Group Blog
 
<<
กันยายน 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
25 กันยายน 2559
 
All Blogs
 
ชีวิตประจำวัน



เขาอวยพรตัวเองทุกเช้าที่ก้าวเท้าออกจากบ้าน

ให้มีสิ่งที่ดีๆเกิดขึ้น กลับถึงบ้านด้วยความปลอดภัย

ทำประโยช์ตน ประโยชน์ท่านได้อย่างที่ตั้งใจ

ก่อนนอนสามารถไหว้ตัวเองได้


ทุกวัน ไป-กลับจากที่ทำงาน เขาเดินทางด้วยรถสาธารณะ

มีทั้งรถเมล์ รถไฟฟ้า BRT บางวันสี่ต่อ

แต่ละทอดของการรอเพื่อขึ้นรถไปแต่ละจุด

เขาจะพบคนหน้าเดิมๆที่มีวงจรชีวิตคล้ายกัน

เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงรูปร่างหน้าตา

ในจำนวนคนทั้งหมดที่เจอกัน

เขาจะจำได้เป็นบางคน อาจมีบางจุดที่น่าสนใจ

บางคนเคยเห็นตั้งแต่ยังสาว จนแต่งงาน และเริ่มแก่

บางคหายหน้าไป หรืออาจย้ายที่อยู่

กลุ่มคนที่พบตอนเช้า กับตอนเย็นก็แตกต่างกัน

อีกกลุ่มหนึ่งคือคนที่คุ้นเคยที่ป้ายรถเมล์ ขณะที่เขาถึงที่หมายแล้ว

น่าแปลก เขากลับจำคนในจุดหมายปลายทางพวกนี้ได้มากกว่า

เขาถือว่านี่คือสีสันของชีวิต

เห็นหน้ากันทุกวัน แต่ไม่ทักทาย ไม่คุยกัน ได้แต่แอบมองกัน


มีอีกพวกหนึ่ง

ที่ปิดหน้าปิดตาด้วยหมวกกันน็อค มาเพื่อฉกฉวย 

กระชากกระเป๋า ชนิดที่ว่าเจ้าของไม่ทันตั้งตัว

มาอย่างรวดเร็ว และจากไปแบบไม่ทิ้งร่องรอย

คราวเคราะห์ของบางคนถึงกับเลือดตกยางออก

ทุกวันนี้ เขาป้องกันตัวเบื้องต้นง่ายๆ

เมื่อเดินในซอยเปลี่ยว ค่ำมืดดึกดื่น

ถ้ามีกระเป๋าสะพายเฉียง สะพายหลัง เวลาถูกระชากจะอันตรายมาก

ให้ถอดออก ถือสายสะพายด้วยมือเดียว พร้อมจะเปล่อยมือทันที

ข้าวของ เอาไปเถอะ ชีวิตปลอดภัยไว้ก่อน


Create Date : 25 กันยายน 2559
Last Update : 25 กันยายน 2559 12:08:02 น. 17 comments
Counter : 518 Pageviews.

 
Insignia_Museum Diarist ดู Blog



หลากหลายนิยายชีวิต ที่หาได้ตามป้ายรถเมล์ และพาหนะอื่นๆที่ใช้สัญจรไปมา บางคนเห็นหน้ากันจนคุ้นแม้จะไม่ได้รู้จักกัน เจอหน้าเขาทุกวันจนชิน วันไหนเขาหายไปก็เริ้มคิดว่าเขาหายไปไหน ทำไมวันนี้ไม่มา เขาป่วยหรือเปล่า หรือย้ายไปขึ้นที่อื่นแล้ว ฯลฯ เป็นความผูกพันชนิดหนึ่ง เป็นความผูกพันที่ไม่ได้ต้องการเพิ่มความสัมพันธ์ให้มากกว่านั้น แค่ได้เห็นเขายังอยู่ก็พอใจแล้ว ตัวเองเคยมีประสบการณ์แบบนี้ และเคยคิดแบบนี้ค่ะ 55


โดย: ดอยสะเก็ด วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:16:51:49 น.  

 
สวัสดีค่ะ

รุ้งไม่เคยสังเกตผู้คนรอบตัวมากขนาดนี้เลย

สงสัยต้องลองดูบ้างล่ะ

ตัวรุ้งเองน่ะอยากบอกว่าตัวเองความจำสั้น ถ้าเจอแค่ครั้งเดียวจำหน้าไม่ได้หรอกค่ะ พอเจออีกครั้งบางคนไม่รู้สึกแม้แต่ว่าคุ้นเลยด้วย

ครั้งหนึ่งไปเดินตลาดแต่งตัวอยู่บ้านมากๆ โทรมๆเลย ผู้ชายคนนึงเข้ามาทัก รุ้งยังตกใจ เขาถามทำงานอยู่ที่นี่ใช่มั้ย เห็นบอกชื่อที่ทำงานถูกรุ้งก็ตอบค่ะ เขาก็บอกคุณชื๋อ...ใช่มั้ย รุ้งก็ค่ะ เนี่ยผมเป็นลูกค้าไงครับ เห็นไกลๆผมว่าผมจำไม่ผิดแน่ คุณจริงๆด้วย

รุ้งงี้เขินค่ะ ก็รุ้งเองน่ะรู้สึกไม่คุ้นด้วยซ้ำไป แล้วสภาพรุ้งตอนนั้นมันต่างกับที่ทำงานมากเขาไม่น่าจะจำได้ก็ยังอุตส่าห์จำได้

นึกมาถึงตอนนี้หน้าลูกค้าคนนั้นรุ้งก็จำไม่ได้ เจออีกครั้งเขาคงทักรุ้งก่อน แล้วรุ้งก็คงทำหน้าเหวอๆตามเคย แม้แต่ชื่อก็จำไม่ได้ แต่ถ้าบอกชื่อมาก็มีคุ้นนะคะ

พูดถึคงเรื่องเดินในซอยเปลี่ยวแล้ว อันตรายจริงๆด้วย รุ้งเคยคิดว่าสะพายแล่งไว้ มันเห็นเอายากจะได้ไม่เอา ไม่คิดถึงความปลอดภัยของตัวเองเลยจริงๆ จะปรับพฤติกรรมใหม่ล่ะค่ะ ขอบคุณที่ชี้แนะนะคะ ตายไปก็เอาไปไม่ได้จริงๆ ที่น่ากลัวคือกลัวไม่ตายแต่ต้องอยู่อย่างตายทั้งเป็น


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ร่มไม้เย็น Dharma Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
mariabamboo Parenting Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Food Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
พรไม้หอม Health Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:16:53:56 น.  

 
ป้ายรถเมล์หรือแม้แต่บนรถเมล์ ถ้าเป็นเวลาเดิมๆ ที่เราออกจากบ้านเราจะเจอคนเดิมๆ จริงๆ ครับ พวกกระเป๋ารถเมล์ขเาก็จำได้นะ บางครั้งเดินมาบอกเราว่าเดี๋ยวคนๆ นี้จะลงแล้ว ให้เราไปรอนั่งได้เลยก็มี

คนอาจจะต่างกันบ้าง ตามสายรถ และจุดหมาย ถ้าเราสังเกตดีๆ เราจะคุ้นตาครับ

วิธีป้องกันตัวเบื้องต้นจากคนร้ายที่ดีที่สุดคือ พยายามไม่ให้ตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์ที่เสี่ยงจะถูกทำร้ายครับ

Insignia_Museum Diarist
+


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:17:25:36 น.  

 
นานมากแล้วค่ะไม่ได้ไปยืนรอรถที่ป้ายรถเมล์
คนก็มีหลายรูปแบบนะคะ บางคนนี่แต่งตัวใส่ชุดสูทก็มีค่ะ
ดูไม่น่าจะเป็นพวกชอบฉกฉวย แต่ดันเป็นซะงั้น
เคยเจอที่ลอนดอนค่ะ เดินตามตั้งแต่แรก
พอเราเข้าร้านก็รออยู่หน้าร้าน พอออกจากร้านยังเดินตามอีก
ดีที่ระวังตัวค่ะ เลยไม่เจอเหตุการณ์ร้ายๆ

Insignia_Museum Diarist



โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:18:28:35 น.  

 
นับวันในกรุงเทพจะเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายแบบ
เป็นอะไรที่น่ากลัวมากค่ะ
ยิ่งคนสมัยนี้หากินด้วยวิธีการที่คาดไม่ถึงเยอะจริงๆ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mastana Literature Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
พรไม้หอม Health Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Home & Garden Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog



โดย: mambymam วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:18:44:20 น.  

 
เป็นวิถีชีวิตประจำวันเลยนะคะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:20:27:40 น.  

 
ขอบคุณนะคะ

ดีใจที่ชอบงานประพันธ์ประเภทฉันท์ค่ะ

และยิ่งดีใจที่กลับมาอ่านรอบสอง

รุ้งชอบฉันท์ก็เพราะเสียงสั้นๆยาวๆ นี่แหละค่ะ

มนตร์เสน่ห์ของฉันท์เลย แต่กว่าจะแต่งเสร็จแต่ละครั้งเหงื่อตกเหมือนกัน

เห็นเพื่อนๆหลายคนชอบ แค่นี้รุ้งก็ปลื้มมากเลยค่ะ

นิทรา...ฝันดีนะคะ


โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 25 กันยายน 2559 เวลา:21:59:25 น.  

 
ก่อนคนจะพูดว่าสะพายกระเป๋าข้างหล้งเป็นของเขา 100%
สะพายกระเป๋าข้างตัว เป็นของเขา - 50% ของเรา 50%
สะพายกระเป๋าข้างหน้าเป็นของเรา 100%

แต่กลายเป็นว่าอันตรายควรถือไว้ที่มือเพราะโดนกระชากเราจะเป็นอันตราย
เป็นความรู้ที่ดีจริงๆค่ะ

วันก่อนก็อ่านเรื่องเรือล่มที่ให้ใส่เครื่องชูขีพ กลายเป็นว่าให้คล้องไว้ที่แขน
ถ้าใส่แล้วเรือคว่ำ เราจะติดในท้องเรือด้วย

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กาปอมซ่า Literature Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Home & Garden Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog


โดย: newyorknurnse IP: 192.95.30.51 วันที่: 26 กันยายน 2559 เวลา:0:27:24 น.  

 
ขอบคุณที่แวะชมดอกไม้ค่ะคุณอิม



โดย: mambymam วันที่: 26 กันยายน 2559 เวลา:5:53:27 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
หอมกร Movie Blog ดู Blog
moresaw Funniest Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
เศษเสี้ยว Photo Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
ชมพร Cartoon Blog ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: pantawan วันที่: 27 กันยายน 2559 เวลา:11:40:36 น.  

 
สาวอยู่บ้านนอกค่ะ เลยใช้รถมอเตอร์ไซค์เป็นกิจวัตร เลยไม่สักงเกตุอะไรแบบนี้เลย


โดย: sawkitty วันที่: 27 กันยายน 2559 เวลา:20:03:34 น.  

 
ตอนนี้สะพายไว้ที่ตัวเลยค่ะ
อันตรายนะคะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 28 กันยายน 2559 เวลา:20:12:27 น.  

 
ชีวิตคนกรุงทุกวันนี้เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นค่ะ ต้องระมัดระวังไปหมด


โดย: babybeeh วันที่: 29 กันยายน 2559 เวลา:0:35:11 น.  

 
คนส่วนใหญ่น่าจะพยายามสะพายกระเป๋าเฉียง เพราะกลัวถูกฉก
พอได้มาอ่านแบบนี้แล้วก็ อืมมม จริงค่ะ
ทรัพย์สิน เอาไปเถอะ รักษาชีวิตไว้ก่อนดีกว่า


โดย: Close To Heaven วันที่: 29 กันยายน 2559 เวลา:8:42:53 น.  

 
จขบ.หายไปไหนเอ่ย


โดย: ดอยสะเก็ด วันที่: 30 กันยายน 2559 เวลา:19:00:57 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Diarist ดู Blog
เตยจ๋า Topical Blog ดู Blog
ทนายอ้วน Food Blog ดู Blog
ปลาแห้งนอกกรอบ Travel Blog ดู Blog
Tui Laksi Sports Blog ดู Blog
Insignia_Museum Education Blog ดู Blog


โดย: Stand by bowky วันที่: 30 กันยายน 2559 เวลา:20:39:11 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ
คุณอิมสบายดีนะคะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 1 ตุลาคม 2559 เวลา:1:14:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
Insignia_Museum
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 50 คน [?]




ความตั้งใจในการทำบล็อกเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เริ่มต้นด้วยการเขียนถึงถิ่นที่อยู่ในวัยเด็ก ต่อมาเป็นเรื่องเครื่องหมายต่างๆ เรื่องศิลปะ ภาพถ่ายในยุคก่อนๆ อาหารการกิน และอะไรต่อมิอะไรที่ประสบพบเห็น สนใจอะไรขึ้นมาก็อยากรู้ให้มากขึ้น กลุ่มเนื้อหาจึงแตกแขนงไปเรื่อยๆ
New Comments
Friends' blogs
[Add Insignia_Museum's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.