Group Blog
 
 
เมษายน 2549
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
20 เมษายน 2549
 
All Blogs
 
Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit


1 ใน 3 ผู้เข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 78 ในปี 2005 สาขาภาพยนตร์ Animation ยอดเยี่ยมเรื่องนี้ใช้เทคนิคการสร้างที่ถือว่าค่อนข้างโบราณแล้วสำหรับวงการหนังฮอลลีวูด เพราะใช้แค่ดินน้ำมันมาปั้นๆ เท่านั้นเอง ...เองเหรอ เอ่อ... ได้ข่าวว่าเรื่องนี้เค้าคว้าออสการ์ไปนอนกอดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมต้องยอมรับว่าตอนแรกไม่คิดอยากจะดูหนังเรื่องนี้เลย หลังจากที่ได้เห็นตัวอย่างหนังเรื่องนี้เป็นเวลาใกล้เคียงกับที่ได้ดูตัวอย่างจาก Corpse Bride ซึ่งเรื่องหลังนี้โดนใจผมมากกว่า พอเห็นว่าทั้งสองเรื่องนี้ได้เข้าชิงออสการ์ทั้งคู่ ผมก็เชียร์ Corpse Bride สุดๆ ทั้งๆ ที่จริงๆ ก็ยังไม่เคยดูทั้งสองเรื่องนั่นแหละ จนสุดท้าย... โชคชะตาก็นำผมให้มาดูเรื่องนี้เสียก่อน... โอเว่อร์ไปมะ?

วอลเลซ และสุนัขคู่ใจของเขาโกรมิท หาเลี้ยงชีพโดยการเปิดบริษัทกำจัดศัตรูพืช ในหมู่บ้านที่ผู้คนต่างมีเรือกสวนไร่นาของตนเอง ชาวบ้านต่างพากันใช้บริการของเขา เนื่องด้วยต้องการให้พืชผักฟักแฟงของตนปลอดภัยจากเจ้าพวกกระต่ายน้อย ศัตรูพืชตัวฉกาจ และอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดสำหรับวันงานเทศกาลพืชผักประจำหมู่บ้าน วันดีคืนดีด้วยหัวนักประดิษฐ์ของวอลเลซ เขาจึงคิดหาวิธีที่จะทำให้กระต่ายหยุดกินพืชผัก โดยการทดลองใส่ความโปรดปรานชีสของตัวเขาเองลงไปในบรรดากระต่ายที่จับมา แต่อนิจจา การทดลองนั้นล้มเหลวกลางคันเสียอีก แถมต่อมาก็กลับมีกระต่ายยักษ์ออกมาอาละวาด ไล่กัดกินพืชผักของชาวบ้านเสียนี่ เจ้ากระต่ายยักษ์นี่มาจากไหนนะ เป็นหน้าที่ของสองคู่หูที่ต้องลุยแล้ว!

ดูสนุก และตลกมาก เรียกว่าดูได้ทุกเพศทุกวัยของแท้เลยแหละ แต่ผมว่ามุกตลกบางมุกในเรื่อง มันดูจงใจเกินไปหน่อย เหมือนกับว่าตั้งใจจะให้ตลกโดยแทรกมุกเข้าไปทื่อๆ ไม่ได้เป็นมุกตลกที่กลืนอยู่ในการเล่าเรื่องแต่อย่างใด แถมมุกบางมุกยังไปยืมมาจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ เสียอีก อย่างเช่น ฉากปีนขึ้นยอดตึกของคิงคอง เป็นต้น อย่างไรก็ตาม หนังเรื่องนี้ก็ยังสนุก ลื่นไหล และยังเรียกเสียงฮาได้ตลอดเรื่องอยู่ดี นอกจากนี้ในส่วนของเทคนิคการสร้าง ต้องยอมรับเลยว่าทึ่งจริงๆ ตัวผมไม่มีความรู้อย่างถ่องแท้หรอกว่าเค้าทำกันอย่างไร แต่ถ้าจะให้เดา ก็คงมานั่งปั้นตุ๊กตาดินน้ำมันเอา แล้วก็ค่อยๆ ขยับ ถ่ายไปทีละเฟรมๆ จนกลายเป็นภาพเคลื่อนไหวที่ลื่นไหล แถมดูๆ แล้ว ใช้ CG มาช่วยไม่มากเลย ภาพที่ออกมากลับยังดูสวยงาม สมจริง และน่ารักตามฉบับหนังการ์ตูนจริงๆ ก็คงต้องยอมยกออสการ์ให้ไปนะครับงานนี้

มาพูดถึงตัวนักแสดงกันบ้างดีกว่า ...ผมหมายถึงเจ้าตัวตุ๊กตุ่นดินน้ำมันนั่นแหละครับ เริ่มที่วอลเลซ เป็นชายวัยกลางคน ตากลม หน้าซีดๆ ก็ดูซื่อๆ โอเคดีครับ ส่วนโกรมิทนั้นเป็นเจ้าหมาไร้ปาก เลยไม่ต้องเปลืองค่าตัวคนพากย์ บางทีก็เดิน 4 ขา บางทีก็ 2 ขา ผมชอบเจ้านี่ก็ตรงที่มันเล่นหน้าเล่นตาได้อารมณ์ดี ดูกวนๆ ในทียังไงบอกไม่ถูก อีกคนก็คุณนายทอดดิงตันผู้แอบมีใจให้วอลเลซ ดูตัวโย่งๆ ปากเบอะ แถมยังชอบแต่งตัวเป็นพืชผักผลไม้ตามฤดูกาลเสียด้วย มารสังคมอย่างวิคเตอร์ กับเจ้าหมาฟิลลิปที่หน้าโหด แยกเขี้ยวยิงฟันตลอดเวลา ก็ยังดูน่ารักดี แต่ที่โดนใจผมจังๆ กลับเป็นเจ้ากระต่ายน้อยทั้งหลายที่รวมตัวกันเป็นตัวประกอบชั้นเยี่ยม เวลาอยู่เฉยๆ ก็ทำตาแป๋ว เวลาตกใจกลัวก็สั่นระริกดุ๊กดิ๊กๆ น่ารักถูกใจวัยรุ่นเจงๆ

เสียงพากย์ในเรื่องเป็นอีกอย่างที่ต้องขอชมเชยครับ ที่ประทับใจผมที่สุดคงหนีไม่พ้น เสียงของ Helena Bonham Carter ป้าคนนี้เล่นพากย์ให้ทั้งเรื่องนี้และก็ Corpse Bride ของซะมี Tim Burton ด้วย คงกะว่าไม่ว่าเรื่องไหนจะได้ออสการ์ ดั๊นก็เป็นผู้ชนะกระมัง ไม่รู้ป่านนี้โดนซะมีซ้อมไปถึงไหนๆ แล้วข้อหาไปพากย์ให้คนอื่นจนเขาได้ดี ผมไม่เคยรู้จักเธอมาก่อน แต่เพิ่งจำเธอได้จากแฟชั่นสุดเห่ยของเธอบนพรมแดงออสการ์ปีนี้นี่เอง เสียงของเธอยอดจริงๆ (ตรงข้ามกับการแต่งตัว) เป็นสำเนียงบริติชที่สุดสะเด่า ดัดจริตเล็กๆ ไม่มากไม่น้อย งามกำลังดี ทำให้ตัวละครคุณนายทอดดิงตันของเธอดูน่ารักขึ้นเป็นกอง หรืออย่างเสียงของนักแสดงฝีมือดี Ralph Fiennes ในบทของวิคเตอร์ ที่ฟังอย่างกับนักพากย์อาชีพ จนผมดูจนจบ อ่านเครดิตแล้วโน่นเพิ่งจะรู้ว่าเป็นเขา และขอปรบมือให้กับเสียงพากย์สำเนียงบริติชจ๋าของท่านอื่นๆ ทุกๆ ท่าน ที่ทำให้หนังเรื่องนี้สนุกขึ้นอีกมากโข โดยไม่ต้องเสียตังค์จ้างดาราค่าตัวแพงๆ มาพากย์ให้สิ้นเปลือง


Create Date : 20 เมษายน 2549
Last Update : 21 เมษายน 2549 22:42:13 น. 7 comments
Counter : 576 Pageviews.

 
แบบว่าเรื่องนี้ชอบอยู่ 4 อย่างค่ะ
1. ตัวละคร คือ กระต่ายน้อย กะเจ้ากรอมมิท
2. ความขยันขันแข็งของทีมงาน ที่มานั่งถ่ายทีละช็อต
3. มุขต่างๆ ในเรื่อง ที่มีทั้งมุขขำเล็กน้อย ขำมาก ขำปนน่ารัก การปีนขึ้นยอดตึกคล้ายคิงคองเนี่ยก็แอบยิ้มไปเล็กน้อย หรือชื่อของ วิคเตอร์ ควอเตอร์เมน (ที่กัดนายพราน อลัน ควอเตอร์เมน จากเรื่องสมบัติพระศุลี ไปอ่ะค่ะ)
4. เสียงพากษ์ ยอดยเยมกระเทียมดองจริงๆ ค่ะ
5. เนื้อเรื่องที่ไม่ใช่การ์ตูนเด็กๆ ธรรมดาจนเกินไป และก็ไม่ได้ผู้ใหญ่จนเกินไป

ไม่ผิดหวังเลยค่ะเรื่องนี้ สนุกไม่แพ้ chicken run เลย


โดย: Vicky IP: 58.9.80.14 วันที่: 23 เมษายน 2549 เวลา:13:01:36 น.  

 
แวะมาเยี่ยมตามคำชักชวนครับ
ชอบครับเรื่องนี้ ตอนแรกงงว่าทำไมลูกชอบ ดูรอบสองกับลูกถึงรู้ว่าสนุกมาก จินตนาการบรรเจิด เนื้อเรื่องหักมุมดีครับ เพื่อนแท้ก็เป็นสิ่งที่ต้องการเสมอ เรื่องนี้ก็มีให้เห็นครับ


โดย: คนขับช้า IP: 203.170.228.172 วันที่: 8 ตุลาคม 2549 เวลา:6:49:38 น.  

 
สนุกมากๆ ครับ จำไม่ได้แล้วว่าดูไปกี่รอบ


โดย: :: The Firefly No.3 :: วันที่: 10 พฤศจิกายน 2549 เวลา:7:29:10 น.  

 
very fun.........


โดย: loona IP: 118.174.157.146 วันที่: 5 ธันวาคม 2551 เวลา:9:56:40 น.  

 
ขอการ์ตูนนี้ครับ


โดย: โรส IP: 223.205.110.200 วันที่: 15 มีนาคม 2554 เวลา:15:17:40 น.  

 
ชอบการ์ตูนี่มากเลย


โดย: วี IP: 223.205.110.200 วันที่: 15 มีนาคม 2554 เวลา:15:21:46 น.  

 
มีตัวละคลที่สุด คือ หมาและคน


โดย: แก้วตา IP: 223.205.110.200 วันที่: 15 มีนาคม 2554 เวลา:15:28:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Moonlight Mile
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




รูปคำอ้ายคุงโซ้ยไผ่โชว์ ถ่ายกับมือจากสวนสัตว์เชียงใหม่
Friends' blogs
[Add Moonlight Mile's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.