สิงหาคม 2562
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
19 สิงหาคม 2562

:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 6 ::


:: ศึกชิงบัลลังก์ยุทธ์ มังกรพยัคฆ์บูรพา ตอนที่ 6 ::

เรื่องและภาพ : กะว่าก๋า


















10 ปีที่แล้วหลังจากหลบหนีความผิดซึ่งตนก่อไว้ในวัด
ไป่จิงเหวินเตลิดไปไกลด้วยกลัวความผิด
แต่เขาหารู้ไม่ว่าทุกคนบนวัดมิได้แค้นเคืองอันใดเลยต่อความชั่วที่ไป่จิงเหวินก่อขึ้น
ทุกคนรู้ดีว่าพื้นนิสัยของเขาหาใช่คนชั่วร้ายเลวทรามโดยสันดานไม่
แต่เป็นเพราะจิตถูกครอบงำด้วยอวิชชาในชั่วขณะ จึงพลั้งมือกระทำสิ่งชั่วช้าต่ำทรามเช่นนี้ขึ้น


ในวัย 17 ปี นับได้ว่าเขาเป็นคนหนุ่มผู้เก่งกล้าสามารถ มีวิชายุทธ์ฉกาจฉกรรจ์ไม่น้อย
เพลงมวยของไคหมิงต้าซือมีความพิเศษ ซ่อนเร้นไว้ทั้งหนักเบาแข็งอ่อน
เป็นได้ทั้งมวยรุกมวยรับ มีความแปลกพิสดารไม่เหมือนวิชาหมัดมวยของสำนักใด


ไป่จิงเหวินใช้เวลาสร้างชื่อในยุทธภพเพียงไม่นาน เขาตระเวนท้าประลองกับยอดนักสู้สำนักต่าง ๆ
ยิ่งสู้ยิ่งเก่ง ยิ่งเก่งยิ่งแกร่ง สุดท้ายชื่อเสียงของความเป็นนักสู้ก็เลื่องลือไปถึงหูของแม่ทัพคนหนึ่ง
ต้าหยวนเฟยเป็นแม่ทัพของกองพลม้าขาวทะลวงโลกันต์ มีทหารในสังกัดกว่า 5 พันนาย
ทุกนายเป็นสุดยอดขุนพลนักรบ กล้าไม่กลัวตาย หากไม่มีคำสั่งถอย
อย่าหมายว่าจะมีใครถอยหลังแม้เพียงก้าวเดียว ทุกคนพร้อมยืนหยัดต่อสู้จนตัวตาย
จนกลายเป็นหนึ่งในกองพลที่มีชื่อเสียงครั่นคร้ามอย่างยิ่งกับเหล่าอริราชศัตรู

ต้าหยวนเฟยไร้บุตรธิดา ได้พบหน้าค่าตาไป่จิงเหวินเพียงครั้งแรกก็ถูกชะตายิ่งนัก
ด้วยรักในฝีมือเชิงยุทธ์ เห็นแววแกว่นกล้าผิดกับนักสู้ทั่วไป
จึงรับไป่จิงเหวินเป็นบุตรบุญธรรมอย่างเต็มใจ พร้อมสนับสนุนให้ก้าวหน้าในเส้นทางนักรบ

เมื่อเสือติดปีก มันจึงบินโจนทะยานอย่างคึกคะนอง
ไป่จิงเหวินใช้เวลาไม่นานก็กลายเป็นยอดขุนพล นำทัพกองพลม้าขาวทะลวงโลกันต์
เข้าต้านตีกับพวกจินตามแนวตะเข็บชายแดนอยู่หลายครั้งหลายครา

ต้าหยวนเฟยในวัยชราวางใจในฝีมือบุตรชายยิ่งนัก เขาถ่ายทอดเพลงยุทธ์ กลศึก พิชัยสงคราม
ให้กับไป่จิงเหวินโดยไม่อำพรางซ่อนเร้น ยิ่งรบ ยิ่งชนะศึก ยิ่งคึกคักมั่นใจในตนเอง

ไป่จิงเหวินในยามนั้น คือ หนุ่มรูปงาม ผู้มากฝีมือ ชื่อเสียงระบือลือไกลทั่วทั้งแผ่นดิน
หญิงงามชะม้อยชม้ายสายตา หวังให้เขาเหลือบแลปฏิพัทธ์รักใคร่
แต่ไป่จิงเหวินหาได้ชายตาแลสาวงามคนใดไม่ ค่าที่หัวใจของเขานั้น
ได้มอบกายถวายชีวิตไว้ให้กับหญิงงามคนหนึ่ง
ซึ่งดูแล้วบางทีคล้ายเป็นการอาจเอื้อมมากเกินไป !!!



.......................................................



องค์หญิงชุนเหลียนเป็นธิดาองค์สุดท้องของสนมองค์ที่เจ็ด
ด้วยวัยเพียง 16 ปี ต้องถือว่าเป็นดรุณีซึ่งงามเกินวัย ร่างกายสมส่วนยวนยั่ว
ความคิดความอ่านราวบัณฑิตผู้ทรงความรู้
แถมสิ่งที่ผิดแผกแตกต่างไปจากหญิงงามคนอื่นในวัง คือองค์หญิงน้อยกลับสนใจฝึกฝนวรยุทธ์
ซึ่งเป็นสิ่งที่เหล่าชายชาญเท่านั้นจะให้ความสนใจ องค์หญิงร้องขอให้ขันทีคนสนิทช่วยหาครูฝึก
และคนที่ขันทีเลือกเฟ้นได้นั้น คือ ไป่จิงเหวินนั่นเอง

ในยามนั้นไป่จิงเหวินอายุได้ 27 ปีเต็ม หนุ่มแน่นหล่อเหลา
และได้รับตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แทนบิดาซึ่งล่วงลับไปแล้ว
ทั้งในวังและนอกวังต่างพูดถึงเขาในแง่ยกย่องชื่นชม เป็นขุนพลหนุ่มอนาคตไกล
บัดนี้ดูแลทหารกล้าถึง 1 หมื่นนาย นับเป็นแม่ทัพหนุ่มซึ่งยิ่งใหญ่เกรียงไกรที่สุดคนหนึ่งในต้าซ่งเลยทีเดียว


เมื่อหญิงกล้ากับชายแกร่งได้ประสบพบกันเพียงครั้งเดียว ใจก็หน่วงเหนี่ยวสัมพันธ์มั่นหมาย
ไป่จิงเหวินอาจผ่านสาวงามมาไม่น้อย แต่ไม่มีใครตรึงจิตตรึงใจเขาได้เหมือนองค์หญิงน้อยคนนี้
เธอทั้งฉลาด กล้าหาญ เปี่ยมปัญญา มากความสามารถทั้งเชิงบู๊และบุ๋น
การได้อยู่ใกล้ชิดองค์หญิงทำให้วันคืนอันแสนโหดร้ายในชีวิตของเขาสว่างไสวยิ่งนัก
ความแค้นในใจเรื่องความตายของพ่อแม่และคนในตระกูลถูกเก็บไว้ในลิ้นชักความทรงจำชั่วคราว
หลายปีที่เขาพยายามสืบค้นสืบหาผู้กระทำการอุกอาจเข่นฆ่าครอบครัวของตนจนหมดสิ้น
แต่ไม่สามารถหาร่องรอยความคืบหน้าใดใดได้
รวมทั้งไม่เคยพูดถึงเรื่องราวชั่วร้ายเลวทรามซึ่งได้พลั้งมือกระทำในอารามหมื่นลี้ให้ใครฟัง
ทั้งหมดถูกกลบฝังเป็นความลับดำมืดในใจ


สองวันในหนึ่งสัปดาห์ ไป่จิงเหวินจะเข้าไปสอนเพลงยุทธ์ให้กับองค์หญิงชุนเหลียนที่ตำหนัก
เวลาผ่านไปราวครึ่งปี นอกจากเพลงยุทธ์ขององค์หญิงจะรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว
ความรักก่อตัวขึ้นในใจชายหญิงก็งอกงามไม่แพ้กัน ความใกล้ชิด ความผูกพัน
กลายเป็นเชือกรัด มัด ตรึงไป่จิงเหวินจนดิ้นไม่หลุด
เขาอาจเก่งกล้าที่สุดกลางสนามรบ แต่กลางสนามรัก
เขากลายเป็นชายผู้อ่อนแอโอนเอนไปตามอารมณ์ความรู้สึกอันแสนอ่อนไหว
ใจหนึ่งอยากรักสมัครสมาน อีกใจก็รู้ดีว่าชาติตระกูลของตนเองนั้นต้อยต่ำ
ไร้ทรัพย์ ไร้ที่ดิน ไร้อำนาจราชศักดิ์ที่จะมาสู่ขอเชื้อพระวงศ์
องค์หญิงน้อยเองมิใช่ไม่รักไป่จิงเหวิน หากแต่นางเป็นเพียงลูกสาว
ซึ่งมิอาจตัดสินใจอะไรได้เลยในการเลือกคู่ครอง
ทั้งหมดย่อมขึ้นอยู่กับคำสั่งของท่านพ่อท่านแม่แต่เพียงผู้เดียว

แม้ทั้งคู่มิเคยเผยคำรักต่อกัน แต่รักนั้นเร้นกายอยู่ในทุกห้วงลมหายใจ
ในทุกการกระทำ ทุกแววตาซึ่งมองจ้องกัน

ยอดนักรบมิเกรงกลัวความตาย แต่ใยจะแดดิ้นสิ้นชีพเพราะสิ้นรัก !



...................................................



แล้วสิ่งที่ไป่จิงเหวินกังวลก็เกิดขึ้นจริง
คำสั่งตรงจากราชโองการ สั่งให้กองพลม้าขาวทะลวงโลกันต์
รุดขึ้นเหนือเพื่อรับศึกกับพวกจินซึ่งกำลังแผ่อิทธิพลอย่างหนุนเนื่อง
ตีหักด่านสำคัญเข้ามาทำลาย 8 หมู่บ้านของต้าซ่ง และสถานการณ์ดูจะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ทุกครั้งไป่จิงเหวินไม่เคยกลัวการรบพุ่งในสมรภูมิใด ชัยชนะคือสิ่งที่เขาเสพติด
ทุกครั้งที่นำทัพกลับมาพร้อมธงของข้าศึก เสียงไชโยโห่ร้องดังกึกก้อง สร้างความเปรมปรีดิ์ในใจให้กับเขา
หัวของแม่ทัพศัตรู คือ ใบเบิกทางสู่ความสำเร็จและการยอมรับนับถือ
เขาทำได้ทุกอย่างขอเพียงให้ตนชนะ แม้ต้องฆ่าพวกเดียวกัน
หรือ ทอดทิ้งทหารเลวเพื่อเอาตัวรอดก็ยินดีทำ

แต่ครั้งนี้ความรู้สึกช่างแตกต่างออกไปจากทุกครั้ง
ความรักปักอก ทำให้เขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในนรก
การจากองค์หญิงชุนเหลียนไปรบ ทำให้เขาหงุดหงิดงุ่นง่าน คิดถึง โหยหา ปรารถนา

แต่จะทำอะไรได้ ในเมื่อคำสั่งคือคำสั่ง อยากไปหรือไม่อยากไปก็ต้องไป

แม้จะร่ำลาคนรักสักคำเดียวยังมิอาจทำได้ นี่ต่างหากที่ทำให้เขาเจ็บปวดช้ำชอกใจ !



......................................................



กลางสมรภูมิรบดินแดนตอนเหนือ
ทำไมครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ไป่จิงเหวินไม่อาจทำใจยอมรับได้
พวกจินบุกมาครั้งนี้ทั้งรวดเร็ว ทั้งกล้าแกร่ง จัดทัพได้สมบูรณ์แบบจนแทบไม่มีช่องโหว่ให้โจมตี
การประจันบานสองครั้งที่ผ่านมา กองพลม้าขาวทะลวงโลกันต์ซึ่งเก่งกาจของเขาพ่ายยับ
ทหารล้มตายนับพัน ไม่เคยเลยสักครั้งที่ไป่จิงเหวินจะพบกับความพ่ายแพ้เช่นนี้
ดูเหมือนศัตรูจะมีแม่ทัพคนใหม่ผู้แกร่งกล้าอาจหาญเหลือเกิน
เขาให้หน่วยสอดแนมไปหาข้อมูลยังกองทัพศัตรู
ไป่จิงเหวินอยากรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้กองทัพจินซึ่งเคยพ่ายศึกต่อทัพซ่งมาโดยตลอด
กลับเก่งกล้าสามารถขึ้นอย่างมากในเวลาไม่นาน ราวกับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ

สายลับถูกส่งไป ทำงานอย่างรวดเร็วฉับไว ใช้เวลาไม่นานนัก
ไป่จิงเหวินก็ได้รับทราบข้อมูลสำคัญที่อยากรู้

“ท่านแม่ทัพขอรับ ทัพจินนั้นแต่งตั้งแม่ทัพคนใหม่จริง ๆ อย่างที่ท่านคาดการณ์ไว้
บุรุษผู้นั้นตัวโตสูงใหญ่ องอาจมาดมั่น และต่างจากแม่ทัพทุกคนที่เราเคยเอาชนะมา”

ไป่จิงเหวินมองดูสายลับด้วยความร้อนใจ เขาอยากรู้ว่าแม่ทัพคนนั้นคือใคร
สายลับไม่รั้งรอรายงานข้อมูลที่สืบหามาได้ทันที

“แม่ทัพคนนี้มีนามว่า เตมูบูจิน ขอรับ”

“เตมูบูจิน” ไป่จิงเหวินทวนชื่ออีกครั้ง พยายามนึกว่าคน ๆ นี้เป็นใคร แต่ไม่คุ้นเลย

“มีคนบอกว่าเตมูบูจินน่าจะเป็นบุตรคนใดคนหนึ่งของจินข่านด้วยขอรับ”

“เป็นถึงเชื้อพระวงศ์เลยรึ ?”

“ใช่ครับ ยังหนุ่มแน่น อายุราว 20 ปีเศษ ข้าลอบมองจากไกล ๆ เห็นเตมูบูจินตะโกนสั่งงานในกองทัพ
ช่างเป็นบุรุษหนุ่มผู้เก่งกล้าสามารถยิ่งนักขอรับ”


ไป่จิงเหวินครุ่นคิดตรึกตรองอย่างหนักหน่วง พอเปลี่ยนแม่ทัพ กองทัพก็เปลี่ยนโฉม
เปลี่ยนกลศึก ก็เปลี่ยนสถานการณ์ ที่ผ่านมาไป่จิงเหวินยอมรับว่าตัวเองติดประมาทไม่น้อย
ชนะศึกมากเข้าก็หน่ายเพลงยุทธ์ ซ้ำร้ายหลายเดือนที่ผ่านมา
กลับหมกมุ่นครุ่นคิดถึงแต่ความรักระหว่างเขากับองค์หญิงชุนเหลียน
ถึงกับละเลยการฝึกฝนกองทัพไปจนหมดสิ้น

ไม่ทันได้คิดอะไรต่อ พลทหารคนหนึ่งเดินมาแจ้งว่าทางกองทัพจินได้ส่งทูตเข้าเจรจา
ไป่จิงเหวินแปลกใจไม่น้อย ปกติแล้วการรบพุ่งยังติดพันเช่นนี้ ไฉนเลยจะมีการหย่าศึกโดยใช้การทูต
ยิ่งสถานการณ์ของพวกจินได้เปรียบมากเช่นนี้ด้วยแล้ว ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้
แต่เขาก็สั่งการให้นำทูตทัพจินเข้ามาพบทันที


ทูตจินถูกปลดอาวุธและนำตัวเดินเข้ามายังกระโจมแม่ทัพ ไป่จิงเหวินกล่าวต้อนรับตามธรรมเนียม

“ท่านมีสาส์นอันใดแจ้งมายังตัวข้ากระนั้นหรือ ?” ไป่จิงเหวินสอบถาม

ทูตจินยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนกล่าวขึ้นว่า

“สงครามจบแล้วท่านแม่ทัพ บัดนี้ท่านแม่ทัพของข้า เตมูบูจิน ได้สั่งการมายังทหารทุกนายให้เตรียมถอยทัพ
เนื่องจากรบพุ่งกันต่อไป หาได้มีประโยชน์โพดผลอันใดไม่ ทางราชสำนักซ่ง
ได้ส่งสาส์นสำคัญ ขอระงับศึก โดยจะส่งเครื่องราชบรรณาการให้กับอาณาจักรจินทุกปี
รวมทั้งผูกดองกันด้วยการแต่งงานระหว่างเชื้อพระวงศ์ทั้งสอง ข้าจึงมาแจ้งเรื่องนี้ให้ท่านทราบ
พร้อมนำราชสาส์นของต้าซ่งมายืนยันให้ท่านเห็นด้วยตาของท่านเอง”


ไป่จิงเหวินรับพระราชโองการมาอ่านด้วยความงุนงง สงครามกลับพลิกผันจบลงอย่างง่ายดายเหลือเชื่อ
เขาหันไปสอบถามเสนาธิการของตนซึ่งยืนอยู่ด้านข้างว่าข่าวสารนี้เป็นเรื่องจริงแท้หรือไม่
ขณะนั้นเองม้าเร็วจากเมืองหลวงนำสาส์นแจ้งการพักรบหย่าศึกเดินทางมาถึงพอดี
ม้าเร็วกระหืดกระหอบเร่งรีบนำราชโองการจากเมืองหลวง ถ่ายทอดคำสั่งให้ไป่จิงเหวินรับใส่เกล้า
แต่ข้อความที่ได้รับกลับสร้างความเจ็บปวดรวดร้าวเหลือคณานับ
คำสั่งถอยทัพอาจสร้างเพียงความขุ่นเคืองและประหลาดใจ
แต่สิ่งซึ่งมอบความเจ็บช้ำระกำใจอย่างใหญ่หลวงที่สุด
คือคำสั่งให้เขาเป็นผู้คุ้มกันในอีกสามเดือนข้างหน้า
เพื่อนำทัพขบวนส่งมอบตัวองค์หญิงชุนเหลียนเพื่อให้ทรงอภิเษกสมรสกับเตมูบูจิน ราชบุตรแห่งอาณาจักรจิน !!!

ราวฟ้าผ่าลงมากลางใจ ใบหน้าของไป่จิงเหวินแดงก่ำด้วยความโกรธ
แค้นใดว่าหนักหนายังไม่สาหัสสากรรจ์เท่ากับคำสั่งที่ได้รับ สติขาดผึงในชั่วขณะ
ไป่จิงเหวินชักดาบข้างกายออกมาในทันที โดยใครมิอาจห้ามปรามได้ทัน
เขาฟาดดาบใส่คอทูตจินจนขาดกระเด็นในดาบเดียว !


ทุกคนในที่นั้นตกตะลึง เพราะในทางการทูตแล้ว
ย่อมไม่มีใครกล้าละเมิดธรรมเนียมทำร้ายหรือฆ่าทูตของอีกฝ่าย

ไป่จิงเหวินตะโกนสั่งให้เสนาธิการคู่ใจ นำศีรษะของทูตจินไปมอบยังค่ายศัตรู
พร้อมประกาศคำท้าประลองให้เตมูบูจินนำทัพออกมาสู้รบกันอย่างเด็ดขาดในอีกครึ่งชั่วยามข้างหน้า

แม้รู้ว่าสิ่งที่ไป่จิงเหวินกระทำลงไปนั้น ทั้งไม่ถูกต้องตามธรรมเนียม
อีกยังกล้าละเมิดราชโองการขององค์เหนือหัว
แต่ห้วงยามนี้ย่อมไม่มีใครหาญกล้าไม่ทำตามคำสั่งของเขาเป็นแน่แท้

ไป่จิงเหวินมองดูม้าของเสนาธิการกำลังควบขี่ตรงไปยังค่ายจินซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป
ความโกรธแค้นความเสียใจพุ่งทะลุขีดสุดของความอดทนอดกลั้น

“ข้าไม่มีวันยอมเจ้าโดยง่ายอย่างแน่นอนเตมูบูจิน ทั้งการศึกและเรื่องของหัวใจ
ข้าจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของเจ้าให้ย่อยยับในครานี้ ข้าขอสาบานต่อหน้าฟ้าดิน !!!”







ความเดิมจากตอนที่แล้ว



ตอนที่ 1

ตอนที่ 2

ตอนที่ 3

ตอนที่ 4

ตอนที่ 5


 



Create Date : 19 สิงหาคม 2562
Last Update : 19 สิงหาคม 2562 11:25:00 น. 29 comments
Counter : 1258 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณสองแผ่นดิน, คุณkae+aoe, คุณตะลีกีปัส, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณThe Kop Civil, คุณเริงฤดีนะ, คุณสมาชิกหมายเลข 4365762, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtuk-tuk@korat, คุณอุ้มสี, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณTui Laksi, คุณSweet_pills, คุณชีริว, คุณtoor36


 
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
อีกหน่อยบ้านเราก็คงมีเจ้าหญิงมากมายนะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:7:53:00 น.  

 
จันทร์สวัสดีครับ คุณก๋า
ความรักทำให้คนตาบอด กระทำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งความชั่ว
รออ่านตอนต่อไป พรุ่งนี้ได้ไหมครับ
ไป่จิงเหวินจะชนะหรือแพ้เตมูบูจิน


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:8:14:41 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: kae+aoe วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:8:20:59 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

พุ่งพล่านถึงผิดธรรมเนียม
เพียงเพราะรักเป็นพิษ..โถ่ว ขุนพลไปจิงเหวิน
แล้วแม่นางซุ่นเหลียนจะเป็นอย่างไรหนอ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:8:28:10 น.  

 
นี่แหละ สิ่งที่ อ.เต๊ะ รอคอยมานานแสนนาน นางเอกสาวน้อยวัย 16 ขวบ อายุเกิน 15 มาปีเดียว ไม่งั้น ไป่จิงเหวิน โดน คดี พรากผู้เยาว์ ม.317 แน่นอนเลย แฮ่ๆ555

แต่สมัยก่อนคงไม่มีนะครับ งั้นก็แล้วแต่พี่ ไป่จิงเหวิน เค้าแล้วกัน อ.เต๊ะ เดาว่า ต้องมีการพาหนีแน่นอน

ระหว่างหลบการไล่ล่า ของพ่อนางเอก กะคู่หมั้น
ภาวนาขอให้ฝนตกหนัก แต่มีโรงเตี๊ยมร้าง กลางป่า
ตัดภาพมาอีกที่ องค์หญิงชุนเหลียนก็ หนาวสั่น อยู่ในอ้อมแขนของ ไป่จิงเหวินซะแย้ว ... อิอิ

คุณก๋าร้อง เฮ้ย เอ็งอย่ามาสปอยด์ นั่นมันตอนหน้าของข้า
นี่ไม่ใช่หนังไทยโว้ย เดี๊ยะๆ ว่าแต่ว่าเอ็งจะให้องค์หญิงชุนเหลียนกะ ไป่จิงเหวิน ฮันนีมูนกันกี่คืนก็ว่ามา เดี๋ยวข้าจัดให้ เย้ย 555




โดย: multiple วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:8:58:44 น.  

 
มาวางนางลงแล้วพี่
มันน่าจะมีหลายนางซะด้วย
เม้นท์สองบ้านรวมกันเลย

ฮากรั่กๆๆๆ คอมเม้นท์คุณหอมกร
น่าจะงั้นเลย อุ๊บบบส์



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:9:37:35 น.  

 
โหวตก็ยังเล่นๆไปจนสิ้นปีค่ะ คุณก๋า
ไม่ชอบทำอะไรค้างๆคาๆ
พี่ก็เห็นด้วยกับคุณก๋า
เหลือเพื่อนสักกลุ่มไว้พอมีคุยกันบ้างก็พอ
ถึงวัยนี้พี่ก็ขอแค่นี้ละค่ะ
ดีที่ไม่มีปัญหาเรื่องโหวตกับใครเหมือนกัน



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:9:47:55 น.  

 
แดงก่ำ - สะกดแบบนี้ป่าวคะ?

รออ่านต่อนะคะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ตะลีกีปัส Pet Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
ภาวิดา คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:9:54:51 น.  

 
สวัสดี ยามสาย จ้ะ น้องก๋า

อ่านเพลิน ๆ เอ้า จบเสียแล้ว พรุ่งนี้มาเขียนต่อให้อ่านอีกนะ อิอิ

ตอนที่ 6 นี่ น่าจะย้อนหลังไปนะ เพราะจำได้ว่าตอนต้น
(ตอนไหนจำไม่ได้ ไป่จินเหวิน ซมซานกลับมาที่วัดแล้ว อิอิ)

เฮ้อ ! ความรัก ถ้าไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ ก็ต้องตกเป็น
ทาสของอารมณ์ใช่นี้ทุกกรณี จ้ะ ด้วยวัยของไปจินเหวินเพียง
27 ปี ก็น่าเห็นใจ เนาะ

โหวดหมวด งานเขียน ฯ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:10:49:34 น.  

 
สวัสดีครับพี่ก๋า

ต้องกระซิบครับว่า ผมแอบกลับไปอ่านตอน 5 มาใหม่อีกรอบ เดี๋ยวไม่ปะติดปะต่อ 5555


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:10:58:58 น.  

 
ผมชอบซีนอารมณ์ขึ้นๆมาแล้วบู๊ครับพี่ก๋า สะใจดี


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:11:50:56 น.  

 
อยากอะไร
ต้องทำให้สมอยาก
แม้ว่ามัน
จะสมอยากช้าไปนิดก็ตาม

ขอบใจจ้าสำหรับการแวะไปทักทาย


โดย: sunny-low วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:12:17:35 น.  

 
อยากจะอ่านตอนต่อไปเลยครับ ลุ้นตามไปด้วย


โดย: The Kop Civil วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:12:41:57 น.  

 


โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:12:45:24 น.  

 
พี่คิดว่า พี่ยังคงเหลือเพื่อนที่ยังแวะมาทักทาย
หรือทักตอบ ราวๆ 50 คน จะว่าไปก็ไม่น้อยนะคะ
เพียงแต่ว่า เพื่อนกลุ่มนี้จำนวนไม่น้อย ไม่ค่อย
อัพบล็อกอย่างสม่ำเสมอเท่าพี่แล้ว แต่ถ้าพี่ขยัน
ไปแคะไค้เขาออกมาจากมุมส่วนตั๊วส่วนตัวของเขา
ก็จะยังได้สีสันไม่น้อย เสียที่พี่เองก็ชักจะแคะตัวเอง
ออกไปแคะเพื่อนไม่ไหวน่ะซี้

เอาแค่หนุ่มไม่มากที่ยังไปสวัสดีตอนเช้ากับพี่ก็พอละ


โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:12:53:26 น.  

 
สวัสดีช่วงบ่ายๆค่ะคุณก๋า เดี๋ยวค่อยอ่านตอนดึกๆค่ะ ทางสะดวก



โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:13:24:11 น.  

 

ประมาณ เตมูบูจีน จะล่วงรู้เรื่องรักระหว่างไป่จิงเหวิน กับองค์หญิง

และรู้ว่าสารดังกล่าวจะรู้ปฏิกริยาของไป่จิงเหวิน
ว่าจะบันดาลโมสะเป็นแน่แท้

น่าติดตามๆ..ตอนต่อๆไป

พี่อ้อแอบเชียร์ฝั่งเตมูบูจีน


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:13:32:50 น.  

 
ยินดีค่ะ

อ่านเจอก็บอกกันค่ะ เหมือนคนอ่านเจออะไรที่บล็อกเราแล้วไม่ถูก แจ้งเราเราก็แก้นะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:13:40:02 น.  

 
ขอบคุณครับ คุณกะว่าก๋า ที่แวะไปทักทาย


โดย: ลุงแอ็ดชวนสุขภาพดี (สมาชิกหมายเลข 4365762 ) วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:13:53:15 น.  

 
ข้าน้อยขอคาวาระทั่นแม่ทัพก๋า...ยามเย็น...


โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:17:19:03 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

หากมีความสุขในการเขียน
ยังมีจินตนาการ ก็ลงมือเลยค่ะ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:19:47:21 น.  

 
พี่ว่าโดยเฉลี่ยแล้ว
พี่ยังเขียนเดือนละกว่า 4 เอนทรี่
โดยเฉพาะเดือนนี้น่าจะไม่น้อยกว่า
12 ซึ่งก็เหนื่อยมาก ขึ้นเดือนหน้า
ก็น่าจะเหลือ 5-6 เอนทรี่เท่านั้น
ส่วนนึงก็เขียนตามโจทย์ด้วยความ
คุ้นเคยกับแอดมิน ไหวแค่ไหนก็แค่นั้นแล้วค่ะ
ไม่อยากเหนื่อยจนหมดแรงเขียนไปเลย

ลาไปนอนแล้วนะคะ



โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:20:50:04 น.  

 
วู่วามแบบนี้เป๋นแม่ทัพบ่ได้หรอก 5555


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:20:50:17 น.  

 
แวะมาอ่านและโหวต


โดย: อุ้มสี วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:21:04:18 น.  

 
ชื่อคุ้น ๆ น่าจะเป็นคนละคน ก็มีอักษรมากกว่า หุ หุ

เอาละซีทำผิดธรรมเนียม เพราะหน้ามืดตามัว..จะทำไงดี
ต้องติดตามตอนต่อ..


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:21:13:52 น.  

 
โอ้ว...ว้าว ๆ มาแล้ว ๆ มาอ่านยามดึกอีกเช่นเคย
อ่านสนุกเลยคร้า...ลุ้นๆอยู่ พอจะเดาได้เป็นบางตอน
พิษรัก...ทำให้ชายผู้กล้าแกร่งอ่อนไหวได้
และยามใด ที่สัณชาติญาณมืดในใจตนถูกกระตุ้น
คนๆนั้นจะเผยธาตุแท้ออกมา เหมือน ไป่จินเหวิน
ลืมตัวฟันทูตซ๊ะ คอขาดกระเด็น!!!
รอลุ้นตามติดพรุ้งนี้ต่อจร้า


โดย: Tui Laksi วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:22:55:40 น.  

 
ส่งกำลังใจให้คุณก๋าก่อนนะคะ
ไม่อยู่สามวัน เพิ่งกลับจากต่างจังหวัดค่ะ

ฝันดีค่ะคุณก๋า


โดย: Sweet_pills วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:23:12:41 น.  

 
มาแย่งผู้หญิงข้า ข้าไม่ยอม!!


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:23:39:07 น.  

 
กะมาอ่านบล็อกสั้นๆ ฮือ เจอนิยายกำลังภายในเข้าไป เดี๋ยวเค้าไม่ได้นอน T^T

ไม่ได้อ่านมาตั้งแต่แรกจะรู้เรื่องป่ะเนี่ย หนนี้ย้อนอดีตตัวเอกใช่ไหมครับ (หรือตัวโกง?) เป็นยุคสร้างเนื้อสร้างตัว หุหุ
สั่งสม exp ในสนามรบมามากมาย แต่แพ้พ่ายในสนามรัก นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำ ....หือ? ไม่ได้หมายฟามแบบนี้เหรอครับ?
เมื่อคืนจัดกับแม่นางชุนเหลียนหนักไป เช้ามาไม่มีแรงรบแพ้เลย ดูซิ อิอิ
เตมูบูจินนี่มาจากเตมูจินเลยใช่ไหมครับ มีมองโกลเข้ามาในเรื่องคิดถึงมังกรหยก
แต่คนนี้ถอยทัพง่ายดาย แถมมาตีท้ายครัวอีก เรื่องนี้ต้องประหาร!


โดย: ชีริว วันที่: 19 สิงหาคม 2562 เวลา:23:46:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]