กรีนการ์ดหาย

กรีนการ์ดหาย! เอาอีกเเล้วเรา ทำกระเป๋าเงินหล่นหายอีกเเล้ว โอ้ย! โมโหตัวเองจริ๊งจริง

หายเเล้ว! บัตรเครดิตเเละกระเป๋าเงินที่เคยใช้อยู่หล่นหายไปเเล้ว เอกสารสำคัญ,กรีนการ์ด,ใบขับขี่,บัตรเครดิต,เงินสด หายไปพร้อมกับกระเป๋าใส่เงิน



เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า….เมื่อวันจันทร์เราใด้รับจดหมายทวงหนี้ค่าบริการอินเตอร์เนตจากบริษัทคอมเคส ว่าเราค้างชำระค่าบริการมียอดทั้งสิ้น 115 ดอลล์ งงมากเลย เราก็จ่ายค่าบิลอยู่ทุกเดือน จะค้างค่าชำระใด้ยังไง?เราโทรไปถามที่คอมเคส เจ้าหน้าที่ไม่สามารถให้รายละเอียดใด้ บอกย้ำคำเดิม เพียงว่าบัญชีของเรามียอดค้างชำระจำนวนเท่านี้ เราบอกว่าเราชำระค่าบริการทุกเดือน ทำใมจึงมียอดค้างอยู่ เป็นค่าอะไรบ้างเจ้าหน้าที่ไม่สามารถบอกรายละเอียดใด้ เพียงเเต่ยืนคำเดิมว่าเรามียอดค้างชำระปรากฏอยู่ในคอมพิวเตอร์ ตกลงไม่รู้เรื่องกันว่าค่าอะไร?

เราคิดว่าวันเสาว์นี้ ออฟฟิตคอมเคสเปิดทำการครึ่งวัน จะขับรถไปถามให้มันรู้เรื่องรู้ราวซะเลย บางทีคุยทางโทรศัพท์ก็ไม่ใด้เรื่อง

วันจันทร์ถึงศุกร์เราไปไหนไม่ใด้เลยเพราะต้องทำงานประจำ เเละเเล้ววันอังคาร,วันพุธ.วันพฤหัส ก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก

วันนี้เป็นวันศุกร์ เราไปทำงานตามปกติ พอช่วงสายๆครูที่โรงเรียนน้องมุกโทรมาที่ทำงานบอกว่า น้องมุกมีไข้ ตัวร้อน ให้มาเรามารับกลับบ้านเเละกำชับว่าให้มารับเดี๋ยวนี้ ถ้ามาไม่ใด้ให้ญาติมารับ เราก็รับปากว่าจะไปเดี๋ยวนี้ เเต่ความจริงเปล่า งานยังยุ่งอยู่ จนครูโทรมาตามครั้งที่สองเราถึงใด้ไป

โดยปกติเเล้วเวลาเด็กมีอาการผิดปกติ เช่นปวดหัวตัวร้อนมีไข้หรืออาเจียน ครูจะพาไปห้องพยาบาล จะไม่ใด้ยาเด็กเด็ดขาด เเม้เเต่ยาลดไข้ ไทรินอลหรือพาราเซตตามอล พยาบาลที่ห้องพยาบาลเพียงเเต่เช็ดตัวเพื่อระบายความร้อนออกจากร่างกาย เเละเฝ้าคอยสังเกตุอาการ หลังจากนั้นจะโทรเรียกผู้ปกครองมารับกลับบ้านทันที หากเด็กมีอาการทรุดลงเเละผู้ปกครองยังไม่มา ทางโรงเรียนจะเรียกรถพยาบาล

เราจำใด้ว่าตอนเป็นเด็ก เราเคยตัวร้อนมีใข้ ทางโรงเรียนจะมีห้องพยาบาล ครูประจำห้องพยาบาล จะให้ยาลดไข้เราทานเเละนอนพักที่ห้องพยาบาลจนกว่าโรงเรียนจะเลิก เเต่ที่นี่ไม่ เรียกผู้ปกครองมารับอย่างเดียวเลย

หลังจากที่ครูน้องมุกโทรมาตามครั้งที่2 เราเลยบอกหัวหน้า เธอบอกให้ไปรับลูกมาที่ทำงาน ที่นี่มียาเเก้ไข้ตัวร้อน เเละยังหาคนทำงานเเทนเราไม่ใด้ เราเลยต้องพาลูกไปอยู่ที่ทำงานด้วย

อันนี้เป็นห้องเด็กอ่อน ซึ่งไม่ใช้เเล้ว ห้องนี้ติดอยู่กับออฟฟิต เจ้าหน้าที่เขารับอาสามองๆน้องมุกให้ ทานยาเสร็จก็พาเขาไปนอนพัก



ตกเย็นน้องมุกมีอาการไอ ใด้เรื่องอีกเเล้วค่่ะ ต้องรีบพาไปหาหมอ เดี๋ยวจะเป็นหนัก

วันนี้วันเสาว์เเเล้ว เรามีธุระทำหลายเรื่องเลย คือพาน้องมุกไปหาหมอ,ไปออฟฟิตคอมเคส,ไปธนาคาร เเละต้องไปรับหนังสือนิยายของพี่ออมที่เขาจองใว้ที่ห้องสมุด ทั้งหมดนี้เขาเปิดบริการวันเสาว์ครึ่งวัน ต้องทำให้เสร็จภายในครึ่งวันเท่านั้น เราออกทำธุระกับน้องมุกเเต่เช้า ส่วนพี่ออมตื่นสาย ขี้เกียจปลุก

อันดับเเรกไปหาหมอ ถึงเเล้ว เลี้ยวเข้ามาเล๊ย เรามาเป็นคนเเรก คุณหมอเป็นคนไทยค่ะ





คลีนิกคุณหมอ



หลังจากคุณหมอตรวจอาการเเละเขียนใบสั่งยาให้ เราก็รับใบมาใส่ใว้ในกระเป๋าเงิน จากนั้นขับรถไปที่ออฟฟิตคอมเเคส เเละที่นี่เราเกิดการเถียงกับเจ้าหน้าที่

นี่เป็นใบเเจ้งหนี้ของคอมเเคสค่าโทรศัพท์บ้าน 28.50ดออล์ + ค่าอินเตอร์เนต 24.95 ดอลล์



เเต่ต่อมาเรายกเลิกการใช้บริการ เพราะย้ายไปนอร์ทเเคโรไลน่า เเละย้ายกลับมาอยู่ที่เดิมอีก เราก็ไปขอเปิดบริการของคอมเเคสเหมือนเดิม คราวนี้เราเอาเเต่อินเอตร์เนตอย่างเดียว เจ้าหน้าที่บอกว่า 24.95 ดอลล์ ตกลงเราเอาอันนี้ เราก็จ่าย 24.95 ดอลล์ทุกเดือน จู่ๆ มีใบเเจ้งหนี้ว่าเราค้างชะระตั้งร้องกว่าดอลล์ มันมาจากไหน?

เจ้าหน้าที่ตอบ "เป็นหนี้ค่าค้างชำระค่าบริการ"
เราตอบกลับ "ฉันรู้ เเต่มันค่าอะไรที่เพิ่มขึ้น ฉันจ่ายยูทุกเดือน 24.95 ดอลล์"

เจ้าหน้าที่ตอบเเบบเดิม "เป็นค่าค้างชำระค่าบริการ"

เเหม่! ตอนนี้เราชักโมโห อียายนี้ท่าทางจะพูดไม่รู้เรื่อง เราเลยเสียงดังกลับไปว่า ฉันเข้าใจที่ยูพูด เเต่ยูช่วยบอกฉันหน่อยว่ามันค่าอะไร เเยกเเยะออกมาให้ดูหน่อยซิ

หล่อนตอบกลับว่า"ในคอมพิวเตอร์มันโชว์ว่าเป็นค่าค้างชำระ เเค่นั้น"

เเหม! คราวนี่เรายั้วะมากเลย เอาใบเเจ้งหนี้ขึ้นมากลางให้หล่อนคู เเละถามว่า ค่าบริการอินเตอร์เนต ยูคิด 24.95 ดอลล์ใช่ไหม?

หล่อนตอบ "ไม่ใช่…" เเล้วหล่อนก็นั่งหุบปากต่อ คงกลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปาก

เราต้องถามหล่อนต่อว่า"ถ้าไม่ใช่เเล้วเท่าไร ยูคิดฉันเดือนละเท่าไร?"
หล่อนตอบ "44.95 ดอลล์"

เราตอบกลับว่า "อ้าว เเล้วตอนที่ขอติดตั้งใหม่ ยูบอกว่าเอาอินเตอร์เนตอย่างเดียว คิด24.95 ดอลล์ คราวนี้ยูทำใมขึ้นมาเป็น 44.95ดอลล์โดยที่ไม่ใด้เเจ้งให้ลูกค้าทราบ"

หล่อนตอบ "มันเป็นนโยบายของบริษัท ไม่จำเป็นต้องเเจ้งให้ลูกค้าทราบ เเละขณะนั้นเป็นช่วงโปรโมชั่น" ตอบเสร็จหล่อนก็นั่งหุบปากอันหนาเตอะของหล่อนต่อ

เราถามต่อว่า"ถ้าฉันเอาโทรศัพท์บ้านด้วยยูคิดเท่าไหร่?"หล่อนตอบ "เท่าเดิม44.95ดอลล์" จากนั้นหล่อนก็จ้องหน้ามาที่เรา

เราจ้องหล่อนกลับมั้ง เเละถามว่า ถ้าฉันเอาอินเตอร์เนตอย่างเดียวยูคิด 44.95ดอลล์ เอาโทรศัพท์บ้านเพิ่มอีกตัวก็คิด 44.95 ราคานี้เป็นเเพกเก็จไช่ไหม?"

หล่อนตอบ "ใช่" "อ้าวเเล้วฉันก็เอาทั้งสองอย่างเลยไม่ดีเหรอ ในเมื่อราคามันเป็นเเพกเก้ตเเบบนี้"



หล่อนตอบ "โอเค…ยูจะเอาว้อยเมล์ด้วยไหม?" เราตอบไปว่า"ถ้ายูคิดค่าว้อยเมล์เพิ่ม ฉันไม่เอา"หล่อนถามกลับมาว่า"ตกลงจะไม่เอาใช่ไหม"

ตอนนี้เราโมโหสุดๆ เราถามกลับว่า "ที่ฉันพูดมาทั้งหมดนี่ ยูเข้าใจฉันไหม
ถ้ายูเข้าใจเเล้วมาย้อนกลับถามฉันทำใม อันไหนที่ยูเห็นว่าลูกค้าจะใด้ประโยชน์ ยูควรจะเเนะนำฉัน ไม่ใช่มาพูดโยกโย้เเบบนี้ ยูมีคอมเม้นต์การ์ดไหม ฉันขอหน่อย ฉันจะคอมเพลน" เราตอบกลับ

หล่อนตอบ "มี..เเต่อยู่หลังออฟฟิต ต้องเดินไปหยิบ" เราตอบกลับไปว่า "โอเค! ฉันจะคอย "

เราเกาะยืนเค็าเตอร์อยู่ตรงนั้น ไม่ยอมไปไหน เเละไม่ยอมพูดอะไร เเละหล่อนก็ไม่ยอมเดินไปหยิบคอมเม้นต์การ์ดมาให้ เราต้องย้ำเธออีกว่า ฉันรออยู่นะ ส่วนในใจนั้นโมโหมากเลย..

ว่าเเล้วหล่อนก็ย้ายก้นอันใหญ่มหึมาของเธอหล่อนเดินไปที่ด้านหลังออฟฟิตเพื่อจะไปหยิบคอมเม้นต์การ์ดให้เรา

เรามองตามหลังเธอไป..พลันฉุกคิดมาในใจว่า ถ้าเราคอมเพลนหล่อน เเละถ้าผลนี้กระทบต่อหน้าที่การงานของหล่อนหล่ะ? เชื่อเเน่ว่าหล่อนต้องมีครอบครัว มีลูก นึกถึงเมื่อครั้งเราทำงาน เราเคยใด้คอมเพลนการ์ดค่ะ เเละถูกหัวหน้าเรียกไปพบ

เเหม่! อย่ากระนั้นเลย เราเปลี่ยนจากคอมเพลน เป็นให้ good report หล่อนดีกว่า (ทั้งๆที่ในใจโมโหจัด)

หล่อนเดินย้ายก้นกลับมาช้าๆ ยื่นคอมเม้นต์การ์ดมาให้เรา เราพูดว่า "เนื่ยะ! ฉันจะเขียน good reportให้ยูนะ ยูชื่ออะไร? ยูให้ information ฉันดีมากเลย ก่อนหน้าที่ฉันจะมาหายู ฉันโทรสอบถามทางโทรศัพท์เเล้วไม่ใด้เรื่อง ฉันมาหายูวันนี้ ใด้เรื่องจริงๆ"

เออเเฮะ! จากอาการง้ำงอนบนใบหน้าหล่อน เปลี่ยนเป็นยิ้มขึ้นมาทันที เเล้วเราก้อยืนเขียนcardให้เธอหน้านึงเต็มๆ เสร็จเเล้วยื่นให้เธอ

หน้าตาคอมเม้นต์การด์



คราวนี้รู้สึกว่าเธอจะอ้าปากพูดใด้กว้างมากกว่าเดิม เเละพูดจากับเราดีขึ้น! เเละเราก็ใด้ทราบว่าที่คอมเเคส เวลาจะติดตั้งจะติดตั้งเคเบิ้ล,อินเตอร์เนตหรือโทรศัพท์บ้าน จะคิดค่าติดตั้ง 50 ดอลล์ (ซึ่งบางบริษัทไม่คิด เช่น เอทีเเอนด์ที เเต่ระบบอินเตอร์เนตจะช้ากว่ามาก) ตกลงเราก็ทราบเเล้วว่าที่เราค้างค่าชำระหน่ะ มันคือค่าอะไรบ้าง?

หลังจากจ่ายเงินเราก็เดินหน้าเง้าจ้ำอ้าวออกไปจากเค๊าเตอร์หล่อน เลือดโมโหยังไม่จางหาย เเถมกลับโมโหตัวเองอีก ไปให้good reportหล่อนทำใมนะเนื่ยะ?

ออกจากคอมเเคส เราก็ไปทำธุระต่อที่เเบงค์ เจ้าหน้าที่เเบงค์ขอดูไอดี เราก็ควานหากระเป๋าใส่เงินในกระเป๋าสะพายของเรา เเย่เเล้ว!หาไม่เจอ มันอยูที่ไหนเนื่ยะ?

เราหยิบของทุกอย่างในกระเป๋าสะพายออกมา ปริ้นซับในกระเป๋าจากด้านในมาด้านนอกเเละด้านนอกมาข้างใน ทำเเบบนี่อยู่ 3-4 รอบ!!!

ตายหล่ะ กระเป๋าเงินเราหล่นหายเเน่นอน มันหายไปตอนไหนหล่ะ? นึกไม่ออกจริงๆ รู้เเต่ว่าเราโมโหจนลมออกหูเลยในตอนนั้น

เรากลับไปที่คอมเเคส เเจ้งให้หล่อนทราบ หล่อนกุรีจุจอช่วยเราหาเป็นอย่างดี เเละบอกว่าจะเก็บใว้ใหหากเจอเเละจะโทรไปบอก เราถึงกลับเข่าอ่อนเเทบเป็นลม!

กรีนการ์ดที่เราพกไปทำธุระกับ DFCS เมื่อวันก่อน ยังไม่ทันใด้เอาออก ซึ่งปกติ เราจะเก็บกรีนการ์ดเอาใว้ที่บ้าน ใบขับขี่,เเครดิตการ์ด,เงินสด ฯลฯ หายหมด อะไรหายก็ไม่เท่ากรีนการ์ดหาย เพราะมันต้องเสียเงินทำใหม่ อย่างเเพง! โอ้ย ซวยจร๊งจริ้ง

เราขับรถกลับมาบ้านด้วยความอ่อนเเรง เมื่อเรากลับมาถึงบ้าน บอกพี่ออมว่ากระเป๋าตังค์เเม่หายอีกเเล้ว ไปช่วยเเม่หาในรถหน่อยเผื่อจะหลนอยู่บนที่วางเท้าในรถ เเล้วก็เดินไปที่ห้องนอน นอนเเบ็บหมดเเรงอยู่บนเตียง ไม่มีเเรงลุก ทำอะไรเอาซะเลย

เย็นเเล้ว พี่ออมเดินเข้ามาดูเราหลายรอบ ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน เเม่จะตายไหมเนื่ยะ? เราไม่มีเเรงลุกขึ้นจริงๆค่ะ เพิ่งจะเสียเงินเปลี่ยนยางรถไปไม่กี่วัน นี่ต้องมาเสียเงินทำกรีนการ์ดใหม่อีกเเล้ว เเทนที่จะเอาเงินไปใช้อย่างอื่น โอ้ย! โมโหตัวเองจัง

วันนี้วันอาทิตย์ เรายังคงนอนเเบ็บหมดเเรงอยู่บนเตียง พี่ออมก็ช่วยหาข้าวหาน้ำมาให้เเม่ให้น้อง เเออ! ใอ้ลูกคนนี้มันใช้ใด้เหมือนกันนะ น้องออมเดินเเข้าเดินออกคอยมาดูเราตลอด จนกระทั่งตอนเย็นเธอมาบอกเราว่า เจ็บคอเเละปวดหัว

"เออ! สงสัยจะไม่สบายเข้าเเล้ว เดี่ยววันจันทร์เเม่จะพาไปหาหมอ" เราบอกลูก

ค่ำเเล้ว… เราคงนอนเเบ็บหมดเเรงอยู่บนเตียง ไม่มีที่หวังอื่นใดพึ่งใด้เเล้วนอกจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่พึ่งทางใจของคนชาวพุทธ เรารวบรวมกำลังใจตั้งจิตเเล้วพูดขึ้นในใจว่า "เจ้าประคู๊ณ... สิ่งศักดิ๋สิทธิ์ทั้งหลายในโลก หากในชีวิตที่ผ่านมา ความดีที่ลูกทำยังพอมีอยู่ในสายตาของคุณพระคุณเจ้าบ้าง ขอให้ลูกช้างใด้กรีนการ์ดคืนด้วยเถิดค่า ส๊าธุ"

อ่ะ! งานนี้เล่นของ อิอิ

วันจันทร์ย่างเข้ามาเเล้ว…เราขับรถพาพี่ออมไปหาหมอเเต่เช้า พอไปถึงคลีนิกคุณหมอ มีคนใข้ก่อนหน้าเราเเล้ว 4-5คน ขณะที่เรากำลังยืนอยู่ตรงเค๊าเตอร์ คุณหมอเดินผ่านมาเห็นเรา คุณหมอร้องเรียกเเละกวักมือให้เข้าไปหา

"อ้าวๆ มานี่ ๆไปยังไงมายังไงไปทำของหาย…" คุณหมอพูด
พูดจบคุณหมอก็เดินเข้าไปในห้องถือถุงซิปล็อกออกมา พอเราเห็นของในถุงเท่านั้นเเหละ จำใด้ว่าเป็นของของเรา เข่าอ่อนเเทบจะเป็นลมอยู่ตรงนั้นอีกรอบ



คุณหมอบอกว่ามีคนเก็บใด้เอามาคืนที่คลีนิก ในกระเป๋าตังค์มีนามบัตรเเละใบสั่งยาของคุณหมออยู่ในนั้น คนเก็บใด้มีลูกเป็นคนใข้ของคุณหมอ ในถุงมีบัตรเเละเครดิตการ์ดต่างๆ ใบขับขี่ ที่สำคัญคือกรีนการ์ด ใด้คืนหมด ยกเว้นกระเป๋าใส่ตังค์เเละเงินสด (เเต่หายช่างมัน ใด้บัตรคืนเป็นพอเเล้ว) ปาฎิหารมีจริงค่ะท่านผู้อ่าน พี่ออมบอกว่าถ้าไม่เห็นกับตาจะไม่เชื่อเลย

คุณหมอบอกว่าชาติที่เเล้วเรากับเธอคนนั้นชาติที่เเล้วคงเคยช่วยเหลือกันมาก่อน ชาตินี้จึงตามมาช่วยเหลือกันอีก (เอ๋อ!คุณหมอก็เชื่อเรื่องนี้เหมือนกันเนอะ) คุณหมอบอกว่าเราควรตอบเเทนในความมีน้ำใจของเธอ เราเลยทำตามที่คุณหมอเเนะนำ

ไปซื้อมาใหม่เเล้วค่ะ กระเป๋าใส่ตังค์ เลือกเอาลาย+สี เเปร๋นๆ จะใด้เห็นกันชัดๆไปเลย



ขอบคุณเที่แวะมา พบกันใหม่บล็อกหน้านะคะ




 

Create Date : 12 เมษายน 2553
0 comments
Last Update : 24 กันยายน 2559 22:51:22 น.
Counter : 1429 Pageviews.


BlogGang Popular Award#13


 
Quel
Location :
ชิคาโก้ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 159 คน [?]




ไดอารี่บันทึกเรื่องยุ่งๆชีวิตวุ่นๆ ของซิงเกิ้ลมัมลูก2 อพยบไปอยู่อเมริกาเมื่อปี 2003 อาศัยอยู่รัฐจอร์เจียเป็นระยะเวลา8ปี ปัจจุบันย้ายไปอยู่ที่ชิคาโก้ค่ะ

เริ่มเขียนบล็อกเมื่อ 01 กุมภาพันธ์ 2552 เขียนตามประสพการณ์ชีวิต เเละเรื่องอื่นๆที่ได้เจอมาค่ะ


บล็อกอัพเดท
ใบไม้เปลี่ยนสี ชิคาโก

Please visit my FaceBook คลิ๊กที่นี่

เเวะทิ้งคอมเม้นต์ได้ที่กล่อง C- Box ค่ะ

วิวสวยๆ ทะเลสาบมิชิเเกน ชิคาโก

The Bean ยามค่ำคืนที่สวนสาธารณะมิลลิเนี่ยม พาร์ค
เเบบจำลองเมืองชิคาโก
ขบวนวงโยธวาธิต ของนักเรียนมัธยมปลาย ที่ชิคาโก ปี2016
วันสดใส มีเเดดออก หลังหิมะตก
360ชิคาโก ตึกJohn Hancock
พาเเหลดวันขอบคุณพระเจ้า/ขบวนวงโยธวาธิต
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
12 เมษายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Quel's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.