กันยายน 2562
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
4 กันยายน 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 21 ::


:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 21 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า

















น้ำในทะเลสาบฮุฟสกุลกลายเป็นสีฟ้าอมเขียวตระการตา
ยิ่งงามเมื่อแดดต้องส่องฉายเป็นลำลงมาจากฟากฟ้า ทิวสนเรียงรายหวิวไหวไปตามแรงลมโชยพัด
เบื้องหน้าคือเงาสะท้อนน้ำ เบื้องหลังคือทิวเขายาวไกลสุดสายตา

สองบุรุษแห่งยุคสมัยยืนห่างกันในราว 20 ก้าว
เตมูบูจินประหลาดใจเมื่อเห็นไป่จิงเหวินยืนอยู่โดยลำพัง

“เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้ ?” เขาถาม

“ข้าแอบติดตามองค์หญิงชุนเหลียนมาโดยมิให้ใครล่วงรู้ ด้วยห่วงความปลอดภัยในตัวนาง
ข้าคิดไว้ว่าเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ องค์หญิงได้อภิเษกสมรสกับเจ้าเรียบร้อย
ก็จะเดินทางกลับต้าซ่งโดยลำพัง มิคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องในงานเลี้ยงรับรองขึ้นเสียก่อน
ข้าขอแสดงความเสียใจกับเจ้าด้วย” ไป่จิงเหวินกล่าวขึ้นด้วยน้ำใสใจจริง

“บัดนี้ข้ามิใช่รัชทายาท อีกทั้งมิใช่แม่ทัพใหญ่ของจินอีกต่อไป”
เตมูบูจินกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์

“ข้าเองก็กลายเป็นนักโทษประหารของแผ่นดินซ่ง เนื่องจากขัดราชโองการในคราก่อนขณะสู้รบกับเจ้า
บัดนี้ข้าคงไม่มีวันรับใช้ชาติบ้านเมืองในฐานะนักรบอีกต่อไป”

ไป่จิงเหวินกล่าวขึ้น และนั่นทำให้เตมูบูจินรู้สึกคล้ายว่าไป่จิงเหวินคือเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกัน

เตมูบูจินกับไป่จิงเหวินยืนเงียบกันไปทั้งคู่
ลมพัดแรงขึ้นจนสนลู่ลม เมฆดำก้อนใหญ่เคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็ว จากฟ้าสว่างแจ้ง
แปรเปลี่ยนเป็นบรรยากาศมืดครึ้มอึมครึมในฉับพลัน

“ที่ผาดับพยัคฆ์ น่าเสียดาย...ข้ากับเจ้ายังมิรู้ผลแพ้ชนะ
เนื่องจากตอนนั้นข้าต้องการเพียงชัยชนะในการทำศึก จึงต้องใช้เล่ห์อุบายในการรบ
เจ้าเป็นคู่ต่อสู้ซึ่งมีฝีมือดีที่สุดเท่าที่ข้าเคยประมือมา ไหน ๆ เราก็มิใช่แม่ทัพใหญ่ด้วยกันทั้งคู่
ข้าอยากถือโอกาสนี้ประลองกับเจ้าเพื่อแลกเปลี่ยนวิทยายุทธ์ซึ่งกันและกัน
เจ้ามีความเห็นเช่นไร ?” เตมูบูจินกล่าว

ไป่จิงเหวินยิ้มรับ พยักหน้าแทนคำตอบ เดินลมปราณพร้อมรับมือ

“ล่วงเกินท่านแล้ว !” เตมูบูจินตะโกน ก่อนกระโจนเข้าหาไป่จิงเหวินราวกับราชสีห์พุ่งตะปบเหยื่อ

หมัดแรกของเตมูบูจินพุ่งตรงเข้าไปที่หน้า ไป่จิงเหวินตีลังกากลับหลังสามตลบ
ก่อนขึ้นไปเหยียบยืนอยู่บนหมัดขวาของเตมูบูจินด้วยวิชาตัวเบาอันลึกล้ำ

“ยอดเยี่ยมมาก” เตมูบูจินชื่นชมคู่ต่อสู้ด้วยใจจริง ก่อนเตะซ้ายตรงตวัดขึ้นไปเต็มแรง
ไป่จิงเหวินลอยตัวหลบอย่างง่ายดาย เมื่อเท้าเหยียบพื้นดิน ก็เปลี่ยนเป็นฝ่ายรุกอย่างฉับพลัน
หมัด เท้า เข่า ศอกประเคนใส่เตมูบูจินเป็นท่าชุดต่อเนื่อง อาวุธหนักหน่วงรุนแรงเข้าจุดตายทั้งสิ้น
เตมูบูจินป้องกันตัวเองได้ดี ไม่มีอาวุธใดลอดผ่านมาทำร้ายได้เลย
การต่อสู้ระหว่างสุดยอดจอมยุทธ์ทั้งสอง ราวกับการก่อประกายไฟท่ามกลางพายุ
บัดนี้ลมยิ่งพัดกระหน่ำโหมรุนแรง คลื่นลมพัดน้ำในทะเลสาบจนกระฉอกกลายเป็นคลื่นยักษ์
เสียงฟ้าร้องโครมครามดังต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน สายฝนกระหน่ำเทลงมาอย่างหนัก
แต่บุรุษทั้งสองยังคงต่อสู้กันโดยไม่นำพาสิ่งใด

100 กระบวนท่าผ่านไปโดยยังไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ การต่อสู้เร่งเร้าหนักหน่วงมากขึ้นเรื่อย ๆ
จังหวะหนึ่งเตมูบูจินเตะขวาเต็มแรง ไป่จิงเหวินหมุนตัวลัดเลาะแข้ง แล้วใช้ท่าหิรัญม้วนแผ่นดิน
หักศอกเข้าเต็มใบหน้าเตมูบูจินจนกระเด็นไปไกล เตมูบูจินมึนงงด้วยความเจ็บปวด
ไป่จิงเหวินกระโจนตามติด แล้วพิชิตด้วยท่ามังกรสะท้านโลกันต์
ฝ่ามือขวาของไป่จิงเหวินกระแทกเข้าไปกลางหน้าอกของเตมูบูจินเต็มแรง
หากเป็นนักรบธรรมดาทั่วไปคงสิ้นชีพไปแล้วด้วยกระบวนท่านี้
แต่ยันต์เกราะเพชรคุ้มกายไว้บวกกับร่างกายอันแข็งแกร่งเกินคนธรรมดา
ทำให้เตมูบูจินได้รับบาดเจ็บสาหัส กระอักเลือดออกมาเป็นจำนวนมาก ไม่สามารถลุกขึ้นมาสู้ได้อีกต่อไป

ไป่จิงเหวินยั้งมือในทันที รีบเดินเข้าไปหาคู่ต่อสู้ด้วยความห่วงใย
ต่อสู้กันใช่ว่าต้องเข่นฆ่ากันเสมอไป บางครั้งมิตรภาพกลับก่อเกิดขึ้นโดยมิต้องการคำพูด
ใครมีนิสัยใจคออย่างไรย่อมปรากฏในกระบวนท่าที่ใช้

“เจ้าบาดเจ็บมาก อยู่นิ่ง ๆ สักพักเถิด เดี๋ยวข้าจะขับพลังออกให้”

ไป่จิงเหวินกล่าวกับเตมูบูจิน ค่อย ๆ ประคองให้ลุกขึ้นนั่ง
จากนั้นถ่ายทอดพลังวัตรรักษาอาการบอบช้ำภายในให้เตมูบูจินโดยไม่ลังเล
เตมูบูจินจึงค่อยคลายความเจ็บปวดไปได้มาก ยิ่งรู้สึกยกย่องชื่นชมไป่จิงเหวินมากกว่าเดิม

ฝีมือเพลงยุทธ์ของไป่จิงเหวินก้าวหน้ากว่าครั้งสู้กันที่ผาดับพยัคฆ์
เตมูบูจินยอมรับในความพ่ายแพ้อย่างลูกผู้ชาย

“ท่านเก่งกาจจริง ๆ ข้ามิอาจเอาชนะท่านได้เลย” เตมูบูจินกล่าวชื่นชมไป่จิงเหวิน

“เจ้าบาดเจ็บหนัก อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยในตอนนี้
ข้าขอใช้กำลังภายในรักษาเจ้าให้อาการดีขึ้นก่อนเถิด” ไป่จิงเหวินกล่าว


ทั้งสองต่างนั่งถ่ายเทพลังท่ามกลางสายฝนซึ่งตกกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา
ท่ามกลางธรรมชาติอันผันผวนป่วนปั่น มิตรภาพกลับงอกงามลึกซึ้ง
ครึ่งชั่วยามผ่านไปการรักษาเยียวยาจึงเสร็จสิ้นลง
ไป่จิงเหวินแสดงอาการเหนื่อยล้าไม่น้อย ส่วนเตมูบูจินมีสีหน้าเลือดฝาดดีขึ้น

เตมูบูจินประสานมือค้อมหัวคารวะขอบคุณไป่จิงเหวินจากใจจริง

“ข้าผ่านศึกเหนือเสือใต้มานับพันนับหมื่นสมรภูมิ มิเคยพานพบผู้ใดมีวรยุทธ์ยอดเยี่ยมเช่นท่านเลย
การช่วยเหลือข้าในครั้งนี้ถือเป็นบุญคุณตลอดชีวิต สักวันหนึ่งข้าต้องตอบแทนบุญคุณท่านอย่างแน่นอน”

“อย่าได้คิดมากเกินไป บัดนี้ข้าคิดว่าเจ้ากับข้าหาใช่ศัตรูกันอีกต่อไปแล้ว
สมควรที่เราจะคบหากันเป็นมิตรสหายจะดีกว่า เจ้ามีความเห็นเช่นไรเตมูบูจิน”

“ข้าอายุน้อยกว่าท่านมาก ไม่สมควรเป็นสหาย แต่หากท่านไม่รังเกียจ
ข้าขอนับถือท่านเป็นพี่ ท่านจะเห็นสมควรอย่างไร”

“ดี...เช่นนั้น...นับแต่นี้ต่อไป เตมูบูจิน เจ้าคือน้องของข้า” ไป่จิงเหวินกล่าว

“ขอท่านพี่ไป่จิงเหวินรับการคารวะจากข้าด้วย” เตมูบูจินคุกเข่าประสานมือคารวะอีกครั้ง

มิตรภาพก่อเกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ บัดนี้อดีตแม่ทัพใหญ่ของสองอาณาจักรกลับกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน
แผ่นดินจะเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นอีก หาใช่สิ่งต้องนำพาใส่ใจ


ฝนที่ตกกระหน่ำลงมาเริ่มซาลง กลายเป็นหยดละอองน้ำพร่างพรมโปรยปราย
เมฆดำทะมึนหายไปกลายเป็นท้องฟ้าสีเทาอ่อน
ไป่จิงเหวินสนทนาพาทีกับเตมูบูจินอย่างสนิทสนม
ใช้เวลาพูดคุยกันอยู่นานพอสมควร แล้วจึงต่างแยกย้ายกันไปตามวิถีทาง






ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4    ตอนที่ 5

ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8    ตอนที่ 9    ตอนที่ 10

ตอนที่ 11    ตอนที่ 12    ตอนที่ 13    ตอนที่ 14    ตอนที่ 15

ตอนที่ 16    ตอนที่ 17    ตอนที่ 18    ตอนที่ 19    ตอนที่ 20



Create Date : 04 กันยายน 2562
Last Update : 4 กันยายน 2562 10:23:07 น. 17 comments
Counter : 1846 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณRananrin, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสมาชิกหมายเลข 4365762, คุณสองแผ่นดิน, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณkae+aoe, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณhaiku, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณJinnyTent, คุณตะลีกีปัส, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmultiple, คุณmcayenne94, คุณก้นกะลา, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse


 
สวัสดียามเช้านะคะพี่ก๋า
รินเห็นด้วยค่ะกับเรื่องของคน
เพราะว่าเครื่องจักรมันก็ทำหน้าที่ของมันในทุกๆ วัน
ส่วนคนนั้น บางวันดี บางวันร้ายนะคะ
โชคดีมีสุข พบเจอสิ่งดีๆ ค่ะ ^^


โดย: Rananrin วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:7:24:54 น.  

 
ไป่จิงเหวินกับเตมูบูจิน เจอฝนเหมือนเราด้วยช่วงนี้ คริ คริ

สวัสดีค่ะคุณก๋า พริกไทยอ่อนสดมาทำกับข้าว ผัดอร่อยค่ะ

ตอนที่อยู่เมกาหาสดไม่ได้ อาศัยแบบกระปุกอย่างที่เห็นค่ะ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:7:41:17 น.  

 

ณ.ขณะนี้กทม.ที่บ้านลุงแอ็ดฟ้ามึดครึม
มีฝนโปรยปรายมาแล้วครับ
โชคดีน่ะครับ คุณกะว่าก๋า
ขอบคุณครับที่แวะไปทักทาย


โดย: ลุงแอ็ดชวนท่องเที่ยวไทย (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:7:53:12 น.  

 
พุธสวัสดีครับ คุณก๋า
ตามอ่านต่อครับ เหลืออีก 8 ตอน
เตมูบูจิน มีวิชามวยจินหลิน
แต่ไป่จิงเหวินมีทั้งมวยจินหลิน+มังกรพยัคฆ์+วิชาตัวเบา
มียันต์เกราะเพชร แต่โดนท่ามังกรสะท้านโลกันต์ แค่บาดเจ็บ
ได้เป็นพี่น้องกัน เดาตอนต่อไปไม่ถูกเลยครับ

เย็นวาน เมื่อคืน ฝนตกแค่โปรยปรายครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:8:07:29 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:8:11:37 น.  

 
เย้ๆ เป็นเพื่อนกันแล้ววววว

คนเก่ง นิสัยดีสองคนมาเป็นเพื่อนกันนี่นับว่าเป็นเรื่องมงคลนะคะ

ตระการตา - น่าจะสะกดแบบนี้นะคะ (ไม่แน่ใจว่า ตะการ หรือเปล่า แต่ไม่ใช่ กราน แน่ๆ ค่ะ)

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
haiku Art Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:8:55:21 น.  

 
ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร ใช้กับนักการเมือง
แต่กับนิยายจีนก่อใช้ได้เหมือนกั๋นเน้อ

พลิกร้ายกลายเป่นดี แก้แค้นสิบปีก็ยังไม่สาย
บุญคุณต้องทดแทน แค้นต้องชำระ
คำพวกนี้ เรียนรู้มากจากนิยายจีนแทบทั้งนั้น

ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะ ถูกชนะต้องกัน
สาบานเป็นพี่เป็นน้องกั๋น ต่างคนต่างไป
ไปไหน จะเจอกั๋นแห๋มก่อ จากนี้จะเป่นจะใดต่อไป
ไป่จิงเหวินจะเปิดเผยตัวหื้อองค์หญิงได้ฮู้ก่อ

รอติดตามต่อตอนต่อไปเจ้า


โดย: JinnyTent วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:12:12:43 น.  

 
ในที่สุดเตมูบูจินกับไป่จิงเหวินก็กลายเป็นเพื่อน
เพื่อนได้ไหมครับ คงต้องเรียกว่า Frenemy ดีๆ นี่เองนะครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:12:36:33 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ประฝีมือกัน นึกว่ามวยไทยสู้กันซะอีกค่ะ
เพราะมีทั้งหมัดเท้าเข่าศอก 100กระบวนท่า
หนำซ้ำยังมียันตร์เกราะเพชรเจ็ดสีอีก
สู้กันจนกลายเป็นมิตรซะแล้ว...เฮ๊ว


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:14:28:00 น.  

 
นั่นแสดงว่า คนเป็นมิตรกันดีกว่าเป็นศัตรู แต่....

ต้องแสดงความมีน้ำใจ ไม่หักหาญน้ำใจ ไม่เอาแต่พวกตน นะครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:14:30:13 น.  

 
สองวันนี้ไม่ได้อ่านค่ะ พยายามอัพบล็อกตัวเอง
เพราะหลายวันแล้ว แต่พี่เป็นไข้แล้วน้ำตาไหล
เป็นที่อนาถาแก่สายตาอย่างมาก ไว้อ่านย้อนหลังค่ะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:14:55:59 น.  

 
พี่คิดว่า วานแปลในสมัยที่พี่ว่านั้น
คุณภาพความแม่นตรงต่อต้นฉบับน่าจะ
ไม่สู้ดีเท่าไร ทั้งความรู้สองภาษาของผู้แปล
และความเร่งรีบในการแปล ยุคนี้ผู้แปล
เป็น bilingual กันมากขึ้น ต้องแปล
แค่พอแก่ความต้องการของตลาด งานแปล
น้อยลงแต่คุณภาพน่าจะมากขึ้นนะคะ
อย่างน้อยพี่ก็หวังว่าเช่นนั้นค่ะ

ขอบคุณกำลังใจค่ะ คุณก๋า



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:16:14:22 น.  

 
เอ้า บทจะดีกันก็ดีกันง่ายๆซะงั้นนะครับ
เรื่องรบหมดแล้ว ก็เหลือแต่เรื่องรัก แต่พี่ไป่ แกก็ขี้อาย ได้แต่แอบดู องค์หญิงชุนเหลียน อยู่ห่างๆแบบห่วงๆ

ไหนๆ ก็จะไม่ได้กันอยู่แล้ว งั้นให้ องค์หญิงชุนเหลียน หนีไปบวชชี เลยดีกว่า รู้แล้วรู้รอดไป ขัดใจ อ.เต๊ะ จริงๆ เล้ยยย 555



โดย: multiple วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:18:23:03 น.  

 
ตอนนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าถอดหัวโขน
ผลประโยชน์และสีเสื้อออกแล้ว
ทุกฝ่ายสามารถ สมานฉันท์ปรองดองกันได้


โดย: mcayenne94 วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:19:12:32 น.  

 
อ้าว จากศัตรูกันกลายมาเป็นมิตรกันแล้วซะงั้น


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:20:53:36 น.  

 
สวัสดียามดึก จ้ะ น้องก๋า

เพิ่งกลับจากเมืองกาญจน์ จ้ะ ไปดูโรงเรียนที่จะไปทอดผ้าป่าการศึกษา หาเงินช่วยเหลือโรงเรียนนี้ จ้ะ
รีบมาอ่านก่อนไปอาบน้ำนอน เพราะพรุ่งนี้ก็ต้องตื่นแต่
เช้า ตามหมอนัด อาทิตย์นี้ กิจกรรมตามอัตรา ห้าห้า

ไป่จิงเหวินและเตมูบูจิน ได้เป็นเพื่อนกันแล้ว เป็นสิ่งที่
ดียิ่งเลย การเป็นเพื่อนกัน ดีกว่าเป็นศัตรูกัน เนาะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:22:46:17 น.  

 
มาอ่านสองตอนต่อเนื่องสนุกตื่นเต้นค่ะคุณก๋า
เป็นใครก็ต้องโกรธยิ่งกว่าฟืนไฟที่คนรักและลูกในครรภ์ถูกฆ่านะคะ

องค์หญิงคงไม่ต้องแต่งงานแล้ว
เตมูบูจินประลองยุทธ พ่ายแพ้และยอมรับไปจิงเหวินเป็นพี่ร่วมสาบาน

จะตามอ่านต่อนะคะ
ฝันดีค่ะคุณก๋า


โดย: Sweet_pills วันที่: 5 กันยายน 2562 เวลา:0:11:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]