ไม่ได้อยากเจ้าชู้...แต่ความสวยที่มีอยู่มันบังคับ!!!!!!
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2553
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
11 มีนาคม 2553
 
All Blogs
 
GET OUT!!!




เอาอีกแล้ว...เฮ่อ ก็บอกตัวเองแล้วไม่ใช่เหรอว่า..จะไม่ร้องไห้อีก จะไม่เสียใจอีก ปล่อยวางๆ อย่าอิจฉา คนใหม่ของเธอ พอๆๆๆ...เราก็อยู่ในที่ของเรา เค้าก็อยู่ในที่ของเขา...ก็ ไม่ได้โกรธเค้านะ แต่ ณ ตอนนี้ อย่าเพิ่งเจอกันจะดีกว่า อย่าเพิ่งคุยกันจะดีกว่า ก็ ไม่ติดต่อไปอีก...
พอเราไม่ติดต่อไป...ก็เมล์มา ก็ส่งข้อความมา...For what! เพื่ออะไรเหรอ? ชั้นไม่โทรไป..เธอก็โทรมา โทรมาแล้วก็วาง....เธอทำแบบนั้นทำไม? เพื่อให้ชั้นลืมเธอไม่ได้อย่างนั้นเหรอ? จะทำแบบนี้ไปทำไม? ปล่อยชั้นไปดีกว่า พอที พอชั้นติดต่อไป..เธอก็ทำเฉยใส่ เพื่ออะไรน่ะ?
เค้าก็อยู่กับเธอแล้วนี่ หอบผ้าหอบผ่อนย้ายมาอยู่ด้วยแล้วไม่ใช่หรือ? มีความสุขดี ชั้นก็ดีใจด้วย ก็อยู่ไปเถอะ มันเป็นเรื่องของเธอแล้ว ชั้นไม่อยากเห็นหน้าเธอเลย ไม่ใช่โกรธนะ..แต่ชั้น รู้ ว่าชั้นยังลืมเธอไม่ได้เลย เรื่องของเรา มันมีเยอะเกินไป เราผูกพันกันมากเกินไป ชั้นรักเธอมากเกินไป ....เห็นร้านก๋วยเตี๋ยวที่เธอชอบกิน ชั้นยังร้องไห้ได้เลย...ฮะ ฮะ...ตลกดี ที่ตัวเองต้องมานั่งร้องไห้อะไรแบบนี้ นอกจากเจ็บปวดที่โดนบอกเลิกแล้ว..ยังเจ็บปวดสุดๆที่มารู้ว่า เธอทรยศ หักหลังชั้น ชั้นไว้ใจเธอ ให้เกียรติเธอมาตลอด.......ถึงเราจะไม่ค่อยได้เจอกันในช่วงหลัง ชั้นก็ยังเชื่อว่า เธอไม่ได้นอกใจชั้น ชั้นมั่นคงนะ....แล้วเธอล่ะ? เราต่างก็ทำงานด้วยกันทั้งคู่....ชั้นเจ็บที่ชั้นคาดหวังว่า...สิ่งที่ชั้นปฏิบัติกับคนๆนั้น เค้าจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับชั้นด้วย...ซึ่งเป็นความคิดที่โง่มากกกกก.......
ไม่มีอะไรจีรัง ในโลก อันนี้ชั้นก็พอเข้าใจ ชั้นพยายามนะ..ที่รัก...ชั้นพยายามจะตัดเธอออกไปจากชีวิตของชั้นซะที ทั้งเรื่องส่วนตัว ชั้นพยายามทำงานให้หนักมากขึ้น เพื่อที่จะคิดถึงเธอให้น้อยลง เอาเวลาไปทุ่มกับงาน กับคนที่เค้ารักชั้นมากๆ อย่างครอบครัว ญาติ พี่น้อง...เพื่อนฝูง มีคนที่รักชั้นมากมาย พวกเค้าแคร์ชั้น...และ พวกเค้า เป็นห่วงความรู้สึกของชั้นเสมอ...ไม่ใช่ ทำร้ายจิตใจชั้นอย่างเธอ...
ครอบครัวของชั้น..ญาติพี่น้องของชั้น เค้าโกรธเธอมากๆ...ชั้นก็อธิบายให้พวกเค้าเข้าใจนะ...ว่า อย่าไปโกรธเธอเลย เพราะตัวชั้นเอง ก็คงไม่ดีน่ะ ชั้นก็มีข้อเสีย...เธอคงทนกับชั้นมานานมากแล้ว...พอมีทางที่คิดว่าดีกว่า เธอก็ไป นั่นก็เป็นเรื่องที่ชั้นต้องยอมรับความจริง..แล้วก็ต้องอยู่กับมันให้ได้
ระยะเวลาที่เราคบหากัน เธอก็ทำสิ่งดีๆให้กับชั้นมากมาย เธอทำให้ชั้นเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ดีขึ้นแล้วก็ดีขึ้นมากๆ ก็ต้องขอบคุณเธอนะ....ที่สอนสิ่งดีๆให้ชั้น ขอบคุณมากๆเลย
หลายๆคืนที่ชั้น นอนไม่ค่อยหลับ ตื่นขึ้นมากลางดึก...ฝัน......ไม่ใช่ฝันร้ายนะ..ฝันดี...ฝันถึงเธอ ตื่นขึ้นมากลางดึกแล้ว บางที ชั้นก็ต้องร้องไห้...อย่างคืนนี้ รู้สึกว่าตัวเอง เหงามากแค่ไหน ที่ชีวิตไม่มีเธอ เมื่อก่อนเหนื่อย ก็ยังคิดว่า มีเธออยู่ข้างๆชั้น ดูแลกันและกัน ปรับทุกข์ เล่นกัน คุยกัน เหมือนเพื่อน เธอเป็นทุกอย่างของชั้นเลยนะ ที่รัก...ทั้งคนรัก เพื่อน พ่อพี่ชาย บางฟิวส์เธอก็เป็นเหมือนลูกชายชั้นเลย...
ชั้นไม่อยากรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเธออีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นข่าวคราวของเธอ อย่างที่บอก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ ลำพังแค่ชั้นต้องตื่นมากลางดึกแล้ว ร้องไห้ ชั้นก็เหนื่อยพอแล้ว หรือเวลาที่ชั้น ต้องเปิดไปในspace ชั้นแล้วเจอรูปเธอ เจอความเคลื่อนไหวของเธอ..ชั้นก็อดเข้าไปดู เข้าไป อ่าน อยากรู้ความเป็นไปของเธอไม่ได้ เพราะชั้นเป็นห่วง แล้วก็คิดถึงเธอมากๆเลย...
คนรอบข้างของเธอเอง ก็ยังรับไม่ได้ กับการทำร้ายชั้นในครั้งนี้ของเธอ...พวกเค้ารับไม่ได้ และช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ต่างจากชั้น เพียงแต่ คนที่เจ็บสุดๆ คือชั้นนี่แหละ...ไม่ใช่ใคร...
กรุณาอย่าติดต่อกับชั้นอีกเลย...อย่างน้อยๆ ก็ไม่ใช่ตอนนี้...ชั้นไม่อยากจะบอกเลยว่า..ชั้นดีใจแค่ไหน...ที่ได้เห็นข้อความที่เป็นห่วง(เหรอ?)ของเธอ...หรือเห็นอีเมล์ส่งมาถามไถ่ หรือmsn ที่เข้ามาทักทายชั้น หรือเบอร์โทรศัพท์ที่โทรมาหาชั้น.....แต่อย่าเลย...พอเถอะ เธออยู่กับเค้าแล้ว...เลือกเค้าแล้ว...มันคงดีที่สุดแล้วสำหรับเธอนะที่รักจ๋า
บางที ชั้นก็อยากได้ยินเสียงเธอนะ...อยากรู้ว่าเธอเป็นยังไง......แต่ชั้นคงลืมเธอไม่ได้แน่ๆ ถ้าต้องเห็นรูปเธอทุกวัน หรือข้อความในพื้นที่ส่วนตัวของชั้น......เบอร์โทรศัพท์ที่ชั้นลบไปแล้ว แต่สมองชั้นก็ยังจำได้ว่าเป็นเบอร์เธอ...มันเหนื่อยน่ะ เหนื่อยจริงๆ
เธอรู้ไหม? ชั้นต้องทำใจให้เข้มแข็ง ก่อนที่จะออกไปทำงานทุกวัน ส่องกระจก ดูหน้าตาตัวเอง บอกให้ตัวเองยิ้มเข้าไว้...ร่าเริงเข้าไว้..ชั้นไม่อยากให้ใครมาสงสาร ชั้นบอกตัวเองว่า เรามีหน้าที่ต้องทำ ก็จงไปทำหน้าที่นั้นให้เสร็จซะ...
บางวันก็ไม่มีแรงจะไปทำงานหรอก...มันล้า...แต่ก็ต้องไป...เอ้า..สู้กับมันซะ...อย่าให้อุปสรรคแค่นี้ ทำให้ชั้นล้มแล้วล้มอีก ตอนนี้ ไม่มีคำถาม เกิดขึ้นในหัวสมองอีกแล้ว..ว่า ทำไม? เพราะอะไร? เพราะใคร? ยังไง? ที่ไหน? เมื่อไหร่? อีกแล้ว....มีแต่คำว่า..ปัจจุบัน ปัจจุบัน แล้วก็ปัจจุบัน
อยู่กับปัจจุบัน! ใช่ ปัจจุบัน ชั้นโสด! ปัจจุบัน ชั้นสวยขึ้น! ปัจจุบัน ชั้นผอมลง หน้าเด็กขึ้น ! ปัจจุบัน ชั้นนับถือตัวเองมากขึ้น! ปัจจุบัน ชั้นรักตัวเองมากขึ้น ใส่ใจตัวเองมากขึ้น ฉลาดมากขึ้น! ร่าเริงมากขึ้น! ปัจจุบัน ชั้นรักครอบครัวมากที่สุด! และ ปัจจุบันที่สุด คือไม่มีใครจะมาทำร้ายเราได้...ถ้าเราไม่อนุญาต......
ดังนั้นนะ..ที่รัก.....ออกไปจากชีวิตชั้นซะที...........เถอะนะจ๊ะ!!!!!!!!






Create Date : 11 มีนาคม 2553
Last Update : 13 มีนาคม 2553 15:50:09 น. 0 comments
Counter : 95 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
ellebelle007
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




kiki รายงานตัวคับผ๊ม!!!!
Friends' blogs
[Add ellebelle007's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.