..สีสันของความหลากหลาย อาจทำให้ความหมายของชีวิตแปรเปลี่ยน แต่ความเป็นเพื่อนยังคงหมุนเวียน สับเปลี่ยนอยู่ในตำแหน่งของความผูกพัน..
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2555
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
6 สิงหาคม 2555
 
All Blogs
 
เที่ยวพูซาน ไปดูอะไรกันมาบ้าง ไปดูกัน

เช้าวันแรกที่พูซาน อากาศค่อนข้างเย็นนิดๆ เมฆครึ้มๆ แต่แม่บ้านที่โรงแรมบอกว่า ฝนไม่ตกหรอก แล้วก็ไม่ตกจริงๆ ซะด้วย เช้านี้เราจะพาไปดูชายทะเลเมืองพูซานกันค่ะ นั่งรถไฟฟ้าใต้ดินเช่นเคย 








ระหว่างเดินไปชายทะเล ไปเจอนี่เข้าค่ะ เห็นตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้ว ไม่แน่ใจว่าเป็นลูกอะไร ดูคล้ายๆ แตงไทย แต่ลูกเล็กกว่า คนขายชักชวนให้ลองชิมดู ก็เลยสนองศรัทธาซะหน่อย พอชิมไปแล้ว...โห...หวานมากๆ เลย อร่อยด้วย ก็เลยอุดหนุนเค้าไปสองถุง เค้าก็แถมให้อีก ตอนแรกที่แวะดู ไม่มีคนซื้อเลย พอเราซื้อก็มีคนมาซื้อหลายคนเลย จขบ.เคยคิด เคยสงสัย และสังเกตอยู่เป็นประจำว่า เวลาไปซื้อของร้านไหน ที่ไม่มีคนเข้าร้าน สักพักจะมีคนมาเข้าร้านนั้นๆ แอบคิดในใจว่า ...เราคงเป็นนางกวัก เอ้ย...ไม่ใช่ซิ หมูกวัก ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร นอกจากลูกสาว จนเค้าก็สังเกต แทบทุกครั้ง ก็มักจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ คราวนี้ไปไหนก็ตาม ถ้าเห็นร้านไหนไม่ค่อยมีคน คนขายนั่งตบยุงเปาะแปะๆ ก็จะเข้าไป...อิอิ







ไปถึงชายทะเลเมืองพูซาน แดดร้อนเปรี้ยงๆ เลย คนมาเที่ยวเยอะเหมือนกันค่ะ








มีตำรวจน้ำ Life guard อยู่เป็นระยะ ๆ ตามแนวชายหาด













ไปเที่ยวตลาดปลาจากัลจิ ตลาดเค้าสะอาดมาก ไม่มีกลิ่นเลย





หอยเป๋าหื้อ





หอยเม่น ตอนแรกเข้าใจว่าสีเหลืองๆ ที่เค้ากินกันคือไข่หอยเม่น แต่ความจริงแล้ว คือ อัณฑะ ของหอยเม่น ค่ะ 






ปลาไหล ว่ายไปมา 





ปู...เค้าห้ามสูบบุหรี่ ใครสูบบุหรี่ ปูเค้าจะเอาก้ามมาหนีบบุหรี่ หักโช๊ะๆ เลย...555





หอยต่างๆ ..แต่หอยโข่ง หอยทาก หอยขม ไม่มี อิอิ






ปู กะ กุ้ง เค้าเป็นเกลอกัน





นี่ปลาอะรูมิไร้






นี่อะไรไม่รู้เหมือนกัน เรียกไม่ถูก คล้ายๆ ปลิงทะเลเนอะ





หอยตลับ





ปลาหมึกยักษ์





China town ที่เมืองพูซาน
















40 steps





รูปปั้นจำลองเหตุการณ์การสร้างบันได้สี่สิบขั้น คนงานช่วยกันทำโดยมีเด็กๆ มาช่วยพ่อทำงานด้วย













BUSAN TOWER 


ขาไปไม่รู้ เดินขึ้นทางรถขึ้น เล่นเอาขาแทบหลุด ที่แท้เค้ามีบันไดเลื่อน อยู่อีกฟากหนึ่ง  คราวหน้า รับรองไม่หลงแน่ๆ ...หุหุ









ขึ้นไปชมวิวเมืองพูซานบน BUSAN TOWER  สูง 120 เมตร
ค่าเข้าชม คนละ 4000 วอน














นั่นเรือ Camellia line ที่เราโดยสารมาจากฟูกูโอกะ เมื่อวานนี่นา  วันอาทิตย์เค้าหยุดเดินเรือค่ะ ไม่งั้นคงจะได้อยู่ฟูกูโอกะอีกเพื่อดูขบวนแห่เทศกาลทานาบาตะ
















นั่งรถไฟฟ้าใต้ดินกลับโรงแรมที่พักไปเจอผู้ชายคนนี้อีกเป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกเจอเค้าตอนที่เรากำลังยืนดูแผนที่อยู่ข้างทาง เค้ามาถามว่าจะไปไหนกัน เค้าก็บอกทางให้ เค้าบอกว่า เค้าขี่จักรยานเสือภูเขาไปทั่วเมืองพูซานวันละหลายสิบ กม. มาเจอเค้าบนรถไฟฟ้าใต้ดิน เลยถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก เค้าถามพวกเราว่าจะไปไหน พอบอกว่าจะกลับโรงแรม เค้าบอกว่า ผิดแล้ว ขึ้นผิดฝั่ง ดีนะเนี่ยะ...ที่เจอเค้าอีกครั้ง ไม่งั้นไม่รู้ไปไหนกัน



สรุปว่า...วันนี้เราไปกันจนครบโปรแกรมที่เราจะไปกันพรุ่งนี้อีกครึ่งวันก่อนจะไปโซลด้วย แล้วพรุ่งนี้จะไปไหนกัน คงจะเดินเที่ยวแถวตลาดทัลกาจิและห้างลอตเต้นั่นแหล่ะ  วันนี้เดินกันทั้งเหนื่อยและเมื่อย เลยไปกินอาหารทะเลที่ร้านแถวตลาดปลาทัลกาจิที่มีอยู่มากมาย 

เมนูหอยต่างๆ  มีหอยเป๋าฮื้อ  หอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ หอยเชลล์ ฯลฯ ทั้งหมดนี่ 34000 วอน(ประมาณ 948 บาท) แต่ถ้าได้น้ำจิ้มซีฟู๊ดนะ จะอร่อยกว่านี้























บล๊อกหน้าจะไปโซลแล้วนะคะ  อยู่โซลอีกสี่วัน อยู่ให้เบื่อกันไปข้างหนึ่งเลย
แล้วตามไปเที่ยวด้วยกันอีกนะคะ  ขอบคุณที่ติดตามชมค่ะ....














Create Date : 06 สิงหาคม 2555
Last Update : 7 สิงหาคม 2555 13:44:57 น. 17 comments
Counter : 5709 Pageviews.

 
วิ่งมาสำรองที่นั่งก่อนค่า


โดย: น้ำค้าง (แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ ) วันที่: 6 สิงหาคม 2555 เวลา:19:19:52 น.  

 
อร๊ายยยยยย บรรดาหอยๆมารวมกันอยู่นี่เองหรอค่า



กร๊ากกกกกกกกกกก มีหอยเม่นด้วย เน๊ะ เอิ๊กก


หอยต่างๆ ..แต่หอยโข่ง หอยทาก หอยขม ไม่มี อิอิ


รอดตัวไปแล้วเรา เหอๆ


อยากกินหอยเป๋าฮื้อ หอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ หอยเชลล์



โดย: น้ำค้าง (แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ ) วันที่: 6 สิงหาคม 2555 เวลา:19:24:14 น.  

 
เพิ่งรู้วันนี้ เองว่ากำลังคุุยกับเจ้าแม่นางกวัก 555


เกือบหลงทางโนะ โชคดีได้คนบอกทางให้นะคะ

คอยตามดูตอนต่อนะคะ

แฮะๆ จริงๆแล้วอยากดูว่าได้ของฝากกลับบ้านสักแค่ใหนเท่านั้นละค่ะ



โดย: Katai_Akiko วันที่: 6 สิงหาคม 2555 เวลา:20:28:00 น.  

 
สวัสดียามค่ำค่ะ...พี่เปี๊ยก

เกาหลียอดๆๆๆ

ปลาหมึกยักษ์หนวดน่ากินที่สุด



โดย: Calla Lily วันที่: 6 สิงหาคม 2555 เวลา:21:11:30 น.  

 
กลับมาดึกเมื่อคืน กว่าจะนอน ตื่นเอาหลังเพล
พรุ่งนี้มาอ่านนะ ส่งเข้านอนเลยครับ



โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 6 สิงหาคม 2555 เวลา:22:36:06 น.  

 
บล๊อกนี้น่าดู เห็นอาหารทะเลแล้วน้ำ
ลายจะไหล ต้องน้ำจิ้ม เปรี้ยวเผ็ดเค็ม
จึงจะแหร่มเนาะ 555

ร้านเป็นร้านขนาดไหนครับ ราคาถึง
ได้ 900 กว่าบาท....ถ้าที่ไทย บางร้าน
ตายแน่ ๆ

นักขี่จักรยาน ใช้ภาษาอังกฤษพูดกัน
เหรอครับ ถึงรู้เรื่องครับ ลูกนางสาว
กวัก 555

เสียดายทะเลเขานะครับ มีตึกสูงมา
เสริมทำเอา ไม่น่าดู แหะ ๆ เราติดไทย
มีทะเลเยอะมั้ง


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:5:22:38 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่เปี๊ยก

ตามมาเที่ยวต่อด้วยคนครับ








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:6:16:33 น.  

 


เอาซุปหางวัวมาให้พี่เปี๊ยกบำรุงค่ะ
ปูซานท่าจะสนุกนะค่ะ ของทะเลเยอะแยะน่าซื้อมาทำอาหารจังเลย หอยเปาฮื้อ ก็มี อยากได้มาปรุงอาหารจังค่ะ


โดย: Mitsubachi วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:9:26:26 น.  

 
สวัสดีนะ หมูกวัก


แจ้นมาอ่านและดูภาพ ดีนะที่ไม่ได้โม้ยาว
ไม่งั้นต้องติดหนี้อ่านแน่เลย




ไปทำบุญมาหลายวัด หอบบุญมาแบ่งด้วย


***


โดย: คนบ้า(น)ป่า (nulaw.m ) วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:10:04:00 น.  

 
มาเที่ยวเกาหลีต่อค่ะ
ชายหาดเค้าเป็นระเบียบดีจังเลยนะ
สะอาดมากๆ
อาหารทะเลอุดมสมบรูณ์ ตลาดก็สะอาด
เค้ารักษาความสะอาดได้ดีจริงๆ
บ้านเราน่าจะเป็นแบบนี้บ้างนะ

อาหารทะเลก็น่าอร่อย นี่ถ้าได้ไป
คงต้องขอเค้าเข้าครัว ตำน้ำพริกซีฟู๊ดเอง เค้าน่าจะให้นะคะ อิอิ



เอาพุทธรักษาที่บ้านมาฝากด้วยค่ะ

images by free.in.th


โดย: mambymam วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:10:43:24 น.  

 
แวะมาเที่ยววววววว
เอนทรี่นี้มีแต่ของน่าหม่ำเจงๆ

หอยตลับตัวใหญ่ดีเนอะคุณอา
ทานตัวเดียวสงสัยจะอิ่มไปเลย อิอิ

ว่าแต่เม้น 2 นะ เป็นไรมากป่ะ หุหุ
รู้สึกเหมือนกันอ่า รอดตัว ฮ่าๆๆ


โดย: ปอย (แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ ) วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:10:59:28 น.  

 
ลูกเหลืองๆ นั่นคงจะเป็นพี่น้องกะแตงไทย
ชื่อแตงเกาหลีเนอะพี่เปี๊ยก

เจ้าปลาหมึกยักษ์นี่
เห็นแล้วจะนึกถึง กวนมึนโฮ อ่ะพี่


แต่บันไดแค่ 40ขั้นเองนะคะพี่
ตาลุง 2คนนั่นทำท่าหมดสภาพ
ปล่อยให่ผู้หญิงกะเด็กแบบหามซะนี่



โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:13:32:42 น.  

 
ตามมาเที่ยวต่อค่ะพี่เปี๊๊ยก
เพิ่งรู้ว่าเป็นนางกวักนะเนี่ย
แต่เค้าไม่ชอบกินหอยอ่ะ
ขอกินแตงละกันเนอะ
ตอนนี้ฝนที่นี่กำลังตกค่ะพี่
ครยกตกบ้างหรือเปล่า..


โดย: เนินน้ำ วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:15:21:09 น.  

 


เมืองพูซานซีฟู้ดเพียบ แต่อย่างนี้หาไม่ได้แน่ๆ อิ อิ

อยากกินอัณฑะหอยเม่น 555


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:15:55:10 น.  

 
พี่เปี๊ยกที่รัก
มันเป็นดร๊าฟท์เก่าเก็บค่ะพี่ ตอนนี้ไม่ได้เข้าครัวเลยค่ะ ขุดกรุมาอัพบล้อกให้หมด ๆ ไปค่ะพี่
น้ำพริกกินเมื่อไหร่ก็อร่อย กินข้าวหมดหม้อได้นะนั่น อิอิ..
พี่ทำข้าวห่อสาหร่ายด้วยเหรอคะ ขยันจังเลยค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:16:00:15 น.  

 
หยึ๊ยยยย.. จิงค่ะพี่เปี๊ยก
หนวดดิบ กาดึ๊บๆๆ
นิคมะก้าลองเด็ดขาด
นึกถึงปากเต๋อแล้วหยองนะคะ

เพลงน่ารักจังอ่ะพี่



โดย: ที่เห็นและเป็นมา วันที่: 7 สิงหาคม 2555 เวลา:16:22:36 น.  

 
ขำพี่เปี๊ยก ตระกูลหอยของบล็อกแก๊งค์ไม่มีนะคะ

เครื่องเคียงเค้าเยอะนะคะ อะไรบ้างไ่ม่รู้ เค้าคงกินกับซอสใช่มั้ยคะพี่เปี๊ยก อาหารปิ้งย่างแบบนี้ต้องน้ำจิ้มซีฟู้ดเท่านั้นนะคะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 9 สิงหาคม 2555 เวลา:20:34:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 17 คน [?]




"ตั้งใจว่า...ทำบล๊อกนี้ขึ้นมาเพื่อบันทึกเรื่องราว ความทรงจำดี ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักและอยากจะทำ และไม่เคยหวังผลตอบแทนใด ๆ ในทุกสิ่งที่ได้ทำ นอกจากรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มิตรภาพและความจริงใจจากเพื่อนๆ เท่านั้น"


"ถ้าเรายังรัก
ยังรู้สึกรักและเสียดายมิตรภาพ
หรือความสัมพันธ์ที่ดีที่เคยมี


ใครผิด-ใครถูก
ใครยอมก่อน ใครยอมรับผิด
ไม่ใช่ประเด็นสำคัญแล้ว


“ความคาดหวัง” ที่เราควรมีกับตัวเอง
คือ คนทุกคนไม่จำเป็นต้องทำแต่สิ่งที่เราพึงพอใจ

เช่นเดียวกัน อย่าไปคาดหวังว่าเราจะเป็นที่รักใคร่ของทุกคน

เราทำแบบนั้นไม่ได้
ใครชอบ ใครชัง
บางครั้งก็อยู่เหนือการควบคุมของเรา


เราแค่ยืนหยัดกับสิ่งที่เราเป็น
แต่พร้อมยอมรับปรับตน เรียนรู้ว่าคนอื่นต้องการอะไร
ไม่ใช่ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล
และคิดแต่ว่าคนอื่นต้องเข้าใจตัวเราอยู่ฝ่ายเดียว



และถ้าที่สุดแล้ว


แม้แต่คำขอโทษอย่างจริงใจ
ยังไม่อาจละลายใจให้อีกฝ่ายยกโทษหรือให้อภัยได้

เราคงต้องตอบตัวเองให้ได้ว่า


“เราทำดีที่สุดแล้ว”


และก็ใช้ชีวิตของเราต่อไป"


กะว่าก๋า
14 พ.ย.55


"จะดี จะชั่ว อยู่ที่ตัวทำ"
"จะสูง จะต่ำ อยู่ที่ทำตัว"



# เริ่มทำบล๊อกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 #


ไปหลังบ้านทางนี้เน้อ