สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
28 สิงหาคม 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 15 ::


:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 15 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า
















จิ้นเซียงกงเป็นอาลักษณ์ผู้บันทึกประวัติศาสตร์ของราชสำนักมาตลอดชีวิต
สืบทอดตำแหน่งหน้าที่ต่อจากพ่อของเขา จักรพรรดิองค์ก่อนเป็นผู้ตั้งตนอยู่ในทศพิธราชธรรม
ได้รับการยกย่องเคารพบูชาจากอาณาประชาราษฎร์
แว่นแคว้นต่าง ๆ โดยรอบต้าซ่งต่างเข้าสวามิภักดิ์ด้วยสำนึกในพระบารมี
ประชาชนทุกหมู่เหล่าอยู่กันอย่างร่มเย็นเป็นสุข
บัณฑิตนักปราชญ์ต่างมีโอกาสเข้ารับราชการแสดงความรู้ความสามารถกันอย่างเต็มที่
บ้านเมืองจึงรุ่งเรืองเกรียงไกรตลอดรัชสมัย

เค้าลางแห่งความวุ่นวายในแผ่นดินเริ่มปรากฏ
เมื่ออาการประชวรขององค์จักรพรรดิเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
แพทย์หลวงต่างถวายการรักษาอย่างเต็มที่ แต่มิอาจยื้ออายุขัยของพระองค์ได้

คลื่นใต้น้ำในมหาสมุทรแห่งการช่วงชิงอำนาจกระเพื่อมรุนแรงหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อองค์รัชทายาทในฐานะราชบุตรคนโตถูกตั้งข้อสังเกตว่าอาจไม่ใช่คนผู้เหมาะสมที่สุดในการครองแผ่นดิน
แต่เป็นพระเชษฐาต่างมารดาอีกคนซึ่งดูเหมาะสมกว่า
ความแตกแยกจากความเห็นต่าง ทำให้เหล่าขุนนางแบ่งออกเป็นฝักเป็นฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด
จิ้นเซียงกงบันทึกเรื่องราวพระกรณียกิจต่าง ๆ บันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่วันโดยละเอียด
เขียนไปตามความเป็นจริงซึ่งได้รับข้อมูลมา นั่นกลับทำให้เขาประสบชะตากรรมอันโหดร้าย
ถูกใส่ร้ายป้ายสีกล่าวโทษ จนถูกปลดออกจากตำแหน่ง ต้องโทษคุมขังและถูกตัดขาทิ้งทั้งสองข้าง !!!
โชคดีได้พบไป่จิงเหวิน หาไม่เขาคงต้องกลายเป็นนักโทษประหาร
ถูกกุดศีรษะจบสิ้นชีวิตในอีกสามวันข้างหน้า

หลังเดินทางกลางป่าด้วยความยากลำบากราวสิบวัน ทั้งสองเดินลุมาถึงตำบลเยี่ยนจิ่งโถว
ซึ่งเป็นบ้านเกิดของจิ้นเซียงกง ตำบลนี้อยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่น้อย
และไม่ใช่เมืองที่ผู้คนสนใจทำมาค้าขาย ชาวบ้านส่วนใหญ่ปลูกผัก เก็บของป่าขาย
ประทังชีวิตอย่างเรียบง่ายและยากจน มีผู้คนอยู่อาศัยไม่ถึง 20 ครัวเรือน

ไป่จิงเหวินแบกชายชราเดินทางมาจนถึงบ้านหลังหนึ่งซึ่งทรุดโทรมโย้เย้อย่างหนัก
จิ้นเซียงกงเล่าให้ฟังว่านี่คือบ้านเกิดของเขา ปิดร้างมานานมาก
นาน ๆ ครั้งจะมีเพื่อนบ้านช่วยเข้ามาดูแลให้บ้าง เมื่อเปิดประตูบ้านเข้าไป ห้องหับยังดูเรียบร้อย
ไม่ได้ทรุดโทรมเหมือนสภาพด้านนอก ไป่จิงเหวินบอกกับจิ้นเซียงกงว่าจะออกมาไปหาอาหารมาให้
แต่จิ้นเซียงกงบอกว่าให้เดินไปสัก 200 ก้าว ทางซ้ายมือจะมีบ้านหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
ให้ไป่จิงเหวินบอกกล่าวกับคนในบ้านว่าจิ้นเซียงกงกลับมาแล้ว
คนในบ้านหลังนั้นคงจะอำนวยความสะดวกให้ได้เพราะเป็นญาติสนิทกัน

ไป่จิงเหวินเดินออกไปหาตามคำบอก พบหญิงสาวหน้าตาดีคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าบ้าน
พอแจ้งรายละเอียดไป เด็กสาวรีบเดินเข้าไปในบ้าน และกลับมาพร้อมหญิงชราคนหนึ่งซึ่งแสดงท่าทีดีใจอย่างมากมาย

“พี่จิ้นกลับมาแล้วอย่างนั้นรึพ่อหนุ่ม เขาอยู่ที่ไหนล่ะ?” นางถาม

“ท่านลุงนอนรออยู่ที่บ้านขอรับ ท่านไม่สามารถเดินได้อีกแล้ว เนื่องจากไร้ขาทั้งสองข้าง” เขาตอบนาง

“ไม่มีขา !!!” หญิงชราปิดปากทำท่าตกใจ

“ใช่แล้วขอรับ ท่านลุงถูกลงทัณฑ์ ข้าแบกท่านลุงหนีมาจากการกุมขัง
ส่วนรายละเอียดต่าง ๆ รบกวนท่านป้าเป็นผู้ไปสอบถามเอาความจากท่านลุงเองจะดีกว่า” ไป่จิงเหวินกล่าว

ทั้งสามคนรีบรุดเดินกลับมาหาจิ้นเซียงกงพร้อมน้ำดื่มและอาหาร
เมื่อหญิงชราพบเจอจิ้นเซียงกงก็รีบโผเข้ากอดร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวโยน
หญิงสาวยืนร้องไห้อยู่ข้าง ๆ สะทกสะท้อนใจในชะตากรรมอันโหดร้ายของชายชราผู้เป็นญาติ


เขาปล่อยให้ทั้งสามคนสนทนากันตามสะดวกใจ ส่วนตัวเองเดินเลี่ยงออกมาด้านนอก
เพื่อพักผ่อนอิริยาบถ ในใจนึกชื่นชมทิวทัศน์ของหมู่บ้านแห่งนี้ว่ามีความสงบ สวยงามยิ่งนัก
ทิวเขาเบื้องหน้าซับซ้อนซ่อนเป็นแนวเขาลดหลั่นต่ำสูง ต้นไม้ใหญ่จำนวนมากขึ้นเต็มพื้นที่
เมฆาเคลื่อนคล้อยไปมาช้า ๆ น่าดูชม ทำให้เขารู้สึกคลายความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าได้ไม่น้อย

เมื่อเห็นทั้งสามคนในบ้านยังสนทนาว่าความกันไม่เสร็จ
เขาจึงตัดสินใจเดินท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ ตามทางเดินเล็ก ๆ ลัดเลาะไปตามเชิงเขา
สองข้างทางเป็นป่าทึบ มีลำธารเลี้ยวลดคู่ขนานไปกับทางเดิน เสียงนกร้องดังก้องป่า ยิ่งฟังยิ่งเพลิน
ไป่จิงเหวินเดินมาไกลเท่าใดมิทันรู้ตัว พ้นทางเดินช่วงป่าทึบ กลับพบผาน้ำตกสูงชันตระหง่านตั้งอยู่ตรงหน้า
เขายืนมองจนคอตั้งบ่า ละอองน้ำพัดมาสร้างความเย็นชื่นใจจนตัวเปียกโชก

“เจ้าหนุ่ม !!!” เสียงตะโกนร้องซึ่งดังกว่าเสียงน้ำตกดังขึ้น เขาสะดุ้งด้วยความตกใจ

หันมองไปตามเสียงเรียก พบนักบวชชราคนหนึ่งนั่งตกปลาอยู่เพียงลำพังบนโขดหินขนาดใหญ่
ไป่จิงเหวินรีบสำรวมกาย
เดินเข้าไปกราบคารวะนักบวชเฒ่าผู้มีคิ้วขาวยาวจนถึงข้างแก้มและเคราขาวยาวถึงกลางหน้าอก

“กราบคารวะท่านต้าซือ ข้าน้อยไป่จิงเหวินต้องกราบขออภัยหากรบกวนการตกปลาของท่านขอรับ”

นักบวชเฒ่าหัวเราะชอบอกชอบใจโดยไม่มีเหตุผล จ้องหน้าไป่จิงเหวินอย่างตั้งใจ

“คนหนุ่มอย่างเจ้าเดินทางมาหมู่บ้านแห่งนี้ทำไม ?” นักพรตเฒ่ากล่าวถาม

ไป่จิงเหวินไม่อยากโกหกผู้ปฏิบัติธรรม จึงเล่าความตามเป็นจริง

“ข้าหนีการจับกุมของทางการซ่งมาขอรับ”

นักบวชชราหัวเราะดังก้องป่า

“นั่นเป็นเรื่องของเจ้า ข้าหาได้อยากรู้เรื่องราวนั้นไม่
ที่ข้าถามว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม เพราะข้ารู้ล่วงหน้ามานานแล้ว ว่าวันหนึ่งเจ้าจะต้องเดินทางมาถึงที่นี่”


ไป่จิงเหวินประหลาดใจกับคำพูดของพระชรารูปนี้เป็นอย่างมาก

“ข้าไม่เข้าใจเลยท่านต้าซือ ว่าท่านจะรู้ล่วงหน้าได้อย่างไรว่าข้าจะต้องเดินทางมายังหมู่บ้านแห่งนี้”

“มันเป็นชะตากรรมระหว่างข้ากับเจ้ายังไงล่ะ ?”

พูดจบคำ ท่านก็กระโดดลอยขึ้นไปบนอากาศด้วยวิชาตัวเบาอันล้ำลึก
ก่อนพุ่งตัวลงมาสกัดจุดไป่จิงเหวินอย่างรวดเร็วแม่นยำ
ร่างของเขาชะงักนิ่งราวกับก้อนหิน ไม่อาจขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวร่างกายได้เลย

“ข้าคือกงเป่ยต้าซือ เจ้าอาวาสแห่งวัดสุ่ยตี้ ข้าเป็นเพื่อนรักกับไคหมิงต้าซืออาจารย์ของเจ้านั่นเอง
น่าเสียดายยิ่งนักที่เขาจากไปแล้ว แต่เจ้ายังอยู่
และเจ้าคือภารกิจสุดท้ายซึ่งข้าต้องสืบสานปณิธานของเพื่อนรักให้สำเร็จ
บัดนี้ลูกศิษย์เดินทางมาหาอาจารย์แล้ว ช่างน่ายินดียิ่งนัก ฮ่าๆๆๆๆ”

เมื่อกล่าวคำจบ กงเป่ยต้าซือแบกร่างไป่จิงเหวินกระโดดเหยียบหินทีละก้อน ๆ
กระโจนทะยานสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ชายชราแบกคนหนุ่มร่างสูงใหญ่
แถมยังกระโดดเหินหาวราวกับนกบินได้ นี่ย่อมเป็นภาพน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก !!!



.........................................




กงเป่ยต้าซือให้เด็กวัดเดินเท้าลงจากเขา
เพื่อบอกกล่าวเล่าความให้จิ้นเซียงกงทราบว่า
บัดนี้ไป่จิงเหวินจะพักอยู่บนวัดสุ่ยตี้สักระยะเพื่อฝึกฝนเพลงยุทธ์ ช้านานเพียงใดมิอาจตอบได้
หากสำเร็จวิชาจะลงเขามาพบกันอีกครั้ง ระหว่างนี้ขอให้ต่างคนต่างอยู่
เพื่อทุ่มเทสมาธิในการฝึกฝนตน จิ้นเซียงกงเมื่อทราบความก็คลายกังวล
ส่วนไป่จิงเหวินจะประสบพบชะตากรรมแบบใดต่อไป ย่อมมิอาจมีใครคาดเดาได้ !






ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1    ตอนที่ 2    ตอนที่ 3    ตอนที่ 4

ตอนที่ 5    ตอนที่ 6    ตอนที่ 7    ตอนที่ 8

ตอนที่ 9    ตอนที่ 10    ตอนที่ 11    ตอนที่ 12

ตอนที่ 13    ตอนที่ 14


 



Create Date : 28 สิงหาคม 2562
Last Update : 28 สิงหาคม 2562 23:17:26 น. 24 comments
Counter : 1106 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณkae+aoe, คุณสองแผ่นดิน, คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณทุเรียนกวน ป่วนรัก, คุณอุ้มสี, คุณThe Kop Civil, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณตะลีกีปัส, คุณJinnyTent, คุณtuk-tuk@korat, คุณเนินน้ำ, คุณmcayenne94, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณTui Laksi, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse


 
“กราบคารวะท่านต้าซือ ข้าน้อยไป่จิงเหวินต้องกราบขออภัยหากรบกวนการตกปลาของท่านขอรับ”

นึกถึงรูปปั้น คนจีนใส่หมวกงอบนั่งตกปลาบนสะพานปูนเลยค่ะคุณก๋า

ที่เขาเอาไว้แต่งสวน แล้วเขาไม่ปั้นอริยาบทอื่นเลยนะคะ

เช่นเผาข้าวหลาม คริคริ


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:7:03:21 น.  

 
สวัสดี ยามเช้า จ้ะ น้องก๋า

วันนี้มาอ่านแต่เช้า เริ่มมีตัวละครใหม่อีกตัว กงเป่ย ไต้ซือ วิทยายุทธ ต้องเหนือกว่า ไป่จิงเหวิน แน่นอน จึงได้รับ
ภาระสอน ไปจิงเหวิน ต่อจาก ไคหมิงไต้ซือ รออ่านต่อ จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียนฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:7:30:53 น.  

 
มาถึงตอนที่ 15 แล้ว


โดย: kae+aoe วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:8:01:14 น.  

 
พุธสวัสดีครับ คุณก๋า
ตามอ่านต่อครับ
หักมุม ไป่จิงเหวิน เดินทางไปศึกษาเส้นทางธรรมชาติ 555
เจอหลวงจีนตกปลาอีก ท่านต้องสำเร็จอภิญญา ได้ตาทิพย์ด้วย รู้ว่าไป่จิงเหวินจะมา
ไป่จิงเหวินจะได้เรียนวิชาเพิ่มมังกรพยัคฆ์บูรพาฉบับแอดวานซ์หรือไม่
รออ่านตอนต่อไปครับ

เลิกงานเมื่อวาน ฝนตกโปรยปรายแล้วก็หยุด ตลอดทั้งคืนไม่มีฝนครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:8:08:38 น.  

 
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
สำนวนเซ็ตนี้ไม่มีกลิ่นอายของ น.นพรัตน์แล้วคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:8:25:06 น.  

 
อุ๊ยๆ สงสัยคุณก๋า กลัวพี่ไป่ เก่งไม่พอ จะไปสู้กับพี่เต

เลยต้องเพิ่ม วิทยายุทธุ์ เข้าไปอีก แล้วก็ แหม มาหมู่บ้านชนบท ยังอุตส่าห์เจอ เด็กสาว หน้าตาดี แล้วยืนดูเฉยๆ
แทนที่พูดคุยกระหนุงกระหนิงกัน กลับ ไปเที่ยวชมธรรมชาติดูน้ำตก ซะงั้น มันน่าหยิก ซะจริงๆ พี่ก๋า เอ๊ยพี่ไป่ 555



โดย: multiple วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:8:42:35 น.  

 
เมื่อคืนก่อนผมฝันแปลก ๆ ฝันว่าคุณก๋าถูกลอตเตอรี่ด้วยครับ
เอ้อ! ในฝันผมเห็นตัวเลขด้วยนะ เป็นเลข 3 ตัว ไม่รู้เลขหน้าหรือเลขหลัง
เสียดาย...ตื่นมาจำอะไรไม่ได้เลย แฮ่ ^^"
ก็เลยวิ่งเข้าบล็อกคุณก๋าเอาแป้งทาหน้าจอเผื่อจะเจอเลขที่หายไปเนี่ยแหละ
(เผื่อถูกหวยรวย 30 ล้านกับเค้ามั่ง )


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:9:26:47 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
toor36 Food Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Food Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ตามมาอ่านต่อจ้า


โดย: อุ้มสี วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:9:43:48 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าค่ะครู


โดย: อุ้มสี วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:9:45:33 น.  

 
สวัสดียามสาย

พี่ก็รอ

รอยุบ....อีกรอบ


โดย: sunny-low วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:10:20:50 น.  

 
ศิษย์ได้เจออาจารย์แล้ว แบบนี้พี่ไป่จะได้อัพสกิลอีกแล้วสินะครับ
ว่าแต่สกิบครั้งนี้จะเป็นสายไหน ต้องรอดูแล้วสินะครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:10:59:25 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ชื่อเซียงกง...แฮ่ะ คิดถึงร้านขายของเก่าเลย
ฝึกวิทยายุทธอีกแล้ว เป็นแบบไหนอีกนะ อยากรู้จังค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:12:46:16 น.  

 
เหนือความคาดหมาย เหนือความคาดหมาย
ใยโชคชะตาของมันจึงพานพบทั้งสิ่งดีและไม่ดี
เหวี่ยงไปสลับมา ผกผันราวเทพแห่งโชคชะตาถูกกลั่นแกล้ง อิอิ

เจอสุดยอดปรมาจารย์อีกคน ทำหื้อปอฮับฮู้ได้ว่า
ฝีมือในเชิงยุทธิ์อาจจะเหนือกว่าเตมูบูจิน
แต่ความลุ่มลึกทางอารมณ์และประสบการณ์ในการครองใจคน
ไป่จิงเหวินท่าจะอ่อนด้อยกว่ากว่าหลายร้อยลี้อยู่เน้อ

ป่านนี้เจ้าหญิงจะออกเดินทางหรือยัง จะเจอหยังระหว่างทางผ่อง
ไป่จิงเหวินลอบหนีออกจากคุกใต้ดิน จะล่วงรู้ถึงหูฮ่องเต้หรือยัง
ทางการจะส่งคนไล่ล่า เพิ่มค่าหัวอีกเท่าใด
คนในหมู่บ้านของจิ้นเซียงกงจะไว้ใจ๊ได้ทุกคนก่อ

ทางเตมูบูจิน เคลื่อนไหวจะใดผ่อง
ติดตามต่อไปเจ้า




โดย: JinnyTent วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:14:00:09 น.  

 
กำเดียวมาอ่านย้อนหลังเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:14:47:15 น.  

 
ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดี
ได้อาจารย์ที่มีวรยุทธสูงส่งถ่ายทอดวิชาให้
ถือว่ามีวาสนา


โดย: เนินน้ำ วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:16:35:20 น.  

 
ต้องเรียนวิชาใหม่อีกต่อไป
เหนื่อยจริง เรียนกันไม่จบสิ้น
อาจารย์รู้ยังไง ว่าไป่จิงเหวินอยากเรียน
อาจจะเบื่อไม่อยากเรียนแล้วก็ได้
แค่นี้ก็เก่งเกินไปแล้วค่ะ


โดย: mcayenne94 วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:16:46:46 น.  

 
สวัสดีตอนเย็น..แล้วจะแวะมาอ่านเพิ่มนะครับคุณก๋า


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:17:10:56 น.  

 
มาเป็นกองเชียร์ค่ะ


โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:19:12:02 น.  

 
แปะไว้ก่อนนะครับ อ่านไม่ทันครับ


โดย: The Kop Civil วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:19:19:29 น.  

 
ดีใจจัง ไป่จิงเหวิน
ได้พบ อจ.คนใหม่ กงเป่ยต้าซือ
เพื่อฝึกปรือวิทยายุทธต่อไปแล้ว


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:19:35:29 น.  

 
ทักทายคุณก๋า ตามมาอ่านต่อคร้า
สนุกละ...มิอาจคาดเดาได้จริงๆเลยอ่ะตอนนี้
หักมุมอีกละที่คุณก๋าพาไปพบท่านต้าซือ
เรียนวิทยายุทธ์พลังภายในให้เก่งกล้าเพิ่มขึ้น
ติดตามตอนต่อไปจร้า...


โดย: Tui Laksi วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:19:54:42 น.  

 
จิ้นเซียงกงถูกตัดขาสองข้างเป็นโทษที่หนักมากค่ะคุณก๋า

ไป่จิงเหวินอยู่กับท่านต้าซือ
ฝึกฝนสำเร็จจนลงเขามาเมื่อไหร่
หวังว่าความเก่งกล้าคงเพิ่มอย่างมากเลยค่ะ

ประโยค "นักบวชราหัวเราะดังก้องป่า"
ช.ช้าง หายไปนิดนะคะ

ขอบคุณคุณก๋าสำหรับกำลังใจ
ฝันดีคืนนี้ค่ะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:22:45:34 น.  

 
โอ้ว...อย่าให้เก่งกว่าเตมูบูจิน น้องรักของเราเลยนะ น๊ะ นะ !!
สงสัยทั้งสองจะได้แบ่งกันปกครองอาณาจักรผืนแผ่นดินใหญ่จีน
อย่างบ้านพี่เมืองน้องมัยน๊า...
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ พรุ้งนี้เราจะได้เดินทางไปพักผ่อน
นอนเล่นใกล้ทะเลภูเก็ต...สักวีคนึงคร้า ขอตัวนอนก่อนค่ะ


โดย: Tui Laksi วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:22:53:08 น.  

 
เดี๋ยวคงได้วิชาใหม่ อัพพลังแล้วไปซัดกันอีกแน่ๆ


โดย: toor36 วันที่: 28 สิงหาคม 2562 เวลา:23:56:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]