Happy -----> Happy -----> Family

<'>

Group Blog
 
 
ตุลาคม 2553
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
9 ตุลาคม 2553
 
All Blogs
 

เมื่อแม่ (ยายของ 2 ลิง) ป่วยหนักทีสุด ในชีวิตของลูกที่เคยเห็นมา

พี่อิฐ พาแม่มา รพ.ตั้งแต่ตี 4 ของเช้าวันจันทร์ที่ 6 กย.53 โดยพาเข้าที่แม่เคยไปคือ รพ.เกษมราษฏร์ รัตนาธิเบศร์ ด้วยอาการเหนื่อยมาก เวลาหายใจจะมีเสียง วีดๆๆดังออกมาอย่างชัดเจน

แม่เดินมาขึ้นรถไป รพ.อย่างรู้สึกตัวดีแต่งตัวเองเรียบร้อย มาถึง รพ.จับเข้าห้องฉุกเฉินใช้เครื่องช่วยหายใจก่อน วัดความดัน หัวใจ และจัดการ X-Ray ปอด เพราะตามประวัติแม่เคยนอนที่นี่เมื่อ 2 ปีก่อนด้วยอาการปอดบวม

Free TextEditor

พี่อิฐส่ง MMS และโทรหาตั้งแต่ตี 5กว่าได้ แต่วันนั้นลืมเอาโทรศัพท์ขึ้นบนห้องนอนด้วย กว่าจะรู้เรื่องก็เกือบ 7 โมงเช้า เห็นรูปครั้งแรกตามภาพข้างบน
รู้สึกตกใจ และเห็น Miss Call 2 สายก็รีบโทรหา ฟังน้ำเสียงพี่สาวแล้วรู้เลยว่าเครียดๆ จริง พี่อิฐบอกว่าแม่อยู่ ICU ที่นี่ หายใจเองไม่ไหว..เหนื่อยมาก

-พี่อิฐบอกว่าดูแล้วไม่หนักมาก
-แล้วป๋าอยู่กลับใคร พี่อิฐบอกว่าไม่ต้องห่วงตามเด็กให้มาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว

เราก็อืม... OK.

และวันรุ่ง 7 กย. ก็โทรเช็คห้อง ICU ว่าแม่อาการเป็นยังไงบ้าง ทางรพ.แจ้งว่า แม่มีอาการภาวะการหายใจล้มเหลว หายใจเองไม่ได้ และนอนหลับลึกมาก เรียกไม่ได้ยินต้องเขย่าตัวแรงมากๆๆ ถึงจะลืมตาได้

ทาง รพ.เลยตัดสินใจต่อท่อเครื่องช่วยหายใจทางปากให้แทนเพื่อส่งตรงได้ถึงปอดอย่างทันท่วงที



เราได้ยินรู้สึกใจไม่ดี โทรหาพี่สาวทันที ก็กำลังจะออกจากบ้านไปดูแม่เลยเครียดอีก และพอเห็นสภาพแม่ต้องต่อท่อช่วยหายใจ และมัดมือกับเท่าติดกับเตียง แล้วเข่าอ่อนเลย ไม่มีแรง โทรหาเราทันที

ถามคำแรกว่า ...ขึ้นมาหาแม่วันนี้ได้เลยไหม พอเราฟังเสียงเท่านั้นรู้เลย ได้เดี๋ยวไปเจอกันค่ำ.. ที่รพ.นะ

วิ่งหาตั๋วรถทัวร์ไม่มีรถวิ่งเที่ยว 13.30 น.อีกเลยต้องรีบไปหารถไฟ ได้สปินเตอร์เที่ยว 14.09 น.ไปทันที ถึงสถานี บางบำหรุ 18.50 น.กว่าจะถึง รพ.เกือบ 2 ทุ่มได้

เห็นสภาพแม่แล้วมันจุก แน่น พูดไม่ออก ได้แต่จับมือแม่เช็ดหน้า ผมให้เรียบร้อย แม่มองหน้าเราพยายามจะพูดแต่พูดไม่ได้ เพราะมีท่อคาปากอยู่

และพยายามจะเอามือมาจับมือพี่อิฐกับเราไปแนบแก้มเค้า ... น้ำตาแม่ไหล
เราเช็คและบอกว่าเดี๋ยวหาย ไม่ต้องกลัว มาอยู่ด้วยแล้ว พี่อิฐก็บอกแม่ตลอดเวลาที่เรากำลังเดินทางมาว่า

"แม่ น้องกำลังมานะ มาถึงค่ำๆ ไม่ต้องห่วงมารถไฟ ไม่ต้องกลัว น้องมาแล้ว"


เราเลยขอกระดาษกับปากกาจะนางพยาบาล แม่เขียนคำแรกก็เขียนด้วยความพยายามมากกกกกก มือสั่น แต่เราก็อ่านออกว่า "อยากกลับบ้าน"

เรากับพี่อิฐต้องทำเป็นร่าเริงไม่เครียด บอกว่าเดี๋ยวหาย แล้วได้กลับบ้าน จะพาไปเที่ยวบ้านเรา ให้อยู่ใกล้ๆ ทะเลนะ ไม่ต้องกลัว

กระดาษใบนี้เราก็เก็บไว้ แม่จะเขียนทุกวันที่ยังใส่ท่อช่วยหายใจ จะเห็นว่าพัฒนาการเขียนดีขึ้นเป็นลำดับ แถมยังจำได้ว่าแหวน ตุ้มหูที่ใส่มา รพ.อยู่ไหน ที่สำคัญห่วงมาเรื่องขอส่วนลด ... เขียนเป็นอันดับแรกเลย



แม่เอาท่อช่วยหายใจออกวันที่ 9 กย. ตอนประมาณเที่ยงคืน และใช้ที่ครอบหน้ากาก เพราะแม่อาการดีขึ้น สามารถหายใจเองได้ดี เสียงวีดๆๆ ที่ดังออกมาเบาไปบ้าง แต่ยังไม่หายไปหมด ต้องอยู่ห้อง ICU ต่อจนถึงวันเสาร์ที่ 11 กย. จึงได้ย้ายมาอยู่ห้องพิเศษบนตึกได้

เมื่อมาอยู่ห้องพิเศษยังลุกเดินเองไม่ไหว ขาที่เคยบวมน้ำเต่งมากก ก็ยุบลงท้องที่เคยใหญ่ๆๆ ก็ยุบ มือก็เหี่ยวลงไม่บวนแล้ว ดีใจจัง แต่อาการน้ำตาลสูงเมื่อตรวจเช็ค กลับสวนทางปาไปเกือบ 400 กว่า แม่เลยโดนฉีดอินซูลินเข้าที่ท้อง

ตอนนี้เราเลยต้องอยู่เฝ้าแม่ที่ รพ.ตลอดตั้งแต่วันเสาร์จนถึงวันพุธ กินอยู่ที่นี่เสร็จ นอนได้ไม่มีปัญหา แต่แอร์ที่นี่เย็นมากกกกก

วันเสาร์ที่ 11 กย. ป๋ามีนัดมาทำการสลายต้อกระจกที่ รพ.นี้เหมือนกัน ซึ่งได้ทำการนัดกับหมอที่ทำไว้ก่อนทึ่จะเกิดเรื่อง อีกเลยป๋าเข้าห้องผ่าตัด ซึ่งเป็นที่รู้กันว่า ห้องผ่าตัดต้องเย็นมากๆๆๆ และป๋าเป็นคนขี้หนาวที่สุด รวมถึงป๋าเดินไม่ค่อยได้ และลุกยืนลำบากเนื่องจากเป็นเก๊าท์ เลยต้องแจ้งหมอและพยาบาลไว้ด้วย



ป๋าถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัดประมาณ 11 โมง กว่าจะเสร็จก็บ่ายโมงกว่าเกือบๆ บ่าย 2 แล้ว เลยพามาพักที่ห้องของแม่ก่อนดีกว่า แล้วค่อยกลับบ้านตอนค่ำๆ

ซึ่งตลอดเวลาที่แม่นอนอยู่ ICU ทั้งพี่อิฐและเรา 2 คนพี่น้องไม่เคยบอกป๋าว่าแม่อาการหนักแค่ไหน กลัวป๋าใจไม่ดี ยิ่งเป็นคนขี้กลัวอยู่ด้วย เราก็ภาวนาว่าให้แม่ย้ายออกมาอยู่ห้องพิเศษได้เร็วๆ ป๋าจะได้รู้ว่าแม่มาอยู่ห้องแบบนี้

ดูคนมาเยี่ยมชวนพูด ส่วนคนป่วยก็ไม่ค่อยพูดจะนอนอย่างเดียว

แม่ดูดีขึ้น ประมาณวันอังคารเริ่มหัดเดินรอบๆ เตียง ให้ลองเดินไปห้องน้ำดูว่ายังเหนื่อยอยู่หรือป่าว ก็โดยรวม OK.ดีมาก หมอบอกว่าถ้าเป็นแบบนี้พรุ่งนี้คือวันพุธได้กลับบ้านแน่ๆ

ซึ่งวันพุธหมอตาองป๋า นัดเปิดตาดูหลังจากทำการผ่าไปแล้ว ซี่งป๋าก็ OK. ตาดีไม่มีการติดเชื้อ แต่มีบ่นให้หมอฟังว่าเบื่อต้องหยอดตาทุก 2 ชั่วโมงนี่แหละ
ตรวจตาเสร็จก็ขึ้นมาบนห้องแม่เพื่อรอกลับบ้าน ...

หมอมาตรวจแม่อีกครั้งว่าให้กลับบ้านได้แน่ๆ เมื่อดูแล้ว ดีขึ้นมากสามารถกลับบ้านได้ยิ้มออกทันที


ไปกลับบ้านกันได้แล้วเย้!!

ดูป๋ากับแม่ระหว่างรอลิฟท์จิ 2 ผู้เฒ่าที่น่ารักที่ซู๊ด






อยากบอกป๋ากับแม่ว่า ลูกสาว 2 คนนี้ รักป๋ากับแม่มากๆๆๆๆ ยิ่งกว่าสิ่งใดๆ ในโลกนี้ แม่เจ็บครั้งนี้กลับบ้านแล้ว ก็ต้องดูแลตัวเองดีๆๆ ทำตามคำสั่งหมอ กินยาให้ตรงเวลา จะได้ไม่ต้องเจ็บป่วยแบบนี้อีก ซึ่งแม่บอกว่า ไม่เอาแล้วไม่อยากเจ็บ....ไม่อยากป่วยอีกแล้ว ....




 

Create Date : 09 ตุลาคม 2553
6 comments
Last Update : 9 ตุลาคม 2553 15:49:39 น.
Counter : 4046 Pageviews.

 

ยินดีด้วยคะ...ดูแลคุณม่ดีๆนะคะ
น้ำไม่มีโอกาศได้ดูแลแม่เลยคะ เพราะแม่จากไปตั้ง 20 ปีแล้วคะ

 

โดย: แม่น้องแก้ม (jeeranun.jun ) 9 ตุลาคม 2553 16:24:29 น.  

 

ยินดีกะคุณลูกด้วยนะคะ
ขอให้ท่านทั้งสองสุขภาพแข็งแรงด้วยจ้า

 

โดย: minnie_mom* 9 ตุลาคม 2553 17:10:34 น.  

 

คุณยายเก่งมาก ๆ เลยค่ะ สู้ด้วยหัวใจจริง ๆ

 

โดย: iamnerisa 9 ตุลาคม 2553 21:43:17 น.  

 

ขอให้คุณแม่กลับมาแข็งแรงๆ ๆ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้
จขบ.ได้อีกนานแสนนานเลยนะคะ ^.^

 

โดย: Thee-T'sMom 13 ตุลาคม 2553 16:55:08 น.  

 

เอาใจช่วยให้คุณแม่ได้กลับบ้านเร็วๆนะคะ

คุณพ่อแหล่มมาก น่ารักมากๆค่ะ

 

โดย: She_เอาแต่ใจ 14 ตุลาคม 2553 0:48:55 น.  

 

แวะมาเยี่ยมคุณแม่คะ เห็นรูปแรกแล้ว เครียดคะ
แต่คุณยายหายแล้ว เพราะกำลังใจดีๆ จากคุณตา
ขอให้รักกันมากๆ คะ คุณตาเท่ห์มากเท่ห์สุดๆ กับรูป
ชูสองนิ้วคู่คุณยาย

 

โดย: Azizan 18 ตุลาคม 2553 10:45:43 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
beebeemom
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add beebeemom's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.