หนังล้วนๆ
[จุใจ รีวิว] -Kafoo- Waiting for Happiness หนังรักพล็อตง่าย แต่ได้อารมณ์

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่มีอะไรฉีกเพิ่มมาจากหนังรักของญี่ปุ่นเรื่องอื่นๆ เลยต้องขอหยิบมารีวิวสักหน่อย

Kafoo แปลว่า ความสุข หรือ ข่าวดี หนังเรื่องนี้สร้างมาจากนวนิยายที่ชนะเลิศการประกวดนิยายรักของประเทศเกาหลีใต้

[เรื่องย่อ]
อา กิโอะ ชายหนุ่มแห่งเกาะเล็กๆในโอกินาวา ชีวิตซึ่งดูเหมือนจะปล่อยให้ผ่านไปวันๆ ได้เขียนคำขอไว้เล่นๆกับป้ายที่ศาลเจ้าเอาไว้ว่า "แต่งงานกับผมนะ แล้วผมจะทำให้คุณมีความสุข" แล้วก็เหมือนเทพเจ้าจะรับรู้ ซาจิ หญิงสาวที่สวยราวกับนางฟ้ามาพร้อมกับป้ายคำขอและทำให้ชีวิตของอากิโอะ เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

[รีวิว ไม่สปอยล์]
หากว่ากันตามโทนของหนัง รักญี่ปุ่นที่เน้น feel good แบบใสๆ ไม่มีสารพิษแล้ว หนังเรื่องนี้กลับออกมาในโทนเศร้าเค้นน้ำตาให้ไหลออกมาท่วมโรงได้เกือบสุด เลยทีเดียว (แต่ว่าผมไม่ได้ร้องหรอกนะ)

หนังพยายามแอบบอกเรื่องราว และเนื้อหาทีละนิด เพราะอยากให้ค่อยๆไล่ความรู้สึกไปตามตัวพระเอก แต่นั่นก็ทำให้เราเดาเรื่องได้ไม่ยาก ออกแนวน้ำเน่าหรือเหมือนฝันก็ว่าได้ ที่อยู่ๆคนธรรมดาคนหนึ่งก็มีสาวสวยดุจนางฟ้ามาหลงรักแล้วก็... บางคนพอเดาเรื่องได้ก็เลยรู้สึกว่าเนื้อเรื่องไม่มีอะไร แต่จุดเด่นของหนังเรื่องนี้ไม่ได้อยู่แค่ main plot เพียงแต่อยู่ที่รายละเอียดประกอบ maint plot และ sub plot ต่างหาก

การ ผูกรายละเอียดที่ดูละเมียดละไมในการนำเสนอดูจะเป็นจุดเด่นในหนังรักสัญชาติ ญี่ปุ่นอยู่แล้ว จุดที่เพิ่มเติมต่างจากหนังรักญี่ปุ่นเรื่องอื่นๆก็คือ ตัวเอกทุกตัวดูสมจริง ดูพื้นๆสมกับสภาพท้องถิ่น สัมผัสได้ พบเห็นได้ ทำให้เรารู้สึกอินกับเขาได้มากกว่า

แต่ก็น่าเสียดายที่บทเน้นไปที่พระเอกเป็นหลัก ทำให้เรื่องราวของนางเอกมีมาน้อยไปหน่อย คนดูอาจไม่อินกับนางเอกได้

sub plot ในเรื่องความเจริญที่เข้ามาสู่เกาะ เป็นเหมือนคลื่นยักษ์ยากจะต้านทานได้ หนังไม่ได้มีข้อสรุปในเรื่องนี้ ความเจริญก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่ไม่ควรจะเป็นชนวนให้คนในสังคมแตกคอกัน

ภาพ และมุมกล้องทำได้ดี เรียกว่าสวยเลยทีเดียว เป็นทะเลโอกินาวาอีกแบบที่ไม่ค่อยได้เห็น การเล่นสีซีดๆในฉากฝนตก สำหรับผมแล้วขัดตาไปหน่อย แต่ก็เป็นอารมณ์ของฉาก ส่วนฉากอื่นๆก็เล่นสีได้ดี

ใน แง่การแสดง ไม่รู้สึกว่าใครโดดเด่นแต่อย่างไร ทุกคนก็ทำหน้าที่ได้โอเค นางเอกมีรูปหน้าที่สวยแปลกไปกว่านางเอกคนอื่นๆ คาดว่าน่าจะเป็นลูกครึ่ง

สรุป เรื่องนี้ให้อารมณ์ได้ดี ภาพสวยใช้ได้ ด้อยไปนิดตรงพล็อตหลักพื้นๆไปหน่อย คะแนนอยู่ประมาณ 7.5/10



คนเหงาๆทั้งหลาย ใครดูเรื่องนี้แล้ว ก็อาจจะอยากเลิกเหงาเลิกโสดแบบรถไฟฟ้าได้ รีบไปเขียนป้ายขอคู่แต่งงานกันได้เลย




Create Date : 06 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2552 1:16:50 น. 5 comments
Counter : 1031 Pageviews.

 
เขาเอานิยายเกาหลีเรื่องนั้นมาเป็น plot แต่บทหนังและกลิ่นอายต่างๆในหนังไม่ได้มีอะไรให้รู้สึกว่าเป็นเกาหลีแม้แต่น้อย มีแต่กลิ่นญี่ปุ่นอยู่เต็มตลอดทั้งเรื่อง

ว่าแล้วก็มาวิเคราะห์วิจารณ์กันให้ลึกขึ้นอีกสักหน่อยดีกว่า


[b][จะสปอยล์ละนะ][/b]


อย่างที่เกริ่นไว้ว่าหนังเรื่องนี้มีดีที่องค์ประกอบ, ความลึกของเนื้อหา และกลิ่นอายของหนังมากกว่าตัวบทหลัก ทำให้แม้บทหลักจะพื้นๆแต่หนังก็ช่วยบีบคั้นอารมณ์ดรามาในแต่ละจุดได้ค่อนข้างดี พร้อมทั้งมีอะไรให้เอากลับไปคิดที่บ้านอย่างนุ่มๆ

พระเอกหนุ่มที่มีชีวิตตกอับและจมอยู่แต่กับอดีต ชีวิตนี้อยู่มาอย่างเก็บกด กับการนับหนึ่งสองสามที่แม่สอนว่าแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น(หรือความสุข/ข่าวดีจะมาเยือนนั่นเอง) แต่พระเอกกลับใช้มันเพื่อสะกดกลั้นความทุกข์ไม่ให้เอ่อล้นออกมา

ดูไปแล้วก็อึดอัดแทนพระเอก คนญี่ปุ่นมักเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก คล้ายกันหรือมากกว่าคนไทย มีอะไรก็เก็บเอาไว้ มันอาจจะดีหรือไม่ดีกับคนอื่น แต่ที่แน่ๆ [u]มันไม่ดีกับตัวเราเอง[/u]

"ความสุขของเธอคืออะไร?"

((ในความแอบคิดของพระเอก)) << อยู่ๆมาถามอย่างนี้จะตอบได้อย่างไร? ความสุขอยู่ที่ไหนยังไม่รู้เลย ชีวิตนี้ก็แค่ปล่อยให้มันผ่านไปวันๆ >>

((ในความแอบคิดของนางเอก)) << เธอมีคำตอบดีดีให้ฉันได้ไหม? ฉันอยากมีความสุข อย่างที่คนอื่นเขามี >>

((ในความแอบคิดของผม)) << ว้า บอกไปก็จะหาว่าโม้ ก็ ... คล้ายๆที่พระเอกตอบนั่นแหละ >>

สิ่งที่แทบจะเหมือนกันในจุดเปลี่ยนของหนังทุกๆเรื่องคือ เมื่อตัวเอกคิดได้ว่าสิ่งที่เขาต้องการอย่างแท้จริงคืออะไร เขาก็แทบจะพุ่งทะยานออกไปไขว่คว้ามันมาอย่างไม่ลดละเลิก คำถามของผมก็คือ แล้วในความเป็นจริง ในชีวิตจริงอย่างพวกเรา เราทำอย่างนั้นกันหรือไม่???

ด้วยแรงเฉื่อยและแรงดูดให้หยุดนิ่งอยู่กับที่มาอย่างยาวนานของพระเอก (ย้ำว่าอย่างยาวนาน) เขาไม่กล้าที่จะทำอะไรทั้งสิ้น ไม่กล้าทะเลาะกับเพื่อน ไม่กล้าขายบ้าน ไม่กล้าบอกรักกับสาวรักแรก ไม่กล้าขอแต่งงาน

แล้วเขาจะกล้าพอที่จะทำทั้งหมดได้จริงๆอย่างในหนังเหรอ? เป็นคุณคุณจะกล้าไหม?

คำตอบมันก็ง่ายๆอยู่ที่ว่า แรงผลักมันมากกว่าแรงดูดหรือเปล่า? ก็แค่นั้น

เอ้า เปลี่ยนมาที่ฝั่งนางเอกบ้าง ผู้หญิงคนหนึ่งจะเจอเรื่องร้ายๆอะไรได้ขนาดนั้นเลยหรือ? น่าเสียดายที่หนังไม่ได้มีภาพความรันทดเหล่านี้ แต่ถ้าลองทบทวนดูว่า พ่อตาย แม่ตาย รักคนมีเจ้าของ ทำแท้ง พบรักใหม่ก็อกหักอีก ... หมดอาลัยตายอยาก (แต่ชีวิตจริง มันก็โหดร้ายกว่านี้นะ)

ช็อตที่เสียใจเอามากๆเมื่อถูกบอกให้ย้ายออกไปนั้น มันก็คงทำให้ หูอื้อ ตาลาย หัวมึน จนอาจจะครองสติไม่ไหวเอาได้ จะเป็นลมหรือจะเดินลงทะเลก็ไม่แปลกอะไร

แต่ทั้งๆที่อุตส่าห์คิดได้แล้วว่า ถ้าพระเอกมีความสุขฉันก็จะมีความสุข ทำไม๊ ทำไม ไม่หันมามองดูหน้าอมทุกข์ของพระเอกสักหน่อย??? พระเอกโกหกไม่เก่ง แต่นางเอกโดนหลอกง่ายยิ่งกว่า สงสัยจะยังหูอื้อตาลายอยู่

เขียนมาซะยาว ชักจะเยิ่นเย้อ ก็ขอตัดจบง่ายๆที่ว่า

[b]"อย่าหูเบา และ อย่าหลง" + "หาความสุขของตัวเอง และ ไขว่คว้าเอามาซะ" [/b]

ใครที่อ่านแล้วก็ช่วยบอกทีว่า "ความสุขของคุณคืออะไร? และ คุณมีความสุขหรือยัง?"


โดย: จุใจ วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:11:51:23 น.  

 


โดย: สหายDSL วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:13:26:37 น.  

 
จุใจ น่ารัก เกี่ยวกันมั้ย...


โดย: fujitsu IP: 202.176.100.66 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2552 เวลา:23:28:06 น.  

 

เหมือนกับว่า พระเอก ไม่รู้ว่าความสุขอยู่ที่ไหน เพราะมัวแต่ทุกข์ อยู่กับอดีตหรือเปล่า

กับ ความสุข ที่ นางเอกอยากมี เหมือนกับคนอื่นๆ เขา มันก็คล้ายๆกับว่า จริงๆแล้ว เธอเองก็ยังไม่รู้เลยนะ ว่า เธอต้องการอะไร

ความสุขของเธอขึ้นอยู่กับคนอื่นไปซะอย่างนั้น

สำหรับผม True Happiness คือ เวลาที่เรารู้และเข้าใจทุกข์ของเราได้จริงๆ ครับ

ตอนนี้ อาจมีความสุขจอมปลอม ไปวันๆ ครับ


โดย: แคปซูลสีฟ้า วันที่: 7 พฤศจิกายน 2552 เวลา:9:56:07 น.  

 
จะหามาดู


โดย: scimovie วันที่: 14 พฤศจิกายน 2552 เวลา:14:07:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จุใจ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนไม่ค่อยเขียนบล็อคเท่าไหร่ ที่สมัครก็เพราะเพิ่งจะคิดได้ว่า น่าจะเอา รีวิว ที่เขียนเป็นกระทู้ในพันทิปมาเก็บไว้ที่นี่สักหน่อย แล้วก็เผื่อว่าจะมีใครอยากพูดคุยกันก็น่าจะสะดวกขึ้น กระทู้พันทิปมันวิ่งเร็วเกินไป

ถ้าใครนับถือศีล5 ช่วยกรุณากระซิบมาทำความรู้จักกันหน่อย พวกเราเหลือกันน้อยเต็มที ผมอยากรู้จักคุณ
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2552
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
6 พฤศจิกายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add จุใจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.