กันยายน 2562
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
1 กันยายน 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 18 ::


:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 18 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า

















ห่างจากหมู่บ้านที่เกิดเหตุราว 10 ลี้ ทหารโฉดชั่ว 50 นายกำลังนั่งพักผ่อนหย่อนใจกันอย่างไร้ระเบียบวินัย
เสียงพูดคุยดังโขมงโฉงเฉงราวกับทะเลาะถกเถียงกันตลอดเวลา

“ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าท่านนายกองจะพิศวาสยายป้าคนนั้นได้”

ทหารคนหนึ่งพูดยั่วเย้าขึ้นมา คนที่ล้อมฟังอยู่โห่ฮาด้วยความครื้นเครง
ดูเหมือนจะเมามายกันอย่างหนักทุกคน เสียงนายกองตะโกนดังอ้อแอ้

“ข้าฝืนใจทำไปอย่างนั้นเอง ทั้งหมู่บ้านมันเหลือแต่หญิงชรากับเด็ก พวกเจ้าฉุดคร่าเด็กหญิงไปจนหมด
ข้าเหลือแต่หญิงแก่ เลยต้องมอบสวรรค์ชั้นเจ็ดให้นางยังไงเล่า”

พูดจบก็หัวเราะดังลั่นด้วยความสะใจ

“ข้ายังไม่ทันเสร็จกิจ ยายเฒ่าดันชิงกัดลิ้นตัวเองตายไปซะก่อน ยังไม่สาใจเลย”

ทหารซึ่งนั่งล้อมวงอยู่พากันวิพากษ์วิจารณ์สิ่งที่ได้กระทำมาสด ๆ ร้อน ๆ
ทั้งปล้น ฆ่า ข่มขืน ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาและเกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน

“เสียดาย....หมู่บ้านนี้มันมีแต่คนจน ไม่คุ้มเหนื่อยกับการปล้นเลย”

ทหารหนุ่มท่าทางกักขฬะอีกคนกล่าวขึ้น พรรคพวกต่างส่งเสียงอือออเห็นด้วย


โดยไม่มีใครคาดคิดและรู้ตัว สูงขึ้นไปบนยอดไม้
มีร่างของชายผู้หนึ่งยืนฟังถ้อยคำสนทนาอย่างเงียบเชียบราวกับพยัคฆ์รอตะปบเหยื่อ
แววตาแข็งกร้าวแฝงความดุดันโหดร้ายอย่างที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อน
ไป่จิงเหวินคลายความเหี้ยมโหดไปมากหลังจากบรรลุเพลงยุทธ์
เขาแทบไม่ได้สังหารใครอีกเลย แต่ครานี้สิ่งที่ทหารซ่งกลุ่มนี้ได้ทำ
ช่างเป็นสิ่งชั่วช้าเลวทรามอย่างยิ่งยวด จนไป่จิงเหวินมิอาจให้อภัยได้

เสียงพูดคุยยังดังขึ้นต่อเนื่อง นายกองคนเดิมยิ่งเมายิ่งคึก

“ครั้งหน้าข้าจะพาพวกเจ้าไปปล้นบ้านเศรษฐี เราจะได้เสพสุขกับหญิงงามกันบ้าง”

พูดยังมิทันจบความดี ร่างหนึ่งถลันพุ่งลงมาจากยอดไม้อย่างรวดเร็ว
ไป่จิงเหวินกระทืบเท้าลงไปบนศีรษะนายกองผู้โฉดชั่วทันที
พริบตาเดียวทหารชั่วก็กลายเป็นผีเฝ้าป่า หัวขาดกระเด็นไปในทันที !

เท้ายังไม่ทันแตะพื้น ไป่จิงเหวินหมุนตัวซัดฝ่ามือมังกรพยัคฆ์บูรพาใส่เหล่าทหารที่รายล้อมอยู่ใกล้ ๆ
ทั้งหมดสิ้นใจตายภายในฝ่ามือเดียว ไป่จิงเหวินยิ่งลงมือยิ่งเหี้ยมโหดอำมหิต
ไล่ฆ่าทหารชั่วชาติอย่างมันมือ เศษเลือด เศษมันสมอง เศษกระดูก กระจัดกระจายเกลื่อนกราด
ทหาร 50 คนล้มตายภายในชั่วไม่กี่อึดใจ เลือดนองเต็มฝ่ามือของไป่จิงเหวิน
กลิ่นเลือดคละคลุ้งเต็มทุ่งสังหาร ไม่มีใครรอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว !!!

กรรมต้องชดใช้ด้วยกรรม คนชั่วโฉดไม่สมควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไป !



……………………………………




ไป่จิงเหวินตัดสินใจเดินมุ่งหน้ากลับไปยังเมืองหลวงอีกครั้ง
ระหว่างทางหากพบเห็นการกระทำอันต่ำช้าของทหารซ่ง ไป่จิงเหวินจะกระทำตนเป็นศาลเตี้ย
พิพากษาความยุติธรรมให้ชาวบ้านผู้เดือดร้อนจากการถูกข่มเหงรังแก
ด้วยการมอบความตายอันเหี้ยมโหดน่าหวาดหวั่นกลัวให้กับเหล่าทหารนอกรีตเหล่านั้น
จนเกิดเป็นกระแสข่าวลือไปทั่วแผ่นดิน ว่าบัดนี้นักโทษประหารไป่จิงเหวิน
กำลังก่อกบฏโค่นล้มราชสำนักด้วยตัวคนเดียวโดยลำพัง
ในช่วงนี้สถานการณ์คุกคามทำร้ายชาวบ้านจึงเบาบางลงอย่างไม่น่าเชื่อ
เหล่าทหารชั่วโฉดต่างหวาดกลัวการลงทัณฑ์อันโหดร้ายทารุณของไป่จิงเหวิน
จนไม่กล้าทำร้ายรังแกกดขี่ชาวบ้าน ส่วนทหารซึ่งอยู่ในกฎระเบียบวินัยหาได้หวั่นกลัวไม่
ทุกคนกลับดีใจเสียอีกที่มีคนยืนหยัดเพื่อผดุงความถูกต้องดีงามให้คงอยู่ต่อไป

ทุกหมู่บ้านเมื่อเห็นบุรุษท่าทางทระนงองอาจเดินดุ่มมาโดยลำพัง
ทุกคนต่างเชื่อมั่นว่านั่นคือ ไป่จิงเหวิน วีรบุรุษผู้ปราบปรามคนชั่ว อภิบาลคนดี
เขาได้รับการต้อนรับจากชาวบ้านร้านช่องเป็นอย่างดี
ชายหนุ่มบางคนถึงกับร้องขอให้ไป่จิงเหวินยกตนขึ้นเป็นผู้นำ
ในการสร้างแนวร่วมเพื่อปฏิวัติโค่นล้มราชสำนัก
ซึ่งที่ผ่านมาได้กดขี่ข่มเหงชีวิตและทรัพย์สินประชาชนจนแทบอดทนอดกลั้นไม่ไหว
ใบประกาศจับจากทางการหาได้มีใครนำพาอีกต่อไป ทุกคนพากันช่วยฉีกทึ้งทำลายทิ้งจนหมดสิ้น



.................................................




แล้วชะตาฟ้าลิขิตก็ทำให้ไป่จิงเหวินได้พบกับนางในดวงใจของเขาอีกครั้ง
ที่ตำบลฉิงซุย ขบวนแห่ขององค์หญิงชุนเหลียนเดินทางผ่านมา
ประจวบเหมาะกับไป่จิงเหวินเองก็เดินทางมาถึงตำบลนี้โดยบังเอิญ
แม่ทัพใหญ่ผู้คุ้มกันขบวนจำไป่จิงเหวินได้แต่ไกล รีบถ่ายทอดคำสั่งคุ้มกัน
เนื่องจากเข้าใจผิดคิดว่าไป่จิงเหวินจะบุกเดี่ยวเพื่อชิงตัวองค์หญิงไป
ทั้งสองฝ่ายต่างยืนหยุดนิ่งห่างกันราว 30 ก้าว แม่ทัพจิงตู้ตะโกนเจรจากับไป่จิงเหวินว่า

“ไป่จิงเหวิน นี่เป็นขบวนเสด็จของเชื้อพระวงศ์ เห็นดังนี้เจ้ายังกล้าขวางทางอีกหรือ
จงหลีกทางไปเดี๋ยวนี้ !!!”

ไป่จิงเหวินแกล้งยืนนิ่ง กล่าวโต้ตอบไปว่า

“นี่เป็นทางเดิน ใครจะไปใครจะมา ข้าหาได้ใส่ใจ ทางมีไว้เดิน ไม่ได้มีไว้หลบ”

จิงตู้โกรธจนหน้าแดง

“บัดซบสิ้นดี คิดว่าตัวเองเป็นใคร เจ้าไม่ไว้ไมตรีกับข้า อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”



พูดจบจิงตู้กระตุกม้าให้พุ่งตรงเข้าหาไป่จิงเหวินอย่างรวดเร็ว กระชับง้าวในมือแน่น
เมื่อเข้าใกล้ระยะฟัน เพลงง้าวอันดุดันเกรี้ยวกราดฟาดเปรี้ยงไปตรงหน้าอกของไป่จิงเหวินเต็มแรง
เขาเจตนาไม่หลบเลี่ยง เกร็งพลังวัตรไว้ที่หน้าอก ออกแรงใช้กำลังภายในต้านเพียงนิด
จิงตู้แม่ทัพใหญ่ก็ถูกแรงกระแทกใส่จนกระเด็นตกจากหลังม้าทันที

จิงตู้ตระหนกตกใจจนหน้าถอดสี เหตุใดใยง้าวคมกริบกลับฟันแทงไม่เข้าเช่นนี้
หรือไป่จิงเหวินคือปีศาจอสูรกายซึ่งฆ่าไม่ตาย ทำอะไรไม่ได้ !!!

จิงตู้ชักกระบี่หมายสังหารไป่จิงเหวินให้ได้ กระบี่ทิ่มพรวดแทงเข้าไป
ไป่จิงเหวินใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางหนีบปลายกระบี่ไว้แน่น จิงตู้ออกแรงเต็มที่แต่ดึงยังไงก็ดึงกระบี่ไม่หลุด
ไป่จิงเหวินแกล้งปล่อยสองนิ้วให้อ้าออกจากกัน
จิงตู้ถึงกับหงายหลังผลึ่งเสียหลักล้มลงอย่างน่าอับอายขายหน้า


ไป่จิงเหวินยิ้มอ่อนราวกับการต่อสู้เบื้องหน้าเป็นเพียงการละเล่นระหว่างเด็กน้อยกับผู้ใหญ่เจนศึก
จิงตู้อับอายเหลือแสน เขาเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ได้รับมอบตำแหน่งแทนไป่จิงเหวิน
แต่ตอนนี้กลับถูกสอนเชิงจนแทบแทรกแผ่นดินหนี แม้รู้ตัวดีว่าสู้ไม่ได้
แต่จะให้ยอมแพ้ต่อหน้าลูกน้องนายกองย่อมไม่มีวัน จิงตู้กระโจนแทงกระบี่ซ้ายขวาอย่างน่าดูชม
แต่ไป่จิงเหวินหลบหลีกได้อย่างแคล่วคล่องว่องไว

เมื่อจิงตู้แทงพลาดถลำเข้ามาใกล้ ไป่จิงเหวินใช้ฝ่ามือกระแทกเพียงเบา ๆ
จิงตู้ถึงกับลอยละลิ่วปลิวตกไปที่ข้างเกี้ยวใหญ่สลบเหมือดในทันที
ทหารคุ้มกันขบวนไม่มีใครกล้าขยับเข้าต่อสู้
เนื่องจากรู้ดีว่าวรยุทธ์ที่ตนมีนั้นห่างชั้นจากฝีมือของไป่จิงเหวินราวฟ้ากับเหว
เข้าไปสู้เหมือนเข้าไปตาย ทุกคนจึงทำได้เพียงหยุดยืนนิ่งรอดูสถานการณ์


องค์หญิงชุนเหลียนค่อย ๆ แง้มผ้าม่านประตูเกี้ยวออกมา หลังเสียงการต่อสู้เงียบลง
เมื่อเห็นว่าผู้บุกรุก คือ ชายที่นางรักสมัครใจ
ถึงกับดีใจลืมตัวรีบกระโดดลงมาจากเกี้ยวและโผเข้ากอดไป่จิ่งเหวิน
โดยลืมตัวไปว่ามีเหล่าทหารและข้าราชบริพารติดตามมาด้วยเป็นจำนวนมาก

“พี่จิงเหวิน” นางร่ำไห้ด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย

“ข้าจำเป็นต้องทำตามคำสั่งท่านพ่อ ต้องเดินทางไปยังอาณาจักรจินเพื่อ....เพื่อ”

พูดมาถึงประโยคนี้องค์หญิงชุนเหลียนมิอาจเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดได้อีก
ร้องไห้โฮออกมาอย่างน่าสงสารและน่าสะเทือนใจ

“องค์หญิง....ข้าเองมิอาจทำสิ่งใดได้ นอกจากยินยอมรับโชคชะตาที่เกิดขึ้น
ชาตินี้ข้าบุญน้อยนัก แม้นมีรักก็มิอาจรัก แม้นอยากอยู่ใกล้ก็มิอาจทำได้
ข้าขอให้องค์หญิงมีความสุขในชีวิตคู่ตลอดไป”

กล่าวมาถึงคำนี้ เหมือนหัวใจโดนมีดกรีดเฉือน
น้ำตาลูกผู้ชายที่คลออยู่กลับรินไหลลงมาอย่างรั้งไม่อยู่
ทั้งคู่ยืนกอดกันแน่นราวกับเป็นกอดสุดท้ายในชีวิต
ไป่จิงเหวินขยับตัวถอยออกมา จ้องหน้าองค์หญิงชุนเหลียนเต็มสองตา

“ข้าขออำลาองค์หญิงด้วยใจเจ็บร้าวอย่างถึงที่สุด ขอองค์หญิงรักษาเนื้อรักษาตัวด้วย”


พูดจบคำเขาก็กระโดดเหินลอยไปด้วยกำลังภายในอันล้ำเลิศ
หายลับตาไปอย่างรวดเร็ว !







ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4

ตอนที่ 5    ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8

ตอนที่ 9    ตอนที่ 10    ตอนที่ 11    ตอนที่ 12

ตอนที่ 13    ตอนที่ 14    ตอนที่ 15     ตอนที่ 16

ตอนที่ 17



 



Create Date : 01 กันยายน 2562
Last Update : 1 กันยายน 2562 6:21:07 น. 18 comments
Counter : 1417 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณเริงฤดีนะ, คุณThe Kop Civil, คุณmultiple, คุณtuk-tuk@korat, คุณเนินน้ำ, คุณkatoy, คุณJinnyTent, คุณhaiku, คุณชีริว, คุณสองแผ่นดิน, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณSweet_pills, คุณอุ้มสี, คุณnewyorknurse


 
เจิมๆๆๆ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:7:24:04 น.  

 
พระเอกเจอนางเอกแล้ว
ก็ตัดใจพรากจากกัน

มันจะเป็นเช่นใดต่อไป
ทั้งสองจักหวลคืนหรือไม่

แฟนคลับไดเแต่ลุ้นๆๆๆกันต่อไป


นอกจากบู้แล้ว บทนี้มีความหวานปนเศร้าสะเทอนอารมณ์


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:7:29:30 น.  

 
ปีนี้เปิดฤดูกาลได้สวยงามมากครับ ขอให้ชนะทั้ง 38 นัดเลยละกันครับ จะได้คว้าถ้วยพรีเมียร์เสียที


โดย: The Kop Civil วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:8:46:05 น.  

 
บางครั้งการใช้ เป็นศาลเตี้ยก็เหมาะจริงๆกับคนประเภทเหลือขอนะคะ

สวัสดีค่ะคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:10:32:35 น.  

 
ใจร้ายที่สุด ทำร้ายจิตใจองค์หญิงได้ลงคอ

คุณก๋า ร้องใช่ๆๆ เอ็งหมายถึงพี่ไป่ ใช่มั้ย

อ.เต๊ะ บอก คุณก๋า นี่แหละตัวดีเลย 555

แทนที่จะให้พาองค์หญิง หนีไปอยู่ด้วยกัน กลับให้พี่ไป่ทำตัวเป็นพ่อพระซะนี่ มันน่าตีนักเชียว

นี่ถ้ารู้จักบ้านคุณก๋า อ.เต๊ะ จะแอบไปแก้ ต้นฉบับซะให้มันหยดเล้ยย อย่างน้อยๆก็ต้องมี 18+ ตรงปก ไม่เซ็นเซอร์ด้วย คอยดูนะ เย้ย 555



โดย: multiple วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:11:07:00 น.  

 
ขำเม้นท์ อ.เต๊ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:11:10:58 น.  

 
ต้องจากลากับคนรักเสียแล้ว เศร้าใจ~


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:11:41:14 น.  

 
การทำตัวเป็นศาลเตี้ย อยู่ที่มุมมองว่า
ทำดีหรือบะดี ทำไปเพื่ออะหยัง ใช้สิทธิหยังทำ
แต่ถ้ามองในยุทธภพโลกสมัยอดีต
จอมยุทธ์กะใช้วิธีศาลเตี้ยทั้งนั้น แทบจะทุกเรื่องที่ดู

แต่ในโลกยุคนี้ ถ้าเป็นแบบนั้น
คงมีใครต่อใครลุกมาใช้วิธีศาลเตี้ยทั่วบ้านทั่วเมือง 5555

ลุ้นต่อไปเจ้า ว่าไปจิงเหวินจะทำจะใดต่อไป
หรือว่าจะบุกไปทวงความเป็นธรรมหื้อป้อแม่จะใด


จากบล็อก การได้แอ่วกับครอบครัว
ใช้เวลาอยุ่กับครอบ เป็นเวลาที่ปี้หวงแหนเจ้า
วันหยุดฉันไผ๋อย่ามาวุ่นวายเน้อ
เดือนหนึ่งกว่าจะได้อิสระ ที่บะต้องรับผิดชอบร้าน 2-3วัน
รอ 28 วัน ต่อครั้ง ถ้าปิดมือถือได้ปิดไปละ 5555




โดย: JinnyTent วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:12:04:39 น.  

 
ทหารชั่ว ศาลเตี้ยเท่านั้นที่คู่ควร
สงสารทั้งองค์หญิงและพี่ไป๋
มีรักก็มิอาจรัก อยากอยู่ใกล้ก็มิอาจทำได้
นี่คงเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้พี่ไป๋อยากทำตัวสาปสูญ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:12:13:55 น.  

 
อ้าว ๆ ไง..ฉีกตัวหนีไปซะงั้น อ่อยให้ติดตามใช่ปะ 555

ไปจิงเหวิน

....

ถ้าไป่จิงเหวินเสร็จภาระกิจทางโน้นแล้ว อย่าลืมแวะมาหาที่เมือง
ข้าบ้างนะ กุดหัวพวกนั้นให้หมด พวกมันถูๆไถๆ ดื้อด้านที่สุด
ยืมงี้ บูชาครูงี้

...

วกเข้าเรื่องส่วนตัวนิด...ผมพยายามอัพบล๊อกละหนึ่งอาทิตย์
แล้วทำตัวให้ว่าง ไปทำอย่างอื่น.. ดูหงอยเหงาพิลึก หมาย
ถึงตัวผมเองนะครับคุณก๋า มันขาดอะไรไปไม่รู้ซิ

เคยเขียน ใช้สมองแล้วไม่ได้ใช้แบบที่เคยทำ... แต่ก็ว่า
ทำอะไรแล้ว เหมือนหายไปกับสายน้ำที่เอื่อยเฉื่อย ก็เสียดาย
งานที่ทำ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:13:53:28 น.  

 
มาอีกรอบ ตะกี้ลืมโหวต อิอิ


โดย: JinnyTent วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:16:11:30 น.  

 
ไม่ได้อ่านตอนก่อนๆ โผล่มาเล่าเรื่องกิจในกามกับป้าแก่ๆ เอิ่ม....
ไป่จิงเหวินกระโดดเหยียบหัวหลุด ตามมาอีก 50 ศพ โหดแท้ นี่แหละชะตากรรมของทหารตัวประกอบ
เก่งแค่ไหนจะล้มราชบัลลังก์ได้ก็ต้องหาแนวร่วมเนอะ ตามประวัติศาสตร์คนล้มบัลลังก์มีแต่นายทหารใหญ่ใกล้ตัว หรือไม่ก็พวกญาติๆ กันเอง
แล้วจะได้กลับมาเจอองค์หญิงอีกรอบไหมเนี่ย เผลอๆมีเหตุให้ต้องซัดกันอีก


โดย: ชีริว วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:21:16:22 น.  

 
กระทืบลงบนศีรษะ ไม่น่าทำให้ศีรษะขาดนะคะ ถ้าทำให้จมลงไปในตัวน่าจะดูสอดคล้องกว่า แต่ถ้าเตะ น่าจะทำให้ขาดได้


เรื่องสะกด โพดผลนี่ ตามราชบัณฑิตอันแสนเพี้ยนชุดใหม่นี่ใช่ไหมคะ?

ที่จริงคำว่า โภชน์ผลมันมีที่มาน่อ ได้ประโยชน์โภชน์ผล คือ ได้ประโยชน์ / อาหาร / หรือผลอย่างอื่นอย่างใด

โพดผลมาจากความหมายอะไรน่ะ

เบื่อราชบัณฑิตติงต๊องชุดนี้จริงๆ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:22:25:06 น.  

 
สวัสดี ยามดึก จ้ะ

วันนี้มาอ่านนิยายของเธอชะดึกเลย ไปทอดผ้าป่าที่สระบุรี
และเที่ยว พระพุทธบาท ตลาดอโยธยา นำบุญมาฝากจ้ะ

เนิ้อหาตอนนี้ ถึงจะโหด แต่ก็สมควรแล้ว ใครก่อกรรม
ใดไว้ ก็ต้องได้รับกรรมนั้น อันเป็นกฎแห่งกรรมอยู่แล้ว

สงสารองค์หญิงท่ก ๆ เลยจ้ะ ความรักที่เลือกไม่ได้ทั้ง ๆ
ที่คนสองคนรักกัน ครูว่า มันเป็นเรื่องน่าเศร้าจริง ๆ จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ

ถามครูว่า หลินไต้ เล่นเรื่อง ปู้เหลี่ยวฉิง ใช่ไหม ครู
ก็จำไม่ได้ รู้แต่ว่า เพลง ปู้เหลี่ยวฉิง ไพเราะ จ้ะ
ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้หลินไต้ โด่งดังมาก คือ
ภาพยนต์เรื่อง จอมใจจักรพรรดิ จ้ะ 长 江 美 人 เพลงใน
ภาพยนตร์ชุดนี้ ก็ไพเราะมากด้วย จ้ะ มาดาม คงรู้จักดี


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:22:30:25 น.  

 
คืองี้ค่ะ

กระโดดจากที่สูงลงมากระทืบ ซึ่งมันจะเป็นแรงในแนวดิ่ง จึงน่าจะทำให้หัวจมมากกว่าขาดน่ะค่ะ

การตัดหัวให้ขาด น่าจะเป็นแรงในแนวนอนน่ะค่ะ ตามหลักของแรงน่ะนะคะ

อันนี้คิดตามหลักเหตุผลนะคะ

แต่ถ้าจะเอาจินตนาการ แล้วแต่เลยค่ะ 5555


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:22:59:22 น.  

 
มาดึกอีก
ตามอ่านต่อครับ
หมดบทนางเอกแล้วใช่ไหมครับ

พายุโพดุลไปแล้ว ช่วงเช้าฝนไม่ตก
มาตกช่วงบ่ายๆ ค่ำๆ หยุดๆตกๆตอนนี้ก็ยังตกอยู่ครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:23:19:30 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ตุ๊กจ้ะ Diarist ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Sports Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

แวะมาอ่านต่อ


โดย: อุ้มสี วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:23:38:46 น.  

 
ไป่จิงเหวินมียิ้มอ่อนด้วยนะคะคุณก๋า
สถานการณ์กำลังตื่นเต้น อ่านถึงตรงนี้อดยิ้มไม่ได้ค่ะ

อย่างน้อย 50 ทหารก็กลายเป็นศพไปแล้ว
ชาวบ้านดูจะยกย่องท่านไป่มากด้วย

สำหรับความรักที่ต้องพลัดพรากเป็นเรื่องเศร้านะคะ
รออ่านตอนต่อไปค่ะคุณก๋า

ฝันดีค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 1 กันยายน 2562 เวลา:23:57:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]