Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
12 พฤศจิกายน 2557
 
All Blogs
 
LOVE IN HOSPITAL part -7 (yaoi)

 

part 7

 

หลังเลิกงานซัก 15 นาที น้องแตงโมกับไอ้เจ้าโย ถึงเสด็จมาถึงรถผมได้

 

“พอดีว่าโมหิวน้ำ อากาศมันร้อนมากค่ะ โมเลยชวนพี่โยไปเป็นเพื่อน ซื้อขนมมาฝากพี่แจ๊คด้วยนะคะ”

 

“ขอบคุณครับ งั้น รีบไปกัน เดี๋ยวค่ำ”

 

น้องโมมานั่งเบาะด้านหน้าคู่คนขับ ส่วนเจ้าโยนั่งเบาะหลัง ผมขับออกมาจากโรงรถได้สักครู่ เสียงน้องแตงโมโพล่งออกมา

 

 

“พี่โย เงียบไปเลย เป็นอะไรคะ”

 

ทิ้งเวลาไว้สักครู่ แล้วมันตอบกลับมาว่า “ร้อน”

 

 

“เอาชาเขียวเย็นๆนะพี่โย เหลือกล่องนึง เดี๋ยวโมหยิบให้ค่ะ”

 

“ไม่ต้อง ขอบใจ”

 

“งั้นโมปรับแอร์ให้ค่ะ” ว่าแล้วน้องเขาก็เอื้อมมาบิดบานพับแอร์ตรงกลางคอนโซลหน้ารถให้ตรงตำแหน่งเบาะหลัง เร่งความเย็นแอร์ให้มากขึ้น

 

“พี่โย เย็นขึ้นแล้วนะคะ อีกแป๊บถึงบิ๊กซี เย็นกว่าในรถนี้แน่ค่ะ แซวๆกันขำๆนะคะพี่แจ๊ค”

 

โอเคครับน้องแตงโม ไม่รู้ไปทำบุญทำกรรมอะไรด้วยกันไว้ รักก..ผมเหลือเกิน

 

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น เดินทางมาถึงหน้าบิ๊กซี เข้าไปกระดึ๊กยึกยือ รอเข้าคิวจอดรถ เดินไปชั้นซุปเปอร์ก็เป็นสิบห้านาทีได้

 

 

“พี่แจ๊คนำหน้าไปก่อนเลยค่ะ ขอรถเข็นเผื่อโมด้วย โมจะไปจ่ายค่ามือถือก่อน เดี๋ยวพี่โยไปเป็นเพื่อนโมนะ”

“ไปเองสิ” ไอ้โยพูดโดยไม่ได้หันไปมองหน้าใคร

 

“ไม่มีเพื่อนไปนี่คะ พี่โยไปเป็นเพื่อนโมไม่ได้เหรอ” แตงโมทำหน้างอนๆใส่ไอ้โยมัน

 

“ โย เอ็งไปเป็นเพื่อนแตงโมหน่อย ใกล้ๆ แค่นี้เอง เสร็จแล้วก็ค่อยมาซื้อของ”

 

ตกลงไอ้โยมันก็ยอมเดินไปเป็นเพื่อนแตงโม บอกได้คำเดียวว่าหน้ามันยังกะถูกบังคับให้ไปเผานั่งยาง

 

ระหว่างรอ ผมก็ไปไสรถเข็นมาให้แตงโมเผื่อคันนึง ส่วนไอ้เจ้าโยไม่รู้มันจะซื้อของมากน้อยแค่ไหนให้มันมาเลือกเองแล้วกันว่าจะเอาตะกร้าหรือรถเข็น หันไปเห็นเจ้าโยเดินหน้านิ่ง กับน้องแตงโมเดินหน้าไม่สบอารมณ์กลับมา ผมตอนนี้ก็ขี้เกียจจะสนใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับสองคนนั้น

 

“เดี๋ยวพี่ขอไปเดินดูแถวอาหารญี่ปุ่นก่อน” ผมพูดขึ้นโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจงไปที่ใคร

 

“โมไม่อยากไปตรงนั้นค่ะ มันอยู่ใกล้ตรงพวกอาหารคาว โมไม่ชอบ  เราไปดูโซนเสื้อผ้าดีกว่ามั้ยคะ”

 

“แบบนั้นก็ได้”

 

“พี่ ผมว่า เราก็แยกย้ายไปเลือกของตามที่เราต้องการ นัดกันอีกที ชั่วโมงนึงตรงทางออก  จะไปไหนมาไหนเป็นพรวน ผมรำคาญ”  เอ็งว่าคนแถวนี้หรือเปล่านี่ ไอ้โย

 

“แล้วยังงี้เราจะมาด้วยกันทำไมล่ะคะพี่โย ต่างคนต่างเดิน งั้นโมก็มาเองได้ไม่ต้องลำบากมาด้วยหรอก”

 

“แล้วมาทำไมล่ะ”

 

“เฮ้ยๆโย เกินไปว่ะ ก็ไปด้วยกันนี่แหละ อยู่เดินเป็นเพื่อนแตงโมก่อน” ผมพยายามไกล่เกลี่ยสร้างบรรยากาศสมานฉันท์

 

“ไม่ต้องแล้วค่ะ โมไม่มีอารมณ์จะเลือกจะซื้ออะไรทั้งนั้น ขอบคุณพี่แจ๊ค พี่โย ที่มีมีครามปรารถนาดีให้ แต่คราวหน้าคราวหลังขอความกรุณาไม่ต้องชวนโม มาทำอะไรแบบนี้อีกนะคะ เสียความรู้สึก เสียอารมณ์ เสียบรรยากาศมากค่ะ” ถ้าผมไม่เป็นอัลไซเมอร์ รู้สึกว่าน้องเค้าเป็นฝ่ายขอตามมาเองนะครัช….เฮ้อ

 

แล้วแตงโมก็เดินดิ่งไปตรงไปที่ประตูทางออก ยืนนิ่งได้สักแป๊บนึง หันหน้ามาที่เราสองคน แต่ก็ไม่พูดอะไร

 

 

“โย แตงโมจะไปขึ้นรถตู้หน้าห้างเตรียมกลับรึเปล่า ไปส่งหน่อยซิ”

 

“ผมยังไม่ได้ซื้อของอะไรเลยพี่”

 

“เอ็งไปส่งเขาก่อน แป๊บเดียว”

 

“ไม่เอา”

 

ผมส่ายหน้าอย่างระอาใจ กับความดื้อของมัน พร้อมวิ่งไปหาแตงโม

 

 

“จะไปขึ้นรถตู้เหรอ”

 

“ไม่นี่คะ”

 

อ่อ ผมก็พอจะเดาได้นี่นาว่าน้องเขาคงมีสารถี ที่คงโทรตามกันได้???

 

 

“อืม ก็นึกว่ารอจะให้พี่ไปส่ง”

 

“ขอบคุณพี่แจ๊คนะคะ แต่โมขอแนะนำอะไรอย่างนึงค่ะ"

 "กรุณาเอารถไปให้ช่างดูแอร์แล้วก็ติดฟิล์มเพิ่มจะเป็นประโยชน์มาก เพราะโมนั่งรถพี่แจ๊ค ร้อนแทบทนไม่ไหวค่ะ” แตงโมแนะนำได้ดีมากครับ เพราะไอ้โยขามาเห็นมันก็บ่น แต่ไม่คิดว่าแตงโมจะคอนเม้นต์ได้ฮาร์ดคอร์ขนาดนี้

 

 

“ครับ แล้วพี่จะเอารถเข้าอู่ตามน้องโมบอก”

 

พูดเสร็จ ผมก็หันหลังกลับมาเข้าไปในซุปเปอร์ มองไปที่ตำแหน่งเดิม ไม่เจอไอ้เจ้าโยแล้ว คาดว่ามันคงไปซื้อของในล๊อคอื่น ผมก็เลยเดินไปโซนอาหารญี่ปุ่นตามที่ต้องการ

 

 

“อ่ะพี่ ผมซื้อเสร็จแล้ว” ไอ้โยเดินมาหาผม พร้อมตะกร้าเขียวหนึ่งใบ ข้างในมีพวกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมปังโฮลวีต ซีเล็กทูน่า

 

“มาซื้อแค่เนี้ย”

 

“มันถูกกว่าเซเว่น แล้วพี่ซื้อไร”

 

“ปูอัด ชอบกิน”

 

“เห็นชอบกินแต่ขาไก่ ไอ้นี่ก็เอาด้วย”

 

“ เออ”

 

“ซื้ออย่างอื่นอีกเปล่า”

 

“แค่นี้แหละ”

 

“มาห้างทั้งที ซื้ออย่างเดียว”

 

“ก็มาเป็นเพื่อนเอ็งไง”

 

“โห น่ารักว่ะพี่ งั้นเดี๋ยวจ่ายค่าปูอัดให้”

 

“ไม่ต้อง จ่ายเอง”

 

“จ่ายให้.. น่า..ไม่แพง จ่ายได้”

 

“ ตามใจ เดี๋ยวกินข้าวพี่ออกให้”

 

“อ่ะ จริงดิ งั้นกินเอ็มเค” มันยิ้มเลยทีนี้

 

“เปลี่ยนเป็นฟู้ดเซ็นเตอร์เหอะ”

 

“ โห พี่ไม่ใจป้ำกับน้องกับนุ่งเลยว่ะ เดี๋ยวน้องนุ่งก็จับปล้ำซะหรอก”

 

“อย่ามาทะลึ่ง” คือโยดูมันต่างกับไอ้นิวครับ ที่ผมจะคุยแบบเรท ๆ กับเจ้าโยไม่ค่อยได้ รู้สึกไงไม่รู้เหมือนกัน

 

“แซวนิดแซวหน่อยไม่ได้เลยนะพี่ แฟนหวงเหรอ”

 

“เออ…  พอแระ ไปจ่ายตังค์ จะได้ไปหาไรกิน กินเอ็มเคใช่มั้ย”

 

“ผมพูดเล่น ตามใจพี่ กินไรก็ได้”

 

สรุปผมก็พาไอ้เจ้าโยมันมากินข้าวที่ฟู้ดเซ็นเตอร์ อิ่มเหมือนกินเอ็มเคแถมถูกกว่าอีก

 

 

“เออ ว่าจะถาม  เอ็งเป็นไร ตอนเย็นทำไมดูเครียดๆ” ผมถามมันขึ้นมาหลังจากเราสองคนกินอาหารกันเสร็จ

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------




Create Date : 12 พฤศจิกายน 2557
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2557 23:48:51 น. 0 comments
Counter : 401 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

numsainoi
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add numsainoi's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.