Group Blog
 
 
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
7 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
ปีที่ผ่านมา

ปีที่ผ่านมามันดูยาวนานมากนะ จนเรารู้สึกว่าแต่ละวันกว่าจะผ่านพ้นไปใจแทบขาดเรยค่ะ ช่วงต้นปี อาม่า ของเราไม่สบายหนัก เข้าๆออกๆ ICU ตลอดเลย ทุกเย็น เราต้องไปเยี่ยมอาม่า ที่ รพ. ความเครียดบวกกับความเสียใจ ที่ละเลย บุพการี่ ที่เลี้ยงดูเรามา เป็นแรงผลังดันค่ะ ให้เราหอบลูกๆ ไป  รพ. ได้ทุกวัน ตลอด3-4เดือนที่อาม่า นอนพูดไม่ได้ทานอาหารทางสายยาง ต้องดูดเสลส ก่อนอาหารทุกมื้อ ทุกคนในครอบครัว โดยเฉพาะ ป๊าของเราดูเครียดมาก ป๊าเ็ป็นพี่คนโตค่ะ อาม่ามีลูก 5 คน อากง เสียไปตั้งแต่ป๊าอายุ 14 ปี ป๊าและ อาม่า ต้องดูแลกิจการต่อจากอากง เพื่อเลี้ยงน้องๆ อีก4 คนซึ่งยังเล็กๆอยู่ ความผูกพันจึงมีมากมาย เพราะเค้าลำบากมาด้วยกันเยอะ เห็นป๊าท้อแท้ เราเป็นลูกก็หมดกำลังใจไปด้วยค่ะ กลัวมากมายว่าป๊าจะทรุดตามอาม่าอีกคน คนที่มีปัญหา ให้เราต้องคิดมากเพิ่มขึ้นอีก ก็คือ ป๊ากะโซ้ยโกว โซ้ยโกว เป็นลูกสาวคนเล็กและเป็นผู้หญิงคนเดียวในบรรดาลูกทั้ง5คนของอาม่า ลูกสาวคนเล็กกับลุกชายคนโต ดูจะมีสิทธ์มีเสียงออกความคิดเห็นมากกว่าคนอื่นๆ (ยี่เจ็ก,ซาเจ็ก,โซ้ยเจ็ก เป็นใบ้กันไปหมดแล้วค่ะ)แต่ว่าความคิดเห็นของ2คนนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงค่ะ โซ้ยโกว เข้าวัดทำบุญ นั่งวิปัสสะนาเป็นประจำ มองการเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่อยากให้อาม่าต้องเจ็บปวดทรมาร กับการรักษาและวัย 80 กว่าหายออกมาคงไม่พ้นต้องนอนนิ่งๆไม่ไหวติง เป็นอัมพาตแน่นอน คุณหมอเองก็ไม่เคยให้ความหวังเราเลย โซ้ยโกวจึงคิดอยากให้อาม่าจากไปอย่างสงบค่ะ ส่วนป๊าเราน่ะหรอ คิดสวนทางกันเลยค่ะ ป๊าพูดคำเดียวเรย (ถ้าป๊า ยื้อลมหายใจของอาม่าได้ แม้แต่แค่เซี่ยววินาที ป๊าก็จะยื้อ) ความวุ่นวายจึงเกิดขึ้นค่ะ ป๊ากะโซ้ยโกวทะเลาะกันเกือบทุกวัน บางทีต่อหน้าอาม่าเรย อาม่านอนกระพริบตาปริบๆ พูดก้อไม่ได้เราก้อน้ำตาไหลทุกทีที่ป๊ากะโซ้ยโกวทะเลาะกัน แต่สุดท้ายทุกอย่างก้อเป็นไปด้วยดี อาม่าออกจาก รพ. มารักษาตัวที่บ้านโซ้ยโกวเองก็ได้จ้างพยาบาลพิเศษมาดูแล อาการของอาม่าดีขึ้นตามลำดับค่ะ ตอนนี้อาม่านั่งได้ พูดจารู้เรื่อง ทานอาหารเองได้แล้ว จำลูกหลานทุกคนได้ ทั้งที่ก่อนหน้าเข้า รพ. อาม่าจำใครไม่ไ้เลย แต่อาม่าก้อเป็นอัมพาตซีกขวาค่ะ เพราะว่าก้านสมองที่สั่งงานตีบ สำหรับคนแก่อายุ 80กว่า ลำบากทำงานหนักมาครึ่งชีวิตไม่เคยถนอมสุขภาพเลยแค่นี้ก็โชคดีกว่าคนอื่นๆมากมายแล้วค่ะ มีซักกี่คนที่ได้อยู่เ็ห็นเหลน ของตัวเองอย่างมีสติครบ เมื่อเดือนที่แล้วเราพาลูกๆไปเยี่ยมอาม่าที่บ้าน อาม่ายังถามน้องเก้า กะมังกรเลย ว่าอากงหนูไม่มาด้วยหรอ อากงหนูล่ะไปไหน นี่เป็นสิ่งยืนยันว่าอาม่า รู้ และจำได้ว่าเด็ก2คนนี้เป็นลูกใคร เป็นหลานของใครน่าปลื้มใจมากเลยค่ะ ป๊ายังบอกอาม่าเลยว่าตอนนี้อาม่าเป็น เหล่าม่า อีก2-3ปีอาม่าก็จะได้เป็น เหล่าโจม่า แล้ว 555 เจ้ามังกรรีบถามเหล่าม่าเลยว่ารีบมั้ย (อยากเป็นเหล่าโจม่า เร็วๆมั้ย)มังกรจาได้รีบมีลูกมีเมีย (กรรม! เข้าทางมันเลย...)อากงกะอาเหล่าม่าหัวเราะกันไหญ่เลยค่ะ นี่ละค่ะมรสุม ลูกใหญ่ที่พัดเข้ามาช่วงต้นปีที่แล้วสร้างความหนักใจให้กับเราจนลืมไม่ลงเลย


Free TextEditor




Create Date : 07 มกราคม 2554
Last Update : 2 พฤษภาคม 2554 3:54:44 น. 0 comments
Counter : 193 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Joojub_จุ๊ฟๆ
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Joojub_จุ๊ฟๆ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.