Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2555
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
14 พฤษภาคม 2555
 
All Blogs
 

สวัสดีคะ แนะนำตัวซะหน่อยนะคะ

สวัสดีคะก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวก่อนเลยนะคะ ชื่อ โอ๋คะ หรือ จ๊ะโอ๋ ตอนนี้ก็ 26 ปีแล้วคะ มีพี่น้องสามคนตัวเองเป็นคนเล็กคะ แต่โตสุดๆในบ้าน ตอนเกิดออกแบบธรรมชาติไม่ได้คะ ต้องผ่าคลอด ออกมาก็เต็มกระบะเลยทีเดียว อ้วนตั้งแต่เกิดเลยก็ว่าได้ค่ะจนหมอคิดกลัวว่าจะเป็นเบาหวาน แต่โชคดีที่ไม่เป็น ตั้งแต่เล็กจนโต ผ่านมา 25 ปีไม่เคยเลยที่จะได้รู้จักกับคำว่าผอมพราะจำด้ว่าพอขึ้น มัธยมศึกษาตอนต้นก็อ้วน100แล้วแล้วก็ไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆช่วงที่ยังเรียนอยู่นั้นก็น้ำหนักขึ้นมายังไม่เท่าไรค่อยขึ้นมาเรื่อยๆพออายุ15ก็หนักอยู่ที่110+แล้วเมื่อได้เข้าไปศึกษาในระดับ ปวช.ก็ก็ยังไม่วายทำน้ำหนักเพื่มขึ้นมาเรื่อยๆเนื่องจากที่บ้านขายอาหารตามสั่ง ชอบขโมยหมูกรอบแม่กินประจำ 5555 แล้วก็กินข้าวดึกเพราะกว่าแม่จพเก็บร้านเสร็จก็เกือบ2ทุ่มแล้วกินมาเพราะว่าต้องช่วยแม่เก็บร้านหลังเลิกเรียนทุกวัน ตั้งแต่ตอนป6จนถึงปวช3. เทอม1 เปิดเทอมก็เป็นแม่ค้าขายขนมหวานน้ำแข็งใสกินประจำคือเฉาก๊วยใส่นมสด อร่อยโฮกใส่ลูกชิดข้าวโพดกระจับ(ที่เป็นข้าวเหนียวสามเหลี่ยม)ยิ่งแซ่บหลายกินเกือบทุกวัน กินมาเรื่อยๆจนจบปวชน้ำหนักก็ตกมาที่ 120 กิโล หลังจากนั้นศึกษาต่อที่รามคำแหงเพราะไปสอบไม่ติดเลยมีเวลาหนักกว่าเดิมนั่งๆนอนที่บ้านไม่ออกไปไหนซื้อขนมมาตุนเอาไว้กินไปกินมาเรื่อยๆ พอครบ1ปี แม่ก็เลยให้ไปทำงานแต่ตอนนั้นแม่ไม่ได้ขายของแล้ว ก็ไปทำงานกินตามมีตามเกิดเท่าที่หาได้เท่านั้นมีอะไรขายก็กินทุกอย่าง เรื่องกินนี้ถือว่าสำคัญมากมายในชีวิต ไม่ต้องบำรุงอะไรมากมายไม่ต้องสวยก็ได้แต่ขอให้อิ่มไว้ก่อนก็ทำงานไปเรื่อยๆจาก 120 ก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นไป แต่ก็ยังเพิ่มไม่มากเพราะอาจจะยังเป็นช่วงวัยรุ่นการเผาพลาญก็คงอาจจะยังดีอยู่จนมาเมื่อประมาณตอน5ปีที่แล้วก็ไปฟิตเนสครั้งแรกเพราะมีความคิดว่าอยากจะผอมแหละก็ไปออกกำลังการโดยการกินข้าวไปก่อนแล้วก็ไปออก เห็นผลประมาณ 2 อาทิตย์ ลงไป2โลได้ แต่ก็เริ่มขี้เกียจตามประสาก็ไม่ได้ไปอีกแล้วก็ปล่อยตัวตามสบายมาเรื่อยๆ กินอะไรที่อยากกินเงินออกทีจะไปซื้อขนมของโปรดที่อยากกินมากักตุนไว้แล้วก็กินมันเพลินๆมาเรื่อยๆ ใช้ชีวิตกับการกินซะส่วนใหญ่แล้วก็ปล่อยตัวตามไขมันที่มีในร่างกาย น้ำหนักขึ้นมาที่ 125 กิโล มีอยู่คืนหนึ่งฝันว่าตัวเองขึ้นตาชั่งน้ำหนักดีดไปที่ 144กิโล แม่เจ้าตกใจตื่นเดี๋ยวนั้นเลย 5555++ แต่ช่วงนั้นยอมรับว่ากินหมูกระทะบ่อยมาก ก็ค่อยๆเพิ่มไปเรื่อยๆ จน 130 กิโล ( หนูไม่น้อยไซร์ลูกช้าง 2 ) แล้วพอถึง130กิโลแล้วตอนนี้เริ่มเป็นจุดเปลี่ยน ไม่ขึ้นตาชั่งอีกเลยขนาดซื้อมาไว้ที่บ้านก็ปล่อยมันเอาไว้แบบนั้นแหละไม่เคยคิดใส่ใจมันอีกเลยจนขึ้นชั่งอีกครั้งอยู่ที่138 เอ...หรือว่าฝันจะเป็นจริงโอ้วว..ไม่นะ เป็นไปไม่ได้ จนกระทั่งเรียนในมหาลัยปีสุดท้าย จริงๆทำงานด้วยเรียนด้วยคะ ตอนเช้าทำงาน ตั้งแต่ 8.00 – 17.00 น. แล้วก็ไปเรียนต่อ ตั้งแต่ 18.00 – 21.00 น. กว่าจะกลับถึงบ้านก็ 23.00แล้วบางวัน เพราะรถติดบ้างแวะร้านเน็ตบ้าง แล้วแต่บางวัน กลับมาถึงก็กินข้าวแล้วก็นอน 5555 บางวันก็ไม่ได้กิน ตอนเย็นส่วนมากจะหิวก็จะหาอะไรกระแทกปากก่อนเสมอก่อนที่จะไปเรียนอาจกินขนมผลไม้ โกโก้ปั่นเข้มข้นเจ้าประจำ อร่อยมากสั่งได้ดั่งใจเพราะไปตีสนิทกะแม่ค้าจนเขาตามใจเราบอกเอาเข้มข้นนะคะพี่ แซ่บๆ เขาก็จัดหนักให้แต่เราไม่ชอบหวานก็หวานหน่อยๆ ขมๆมันๆ โอ๊ยย อร่อย กินตอนเย็นเกือบทุกวัน กินจนได้กินฟรีมาหลายแก้ว 5555 แล้วพอตอนมหาลัยปีสุดท้ายก็เครียดหนักนอนดึกงานเยอะโปรเจคอีก ตอนเช้านี้ต้องขนมเปี๊ยะวัน2อันอันละ10 บาท ต้องไส้ไก่ ทุเรียนด้วยนะ แซ่บมากก แป้งนุ่มไส้นี้ไม่หวงเลย ให้แบบจัดเต็ม อันเท่าฝ่ามืออะไรทุกเช้าวันละ2อัน น้ำหนักเพิ่มมาเรื่อยๆชุดนักศึกษาตอนแรกนี้เย็บเข้าเอาไว้ต้องเลาะออกถึงจะพอดีเสื้อนี้ใส่ไม่ได้เลยติดแขนติดพุงมากขนาดไซด์ผู้ชายนะเนี่ยตอนนั้นไม่ส่องกระจกไม่ชั่งน้ำหนักเลยกระจกก็ส่องแต่หน้าถ่ายรูปก็จะเห็นแต่หน้าเพราะว่าหัวเล็กหงะเวลาคนเห็นรูปก็จะบอกว่าไม่อ้วนเท่าไรหลอกแต่จริงตัวเบิ้มมากกก คิดว่าตอนนั้นคงถึงตามที่ฝันไว้ 140ได้แหละ รู้สึกว่าเหนื่อยง่าย ขึ้นบันไดนี่ไม่มั่นใจเลย ต้องจับราวตลอดไม่กล้าขึ้นมอเตอร์ไซร์ไม่กล้าไปไหนเสื้อผ้าก็ไม่ค่อยมีใส่ กางเกงที่มีใส่ก็ตึงไปหมดชุดทำงานนี้เขาต้องมาวัดตัวใหม่ทุกปีเพราะอ้วนขึ้นจนช่างวัดตัวบอกว่าพี่ครับเข่าอยู่ตรงไหนผมหาเข่าไม่เจอ (หง่ะมันขนาดนั้นเลยหรอ)อายมากกๆๆจนเรียนจบต้องขึ้นรับปริญญาตอนนั้นเสื้อใส่ไม่ได้จริงๆเพราะต้องติดกระคุมด้วยแล้วแขนเสื้อก็ตึงมากเหมื่อนจะขาด จนต้องไปหาซื้อเสื้อแต่ตอนนั้นไม่ค่อยมีขายเลยไปตัดที่ร้านก็ได้มาสมใจ1ตัวช่วงนั้นอืดสุดๆคอไม่มีเลย กินอย่างเดียว บำรุงตลอดเลยคะขนาดรูปขึ้นรับนี่ยังแบบว่าไม่มีคอเลยถ่ายรูปออกมาเหมื่อนอะไรไม่รู้กลมๆใหญ่ๆไม่มีคอหน้าก็ค่อยๆบานออกมาทำผมทรงไหนก็หมดหนทางแล้วที่จะดูดีก็อ้วนมาเรื่อยกินมาเรื่อยๆจนมาวันหนึ่งช่วงปลายเดือนมีนาปีที่ผ่านมาคือ54 คืนวันที่ 23 มีนาคม 2554 ฉันได้คุยกะน้องคนหนึ่งซึ่งทำให้ฉันลุกขึ้นมาจริงจังกับการเปลี่ยนแปลงตัวเองในครั้งนี้ ขอบคุณน้องที่น่ารัก ที่ทำให้พี่คนนี้คิดได้มื้อเช้าวันแรกของการเปลี่ยนแปลงตัวเองมันก็ทรมานนิดหน่อยแต่มันคงผ่านไปได้ด้วยดี นอกจากนี้แล้วยังมีคนสำคัญอีกคนช่วยกระตุ้นจิตฉันอีกตลอดเวลาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2554 เขาบอกว่าให้ลองทำและบอกกับฉันว่าถ้าไม่รักตัวเองแล้วใครจะรักมันยิ่งสะกิตใจให้ยิ่งทำ ขอบคุณพี่คนนี้อีกคน ช่วยแนะนำของมีประโยชน์เขาบอกว่าให้หามาใส่ปากบ้างไม่ใช่กินตามใจปาก บอกว่าให้สู้ๆคอยเป็นกำลังใจที่ดีๆให้เสมอ กำลังใจก็คนคนนี้ทำให้ฉันฮึดเป็นอย่างมาก ตอนนั้นผ่านไป 1 สัปดาห์ ก็ลองชั่งน้ำหนักครั้งแรกที่ลองลด มันประมาณ 138 กิโลประมาณนี้ แม่เองก็สนับสนุนที่จะช่วยทำเมนูเบาให้ๆเช่นกัน ทุกวันนี้เลือกทานแต่ของดีๆมีประโยชน์ ใส่ใจกับการทานมากขึ้น ในช่วงหนึ่งสัปดาห์แรกเป็นสัปดาห์ที่ทรมานที่สุดหักดิบเลยก็ว่าได้จากที่เคยกินข้าวดึกๆ ชามใหญ่ กินข้าวไม่ต่ำกว่าสามทัพพี ก็เริ่มลดลงหลังเลิกงานที่เคยซื้อขนมกลับมากกินก่อนกินข้าวก็เลิกนิสัยนั้นแล้ว ดื่มน้ำดับความหิวปรับสภาพให้ร่างกายกินเมื่อหิวไม่ใช่กินเมื่ออยาก เลิกขนม เลิกของหวาน เลี่ยงกะทิ น้ำตาล แป้ง ของทอดกับผัดนี้เลี่ยงยากจริงๆแต่ก็พยามยามเลี่ยงให้ได้ กินผักต้มน้ำพริกฝีมือแม่ อิ่มอร่อยกว่าซื้อกิน กินผักเก่งขึ้น ทานอาหารลดจัดน้อยลง(ช่วยเรื่องความยากอาหาร) ไม่ทานบ้างก็ไม่ทรมานเท่าไร หิวดึกๆก็รีบเข้านอน หลับๆไปเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยกิน หลุดบ่อยครั้ง แต่ไม่ได้หลุดยาว กลับมาเริ่มใหม่เสมอ ความตั้งใจในครั้งนี้เป็นครั้งแรกของชีวิต ค่อยๆเปลี่ยนแปลงการกินไปเืรื่อยๆคนมาถึงเดือนช่วงประมาณเดือนพฤษภาคมก็ได้รู้สึกพี่สาวคนสวย พี่เมย์ MelodyBeam GetCha เราได้รู้จักกันทางเฟสบุ๊คแต่โอ๋ตามเขามาจากห้องในพันทิป ( พี่เมย์คนสวย ขวัญใจสาวๆ ) เราได้ทำความรู้จักกันอยู่ไม่นานสืบสาวราวเรื่องปรากฎว่าอยู่ใกล้บ้านนี่เองพี่เขาเลยอาสามารับพาไปออกกำลังกาย นั่นนับเป็นครั้งแรกที่ได้เข้าไปเล่นจริงๆในฟิตเนสเฟิร์สโดยที่พี่เมย์เป็นคนพาเข้าแล้วก็ได้เข้าไปเจอบรรยากาศการออกกำลังกายแบบน่าสนุกเพราะมีอะไรให้เล่นมากมาย มีคลาสต่างๆแล้วก็ได้ไปเจอเพื่อนๆที่น่ารัก พี่หนิง น้องหวาน แนทตี้ มุกกี้ นู๋ปั้น พี่แนนแล้วก็คนอื่นๆอีกมากมาย แต่ละคนมีความฝันเดียวกันคือลดน้ำหนักโว้ๆๆเราได้ที่ปรึกษาเยอะแยะเลย อิอิตอนนั้นสนุกกะการทำกิจกรรมนี่มาก ตั้งใจสุด ตอนที่เจอพี่เมย์จำได้ว่าหนักประมาณ 127 กิโลแล้วอาทิตย์ต่อมาก็เจอพี่หนิง หนักอยู่ที่ 125 กิโล แต่พี่หนิงล้ำหน้ามากลงไปที เดือนละ 10 โลเค้าตามไม่ทันเลยทีเดียว แล้วก็ลงบ้างขึ้นบ้างเพราะมีเวลาออกกำลังกายเต็มที่แค่อาทิตย์ละ1วันเท่านั้นนอกนั้นก็เล่นเบาๆไป6วัน ก็เล่นไปเล่นมาจนลดลงมาที่ 116-118 ตอนนั้นก็ได้ทำกิจการเป็นของตัวเองช่วงเดือน ตุลาคมก็เลยไม่ได้มีโอกาสไปแต่ก็ยังเดินกลับบ้านทุกวันวันละ2กิโลเมตรแทนการออกกำลังกายซึ่งจริงๆไม่เีพียงพอแต่ก็ดีกว่านอนอืดอยู่เฉยๆแล้วน้ำหนักก็ทรงๆคงที่ 114-116 มา2-3 เดือนไม่ลงแม้แต่นิดเดียว เพราะตอนนั้นขาดวินัญในการกินไม่ออกกำลังกายด้วยช่วงนี้เริ่มกลับมากินแบบคนปกติลดในแบบฉบับตัวเองไม่ได้งดแป้งไม่ได้งดของหวานแต่กินให้น้อยลงมากกว่าและช่วงกลางเดือนมกราคม 55 ก็เริ่มกลับมาฮึดอีดครั้งเพราะว่าอยากเห็นเลข 2หลัก ถึงแม้ไม่ทันในวันเกิดเพื่อเป็นของขวัญให้ตัวเองแต่ก็ไม่ลดละเลิกที่จำมันเพราะเชื่อแค่ว่ามันไม่ถึง แต่ยังคิดจะทำต่อไปเรื่อยๆ เพราะว่ามีแบบอย่างให้ดูเยอะแยะมากมายเราไม่ได้งดแป้งไม่ได้งดข้าวไม่ได้งดของทอดไม่ได้งดของที่อยากกิิน แต่ลดปริมาณลงต่างหากเริ่มนับแคลจริงจังตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์จากคำแนะนำของพี่เมย์ที่บอกหลักให้จดการกินเพื่อเป็นบันทึกและรู้จักวางแผนล่วงหน้า ออกกำลังกายวันเว้นวันที่สวนสาธารณะวิ่งๆๆเดินๆๆ อย่างน้อยๆก็วันละ 40 นาทีวิ่งนานๆไม่ได้อ้วนมากมันเหนื่อยและขาไม่ไหว ก็มันน้ำหนักเยอะหนิแต่ก็ได้คำแนะนำจากนักวิ่งที่อยู่ในสวนให้วิ่งเหยาะๆเอา ตอนนี้ก็ลงไป30 โลแล้วคะ แต่เป้าหมายเลข 2หลักยังไม่เลิกล้มนะแต่ตอนนี้ค่อยเป็นค่อยๆไปก่อน เครื่องมันร้อนช้าไปซะหน่อยแต่ก็จะทำอย่างต่อเนื่องนะคะ ขอบคุณทุกเสียงตอบรับและขอบคุณทุกๆกำลังใจที่มีให้เสมอมาขอบคุณทุกคำปรึกษา จ๊ะโอ๋ขอสัญญาว่าจะขอสู้ต่อไป สู้สู้คะ ^_^




 

Create Date : 14 พฤษภาคม 2555
7 comments
Last Update : 14 พฤษภาคม 2555 21:37:18 น.
Counter : 2198 Pageviews.

 

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

 

โดย: โอน่าจอมซ่าส์ 14 พฤษภาคม 2555 21:56:14 น.  

 

ยินดีที่ได้รู้จักครับ
สู้ๆ นะครับ เป็นกำลังใจให้
^____^

 

โดย: CyanBlur 14 พฤษภาคม 2555 23:11:57 น.  

 

แวะมาทักทายตอนดึกๆค่ะ ฝันดีค่ะ

 

โดย: Bienvenue 15 พฤษภาคม 2555 0:20:34 น.  

 

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ สู้ๆทางนี้ก็พยายามอยู่ค่ะ

 

โดย: น้ำเคียงดิน 15 พฤษภาคม 2555 20:26:19 น.  

 

สู้ๆๆนะคะ ตอนนี้เราก้ลดน้ำหนักอยู่เหมือนกันคะ เรารู้ว่ามันยากมากเเต่ก้อดทนคะ คุณก้สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจอีกเเรงคะ

 

โดย: หนูกึม IP: 125.24.218.220 11 สิงหาคม 2558 3:03:19 น.  

 

สู้ๆๆนะคะ ตอนนี้เราก้ลดน้ำหนักอยู่เหมือนกันคะ เรารู้ว่ามันยากมากเเต่ก้อดทนคะ คุณก้สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจอีกเเรงคะ

 

โดย: หนูกึม IP: 125.24.218.220 11 สิงหาคม 2558 3:03:53 น.  

 

พี่คะ ซื้อชุดที่ไหนคะ หนูจะเรียน หาซื้อไม่ได้ค่ะ ขอเบอหรือไลน์ได้ไหมคะ

 

โดย: มิ้นท์ IP: 182.53.143.160 27 สิงหาคม 2559 20:36:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


jaoho
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยัยตัวกลมแก้มป่อง
Friends' blogs
[Add jaoho's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.