เส้นทาง สายเพชรบูรณ์ (พ.ย.51)

ผ่าน มา นาน แล้ว กับ การ เดินทาง เส้นทาง สายนี้ ผ่าน ไปแค่ วัน เวลา แต่ ความทรงจำ ยัง คงอยู่
กับ การเดินทาง จุดหมาย คือ ภูทับเบิก / ภูหินร่องกล้า แต่ ระหว่างทาง คือความงาม ที่ต้องเก็บเกี่ยว


จุดชมวิวภูค้อ แม้จะไม่ใช่จุดหมายของปลายทาง แต่เป็นจุดแรกที่ตั้งใจไปเก็บภาพแสงยามเช้า
ฉันจำได้ว่าฉันเคยมา ณ ที่แห่งนี้แล้ว กับการเดินทางเพื่อการท่องเที่ยว เวลาผ่านไปเวลาก็ยังคงอยู่เช่นเดิม
ในครั้งนี้ฉันกลับมาที่นี่ แต่ไม่ใช่ความรู้สึกเดิม


เป็นความชอบส่วนตัว ที่ฉันชอบภูเขาสลับซับซ้อน แบบนี้ ยิ่งมีสายหมอกมาคลอเคลียยอดไม้ ทิวเขาด้วยแล้ว ฉันชอบอย่างเป็นที่สุด


เส้นทางแสนงามระหว่างทาง จุดพักทางรายทาง ที่ไม่ใช่แค่ที่ผ่านเลย แต่กลับเป็นที่อยู่ยังความรู้สึก และ ระลึกถึงเสมอเมื่อคิดถึงเพชรบูรณ์ "Coffee Hill"
ฉันเหมือนคุ้นๆ ชื่อ "Coffee Hill" จากสมาชิกในห้องนี้ เหมือนใครบางคนจะเล่าให้ฉันฟังว่า "สายหมอก ณ ช่วงฤดูฝน เหมือนหมอกที่กำลังเล่นเกลียวคลื่นเป็นน้ำตกหมอก"
ฉันพอจะจินตนาการได้อยู่บ้าง "น้ำตกสายหมอก" แต่อยากเห็น อยากสัมผัสด้วยตัวของฉันเองจริงๆ จะงามแค่ไหน


ฉันชอบขุนเขาที่ยิ่งใหญ่ที่อยู่ด้านหลัง มันช่างอลังการเสียจริง ดูมีมิติ เหมือนภูเขาจะวิ่งเข้าหาเรา
กับบางมุมเล็กๆ ที่น่ารักในความรู้สึกของฉัน


ฉันไม่ใคร่จะชอบดื่มกาแฟนักเท่าไหร่ จำไม่ได้แล้วว่าใครให้ฉันจำจนจินตนาการว่า การดื่มกาแฟ จะทำให้ แก่เร็ว
คนใกล้ตัวเสนอ โกโก้เย็นให้ฉัน ลองสักหน่อยก็ได้ ใครที่ได้มาเยือนที่แห่งนี้หากได้ลิ้มรสชาด โกโก้ คงรู้สึกเฉกเช่นเดียวกัน "อร่อย"


เครื่องดื่มพร้อมเสิร์ฟด้วย "พายแอปเปิ้ล" แป้งอุ่นๆ ที่กรอบพอประมาณแฝงด้วยรสชาดนุ่มลิ้น ทุกคนที่ได้ลิ้มลองเอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน "อร่อย"


เครื่องดื่มแสนอร่อย ของหวานแสนประทับใจ เพียงแค่นี้ "ที่พักทาง" ก็เป็น "ที่ประทับใจ"
เมื่อหนังท้องตึง หนังตาฉันเริ่มหย่อน แต่ ไม่ทันหนังตาจะเริ่มหย่อน พลันสายตาก็ได้เห็น กล้วยไม้แสนธรรดาที่วางขายตามท้องตลาด
กล้วยไม้ที่ใช้บูชาพระ แต่ในเวลานี้ กลับโดดเด่นเมื่อยามแสงสอดลอดมากระทบ หากฉันยังไม่รู้จักการถ่ายภาพ ฉันก็คงมองผ่านไปด้วยความคุ้นตา
นี่ในเวลานี้ ฉันคงให้ผ่านไปไม่ได้แล้ว

ความอดทนฉันคงไม่เพียงพอที่จะหลีกใบไม้สีเขียวอ่อนที่รู้สึกดึงสายตาให้จ้องมอง แต่ฉันก็ปลอบใจตัวเอง (หาเหตุผลให้ตัวเองถูก)
ไม่เป็นไร กล้วยไม้ช่อใหญ่กว่า เด่นกว่าแค่ใบไม้เขียวอ่อนนิดเดียว พอหยวนๆ ละกัน


ประทับใจกับ "Coffee Hill" กันแล้ว ก็เริ่มออกเดินทางเพื่อไปยังจุดหมายที่ตั้งหวัง ดูเหมือนว่าความหวานของพายแอปเปิ้ลและโกโก้เย็นแสนอร่อย
จะยังคงติดอยู่ที่ริมฝีปากของฉัน แต่ด้วยระยะทางที่ยังแสนไกล ซึ่งระยะทางต่อไปไม่มีพลังงานให้ต่อเติม เราก็ต้องหาอาหารจานหลัก
หาพลังงานให้แก่ร่างกาย "ร้านอาหารบ้านนายต๋อย" จึงเป็นคำตอบสุดท้าย

"ผัดสายใยรัก" เป็นอีกหนึ่งเมนูที่ทางร้านนำเสนอ เราจึงขอลิ้มลองตามเทียบเชิญและก็ไม่ผิดหวัง


เติมพลังงานให้ร่างกายแล้ว การเดินทางจึงเริ่มขึ้น และไม่นาน เราก็ผ่าน "เขาค้อไฮแลนด" เป็นหมู่บ้านที่มีต้นสนขึ้นเรียงราง แม้จะไม่ได้เป็นแถวยาวเหยียด
แต่ก็สร้างความตื่นเต้นแก่ผู้พบเห็นเช่นกัน ฉันก็ตื่นเต้นกับต้นสนนั้นอยู่หรอกนะ แต่เป็นเพราะช่วงเลนส์ที่ไม่ยาวพอให้บันทึก
ฉันจึงเลือก เจ้าต้นไม้พุ่ม กลีบใบสีขาว ฉันไม่รู้จักชื่อว่าเป็นต้นอะไร แต่ฉันชอบใบสีขาวที่มองย้อนตัดกับสีฟ้าเข้ม
จินตนาการของฉันบอกว่า "เมื่อใดที่ฉันมองเห็นภาพนี้ ฉันจะรู้สึกถึง ฤดูหนาว มาเยือนแล้ว" ทันที ก็เพราะฉันเห็นในช่วงฤดูหนาวนี่นา


"จุดชมวิว ดอยน้ำเพียงดิน"
เบื้องหน้าเป็นภูเขาที่ยิ่งใหญ่ สมาชิก เรียงรายบันทึกภาพยังเบื้องหน้า ภูเขาที่เหมือนลอยตระหง่าน แต่ฉันบันทึกไม่ได้ ขอเก็บภาพเบื้องหลังแทนละกัน


แล้วเราก็ได้มาถึงจุดหมายแรก "ภูทับเบิก" เห็นแล้วอุ่น สีสรรแห่งฤดูกาล


ภูเขากะหล่ำปลีครั้งแรกที่ได้มาเยือน และ ได้พบเห็น แม้ว่าจะเป็นกะหล่ำที่คงเหลือจากการเก็บเกี่ยว กะหล่ำฤดูหนาวไม่งามเท่าในฤดูฝนที่ชุ่มฉ่ำ
แค่สำหรับฉัน อลังการงานกะหล่ำ


เราอยู่บันทึกแสงยามเย็น ณ จุดชมวิว ภูทับเบิก สมาชิกคนอื่นต่างสาละวินกับการบันทึกภาพพระอาทิตย์ช่วงลับขอบฟ้า สำหรับฉัน
เกือบทุกครั้ง เมื่อเห็น ดอกหญ้า ต้นหญ้า อดไม่ได้จริงเชียวที่จะบันทึกไว้


ดวงอาทิตย์ที่ลาลับของฟ้า พัดพาแสงสว่างให้ตามหมดไป ความมืดเข้ามาทดแทน แหล่งที่พัก จุดกางเต็นท์ เป็นที่พักแหล่งสุดท้ายของค่ำคืนนี้
ค่ำคืนแห่งสายหมอกปกคลุมลานกางเต็นท์ เสียงนักท่องเที่ยวดังระงม แม้จะมีเสียงเป่าประกาศให้อยู่ในความสงบ แต่ก็ยังมีบ้างที่ขัดแย้งกับประกาศนั้นๆ
จะมีใครบ้างที่จะสร้างสามัญสำนึกให้นักท่องเที่ยวที่ส่งเสียงดัง ไม่เกรงหัวจิตหัวใจคนอื่น ว่าพวกเขาต้องการความเงียบ สงบ กันบ้าง มีไหมนะ


ฉันไม่รู้ว่า ฉันผ่านคืนแห่งสมรภูมิรบของการก่อสงครามโสตประสาทมาได้อย่างไร อาจเป็นเพราะความอ่อนเพลีย เหนื่อยล้าของร่างกาย ทำให้ฉันผ่านมาได้
รู้สึกตัวอีกครั้งก็ยามเช้าที่ต้องตื่นเพื่อไปเก็บแสงเช้าที่จุดชมวิวภูทับเบิก ณ จุดเดิม

เวลาเริ่มผ่านไป เช้ามืด เป็นเช้า สายหมอกหนาๆ เริ่มประปราย ให้เห็นร้านค้าที่เรียงราย เปิดพร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยวในวันนี้


"เวลา" เป็นสิ่งที่น่าสงสาร เพราะมักถูกฉัน "ฆ่า" เสียบ่อยครั้งไป เฉกเช่นเช้านี้ ฉัน "ฆ่า" เวลารอถ่ายแสงเช้าด้วย อาหารแสนง่าย และ รวดเร็ว
มาแหล่งปลูกผักที่ใหญ่ที่สุดของประเทศทั้งที ต้องเติมคุณค่าทางโภชนาการให้อาหารเช้าสักนิดหน่อย


เช้าจนเริ่มสายแล้ว สายหมอกยังคงไม่ละทิ้งและจากไปอย่าง่ายๆ มีบางช่วงวินาทีที่ทำให้ได้ลุ้น ฉันบันทึกมาได้แค่ไม่กี่ภาพ
ในใจพลันนึก "โอกาสสำหรับฉันคงไม่มี"


ลั้นลา กับภูทับเบิก เดินทางสู่จุดหมายสุดท้าย "ภูหินร่องกล้า"

ฉันเคยมาเพื่อการท่องเที่ยวกับสถานที่แห่งนี้แล้ว จำได้ว่า เคยมาอยู่หลายครั้งในช่วงที่มี "ฝนดาวตก"
สำหรับที่แห่งนี้ มีเสียงลือเล่าขานไม่ใช่ในทางชื่นชม แต่เป็นความสยอง ประสบการณ์ของคนอื่นที่ฉันไม่อยากเจอะเจอ
ในครั้งนี้ ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวในกลุ่มสมาชิกที่ต้องอยู่บันทึกแสงสุดท้าย ณ ลานหินปุ่ม สมาชิกคนอื่นจะรับรู้ความรู้สึกฉันบ้างไหม
ห้ามความกลัวในความมืดไม่ให้เกิดสำหรับฉันเป็นการยาก แต่ในครั้งนี้ .... เพื่อการถ่ายภาพฉันทำได้ขนาดนี้เชียวหรือ ....


ลานหินปุ่ม ไม่รู้ว่าต้องบันทึกมาอย่างไร ฉันไม่ได้เห็นความงดงามของความแข็งกระด้างเหล่านี้เลยจริงๆ บันทึกมาพอเป็นธรรมเนียม
แสงเย็นเริ่มสาดส่องเป็นสีทองแล้ว ท้องฟ้าในนั้นสวยจังเลย ท้องฟ้าสีชมพู แต่ 300ดี เก็บมาได้แค่นี้เอง


สมาชิกคนอื่นเขาบันทึกอะไรกันนะ สำหรับฉัน บันทึกลานหินได้ไม่กี่รูป ก็กระโดดไปเก็บดอกหญ้าอีกแล้ว กระโดดไปได้ไม่ไกล เพราะความมืดกำลังคลืบคลานเข้ามา



Create Date : 19 กันยายน 2555
Last Update : 19 กันยายน 2555 21:23:24 น. 0 comments
Counter : 568 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

เกดจัง
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




E-mail : cute_gad@hotmail.com
KadeJung

ผู้คนส่วนมาก


มักจะเงยหน้ามองฟ้า

ไล่ล่าไขว่คว้า

หาสิ่งที่อยู่ไกลเกินเอื้อม

จนหลายครั้ง

สิ่งที่ทำให้ใจอบอุ่น

และมีความสุข

กลับเป็นเพียงดอกหญ้า

ดอกเล็กบนทางระหว่างเดิน

เพียงแค่ก้มหน้ามองลงดิน

เท่านั้นเอง

ฝากข้อความถึง เกดจัง

Group Blog
 
 
กันยายน 2555
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
19 กันยายน 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add เกดจัง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.