มีนาคม 2554

 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
แก้วที่มันร้าว......มันไม่มีวันจะกลับมาได้เหมือนเดิมอีกแล้ว
คิดแล้วก็ตลกนะที่ในวันนึง คนเรามีทั้งเรื่องให้หัวเราะและร้องไห้ทั้งเวลาห่างกันไม่กี่ชั่วโมง
คนเราที่คิดว่าเรารู้จักเขา แต่แท้จริงแล้วเราอาจจะไม่เคยรู้จักเขาเลยก็ได้
ความรักที่เราเคยมอบให้ ความไว้เนื้อเชื่อใจที่เคยมี มันหายไปในพริบตา
คำโกหกที่โกหกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลบแตลงทุกคน ทำได้แม้กระทั่งคนที่เขา(เคย)บอกว่ารักมากที่สุด
ทำให้คนที่รักเขา เลี้ยงดูอุ้มชูเขามีพระคุณกับเขาเสียใจ น้ำตาแทบเป็นสายเลือด
คนดี คนที่คอยเอาใจใส่ คนที่คอยเป็นห่วงหายไปไหนหมด แต่เขากลายเป็นคนที่เราไม่เคยรู้จัก
เขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อสามปีก่อน อันที่จริงมาสั่งสมมานานแล้ว แต่....เราเองที่ไม่รู้
และคิดว่ามันไม่มีอะไร ทุกสิ่งที่เคยคิด ที่เคยขอว่าอย่าให้เกิดเลย มันก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆ

เขาคนนั้น คนที่เราเคยรักมาก ทำกับทุกคนในครอบครัวเราอย่างเจ็บแสบ
สายตาที่เขามองพวกเรา มันเปลี่ยนไป เปลี่ยนมานานแล้วด้วย
แต่พวกเรายังคงคิดว่ามันคงไม่มีอะไรมาก และเมื่อเรารู้ความจริงทุกอย่าง
ไม่ช็อกนะ เพราะก็สังหรณ์อยู่นานแล้ว แต่เรายังไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำได้จริงๆ

พอรู้ว่าเขาไปมีคนอื่น ก็เลยเจ็บ.....รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโง่
ที่เขาหลอกมาได้เป็นปี หลอกเรา หลอกแม่ หลอกทุกคน
เขายอมแลกกับทุกสิ่งทุกอย่าง กับผู้หญิงคนเดียว
ผู้หญิงที่ยอมหย่าจากผัวตัวเอง เพื่อมาเป็นเมียน้อยอีกคน
น่าสมเพชจริงๆ

พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น ทำให้เรามีอะไรที่ต้องตัดสินใจเพิ่มขึ้นหลายอย่าง
เรื่องหนึ่งเลยคือ....ลาออกจากงาน
ทำงานที่เดียวกัน ถึงจะไมได้เจอกันตลอดเวลา แต่ก็รู้ว่าต้องทำงานร่วมกัน
เราทำใจไม่ค่อยได้ เวลาเอางานไปเสนอ หรืออยู่ในที่ประชุม
ต้องทนมองหน้าคนๆนี้ คิดแล้วขนลุก เพราะเขาเป็นเจ้านายเราด้วย

เรื่องที่สอง...เรียนต่อ คิดเอาไว้ว่าอยากเรียนต่อ แต่ตอนนี้ทำงานไม่มีเวลา
เรียนโทอยู่ใบนึง แต่ก็อยากเรียนตรีที่รามอีกใบ บางทีอาจจะเป็นโอกาสดี
ให้เราได้เรียนตรีที่รามก็ได้นะ แล้วก็รับงานฟรีแลนซ์ไป

เรื่องที่สาม.....สอบบรรจุข้าราชการ อยากจะลองดู
แต่ตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มติวอะไรเลย

เรื่องสุดท้าย....ไปทำงานเป็นล่าม เพื่อนชวนอยู่บ่อยๆ เงินดี

และถ้าไม่รู้จะตัดสินใจอะไรจริงๆ อยู่บ้านละกัน ฮ่าๆๆ เดี๋ยวแต่งงานให้ฝาชีเลี้ยง

วันนี้บอกแม่เลยว่า วันแต่งงานหนูหนูไม่เชิญเขานะแม่ ถ้าเขาจะมาคงห้ามไม่ได้
แต่การ์ดเชิญหนูคงไม่ส่งไปให้เขาเด็ดขาด

วันนี้เขาเลือกที่จะก้าวออกไปจากบ้านหลังนี้ นี่คือทางที่เขาเลือกเอง
ชีวิตต่อไปของเขาจะเป็นยังไง เขาไม่เกี่ยวข้องกับเราอีกแล้ว
มีแค่เพียงสายเลือดที่มันปฏิเสธไม่ได้ แต่เรื่องอื่นเราจบกับเขาแล้ว

พรุ่งนี้มีงานต้องส่ง....แต่ไม่มีอารมณ์จะทำ ยังไงก็ชีวิตต้องดำเนินต่อไป
ใครไม่รักเราก็ช่างเขา ปล่อยไป เรามีคนที่เรารัก และรักเรามากพอแล้ว แต่คนๆเดียวช่างมัน



Create Date : 08 มีนาคม 2554
Last Update : 8 มีนาคม 2554 0:22:58 น.
Counter : 626 Pageviews.

9 comments
  
หลอมใหม่ได้นะ แต่ต้องหลอมทั้ง 2 ฝ่าย ยากแต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้นะ
โดย: โดดเดี่ยวใต้แสงจันทร์ วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:0:43:24 น.
  
ก็ต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ค่ะ ว่าเขาจะกลับตัวแค่ไหน ถ้ายังไม่ ซ้ำยังถลำไปหนักกว่าเดิม อันนี้ทางใครทางมันค่ะ อย่างที่บอกค่ะว่า ตอนนี้มันร้าวไปแล้ว จะหลอมให้เหมือนเดิมเป๊ะ คงยากค่ะ เจ็บ...ที่โดนหลอกเป็นปีๆ เจ็บที่เขาทำได้แม้กระทั่งคนที่เป็นแม่แท้ๆของเขา เขาเลือกผู้หญิงคนนั้น แล้วยอมหันหลังให้แม่.... ตรงนี้ที่เรารับไม่ได้ค่ะ สำหรับเราบอกได้เลยว่า จะให้เหมือนเดิม คงเป็นไปไม่ได้ค่ะ รอยร้าวนี้มันลึกมากเกินกว่าที่จะใช้กาวยี่ห้อไหนมาแปะอีกแล้ว ณ.เวลานี้เราคงปล่อยให้แก้วมันร้าวไปแบบนั้นก่อน ตราบใดที่เขายังไม่สำนึก
โดย: Love In Mist วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:1:06:27 น.
  
ขอเป็นกำลังให้นะคะ

ชีวิตเป็นของเราเองค่ะ
ไม่ต้องไปหวังพึ่งใครเลย
เดินหน้าต่อไปค่ะ

เอางานมาทำให้ลืมเรื่องเลวร้ายไป
ยุ่งเข้าไว้ก่อน ช่วงนี้ จะได้เอาใจไปอยู่ที่งาน หรือที่เรียนก็ได้

สู้ สู้ค่ะ
ยิ้ม และยืดอกเลยค่ะ

ใครไม่ดี ช่างเขา
แต่เราต้องดีกว่าค่ะ เพราะเราไม่ใช่ทาษของใครค่ะ

หลังพายุฝน จะมีแดดออกเสมอค่ะ


โดย: ธารน้อย วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:3:30:00 น.
  
.
.

เข้ามารับฟังค่ะ ...

ไม่อยากจะใช้ประโยคเกร่อ ๆ เลย แต่ ..
เวลาช่วยรักษาใจได้เสมอ มันจะดีขึ้นเอง


แก้วที่ร้าว อย่าไปใช้ต่อค่ะ เป็นอันตราย
แม้จะเคยใช้สอยมานานจนชินมือ ต้องทำใจโละทิ้งไป

แก้วใบใหม่ ที่มีคุณภาพดี ใช้แล้วอารมณ์ดี
หยิบใช้แล้วจิตใจเบิกบาน ไม่เป็นภัยกับตัวเอง ยังมีอยู่อีกหลายใบนัก ^^
โดย: MollyJinx วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:7:09:59 น.
  
ขอบคุณทุกคนมากค่ะ วันนี้ตื่นมาทำงานก็ไม่สดใสเหมือนเคย แต่เพราะชีวิตและความรับผิดชอบทำให้เราต้องก้าวต่อไปค่ะ แต่ก็ของเข้างานสายหน่อยค่ะ

ทามเคยคิดนะคะว่าทำไมนะ เวลาที่เรามีปัญหาอะไรเรื่องงาน เขาไม่เคยถามเราเลยว่า ทำงานเป็นยังไง มีปัญหาอะไรมั้ย เวลาเราแข็งขืนที่จะยืนบนความถูกต้อง แต่เขากลับเป็นคนแรกที่เอามือขัดขาเราให้เราสะดุด เขาไม่เคยแม้แต่จะช่วยอะไรเราเลย เวลาที่เราต้องต่อสู้กับบรรดาเสือสิงห์กระทิง(แก่ๆ)แรด วันนี้ทุกอย่างมันกระจ่างในใจทามทั้งหมด เพราะเขาไม่เคยเห็นทามในใจมานานแล้วนั่นเอง
โดย: Love In Mist วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:9:55:43 น.
  
ความเจ็บที่ได้รับมันทรมานนะค่ะ แต่เมื่อคุณออกมาแล้ว
ชีวิตคุณอาจจะพบเจอสิ่งใหม่ที่ดีขึ้น ให้โอกาสตัวเอง รักตัวเองดีกว่าค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
โดย: ดาวริมทะเล วันที่: 8 มีนาคม 2554 เวลา:22:57:11 น.
  
เค้าทำได้ถึงขนาดนี้
สักวันเค้าอาจเป็นผู้ถูกกระทำแบบนี้บ้างก็ได้ค่ะ
ความเจ็บมันเป็นยังไง..เข้าใจมันดีค่ะ
ขอให้มีความสุขกับทุกๆ วันนะคะ
อดีตผ่านแล้วให้มันผ่านๆ ไปเถอะค่ะ
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
โดย: Inki วันที่: 10 มีนาคม 2554 เวลา:19:23:16 น.
  
ทามยังปราถนาดีกับเค้าอยู่เสมอค่ะ ถึงแม้ว่าเค้าจะทำกับทามกับครอบครัวทามไว้เจ็บแค่ไหน
ทามขอต่อพระเจ้าขอให้ทามอภัยให้เค้าได้เร็วๆ
เพราะถ้าทามยังโกรธใจทามก็ไม่มีความสุข
อีกอย่าง ทามไม่อยากบาป และขอให้เค้าคิดได้ คิดกลับเนื้อกลับตัว แต่ระหว่างทามกับเค้า มันไม่มีวันเหมือนเดิมได้อีกแล้วค่ะ

เมื่อวานทามบอกกับตัวเองว่า วันนี้จะเป็นสุดท้ายที่ทามจะเสียน้ำตาให้เค้า
และวันนี้ ตอนนี้จริงอยู่ที่มันยังเจ็บค่ะ แต่เวลาพูดถึงเค้า ทามไม่มีน้ำตาให้เค้าอีกแล้ว

วันนี้เค้ากำลังใช้หนี้ที่เค้าได้ทำกับแม่กับทามกับครอบครัวทามแล้ว
ทามไม่ได้มีความสะใจ มีแต่ความสังเวชใจค่ะ และลึกๆทามก็ห่วงเค้า
แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เค้าทำ จากความเป็นห่วงเป็นความปลง
และคิดว่า นั่นคือสิ่งที่พระเจ้ากำลังลงโทษเค้าแล้ว
น้าๆทามมาบอกว่า อย่าไปว่าเค้าหรือสาปแช่งเค้าเลยนะ

ทามไม่ว่าอะไรเค้าหรอกค่ะ ทามขอจากพระเจ้าให้ช่วยเค้าด้วยซ้ำ
เพราะอย่างที่บอกทามยังปราถนาดีต่อเค้าเสมอ
แต่ระหว่างเรามันจบไปแล้ว จะไม่เกี่ยวข้องกันถ้าไม่จำเป็น(มากๆ)

ชีวิตต้องเดินต่อไป เราก็อยู่ได้โดยไม่ต้องมีเค้า เพราะเราอยู่อย่างไม่มีเค้ามานานแล้ว
ที่จริงทามก็ต้องขอบคุณเค้านะคะ
ที่เค้าทำให้ทามชินกับการอยู่โดยไม่ต้องมีเค้ามานานแล้ว
พอรู้ความจริงทั้งหมด ทามอาจจะเสียใจ แต่ก็เหมือนทามเตรียมทำใจไว้นานแล้ว

บางครั้งทามก็อยากจะเล่าให้ใครซักคนฟัง เล่าให้เพื่อนฟัง
แต่ทามก็พูดไม่ออก

ทำงานไม่ให้ว่าง อยู่กับเพื่อนบ้าง วันนี้ก็ไปกินข้าวกลางวันกะเพื่อน
เฮฮาปาร์ตี้กันไป อาทิตย์หน้าก็นัดกันจะไปเที่ยวบ้านพี่ที่ทำงาน
ไปนอนริมคันนากันมั่ง ฮ่าๆๆ
อาทิตย์นี้ยังไม่ได้คุยกับพี่ชาย แต่แม่อยากไปทะเล อาจจะไปเที่ยวทะเล หาอาหารอร่อยๆกินกัน ตามประสาคนเหลือ ฮ่าๆๆ

ยังไงก็ขอบคุณทุกคห.มากๆนะคะ ได้กำลังใจมากขึ้นเยอะค่ะ
โดย: Love In Mist วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:21:37:07 น.
  
เหอๆ เมื่อกี้สดๆร้อนๆเลย พี่ชายคนรองโทรมาเล่าให้ฟังว่า เค้าไปพูดกับใครๆว่า เมียน้อยเค้าให้เกียรติแม่ทาม โอ้ย.....ทามฟังแล้วหัวเราะกลิ้งเลย
เออหนอ คนเรามันกู่ไม่กลับจริงๆ ยังคิดว่าตัวเองถูกอีกนะ
ยังคิดว่าตัวเองคือผู้ถูกกระทำ เค้าไม่ผิด ม๊ายยยย เค้าถูกทำร้าย

ถ้ามัน(ขอใช้คำนี้เถอะ)ให้เกีีรติจริง มันคงไม่ทำขนาดนี้หรอก
โอ้ย.....ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาบรรยายคนคู่นี้จริงๆ

ก็ดี.....แผลที่มีมันจะได้ไม่เป็นแผลเป็น มันจะได้หายขาดไร้ร่องรอย
จะตัดกันได้ขาดจริงๆ
ตอนที่พี่เล่าให้ฟังแล้วโห....สุดๆจริงๆอ่ะคนๆนี้
ไม่เจอกันจะดีที่สุด
โดย: Love In Mist วันที่: 11 มีนาคม 2554 เวลา:22:24:29 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Love In Mist
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]