กันยายน 2562
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
11 กันยายน 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 28 ::



:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 28 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า


















ไป่จิงเหวินส่งตัวแทนทูตสามคนให้ส่งสาน์สไปยังมือของคูบิไลข่าน
เพื่อเจรจาขอหย่าศึกยอมจำนน ทางฝ่ายจินเมื่อรับรู้เจตจำนงก็ทำหนังสือแจ้งกลับมายังฝ่ายต้าซ่ง
เมื่อได้รับหนังสือตอบรับกลับมา เย่วฉินฟงเรียกประชาชนทุกคนในเมือง
ข้าราชการและเหล่าทหารหาญทุกนาย มาร่วมรับฟังคำปราศรัย ณ ลานกลางเมือง
ทุกคนพากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก มิรู้ท่านแม่ทัพจะกล่าวคำใดให้รับรู้


รอเพียงครู่เดียว เย่วฉินฟงเดินขึ้นไปยืนกลางกำแพงสูง แล้วกล่าวถ้อยคำซึ่งกลั่นมาจากใจ

“พ่อแม่พี่น้องทุกท่าน สหายร่วมรบทุกคนของข้า ---
ข้า...เย่วฉินฟง พร้อมสู้ตายถวายชีวิต เพื่อปกป้องทุกท่านและบ้านเมืองมาโดยตลอด
บัดนี้ข้าจำต้องกล่าวถ้อยคำตามความเป็นจริง ว่าเมืองเซียนหยางของเรานั้น
มิอาจต้านตีต่อสู้กับอาณาจักรจินได้อีกต่อไป ที่ผ่านมาข้าทำทุกวิถีทางเพื่อรับศึก
โดยทางเมืองหลวงไม่เคยส่งกำลังและเสบียงสนับสนุนมาให้พวกเราเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ขุนนางกินสินบาทคาดสินบน เรียกเก็บภาษีเพิ่มขึ้นทุกปี ๆ จนทุกท่านเองก็เดือดร้อนกันถ้วนหน้า
ข้าสู้ทนแบกรับความเจ็บปวดของพี่น้องเอาไว้โดยไม่ปริปาก ไม่โจมตีทางการ
เพราะรู้ดีว่าหากเราสามัคคีปรองดองกันแล้ว ย่อมต้านทานทหารจินไว้ได้นานที่สุด
ทุกท่านคงทราบดีแล้วว่า เมืองใดก็ตามที่ไม่ยอมจำนน
หากแพ้ศึก ข่านจินจะทำการฆ่าและเผาทำลายเมืองนั้นจนสิ้นซาก
ข้าไม่อาจทนเห็นภาพบาดตาบาดใจเช่นนั้นได้
หากข้าตายเพียงคนเดียวและรักษาชีวิตทุกคนไว้ได้เพื่อให้อยู่รอดปลอดภัย
ข้าขอเลือกหนทางนั้น ดังนั้น วันนี้---ข้าจึงขอแจ้งให้พวกท่านได้ทราบว่า
ข้าจะยอมแลกชีวิตของตัวเอง ยอมจำนนต่อพวกจิน เพื่อให้พวกท่านรอด
เพื่อให้เมืองปลอดภัย ข้าจะวางดาบยอมรับความพ่ายแพ้เพื่อรักษาเมืองนี้เอาไว้
โดยที่พวกท่านไม่ต้องกังวลในชีวิตและทรัพย์สิน
เพราะข้าจะทำสัญญาตกลงกับฝ่ายจินว่าหากข้ายอมจำนนและมอบศีรษะตนเองให้กับจินข่าน
เขาจะไว้ชีวิตพวกท่านทุกคน ข้าเชื่อว่าแม่ทัพจินและจินข่านเป็นลูกผู้ชายพอและจะรักษาคำมั่นสัญญานี้
ข้าขอขอบคุณพี่น้องทุกคนที่อยู่ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาโดยตลอด
แม้ข้าไม่อาจทำให้พวกท่านอยู่สุขสบายอย่างที่ควรเป็น
แต่ 7 ปีที่ผ่านมาพวกเรายังมีชีวิตอยู่รอดได้ตามอัตภาพ แม้ข้าต้องตายในวันนี้ก็จะไม่มีวันเสียใจ”

เมื่อพูดจบ เสียงร้องไห้ดังระงมขึ้นทั้งเมือง ทุกคนร่ำไห้อาลัยรักในตัวแม่ทัพเย่วฉินฟงยิ่งนัก
ทหารหลายนายถึงกับพร้อมใจอาสายอมมอบตัว ขอติดตามไปรับโทษประหารกับเย่วฉินฟง
ด้วยศรัทธาในความเสียสละของแม่ทัพใหญ่จนหมดหัวใจ




………………………………………..




บ่ายวันนั้น ประตูเมืองถูกเปิดออก
แม่ทัพเย่วฉินฟงมัดตัวเองยอมมอบตัวจำนนกับคูบิไลข่านโดยไร้การต่อต้านอีกต่อไป
เตมูบูจินลงมาจากหลังม้า เดินเข้ามาคารวะท่านแม่ทัพเย่วฉินฟงด้วยความนอบน้อม
ข้างกายเย่วฉินฟงมีบุรุษท่าทางองอาจขนาบข้าง
เตมูบูจินมิอาจสงวนความดีใจ ร้องทักไปทันที

“คารวะท่านพี่จิงเหวิน มิได้พบพานกันนานหลายปี ท่านสุขสบายดีใช่ไหม ?”

ไป่จิงเหวินยิ้มรับ เขาไม่ได้สวมใส่หน้ากากไม้แล้ว

“ข้าสุขสบายดีตามอัตภาพ น้องเจ้าล่ะเป็นเช่นไรบ้าง ?”

“บัดนี้บ้านเมืองสมควรมีการเปลี่ยนแปลง เรียนท่านพี่ตามตรง
กองทัพของท่านคูบิไลข่านได้ยึดหัวเมืองสำคัญของต้าซ่งไว้ได้หมดสิ้นแล้ว
เหลือเพียงเมืองเซียนหยางแห่งนี้เท่านั้นซึ่งยังหยัดยืนต้านทานเราไว้ได้นานที่สุด
ทำอย่างไรก็มิอาจตีเมืองให้แตกได้ ครานี้ข้าจึงต้องออกหน้านำทัพ
มาพร้อมกับท่านคูบิไลข่านด้วยตนเอง ข้ามิรู้มาก่อนเลยว่าจะมีโอกาสได้พบพานท่านพี่ในวันนี้”

“ข้าปรารถนาจะวางมือตัดขาดจากเรื่องราวทางโลก แต่สุดท้ายก็มิอาจทำได้
เมื่อเห็นชะตากรรมบ้านเมืองเลวร้ายลงทุกวี่วัน องค์จักรพรรดิเสพสุขจนไม่ใส่ใจกิจการบ้านเมือง
ประชาชนล้มตายด้วยความอดอยากยากแค้น ข้าราชการน้ำดีถูกรังแกจากขุนนางชั่วโฉด
ราชสำนักกระทำแต่เรื่องเลวร้ายมากขึ้นทุกวัน ๆ ข้าจึงต้องวางความต้องการของตัวเองลง
แล้วออกมาช่วยเยียวยาสถานการณ์บ้านเมืองในครั้งนี้ บัดนี้ท่านเย่วฉินฟงได้เสียสละตนเอง
มอบชีวิตตนเพื่อแลกกับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนทุกคน
ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำร้ายรังแกใครในเมืองเซียนหยางตามที่ได้ทำสัญญาตกลงกันไว้”

ไป่จิงเหวินอยากได้ยินคำมั่นจากฝั่งจิน


เตมูบูจินมองดูแม่ทัพเย่วฉินฟงอย่างชื่นชมในความเสียสละและกล้าหาญ
เขาชักดาบออกมาจากฝัก แล้วตวัดฟันเชือกที่มัดตัวจนขาดในคราวเดียว

“ท่านแม่ทัพช่างเป็นผู้กล้า ข้ามิอาจทำร้ายท่านได้ นี่เป็นคำสั่งของท่านคูบิไลข่าน
ท่านว่าหากเมืองเซียนหยางยอมจำนนต่อจินโดยดี
ให้มีการสมานฉันท์รักษาบรรยากาศทุกอย่างดังเดิม จะไม่มีการปลดข้าราชการ
ไม่มีการข่มเหงรังแกใครผู้ใดทั้งนั้น ทหารมิจำเป็นต้องปลดอาวุธ
เพียงขอให้มีตัวแทนจินเข้าร่วมปรึกษาทำงานกันอย่างใกล้ชิด
เพื่อรักษาความสุขสงบในการปกครองบ้านเมืองต่อไป
โดยทางเราจะมอบทรัพย์สินและอาหารเพื่อเยียวยาปลอบขวัญประชาชนในเมืองด้วยอีกทาง”

แม่ทัพเย่วฉินฟงไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน
นี่เป็นนโยบายสำคัญซึ่งสร้างการยอมรับนับถือได้อย่างมากจากประชาชนชาวซ่ง
หากฝ่ายจินทำเช่นนี้ได้จริง การต่อต้านย่อมไม่มีทางเกิดขึ้นอีกต่อไป

“ถ้าท่านคูบิไลข่านรักษาคำพูดดังนี้ ข้าก็ไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว ขอบใจเจ้ามากเตมูบูจิน
ภารกิจของข้าเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปเราคงมิได้พบพานกันอีก”

ไป่จิงเหวินรู้สึกโล่งใจที่ภารกิจสำคัญของบ้านเมืองลุล่วงไปได้ด้วยดี

“เหตุใดท่านพี่จึงกล่าวคำเช่นนั้นเล่า ข้าอยากขอร้องให้ท่านรับตำแหน่งสำคัญในการปกครองบ้านเมือง
คูบิไลข่านต้องการให้ท่านรับตำแหน่งอัครเสนาบดี ช่วยเคียงข้างทำนุบำรุงบ้านเมืองให้มั่นคงก้าวหน้า
ปวงประชาเป็นสุข แล้วใยท่านจึงคิดหลีกลี้หนีหายไปเช่นนี้”

เตมูบูจินพยายามไหว้วอนร้องขอ

“คูบิไลข่านมีเจ้าช่วยบริหารบ้านเมืองย่อมเพียงพอแล้ว
ข้ามิปรารถนาตำแหน่งแห่งหนหรือความยิ่งใหญ่ใดอีก ข้ามีหนทางไปเป็นของตัวเองแล้ว
ขอน้องเจ้ารักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี ปกครองบ้านเมืองด้วยจริยธรรม ด้วยคุณธรรมที่ดี
สร้างสุขให้ประชาชน สร้างความมั่นคงมั่งคั่งให้แผ่นดินสืบไปเถิด ข้าไม่มีสิ่งใดต้องห่วงอีกแล้ว”

พูดจบความไป่จิงเหวินก็หัวเราะลั่นไม่ต่างอะไรกับเสียงหัวเราะของก่งเป่ยต้าซืออาจารย์ผู้สอนวิชาตัวเบาให้กับเขา
จากนั้นกระโดดขึ้นไปยืนบนยอดไผ่สูงลิบ โผนกระโจนเหยียบยอดไผ่ทีละกอ เหินหายลับตาไปอย่างรวดเร็ว !!!

และไม่ปรากฏว่ามีใครได้พบเห็นไป่จิงเหวินอีกเลยนับตั้งแต่นั้น !!!





ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4    ตอนที่ 5    ตอนที่ 6

ตอนที่ 7    ตอนที่ 8    ตอนที่ 9    ตอนที่ 10    ตอนที่ 11    ตอนที่ 12

ตอนที่ 13    ตอนที่ 14    ตอนที่ 15    ตอนที่ 16    ตอนที่ 17    ตอนที่ 18

ตอนที่ 19    ตอนที่ 20    ตอนที่ 21    ตอนที่ 22    ตอนที่ 23    ตอนที่ 24

ตอนที่ 25    ตอนที่ 26    ตอนที่ 27



Create Date : 11 กันยายน 2562
Last Update : 11 กันยายน 2562 6:10:20 น. 24 comments
Counter : 1246 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณkae+aoe, คุณหอมกร, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณtuk-tuk@korat, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณThe Kop Civil, คุณInsignia_Museum, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณJinnyTent, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณRananrin, คุณmariabamboo, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse, คุณอุ้มสี


 
พุธสวัสดีครับ คุณก๋า
ตามอ่านต่อครับ
พระเอกของเราไปสันโดษปลีกวิเวก แต่ยังเหลืออีก 1 ตอน
(น่าจะมีบท นางเอก ตามไปอยู่อย่างสันโดษด้วย)
ยุคมองโกล ตั้งราชวงค์หยวน
คูบิไลข่านในเรื่องของคุณก๋า น่าจะเป็นกุบไลข่าน เป็นกษัตริย์ที่ดี สามารถชนะใจชาวจีนได้
พอสิ้นยุคคูบิไลข่าน ก็มีการช่วงชิงอำนาจกันต่อไปอีก

ค่ำวาน ฝนตกโปรยปรายครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:8:04:00 น.  

 
พอกิจกรรมเสร็จ ครูก็เร่งงาน เร่งเรียนเลยค่ะ 5555 เพราะจะปิดเทอมแล้ว


โดย: kae+aoe วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:8:17:56 น.  

 
แวะมาส่งโหวตนะคุณก๋าพล็ตคล้ายมังกรหยกนะ



โดย: หอมกร วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:8:45:54 น.  

 
นี่จบยังคะนี่? ไป่จิงเหวินหายไปแล้วอะค่ะ

คุณก๋าน่าจะไม่มีเวลาในการเขียนอย่างต่อเนื่อง อาจจะมีอย่างอื่นต้องทำไปด้วย เลยมีหลุดๆ มา

การเขียนอะไรที่เป็นเรื่องราว นิยายแบบนี้ ต้องให้เวลาและจมดิ่งอยู่กับมันค่ะ ไม่งั้นมันจะหลุดๆ แบบนี้

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:9:33:07 น.  

 
ยอดบุรุษเร้นกาย


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:10:10:45 น.  

 
สวัสดี ยามสาย จ้ะ น้องก๋า

วันนี้ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเนาะ เนื้อหาก็คลายปมแล้ว ในที่สุด ต้าซ่งก็ต้องตกเป็นของชาวจินไป ปกครองกันน่าจะหลาย
สิบหรือเป็นร้อยจำไม่ได้ อิอิ เฮ้อ ! มนุษย์ในทุกประเทศบน
โลกนี้ ไม่ว่ายุคก่อนหรือยุคปัจจุบัน ก็ยังตกอยู่ในความละโมบ
ประเทศที่แข็งแกร่งกว่า ก็รังแกประเทศเล็กที่อ่อนแอกว่า ดัง
เหตุการณ์ในขณะนี้ ที่เราเห็น ๆ กันอยู่ ผู้ที่น่าสงสารที่สุด ก็คือ
ประชาชนในประเทศนั้น ๆ นั่นเอง

โหวดหมวด งานเขียนฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:10:23:18 น.  

 
ตอนพี่เตมูบูจินชักดาบนี่ผมแอบขนลุก
พี่เตเอาจริงหรออออ ดีนะที่เป็นไปตามคาด พี่เตไม่ทำคนยอมจำนนอยู่แล้ว ฟอร์มพระเอกมาเต็มครับ

เป็นผมนะ ผมจะทำต่อหน้าประชาชนเมืองเค้า ฟอร์มหล่อแบบได้ เผลอๆได้ใจคนเมืองนั้นไปอีกนะครับพี่ก๋า เผื่อวันหน้าไปแอ๊วสาวเมืองนั้น



โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:10:27:49 น.  

 
ความจริงก็คือความจริง ครูปรีชาพูดเสมอ ไป่จิงเหวินใช้วิชาตัวเบา

เหาะเหินขึ้นต้นไผ่ที่เขาสูงลิบได้ ไป่จิงเหวินช่วยบอกครูปรีชาตา

สว่างที

สวัสดีค่ะคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:11:15:58 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่า

ค่อยๆ เขียนไปค่ะ แรกๆ มันจะเป็นอย่างนี้แหละ หลุดเยอะ เหวี่ยงไปเหวี่ยงมา เพราะคิดอะไรได้ อยากเขียนอะไรก็จะเขียนๆ มา ยิ่งไม่ได้มานั่งเขียนอย่างเดียวอย่างต่อเนื่อง โอกาสจะหลุดสูงมาก

ขนาดนักเขียนอาชีพเอง เขียนๆ ไปยังต้องกลับมาอ่าน มารีไรท์ใหม่เลยค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:11:50:12 น.  

 
มาชมงานเขียนพี่ก๋าค่ะ


โดย: sawkitty วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:12:05:33 น.  

 
เหลืออีกตอนนึงใช่มั๊ยครับ ผมนี่ลุ้นจริง ๆ ว่าตอนจบจะเป็นยังงัย

บอลไทยกดอินโดฯไปสามเม็ดเลยครับ เมื่อวาน


โดย: The Kop Civil วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:13:51:33 น.  

 
ผู้หญิงก็ไม่เอา ยศฐาบรรดาศักดิ์ก็ไม่อยากได้ แก้แค้นก็ไม่แก้แค้น งั้นคงต้องเข้าป่า ไปเป็นนักบวช ตั้งสำนัก บำเพ็ญเพียรภาวนา สถานเดียว แล้วละครับ 555



โดย: multiple วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:14:20:41 น.  

 
พี่ก๋าอย่าพูดดังไปครับ เดี๋ยวมาดามจับผมไปตีมือ
หาว่าสอนศัพท์อะไรไม่สร้างสรรค์


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:15:03:20 น.  

 
ตอนนี้ได้อ่านเต็มๆ ข้ามมาหลายตอน หากมีเวลาจะย้อนกลับไปอ่านครับ


โดย: Insignia_Museum วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:15:26:14 น.  

 
ซาบซึ้งกินใจ
ปกครองคนด้วยหัวใจที่ยิ่งใหญ่แต้ ๆ
คนระดับล่าง ชนชั้นผู้น้อย ทำงานถวายหัว
ผิดกับคนที่นั่งอยู่ปลายฟ้านะเจ้า อิอิ

หนังสือตำนานพระพุทธเจ้า
ปี้หันลายเส้นแล้ว ปี้กะนึกถึงคุณก๋า
คิดไว้แล้วว่าคุณก๋าจะต้องชอบ
แต่คิดบะถึงว่าคุณก๋าจะถึงกับติดตามผลงานคุณโอม
วาดดี วาดดีแต้ ๆ เจ้า

ปี้ทำรีวิวเล่มนี้มา คิดหนักพอ ๆ กับรีวิวเพชรพระอุมา 24 เล่มคราวก่อน
และสารภาพว่าเล่มเดียวนี้ ยากกว่ารีวิวเพชรพระอุมาแห๋ม
เพราะเพชรพระอุมา สามารถใส่จินตนาการของตัวได้
นิยายกะคือนิยาย พุทธประวัติกะคือพุทธประวัติ
คนละอย่าง ผิดบะได้ เข้าใจไปเองบะได้ แยกใจความออก
หื้อคงความหมายเดิม ตรวจคำผิดเป็นบะฮุ้กี่สิบเตื้อ กะยังผิด 5555

ขอบคุณสำหรับกำลังใจเจ้า
บล็อกหน้าจะสั้น ๆ ละ อิดเห้ย


โดย: JinnyTent วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:18:04:03 น.  

 
555 เห็นเหมือน อ.เต๊ะเลย.. ไม่เอาอะไรซักอย่าง
ต้องเข้าป่า ถือสันโดษแน่เลย


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:18:43:08 น.  

 
ขอบคุณสำหรับกำลังใจหื้อทำบล็อกดี ๆ ออกมาเจ้า
น้องชีริวนี่วิทยานิพนธ์ชัด ๆ
และไปมาหาสู่เพื่อนบล็อกแต้ ๆ
บะฉาบฉวย อ่านจริง เม้นส์ติดดาวตลอด
เป็นบล็อกเกอร์ที่น่าชื่นชมมาก ๆ คนหนึ่งเลย
เสียดาย มุดหายเข้ากลีบเมฆบ่อย 55555+

ลืมบอกไปว่า อีกหนึ่งแรงบันดาลใจที่ทำบล็อกนี้ขึ้นมาคือ
คิดว่าตัวปี้เองเป็นพุทธศาสนิกชน แต่ฮู้จักพุทธประวัติแบบ
ปะติดปะต่อ เอาแต้ ๆ แล้ว บะค่อยฮู้หยัง
จำได้แต่ตอนสมัยเรียนลางเลือน แล้วจำแค่วันสำคัญ
ความหมายของวันสำคัญ และได้ยินจากซีดีธรรมะ
ที่เล่าถึงบางช่วงบางตอน จะว่าไป รู้จักพระพุทธเจ้าน้อยมาก

พอมาอ่านหนังสือเล่มนี้ เหมือนได้ทบทวน
ได้ความรู้และซาบซึ้งใพระมหาเมตตาที่พระองค์ท่านเสียสละ
เพื่อสัตว์โลกมากมายมหาศาลหาที่เปรียบบะได้
เหมือนมาเรียนรู้พุทธประวัติใหม่
ทำออกมา กะย้ำตัวเองอีก จำได้แม่นขึ้น รู้จักพระพุทธเจ้านักขึ้น
แต่การปฏิบัติธรรมยังเป็นวุ้นอยู่เจ้า แฮร่....

ปี้ว่าหลายคนที่เป็นพุทธศาสนิกชน
บะฮู้จักพุทธประวัติพระพุทธเจ้าเลย
รู้แต่ประเพณีปฏิบัติของศาสนาพุทธที่ทำต่อ ๆ กันมา
เป็นอีกจุดประสงค์ ที่ทำบล็อกนี้ขึ้นมาเพื่อการนี้เลยเจ้า



โดย: JinnyTent วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:19:42:46 น.  

 
ลืมไปว่า จะขอลิ้งค์ สวนลุมพินีวันที่ประสูตร
ที่คุณก๋าไปอินเดียกำได้ก่อเจ้า
จะขอเอามาทำลิ้งค์ที่บล็อก
ขอคุณเย็นไว้ แต่คุณเย็นบะได้ข้ามฝั่งไปเนปาลเจ้า


โดย: JinnyTent วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:19:43:38 น.  

 
วันนี้คลายปมก่อนจบนะคะ
พรุ่งนี้มาตามตอนจบค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:20:10:59 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก๋า
แวะมาเยี่ยมก่อนนอน
ราตรีสวัสดิ์นะคะ


โดย: Rananrin วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:20:28:32 น.  

 
JinnyTent Book Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog


ถ้าสร้างหนังเราจะได้มหากาพย์เรื่องนึงเลยค่ะพี่ก๋า
พี่ก๋าฝันดีค่ะ


โดย: mariabamboo วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:21:12:33 น.  

 
การเจรจาเป็นไปได้ด้วยดีนะครับ^^


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:23:23:02 น.  

 
ขอบคุณคุณก๋าสำหรับกำลังใจนะคะ

ฝันดีคืนนี้ค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 11 กันยายน 2562 เวลา:23:32:03 น.  

 
แวะมาอ่านต่อจ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 กันยายน 2562 เวลา:5:45:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]