กรกฏาคม 2564

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
วิถีบ้านเรียน by แม่หญิง ข้าวฟ่าง


โพสต์ยาวๆ เอาไว้บอกเล่าตนเอง
กับร่องรอยการเรียนรู้ของคนเป็นแม่อย่างเราในทุกวันนี้

(ปล.ก่อนจะโพสต์คือคิดเยอะมากว่าจะแปะไว้ตรงไหนดี สุดท้ายตัดสินใจแปะไว้ตรงนี้ล่ะกัน)
บ้านเราเป็นบ้านเรียนที่มีลูก 4 คน
ปีนี้จัดการศึกษาให้ลูกๆ ครบทั้ง 4 คน
(คนโต ม.5 /คนที่สอง ป.4 /คนที่สามป.2 /คนที่สี่ อ.1)
ในกระบวนการเรียนรู้ใดๆ
บ้านเราไม่มีอะไรตายตัวสำหรับการเรียนรู้ในแต่ละวัน แต่ละช่วง
เพราะความหลากหลายจาก 4 พี่น้อง ที่มีความแตกต่างทั้งวัยและเพศ
จึงทำให้เห็นความหลากหลายในตัวตนชัด
ใช้เป้าหมายการเรียนรู้เพื่อการดำเนินชีวิต เรียนรู้เพื่ออยู่รอด
เมื่อวันหนึ่งไม่มีพ่อแม่อยู่ด้วยแล้ว
เด็กๆ จะสามารถเอาตัวรอดและดำรงตนในสังคม-ในโลกนี้ได้

ในกระบวนการเรียนรู้ เนื่องจากความแตกต่าง
พ่อแม่และพี่ๆ จะเป็นเหมือนตัวอย่างให้น้องๆ
สิ่งที่คนโตกว่าทำ เด็กเรียนรู้และบางอย่างพัฒนาไปได้มากกว่าที่เราคิด
ซึ่งในความหลากหลายนี้ทำให้ต้องเรียนรู้ไปด้วยกันตลอดเวลา
มีสิ่งที่สนใจ มีแนวทางของตนเอง
และสามารถค้นคว้าหาความรู้ได้ตามแนวทางตนเอง
สมัครเรียนเองและรับผิดชอบการเรียนของตนเอง
ลูกคนโตเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น
เรื่องการดูแลตัวเองเป็นพื้นฐานที่เรียนรู้และพัฒนาสู่การช่วยดูแลน้อง สอนน้อง
และถ่ายทอดให้กับคนอื่นๆ ได้แล้ว
ส่วนนี้ยังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้ไปด้วยกันคือ
ความเปลี่ยนแปลงตามช่วงวัยและสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทางตลอดเวลา
เราจึงต้องมีเวลาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเสมอ
เพื่อความเข้าใจและแลกเปลี่ยนเรียนรู้
เรียนรู้อารมณ์ ความคิด ตามวัย ตามฮอร์โมนวัยรุ่น
ส่วนแม่ก็ต้องยอมรับและเรียนรู้
เพื่อการอยู่ร่วมกันเมื่อตนเองจะเข้าวัยทองเข้าไปทุกวัน

สำหรับน้องๆ วัยเด็กประถมและเด็กเล็ก
ยังเป็นการเรียนรู้เพื่อการดูแลสุขภาพตนเอง
พัฒนาตนเองเพื่อการมีสุขภาพที่ดี ดูแลตนเองได้
เรียนรู้เพื่อการดำรงชีวิต
ที่เป็นไปตามวัยและความถนัด
กิจกรรมหลากหลายเกิดขึ้นจากแต่ละคนที่สนใจและมีความถนัดต่างกัน
ก็จะแยกวงกันเรียนรู้ก็มี
หรือบางกิจกรรมที่ชอบเหมือนกันก็มาร่วมวงเรียนรู้ร่วมกัน
เห็นพี่ทำอาหารก็ขอเข้าร่วมวงช่วยด้วยทำด้วย
คนหนึ่งอยากวาดภาพ อีกคนยังจับดินสอปากกาไม่ถนัดก็ขอระบายสีภาพที่พี่วาด
คนหนึ่งออกกำลังกายยืดเส้น น้องเห็นก็มากระโดดโลดเต้นออกกำลังกายไปด้วยกันสนุกสนาน 
พี่คนหนึ่งชอบอ่านหนังสือ นั่งเรียนนั่งอ่าน
น้องเห็นก็หยิบหนังสือนิทานเล่มโปรดมานั่งอ่านไปด้วย
(อ่านตัวหนังสือไม่ได้ ก็อ่านจากภาพ)
เราก็เห็นความละมุนของพี่น้องในช่วงจังหวะที่เงียบสงบ
ซึ่งเป็นบรรยากาศที่แม่ชอบมาก แม่ไม่เหนื่อยค่ะ ^_^ 
บางจังหวะน้องคนหนึ่งเล่นปีนป่าย ที่เหลือก็ร่วมวงแปลงร่างเป็นลิงไปด้วยกัน
ส่วนนี้เป็นความเหนื่อยของแม่เพราะต้องใช้พลังเยอะในการสอดส่องเฝ้าระวัง
ซึ่งทุกครั้งที่เล่นหรือทำจะทำความเข้าใจกันเสมอว่า
ทำอะไรให้ระวัง เล่นให้สนุกแต่ไม่สนุกจนเกินพอดี
มีบ้างที่ยังต้องเตือนต้องบอก
และด้วยความที่มีลูกชายคนเดียว ก็จะมีบางครั้งที่เผลอเล่นรุนแรงกับน้อง
ใส่พลังเต็มที่แบบลืมว่ากำลังเล่นกับน้องสาวก็มี
ก็ยังต้องเตือนอีกเยอะ

ถามว่าทุกการเดินทางเรามีปัญหาไหม?
ตอบได้ว่ามีค่ะ
สิ่งนี้เป็นธรรมดาของโลก...เป็นธรรมดาของการดำเนินชีวิต...
ไม่ว่าอยู่ ณ จุดใด ย่อมมีปัญหาทั้งนั้น 
เพราะต่างคนต่างมีตัวตนและความแตกต่าง ซึ่งความไม่ลงตัวทั้งหลาย
ทำให้เราเห็นว่าเป็นปัญหาที่ต้องได้รับการแก้ไข 
ต้องได้รับการปรับจูนให้ลงตัวและเติบโต ให้ก้าวต่อไปด้วยกันได้อย่างเหมาะสม
ซึ่งเหล่านี้ เราเลือกที่จะใช้วิธีการเพื่อแก้ปัญหาตามบริบทของครอบครัวของตนเองและลุกๆ ได้นะคะ
ในส่วนนี้เราแบ่งเป็น ปัญหาจากภายในและภายนอกก็แล้วกันนะคะ
ภายในคือภายในใจเราเองค่ะ
เรายังเผลอคาดหวัง
ยังแอบเปรียบเทียบ
เรายังเผลอตั้งเป้าหมายและคิดแทนลูก
แต่ในห้วงเวลาที่มันเกิดขึ้นมา
เรานำมาเรียนรู้และปรับแก้ไขไปด้วยกันกับลูกนะคะ
และความคาดหวังเหล่านั้นที่ทำร้ายทั้งเราและลูกๆ
เราต้องค่อยๆ ปรับลดแก้ไข
เพราะในความคาดหวังของเรา ลูกๆ เองก็มีความคาดหวังที่เกิดขึ้นเช่นกัน
คาดหวังว่า พ่อแม่ต้องแบบนี้แบบนั้น ฉันทำแล้วพ่อแม่ต้องชื่นชม ฯลฯ
ส่วนหนึ่งในนั้นคือ
ความหวังว่าจะได้ทำตามที่เขาสนใจโดยมีพ่อแม่ซัพพอร์ตสนับสนุนและเห็นดีเห็นงามกับเขาด้วย
เราจึงต้องพูดคุยทำความรู้จักกันในทุกๆ วัน
แบ่งปันกันในทุกๆ โอกาส
เพราะลูกๆ เติบโตทุกวัน
มีความเปลี่ยนแปลงได้ในทุกๆ วัน
ส่วนเรื่องการเปรียบเทียบ เราว่ามันโหดร้ายกับลูกมากนะเมื่อถูกเปรียบเทียบ
ไม่ว่าใดๆ ก็ตาม แต่เราก็ยังเผลอเปรียบเทียบในใจเราเองเหมือนกัน
และส่งผลออกมาที่ความคาดหวังต่อตัวลูก
แต่ก็นั่นล่ะ เมื่อเรารู้ตัว มีสติรู้กับปัจจุบันว่าเกิดอะไรขึ้น เราจะรู้ว่าต้องปรับแก้อย่างไร
ส่วนนี้เราลดลงจากเมื่อก่อนได้เยอะมากแล้ว
ยินดีกับทุกๆ ความสามารถของลูกๆ บ้านอื่นๆ ทุกๆ บ้าน
และเฝ้ามองสิ่งที่ลูกเราเป็นเพื่อแนะนำ
โค้ชทิศทางและสิ่งที่จะเป็นเครื่องมือในการนำเขาไปสู่สิ่งที่หวังได้

ที่ตอนนี้น่าจะเห็นชัดเจนมากคือลูกคนโต
ที่ทุกวันนี้เรียนรู้ตามแนวทางตนเอง
มีความชัดเจนและรู้จักตนเอง
และบ่อยครั้งที่เราได้เรียนรู้สิ่งใหม่ศาสตร์ใหม่จากลูก

ในห้วงนั้น เราได้เรียนรู้จักความเชื่อใจในตัวลูก
ความเชื่อมั่นในความเป็นมนุษย์

ใดๆ แล้ว เราว่าสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันเลยคือ
ความใฝ่รู้ใฝ่เรียนและการมีจินตนาการ
ซึ่งจะนำสู่การเรียนรู้อย่างตลอดชีวิตและอยู่รอดได้

ในสถานการณ์เช่นนี้ หรือสถานการณ์ใดๆ แล้ว
ให้ทุกการดำเนินไป
เป็นไปอย่างเหมาะสมกับตัวเรา กับตัวลูก กับครอบครัว
เรียนรู้และพัฒนาทุกองค์ความรู้รอบด้านที่เรามี
เพื่อสร้างสถาบันครอบครัวให้อบอุ่นเข้มแข็ง
เราว่านี่ล่ะคือความสุขของชีวิต
และเป็นพลังยิ่งใหญ่ที่จะต่อยอดสู่การสร้างสังคมที่ดีและแข็งแรงต่อไปได้เช่นกัน 

ด้วยความรักและศรัทธา
by แม่หญิง ข้าวฟ่าง
11/7/2564



Create Date : 11 กรกฎาคม 2564
Last Update : 11 กรกฎาคม 2564 10:50:58 น.
Counter : 695 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 1559763
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 13 คน [?]



ทักทายเรื่องราวมากมาย
รู้จักผ่านปลายปากกา
สัมผัสนามแฝงแห่งคุณค่า
ชื่อว่า "ข้าวฟ่าง" และ "เฌอมาลย์"
...รักกัน รักกันค่ะ...
ปล.ยินดีให้คำปรึกษาและเขียนแผนบ้านเรียน Homeschool