มกราคม 2562
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
21 มกราคม 2562

:: กะก๋าแนะนำหนังสือ เซ็น วิถีแห่งความสุขที่แท้ ::



:: เซ็น วิถีแห่งความสุขที่แท้ ::

เขียน : หวาง เฉาชง
แปลและเรียบเรียง : วรรธนะ มโนภินิเวศ










เรื่องเล่าและคำสอนเซ็นมักทิ้งปริศนาธรรมในคนอ่านได้ขบคิดอยู่เสมอ
หลังจากที่อ่านเรื่องราวเหล่านั้นจบลง ผมไม่ได้อ่านเข้าใจในทุกเรื่อง
แต่บางเรื่องที่อ่านเข้าใจ ผมพบว่าคำสอนเซ็นมีเสน่ห์ตรงที่ทำให้เราได้คิด
ได้ค้นหาคำตอบว่า ทำไม อะไร ยังไง ?

เหมือนอ่านคำถาม โดยไม่แอบเปิดคำเฉลยอ่าน
แต่ลองหาคำตอบในแบบที่ตัวเองคิด
โดยไม่ต้องสนใจว่าคำตอบที่ได้จะเป็นคำตอบที่ถูกหรือผิด

แค่ ‘คิด’ --- คิดหาคำตอบด้วยตัวเราเอง



-----------------------------




ครั้งหนึ่งหลี่เอ๋าบัณฑิตผู้มีชื่อเสียงเรืองนามได้เข้าเยี่ยมฌานาจารย์หนานเฉวียน
หลี่เอ๋าถามอาจารย์หนานเฉวียนว่า

“ชายคนหนึ่งเลี้ยงลูกห่านไว้ในขวดแก้ว
ต่อมาลูกห่านค่อย ๆ เจริญเติบโตในขวดนั้นจนออกมาจากขวดแก้วไม่ได้
คนเลี้ยงห่านอยากจะช่วยชีวิตห่าน แต่ไม่อยากทุบขวดแก้วทิ้ง
จะมีวิธีใดบ้างที่รักษาชีวิตห่านและเก็บขวดแก้วไว้ได้”

อาจารย์หนานเฉวียนกล่าวขึ้นในทันทีว่า
“หลี่เอ๋า”
หลี่เอ๋าจึงรับคำทันทีว่า “ขอรับ”
อาจารย์หนานเฉวียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า
“ออกมาแล้ว !”



----------------------------------




นี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างของนิทานเซ็นที่ผมชอบมาก
พวกเราทุกคนบางทีอาจไม่ได้ต่างจาก “ห่านตัวนี้”
การใช้ชีวิตของเราเต็มไปด้วยเงื่อนไขต่าง ๆ ที่ร้อยรัดตัวเอง
จนทำให้ไม่อาจมีความสุขอย่างที่ควรเป็น

ชีวิตของเราวนเวียนอยู่กับโลกธรรม 8 ที่ขังเราไว้
สุข ทุกข์ ลาภ ยศ สรรเสริญ ความรัก ความใคร่ ความอยาก
ชื่อเสียง เงินทอง หน้าตาทางสังคม การยอมรับจากคนอื่น ฯลฯ
เราถูกสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้กักขังไว้ในทุกเวลานาที


ใครจะปลดปล่อยการจองจำนี้ได้เล่า
หากไม่ใช่ “ตัวเราเอง”

























Create Date : 21 มกราคม 2562
Last Update : 21 มกราคม 2562 6:12:34 น. 23 comments
Counter : 411 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณThe Kop Civil, คุณInsignia_Museum, คุณRinsa Yoyolive, คุณสันตะวาใบข้าว, คุณตะลีกีปัส, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณหอมกร, คุณJinnyTent, คุณauau_py, คุณpeeamp, คุณmariabamboo, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณhaiku, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse


 
จันทร์สวัสดีครับ คุณก๋า
เซ็น พุทธะ สุดท้าย นิพพาน
หนังสือ เซ็น อ่านแล้วก็ได้แนวคิดแปลกๆที่น่าคิด ฉงน ที่หลุดพ้นไปอีกแบบ
คิดออกได้ก็เข้าใจ คิดไม่ออกก็มึนเอาเรื่องเหมือนกัน
ถ้าคิดไม่ออก วนไปถามอาจารย์เซ็นใหม่ ท่านก็ค่อยๆโน้มน้าวจนเข้าใจ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:8:07:42 น.  

 
ไม่ค่อยคิดเยอะกับชีวิต เรื่อยเปื่อยให้มันหมดและผ่านไปแต่ละวัน

แบบมีความสุขในฉบับของตัวเองจ้าคุณก๋า


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:9:29:33 น.  

 
อยู่ที่ตัวเราเองหมดเลยนะครับ

ยังตามติดอยู่ 4 แต้มเหมือนเดิมนครับ คลอปบอกว่าถ้าอยากจะได้แชมป์ ต้องมีแต้มถึง 100 แต้ม ตามมาลุ้นกันครับ 55


โดย: The Kop Civil วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:10:32:05 น.  

 
ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันกันค่ะ

ปล.น้องซีเค้าเรื่องมากเลยไม่มีเพื่อนสนิทซะทีมาตราฐานสูงเกิ้น 555


โดย: kae+aoe วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:10:46:19 น.  

 
"เซ็น" ช่วยให้การอ่านหนังสือเหล่านี้ต้องมีสมาธิครับ
เพราะหลุดหน่อยเดียวก็ไม่เข้าใจ ต้องเริ่มต้นกันใหม่
ผมเป็นแบบนี้ประจำ




โดย: Insignia_Museum วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:11:42:06 น.  

 
สวัสดียามเที่ยงค่าพี่ก๋า

ก็จริงนะคะ เรื่องมนุษย์ลุง มนุษย์เด็ก
แต่ส่วนใหญ่คนที่ชอบโวยวาย หรือวีนแตก
มักจะเป็นผู้หญิงเป็นส่วนมากน่ะค่ะ 555

ทุกวันนี้เหม่งมองเห็นแต่คนไทยเราชอบการอ้างค่ะ
ทำผิดอะไรก็ตาม ก็มักจะอ้างความจน เลยต้องทำ
คนรวยผิด ก็อ้างเส้นสาย อย่างคนที่คบชู้กัน
ก็อ้างความรัก เพราะรักเลยต้องสานต่ออะไรแบบนั้น
หรือแม้แต่คนค้ายาเสพติดแบบจับได้ขณะส่งยา
โดนประหารชีวิต พ่อแม่ก็ยังอ้างว่าลูกเป็นคนดี
ทำไมต้องประหารชีวิตอยู่เลยค่ะ ใครจะทำอะไรก็อ้างสารพัด
หาเหตุผลที่สนับสนุนการทำผิดของตัวเอง
เพื่อให้มันกลายเป็นเรื่องที่ถูก เต็มไปหมดค่ะ

แม้กระทั่งข่าวล่าสุดที่เด็กหนีออกจากบ้าน
ก็อ้างว่า เป็นเด็กดี เรียนเก่ง ไม่มีเรื่องผู้ชาย
ผลสุดท้ายหนีเพราะท้อง เนื่องจากพ่อแม่
เลี้ยงลูกให้เป็นทาสจนลูกอึดอัด
เด็กคนไหนทำผิด พ่อแม่ก็อ้างว่าเป็นเด็กดี
เป็นเด็กเรียบร้อย น่ารัก เรียนเก่ง ทุกคน

พอเห็นสภาพสังคมเป็นแบบนี้บ่อยๆ
เหม่งเลยคิดว่า คนไทยเราส่วนมาก
เป็นคนประเภทไม่ยอมรับความเป็นจริง
ภาพลักษณ์ครอบครัวต้องดูดีที่สุด
ทั้งที่ความเป็นจริงมันไม่ใช่น่ะค่ะ

นับวันยิ่งเห็นคนที่พร้อมเป็นต้นแบบที่ดีให้คนรุ่นหลังๆ
มีน้อยลงไปทุกที อนาคตประเทศเราน่าเป็นห่วงมากๆ ค่ะ


โดย: Princezz Matcha Latte วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:12:29:37 น.  

 
การสร้างเงื่อนไขให้กับตัวเอง ก็จะทำให้ยิ่งเครียด ยิ่งกดดันเจ้า
หากคาดหวัง หากทำไม่ได้ ก็กดดันเปล่าๆ
ผิดหวังก็มานั่งเสียใจ โทษนั่นโทษนี่อีก

สู้วาง ว่างและคิดบวก
อยู่ที่ความคิดตัวเองจริงๆ แล้วเราก็จะก้าวผ่านได้
ด่านสำคัญ คือจิต และคิดตัวเองจริงๆ
ส่วนจะทำได้แค่ไหนนั้น บางทีอายุไม่ได้เป็นตัวแปรที่จะบอกว่าทำได้เลยนะ
บางคนอายุน้อยกว่ายังมีวิธีคิดบวกได้ดีกว่าคนอายุเยอะอีกเจ้า

ก็แปลกดีกับคนที่ผ่านโลกมาเยอะกว่าแล้ว
แต่กลับยังคิดบวกและสละการวางเพื่อให้ว่าง ไม่ได้


โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:12:36:10 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

แค่รู้ตัวและมีสติทุกเมื่อ
ก็สามารถปล่อยวางได้ทุกสิ่ง

แต่บางเรื่องทั้งๆที่รู้แต่มันปล่อยไม่ได้ วางไม่ได้
ยังติด "ห่วง" อยู่ค่ะ
ห่วงลูก ห่วงหมาห่วงแมว ห่วงต้นไม้


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:13:05:19 น.  

 
เวลาเรียนปรัชญา ก็ต้องผ่านพวกนี้เยอะ
พี่ก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง สมาธิสั้น ตอนนั้น
ความสนใจอื่นๆก็ยังเยอะ มาอ่านตอนนี้
มักได้อะไรๆมากกว่า แต่สายตาก็ไม่อำนวย
เสียแล้ว สอนลูกหลานเสมอว่า เวลาเจออะไรดีๆ
ทีควรศึกษาจดจำไว้ก็อย่าผ่านเลยเสียมาก
เพราะการย้อนทวนมักต่อไม่ติด

วันนี้พูดจาเข้าท่าเนอะ ไม่ค่อยส่อแนวติงต๊อง
หลายวันมานี้พี่วิ่งสายเยอะจริงๆ ไม่รู้วิ่งทำไม
ใช้หมดสิบโหวตแล้วยังไม่วายไปหาแนวร่วมอีก

ว่าแต่ กินแล้วเซ็นเนี่ย เรื่องเดียวกันหรือเปล่า



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:13:06:10 น.  

 
สวัสดียามบ่ายค่ะ...คุณก๋า ^^

ทั้งนี้และทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับตัวเราทั้งหมดนะคะ พร้อมหรือยังที่จะปล่อยวาง


โดย: สันตะวาใบข้าว วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:13:10:36 น.  

 
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ยังจัดเป็นจินตมยปัญญา รู้จากการคิดไตร่ตรอง
ยังไม่ใช่รู้แจ้งจากภาวนามยปัญญานะคุณก๋า



โดย: หอมกร วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:14:43:24 น.  

 
ที่รามมีสอนปรัชญา ใครก็ฟังได้
ลงเรียนก็ได้ ฟังเฉยๆก็ได้ พี่ชอบไปฟัง
ไม่ได้เรียนเราปริญญาค่ะ คุณก๋า
ไปสอนมั่ง ไปเรียนมั่ง เก็บมาสี่ปริญญา
ถ้าเก็บมาครบเจ็ด น่าจะต๊องกว่านี้



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:16:18:01 น.  

 
อารมณ์อ่านธรรมะเซน
เหมือนอ่านพ็อกเก็ตบุ๊คของคุณประภาส
ที่อ่านแล้วคิด เตื้อขำหัว ว่าหมายถึงอะหยัง
แต่เซนจะหนักหน่วงกว่า เจ็บหัวเอาเรื่องเน้อ
ถ้าอ่านแล้วบะเคลียร์หนา

อย่างนิทานเซนวันนี้ ถ้าคุณก๋าบะอธิบายต่อ
กะบะฮู้ว่าห่านจะออกมาเป็น ๆ ได้จะใดโดยที่บะทุบขวด 555

ที่เล่าหื้อฟังวันก่อน คุณก๋านึกถึงหลวงปู่ดุลย์
แม่นละเจ้า หลวงพ่อปราโมทย์เปิ้นเป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่ดุลย์เจ้า
เปิ้นมีครูบาอาจารย์หลายคน แต่เปิ้นอู้ถึงบ่อย ๆ คือหลวงปู่ดุลย์
และก่อหลวงตามหาบัว

วันฟังซีดีหลวงพ่อเปิ้นบอกว่า
กิเลสไม่กลัวตำราธรรมะ เอาชนะด้วยการฟังไม่ได้
เหมือนเชื้อโรคไม่กลัวตำรายา
กิเลสกลัว ศีล สมาธิ ปัญญา ต้องลงมือปฏิบัติ ประมาณนี้

ฟังแล้วยิ้ม แหะ แหะ ฟังทุกวัน
กะเหมือนถูกด่าทุกวัน เตือนทุกวัน
เพราะตัวเองฟังมากกว่าปฏิบัติ 55



โดย: JinnyTent วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:18:32:48 น.  

 
กรี๊ดดดดด ดีใจที่สุดที่ท่านก๋าแวะไปเยี่ยม และโหวตให้แม่ครัวด้วย

อ่านมาถึงย่อหน้านี้โดนใจมาก....
การใช้ชีวิตของเราเต็มไปด้วยเงื่อนไขต่าง ๆ ที่ร้อยรัดตัวเอง
จนทำให้ไม่อาจมีความสุขอย่างที่ควรเป็น

ที่ผ่านมารู้สึกทำเพื่อคนอื่นมาตลอด แทบไม่เคยนึกถึงตัวเอง
จะซื้อข้าวของให้ตัวเอง คิดแล้วคิดอีก คิดเยอะ รู้สึกเสียดายเงิน
แต่ซื้อให้คนอื่นก็ต้องให้ของดี ต้องใช้วัตถุดิบอย่างดีทำให้เขากิน
ส่วนตัวเองขอกินข้าวร้อน ๆ กับไข่เจียว น้ำพริกตาแดง อร่อยแล้ว

คงเพราะเป็นผู้ให้มาตลอด (การแบ่งปัน)จึงถือเป็นหน้าที่พึงต้องกระทำ
การร้องขอจากผู้อื่นจึงมักกดดันเราเสมอ เพราะคิดว่าขอเราแล้วเขาต้องได้
ที่สุดแล้วเราก็ใจอ่อนเสมอ เขาก็สมใจกันไป มีความสุขกันไป เราก็อิ่มใจ
ทั้งที่นิสัยใจจริง(กมลสันดาน)แล้ว เราไม่ค่อยจะยอมใคร อิอิ

ขอแสดงความยินดีกับทุกตำแหน่งที่น้องก๋าได้รับ เหมาะสมจริง ๆ


โดย: บ่งบ๊ง วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:18:40:58 น.  

 
คมกริบค่ะ ชอบๆ วิถีเซ็น


โดย: auau_py วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:18:52:57 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


มาชวนพี่ก๋าไปเที่ยวลาวต่อค่ะ


โดย: mariabamboo วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:20:24:38 น.  

 
ไม่น่าตื่นเต้นขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณก๋า
ที่รามนี้ พี่มาเรียนเอาเมื่ออายุเยอะแล้วค่ะ
แก่กว่าคุณก๋าตอนนี้อีก อาศัยมีความรู้มาจาก
สถาบันอื่นอยู่แล้ว ภาษาอังกฤษนี่เรียนเฉลี่ย 4
มหาลัยออกประกาศพิเศษให้เลย ถึงได้
โดนต้อนไปสอน

พี่ว่าคนชอบอ่านหนังสือแล้วเก็บความที่อ่านมาได้
อย่างคุณก๋า น่าไปลงเรียนอะไรเล่นบ้าง วิทยาลัยเขต
ก็มีทั่วประเทศ ไม่ต้องมาที่ราม พี่ไม่ได้ไปสอน
กว่า 5 ปีแล้ว เข้าใจว่าเดี๋ยวนี้เค้ามีการสอบทาง
อินเทอร์เน็ตด้วยนะคะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:20:26:03 น.  

 



โดย: แอมป์อร (peeamp ) วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:20:28:43 น.  

 
สวัสดี ยามดึก จ้ะ น้องก๋า

วันนี้เป็นเรื่อง ธรรมะของลัทธิเซ็น ครูว่า ทุกศาสนา
ทุกลัทธิ เราเน้นที่ จิต ทั้งนั้นเลยเนาะ ถ้าจิต นิ่ง เราสามารถ
ดึงจิตให้อยู่กับตัว ก็จะไม่ฟุ้งซ่าน ปลงได้ ปล่อยได้ นะ อิอิ

โหวดหมวด รีวิวหนังสือ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:21:41:05 น.  

 
เมื่อเช้าลืมส่งโหวต

ราตรีสวัสดิ์ครับ



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:22:47:22 น.  

 
ชีวิตคนเรามันมีเงื่อนไขในการดำรงชีวิตเยอะจริงๆ แหละ สิ่งที่จะปลดล็อคได้นอกจากตัวเราแล้ว ก็คือ เงิน! ครับ มีเงินนี่ปลดล็อคอะไรหลายๆ อย่างได้เยอะเลย


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 มกราคม 2562 เวลา:23:43:38 น.  

 
ชีวิตของเราวนเวียนอยู่กับโลกธรรม 8 ที่ขังเราไว้
เราต้องหาวิธีหลุดจากตรงนี้ด้วยตัวเอง ใครก็ช่วยไม่ได้นะคะ
ขอบคุณสำหรับหนังสือดีๆเล่มนี้ค่ะคุณก๋า


โดย: Sweet_pills วันที่: 22 มกราคม 2562 เวลา:0:20:19 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า


โดย: newyorknurse วันที่: 22 มกราคม 2562 เวลา:5:19:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 360 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]