มกราคม 2564
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
7 มกราคม 2564

:: กะก๋าแนะนำหนังสือ - ใจที่เธอกลัว ::


:: ใจที่เธอกลัว ::

เขียน : เพม่า โชดรัน
แปล : อัญชลี คุรุธัช









ผู้คนส่วนใหญ่กลัวอะไร ?
มนุษย์ส่วนใหญ่กลัว “ความเปลี่ยนแปลง”
ความเปลี่ยนแปลงซึ่งมาพร้อมกับ “ความไม่แน่นอน”
และความไม่นอนทั้งปวงล้วนผูกพ่วงกับ “ความจริง”

การเผชิญหน้ากับความจริงไม่ใช่เรื่องง่าย
โดยเฉพาะเมื่อมันเป็นความจริงแห่งชีวิตซึ่งเราไม่ปรารถนาจะพบพาน
เช่น ความป่วยไข้ ความพิกลพิการ ความสูญเสีย ความเจ็บปวด
ความพลาดหวัง ความล้มเหลว ความทุกข์ ความเหงา ความซึมเศร้า ฯลฯ
หรือแม้แต่ความจริงที่ทำให้ใจไม่สุขสมหวัง การไม่เป็นที่รักของคนรอบข้าง
การเป็นคนรั้งท้ายในการเรียนหรือการแข่งขัน การไม่รู้ว่าตัวเองมีคุณค่าความหมายอะไร

นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ใจเกิดความกลัว เมื่อเป็นความกลัวที่ปราศจากความกล้า
ยิ่งทำให้คนผู้นั้นยิ่งหลอกตัวเอง หลบเลี่ยง หลีกหนีการเผชิญหน้ากับความจริง
ความขี้ขลาดหวาดกลัวเหล่านี้จะสร้างบุคลิกและวิธีคิดที่ทำให้เราเจ็บปวด เป็นทุกข์ได้ง่าย
และยากจะปล่อยวางตัวตน

เหมือนคนแบกของหนักขึ้นบ่าทั้งสองข้าง แล้วเดินไปอย่างไร้จุดหมาย
ยิ่งเดินนาน ยิ่งเหนื่อย ยิ่งเดินไกล ยิ่งท้อ
แต่ทั้ง ๆ ที่เป็นทุกข์หนัก กลับไม่รู้จักวางสิ่งที่กำลังแบกอยู่


การสำรวจตรวจสอบจิตใจตนเอง
คือ การตระหนักรู้ว่าเรากำลังแบกสัมภาระใด
และมันจำเป็นหรือไม่ที่เราจะต้องแบกมันไปด้วย
ยิ่งรู้ทันความคิดของตนเองได้เร็วเท่าไหร่
ก็ยิ่งวางสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องแบกได้เร็วเท่านั้น
นี่เป็นหนทางที่ลัดตรงที่สุด ในการตัดผ่านความทุกข์ที่มี
แต่ก็กลายเป็นเรื่องน่าแปลกใจ คนส่วนใหญ่ไม่รู้ในความจริงข้อนี้
ยังคงเป็นความทุกข์กับการเกิด แก่ เจ็บ ตาย
ยังคงเป็นทุกข์กับการพลัดพรากสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
ยังคงเจ็บปวดซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ อยู่ทุกเวลานาที
เพราะปล่อยให้ความคิดหมุนวนอยู่กับเรื่องเดิมในอดีต
กังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง
จนละเลยเพิกเฉยต่อปัจจุบันขณะซึ่งเป็นเวลาที่สำคัญที่สุดของตัวเอง



“ความจริง” ซึ่งถูกบิดเบือน จะทำให้เราหลอกตัวเองไปวัน ๆ
ทำให้ทุกข์ใจ โดยหลงคิดว่าเป็นความสุข
และเมื่อมีความสุข ใจกลับคอยเป็นกังวลว่าเมื่อไหร่จะสูญเสียความสุขนั้นไป


ปัญหาจึงไม่ได้อยู่ที่ความเชื่อ
แต่อยู่ที่การใช้ความเชื่อนั้น มาเป็นหลักยึดในความคิดของตนเอง
เมื่อยึดมั่นถือมั่นในความคิดที่ผิดนั้นแล้ว
จึงกลายเป็นมองตนเองถูก และมองคนอื่นเป็นฝ่ายผิดอยู่ร่ำไป


ใจที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
จะไม่เหลือพื้นที่ว่างสำหรับความรักและการให้อภัย




ผมชอบเรื่องเล่าในหนังสือเล่มนี้
มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งทุกข์ทนทรมานจากการถูกพ่อของเธอล่วงละเมิดทางเพศ
เธอรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดของนกซึ่งถูกขังไว้ในกรง และเธอรู้สึกว่าตัวเองคือนกตัวนั้น
แต่ในห้วงขณะที่เธอภาวนา เธอหายใจเข้าพร้อมความรู้สึกกดดันและเจ็บปวด
ในช่วงหายใจออก เธอจินตนาการว่าได้เปิดประตูกรงให้นกตัวนั้นบินออกไป
นกตัวนี้บินไปเกาะบ่าของชายคนหนึ่ง และเมื่อชายคนนั้นหันมา
เธอพบว่าชายคนนั้น คือ พ่อของเธอ
และนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอสามารถให้อภัยพ่อของตัวเองได้อย่างแท้จริง



เมื่อเกิดความโกรธ ความเกลียด ความกลัว ขึ้นในใจ
กลไกการปกป้องตัวเองและโทษทุกสิ่งทุกอย่างจะทำงานโดยอัตโนมัติ
ราวกับว่าเราพร้อมจะเจ็บปวดและทนทุกข์กับทุกเรื่องที่ไม่เป็นไปอย่างใจต้องการ
พร้อมจะระเบิดอารมณ์ โมโห ด่าทอโลกและผู้คนที่ไม่เป็นไปอย่างใจต้องการ


ใจที่เธอกลัว
คือ สถานที่เดียวกันกับที่ความกล้าของเธอซ่อนอยู่
ความหลงผิด
ก็อยู่ในสถานที่เดียวกันกับความรู้แจ้ง
ความรัก
อยู่ในที่เดียวกันความเกลียด
ความเห็นแก่ตัว
อยู่ในสถานที่เดียวกันกับความเมตตากรุณา

อยู่ที่ใจเธอจะรู้สึกถึงสิ่งใด
อยู่ที่ใจเธอจะรับรู้ถึงสิ่งใด
จิตเธอคิดอย่างไร
ชีวิตเธอก็เป็นอย่างนั้น

ไม่มีอะไรซับซ้อน
ไม่มีอะไรแก้ไขไม่ได้
ไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยนแปลง

ยอมรับและเข้าใจความจริงได้เมื่อใด
ความกล้า...จะเข้ามาแทนที่ความกลัว
ความกลัวไม่จำเป็นต้องหายไป
ขอเพียงมีสติและรู้ตัวทั่วพร้อมอยู่ตลอดเวลา
ความกลัวจะอยู่ในที่ที่มันควรอยู่และไม่อาจทำร้ายใจเธอ
ส่วนความกล้าก็จะออกมานำหน้า
และช่วยทำให้ชีวิตของเธอเบิกบานในทุกเวลานาที































 




 

Create Date : 07 มกราคม 2564
23 comments
Last Update : 7 มกราคม 2564 6:24:38 น.
Counter : 175 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณTui Laksi, คุณmultiple, คุณเริงฤดีนะ, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณThe Kop Civil, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณnonnoiGiwGiw, คุณSai Eeuu, คุณตะลีกีปัส, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณmcayenne94, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณcomicclubs, คุณSweet_pills, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse

 

แค่อ่านนามสุกลก็มึนแล้วคุณก๋า

 

โดย: หอมกร 7 มกราคม 2564 8:05:13 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะ คุณก๋า
ถ้าเราแบกอะไรไว้ด้วยกายหรือใจ
ก็จะทำให้กายหรือใจเราไม่สบาย
การเผชิญความจริงแล้วมีสติแก้ไข
ถ้าแก้ไม่ได้ก็ต้องยอมรับให้ได้
แต่การยอมรับให้ได้นี่ บางทีก็ทำยากมาก
พี่ผ่านชีวิตมายาวนาน หลายๆความทุกข์จบลงที่
ชั่งหัวมัน อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
คือทำใจได้ก็สบายขึ้น

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 7 มกราคม 2564 8:11:43 น.  

 

สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า
หนังสือหลายเล่มเราได้อ่านก็จากคุณก๋าสรุปรีวิวนี่ละ
ถึงจะไม่ได้อ่านทั้งเล่ม แนวคิดที่ได้ก็สอนใจได้ส่วนหนึ่งละค่ะ

จริงค่ะ ในเรื่อง "ความกลัว" บางครั้งเราลองออกจาก save Zone
กล้าไปผจญในสิ่งที่อยากทำโดยลำพังบ้าง...ทำได้ให้รู้สึกว่าความกลัว
นั้นถูกเราทำลายได้ สำเร็จไปหนึ่งสิ่งละ

ชอบอันนี้ค่ะ "บางสิ่ง...ที่ช่วยให้เรามองเห็นความไม่รู้ของคัวเอง
ก็คือ การได้รับเสียงสะท้อนจากโลกภายนอก"

ขอบคุณค่ะ

ปล...ป้ายกดโหวต...ปีนี้น่ารักจัง

 

โดย: Tui Laksi 7 มกราคม 2564 9:01:08 น.  

 

โอ้ ผู้แต่ง อ.เต๊ะ ไม่รู้จักมาก่อน เลยลองไปค้นประวัติดู

เป็นคนอเมริกัน แต่เป็นถึง เจ้าอาวาสหญิง วัดในแคนาดา
เค้าบอกว่า เธอเป็นบุคคลผู้มีส่วนสำคัญในการนำพุทธศาสนาเข้ามาเชื่อมโยงกับวิถีชีวิตของชาวตะวันตก

ไม่ว่าจะเป็นการเผชิญหน้ากับความวุ่นวาย ความหวาดหวั่น ความไม่มั่นคง


หรือปัญหาต่างๆ ในชีวิตประจำวัน นับได้ว่าเพม่าช่วยเปลี่ยนโฉมพุทธศาสนา

จากภาพลักษณ์เคร่งขรึมศักดิ์สิทธิ์และเต็มไปด้วยพิธีกรรม มาเป็นสิ่งที่คนธรรมดาสามัญสามารถสัมผัสและเรียนรู้ได้

งานเขียนและคำสอนของเพม่าเหมาะสมและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับสังคมบริโภคนิยมในปัจจุบัน

แต่ อ.เต๊ะดูแล้ว เรื่องของจิตใจนี่ ไม่ใช่ใครๆก็จะทำได้ ตามที่บอก ต้องผ่านกระบวนการ ฝึกฝนมานานเลยนะครับ

ปล. วันนี้ง่วงมาก ตื่นตี 2 เม้นท์เรื่องแมวเป็นเรื่องแรก ง่ายหน่อย มาเจอบล็อกคุณก๋า ไปไม่ถูกเลย คงไม่ใช่ทางเรา
คุณก๋า ไม่เลี้ยงหมาเลี้ยงแมวบ้างเหรอครับ เลี้ยงตัวอะไรก็ได้หน่อยน่า

อ.เต๊ะ จะได้เม้นท์ง่ายๆหน่อย นะๆๆๆ นะตะเอง 555





 

โดย: multiple 7 มกราคม 2564 10:57:00 น.  

 

โอเคค่ะ
ไม่ว่าทุกข์หรือสุข
จงอดทน....ไป
ตามนั้น

ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกัน(ต่อ)ไป

 

โดย: เริงฤดีนะ 7 มกราคม 2564 12:11:27 น.  

 

ไม่เบียดเบียนคนอื่น
ดีที่สุดค่ะ

 

โดย: คนผ่านทางมาเจอ 7 มกราคม 2564 13:42:14 น.  

 

เมื่อคืนแมนยูฯ โดนสอยร่วงซะแล้วครับ ถ้าไม่พลิกโผผมว่าแมนซิฯ น่าจะคว้าแชมป์อีกครั้ง รอดูเฮียมูว่าจะแก้เกมส์ยังงัยนิดชิง

 

โดย: The Kop Civil 7 มกราคม 2564 13:52:50 น.  

 

เรื่องทักว่าอ้วนหรือผอมเนี่ย
ผิดใจกันได้ง่ายมากนะคะ
ทักว่าผอมยังไม่ค่อยเท่าไร
แต่ถ้าเจอโดนทักพร้อมๆกันสองอย่าง
คนมีสติก็จะคิดได้อย่างคุณก๋าแหละว่า
กุก็เป็นของกุแบบนี้ เมิงจะมายุ่งอะไรกะกุ 555

พี่ว่าจะเขียนเรื่องคำว่ากู กับ มึง
สองคำนี้หยาบคายจริงหรือเปล่า
เห็นคนสมัยนี้เค้าต้องลำบากเปลี่ยนเป็น กุ กับ เมิง

 

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า 7 มกราคม 2564 14:35:03 น.  

 

ไม่ว่าจะปัญหาอะไร จงอดทน
ความอดทนนี่เหมือนเป็นบททดสอบชีวิตเลยค่ะพี่ก๋า

บางทีมันก็มีสุดทนกันบ้าง
แล้วมันระเบิดเป็นโกโก้ครั้นเลยอ่ะพี่ เหอๆ

 

โดย: nonnoiGiwGiw 7 มกราคม 2564 15:57:55 น.  

 

ใจที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
จะไม่เหลือพื้นที่ว่างสำหรับความรักและการให้อภัย

ชอบประโยคนี้ครับพี่ก๋า
เหมือนเราเก็บเราขยะมาใส่ไว้ในกล่องความทรงจำจนไม่มีที่ให้เก็บเอาสิ่งดีๆเอาไว้ ^^

 

โดย: จันทราน็อคเทิร์น 7 มกราคม 2564 15:58:01 น.  

 

มีเยอะนะหาความสุขจากทุกข์คนอื่น ยิ่งปัจจุบัน ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองรอดโดยไม่สนใจอะไร

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 7 มกราคม 2564 17:20:38 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องก๋า

อ่าหนังสือแบบนี้ เราเราสงบ เย็น และนิ่งได้มากจริงๆ

อยากจะอ่านให้ได้มากอย่างน้องก๋าบ้าง จะพยายามค่ะ

 

โดย: Sai Eeuu 7 มกราคม 2564 18:28:44 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

เพิ่งได้แวะเข้ามาหลังจากหายไป10กว่าวัน
ยุ่งขิงอยู่กับเจ๊าะแจ๊ะป่วยค่ะ
ทะเบียนรถขาดไป5เดือน ไม่รู้เลย
เอ้า ถูกปรับไปนิดหน่อย
ดีที่ไม่โดนจับ ขับรถไป-มาตลอด5เดือน

เรื่องแสวงสุขบนความทุกข์ของคนอื่น.. คนทำนี่บาปนักหนาค่ะ

 

โดย: ตะลีกีปัส 7 มกราคม 2564 19:18:34 น.  

 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 

สวัสดีปีใหม่ 2564 ครับ

แวบมาทักทาย เยี่ยมเยียน

สบายดีนะครับ รักษาสุขภาพ

 

โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 7 มกราคม 2564 19:37:58 น.  

 

ไม่ว่าสุขหรือทุกข์จนอดทน
ชอบจังเลยค่ะพี่ก๋า

 

โดย: พระจันทร์สีม่วงง่วงๆ สม่ำเสมอ 7 มกราคม 2564 19:46:55 น.  

 

สวัสดีครับคุณก๋า

ส่วนตัวก็เห็นด้วยกับประโยคที่ว่าอย่าแสวงหาความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่นครับ
แต่เมื่อเราห้ามความคิดผู้อื่นไม่ได้
เราก็ยังต้องพบเจอกับผู้ที่กระทำเช่นนั้นไม่มากก็น้อยครับ
แต่ความอดทนจะพาเรารอดนะครับ

 

โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา 7 มกราคม 2564 19:51:55 น.  

 

สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณก๋า

 

โดย: โอน่าจอมซ่าส์ 7 มกราคม 2564 20:46:42 น.  

 

สอนเบื้องต้นก็ให้สลัดด้านลบออกไป
แล้วในที่สุด ด้านลบหรือบวก ก็ราคาเท่ากัน
กลางๆไว้ดีที่สุดค่ะ

 

โดย: mcayenne94 7 มกราคม 2564 21:44:20 น.  

 

เราต้องอยู่ให้ได้ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์นะคะ

 

โดย: comicclubs 7 มกราคม 2564 22:26:16 น.  

 

สวัสดี จ่ะ น้องก๋า

บล็อกวันนี้ ยังคงรีวิว งานเขียนของ คุณ เพม่า ได้ทราบประวัติคร่าว ๆ ของคุณเพม่า รู้สึกเศร้าใจเหลือเกิน เรื่องที่เธอเขียนเป็นเรื่องที่เธอเขียนจากประสบการณ์จริงในชีวิต เธอคงผ่านความทุกข์และคงศึกษาจนเข้าใจถึงแก่นแท้ของศาสนาพุทธ จนสามารถบวชเป็นเจ้าอาวาสที่วัดในแคนาดา (อ่านจาก อ.เต๊ะ เม้นท์ไว้)

บล็อกนี ใจความสำคัญ น่าจะอยู่ใน 3 เรื่อง อันเกี่ยวกับ
สรรพสิ่งต่าง ๆ ในโลก ซึ่งต้องพบเจอ นั่นคือ ชีวิตต้องพบกับ
ความเปลี่ยนแปลง พบกับความไม่แน่นอน และเมื่อเจอแล้ว สิ่งที่
จะทำให้เราทุกข์น้อย คือ การยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นนั้น ๆ ให้
ได้ นั่นเอง เนาะ

โหวดหหมวด แนะนำหนังสือ

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 7 มกราคม 2564 22:31:49 น.  

 

เมื่อความเปลี่ยนแปลงเข้ามาในชีวิต
ความกลัวไม่หายแต่เวลาช่วยให้ยอมรับและอยู่กับสิ่งนั้นต่อไปได้ค่ะคุณก๋า

จิตเธอคิดอย่างไร
ชีวิตเธอก็เป็นอย่างนั้น

คุณก๋าวิเคราะห์ให้ข้อคิดดีๆ ขอบคุณมากนะคะ

 

โดย: Sweet_pills 7 มกราคม 2564 23:16:09 น.  

 

กลัวอนาคต กลัวสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น กลัวการเปลี่ยนแปลง
แค่กลัว ก็ทุกข์แล้ว

 

โดย: สองแผ่นดิน 8 มกราคม 2564 0:01:27 น.  

 


สวัสดีค่ะ น้องก๋า

 

โดย: newyorknurse 8 มกราคม 2564 0:14:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 374 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]