Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2552
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
26 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 

เด็กน้อยในเงามืด ตอน 3


ข้าพเจ้าทึ่งกับการทำงานของญี่ปุ่น(หรือของต่างชาติ เรื่องอื่นๆ) จริงๆ งานเป็นงาน เล่นเป็นเล่น ของบ้านเราน่ะรึ..ดาราถูกตามใจซ้า........

นักแสดงเค้า เวลาจะเตรียมเข้าฉาก..,ไปคุยหรือไปขอถ่ายรูปนี่เค้าปฏิเสธได้เลยนะคะ..เพราะต้องทำอารมณ์จริงๆ(ระบบการทำงาน ซีเรียสกว่าบ้านเราเยอะมากๆ) เวลาเข้าฉาก..ซ้อม..เค้านี่ก็ซ้อมเหมือนจริง ทุกอย่างเป๊ะๆ..พอเอาจริงนักแสดงนี่ไม่มีหลุด นอกจากจะเป็นเรื่องของแสงไม่ได้, กล้องสะดุด..แต่นักแสดงนี่เป๊ะตั้งแต่ซ้อม..สุดยอด..
ข้าพเจ้าทึ่งมากกับซีนหนึ่งที่..
(สปอล์ยนะคะ..ใครยังไม่ได้ดูให้ข้ามอันนี้ไป... –ประชดสุดริด )

เป็นฉากที่ตัวดำเนินเรื่องญี่ปุ่น(อีกคน) มาที่นี่ แล้วมาซื้อประเวณีเด็ก ตามบุคลิกคนนี้ในเนื้อเรื่องเป็นคนสูบบุหรี่..(แต่..ตัวจริงเค้าไม่สูบนี่สิ )
ป้าคอนทินิวญี่ปุ่นก็..เมื่อกี๊สูบไปเท่านี้ เท่านี้..เป๊ะ..(ทีมงานช่างไฟยิ้มกันเลยแหละ..มีบุหรี่สูบฟรีแน่ๆ เพราะเหลือเฟือ)
ข้าพเจ้าเพียงประทับใจที่นักแสดงเค้าไม่ใช่เป็นคนสูบบุหรี่ แต่เค้าสูบตั้งแต่ตอนซ้อมเพราะเรื่องวินัย เป๊ะๆ ข้าพเจ้าเลยทึ่งไง..

ป.ล. นักแสดงเรื่องนี้ทั้งหมด ที่มีฉากสูบบุหรี่..สูบกันจริง..
แต่..ตัวจริงทุกคนเหล่านั้น ไม่ใช่คนสูบบุหรี่..

แล้วข้าพเจ้าก็ได้รู้อีกอย่าง..บ้านเราน่ะ เวลาถ่ายกลางแจ้งที่มีแดดแรงๆ ก็จะมีการถือร่มให้นักแสดง(จากที่ข้าพเจ้าเข้าใจนะ) คือ นักแสดงต้องเข้ามาร์กเพื่อที่ผกก.และกราฟเฟอร์ต้องดูรายละเอียด จัดมุมกล้อง และจัดไฟ(บางกรณี) อยู่กลางแจ้งจะร้อนมากๆ เลยต้องมีการกางร่มให้นักแสดง (แต่ส่วนที่นักแสดงขอ หรือทีมงานสปอยดารา อันนั้น ข้าพเจ้าขอละไว้ไม่พูดละกัน)

เข้าเรื่อง..ข้าพเจ้าก็เห็นว่า มันก็กลางแจ้งนี่หว่า ไม่เห็นมีใครไปกางร่มให้นักแสดงเลย มีแต่ป้าโปรดิวซ์ กับผู้ช่วยแก(หรือจะเรียกผจก.กอง ก็ได้-แบบบ้านเราเรียก) ยืนถือพัด พัดให้นักแสดงของเค้าอยู่ เราก็(แอบคิด)เออเว้ย.. เค้าก็สปอยดาราเหมือนกันนี่หว่า ป้าโปรดิวซ์ยังมาทำหน้าดุใส่เราอีกที่ไม่มีพัด พัดให้นักแสดงฝั่งไทย ..เออ..เราก็..ก็ได้ฟระ..ไปถามหาร่ม เอามากางให้..
ที่ไหนได้ พึ่งมารู้ตอนหลัง (ถ้าเข้าใจไม่ผิด จากการสื่อสารกับคุณลุงเสื้อผ้า-ที่พูดญี่ปุ่นได้อย่างเดียว!!) ว่า คนญี่ปุ่นเหงื่อออกเยอะ ยิ่งในประเทศไทยด้วยแล้ว ร้อนตับแตก เหงื่อจะออกใต้วงแขนเยอะ ไม่ก็ที่แผ่นหลัง..

เหตุผลที่เค้าพัดคือ กันไม่ให้เหงื่อมาซึมเสื้อ เดี๋ยวจะไม่คอน. (continue)

โอ้วววววววววววว..ข้าพเจ้ากรี๊ดดดดเลย(กรี๊ดดีใจนะ)..
สถานะเดียวกันแบบในบ้านเรา เช่น เวลา ถ่ายๆไปแล้วเกิดฝนตกขึ้นมา เราก็จะบอกนักแสดงว่า อย่าออกไปตากฝนนะค้า..เป็นห่วง(เสื้อผ้า)เดี๋ยวจะเปียก ฮ่าฮ่า

ตอนขากลับประเทศเค้า คุณลุงเสื้อผ้าให้ พัดกับที่ซับเหงื่อใต้วงแขน ให้ข้าพเจ้าเป็นที่ระลึก - -‘

คุณป้า make up นี่ ข้าพเจ้าก็ชอบแกนะ อัธยาสัยดี น่ารัก แกทำหมดเลย หน้า ผม เอฟเฟกต์ รวมอยู่ในตัว ข้าพเจ้าสนใจเรื่องแต่งเอกเฟกต์ ชอบเข้าไปช่วย (วุ่นวาย) กับแก ตอนที่ถ่ายที่เหนือ ซีนท้ายๆ แกก็มาร์กจุดที่ต้องแต่งแผลให้นักแสดง ข้าพเจ้าก็เข้าไปช่วย(ป้าแกพูดอังกฤษได้อยู่ ไม่เหมือนลุงเสื้อผ้า ที่พูดอังกฤษไม่ได้เลย..) แกก็เลยส่งพู่กันให้แล้วก็บอกให้ข้าพเจ้าลอง..โฮ้ยย..ดีใจ
ที่สำคัญคือ ป้าแกก็ชอบกินเบียร์เหมือนกัน บางทีมันเลยได้คุยนอกรอบไง..อิอิ

ขากลับป้าแกก็ให้พู่กัน,ตลับฝุ่น make up ไว้ทำเลอะได้ทั้งผิว และเสื้อผ้า และ ถุงประคบร้อนเย็นที่คุณภาพดีมากๆ (ถุงนี้ข้าพเจ้าได้เอามาใช้ในเรื่อง เมมโมรี่ รัก..หลอน ด้วย)
.......................................................................................

จริงๆก็ไม่มีอะไรมากหรอก บางทีชุดนักแสดงเราต้องมีดับเบิ้ลให้อยู่แล้ว เพียงแต่ไม่ใช่ทุกซีนหรอก เลยต้องห่วงเป็นธรรมดา..แต่บางทีเจอ extra main เข้าไปก็มึนได้เหมือนกัน (ประเภท ศิลปินจ๋า..ตัวเมนได้อย่างไร ฉันต้องได้อย่างนั้น-อันนี้ก็เหนื่อยนะคะ พี่ๆขา น้องๆขา ข้าพเจ้าก็มีงบเสื้อผ้าจำกัด จัดได้ตามงบ ถ้างบเยอะๆจะทำถวายหัวให้ทุกคนเลยค่า..ไม่ต้องกลัวความไม่เท่าเทียม)

สัญลักษณ์อีกอันที่ได้เจอมา คือ ชูมือขึ้นมา แล้วหุบนิ้วทั้งหมดให้เหลือแต่นิ้วชี้ แล้วก็หมุนๆแบบควงข้อมืออ่ะค่ะ เจอตอน ณ ขณะถ่ายทำ แรกๆก็งง มานทำอะไรกันฟร้า คนนึงทำ แล้วมีคนทำต่อ พาลให้คิดว่า สะกดจิตหมู่หรืออย่างไร

แต่มันคือสัญลักษณ์ระหว่างการถ่ายน่ะค่ะ ว่าตอนนี้เทปกำลังเดินแล้วนะ ห้ามทีมงานพูดคุยหรือให้หยุดเคลื่อนไหวร่างกาย ถ้าคุณอยู่ตรงไหน ให้หยุดอยู่ตรงนั้นพร้อมกับเบียดตัวเองให้อยู่มุมให้ลึกที่สุด อย่าให้มีเงาหัวโผล่ออกมา แล้วเงียบ จนกว่าจะมีเสียงบอกว่า คัท (เงียบๆคนเดียว), ค้าทททททท (เสียงดังขึ้นมาหน่อย), คัทโว้ย (ลั่นทั้งกอง) แบบไทยๆ และ คัตโต่ะ (แบบญี่ปุ่น)

ที่ว่าพึ่งเคยเจอก็คือ ก็รู้อยู่แล้วว่าเวลาจะถ่ายมันก็ต้องเงียบและต้องแอบตามซอกหลืบต่างๆ พอเห็นแบบนี้เลยประหลาดใจปนงงในตอนแรก แต่พอตอนหลังตบะแก่กล้า ได้ไปเจ๋อกับหนังนอกอีก ก็ได้เห็นสัญลักษณ์นี้ก็เลย..เออ..มันคงเป็นภาษาสากลจริงๆ

ตอนที่ไปเหนือ (ไอ่ที่เชียงใหม่ เชียงรายนั่นแหละ) ข้าพเจ้าต้องไปก่อนคนเดียว..โน่น..เค้าถ่ายกันริมถนนบนเขา เสร็จแล้วย้ายต่อมาที่แม่น้ำข้างล่าง.., แล้วย้ายข้ามไปอีกฝั่งนึง..

ตอนนั้นรู้สึกเหมือนเป็นเด็กฝึกงานเลยมาทำอะไรเด๋อด๋า(ก็ตรูมาคนเดียวนิ-รุมกันซะ..)
ยังเก็บของไม่ครบ(จากบนถนน) อ้าวย้ายอีกแล้ว ก็เออ..รู้ว่าต้องย้าย แต่หัวเดียวกระเทียมลีบนี่หน่า..อิตาผช.(อีกคน)ก็มาเร่งยิกๆ ประมาณว่าไม่ต้องเก็บ ให้รีบวิ่งลงเขาแล้วไปขึ้นเรือข้ามฟากเร็วๆ ฮ่วย...แหม..อุปกรณ์ในซีนต่อไปก็อยู่ในกล่องนั้นนี่นา..แบกฮึดๆมาถึงที่จะลงเขา เห็นทางลงแล้วก็ท้อเลยตรู..

แต่แล้ว..มีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วย..ให้ทายก็ทายม่ายถูกหรอกเพื่อนๆ..

อิตาผช.มาล้งเล้งแล้วมานก็วิ่งล้ำหน้าข้าพเจ้าไปล้งเล้งต่อที่เรือเสียด้วยซ้ำ

พระเอกของข้าพเจ้าก็คือ..พี่ปราบ(พระชัยฯ)นั่นเอง ในส่วนของแกเสร็จที่ซีนนี้ไง(บนถนน แกไม่ต้องข้ามฝั่งไป) แกเห็นข้าพเจ้าวิ่งอยู่คนเดียว แกเลยมาช่วยยกกล่องของให้ แล้วบอกให้ข้าพเจ้าวิ่งไปก่อนเลย เดี๋ยววิ่งตามให้ ข้าพเจ้าเกรงใจก็เกรงใจ พยายามส่งเสียงบอกคนอื่นว่าให้ช่วยยกของแทนคนนี้ที แต่ทุกคนก็มีหน้าที่จำกัดอยู่แล้ว..

จนข้าพเจ้าข้ามฝั่งมาได้แล้ว และที่เค้าจะถ่ายคือ เด็กนักแสดงฝั่งไทยจะต้องเปียกน้ำ เค้าให้เรามารอ แสตนบายผ้าเช็ดตัว เฮือกกกกกกก...แฮ่กกกก..ฮ่วยยยย...
อิตาผช.นี่แหละก็ยังดีเค้าก็ ว. ไปบอก พวกผช.ผจก.ให้มายกกล่องเราแทนพี่ปราบ แล้วเอาขึ้นเรือมาให้..เฮ้ออออออออออ.........

พระเอกในดวงใจจริงๆ หน้าตาขัดกับตัวตนจริงๆเล้ยยยยยย..อิอิ

ป.ล. ที่เรียกทีมงานทางโน้นว่า ลุงๆ ป้าๆ ซึ่งก็เป็นจริง(ไม่ได้เกินเลยใดๆทั้งสิ้น) เข้าใจเลยกับคำว่าคุณภาพ อายุสามสิบอัพไปถึงสี่สิบ ห้าสิบยังมีเลย(ข้าพเจ้าคาดว่า น่าจะเป็น ป้าคอนทินิวแสนดุของข้าพเจ้านั่นแหละ)

ว่าแล้วก็ขอเมาธ์นี้ด ถึงป้าคอนฯของข้าพเจ้า ช่วงที่ถ่ายบ้านอุ่นไอรัก(ในเนื้อเรื่อง)

ตอนค่ำๆ รอฉากมืด ทีมงานมานั่งกันอยู่ อยู่ดีๆป้าแก ควักซองๆอะไรสักอย่างเอามาส่งให้ ยื่นๆมาตรงหน้า แล้วก็พูดญี่ปุ่น (บุคคลิกแกจะพูดห้วนๆน่ะ) เราก็งง ไรฟร้า..มีคนแปลให้ว่า ประมาณชอบกินชามั้ย ลองเอาชานี้ไปชิม หอม อร่อยดี ประมาณนี้
โหย..แต่หน้าแกนิ่งมากเลยไง ตอนแรกพวกสาวไทยเราตัวแข็งๆ(ว่าแกมาไม้ไหนวะ) พอรู้แล้ว..เปลี่ยนเป็นยิ้มกัน และยกมือไหว้ขอบคุณแกเกือบพร้อมๆกันเลย..ไม่ใช่ว่าเห็นแก่ของนะคะ เพราะปกติเห็นแกดุอย่างเดียว ไม่นึกว่าแกจะมีอารมณ์นี้ด้วย..

แล้วแกก็ยิ้มๆ เป็นยิ้มครั้งแรก และยิ้มครั้งเดียวที่พวกข้าพเจ้าได้เห็น...

คิดถึงนะคะ..ทีมงานที่น่ารักทั้งหลาย หวังว่าคงได้เจอกันอีก..







ปีเตอร์สุดหล่อ น่าจะมีคนจำกันได้







พระเอกของเรา







โดนตรวจงาน







ใครเป็นใครมั่งไม่รู้(ญี่ปุ่น-ไทย)







กับผู้กำกับ







และสุดหล่อของใคร?




 

Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2552
13 comments
Last Update : 26 กุมภาพันธ์ 2552 2:00:06 น.
Counter : 332 Pageviews.

 

สุดหล่อของยามะเอง

 

โดย: yamara-tee 26 กุมภาพันธ์ 2552 6:05:55 น.  

 

ยามห่าง ยังห้าม จิต...........คะนึง ครั้งเอ่ย เคยอ้าง ถึง...........เพื่อนพ้อง ใจคิด จิตใคร่ ตรึง...........ตราอยู่ เย็นเลื่อน เยือนเล่น ห้อง...........หับนี้ทักทาย


 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 4 มีนาคม 2552 1:23:12 น.  

 

พออภัยที่มาช้านะน้องสาว ช่วงนี้หัวฟูมากมาย (สระผมไม่ได้ลงทรีทเม้นต์ ฮ่า...)



ยามะ มาทำน้ำลายหกแถวนี้ได้ไงคะ 555 ..... ซาโต้ชิ

งิงิ




 

โดย: sandhurst IP: 58.136.49.12 10 มีนาคม 2552 11:13:57 น.  

 

 

โดย: naragorn 11 มีนาคม 2552 3:46:26 น.  

 




อากาศมันร้ออนนนนน ร้อน ขอแวะมานั่งพักหน่อยนะคร้า

 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 14 มีนาคม 2552 9:26:24 น.  

 

โห..ยามะน้องเลิฟ..มาต่อมุกได้พอดีเชียว

พี่แซนด์ ยังตามมาอ่านบล็อกน้องอยู่ ดีใจ

คุณนารากร น้องเลิฟอีกคน ดีใจค่ะ

ส่วนคุณคนมีฯ คนนี้น่ารักสุดๆ แวะมาทักทายตลอด ข้าพเจ้าอาจจะไม่ค่อยได้แวะไปหา แต่ก็ยังนึกถึงเพื่อนๆทุกคนอยู่นะคะ



 

โดย: บินไปในฟ้ากว้าง 21 มีนาคม 2552 1:32:39 น.  

 

มาเยี่ยมกองถ่าย..พี่บินคร๊าบบ

โห..พี่เล่าได้สนุกจริง

 

โดย: Taboonkam 22 มีนาคม 2552 9:02:35 น.  

 




วันนี้อารมณ์ดี ลัลลา ลัลลา
อยากมาบอกว่า แผลฯ รักทู๊กกกกกกก คน
คริคริ

 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 28 มีนาคม 2552 1:13:17 น.  

 



เดี๋ยวก็ร้อน เดี๋ยวก็ฝน เฮ้อ...
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นห่วงงงงงงงงงงงง ค่ะ

ps. อยากได้ลายเซ็นต์พี่ปราบจัง คริคริ

 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 7 เมษายน 2552 19:29:13 น.  

 




สุขสันต์วันเปียกน้ำค่ะ

 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 13 เมษายน 2552 17:39:01 น.  

 




ไม่ได้มาหาซะตั้งนาน...ยังไม่ลืมกันใช่ไหมคร้า

 

โดย: คนมีแผลพ่อแม่ไม่รัก 6 พฤษภาคม 2552 20:03:01 น.  

 

แวะมาเยี่ยมน๊า ซำบายดีบ่ (ค่ะ)

 

โดย: naragorn 11 พฤษภาคม 2552 4:52:41 น.  

 

พี่บิน ไม่อัพบล็อกเลยนะคะช่วงนี้

น้องแซนด์รออ่านอยู่ค่ะ


อิอิ หุหุ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ (กระดากปากจังวุ๊ย)

 

โดย: sandhurst IP: 58.136.49.50 12 พฤษภาคม 2552 15:53:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


บินไปในฟ้ากว้าง
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Friends' blogs
[Add บินไปในฟ้ากว้าง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.