พฤศจิกายน 2562
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
5 พฤศจิกายน 2562

:: ก๋าราณีตอบคำถามน้องก้อนหิน ::



:: ก๋าราณีตอบคำถามน้องก้อนหิน ::


อยากถามวิธีคิดการฝึกสลัดอัตตาตัวตนเราออก
เช่นเมื่อเราต้องทำผลงานให้คนอื่น
หรือบางครั้งมีคนขโมยความคิด มันสมองไอเดียเราไปเป็นของเขา
หรือแม้แต่ทำดีแล้วมีคนขโมยซีน
แบบนี้ต้องจัดการกับใจตัวเองเพื่อสลัดอัตตาของเราอย่างไร


คำถามโดย : ก้อนหิน















พระอิกคิว พระเซ็นชาวญี่ปุ่นเคยกล่าวไว้ว่า


“เหตุแห่งความทุกข์และเศร้าหมองแห่งชีวิต
ล้วนเกิดจากจิต.....ซึ่งถูกพันธนาการด้วยอัตตา”



‘อัตตา’ คือ ความยึดมั่นถือมั่น
ว่านี่คือของฉัน ความคิดของฉัน ตัวตนของฉัน การงานของฉัน
เงินของฉัน อาชีพของฉัน คนรักของฉัน ปากกาของฉัน ฯลฯ
ทุกสิ่งที่ต่อท้ายด้วยคำว่า ‘ของฉัน’
มันจะตามมาด้วยความรู้สึกของการเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
ไม่อยากให้ใครยุ่ง ไม่อยากให้ใครแย่ง อยากให้มันคงอยู่อย่างนั้นตลอดไป
ถามว่าทุกสิ่งรวมทั้งอัตตาของเราด้วยมันอยู่ภายใต้กฎ ๆ หนึ่ง
ซึ่งเรียกว่า ‘กฎไตรลักษณ์ ’ หรือ ‘ความเป็นจริงของความไม่เที่ยง’


ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ยกเว้น ‘สัจธรรม’ ล้วนอยู่ภายใต้กฎเดียวกัน

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ (ดำรงอยู่ในชั่วขณะ) แล้วก็ดับหรือสลายไป


ไม่มีสิ่งใดหลีกเร้นหนีจากความจริงข้อนี้ได้เลย
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะยิ่งใหญ่ แข็งแกร่ง คงทนเพียงใด
นับประสาอะไรกับเจ้า ‘ความเป็นของฉัน’ ทั้งหลายทั้งปวง
ที่เรากำลังหวงแหน ยึดโยงมันไว้ แบกไว้กับตัวเอง


ในทุกขณะเรา ‘จบ’ และ ‘จาก’
จากผู้คน สิ่งของต่าง ๆ รวมทั้งความรู้สึกมากมายในใจตน


พ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง ค่อย ๆ ทยอยตายจากไป
ความรัก ความเกลียด ความโลภ ความชอบ ความชัง
ความสำเร็จ ความล้มเหลว ความฉลาด ความรู้ ความโง่
ปากกาที่เคยชอบ สมุดที่เคยใช้ ตำแหน่งที่เคยมี ชื่อเสียงที่คนเคยสรรเสริญ
คำนินทาว่าร้าย อารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน ความรำคาญ ความเห็นแก่ตัว ฯลฯ
จะดีหรือชั่ว จะใช่หรือไม่ใช่ ลองดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเราดูสิครับ
จะเห็นความไม่คงทน จะเห็นความเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา


‘อัตตา’ ของเรา เกิดจากการไปยึดเอาสิ่งเหล่านี้ว่าต้องไม่เปลี่ยนแปลง
ต้องไม่เปลี่ยนไปจากที่คิด พอเกิดความเปลี่ยนแปลง
(ซึ่งต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วไม่ในวันใดก็ในหนึ่ง) --- ใจจึงเป็นทุกข์

ทุกข์เพราะเราไปขยายอัตตาให้มันใหญ่เกินตัว
ทุกข์เพราะมัวรักษาสิ่งที่ต้องสลายไปในวันหนึ่ง
ทุกข์เพราะจิตไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน
จดจำแต่อดีตที่แก้ไขอะไรไม่ได้ คิดถึงอนาคตที่ยังมาไม่ถึง
จิตที่ไม่ได้อยู่กับใจ จะหลงไปอยู่กับ
‘อัตตา’ ของตนเอง




------------------------------------




ท่ามกลางก้อนหินขนาดใหญ่
ช่างสลักหินสามคนกำลังทำงาน
มีคนถามช่างคนแรกว่าทำอะไรอยู่
ช่างคนแรกตอบว่า กำลังสลักหิน
คนที่สองตอบว่า กำลังทำงาน
ส่วนคนที่สามตอบว่า ผมกำลังสร้างมหาวิหาร
และก็ยิ้ม...


ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือการใช้ชีวิต
ที่สุดแล้ว จบงานก็ต้องวางงานนั้นลง
เพื่อเริ่มต้นงานใหม่ในปัจจุบัน
ไม่เอาจิตไปผูกติดกับความสำเร็จหรือความล้มเหลวที่เกิดขึ้น
แต่ควรเรียนรู้อะไรบางอย่างที่ได้รับจากคนหรือจากงานที่เราทำ
มากกว่าจะไปยึดติดในผลของงาน
หรือทำแล้วใครจะฉกฉวยชื่อเสียงหรือผลประโยชน์ของเราไป
การงาน --- ใครทำ ใครได้ ใครทำ ใครรู้


เคยมีนักปั้นถ้วยชารากุผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่น
ผลงานของเขาได้รับความนิยมถึงขนาดมีคนเลียนแบบมากมาย
เมื่อมีคนไปถามว่ารู้สึกอย่างไรที่ถูกลอกเลียนผลงานของตัวเอง
เขายิ้มและตอบว่า



“หากถ้วยเลียนแบบใบนั้นทำออกมาได้อย่างสวยงามที่สุด
คนที่ซื้อไปก็ยังเชื่อว่ามันเป็นผลงานของผมอยู่ดี”





ทำเพื่อทำ
ทำเพื่องาน
ทำเพื่อเรียนรู้
ทำแล้ววาง
ทำเพื่อธรรม
งานที่ทำจึงจะไม่กลายเป็น
‘อัตตา’
ที่คล้องเราไว้จนเป็นทุกข์ใจ











































 



Create Date : 05 พฤศจิกายน 2562
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2562 6:03:11 น. 25 comments
Counter : 935 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณRananrin, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณSweet_pills, คุณmcayenne94, คุณmultiple, คุณThe Kop Civil, คุณตะลีกีปัส, คุณหอมกร, คุณJinnyTent, คุณhaiku, คุณชีริว, คุณRinsa Yoyolive, คุณคนผ่านทางมาเจอ


 
สวัสดีค่ะพี่ก๋า
ถ้าลดอัตตาหรืออีโก้ได้ ใจก็เป็นสุขนะคะ
แต่รินยังทำไม่ได้ค่า พูดเลย
เพราะยังเป็นเด็กน้อย
โตไปคงทำได้มั้งคะพี่ ^^


โดย: Rananrin วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:6:49:54 น.  

 
เมื่อมีคนถามว่า
ไม่กลัวบ้างหรือว่างานของคุณฮามาดะ
อาจถูกลอกเลียนแบบ
คุณฮามาดะตอบว่า
งานชิ้นที่ดีที่สุดของท่านเท่านั้น
จึงจะถือว่าเป็นฝีมือของโชจิ ฮามาดะ
และงานชิ้นที่ไม่ค่อยดีของท่าน นั้นจะผ่านมือต่อกันไป
จนถึงคนรุ่นหลังในฐานะเป็นฝีมือของนักเลียนแบบ

ส่วนงานชิ้นที่ดีที่สุดของนักเลียนแบบ
จะผ่านมือไปและถูกจดจำ
ในฐานะผลงานของโชจิ ฮามาดะ

: โชจิ ฮามาดะ
(นักปั้นเครื่องปั้นดินเผาผู้มีชื่อเสียงชาวญี่ปุ่น)

หนังสือ : จะไม่เอ่ยคำว่า “ไม่” ได้อย่างไร
การจัดการธุรกิจแบบญี่ปุ่น

เขียน : Masaaki Imai
แปล : มาโนชญ์ มุกดาประกร


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:7:48:17 น.  

 
ชื่อน้องก้อนหิน ต้องฟังเพลงของโรสเลยจ้า

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง
ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ
ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง

สวัสดีค่ะคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:7:50:31 น.  

 
อังคารสวัสดีครับ คุณก๋า
ฟัง ดู มากกว่าพูด
ในกลุ่มวิชาชีพผม จะเก็บเงินเพื่อไว้ใช้เลี้ยงน้องๆในห้องที่ทำงาน เลี้ยงทีก็หลายพัน
มีอยู่วันหนึ่ง หัวหน้ามาเห็นเหตุการณ์ ว่า นาย ก ต้องเลี้ยงน้องที่ทำงานหมดไปหลาย
ก็มีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ออกมาบอกว่า นาย ก ใจดีใจป้ำ
หัวหน้าได้ฟังก็บอก ทำยังงั้นได้ไง
...
ผมฟังอยู่บริเวณนั้นด้วย แต่ไม่ได้ออกปากไปว่า เงินที่ใช้เลี้ยงนั้นเป็นเงินของกลุ่ม
ได้แต่ฟังเงียบๆ
วันหนึ่ง เขาคงได้รู้ความจริงครับ แต่ไม่รู้จะนานเท่าไร 55
น้องก้อนหิน ก็คิดว่าปิดทองหลังพระ
ทำดีไม่ต้องมีคนเห็น

เช้านี้ อากาศเย็นลง




โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:8:15:45 น.  

 
ทุกอย่างอยู่ที่ความคิด จะทุกข์มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับว่าระหว่างทาง เราเก็บอะไรมาบ้าง รู้นะแต่ยังทำไม่ได้เลยค่ะ5555
สวัสดีตอนเช้าค่ะ มีความสุขในทุกๆวันนะคะคุณก๋า


โดย: In the past IP: 1.46.230.85 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:8:35:10 น.  

 
ชื่อน้องก้อนหินเนี่ยเหมือนจะคุ้นๆนะคะ
แต่ก็นานมากแล้ว

นุ้งติดใจได้ค่ะ คุณก๋า
แต่พี่ยื่น ultimatum แล้วว่า
ซื้ออีกหัวโน 55
เป็นประสบการณ์ที่ดี แต่ครั้งเดียวก็เกินพอ
เอาเงินไปซื้ออะไรๆที่ดีกับสุขภาพดีกว่า
ขอบคุณกำลังใจนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:8:46:46 น.  

 
เป็นอีกเรื่องที่คิดได้ แต่ทำยากค่ะคุณก๋า

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:8:51:34 น.  

 
พี่ชอบปลาที่ไม่คาวมาก
ถ้าไข่ปลา ชอบไข่ปลาดุก เอามายำแซ่บๆ
แต่เดี๋ยวนี้ก็หากินยาก



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:10:05:57 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า

วันนี้ ว่าด้วยเรื่อง อัตตา เรื่องอัตตา นี่ ยากนะ การยึดติด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ก็ตาม ล้วนเป็นทุกข์ จ้ะ

การแก้ไขเรื่องนี้ คงต้องขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของ จิต
ถ้าจิตเราตั้งมั่น มั่นคง รู้ตัวว่ากำลัง ยึดติด อะไร แล้ว จิต
ที่แข็งแกร่ง จะเตือนเรา ได้ทันที สติ ก็จะตามมา และนำไป
สู่การแก้ไข อัตตา ที่เกิดขึ้น แก้ไขสิ่งที่ยึดมั่น ถือมั่น อันเป็น
สิ่งที่ทำให้เราทุกข์ใจ

สรุปแล้ว การแก้ไขที่ดีที่สุด ในเรื่องอัตตาของน้องก้อนหิน คือ น้องก้อนหิน ต้องรู้เท่าทัน มีจิตที่แข็งแกร่ง รู้ทัน
อัตตาที่เกิดขึ้นในขณะนั้น ๆ เนาะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:10:28:31 น.  

 
ถ้าเป็นเรื่องงานนี่ ผมคงยังอยู่ในวัยที่พร้อมสู้ครับ
แรงมาแรงกลับ ไม่โกงแน่นอน 5555
ใครมาบอกใครเย็นๆ นี่ต้องซักพักนึงอ่ะครับสติถึงมาแล้วเย็นได้
แต่คงด่ากันไปหลายยกแล้ว 55555
แต่โชคดี นายใหญ่เชื่อผมเลยทำงานง่าย ผลงานดีครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:22:04 น.  

 
"ทุกข์เพราะมัวรักษาสิ่งที่ต้องสลายไปในวันหนึ่ง"
โดนใจค่ะคุณก๋า ไม่ว่าผู้คน สิ่งของ ชื่อเสียงเกียรติยศ
ครอบคลุมมากค่ะ
ไม่มีคำว่า "ของฉัน" ด้วยความรู้สึกที่ออกมาเองโดยไม่ใช่การคิดของสมองเมื่อไหร่
เมื่อนั่นทุกข์คงลดลงอย่างมากเลยนะคะ

ขอบคุณข้อคิดดีๆค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:11:31:19 น.  

 
"อยากถามวิธีคิดการฝึกสลัดอัตตาตัวตนเราออก
เช่นเมื่อเราต้องทำผลงานให้คนอื่น
หรือบางครั้งมีคนขโมยความคิด มันสมองไอเดียเราไปเป็นของเขา
หรือแม้แต่ทำดีแล้วมีคนขโมยซีน
แบบนี้ต้องจัดการกับใจตัวเองเพื่อสลัดอัตตาของเราอย่างไร"

ที่ถามมาไม่เห็นจะเกี่ยวกับอัตตาตรงไหน

มีทางแก้แค่สองทาง

1 ถ้าอยากให้ตัวเองสบายใจ คิดง่ายๆ "ให้ทาน"
หมู หมา กา ไก่ เจ้านาย เพื่อน ลูกน้อง อยากได้อยากทำอะไร
ของเรา ยกให้ไป "ให้ทาน" ให้เป็นสุขเป็นสุขกันไป..สบายใจตัวเรา และจบ เลิกคิด เสียเวลาคิด

2.ถ้าคิดให้ทานไม่ได้ เอาเปรียบตาหลอด ทนไม่ไหวแล้วโว้ย
"ลุยแ-่งเลย" แต่ก็ต้องยอมรับผลของการแตกหักนั้นด้วย จะมีความสุขรึเปล่า


โดย: mcayenne94 วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:12:14:03 น.  

 
จบได้สวยมากเลยค่ะ คุณก๋า
มีความรู้สึกเหมือนบางคนอาจโดนเหน็บให้เจ็บจี๊ดด้วย


โดย: เพรางาย วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:12:53:35 น.  

 
ในวงการออกแบบ ก็มีก็อปปี้งานกันแยะนะครับ
ยิ่งงานประกวดแบบนี้ บางทีงานที่ ก็อปมา ดันชนะซะอีกแน่ะ 555

จริงๆก็มีทุกวงการ ถึงต้องมีกฎหมายลิขสิทธิ์ ออกมา

แต่ถ้าเป็น อ.เต๊ะ นี่กลับภูมิใจซะอีก เพราะแสดงว่างานเราต้องดี ถึงมีคนก็อป ถ้างานห่วย รับรองไม่มีคนก็อปแน่นอนนะครับ 555





โดย: multiple วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:13:27:53 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

คิดว่าช่างมัน ยังไง๊..ยังไงก็เราคิด เราสร้าง
มีคนเอาไปทำได้ประโยชน์ แล้วมีความสุขกับความคิดสร้างสรรค์ของเรา...โห...มันเยี่ยมมากเลยนะนี่

นั่นเป็นความคิดสุดท้าย...แฮ่
เพราะความคิดแรกที่มีคนเอาภาพดอกไม้สวยๆของแม่ตะลี ที่ถ่ายลงเฟสไว้ไปทำเป็นภาพส่วนตัว เอาออกมาโพสท์ สวัสดีร้อยหกสิบห้าวัน แหม่..มีคนชมล้านแปดว่าภาพสวย ต้นไม้ที่บ้านเหรอ..ชิ
แว๊บแรก...ไรแว๊...ถ่ายเองไม่เป็นเหรอ ดอกไม้ก็ตรูปลูก กล้องก็กล้องตรู ภาพก็ภาพตรู ขโมยไปโพสท์เฉยนะ อยาก ฉะปะดะ

แต่สติมีพอ..ทำแล้วได้ไร มัวคิดแค้นอยู่แล้วได้ไร...เสียเพื่อน กินแหนงแคลงใจกันเปล่าๆ เลยไม่พูดไร
เข้าไปเม้นท์ว่า ..ดอกไม้สวย ถ่ายภาพสวยจัง!!! คล้ายๆดอกที่บ้านเลย ...ความจริงก็ค่อยๆคายออกมา ว่า อ๋อ ก็ดอกไม้บ้านเธอแหละ ฉันขอมาแต่งเพิ่ม...กิกิ

แค่นั้นเราก็ยิ้มออกแระ เพื่อนก็บายใจ คบกันต่อได้

ของแบบนี้ วัยและสติสตังต้องพอมีสักหน่อยค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:13:40:49 น.  

 
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
ได้ขอ้คิดสะกิดใจกลับไปนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:13:52:43 น.  

 
เห็นชื่อ พระอิ๊กคิว ผมนึกได้เลยว่าเมื่อก่อน ดูการ์ตูนทาง
ทีวี พอเจอปัญหาอะไรจะนั่ง ทำมือวนที่หัว

คงเป็นวิธีทำสมาธิแบบหนึ่ง พอไปญี่ปุ่นเลยรู้เรื่อง เณรน้อย
เพิ่มขึ้น

...

ตอนนี้เศรษฐกิจแย่จริง ดูเงียบ ๆ ไงไม่รู้ พอพวกนั้นเจอคำถาม ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี รีบปั้นคำ สีข้างถู ๆ ไถ ๆ

ทีมงานเดียวกันก็จริง อยู่ที่หัวหน้า ดูจังหวะปล่อยความคิดทีม
งาน ติดตาม ประเมินผล ทำต่อหรือไม่ นี่ซิ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:13:54:27 น.  

 
ยิ่งนับวันคนมีอัตตาแล้ววางไม่ลงเพิ่มมากขึ้นในสังคมค่ะพี่


โดย: sawkitty วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:14:51:08 น.  

 
คืนนี้ลุ้นลิเวอร์พูลกันต่อครับ UCL 55


โดย: The Kop Civil วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:18:23:31 น.  

 
การลดอัตตาตัวตนในตัวเอง
เป็นอะหยังที่ยากมาก ๆ เจ้า
มันลดได้ในความคิด ที่นึกรู้ตอนฝึกฝนตัวเอง
พอเจอสนามจริง กลายเป็นสิงสนามซ้อมไปเหียแซ่ป 5555

คุณก๋าตอบได้ดีทุก ๆ คำถามเลย
ปี้เข้าใจในสิ่งที่คุณก๋าตอบหมด
แต่จะหื้อตอบเองออกมาเหมือนที่คุณก๋าตอบ
ทำบะได้เจ้า มันร้อยเรียงหื้อชัดเจนบะได้จะอี้

ดูซีรี่ย์มาได้ 50 ตอนละ ค้างแห๋ม 10 ตอน
จบแล้วคงได้ประจำการหน้าจอ หน้าบล็อกบ่อยขึ้นเจ้า แหะ แหะ




โดย: JinnyTent วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:19:49:10 น.  

 
ชอบเรื่องเด็กปั๊มที่พี่ก๋าเล่าครับ และมันก็คงเป็นเช่นนั้นจริงๆนั่นแหละ คนแบบนึงไปอยู่ที่ไหนก็จะเจอแต่คนดีๆ แต่คนอีกแบบไปไหนก็จะเจอแต่คนแย่ๆ

ส่วนคำถามวันนี้ทำได้นี่บรรลุเลยครับ ตัวฉันของฉัน สลัดทิ้งยากนัก
ยิ่งครอบครองก็ยิ่งเป็นทุกข์ อยู่เป็นโสดดีแล้ว อิอิ


โดย: ชีริว วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:21:05:14 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะคุณก๋า แวะมาเยี่ยมค่ะ

ถ้วยชาจานชามแบบญี่ปุ่นงามมากจริงๆ !
ลายเบญจรงค์ลงทอง ชามตราไก่
งานไม้ เงิน ทอง นาก ของไทยก็สวยมากๆ !!

ขอคอมเม้นท์นอกเรื่องนะคะ
เห็นคำว่าถ้วยชาแล้วอดไม่ได้ 5555


โดย: ซ่อนคำ (สมาชิกหมายเลข 5545933 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:21:53:47 น.  

 
คิดลบไป ก็หนักเจ้า
คิดว่า ช่างมันเหอะดีกว่า

เขาอาจเอาความคิด เอาผลงานเราไปต่อยอดเองได้
คิดอะไรให้เราสบายใจดีกว่าเยอะเจ้า อิอิ



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:22:09:07 น.  

 
เอาจริงๆ ผมเคยเจอขโมยไอเดียครับ เจอลอกไปแบบหน้าด้านๆ เลย มันรู้สึกไม่ดีที่เขากล้าพูดแบบด้านๆ ว่าจะทำแบบที่ทีมเราทำ แต่เราทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ปล่อยวาง แล้วลุยในส่วนของเรา เท่าที่เราจะทำได้


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 5 พฤศจิกายน 2562 เวลา:23:19:20 น.  

 
พ่อแม่สมัยนี้ตามใจลูก

เป็นต้นเหตุแห่งความรู้สึก
และการปลูกฝังที่ไม่ดี
เกี่ยวกับเรื่องตัวKru ของKru นี้


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 6 พฤศจิกายน 2562 เวลา:4:53:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]