ดินแดนนอกแผน...โรมาเนีย (2)


เริ่มต้น...ก็รั่ว

เอาล่ะ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว

เราไปสนามบินเบน กูเรียน ( Ben Gurion Airport) แต่เช้า เร็วกว่าเวลา check in มาก นั่งรอที่ Terminal ทำไมไม่ขึ้นบนบอร์ดให้เช็คที่เคาเตอร์ไหน เดินไปเดินมาไปที่ board เห็นแต่ว่า check in ที่ Terminal 1 เพื่อนที่อยู่ที่นี่มาหลายปีก็ไม่เอะใจอะไร

ในที่สุดอดรนทนไม่ได้ ต้องไปถามเจ้าหน้าที่สนามบินเขาบอกเรารอผิด Terminal เอาละซิใกล้เวลามากแล้ว

เพื่อนก็บอกว่า เอ... ทำไมฉันก็บินเข้า-ออกไปมาบ่อยๆก็ใช้ Terminal นี้ ทุกครั้ง

ความจริงคือ Terminal ที่เรารอเป็น Terminal 3 เปิดใหม่แทน Terminal 1 ที่เรากำลังจะต้องไป

เราต้องเอากระเป๋าลงลิฟท์ นั่งรถ shuttle bus ไปอีก เจ้ากรรมจริงๆ เราก็กระวนกระวายรถต้องออกไปวิ่งในถนนนอกสนามบินและรถก็ติด เราใช้เวลาบนรถไม่ต่ำกว่า 20 นาที

อย่างรีบ พุ่งไปที่เคาเตอร์ Check in แต่ช้าก่อน ไม่ได้ เขาให้scan กระเป๋า ตัวเรา ตรวจดูหนังสือเดินทางและมีคำถามต่างๆว่าเป็นรายตัวเลย บางคนช้ามาก เจ้าหน้าที่ทำงานอย่างใจเย็น สำหรับเราผ่านช่วงนี้ไปง่าย

ถึงการ check in เจ้าหน้าที่สายการบินเกิดสงสัยเรื่องวีซ่าเก่าของเพื่อนในเล่มเขาขอเวลาไปตรวจสอบก่อน นั่งรอ ตอนนี้ใจเย็น ยังงั้ยยังงัยเครื่องต้องรอเราเชื่ออย่างนั้น เวลาก็ยังมีพออยู่

สักพักใหญ่ เจ้าหน้าที่มาบอกว่าเรียบร้อยไปได้ เขาออกboarding pass ให้ ซึ่งจริงๆ แล้วเราต้องถูกปรับเพราะตามเงื่อนไข ต้องทำ check in มาก่อนไม่อย่างนั้นต้องจ่ายเงินค่าปรับ โชคดีที่มีปัญหานั้นก่อน อิอิ แต่เขาก็เตือนเราเรื่องกระเป๋าที่หิ้วขึ้นเครื่องว่ามันใหญ่เกินขนาดที่เขากำหนด ขากลับคงไม่ได้แน่

ออกมารอขึ้นเครื่อง Terminal 1 นี้เล็กมากเหมือนใช้กับสายการบินในประเทศ ส่วนนี้เป็นโถงเล็กๆ ด้านหน้าเป็นกระจก มองออกไปไม่เห็นเครื่องบินสักลำ สักพัก เขาบอกให้ลงไปข้างล่าง

อ้าว เราต้องขึ้นShuttle bus วนกลับไป Terminal 3 ที่ไปรอผิดตอนเช้าอีก

มีเวลาเหลือ เดินสำรวจราคาของใน Duty Free หน่อย ของที่นี่แพงดีจริงๆ ดูคร่าวๆ แพงกว่าสนามบินเกือบทุกแห่งที่เคยไปมา(น่าจะประมาณ 20 แห่ง) รวมทั้งของที่ผลิตที่นี่ เช่น Ahava ผลิตภัณฑ์จาก Dead Sea อันเลื่องชื่อ

ก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะข้าวของ ค่าใช้จ่ายในอิสราเอลราคาสูงลองดูที่ค่ารถเมล์ต่อเที่ยวในเมืองหลวงก็แล้วกันราคา 6.90 เชคเกล( shekel) เอา 10 คูณ ประมาณ 70 บาทผักหญ้าอะไรแพงไปโหม้ด แม้จะเป็นประเทศเกษตรกรรม ซื้ออะไรมาต้องกินให้หมดเสียดายเงินจร้า

ได้เวลาขึ้นเครื่อง ทางไปขึ้นเครื่อง คนที่เดินทางมากับเดินทางออกนอกประเทศจะเดินสวนกัน ให้เห็นๆเลย

สนามบินนี้ได้ชื่อว่า ปลอดภัยที่สุดในโลกคงไม่ต้องบอกว่าเพราะอะไรหรอกนะ

ผู้โดยสารเต็มทุกที่นั่งด้วยเป็นเครื่อง ที่นั่งเป็นแบบ 3-3 ที่นั่งระหว่างแถวแคบมากกว่าปกติเป็นธรรมดาของเครื่องบินของสายการบิน Low cost มั้ง เพราะเคยนั่งของสายการบิน Low cost ของญี่ปุ่นก็แบบนี้หากนั่งมากว่า 3-4 ชั่วโมง คงเริ่มตาขว้าง หายใจไม่ออกแน่สำหรับตัวเอง

ผู้หญิงที่นั่งติดกับเรา โพกผ้าเหมือนมุสลิม เธอสวยเอื้อเฟื้อ(แบ่งขนมให้เราตลอด) และมนุษยสัมพันธ์ดีกับคนรอบข้างหน้า-หลัง เธอกำลังเดินทางไปเยี่ยมลูกสาวที่เรียนอยู่ที่โรมาเนียเธอบอกว่าค่าเล่าเรียนถูกกว่าที่อิสราเอล

ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นคนอิสราเอลมาเป็นหมู่คณะก็หลายกลุ่มอยู่ เขาดูวุ่นวายดี พอเครื่องขึ้น ยังไม่ได้ตั้งลำดีสัญญาณรัดเข็มขัดยังไม่ปิด ก็ลุกขึ้นหยิบขนมแจกกันใหญ่ แอร์โฮสเตสต้องรีบมาบอกให้นั่งลงก่อนจ้าที่รัก

เพื่อนบอกว่านี่คือนิสัยของเขา เป็นคนซนไม่ชอบอยู่เฉย และอีกอย่างเจอะหลายคน ช่างพูดอย่างน่ามหัศจรรย์เขาสามารถคุยกันตั้งแต่เริ่มเดินทางจนถึงถึงที่หมาย ก็น่าร้ากกกไปอีกแบบ

สำรวจราคาอาหารที่ขายบนเครื่อง ราคาเป็นยูโรแซนวิทชิ้นใหญ่( 230 กรัม) 5 cappuccino 3pepsi 2 หากจะเอาขนมแห้ง พวกถั่ว ขนมปัง ขึ้นมากินบ้าง เขาคงไม่ว่า เพราะอย่างที่บอกแล้วเห็นกินกันหลายหมู่อยู่




Create Date : 05 ตุลาคม 2559
Last Update : 5 ตุลาคม 2559 21:56:08 น.
Counter : 273 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13



สมาชิกหมายเลข 3444784
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog