Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2552
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
16 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 

เรื่องเล่ารายวัน

ห่างเหินไปนาน จากการเขียนเนื่องจากภาระงานเยอะมาก จนทำให้ไม่มีเวลา แต่อยากบอกว่าไม่มีอารมณ์จะเขียนมากกว่านะ
ทำงานมานานหลายสิบปีจนตอนนี้นับถอยหลังแล้วค่ะ ใกล้หกสิบแล้ว อยากเกษียณตัวเองเต็มแก่ แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นห่วงมากๆก็คือ เด็กสมัยนี้หาคนที่มีความรับผิดชอบงานยากจัง ไม่ใช่ไม่มีนะคะ มีค่ะแต่น้อยจนเข้าภาวะขาดแคลน ทำอย่างไรเราจะฝึกเด็กรุ่นใหม่ให้มีความรับผิดชอบ มีจิตสาธารณะ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตน มีวิสัยทัศน์ที่กว้างและไกล มีน้ำใจนักกีฬา ฯ ตามที่เค้าระบุเป็นเป้าหมายในหลักสูตรการศึกษาน่ะค่ะ
เอ้าตั้งใจจะเล่าเรื่องส่วนตัว(นินทาตาเฒ่านะคะ ไหงกลายไปเป็นเรื่องคนขี้บ่นไปได้ ขออภัยค่ะ)
เริ่มใหม่นะคะ เรื่องเครียดไม่เอา
เริ่มที่เรื่องของตัวเองแล้วกัน
เมื่อวาน ระหว่างนั่งรถกับบ้าน เกิดสติเฟื่องขึ้นมา บอกกับตาลุง (บางทีก็เรียกตาเฒ่าค่ะ)ว่า เออเราน่าจะเขียนหนังสือซักเล่มนะ ตั้งชื่อว่า "ไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร" เอาเรื่องราว ชีวิตประจำวันของเรามาเขียนอย่างน้อยก็เป็นเรื่องเล่ารายวัน เอาไว้ระลึกถึงกันยามที่เราอาจต้องจากกันในอนาคต (เศร้าไหม... อย่าเพิ่งเศร้านะ คนเราต้องยอมรับความจริง) ก็เลยมีความคิดว่าจะพยายามเขียนบ่อยๆ เอามุมมองที่สนุกๆ หรือการแก้ไขปัญหามาเล่าสู่กันฟัง
ตาลุงกะเราคบกันมานานมาก นิสัยประจำตัวของเธอก็คือ เธอเป็นคนที่ประหยัดมัธยัสถ์มาก...จนถึงมากที่สุด สมัยสาวๆเราเคยเรียกเธอว่า ตึ๋งหนืด เพราะเธอตึ๋งหนืดจริงๆ ที่บ้านเราเป็นบ้านแบบทาวน์เฮ้าส์หลังเล็กๆ อยู่กันมาตั้งแต่ปี ๒๙ นานเนกาเล ยี่สิบสามปีแล้ว ที่ทางก็ไม่ได้มากมายอะไร สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือหนังสือพิมพ์ ต้องซื้อทุกวัน แถมนิตยสาร วารสาร เยอะแยะ ขอไม่เอ่ยชื่อนะคะ นานวันสิ่งเหล่านี้ก็สะสมมากขึ้น ๆ ทุกวัน เมื่อก่อนเราเคยเก็บขายมั่ง ให้พนักงานเก็บขยะมูลฝอยไปมั่ง บางที่ก็เอากองไว้หน้าบ้านเฉยๆเพราะเดี๋ยวเดียวก็จะมีคนเก็บของเก่ามาเก็บไป (เราถือว่านี่คือการทำทาน) ต่อมาไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ตาลุงเธอกองหนังสือพิมพ์และวารสารเป็นตั้งๆรอบตัว แล้วบอกเราว่าอย่าเพิ่งยุ่งขอตัดหนังสือพิมพ์เก็บคำคมก่อน นานวันเข้า กองก็โตขึ้นทุกวัน คุณเธอก็ยังปกาสิตห้ามยุ่ง เหมือนเดิม เราเคยคิดนะว่าเมื่อไหร่แกไม่อยู่บ้าน จะเก็บทิ้งให้หมด แต่เหมือนแกรู้ความคิดเรา วันหนึ่งแกมีภารงานต้องไปต่างจังหวัด ๓ วัน ก่อนออกเดินทางแกเรียกเรามาสั่ง กำหนดขอบเขตกองหนังสือพิมพ์ตามแผ่นกระเบื้องปูพื้น ห้ามเรายุ่ง เฮ้อ.... จนทุกวันนี้กองมหาสมบัติ(เราเรียกสมบัติบ้า) พื้นที่จะนอนก็เหลือนิดเดียว ปัจจุบันก็ยังเป็นอยู่ ไม่กล้าถ่ายรูปให้ดู อายค่ะ




 

Create Date : 16 พฤษภาคม 2552
0 comments
Last Update : 16 พฤษภาคม 2552 11:41:22 น.
Counter : 947 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


มิตรอนงค์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add มิตรอนงค์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.