กันยายน 2562
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
3 กันยายน 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 20 ::



:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 20 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า
















แท้จริงแล้วนั้น การที่ไป่จิงเหวินสังหารทูตจินกลางสมรภูมิผาดับพยัคฆ์
และท้าทายเตมูบูจินให้รบกันแบบประจันบาน แม้เตมูบูจินจะเป็นฝ่ายชนะศึกไปได้แบบเด็ดขาด
และบุกกินแดนลึกเข้าไปในแผ่นดินต้าซ่ง จนแทบจะยึดครองพื้นที่ภาคเหนือไว้ได้ทั้งหมด
จินข่านอยากใช้เหตุผลนี้เป็นข้ออ้างเพื่อบุกโจมตีครอบครองดินแดนต้าซ่งทั้งหมด
แต่กุนซือคนสำคัญของอาณาจักรจินได้ทักท้วงห้ามปรามด้วยเหตุผลว่า
กองทัพต้าซ่งยังมีความแข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย
แม่ทัพเฝ้าด่านหลายคนมีความสามารถสูงส่งและพร้อมสู้ศึกจนตัวตาย
อีกทั้งกำลังพลของต้าซ่งยังเหนือกว่าทหารจินอยู่หลายเท่าตัว
จินข่านจึงเพียงสั่งการให้เตมูบูจินนำทหารบุกอารามหมื่นลี้
เพื่อค้นหาคัมภีร์มังกรพยัคฆ์บูรพาซึ่งตนเองปรารถนาจะครอบครองกลับมาให้ได้
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจนี้ ให้ถอนทัพกำลังกลับไปยังอาณาจักรจินก่อน
เพื่อรอเตรียมความพร้อมสร้างกองทัพให้มีความสมบูรณ์ที่สุด
แล้วจึงค่อยคิดอ่านหาทางบุกยึดต้าซ่งในภายหลังต่อไป

ทางฝ่ายต้าซ่งเองตกใจกับสิ่งที่ไป่จิงเหวินตัดสินใจทำไปโดยพลการ ฝ่าฝืนคำสั่งราชโองการ
จึงรีบจัดแต่งคณะทูตเดินทางมายังอาณาจักรจินเพื่อเข้าเจรจาไกล่เกลี่ยขอโทษ
จินข่านสบโอกาส เรียกร้องทั้งเครื่องบรรณาการเพิ่มขึ้นในแต่ละปี
บีบบังคับขอยึดดินแดนบางส่วนของต้าซ่ง
ฝ่ายต้าซ่งต้องจับกุมตัวหรือสังหารไป่จิงเหวินให้ได้ภายในหนึ่งปี
รวมทั้งยืนยันการอภิเษกสมรสระหว่างองค์หญิงชุนเหลียนกับเตมูบูจิน
ซึ่งยังคงต้องเป็นไปตามข้อตกลงเดิม
ทางฝ่ายซ่งรู้ตัวว่าผิด จึงยินยอมทำตามข้อเรียกร้องทุกประการโดยไม่คิดบิดพลิ้ว



................................................




ในที่สุดขบวนส่งตัวองค์หญิงชุนเหลียนก็เดินทางมาถึงอาณาจักรจินโดยสวัสดิภาพ
จินข่านส่งคนรับรองดูแลทุกคนอย่างสมเกียรติ จัดงานเลี้ยงรับรองในกระโจมใหญ่ของตน
มีนางงามระบำรำฟ้อน พร้อมอาหารชั้นเลิศมากมาย
ที่พักแม้ไม่ได้ใหญ่โตเหมือนพระราชวังในเมืองหลวงของต้าซ่ง
แต่ความสะดวกสบายปลอดภัยหาได้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่องไม่

จินข่านมองดูองค์หญิงชุนเหลียนอย่างพึงพอใจ ด้วยสิริโฉมอันงดงาม
แม้ใบหน้าจะหม่นเศร้าหมองคล้ำไปบ้าง หาใช่เป็นเรื่องสำคัญ
ปัญหาหนักใจในตอนนี้ คือ การหายตัวไปของเตมูบูจินต่างหาก !

ที่ผ่านมารัชทายาทไม่เคยแสดงท่าทีต่อต้านขัดขืน สั่งให้ทำอะไรก็ยอมทำแต่โดยดี
มีเพียงครั้งนี้ที่จินข่านรับรู้ความรู้สึกได้ชัดเจนว่าบุตรชายมิปรารถนาจะตบแต่งเกี่ยวดองกับเจ้าหญิงแห่งต้าซ่ง

สิ่งที่เตมูบูจินยังไม่ล่วงรู้ นั่นคือ หญิงคนรักต่างเผ่าของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย
จินข่านทราบเรื่องราวเบื้องหลังว่าเตมูบูจินไม่อยากเข้าพิธีอภิเษกสมรส
เนื่องจากแอบไปมีความสัมพันธ์กับหญิงคนรักโดยมิได้บอกใคร แถมยังกำเนิดบุตรผู้ไม่พึงประสงค์ขึ้นอีกด้วย
จินข่านถ่ายทอดคำสั่งลับให้นักฆ่าของตน ลอบไปทำร้ายหญิงนางนี้โดยที่เตมูบูจินเองก็คาดไม่ถึง



..............................................




เตมูบูจินรู้สึกสับสนในใจจนไม่อยากเข้าร่วมในงานเลี้ยงรับรอง
เขาเลี่ยงหลบออกไปขี่ม้าโดยลำพัง หยุดยืนมองดูน้ำในทะเลสาบซึ่งใสกระจ่างอยู่เบื้องหน้า
สะท้อนรูปเงาทิวเขาที่เขารัก ภูเขาลูกนี้เปลี่ยนชีวิตของเขา
เปรียบเสมือนอาจารย์ผู้สอนสั่งโดยมิต้องเอ่ยวาจา


ครั้งหนึ่งเมื่อสองปีก่อน ขณะทุกข์ใจอย่างแสนสาหัส เบื่อหน่ายจากการฝึกซ้อมเพลงยุทธ์
เตมูบูจินเคยแอบมายืนร้องไห้เงียบ ๆ คนเดียวที่นี่หลายครั้งหลายหน ในวันที่รู้สึกทุกข์ใจหนักหนาสาหัส
เงาสะท้อนของขุนเขาในทะเลสาบ ทำให้เขาตระหนักรู้ในความจริงแห่งชีวิต
เมื่อคลื่นความคิดม้วนตัวถาโถมไม่หยุด จิตจึงวุ่นวายสับสนจนไม่อาจคิดหาคำตอบที่ดีได้
ขณะเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด นกอินทรีตัวหนึ่งบินคาบเหยื่อผ่านมายังจุดที่เตมูบูจินยืนอยู่
มันอ้าปากปล่อยปลาตัวน้อยในปากให้หล่นร่วงลงมาบนผิวน้ำ

เสียง “จ๋อม” ขณะที่ปลากระทบกับผืนน้ำใส
ทำให้ความรู้ตัวรู้ตนของเตมูบูจินตื่นฟื้นขึ้นโดยฉันพลันทันใด !!!

ในวินาทีนั้นเขาได้ตระหนักรู้ความจริงแห่งชีวิตว่า
ที่เขาเป็นทุกข์ใจเพราะทุกสิ่งไม่เป็นไปอย่างใจตนเองต้องการ
เขามัวแต่ขยายอัตตาในตัวเองให้ใหญ่โตเกินความเป็นจริง
ยิ่งคิดวนเวียนในทุกข์ ทุกข์จึงยิ่งขยายตัวใหญ่โตไปเรื่อย ๆ

เสียง “จ๋อม” ท่ามกลางความเงียบสงัด ทำให้จิตของเขาถูกปลุกขึ้นมารับรู้ความจริง
วงคลื่นเล็ก ๆ ก่อตัวขึ้น ก่อนค่อย ๆ กระจายเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ แล้ววาบวับลับหายไป
เปรียบดั่งความสุขความทุกข์ของมนุษย์ซึ่งไม่จีรังยั่งยืน

เมื่อเตมูบูจินเงยหน้าขึ้นมองดูทิวเขาเบื้องหน้า
เขาตระหนักรู้ในความจริงว่าตัวเองนั้นเล็กจ้อยเพียงใดเมื่อเทียบกับธรรมชาติซึ่งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
ความรู้สึกนึกคิดหายไปชั่วขณะ เหลือเพียงการมองเห็นความจริงอย่างที่เป็น
คล้ายว่าตัวตนของเขาเล็กลงไปเรื่อย ๆ


ในที่สุด....วินาทีหนึ่งนั้น เตมูบูจินรู้สึกเหมือนตัวเองได้กลายเป็นฝุ่นผงธุลี
หลอมละลายไปกับทุกสิ่งในธรรมชาติ ความเป็นเตมูบูจิน ความเป็นนักรบผู้มากความสามารถ
ความเป็นลูกที่พ่อไม่รัก ความเป็นตัวตนทั้งหมดของเขาดับสิ้นไปอย่างสิ้นเชิง

เตมูบูจินยืนนิ่งสงบงันอยู่ตรงนั้นนานเท่าใดไม่มีใครรู้
แต่ที่รู้ --- ความเป็นตัวตนของ “เตมูบูจิน” ไม่เคยกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกเลย !



................................................




การได้มองดูทิวทัศน์สวยงามตระหง่านตาเบื้องหน้า ทำให้เตมูบูจินรู้สึกสบายใจขึ้นมาก
ด้วยความคิดถึงหญิงคนรักและลูกในท้องของเธอ เขาจึงควบขี่ม้าคู่ใจไปหานางที่กระโจม
มิคาดคิด เมื่อเปิดกระโจมเข้าไป กลับพบเห็นภาพสะเทือนหัวใจ ร่างของหญิงสาวอันเป็นที่รัก
ถูกแขวนห้อยโตงเตงอยู่กับโครงสร้างหลังคากระโจม
เตมูบูจินร้องโหยหวนรีบกระโจนขึ้นไปปลดร่างหญิงคนรักลงมา
แต่อนิจจา...สายเกินไปเสียแล้ว เมื่อเธอสิ้นใจไปพร้อมกับลูกในท้อง !!!

น้ำตาลูกผู้ชายไหลรินออกมาอย่างเกินกั้น จากความเศร้าโศกเสียใจกลายเป็นความคับแค้นใจใหญ่หลวง
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอตายด้วยสาเหตุใด เตมูบูจินค่อย ๆ อุ้มร่างไร้วิญญาณของเธอไว้ในอ้อมอก
ขุดหลุม นำร่างสองแม่ลูกไปฝังด้วยมือตนเอง

ถ้าใครได้สบสายตาของเตมูบูจินในยามนี้ สิ่งที่ควรทำเป็นอันดับแรก
คือ การหลบสายตาของเขาไปซะ เนื่องจากมันฉาบฉายไปด้วยเพลิงแค้นราวฟอนไฟจากนรกโลกันต์ !!!




....................................................




ในกระโจมใหญ่....งานเลี้ยงรับรององค์หญิงชุนเหลียนยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง
การกินดื่มอันยาวนานดูจะไม่สิ้นสุดเสียที องค์หญิงชุนเหลียนรู้สึกเบื่อหน่ายและอยากกลับไปพักผ่อน
แต่ไม่อาจฝืนธรรมเนียมการต้อนรับขับสู้ของจินข่านได้

จินข่านให้ทหารคนสนิทออกไปตามหาเตมูบูจินเพื่อนำตัวกลับมาร่วมงานให้ได้
การวางตัวของบุตรชายทำให้จินข่านรู้สึกเสื่อมเกียรติและกำลังถูกท้าทายอำนาจอยู่ในที

“ไฉนบุตรของข้าจึงยังไม่มาปรากฏตัวอีก พวกเจ้าไปตามหากันยังไง ?”

จินข่านเรียกที่ปรึกษาคนสนิทเข้ามารับคำตำหนิ ขุนนางใหญ่รีบสั่งการอีกครั้งให้เพิ่มกำลังพลในการค้นหา
มิคาดคิด --- จู่ ๆ ร่างของทหารคนหนึ่งก็ลอยละลิ่วเข้ามาในกระโจมอย่างรุนแรงรวดเร็ว
ร่างของเขาหล่นกระแทกพื้น กระอักเลือดตายคาที่ !

เสียงกรีดร้องของนางกำนัล สาวงามที่กำลังเต้นแสดง และคณะติดตามขององค์หญิงดังขึ้นทันที
ทหารองครักษ์ดึงอาวุธคู่กายออกมาพร้อมอารักขาบุคคลสำคัญซึ่งอยู่ภายในงาน
จินข่านถูกองครักษ์ล้อมหน้าล้อมหลังรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุด

ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในกระโจมด้วยฝีเท้าหนักแน่นมั่นคง ทุกคนในกระโจมเงียบกริบ

“เตมูบูจิน นี่เจ้าทำบ้าอะไร ?!” จินข่านได้สติเป็นคนแรก

เตมูบูจินจ้องมองพระราชบิดาด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อ เขาโกรธจนมิรู้จะเอ่ยคำใดออกมา
แค้นจนมิอาจกลั้นใจให้สงบสติอารมณ์
บรรยากาศภายในกระโจมร้อนระอุเหมือนทุกอณูเต็มไปด้วยการคุกคามหมายขวัญ
จินข่านคล้ายล่วงรู้ความในใจของผู้เป็นบุตรชาย
วันนี้หากเลือดไม่นอง คนไม่ตาย ความแค้นคลั่งในใจคงมิอาจคลี่คลายได้เป็นแน่

“ทำไมต้องฆ่านาง ?” น้ำเสียงราบเรียบของเตมูจินดังขึ้น แต่หามีใครกล้าตอบคำถามนี้

“ทำไมต้องฆ่านาง !!!” เตมูบูจินตะโกนลั่น พร้อมสืบเท้าเข้าหาจินข่านอย่างไม่กลัวเกรง

แม่ทัพใหญ่ตะโกนสั่งทหารทุกนายทันที

“อารักขาท่านข่าน ลงมือ !”

ทหารหาญกรูกันเข้าไปจัดการเตมูบูจิน โดยหารู้ไม่ว่าตนเองกำลังจะกลายเป็นฝูงแมงเม่าบินเข้ากองไฟ
เตมูบูจินลงมืออย่างโหดเหี้ยมทารุณ ไร้ความเมตตา
ทหารของจินข่านกลายเป็นเครื่องระบายความโกรธแค้นอย่างมันมือ
ทุกหมัด เท้า เข่า ศอก ที่ส่ายซัดออกมา ทำลายชีวิต ฉีกร่าง ระเบิดอวัยวะภายในอย่างน่าสยดสยอง
เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วกระโจม เพิ่มเสียงหวีดกรีดร้องให้ดังระงมขึ้นอีก
คณะทูตและองค์หญิงชุนเหลียนเร่งรีบเดินทางออกไปจากกระโจมในทันที
เพราะเห็นว่าสถานการณ์กำลังบานปลายจนมิอาจควบคุมได้

ศาสตราวุธไม่อาจระคายผิวของเตมูบูจิน เนื่องจากมียันต์เกราะเพชรคุ้มกาย
เรี่ยวแรงเพิ่มพูนมหาศาลจากความโกรธ ในยามนี้เขาจึงไม่ต่างอะไรกับราชสีห์คลั่ง
พร้อมทำลายทุกชีวิต ที่เห็นตรงหน้า ทหารในกระโจมตายไปกว่าครึ่งในพริบตาเดียว
เศษเลือด กระดูกและอวัยวะมนุษย์เกลื่อนกล่นเต็มพื้น
จินข่านเพิ่งเห็นความน่ากลัวดุร้ายที่สุดของบุตรชายเต็มตาในวันนี้เอง

“ทำไมต้องฆ่านาง !!!”

เขายังตะโกนคำเดิมซ้ำ ๆ เดินรุกไล่เข้าไปใกล้ตัวจินข่านเรื่อย ๆ
ทหารถวายการอารักขาพุ่งเข้ามาขวาง และถูกตอบโต้จนตายตกไปอย่างน่าสยดสยอง
เหลืออีกเพียง 10 ก้าวจะถึงตัวจินข่าน เตมูบูจินกลับหยุดยืนนิ่ง
ทหารในกระโจมเหลือเพียง 10 กว่าคน ทุกคนล้อมเตมูบูจินเอาไว้ ยืนรอดูสถานการณ์

“ข้าไม่มีวันแต่งงานกับองค์หญิงต้าซ่ง” เตมูบูจินเอ่ยขึ้นมา แววตายังฉายฉานรังสีอำมหิต

“เจ้าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธคำสั่งของข้า !” จินข่านกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันดัง

สายตาแข็งกร้าวของเตมูบูจินมองไปยังองค์ราชันย์
หากไม่คิดถึงความวุ่นวายในแผ่นดินจินซึ่งจะเกิดขึ้นตามมา
เขาคงลงมือสังหารจินข่านอย่างมิต้องสงสัย
แต่เตมูบูจินรู้ดีว่า การดำรงอยู่ของจินข่านยังคงมีความหมายสำคัญในตอนนี้
การยั้งมือระงับอารมณ์จึงเป็นทางเลือกที่แม้ไม่อยากทำก็ต้องทำ
เขากลับตัวหันหลังเดินออกไปจากกระโจมทันที
ทหารทุกนายที่เหลือไม่กล้าลงมืออีก

จินข่านรู้สึกเหมือนถูกท้าทายอำนาจอย่างถึงขีดสุด ตะโกนขึ้นด้วยแรงโทสะ

“กลับมาเดี๋ยวนี้เตมูบูจิน ข้าสั่งให้เจ้ากลับมา !!!”

บัดนี้คำสั่งของจินข่านกลับไร้ความหมายต่อเตมูบูจิน
เขาเดินออกจากกระโจมไปโดยไม่นำพาสิ่งใด



.....................................................




นอกจากงานเลี้ยงล่ม การอภิเษกสมรสก็ไม่อาจเกิดขึ้น
องค์หญิงชุนเหลียนรับทราบราชโองการเรื่องการชะลองานวิวาห์ออกไปอย่างไม่มีกำหนด
เตมูบูจินถูกปลดจากทุกตำแหน่งในกองทัพรวมทั้งตำแหน่งรัชทายาท
เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จินข่านแต่งตั้งลูกชายคนรองให้เป็นรัชทายาทแทน
แต่รู้ดีว่าบุตรชายที่เหลือทุกคน ไม่มีใครเทียมเตมูบูจินได้เลยไม่ว่าจะเป็นความเข้มแข็งทางจิตใจ
ฝีมือในการรบ การบัญชาการกองทัพ ไปจนถึงการปกครองคน

เรื่องราวบานปลายเกินคาดคิด ความตายของหญิงนางเดียว กลับสร้างเรื่องราววุ่นวายใหญ่โต

องค์หญิงชุนเหลียนรู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง เมื่องานวิวาห์ต้องเลื่อนออกไป
ข้าราชบริพารที่ติดตามมาด้วยต่างพากันเก็บข้าวของ เตรียมขบวนเดินทางกลับ
จินข่านส่งคณะทูตจินติดตามขบวนไปด้วย พร้อมทหารอารักขา
จนกว่าองค์หญิงชุนเหลียนและคณะจะเดินทางถึงแผ่นดินต้าซ่งโดยปลอดภัย





ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4    ตอนที่ 5

ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8    ตอนที่ 9    ตอนที่ 10

ตอนที่ 11    ตอนที่ 12    ตอนที่ 13    ตอนที่ 14     ตอนที่ 15

ตอนที่ 16    ตอนที่ 17    ตอนที่ 18    ตอนที่ 19



Create Date : 03 กันยายน 2562
Last Update : 3 กันยายน 2562 6:02:17 น. 19 comments
Counter : 1820 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณเริงฤดีนะ, คุณThe Kop Civil, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณหอมกร, คุณตะลีกีปัส, คุณJinnyTent, คุณสมาชิกหมายเลข 4365762, คุณRananrin, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณmultiple, คุณRinsa Yoyolive, คุณhaiku, คุณSweet_pills


 
อังคารสวัสดีครับ คุณก๋า
ตามอ่านต่อครับ
เนื้อหาบางช่วงของเตมูบูจิน มีชีวิตคุณก๋าประกอบเรื่องอยู่ด้วย เช่น อาจารย์ภูเขา
จินข่าน โหดเลว เพื่อเป็นใหญ่ทำได้ทุกอย่าง
นางเอกเลยรอดจากการอภิเษก
น่ามีบทพระเอกแอบลักพาองค์หญิงไปเหาะเที่ยวบ้างนะครับ555

เย็นวาน กลางคืน ฝนตกโปรยปรายตลอดครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:05:43 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:15:00 น.  

 
อ้าว นางเอกรอดไปอีกเปราะ

เตมูบูจิน ก้มีอีกฟากในส่วนลึกที่ต้องการเยียวยา

เฮ้อ ชีวิตที่เลือกไม่ได้


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:42:39 น.  

 





จากบล็อก : จ่าฝูงยาวไป ภาวนาให้จนจบฤดูกาล อันดับไม่เปลี่ยน

มีความสุขมาก ๆ นะครับ รักษาสุขภาพ


โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:44:52 น.  

 
มาอ่านตอนเช้าก่อนทำงานครับ
พายุลูกใหม่เข้าอีกแล้วครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:8:47:56 น.  

 
มาอ่านต่อค่ะ

มีแอบเอาประสบการณ์ตัวเองมาใส่ในเตมูบูจินด้วยเนาะคะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:9:08:35 น.  

 
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
พล็อตดูซ้ำๆ นะคุณก๋าปล้นองค์หญิงจากขบวนฑูต




โดย: หอมกร วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:9:10:41 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

โล่งใจแทนซุนเหลียน
เสียใจกับเตบูมูจินที่เมียกับลูกในท้องถูกฆ่า
มียตร์เกราะเพชรเจ็ดสี..เอ๊ย ม่ายช่าย
ป้องกันตัว ฟันแทงไม่เข้า อยากเห็นตอนสผุ้กับไปจิงเหวนจังค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:9:26:58 น.  

 
เตมูบูจิน ดูในความเข้มแข็งภายนอก แต่ภายในช่างอ่อนไหว

เหมือนคนทั่วๆไปคนบางคนดูแค่นอกอาจจะเก่ง กล้าหาญ

มนุษย์ทุกคนยอมมีความรู้สึกลึกๆค่อยสั่งการในด้านความอ่อนโยนใน

จิตใจ ไม่ว่าจะด้านดีหรือแย่ค่ะ

สวัสดีวันอังคารแห่่งเมืองวานรจ้าคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:10:36:35 น.  

 
ฮริ้วววว อี้กะแสดงว่าไป่จิงเหวินมีโอกาส
ได้น้องนางปิ๊กมาครอบครอบละกะ
มีเหตุและผลที่จะชิงตัวน้องนางปิ๊กมา
การชิงตัวองค์หญิงระหว่างทางกลับจะเกิดขึ้นหา

องค์หญิงกะถือว่าทำตามพระราชโองการแล้ว
แล้วถูกเหยียบย้ำศักดิ์ศรีจากอีกฝ่ายก่อน
ถ้าจะทำตามใจตัวเอง กะคงบะฮู้สึกผิดตะใดละเนอะ แฮร่


พายุลูกใหม่กำลังมาแห๋มละเน้อเจ้า
เตรียมรับมือเน้อ ไค่หื้อตกเหนือเขื่อน
น้ำจะได้เต็มเขื่อนก่อนที่จะเกิดภัยแล้ง

เข้าสู่เดือนกันยา กั้นอยาก - ตุลา ตุ๊กยาก
ตามกำเมืองเปิ้น ลุ้นต่อไปรายวันเจ้า 5555



โดย: JinnyTent วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:11:18:03 น.  

 
โอวว เข้าบ้านเลยเหรอครับคุณก๋า แสดงว่าน้ำเยอะมาก
เตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อมนะครับ สำหรับมวลน้ำ พายุลูกใหม่


โดย: The Kop Civil วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:11:23:56 น.  

 
พายุฝนกำลังบุกหนักในยามนี้
59จังหวัดบ้านคุณกะว่าก๋า มีโอกาสโดนพายุฝนบ้างหรือไม่?
กทม.ย่านเขตบึงกุ่ม
ฟ้าฝนมึดครึมตลอดแต่เช้ามา
จนถึงยามนี้13.23น.ฟ้าก็ยังครึมฝนอยู่
ขอเป็นกำลังใจแด่ทุกๆท่านครับ
ได้โปรดเฝ้าระวังไว้เพื่อความไม่แน่นอน
ในภาวะโลกร้อน ในความเป็นจริงของทุกวันนี้


โดย: ลุงแอ็ดชวนท่องเที่ยวไทย (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:13:27:51 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ก๋า
แวะมาอ่านด้วยคนค่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ทางนี้ครึ้มและมีฝนทั้งวัน
ไม่ทราบทางเหนือสภาพอากาศเป็นอย่างไรบ้างคะ


โดย: Rananrin วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:16:45:56 น.  

 
นั่งอ่านแล้ว เดาเอานะว่า ใกล้จุดพลิกผันแล้วมั้ง


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:17:43:03 น.  

 
สวัสดี ยามเย็น ค่ะ น้องก๋า

อ่านนวนิยาย ศึกชิงเจ้าบัลลังก์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนนี้
แล้ว สงสาร เตมูบูจิน มากที่สุด ที่ต้องสูญเสียลูกและเมีย ใน
สภาพ ที่ถูกแขวนคอตาย ทำไม จิตใจช่างโหดร้ายจริง ๆ

สมควรแล้ว ที่เขาได้จากไปโดยไม่ยอมแต่งงานตามคำสั่ง

ของพ่อผู้โหดร้าย และก็เป็นบุญขององค์หญิงชุนเหลือง ที่ไมม่
ต้องแต่งงานกับชายที่ตนเองไม่รัก

โหวดหมวด งานเขียน ฯ





โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:18:32:15 น.  

 
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าบุรุษ แม้ วิทยายุทธ สูงส่งเพียงไร ก็พ่ายแพ้แก่ พิษของความรัก แล้วก็ ที่ใดมีรักที่นั่นมีตุ๊ด เย้ย มีทุกข์

จ๋อมมมมมมม เอวัง 555



โดย: multiple วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:19:22:21 น.  

 
คราวนี้เป็นฝ่ายเตมูบูจินบ้าง เรื่องค่อนข้างพลิกเลยนะครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:22:01:24 น.  

 
การตายของนางเดียว คือนางคนเดียวกะเจ้า 555
ที่สร้างความวุ่นวายขึ้นมาอีกแบบนี้



โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 3 กันยายน 2562 เวลา:22:25:44 น.  

 
ส่งกำลังใจก่อนนะคะคุณก๋า
พรุ่งนี้ต๋าอ่านพร้อมกันสองตอนค่ะ

ฝันดีนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 4 กันยายน 2562 เวลา:0:26:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]