ใกล้บ้านเลย นี่ก็เพิ่งกลับมาจากวัดนะนี่
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:19:27:19 น.
  
สถานภาพนี่เป็นเรือ่งน่าลำบากใจจริง ๆ
ส่วนเล็ก
เวลามีคนถามนี่บอกไปก่อนเลย
ฉานโสด555
โดย: ปันฝัน วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:06:49 น.
  
สวัสดีค่ะคุณไผ่ กิ่งมาแล้ว วันนี้ไม่อยู่ทั้งวันไปทะลุธุระข้างนอกมาจนเย็นค่ำเลยค่ะ เข้ามาเที่ยวบ้านคุณไผ่ ขำจังโธ่จะไปยากอะไร้ คุณไผ่ก็ตอบไปเล้ยว่า อาชีพอิสระค่ะ อิอิ เท่ห์มากๆๆๆเห็นมั๊ย ใครจะมีความสุขเหมือนเราที่มีชีวิตอิสระ อยากทำอะไรก็ทำ ทำได้ตั้งหลายอย่างจริงมั๊ยน้อ...อิอิ

พูดถึงเรื่องหุ้นตกลงกำไรตรึมหรือเปล่า น้อ อิอิ เห็นเงียบเรื่องหุ้นไป กิ่งยังเล่นไม่เป็นเลยค่ะ มีเพื่อนเค้ามาชวนเหมือนกันเค้าบอกว่าอยากได้กำไรต้องเล่นหุ้นน้ำมันค่ะ แหะ แหะ แต่กิ่งไม่กล้าเสี่ยงหรอกค่ะให้เพื่อนรวยๆไปก่อนเลยค่ะ

หลับฝันดีมีความสุขค่ะพรุ่งได้หยุดอีกวันสบายใจจัง




โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:16:40 น.
  
สวัสดีค่ะคุณไผ่
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมที่บล๊อกนะคะ
กอล์ฟวิ่งมาตอบเรื่องน้ำปูนใส ที่เราแช่ฟักทองเพราะน้ำปูนใส
มีสภาพเป็นด่างจะไปรัดเนื้อฟักทอง เวลาที่เราเอาไปนึ่ง ไปเชื่อม
ขะทำให้ไม่เละค่ะ เหนียวน่าทานขึ้น

แต่ถ้าเอาน้ำปูนใสไปผสมในแป้งกล้วยทอด จะทำให้กรอบมากขึ้นค่ะ

วันหลังจะแวะมาคุยใหม่นะคะ
โดย: Mrs.Golf Joonjaroen วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:40:30 น.
  
แหม บุ๊งอยากให้มีคนมาถามเหมือนกันนะคะ
ว่าทำอาชีพอะไร เอาเงินมาจากไหนเป็นล้านๆ
อิอิ ถ้าถามแบบนี้แสดงว่าบุ๊งมีเงินล้านอยู่น่ะสิ 55555
โดย: Close To Heaven วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:43:31 น.
  
ตอนไม่ได้ทำงานนี่หนูเซ็งมากกับคำถามว่าทำอะไรอยู่อะ
โดย: น้องผิง วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:45:16 น.
  
กาบ.ก๊าบ...กิ๊บกาบๆ กึกๆ ......*%$#@*&^.......

(หวัดดีก่อนนอนคับ)
(ยอดมาก คับสู้ๆทำฝันให้เป็นจริงให้ได้นะคับ )
โดย: biocellulose วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:22:07:50 น.
  
ถ้าบอกว่าเป็นอาชีพ ธุรกิจส่วนตัว คนจะไม่ค่อยถามต่อครับ
เรื่องเป็ด ก็เพิ่งทราบจากที่นี่ครับ
โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 10 พฤศจิกายน 2555 เวลา:23:56:52 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับน้องไผ่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:7:10:25 น.
  
เป็นเหมือนกันเลยค่ะ รู้ทุกอย่างแต่ไม่เก่งซักอย่าง สงสัยจะเป็นเป็ดเหมือนกันแฮะ และที่เหมือนกันอีกอย่างก็คือ รอจองที่ในหมู่บ้านคานทองนิเวศน์อยู่ค่ะ แน่ใจว่าชาตินี้คงต้องได้ไปอยู่ชัวร์ 5555
ไม่สบายใจก็แวะมาได้นะคะ มีคนรอฟัง รอให้กำลังใจเพียบเลย เพราะพอหายไปนานๆ ก็ชักคิดถึง ถึงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่มาบ่นให้ฟังบ้างก็คงรู้สึกดีขึ้น เป็นกำลังใจให้เสมอค่า
---------
เอ่อ งานเขียนแนวซีไรส์ก็ไม่ไหวเหมือนกันค่ะ ด้วยสมองอันน้อยนิดก็เลยไม่ค่อยจะเข้าใจสิ่งที่สอดแทรกมาสั่งสอนนัก แถมยังเครียดอีกตะหาก
ส่วนชุดธิโมส์ของคุณดวงตะวันก็ไม่ค่อยได้อ่านค่ะ เนื่องจากชุดนี้จะเครียดกว่าเรื่องอื่นๆ แถมมันยังมีหลายเล่ม ขี้เกียจตามเก็บค่ะ เพราะกลัวจะจนโดยสมบูรณ์แบบ 555
เอาแบบอ่านง่ายๆ สบายๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก อ่านจบแล้วยิ้มได้ ไม่ใช่อ่านจบแล้ว ไรวะ ทำไมจบแบบนี้ ไม่ใช่ไม่ชอบนะคะ ถ้ามีให้อ่าน (ฟรี) ก็อ่านเหมือนกัน
เหมือนตอนอ่านอตีตาของคุณทมยันตีที่ยืมมาจากห้องสมุด อ่านจบแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่คนเดียวทั้งที่ปกติก็ร้องไห้ยากมาก เข็ดค่ะเข็ด อย่างที่เคยบอกแล้วชีวิตมันเศร้าพออยู่แล้วเวลาหลบไปอยู่ในโลกแห่งจินตนาการก็ขอให้มันสดใสนิดนึง
แต่แนวทีไม่ชอบเลยก็คือแนวแก้แค้นค่ะ แบบพระเอกแค้นบ้านนางเอกแล้วจับไปทารุณกรรม คนเรามันจะไปรักคนที่ทำร้ายตัวเองลงได้ไง (วะ) ไม่ค่อยจะเข้าใจ (อีกเหมือนกัน) เลยค่ะ
โดย: ประกายพรึก วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:10:06:21 น.
  
สดชื่นๆกับวันอาทิตย์นะค๊า




โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:11:24:28 น.
  
ก๊าบก๊าบ เป็ดเค้าทักกันงี้อ่ะป่าว.

เป็ดใต้ตัวดำๆแวะมาทักเป็ดเหนือ. ^^
โดย: ฝนโปรย วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:14:39:28 น.
  
มีอาจารย์คนหนึ่งมาสอนว่า
การเ็ป็นตำรวจที่ดี หรือ นายงานที่ดี
ต้องทำตัวเหมือนเป็ด
บินก็ได้ ขันก็ได้ ว่ายน้ำก็ได้
แต่จะให้เี่ชี่ยวชาญคงเป็นไปไม่ได้

เพียงแต่บริหารงานบริหารคนให้เ็็ป็็น ก็ใช้ได้
โดย: ravio วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:16:05:01 น.
  
มีแค่ปิรันย่าครับที่พี่ก๋าดูคนเดียว 555
นอกนั้นดูกับหมิงหมิงทั้งนั้นเลยครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:20:20 น.
  
เอิ่ม ถ้ามีสิบล้านจริงก็ดีนะคะ
สาธุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โดย: Close To Heaven วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 เวลา:21:41:04 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

คมไผ่
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



Q ; เป็นคนแบบไหน
A ; เป็นได้ทุกแบบ ขึ้นอยู่ที่ว่า...เป็นกับใคร และเป็นเมื่อไหร่ แล้วแต่สถานการณ์ค่ะ เป็นนางฟ้าก็ได้ นางมารก็ได้ แล้วแต่ว่าใครจะมาด้วยแบบไหน

Q ; ให้นิยามกับตัวเองว่าอะไร
A ; ทะเล...(มั้ง) ได้บรรยากาศหลากหลายดี นิ่ง ๆ สงบ ๆ ก็ได้ ชิว ๆ ก็ได้ แต่...ถ้ามีองค์ประกอบอื่นก็...ตามนั้น

Q ; เหมือนจะน่ากลัวนะเนี๊ยะ
A ; อย่ากลัวเล้ย บ้าบอไปงั้นแหละ ฉีดยาเรียบร้อยแล้ว ไม่นิยมกัดใครก่อนอยู่แล้น หุหุ โพสต์ได้ เม้นท์ได้ ด่าได้(แต่อาจมีสวนเล็ก ๆ คริๆ)
New Comments
พฤศจิกายน 2555

 
 
 
 
2
3
4
5
6
10
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
Friends Blog
[Add คมไผ่'s blog to your weblog]